Welkom
Rules
Guide
Time line
Key words

P l o t ;
Een gewone voorbijganger zal het niet merken, maar er is iets vreemds aan de hand met het rode gebouwtje bovenop de kliffen in het kleine kustdorpje... Wat op het eerste gezicht een normale vuurtoren lijkt, vormt namelijk de ingang tot de tijdslus van Miss Bluebonnet. Niet iedereen kan de zich steeds herhalende dag in juli van 2011 binnentreden. Enkel zij die drager zijn van een recessief gen dat zich in hun DNA heeft gemanifesteerd en wat door hun aderen stroomt, zullen toegang krijgen tot de lus. Zij beschikken over een gave. Hun 'bijzonderheid' maakt het dagelijks leven voor hun niet gemakkelijk, en er ligt constant gevaar op de loer... Lees verder!

T e a m
Admin
Louise
Mentor
Lyana
Mentor
Zeal
Mentor
Sam
Mentor
Laurice
S w a p



C o u n t
#

C r e d s ;
Alle codes, teksten en afbeeldingen behoren tot de rechtmatige eigenaar of eigenaresse en mogen daarom nooit zonder toestemming gekopieerd of overgenomen worden. De site is gecodeerd en vormgegeven door Vera en wordt gehost op Actieforum. Het idee van deze RPG is gebasseerd op de boekenreeks Miss Peregrine's Home for Peculair Children van Ransom Riggs. Dit forum is getest in de volgende browsers:


15 oktober 2016



Deel | 
 

 (open) Memories will always stay in the mind

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Lyana Valentine
Sense Killer
Sense Killer
avatar

PROFIELAantal berichten : 250
IC-berichten : 21
Registratiedatum : 02-01-17
Accounts : Azure
Lyana
Ace
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: sense manipulation
Uiterlijke leeftijd: 19
Quote: don't start with what you can't finish

BerichtOnderwerp: (open) Memories will always stay in the mind    ma jan 02, 2017 11:07 pm

In een zwarte auto werd ze zo dicht mogelijk gevoerd naar de lus. De man zelf die haar voerde wist niks van waarom ze iets aan de rand van het dorp gezet wou worden, in plaats van midden in het dorp waar het hotel gelegen was. Nochtans had hij het gevraagd, alleen had Lyana niet geantwoord. De man was niet zoals zij. Hij zou het dan ook niet snappen. Daarnaast wou ze geen problemen veroorzaken. In de eerste jaren dat ze iemand begon te vertrouwen had ze het hem verteld... Dat had dan ook bijna slecht afgelopen... Lyana had het probleem moeten oplossen... Iets dat na 80 jaar nog altijd pijnlijk in haar geheugen was gebrand. Achter eens diep te zuchten probeerde ze die herinneringen weer weg te duwen. Met een geïrriteerde blik keek ze naar de man die haar in de gaten hield in zijn achterruitkijk spiegel. "Kijk maar naar de baan in plaats van naar mij, ik wil het liefst nog levend uit de auto geraken" sprak ze nog redelijk bot waarbij ze haar armen over elkaar legde. Achter nog een goeie 10 minuten hoorde ze de man zeggen dat ze er waren. Zonder een dankje smeet ze het geld op de zetel, stapte uit om meteen haar tassen uit de koffers te gaan halen. De man zelf bleef voor een goeie 5 minuten staan voor hij besefte dat ze niet weg ging gaan zolang hij er nog was. Pas wanneer de auto volledig uit het zich was ging Lyana richting de lus.

Op het moment dat ze erdoor was verscheen er een kleine glimlach op haar lippen. Lyana was benieuwd hoelang ze hier zou blijven tot ze onrustig zou worden en weeral zou vertrekken naar een nieuwe lus. Het gebouw zelf was groot. Al waren dat bij de meeste zo. Met haar tassen in de hand stapte ze richting het grootte gebouw. Haar oren zette ze nog iets scherper dan gewoonlijk om zo alle geluiden te horen. Doordat het stil genoeg was, kon ze dit doen. De vogels van een eind verder kon ze goed horen en ergens in het huis hoorde ze wel gesprekken. Het was een gewoonte van haar om eerst het hele gebied te beluisteren, om er zo voor te zorgen dat ze niks verdachts hoort. Pas wanneer ze gerustgesteld was verminderde ze haar gehoor weer een beetje. De deuren duwde ze stilletjes open om begroet te worden door een grote inkomhal. Achter dat ze zeker was dat niemand haar zou verwelkomen ging ze op zoek naar de keuken.

De keuken zelf was groot genoeg. Het lag er allemaal netjes bij waarbij je de gedachte zou krijgen dat de rest ook wel proper gehouden zou worden. De tassen smeet ze ergens in een hoek om dan de kasten te doorzoeken. Achter dat ze een glas had gevonden en een mes veegde ze kort haar rode jurk en rode jas deftig om dan beleg en fruitsap uit de koelkast te halen. Verschillend van beleg smeet ze gewoon op de boterham als laatste kwam er nog mayonaise op. De uitkomst was een redelijk dikke boterham. De rode jas hing ze ze aan een stoel om er dan te gaan zitten met het eten in haar handen. Voorzichtig nam Lyana er een beet van, ervoor zorgen dat ze zo weinig mogelijk van tussen haar brood liet vallen. Haar oren die no op een redelijk scherpheid stonden vingen iemands voetstappen op. Haar neus rook de geur van de persoon. Hierdoor draaide ze midden in haar beet haar hoofd om. Met haar eerste hap nog niet afgebeten keek ze de persoon aan. Awkward.


Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jacob Grimm

avatar

PROFIELAantal berichten : 3
IC-berichten : 0
Registratiedatum : 03-01-17
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Shapeshifter - Alligator
Uiterlijke leeftijd: 18
Quote:

BerichtOnderwerp: Re: (open) Memories will always stay in the mind    di jan 03, 2017 5:39 pm

Jacob woonde nu al een goede week in de lus en hoewel hij nog steeds aan niemand zijn gave had laten zien, voelde hij zich hier toch goed en aanvaard. En na wat hij de afgelopen dagen had gezien, was hij er van overtuigd geraakt dat hij allesbehalve de vreemdste hier was. Hij kon in theorie nog een vrij normaal leven leiden buiten de lus, maar sommige anderen die hadden geen volledig menselijke gedaante meer. Toch geen die ervoor zorgde dat mensen niet meteen gillend wegliepen en terugkwamen met de politie en een priester om de duivel in je uit te drijven. Geen pretje. Hij sprak uit ervaring.

Hij had het grootste deel van de dag doorgebracht in de tuin. En hoewel hij daar half lag te slapen tegen de stam van een boom, had hij toch gemerkt hoe een nieuweling het terrein was opgelopen. Even twijfelde hij nog om gewoon verder te doen met waar hij mee bezig was - niets eigenlijk - maar het leek hem toch spannender om uit te zoeken wie deze nieuwe persoon nu was. Aan de bagage te zien was ze wel van plan om hier te komen wonen. Bovendien leek ze nog eens ongeveer van zijn leeftijd te zijn, wat het geheel nog een pak interessanter was.

Toen hij het huis inliep, het meisje achterna, kon hij haar niet meer vinden. Na een korte zoektocht hoorde hij dat er iemand in de keuken in de weer was. Hij was er zeker van dat ze daar moest zijn, aangezien er op dit uur nog niemand aan het avondeten bezig zou zijn. En hij kreeg gelijk.

Het nieuwe meisje stond daar in het midden van de keuken met een berg etenswaren voor haar op het aanrecht en een gigantische boterham in haar handen. Ze keek hem recht aan en leek even niet te bewegen. "Wel, we kunnen in ieder geval niet zeggen dat jij moeilijkheden hebt met je ergens thuis te voelen." bracht Jacob uit, nadat hij van de eerste verbazing bekomen was. Het gebeurde zelden dat hij iemand in de keuken aantrof, laat staan iemand die net was toegekomen. Hij bleef in de deuropening staan en ze, breed grijnzend:"Allereerst, smakelijk! En welkom in de lus natuurlijk. Normaal gezien zou ik aan nieuwe mensen moeten vragen of ze honger of dorst hebben, maar ik denk dat we dat bij jouw al kunnen overslaan."
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Lyana Valentine
Sense Killer
Sense Killer
avatar

PROFIELAantal berichten : 250
IC-berichten : 21
Registratiedatum : 02-01-17
Accounts : Azure
Lyana
Ace
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: sense manipulation
Uiterlijke leeftijd: 19
Quote: don't start with what you can't finish

BerichtOnderwerp: Re: (open) Memories will always stay in the mind    do jan 05, 2017 1:34 am

De irritatie dat ze was opgelopen in de taxi was stilaan aan het wegebben, allemaal dankzij het broodje dat op haar zat te wachten in het huis. De rondleiding van het huis zal ze straks haarzelf wel geven. eerst wou ze haar beloning krijgen, en dat was een broodje met alles erop en eraan. Bij de meeste vrouwen kun je hen blij maken met dure juwelen, bij Lyana kon je haar al tevreden houden met eten. Daarnaast heeft ze wel een goede reden om zoveel te moeten eten. Iets dat ze niet zomaar aan iemand gaat vertellen. De jonge dame kent maar al te goed de regels in de lus. Met sommige ging ze niet al te goed mee akkoord. Al hoefde dat niemand te gaan weten. Het huis dan ook goed bekeken stond ook niet in haar top prioriteit.

Pas wanneer ze klaar was met haar eten zette ze zichzelf relaxed op een van de stoelen. Haar zintuigen natuurlijk op alertheid voor de zekerheid. Niet dat ze gevaar moest verwachten, ze was hier wel veilig genoeg. Vanwege haar ontspannen houding draaide ze zich met een nog boterham in haar mond naar de jonge man toe. "Wel, we kunnen in ieder geval niet zeggen dat jij moeilijkheden hebt met je ergens thuis te voelen." Vlug nam ze de beet van haar eten om dat dan vlug in te slikken. " Het is al veel te lang geleden dat ik nog heb gegeten" was haar excuus. Lyana voelde zich niet schuldig wat aan haar blik te zien was. Haar ogen zaten zelf haast te twinkelen van amusement.

"Allereerst, smakelijk! En welkom in de lus natuurlijk. Normaal gezien zou ik aan nieuwe mensen moeten vragen of ze honger of dorst hebben, maar ik denk dat we dat bij jouw al kunnen overslaan." haar grijns werd daarbij alleen maar breder. Opnieuw pakte ze een beet van het eten voor haar. Kauwde op haar gemak om zich dan vervolgens weer op de jongen te richten. Deze keer bestudeerde ze hem wat aandachtiger. Blond haar blauwe ogen, en nog wat gebouwd. Al zeker niet mis voor het oog. "Geen zorgen, je mag gerust me achteraf nog eens vragen voor wat te eten" sprak ze en gaf er een speelse knipoog bij. "Ik zou zeggen zet je erbij, tenzij je hier alleen voor mij bent in plaats van de honger" was ze aan het flirten? Wie weet. Al was dit meer haar gewoonlijke gang van doen. Sommigen zouden dat niet uit elkaar kunnen houden van bij haar. Achter dat ze klaar was met eten rekte ze zich even goed uit "Ah, dat was heerlijk" langzaam liet ze kort even haar tong over de hoek van haar lippen gaan voor restjes mayonaise, moesten die er zijn. "De naam is Lyana" stelde ze zichzelf dan maar voor.

_________________

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud



PROFIEL
RPG SHEET

BerichtOnderwerp: Re: (open) Memories will always stay in the mind    

Terug naar boven Ga naar beneden
 
(open) Memories will always stay in the mind
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» Damn umbrella.. {OPEN}
» What is left in the end; are the rotten memories.... -open-
» We're creating nice memories to stay happy{Search}
» Woud spreuken opzoeken.
» Naptime~[Open]

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Peculiar Children :: 
Miss Bluebonnet's abode
 :: g r o u n d f l o o r :: k i t c h e n
-
Ga naar: