Welkom
Rules
Guide
Time line
Key words

P l o t ;
Een gewone voorbijganger zal het niet merken, maar er is iets vreemds aan de hand met het rode gebouwtje bovenop de kliffen in het kleine kustdorpje... Wat op het eerste gezicht een normale vuurtoren lijkt, vormt namelijk de ingang tot de tijdslus van Miss Bluebonnet. Niet iedereen kan de zich steeds herhalende dag in juli van 2011 binnentreden. Enkel zij die drager zijn van een recessief gen dat zich in hun DNA heeft gemanifesteerd en wat door hun aderen stroomt, zullen toegang krijgen tot de lus. Zij beschikken over een gave. Hun 'bijzonderheid' maakt het dagelijks leven voor hun niet gemakkelijk, en er ligt constant gevaar op de loer... Lees verder!

T e a m
Admin
Louise
Mentor
Lyana
Mentor
Zeal
Mentor
Sam
Mentor
Laurice
S w a p



C o u n t
#

C r e d s ;
Alle codes, teksten en afbeeldingen behoren tot de rechtmatige eigenaar of eigenaresse en mogen daarom nooit zonder toestemming gekopieerd of overgenomen worden. De site is gecodeerd en vormgegeven door Vera en wordt gehost op Actieforum. Het idee van deze RPG is gebasseerd op de boekenreeks Miss Peregrine's Home for Peculair Children van Ransom Riggs. Dit forum is getest in de volgende browsers:


15 oktober 2016



Deel | 
 

 Whirlwind

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
Ga naar pagina : Vorige  1, 2
AuteurBericht
Alex Smith

avatar

PROFIELAantal berichten : 226
IC-berichten : 70
Registratiedatum : 21-11-16
Leeftijd : 18
Accounts : Alexander
Jessica
Laura
Adriano
Woonplaats : België
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: wind beheersen
Uiterlijke leeftijd: 18
Quote: Don't change so people will like you. Be yourself and the right people will love the real you.

BerichtOnderwerp: Re: Whirlwind   di aug 15, 2017 5:01 pm


De dame beloofde plechtig, door haar hand op te steken, dat ze nooit meer hem zou testen. Het was maar te hopen. Niet dat Alexander een kwaaie jongen was, maar dat wilt ook niet zeggen dat hij nooit boos kan worden.  ‘En ik ben niet perse op zoek naar mensen zoals jij en ik. Dit was geen geplande ontmoeting, als je dat bedoelt. Het is enkel dat ik wil dat er geen gevaar hoeft te dreigen voor andere bijzonderen, begrijp je?’ zei de vrouw. Alex begreep het, maar vroeg zich toch af wat een gevaar voor bijzonderen zou kunnen zijn… De jongen wist ook niet goed of hij zich bij de andere bijzondere mensen zou voegen of niet. Moest hij toch gaan zou hij zijn familie trots willen maken door af te studeren.  De jongen knikte en de dame vervolgde: ‘Ik snap dat het misschien overweldigend klinkt, allemaal. Maar denk er eens over na,’ besloot zijn vraag te stellen: ‘Wat voor gevaar zou er zijn voor bijzondere mensen zoals u en mij? Als ik het gevaar ken, zou ik me daarop kunnen voorbereiden. Ik kan mijn gave toch al goed gebruiken. En ik zal erover nadenken, maar ik wil sowieso mijn diploma halen!’ Hij wou -als hij zijn familie zou verlaten- hun trots maken door af te studeren.  Alex strekte zijn vingers en liet ze op en neer gaan, Alex speurde met de wind af naar mensen. En ja hoor, hij voelde hoe enkele mensen -vast zijn vrienden- dichter naar hen toe gingen. ‘Ja! Er komen enkele mensen aan. Ik verzin wel een excuus. Ik zal u anders een brief sturen als ik mijn keuze gemaakt heb of als ik nog vragen heb. Mijn excuses dat dit snel moet gaan... Het was fijn om u te ontmoeten.’ bevestigde de jongen terwijl hij zijn hand opstak om haar de hand te schudden. Hij besefte maar al te goed dat dit nogal een snel einde was, maar aangezien zijn vrienden steeds dichterbij kwamen moesten ze snel zijn.

_________________
The wind is my best friend :-)
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Louise Bluebonnet
Momma Burd
Momma Burd
avatar

PROFIELAantal berichten : 1327
IC-berichten : 137
Registratiedatum : 02-10-16
Leeftijd : 19
Accounts :
. Louise
. Ethan
. Clarke
. Parker
. Carina
. Maybel

RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Ymbryne
Uiterlijke leeftijd: 34
Quote: Intelligence without ambition is a bird without wings

BerichtOnderwerp: Re: Whirlwind   wo aug 30, 2017 11:28 pm

Ze merkte dat ze een beetje gejaagd begon te worden. Ze had hier al een lange tijd doorgebracht -vierentwintig minuten en achtentwintig seconden om precies te zijn- en hoewel ze de jongen natuurlijk alle tijd van de wereld wilde geven om dit te begrijpen en zoveel mogelijk van zijn vragen wilde beantwoorden, zou het steeds meer opvallen dat Alex lange tijd weg was. Natuurlijk was tijd Louise' specialiteit, maar ze was er zeker van dat er een heleboel was dat ze nog niet kon. De tijd op kleinere schaal bepalen, bijvoorbeeld. Of dus enkel voor hun twee. 'Wat voor gevaar zou er zijn voor bijzondere mensen zoals u en mij? Als ik het gevaar ken, zou ik me daarop kunnen voorbereiden. Ik kan mijn gave toch al goed gebruiken. En ik zal erover nadenken, maar ik wil sowieso mijn diploma halen!' Louise glimlachte. Hij was gedreven, dat was goed. Natuurlijk wilde hij zijn diploma halen, de ymbryne kon zich nog goed herinneren hoe dat voor haar het belangrijkste doel was geweest. Niet dat ze iemand had om trots te maken, maar gewoon om de streber die ze als veertienjarige was geweest een gevoel te geven dat ze weg kon van die vreselijke plek die het weeshuis voor haar geweest was. En met een diploma en een leeftijd boven de eenentwintig, daarmee kon ze de hele wereld aan. Maar het was anders gelopen. Ze had geen papiertje waarop stond dat ze aan een bepaalde kennis deed, niets om het te bewijzen. Maar waarschijnlijk had ze zoveel meer geleerd in de lus dan ze ooit op haar East Oxford Secundary School geleerd zou hebben. Hoe dan ook respecteerde ze zijn keuze, en als ze het vanuit zijn oogpunt bekeek, begreep ze het ook als geen ander. Hij wist natuurlijk niet wat het was, het gevaar. Hij was slim, om het te vragen. Een wrange glimlach verscheen op haar gezicht, terwijl ze zich wat dichter naar de jongen toe boog. 'Dat is nu juist het ding, Alex. Het gevaar is... onzichtbaar. Wees voorzichtig met je bijzonderheid in het openbaar. Zolang je in de buitenwereld bent gebruik je het enkel en alleen als je jezelf écht moet verdedigen. Vertrou vanaf nu niemand je geheim toe. Maar je bent slim, en je gave is sterk. Ik geloof dat je het gevaar kunt omzeilen.' Het was niet haar doel geweest om hem bang te maken, ze wilde hem enkel waarschuwen en zeggen dat hij veiliger zou zijn in een lus, waar hij bovendien thuishoorde. Dat was dan ook de reden dat ze niet in detail inging op de monsters, de Hollows, de Wights.

Plotseling bevond de jongen zich in een diepe focus. 'Ja!,' riep hij uit alsof zijn concentratie hem iets had laten zien. 'Er komen enkele mensen aan. Ik verzin wel een excuus. Ik zal u anders een brief sturen als ik mijn keuze gemaakt heb of als ik nog vragen heb. Mijn excuses dat dit snel moet gaan... Het was fijn om u te ontmoeten.' Haar punt was meer eens bewezen, de jongen kon prima voor zichzelf zorgen. Ze had er vertrouwen in dat ze elkaar nog eens zouden zien. Louise knikte, trok een klein, zwart notitieboekje dat tot nu toe details over haar reis bevatte en een pen uit haar diepe jaszak, en krabbelde een adres neer. Duke of York St, London, luidde de laatste regel. Het adres van mevrouw Swift. Waar ze ook op de wereld zou zijn als Alex haar een brief zou sturen, mevrouw Swift zou het haar laten weten. Ze scheurde de pagina uit het boekje en overhandigde het aan Alex. Ze liet de rest weer terug in haar zak glijden en legde beide handen op Alex' schouders. 'Insgelijks, meneer Smith. Veel geluk gewenst, en mogen we elkaar snel weer treffen.' Wanneer ze enthousiast werd, veranderde haar glimlach in wat de meeste mensen aanzagen voor iets duisters. Maar in werkelijkheid was het haar bijzondere glimlach, enkel gereserveerd voor oprechte momenten, die ze met andere bijzonderen die haar codetaal begrepen deelden. Waar die ontmoeting waar ze het over had plaats zou vinden, wist ze nog niet, maar zoals ze al eerder vandaag had gevoeld, wist ze dat ze iets kon verwachten in Australië. Alsof die plek haar op het juiste pad zou brengen. Zonder oogcontact met de jongeman te verliezen, stapte ze een stukje achteruit, -zo ver als de rij met stoelen waartussen ze stonden ingeklemd dat toeliet- strekte haar armen en grijnsde. 'Tot weerziens.' De laatste klanken gingen over in een soort harmonieus gekras, terwijl Louise één werd met de lucht. Het was grappig dat hij die kon besturen, want in deze vogelvorm van haar was de lucht haar beste vriend. Om haar vleugels te strekken en op een passende manier afscheid te nemen, cirkelde de tropische vogel een soepel rondje om de tribune, alvorens ze verder opsteeg en de jongen, en het land onder zich steeds kleiner zag worden. Dit was de laatste keer dat ze zo dichtbij thuis zou zijn. Ze duwde die pijnlijke wetenschap aan de kant. Ze kon het zich niet permitteren haar energie daaraan te verspillen -tenslotte had ze een lange, lange vlucht voor de boeg.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t10-louise-catherine-left
Alex Smith

avatar

PROFIELAantal berichten : 226
IC-berichten : 70
Registratiedatum : 21-11-16
Leeftijd : 18
Accounts : Alexander
Jessica
Laura
Adriano
Woonplaats : België
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: wind beheersen
Uiterlijke leeftijd: 18
Quote: Don't change so people will like you. Be yourself and the right people will love the real you.

BerichtOnderwerp: Re: Whirlwind   za sep 02, 2017 9:01 pm

De dame lachte nogal wrang en boog een beetje naar hem toe, ‘Dat is nu juist het ding, Alex. Het gevaar is... onzichtbaar. Wees voorzichtig met je bijzonderheid in het openbaar. Zolang je in de buitenwereld bent gebruik je het enkel en alleen als je jezelf écht moet verdedigen. Vertrouw vanaf nu niemand je geheim toe. Maar je bent slim, en je gave is sterk. Ik geloof dat je het gevaar kunt omzeilen.' Verbaasd en niet wetend wat te zeggen keek hij de vrouw aan. Het gevaar is onzichtbaar… Dat maakt het wel heel erg moeilijk om het gevaar te verslaan. Zouden er mensen zijn die ze wel konden zien? Hoe zouden het gevaar eruit zien? Vast gruwelijk, net zoals monsters! En hij mocht het vanaf nu enkel gebruiken in noodgevallen, juist om zichzelf te redden. Niemand is te vertrouwen… Nou zijn tante, nonkel en nicht zijn te vertrouwen! Ze hebben zijn geheim al een hele tijd voor henzelf gehouden. Maar Alex knikte en beloofde zichzelf dat hij het echt niemand meer ging vertellen. Niet dat hij het nog verder aan iemand verteld heeft, maar toch…

De vrouw haalde een zwart notitieboekje uit, nadat ze hem had gevraagd het adres te geven. Zo kon Alex haar een brief sturen als hij nog met vragen zit of als hij besloot in de lus gaan wonen. De dame scheurde een papiertje af en gaf het aan Alex, hij stopte het veilig in zijn achterzak. De vrouw legde haar handen op zijn schouders en sprak de laatste bemoedigende woorden uit: 'Insgelijks, meneer Smith. Veel geluk gewenst, en mogen we elkaar snel weer treffen.' Alexander hoopte erop dat hij deze dame nog eens mocht ontmoeten. Ze straalde iets vriendelijks uit. De dame bleef Alex nog even aankijken terwijl ze een stap achteruit zette, hem ‘tot ziens’ wenste en veranderde in een mooie vogel met een mooi verenkleed van grijze, groene, gele, blauwe en rode veren. Alexander zwaaide naar de vogel en draaide zich om.

Net op het moment dat hij zich omdraaide zag hij zijn vrienden Bobby en Lena. Ze waren naar hem gaan zoeken. Erg gelukkig glimlachte hij breed, Alex kon nog net de goesting om hen een knuffel te geven onderdrukken. Het waren fijne vrienden voor Alex, en zij waren sowieso één van de redenen waarom hij zijn diploma wou halen.

_________________
The wind is my best friend :-)
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud



PROFIEL
RPG SHEET

BerichtOnderwerp: Re: Whirlwind   

Terug naar boven Go down
 
Whirlwind
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 2 van 2Ga naar pagina : Vorige  1, 2

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Peculiar Children :: 
Outside of the loop
 :: o t h e r . p l a c e s
-
Ga naar: