Welkom
Rules
Guide
Time line
Key words

P l o t ;
Een gewone voorbijganger zal het niet merken, maar er is iets vreemds aan de hand met het rode gebouwtje bovenop de kliffen in het kleine kustdorpje... Wat op het eerste gezicht een normale vuurtoren lijkt, vormt namelijk de ingang tot de tijdslus van Miss Bluebonnet. Niet iedereen kan de zich steeds herhalende dag in juli van 2011 binnentreden. Enkel zij die drager zijn van een recessief gen dat zich in hun DNA heeft gemanifesteerd en wat door hun aderen stroomt, zullen toegang krijgen tot de lus. Zij beschikken over een gave. Hun 'bijzonderheid' maakt het dagelijks leven voor hun niet gemakkelijk, en er ligt constant gevaar op de loer... Lees verder!

T e a m
Admin
Louise
Mentor
Lyana
Mentor
Zeal
Mentor
Sam
Mentor
Laurice
S w a p



C o u n t
#

C r e d s ;
Alle codes, teksten en afbeeldingen behoren tot de rechtmatige eigenaar of eigenaresse en mogen daarom nooit zonder toestemming gekopieerd of overgenomen worden. De site is gecodeerd en vormgegeven door Vera en wordt gehost op Actieforum. Het idee van deze RPG is gebasseerd op de boekenreeks Miss Peregrine's Home for Peculair Children van Ransom Riggs. Dit forum is getest in de volgende browsers:


15 oktober 2016



Deel | 
 

 » flowers

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Josie Mills
Orginial baby™️
Orginial baby™️
avatar

PROFIELAantal berichten : 105
IC-berichten : 21
Registratiedatum : 15-12-16
Leeftijd : 16
Accounts : » Finn Prowler
» Sam Ashton
» Josie Mills
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Grim reaper
Uiterlijke leeftijd: 4
Quote: We need fantasy in order to face reality

BerichtOnderwerp: » flowers   di jan 03, 2017 2:19 pm

Met een gefocuste blik zat het meisje in het gras. De zon scheen op haar ruggetje, en de geuren van de tuin waren bijna overweldigend. Naast haar lag een stapeltje kleine witte bloemetjes: madeliefjes, die ze daarnet had geplukt. Ze was zeer geconcentreerd bezig. Het maken van een bloemenkroontje was dan ook niet heel makkelijk voor een meisje van vier. Ze had dit geleerd van haar mama, de laatste zomer dat ze bij haar was geweest. Eerst maakte je een gaatje onderaan in het steeltje, en dan haalde je de volgende bloem er doorheen. Heel ingewikkeld was het niet, maar het wilde maar niet lukken. De steeltjes scheurden steeds door, als het al überhaupt lukte om er een gaatje in te maken. Erg scherpe nageltjes had ze niet, dus het kostte heel wat tijd voor haar om een gaatje te maken. Maar ze liet zich niet ontmoedigen. Telkens als het steeltje brak, pakte ze gewoon weer een nieuw bloemetje en ging ze gewoon verder. Naast het stapeltje bloemen zat Ellie, die ze zo had geplaatst, zodat ze met haar kop richting haar zat. In de pootjes van het knuffeldier rustte ook een bloemetje. Ellie wilde ook een krans maken. Josie ging helemaal in haar werkje op: er leek bijna niets meer om haar heen te gebeuren.

[Haythel eerst, daarna gewoon open~]

_________________
just when the caterpillar
thought he'd never live again
he became a butterfly


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Haythel Devonshire
Hate and Hell
Hate and Hell
avatar

PROFIELAantal berichten : 1508
IC-berichten : 130
Registratiedatum : 30-11-16
Leeftijd : 20
Accounts : ~Haythel, Tissa, Elesis, Jinn, Zeal, JR, Seji, Gerome, Namida, Link, Jeremy, Penelope, Laxus, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Hellhound
Uiterlijke leeftijd: 19
Quote: Feisty.

BerichtOnderwerp: Re: » flowers   di jan 03, 2017 3:49 pm



Verveeld sabbelend aan een rietje liep Haythel het terrein op. Ze probeerde nog een laatste slok uit haar beker te krijgen, maar echt al het bloed dat erin zat was eruit geslurpt. Ergens kreeg ze de neiging om de beker meteen weer te vullen met een nieuwe zak bloed, maar ze wist dat dat niet verstandig. Normaal gezien was Haythel een persoon die zich niet aan de regels hield en zich niet aan de normen en waarden van de samenleving, maar ook zij had een verstand en wist wat je beter kon doen of laten. Als zij nu haar beker opnieuw zou vullen, zou de honger en dorst enkel sterker worden. Dan zou haar bloed voorraad sneller opraken en moest ze zich sneller begeven onder de mensen om een nieuwe prooi te vinden. Bluebonnet wou haar weliswaar op een dieet zetten dat bestond uit enkel dieren vlees en bloed, maar dat kon ze echt niet verteren. Het zou niet de eerste keer zijn dat ze dat had uitgekotst. Ze zou wel voor zichzelf zorgen. Ze moest enkel oppassen dat haar honger was gestild als ze het pand betrad, voordat ze een Peculiar haar prooi zou maken.
Plots ving ze een geur op. Door het bloed waren haar hellhound instincten nog aangewakkerd. Haar rode ogen schenen fel en haar hoektanden perkten tussen haar lippen door. Ze keek kort om zich heen, maar zag nog geen teken van een levend wezen. Het rook als een jong persoon. Het rook vers. Ze deed er goed aan als ze zich nu omdraaide en wegliep, maar ze was te koppig om naar haar verstand te luisteren. In plaats daarvan besloot ze de geur te volgen. Ze zette een paar stappen en liep de hoek om. Ze kwam in de tuin terecht. Ze was niet vaak in de natuur te vinden. Immers was ze als hellhound meer onder mensen, oftewel haar prooien. Ze zette een paar stappen in de tuin. De geur werd sterker. Plots zag ze een meisje zitten. Ze zat met haar rug naar haar toe. Geruisloos zette Haythel opnieuw een paar stappen richting het meisje. Ergens kreeg ze de neiging om haar tanden in het meisje te zetten. Om haar nek te doorboren, haar slagader door te bijten en de roestige smaak van bloed te proeven in haar mond terwijl haar tanden stukken vlees er genadeloos vanaf trok. Ze balden haar handen tot vuisten. Haar zwart gelakte nagels boorde zich in haar handpalm. Ze nam een hap lucht en blies het rustig uit. Haar ogen werden doffer, haar hoektanden kregen hun normale vorm en haar instincten werden rustig. Ze zette een stap opzij en nam plaats naast het meisje in het gras. ”What are you doing?” vroeg ze terwijl haar blik ging naar de madeliefjes in haar handen.
Outfit
© Sykes

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t75-haythel-devonshire
Josie Mills
Orginial baby™️
Orginial baby™️
avatar

PROFIELAantal berichten : 105
IC-berichten : 21
Registratiedatum : 15-12-16
Leeftijd : 16
Accounts : » Finn Prowler
» Sam Ashton
» Josie Mills
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Grim reaper
Uiterlijke leeftijd: 4
Quote: We need fantasy in order to face reality

BerichtOnderwerp: Re: » flowers   di jan 03, 2017 4:22 pm

Het kleine meisje ging zodanig op in haar werkje, dat ze niet eens merkte dat er iemand naast haar kwam zitten in het gras. Er trok dan ook een kleine schok door haar lijfje heen, toen deze figuur begon te spreken. ”What are you doing?” Ze kalmeerde echter snel, zonder op te kijken van het bloemetje waar ze nu mee bezig was. "Ik maak een kroon, van bloemen!" sprak ze enthousiast maar stilletjes. "Het lukt alleen niet, hij gaat steeds kapot.." Ze hief haar hoofdje, en draaide haar blik naar het meisje dat bij haar was komen zitten. "Misschien kan.." Ze stopte midden in haar zin, en keek met angstige oogjes naar het meisje. Om haar heen bevonden zich schimmen, veel schimmen. Boze schimmen. Dit was geen goed mens.. Geschrokken deinsde ze naar achter, haar olifantje snel meepakkend. Ze moest hier weg, voordat de schimmen boos zouden worden op haar..

_________________
just when the caterpillar
thought he'd never live again
he became a butterfly


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Haythel Devonshire
Hate and Hell
Hate and Hell
avatar

PROFIELAantal berichten : 1508
IC-berichten : 130
Registratiedatum : 30-11-16
Leeftijd : 20
Accounts : ~Haythel, Tissa, Elesis, Jinn, Zeal, JR, Seji, Gerome, Namida, Link, Jeremy, Penelope, Laxus, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Hellhound
Uiterlijke leeftijd: 19
Quote: Feisty.

BerichtOnderwerp: Re: » flowers   di jan 03, 2017 5:57 pm



Haythel had getwijfeld over haar besloot, maar toch besloot ze koppig tegen haar instincten in te gaan. Ze kon dit. Ze kon toch wel gewoon met een klein meisje praten. Zo nam ze plaats naast het meisje en vroeg haar wat ze aan het doen was. Het meisje keek niet op of om, maar leek wel te beseffen dat Haythel er zat. "Ik maak een kroon, van bloemen!" sprak het meisje enthousiast, maar stil. Haythel glimlachte lichtjes. Ze kon het niet helpen dat een kinds onschuld haar toch goed deed. Als hellhound had ze al zoveel horror gezien, meegemaakt en veroorzaakt. Het voelde enigszins goed dat zo’n zuivere ziel nog hier rond kon lopen. "Het lukt alleen niet, hij gaat steeds kapot.." vervolgde het meisje. Haythel’s blik ging terug naar de bloemen. Sommigen lagen al met een kapotte steel op de grond. Haythel plukte een bloemetje met de bedoeling hierin een gaatje te maken. Het meisje keek ondertussen op en richtte haar blik op Haythel, waardoor Haythel’s blik terug ging naar het meisje. Kalm keek ze haar aan. "Misschien kan.." begon het meisje, maar abrupt stopte ze haar zin. Haythel kon enkel verbaasd opkijken voordat het meisje naar achteren deinsde. Haar gezichtsuitdrukking leek erop alsof ze zojuist een monster had gezien. Had Haythel nog wat bloed op haar gezicht zitten? Haar aandacht bleef bij het meisje. Ze pakte vluchtig het olifantje dat naast haar had gezeten. Ze was duidelijk van plan om te vertrekken. Vluchtig greep Haythel haar arm om haar tot een halt te brengen. ”Wait!” reageerde Haythel meteen. Ze klonk niet bevelend, eerder in paniek. Het deed haar enigszins pijn dat een klein kind haar al als een monster zag. Ironisch genoeg. ”What’s wrong? I won’t hurt you. I promise. I won’t do anything to you,” probeerde Haythel duidelijk te maken. Haar greep verslapte zich tijdens het praten. Uiteindelijk liet ze ook het meisje weer los. Ze wou haar immers niet banger maken door haar vast te houden. Langzaam hief ze haar hand en hield ze het bloemetje op dat ze eerder had geplukt. Een klein gaatje was erin geprikt. ”Let’s make those flower crowns,” stelde Haythel voor.
Outfit
© Sykes

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t75-haythel-devonshire
Josie Mills
Orginial baby™️
Orginial baby™️
avatar

PROFIELAantal berichten : 105
IC-berichten : 21
Registratiedatum : 15-12-16
Leeftijd : 16
Accounts : » Finn Prowler
» Sam Ashton
» Josie Mills
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Grim reaper
Uiterlijke leeftijd: 4
Quote: We need fantasy in order to face reality

BerichtOnderwerp: Re: » flowers   zo jan 22, 2017 1:29 pm

De ander leek geschrokken door haar heftige reactie. Ze begreep natuurlijk dat zij niet kon zien wat zijzelf zag, maar alsnog.. Ze wilde net snel weglopen toen haar arm werd beetgepakt. Angstig probeerde ze zich los te trekken, maar ze was geen partij met haar vierjarige spiertjes. Het meisje riep dat ze moest wachten, maar ze wilde alleen maar weg hier.. Al die schimmen, en sommigen leken langzaam te begrijpen dat Josie ze kon zien.. Ze voelde hoe de grip op haar arm voorzichtig verslapte. ”What’s wrong? I won’t hurt you. I promise. I won’t do anything to you,” sprak het blonde meisje bijna wanhopig. En Josie geloofde haar ook, maar dat was niet het probleem. Haar arm werd losgelaten, en de ander pakte een bloemetje op die ze had laten liggen. ”Let’s make those flower crowns.” Ineens voelde ze hoe een woede in haar omhoog kwam. Dit meisje leek haar best wel aardig, en ze wilde met haar spelen, en dat moesten die stomme geesten het natuurlijk weer eens verpesten! Waarom konden ze haar niet gewoon één keer met rust laten! Oh, wat had ze op dit moment een hekel aan haar bijzonderheid. Ze moesten gewoon, gewoon even weg gaan, en dan.. Haar blik gleed over de schimmen, en ze balde haar vuistje. Even had ze geen aandacht voor het meisje, maar ze besefte zich wel dat dit er heel erg raar uit moest zien. En nu was het genoeg. Ze wilde ze weg hebben. "Ga weg.." begon ze zachtjes. De schimmen reageerden niet. Konden ze haar überhaupt wel horen? "GA WEG!" schreeuwde ze nu, zo hard als ze kon. "GA WEG GA WEG GA WEG!" ze voelde hoe een enkele traan langs haar wang gleed. Moedeloos liet ze zich zakken in het gras. Ze wilde gewoon dat het ophield..

_________________
just when the caterpillar
thought he'd never live again
he became a butterfly


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Haythel Devonshire
Hate and Hell
Hate and Hell
avatar

PROFIELAantal berichten : 1508
IC-berichten : 130
Registratiedatum : 30-11-16
Leeftijd : 20
Accounts : ~Haythel, Tissa, Elesis, Jinn, Zeal, JR, Seji, Gerome, Namida, Link, Jeremy, Penelope, Laxus, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Hellhound
Uiterlijke leeftijd: 19
Quote: Feisty.

BerichtOnderwerp: Re: » flowers   ma jan 23, 2017 8:46 pm



Een direct antwoord kreeg Haythel niet. Het meisje stond stil. Dat was tenminste iets. Ze rende niet weg. Echter vroeg Haythel zich wel af waarom het meisje zo bang voor haar was in eerste instantie. Zat er nog wat bloed op haar kleren of nog in haar haar? Ze dacht dat ze wel alles schoon had gemaakt voordat ze terug was gekeerd naar het verblijf. Wat was het dan dat het meisje zo bang voor haar was? Want het was wel duidelijk dat het meisje bang was. Normaal zou Haythel er vrij weinig om geven als iemand bang voor haar was. Soms wou ze het juist graag. Die geur van angst was een heerlijke aroma voor haar voedsel. Maar nu was het wel anders. Voor een moment wou ze zich onschuldig voor doen. Gewoon een krans maken van bloemen. Was dat teveel gevraagd? Kennelijk.
Haythel zweeg terwijl ze het meisje smekend, maar hoopvol aankeek. Ze durfde geen woord meer uit te brengen. Ze was bang om het meisje weg te jagen. Echter leek het meisje niet gerustgesteld te zijn. Haythel zag hoe het meisje haar vuisten balden. "Ga weg.." sprak het meisje zachtjes. Haythel keek beduusd op. ”What..?” kon Haythel enkel zachtjes zeggen terwijl haar gezicht betrok. Ze was verbaasd, maar bovenal geschrokken. "GA WEG!" riep het meisje plots. Haythel zette meteen een stap naar achteren terwijl ze het meisje met verwijde ogen aankeek. Ze was niet bang voor het meisje. Nee ze was bang voor het monster dat zijzelf met haar onbenulligheid was geworden. "GA WEG GA WEG GA WEG!" vervolgde het meisje met nog altijd een felle stem. Opnieuw zette Haythel een stap naar achteren. Ze kreeg de neiging om zich om te draaien. Om weg te lopen en zich op te sluiten in haar kamer, maar ze werd tegengehouden zodra ze een traan over het meisje haar wang zag glijden. Ze voelde hoe bij haarzelf ook een traan over haar wang gleed. Vluchtig veegde ze de traan weg. Vol ongeloof keek ze er naar. Sinds wanneer huilde zij? Ze huilde nooit! Tenminste, ze had het afgezworen en had een goed record eraan over gehouden. Tot nu. Haar blik schoot terug naar het meisje zodra ze zich moedeloos in het gras liet zakken. Haythel slikte eens. Ze wist moeilijk wat ze moest doen, maar ze kon het meisje hier niet zo achter laten, ook al had ze haar zo vaak gezegd te vertrekken.
Voorzichtig knielde Haythel voor het meisje neer. Haar vingers gleden over de grond, tussen de bloemetjes door. Ze plukte er een handje vol. ”There are so many problems, and no one who cares,” begon Haythel zachtjes en kwetsbaar. Haar blik bleef bij de bloemetjes die ze voorzichtig aan elkaar reeg. ”There are so many questions and places to go,” vervolgde ze. ”There is not enough chocolate and there are too many chores,” Een zwakke glimlach verscheen rond haar lippen. Tranen brandde echter nog in haar ogen. ”This is why I need you.” Haar blik ging naar het meisje. Voorzichtig hief ze het kroontje van bloemetjes op die ze had gemaakt. ”’Cause you make the darkness less dark. You make the edges less sharp. You make the winter feel warmer.” Voorzichtig boog ze naar het meisje toe. Nog altijd voorzichtig aangezien ze het meisje niet nog meer angst aan wou jagen. ”And you make my weakness less weak. You make the bottom less deep. You make the waiting feel shorter. You make my crazy feel normal. You are the who. Friendship is the what.” Ze hief het kroontje kort op met een smalle glimlach, waarna ze het neerzette op het hoofd van het meisje. ”And this is the why, eindigde ze haar liedje. Voor een moment bleef ze het meisje nog aankijken, waarna ze recht kwam, haar rok afklopte, en weg liep.
Liedje ^^:
 
Outfit
© Sykes

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t75-haythel-devonshire
Josie Mills
Orginial baby™️
Orginial baby™️
avatar

PROFIELAantal berichten : 105
IC-berichten : 21
Registratiedatum : 15-12-16
Leeftijd : 16
Accounts : » Finn Prowler
» Sam Ashton
» Josie Mills
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Grim reaper
Uiterlijke leeftijd: 4
Quote: We need fantasy in order to face reality

BerichtOnderwerp: Re: » flowers   za feb 11, 2017 6:34 pm

Het was moeilijk om de reactie van het meisje te aanschouwen. Toen ze zag dat er een traan over haar wang gleed wilde ze haar knuffelen, vertellen dat het niet haar schuld was, dat ze moest stoppen met verdrietig zijn, maar ze bleef enkel verslagen zitten. Ze was gewoon zo moe. Ze was ook nog maar een klein meisje. Toen de ander steeds dichterbij kwam had ze dan ook niet de energie om nog langer te protesteren. Met rode oogjes keek ze toe hoe ze voor haar knielde, en bloemetjes begon te plukken terwijl ze zachtjes zong. Stilzwijgend bleef ze toekijken, niet in staat om iets te doen. Het was een mooi liedje. Als ze niet zo angstig en verdrietig was geweest had het haar zeker vrolijk gemaakt. Het meisje ging ondertussen zingend door met het kroontje. Ze leek van streek. Toen het kroontje af was boog ze zich voorzichtig naar haar toe, duidelijk zonder iets kwaads in de zin. Teder werd de aaneengeregen bloemetjes op haar hoofdje geplaats, en vervolgens stond het meisje op en liep ze weg. Josie hield haar niet tegen. Nog even bleef ze zo zitten, de laatste tranen over haar wangen rollend. Uiteindelijk stond ze op, en een beetje verdwaasd liep ze het huis weer in. Zo snel als haar beentjes konden rende ze de trappen van het oude huis op, en uit angst om gezien te worden rende ze snel door naar haar kamertje. Ze wilde nu even alleen zijn. Snel sprong ze op haar bedje, en begroef ze haar gezichtje in het kussen. Ze voelde nog hoe het bloemenkroontje van haar haartjes af gleed.

- Topic uit

_________________
just when the caterpillar
thought he'd never live again
he became a butterfly


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud



PROFIEL
RPG SHEET

BerichtOnderwerp: Re: » flowers   

Terug naar boven Go down
 
» flowers
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» Oh Joy, Flowers ~

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Peculiar Children :: 
Miss Bluebonnet's abode
 :: g a r d e n s
-
Ga naar: