Welkom
Rules
Guide
Time line
Key words

P l o t ;
Een gewone voorbijganger zal het niet merken, maar er is iets vreemds aan de hand met het rode gebouwtje bovenop de kliffen in het kleine kustdorpje... Wat op het eerste gezicht een normale vuurtoren lijkt, vormt namelijk de ingang tot de tijdslus van Miss Bluebonnet. Niet iedereen kan de zich steeds herhalende dag in juli van 2011 binnentreden. Enkel zij die drager zijn van een recessief gen dat zich in hun DNA heeft gemanifesteerd en wat door hun aderen stroomt, zullen toegang krijgen tot de lus. Zij beschikken over een gave. Hun 'bijzonderheid' maakt het dagelijks leven voor hun niet gemakkelijk, en er ligt constant gevaar op de loer... Lees verder!

T e a m
Admin
Louise
Mentor
Lyana
Mentor
Zeal
Mentor
Sam
Mentor
Laurice
S w a p



C o u n t
#

C r e d s ;
Alle codes, teksten en afbeeldingen behoren tot de rechtmatige eigenaar of eigenaresse en mogen daarom nooit zonder toestemming gekopieerd of overgenomen worden. De site is gecodeerd en vormgegeven door Vera en wordt gehost op Actieforum. Het idee van deze RPG is gebasseerd op de boekenreeks Miss Peregrine's Home for Peculair Children van Ransom Riggs. Dit forum is getest in de volgende browsers:


15 oktober 2016



Deel | 
 

 Soldiers minute | Girolamo

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Thomas Shelby

avatar

PROFIELAantal berichten : 201
IC-berichten : 23
Registratiedatum : 21-11-16
Leeftijd : 20
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Fast healing
Uiterlijke leeftijd: 20
Quote: Do I look like a man that wants a simple life?

BerichtOnderwerp: Soldiers minute | Girolamo   di jan 24, 2017 1:59 pm

Duisternis heerste in de oh zo lege straten. Winkels waren gesloten. Zielen lagen te rusten. Het was stil, op zijn eigen voetstappen na. De wereld leek van hem te zijn, leek letterlijk aan zijn voeten te liggen. Niemand die erover dacht hem te stoppen. Thomas keek vanonder zijn cap naar de ijzige, kille straat voor hem. Ze leken in elkaar op te gaan; hij en de omgeving. Hij droeg zijn lange zwarte jas, donkere broek met uiteraard donkere schoenen. Slechts de brandende uiteinde van zijn sigaret verraadde dat hij er zich bevond. Hier zouden ze elkaar ontmoeten; zijn loopjongen en hijzelf. Thomas' voorraad aan Opium raakte op. Een middel waar hij zonder het te gebruiken nog verder verloren zou zijn. Voor een moment had hij in de stres gezeten, want hoe zou hij het ongezien binnen smokkelen?  De oplossing was echter snel gevonden. Evenals de pion die hij daarvoor ging gebruiken, en vannacht zou de eerste levering aankomen.

De ritmische galm die hijzelf veroorzaakte werd verstoord door een ander stel voeten. Ze bewogen sneller. Gehaast. Thomas hielt stil, daarbij de opgerookte sigaret weggooiend en die te doen verpletteren onder zijn schoenzool. In de verte doemde een menselijk figuur op, gekleed in het meest fel gekleurde trainingspakje die een mens hebben kon. ,,Shelby?" Sprak deze, zodra ze binnen gehoorafstand waren. Stilletjes bekeek Thomas de jongeman die voor hem stilhield. Een arrogante blik rustte op het gelaat van de onbekende. ,,Are you Shelby?" Vroeg de jongeman wederom, ditmaal met een vleugje irritatie. ,,My name is Thomas Shelby, yes," antwoordde Thomas. ,,I don't care about your fucking name, alright. I have your stuff, but first you to pay me. And since getting it here was such a damn struggle, I want more. No, I do not wánt it, I demánd it." Een wenkbrauw rees omhoog. Waar haalde deze kikker het vandaan zo'n taal uit te slaan? ,,No." Lichtjes schudde hij zijn hoofd. ,,That was not the deal." Arrogantie sloeg om in woede, in dominantie. De temper van de jongen kleurde waarschijnlijk net zo als diens trainingspak. ,,Oh no?" Uit het niets werd er een vuurwapen getrokken. De loop direct gericht op hemzelf. ,,How about now?" Thomas staarde naar het pistool. Hoewel de ander had gepraat, leek het weinig indruk te geven. Alles om hem heen, in gedachten, was stil. Zo immens stil. Een soldaat minuut, zoals hij dat noemde. Een minuut, waarin alles in één klap gebeurde. Alles daarvoor: niks. Alles daarna: niks.

Een schot weerklonk. Galmde nog heftiger dan een donderslag tussen de bergen. Met een plof viel de getroffene neer op de grond. Precies tussen de ogen bevond zich een klein gaatje, waar aan de achterkant een hoop bloed begon uit te lopen. Een donkerrode plas kleurde de straat. In Thomas' hand bevond zich een authentieke Baretta van 1934.  Een souvenir die hij eens meegenomen had. Uiterst kalm borg hij deze op onder zijn lange jas, waarna hij bukte om zijn hardnodige Opium van het lijk te ontnemen. Nadat hij deze bemachtigd had stapte Thomas over het lijk heen, met de intentie terug te keren naar zijn slaapplaats.

Mood: Don't fuck with me Tag: Girolamo
♦.♦

_________________
"Will you ever return to me?"

[T H E M E] [T R I B U T E] [V O I C E]
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Girolamo Riario
Admin
Admin
avatar

PROFIELAantal berichten : 183
IC-berichten : 25
Registratiedatum : 15-10-16
Leeftijd : 18
Accounts : Girolamo Riario
Hedwig Loring
Victor Frankenstein
Woonplaats : België
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Vleugels
Uiterlijke leeftijd: 35
Quote: Liberum arbitrium, we all make our own choices. That's why we have to live with them.

BerichtOnderwerp: Re: Soldiers minute | Girolamo   zo feb 12, 2017 11:55 am



Zijn zware ademhaling galmde in zijn oren terwijl zijn voetstappen echoden in de duistere nacht. Nog geen tien minuten eerder was hij uit bed gesprongen, het huis uit gelopen en gewoon gaan rennen. Het was één van de weinige manieren waarop hij zijn hoofd leeg kon krijgen en momenteel speelde er zoveel in zijn gedachten dat zijn schedel dreigde te exploderen. Waarom het hem na al die eeuwen nog steeds plaagde was hem een raadsel, maar de gedachten kwamen altijd terug. Altijd in vlagen en altijd onverwacht.

Girolamo wou dat hij op dezelfde manier zou kunnen rennen als Leonardo had gekund. Zonder nadenken was de man overal hals over kop naar toe gelopen en iedereen in zijn buurt trok hij met zich mee, zo ook Girolamo. Hoe vaak de twee wel niet nietsvermoedend (bijna) een vijandige linie in waren gehold was niet op één hand te tellen. Hijzelf liep echter om alles achter zich te kunnen laten.
Meer dan eens vroeg hij zich af waarom God hem die nacht in de haven gered had. Hem voor meer dan vijfhonderd jaar had laten rondtrekken in plaats van hem verlossing te schenken. Het was Gods wil, maar soms vroeg hij zich af of er nog geen verandering was gekomen in dat plan. Wat Girolamo wou bezorgde hem een directe reservatie in hel, maar hij wist al langer dan vandaag - al veel langer - dat hij daar altijd thuis zou horen. Het stukje ziel dat hij nog over had, was zwartgeblakerd en had zelfs niet gered kunnen worden door de verlichtste geest die de aarde ooit bewandeld had. Hij was het gewoonweg niet waard.

Een luide knal liet Girolamo van richting veranderen terwijl hij versnelde. Zonder het geheel te beseffen had hij zijn voeten hem naar het dorp laten voeren waardoor hij zich nu dicht bij de oorsprong van het geluid bevond. De geur die hem groette kwam hem pijnlijk bekend voor. Een mengeling van bloed en kruit. Het beeld dat volgde deed hem stilstaan. Een man - een lijk - lag op de grond en in het donker was het net mogelijk om een donkere plas rond zijn hoofd te zien. Een paar meter voor Girolamo stond een man - een levende man - met een vuurwapen. Zwak licht maakte het mogelijk zijn basiskenmerken te zien. Zwart, kort haar en heldere, scherpe ogen. Girolamo herkende de man, hij had hem vaker in de lus gezien, maar dit. Dit had hij niet zien aankomen.


_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Thomas Shelby

avatar

PROFIELAantal berichten : 201
IC-berichten : 23
Registratiedatum : 21-11-16
Leeftijd : 20
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Fast healing
Uiterlijke leeftijd: 20
Quote: Do I look like a man that wants a simple life?

BerichtOnderwerp: Re: Soldiers minute | Girolamo   do feb 23, 2017 6:06 pm

Hadden enige cellen in zijn lichaam spijt van deze actie? Absoluut niet. Thomas' bloed kookte, mede dankzij de adrenalinekick. Wat bezielde die gast? Dachten ze werkelijk met hem te kunnen fucken? Hoewel zijn gelaat kalmte weerspiegelde, bevond in zijn ogen een aparte glans. Een mix van lichte woede en dominantie. Want ja, ook hij was behoorlijk een haantje. Zeker als het ging om zaken. Wat dat betreft was de man zo koelbloedig als wat. Zo ging het eenmaal in dit bepaalde wereldje. Oorlogen tussen gangs. Tussen mannen. Zij die wat deden wat niet door de beugel kon en op het juiste moment kwetsbaar waren, werden omgelegd. Dat was de gang van zaken. Er problemen mee hebben had Thomas dan ook niet. Hij had vele erge dingen moeten doen; het opdragen om de mensen die verblinden die teveel hadden gezien. Het opdragen om tongen uit te snijden voor zij die teveel hadden verklikt. Ja, Thomas had een mooi leven gehad, al vond hij dat zelf.
Nonchalant klopte de man zijn lange jas af. Dat een lijk op de grond lag gaf vrij weinig indruk. De man had zijn aandacht allang weer verzet tot wat anders. In dit geval; weer terug komen naar het gezamenlijke gebouw. Wat er ging gebeuren nadat men het lijk gevonden zouden hebben, kon hem geen stront schelen. Het zou wel goed komen. Zoals altijd.
Voetstappen kondigde aan dat er weer iemand aankwam. Wellicht dat de vondst van de dode nu ineens een stuk dichterbij kwam dan de bedoeling was. Zeker nu Thomas hemzelf er nog bij stond. Aanstalten maken om weg te komen deed hij niet. Hij had besloten de confrontatie aan te gaan. Desnoods schakelde hij de nieuwkomer ook uit. Misschien was dat ook wel nodig. Misschien was dit een handlanger van deze dealer.  Wanneer dat het geval zou zijn, zou Thomas wederom zijn pistool trekken.
Recht keek hij de nieuwkomer aan. Een wat ouder ogende man, als hij het goed had. Het leek erop dat deze gerend had. Zijn blik stond onderzoekend, terwijl hij intussen het onbekende gezicht probeerde te plaatsen. Ergens kwam deze hem bekend voor en toch ook weer niet. Dus trok Thomas de conclusie dat hij de man gewoon echt niet kende. ,,You better tell me who the fuck you are," sprak Thomas, op een dreigende toon. Uiteraard met een zwaar Engels accent. ,,Because if you work together with this idiot-" Hij wees het levenloze lichaam aan. ,,You'll end next to him. If not tonight, you will another day."

Mood: Don't fuck with me 
Tag: Girolamo
♦.♦

_________________
"Will you ever return to me?"

[T H E M E] [T R I B U T E] [V O I C E]
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud



PROFIEL
RPG SHEET

BerichtOnderwerp: Re: Soldiers minute | Girolamo   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
Soldiers minute | Girolamo
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Peculiar Children :: 
I n n d y r
 :: c e n t r e
-
Ga naar: