Welkom
Rules
Guide
Time line
Key words

P l o t ;
Een gewone voorbijganger zal het niet merken, maar er is iets vreemds aan de hand met het rode gebouwtje bovenop de kliffen in het kleine kustdorpje... Wat op het eerste gezicht een normale vuurtoren lijkt, vormt namelijk de ingang tot de tijdslus van Miss Bluebonnet. Niet iedereen kan de zich steeds herhalende dag in juli van 2011 binnentreden. Enkel zij die drager zijn van een recessief gen dat zich in hun DNA heeft gemanifesteerd en wat door hun aderen stroomt, zullen toegang krijgen tot de lus. Zij beschikken over een gave. Hun 'bijzonderheid' maakt het dagelijks leven voor hun niet gemakkelijk, en er ligt constant gevaar op de loer... Lees verder!

T e a m
Admin
Louise
Mentor
Lyana
Mentor
Zeal
Mentor
Sam
Mentor
Laurice
S w a p



C o u n t
#

C r e d s ;
Alle codes, teksten en afbeeldingen behoren tot de rechtmatige eigenaar of eigenaresse en mogen daarom nooit zonder toestemming gekopieerd of overgenomen worden. De site is gecodeerd en vormgegeven door Vera en wordt gehost op Actieforum. Het idee van deze RPG is gebasseerd op de boekenreeks Miss Peregrine's Home for Peculair Children van Ransom Riggs. Dit forum is getest in de volgende browsers:


15 oktober 2016



Deel | 
 

 without any sense

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Lyana Valentine
Sense Killer
Sense Killer
avatar

PROFIELAantal berichten : 250
IC-berichten : 21
Registratiedatum : 02-01-17
Accounts : Azure
Lyana
Ace
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: sense manipulation
Uiterlijke leeftijd: 19
Quote: don't start with what you can't finish

BerichtOnderwerp: without any sense   do jan 05, 2017 9:35 pm

Met een ruk schoot ze wakker in haar slaapkamer. Haar ademhaling was zwaar en onregelmatig. Haar donkere haren nat van het zweet kleefden aan haar hoofd of het kussen. Haar ijsblauwe ogen waren wagenwijd. Vermoeid wreef ze in haar ogen. Het gebeurde niet meer veel dat ze nog zo'n nachtmerries had. Om een of andere reden waren die opeens gestopt. Dus ze begreep niet waarom ze er nu opeens weer een had. Kwam door het feit dat ze weer van lus was veranderd? Achter enkele plukjes haar van voor haar ogen weg te wrijven, besloot ze maar op wakker te blijven. De kans lag er dik op dat ze weer enkele uren ging nodig hebben om in slaap te blijven. Stil liggen en afwachten was dan ook haar ding niet. Haar haren stak ze vlug in een staart. Het was niet deftig maar ook niet meer zo slordig. Dat was haar bedoeling. Met een paar minuten had ze zichzelf dan ook helemaal om gekleed in een witte trainingsbroek en een donker grijs topje met een trainingsvestje erboven.

Haar oren maakte ze op scherp net als haar zicht. Zo kon ze horen of er iemand in de buurt wakker was, en dat ze ook nog eens kon zien waar ze liep. Het was nog niet midden in de nacht maar het kwam er dichtbij. De maan scheen dan maar ook voor de helft aangezien er wolken ervoor leken te zweven. In stilte verliet ze het gebouw en ging richting de rotsen. De wind werd er sterker en de oceaan werd duidelijker te horen. Op het strand zelf liet ze haar zicht volledig verdwijnen en verscherpte ze haar gehoor. Zo begon ze bewegingen te maken. Zelf voor een onervaren iemand, die nog nooit van zijn leven had gevecht kon duidelijk merken dat ze in haar gedachten met tegenstanders aan het vechten waren. Achter een goed half uur ging ze bij een klifstaan. Haar zicht liet ze terug komen terwijl ze het gevoel in haar handen en armen op zeer laag zette. Zo begon ze zonder genade tegen de rotswant te slaan. Haar handen had ze lichtjes gewikkeld met katoen om zo weinig mogelijk schade aan te pakken. Zo nu en dan sloeg ze harder waardoor het katoen de klap niet voldoende opving en gewoon haar knokkels begon open te slaan.


(Safie)
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Aguilar de Nerha

avatar

PROFIELAantal berichten : 33
IC-berichten : 5
Registratiedatum : 03-01-17
Accounts : >Thomas Shelby<
>Aguilar de Nerha<
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Reincarnation
Uiterlijke leeftijd: 19
Quote: You need a little bit of insanity to do great things

BerichtOnderwerp: Re: without any sense   zo jan 08, 2017 8:49 pm

Het weerhield hem nog steeds om zijn gezicht eens te showen bij Miss Bluebonnet's Abode. Drie dagen geleden was hij gearriveerd in de lus. Drie dagen van rondzwerven. Drie dagen en twee nachten in de kou. Al die tijd met zo weinig slaap. De wallen onder zijn ogen waren dan ook onvermijdelijk. Slechts de wal onder zijn rechteroog was goed gecovered, doormiddel van het tattoo. Het had diezelfde kleur als zijn ogen; donkergroen. Bewust gedaan. Was eens anders dan zwart of fel gekleurde tattoos. Er was geen haar op zijn hoofd die er spijt van had gehad.
De natuur onder hem veranderde in een vloeiende overgang. In de verte was het al te horen; de eindeloze zee. Van de drie dagen bracht hij al 2 door bij de zee. Met één voornaamste reden; om nog even te kunnen genieten van de rust die deze plek uitstraalde. Eenmaal binnen in de enorme kinderopvang zou het hoogstwaarschijnlijk gedaan zijn met de kalmte. Hoe kon het anders? Een grote groep jongeren, of jongvolwassenen, vol met hormonen en bakken aan energie. Niet enkel lichamelijke energie maar ook de energie aan krachten die zij bezaten. Zoals Aguilar er nu tegenaan keek zou rust onmogelijk zijn.  Zijn keel produceerden een zucht, alhoewel zijn lippen zich in een grijns vormden. Oh, wat was hij toch oud. Zo verschrikkelijk oud.

Onder zijn gelaarsde voeten knarsten het zand, dat diep leek te zuchten onder zijn gewicht. Kleine dingetjes in het leven die Aguilar na al die jaren keer op keer kon waarderen. Hoewel de zee duidelijk gehoor gaf, was er één toon die er constant bovenuit stak. Doffe klappen. Automatisch liep de jongeman die richting op, met lichte nieuwsgierigheid in de schoenen. Dit was verre van een natuurlijk geluid. Dit werd geproduceerd door een menselijk wezen. En precies zoals het was. Om het hoekje van de klifwand stond een meid, volop als een halvegare tegen de rotsen aan te slaan. ,,Je zou het bijna niet zeggen, maar steenhouwen kan ook bij een bedrijf. Met gereedschap." Zijn armen vouwde hij over elkaar heen, voor zijn borstkas langs, ogen gefocust op het stuk natuur dat bruut mishandeld werd. ,,Of wou niemand tegen je sparren?" Spot was in zijn stem nergens te bekennen. Evenmin de sarcasme. Eigenlijk vrij serieus.


de Nerha
♦.♦

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Lyana Valentine
Sense Killer
Sense Killer
avatar

PROFIELAantal berichten : 250
IC-berichten : 21
Registratiedatum : 02-01-17
Accounts : Azure
Lyana
Ace
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: sense manipulation
Uiterlijke leeftijd: 19
Quote: don't start with what you can't finish

BerichtOnderwerp: Re: without any sense   di jan 24, 2017 8:12 pm

De jonge dame was zo gefocust. Haar wenkbrauwen lichtjes naar beneden getrokken van frustraties die naar haarzelf gericht waren. De nachtmerrie was volledig onverwacht gekomen. Het had haar van slag gemaakt. Het zat haar niet goed dat ze weer begonnen waren. Natuurlijk wist Lyana niet zeker of de volgende nacht opnieuw het zelfde zou zijn, maar de kans is groot dat het weer opnieuw nacht na nacht weer iedere keer een nachtmerrie gaat zijn. Gefrustreerd begon ze harder te slaan. Wat een geluk dat ze haar gevoel volledig kon laten verdwijnen. Iets dat ze bij anderen ook kon doen en vaak van pas kwam wanneer men intense pijn voelde. Lyana was zo gefocust dat ze niet eens merkte hoe kleine druppeltjes bloed van tussen haar knokkels neervielen op het zand.

"Je zou het bijna niet zeggen, maar steenhouwen kan ook bij een bedrijf. Met gereedschap." Het duurde even voor zijn woorden tot haar doordrong. Dat ze besefte dat er iemand achter haar stond. Vanaf dat ze het al te goed besefte dat het een man was stopte ze meteen. Met nog steeds een frons op haar voorhoofd draaide ze zich om. "Of wou niemand tegen je sparren?" De woorden lieten de jonge dame grijnzen. Haar ogen gleden naar het katoen rond haar handen en deed die los om ze dan in haar broekzak te gaan duwen. "Ik denk niet dat iemand dat wilt" Lichtjes haalde ze haar schouders op. " Het zou namelijk niet eerlijk zijn moest ik helemaal niks van pijn voelen, en er juist voor zorgen dat de andere meer intenser hun pijn voelt." Lichtjes huiverde ze waarbij haar grijns zelf nog breder werd. Het is lang geleden dat ze nog iemand had horen schreeuwen omdat ze hen de pijn intenser liet voelen... Het is niet dat ze er naar verlangt en het nodig heeft. Met een stap stond ze dichter bij hem. "Waarschijnlijk wil je geen vrijwilliger zijn" Haar stem had ze zachtaardiger laten klinken al hoorde je dat ze in een speelse bui was. Beter dan daarstraks alsinds.


_________________

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud



PROFIEL
RPG SHEET

BerichtOnderwerp: Re: without any sense   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
without any sense
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Peculiar Children :: 
I n n d y r
 :: c l i f f s
-
Ga naar: