Welkom
Rules
Guide
Time line
Key words

P l o t ;
Een gewone voorbijganger zal het niet merken, maar er is iets vreemds aan de hand met het rode gebouwtje bovenop de kliffen in het kleine kustdorpje... Wat op het eerste gezicht een normale vuurtoren lijkt, vormt namelijk de ingang tot de tijdslus van Miss Bluebonnet. Niet iedereen kan de zich steeds herhalende dag in juli van 2011 binnentreden. Enkel zij die drager zijn van een recessief gen dat zich in hun DNA heeft gemanifesteerd en wat door hun aderen stroomt, zullen toegang krijgen tot de lus. Zij beschikken over een gave. Hun 'bijzonderheid' maakt het dagelijks leven voor hun niet gemakkelijk, en er ligt constant gevaar op de loer... Lees verder!

T e a m
Admin
Louise
Mentor
Lyana
Mentor
Zeal
Mentor
Sam
Mentor
Laurice
S w a p



C o u n t
#

C r e d s ;
Alle codes, teksten en afbeeldingen behoren tot de rechtmatige eigenaar of eigenaresse en mogen daarom nooit zonder toestemming gekopieerd of overgenomen worden. De site is gecodeerd en vormgegeven door Vera en wordt gehost op Actieforum. Het idee van deze RPG is gebasseerd op de boekenreeks Miss Peregrine's Home for Peculair Children van Ransom Riggs. Dit forum is getest in de volgende browsers:


15 oktober 2016



Deel | 
 

 Introduction

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Ivar Tjäder
I'm a motherfucking viking
I'm a motherfucking viking
avatar

PROFIELAantal berichten : 99
IC-berichten : 18
Registratiedatum : 29-01-17
Leeftijd : 19
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Blue fire bender, demon prince
Uiterlijke leeftijd: 17
Quote: Let those who do not understand me fear me. Let those who understand me fear themselves.

BerichtOnderwerp: Introduction   ma jan 30, 2017 1:08 pm

Tering wat hij een honger. Zijn maag rommelde nog erger dan een stel spijkers in een jampot. De afstand die hij had moeten afleggen sloeg werkelijk nergens op. Misschien had Ivar zijn eigenwijsheid eens aan de kant moeten zetten, voordat hij de lus in stapte. Zijn ouders hadden hem nog zo gewaarschuwd; neem wat mee voor onderweg. Je weet niet wat er achter plaats vind. Maar nope, hij had stug volgehouden dat hij het wel zou redden. En nu liep hij hier, op onbekend terrein, met een lege maag en geen bepaalde directie. Ivar mopperde binnensmonds. Het hebben van een lege maag bedorf zijn goede humeur. Als een baby die werd ontdaan van diens fles moedermelk. Zonder voedsel was hij niks. Slechts een zielig hoopje vlees.

De zelfmedelijden ebde weg nadat een groot gebouw opdoemde in de verte. Wel verrek, hij had het gehaald! Een triomfantelijke grijns verscheen op zijn eens zo chagrijnige gelaat. Voedsel! Ivar dacht er niet eens over zich eerst voor te stellen aan de andere peculiar's die er woonden. Dat kon later altijd nog. Immers leek het er niet op dat hij binnen een paar weken weer verdwenen zou zijn. Dit moest een soort forever home worden, tot aan zijn 21ste. De ironie. Hij herinnerde het zich; hoe zijn ouders hem vertelden dat hij de komende jaren in een lus zou verblijven. Enthousiasme was destijds ver te bekennen. Een nieuwe omgeving betekende dat hij de eerste week rustig moest blijven. Zich moest gedragen. Misschien was dat wel de reden geweest waarom zijn ouders hem hier dumpten. Was hij zo onhandelbaar? Well nah.

Ongegeneerd wandelde Ivar naar binnen, de tas die hij droeg daarbij met een soepele boog op de grond gooiend. Honger. Voedsel. Waar in godsnaam was de keuken? Zelfverzekerd waande de jongen over de gangen. Door zalen en kamers. Het duurde eventjes, tot hij zijn mekka gevonden had. ,,Yéééss," mompelde Ivar tegen zichzelf, terwijl hij bijna watertandend in zijn handen wreef.  Of deze keuken daadwerkelijk verborgen schatten bevatte, daar zou hij zo achter komen. Kastjes werden opengetrokken. Stukje bij beetje leek hij te vinden wat hij nodig had; een bord en een koekenpan. Nu het voedsel zelf nog. Zijn blik viel op iets wat op een koelkast moest lijken. Zonder twijfel trok de jongeman deze open. Goed... Waar had hij zin aan? Er lag van alles wat. Maar toch was de keuze makkelijk gemaakt. Ivar haalde een grote kippenpoot tevoorschijn. Vlees was altijd goed. Vlees was hemels. Na de kip uit de verpakking te hebben gehaald, legde hij deze in de koekenpan. ,,Okay, right, now cook!" Met beide handen pakte de jongeman de koekenpan vast. Vanuit het niets ontstond er een soort blauwe mini explosie, wat de keuken blauw deed oplichten. Een grote zwarte vlek had zich gevormd op het plafond. Heftige rookdampen kwamen van de aangekoekte koekenpan, waarin zich een verbande kippenpoot bevond. ,,Eh..."

 TAG: Connor OOC: x
♦.♦

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Connor Lacross

avatar

PROFIELAantal berichten : 357
IC-berichten : 105
Registratiedatum : 29-01-17
Accounts : Connor Lacross
Kyson Bennett
Caleo
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Teleportation
Uiterlijke leeftijd: 18
Quote: I can tell you’re not quite gettin’ what I said before, What I mean by tracing paper’s that you’re see-through and disposable. Goodbye.

BerichtOnderwerp: Re: Introduction   ma jan 30, 2017 1:55 pm

Hoe lang zat hij hier inmiddels al? Maximaal een maand maar het voelde als eeuwen. Dat kreeg je als je een tijdloop combineerde met iemand die niet tegen herhaling kon. De eerste week was geweldig geweest met alles wat er te doen viel. Hij had de andere inwoners en hun gaven leren kennen, het hele terrein had hij kunnen afgaan op zoek naar de beste plekken en hij had een kamer geclaimd en ingericht naar zijn voorkeur -wat voornamelijk zwart en net was-, en hij had moeten wennen aan alles. Nu kende hij de meeste kinderen al, van gezicht in ieder geval, en ook het terrein zat opgeslagen in zijn geheugen. Favoriete plekken, drukke plekken, uitgangen waar Bluebonnet nooit keek, etcetera. Verveeld slenterde hij door de gangen van het huis in gedachten verzonken.
Zijn gedachten gingen niet over iets specifieks, gewoon opmerkingen over de dingen die hij tegenkwam die hij beter niet uit kon spreken. Een jonger kind liep langs hem en geërgerd ging hij sneller lopen. In zijn hersenen vervloekte hij het kind dat bijna tegen hem aan was gelopen. In praktijk voerde hij echter niks uit voor de eenvoudige reden dat het veel moeite kostte. Zijn handen zaten zoals gewoonlijk weggestopt in de zakken van zijn jas. Het kind was het niet waard om daar iets aan te veranderen. Bovendien was hij de hoek al om en in principe kon hij er achteraan maar het was veel leuker als er iemand bijstond die kan toekijken hoe hij met een knip van zijn vingers plotseling weg was. Het vingerknippen was niet eens nodig in principe maar Connor hield van het dramatische effect dat het gaf. Het laatste knipje voor hij wat voor dramatische actie dan ook uitvoerde. Alhoewel zijn acties meestal niet meer waren dan naar de eetzaal gaan omdat hij te lui was om van de trap af te gaan. Het was dan ook verwonderlijk dat hij nog steeds in zijn goede vorm als je naging dat hij nauwelijks liep. De belangrijkste reden was dat je moeilijk kon flirten met alles wat los en vast zat in your ways into someone’s heart als je geen zelfvertrouwen had.
Voor de keuken bleef hij stilstaan, niet zonder reden. ,,Yéééss," klonk een onbekende stem uit de keuken, hun keuken. Hadden ze er een nieuw kind bij gekregen? Connor besloot nog geen actie te voeren, als er inderdaad een nieuw kind bij was wou hij indruk kunnen maken. Het liefst door de nieuweling met zijn teleportatie een hartaanval te bezorgen. Hij bleef ongemerkt in de deuropening staan en keek toe hij iemand de hele keuken door ging in zijn zoektocht naar eten. De koelkast ontkwam ook niet aan de plundering. Water liep hem in de mond bij het zien van de kip, hij had ook best honger gekregen van al het rondslenteren maar Connor bewoog geen milimeter. ,,Okay, right, now cook!" Wist hij dat je voor koken ook nog vuur nodig had? Verbaasd keek Connor toe hoe de jongeman gewoon de pan greep. Dat was vast zijn gave, correctie, onderontwikkelde gave. Een blauwe explosie lichte de keuken op en Connor kon het niet laten om te grinniken. Met een nonchalante grijns stapte hij naar voren. “Congratulations, you killed the kitchen.” Sprak hij arrogant terwijl hij de jongeman in zich opnam. “Great way to make yourself popular.” Hij had op zijn eerste dag bijna iemand perongeluk met een mes gestoken maar het kon blijkbaar nog erger.

_________________
The sheep are following the shepherd

::

but the shepherd is preparing to eat some lambs
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ivar Tjäder
I'm a motherfucking viking
I'm a motherfucking viking
avatar

PROFIELAantal berichten : 99
IC-berichten : 18
Registratiedatum : 29-01-17
Leeftijd : 19
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Blue fire bender, demon prince
Uiterlijke leeftijd: 17
Quote: Let those who do not understand me fear me. Let those who understand me fear themselves.

BerichtOnderwerp: Re: Introduction   ma jan 30, 2017 2:34 pm

Overduidelijk had dat ook anders gekund. Wellicht ietsjes minder... Enthousiast. In ieder geval wat meer in toom, zodat het plafond nu niet gekleurd was en dat de pan wederom gebruikt kon worden. Dat zag Ivar niet langer meer gebeuren. En sinds niemand hem hier kende, zou niemand er achter komen dat hij de dader was geweest. Hij had het immers niet bewust gedaan. Niet met kwade opzet. Zijn gedachten hadden gewoon teveel bij het eten gezeten en niet bij de mogelijke consequenties. Daar was hij een man voor. Mannen konden geen twee dingen tegelijk. Een excuus die Ivar regelmatig gebruikte voor zichzelf, in gedachten. Rustig zette de jongeman de verbande pan op het fornuis. Echter zat daar zijn aandacht niet bij, nee, een figuur stond in de deuropening. Een toeschouwer, die het vuurwerk hoogst waarschijnlijk aanschouwd had. Zwijgend keek Ivar de onbekende aan. Deze stapte onuitgenodigd de keuken binnen. Weer iets waar hij aan moest wennen; werkelijk alles hier moest je delen met iedereen. Oftewel; vrijwel geen privacy. Hier wonen zou geheid een uitdaging worden. “Congratulations, you killed the kitchen.” De arrogante toon ontging Ivar niet. Met zijn heup leunde hij tegen het aanrecht aan, zonder zijn blik af te wenden. Arrogantie irriteerde hem. Een houding waarvan hij van mening was dat die onnodig bleek. Maar omdat het zijn eerste ontmoeting was, besloot Ivar geen vooroordelen te trekken. Kort schudde hij zijn hoofd. ,,Nah, don't worry," reageerde Ivar, zwak glimlachend. ,,The stove is still working. You'll not get hungry tonight."
“Great way to make yourself popular.” Hij fronste, terwijl hij de verbrande kippenpoot uit de pan haalde. Vuur was zijn specialiteit. Blauw vuur wel te verstaan. Alles wat heet was, viel bij hem in de smaak. Hij had behoeftes kwa voedsel. Het moest zo heet en zo zwart mogelijk. Eens in de zoveel tijd absorbeerde hij vuur zelf. Zoog hij het op, wat zijn energie weer op het maximale zette. ,,Why the fuck would I want to be popular?" greens Ivar, waarna hij een stuk vlees losscheurde van het bot. In kalmte kauwde hij erop, tot het genoeg versneden was dat hij het door kon slikken. ,,That's just one way ticket to fake-fuck-ville. No thanks." Met zijn vrije hand wuifde hij het weg. Het was geen leugen. Ivar zag er werkelijk niks in, dat hele populariteit gedoe. Cut the shit and just be real.
,,So, you're probably not here to give me a warm welcome. You hungry?" Nonchalant verorberde hij de kippenpoot steeds verder, tot er niets overbleef dan een kaal bot met hier en daar verkoolde stukken vlees. Ze waren nog onbekenden voor elkaar, al belemmerde hem dat niet voor de jongeman te koken. Of in ieder geval een poging tot te doen. Ivar bezat 0,0% cooking skills. Zolang het hot en spicey was, was het voor hem genoeg geweest. Ongetwijfeld dat dat voor deze jongeman niet gold.


 TAG: Connor OOC: x
♦.♦

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Connor Lacross

avatar

PROFIELAantal berichten : 357
IC-berichten : 105
Registratiedatum : 29-01-17
Accounts : Connor Lacross
Kyson Bennett
Caleo
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Teleportation
Uiterlijke leeftijd: 18
Quote: I can tell you’re not quite gettin’ what I said before, What I mean by tracing paper’s that you’re see-through and disposable. Goodbye.

BerichtOnderwerp: Re: Introduction   ma jan 30, 2017 6:36 pm

Connor's blik gleed naar de nieuwe kleur van het plafond en vervolgens naar de arme pan. Nou had hij helemaal niks met koken dus zoveel kon het hem niet schelen. Maar hij wel wat met geld en wist toevallig dat die pan best hoge kwaliteit was geweest en dus best wel duur. Dat hij dat wist omdat hij een zelfde soort pan een keer tegen de muur had aangesmeten was een heel ander verhaal. Echter kon deze jongen met geen mogelijk weten wat hij had gedaan en wist Connor nu wel precies waar hij hem voor kon aangeven. Blackmail materiaal was altijd welkom. Vooral als het ging om een nieuweling die in de toom moest worden gehouden. In de maand dat hij hier was had de donkerharige jongeman zichzelf al benoemd tot onofficiële leider van de hele boel. Wat dus betekende dat mensen uit zijn weg moesten gaan en hem de beste dingen moesten geven. Met de meeste werkte het niet ideaal maar als hij deze jongeman onder de duim kreeg was het toch weer een stap in de goede richting. Sprekend over stappen ging hij ook naar voren, zijn hoofd geheven en een arrogante grijns op zijn gezicht terwijl hij de jongen in zich op nam. Redelijk knap maar Connor had beter gezien, zoals Laxus. Bij de gedachte aan hun ontmoeting begonnen zijn bruine ogen al te twinkelen.
,,The stove is still working. You'll not get hungry tonight." Het eten was niet zijn concern, hij wou gewoon een smartass opmerking maken puur om een reactie te krijgen.,Why the fuck would I want to be popular?" Connor trok zijn wenkbrauwen op bij die opmerking. Hij had genoeg redenen om populair te willen zijn. Maar ja, wat verwachtte hij dan ook van een jongen die het vlees zo van een geblakerde kip afscheurde? ,,That's just one way ticket to fake-fuck-ville. No thanks." Truth be told, Connor zat mijlendiep in 'fake-fuck-ville'. Fronsend keek hij naar de andere. ,,So, you're probably not here to give me a warm welcome. You hungry?"
Instemmend knikte hij. Sowieso viel zijn idee van een warm welkom meer onder de activiteiten met Laxus en hij dacht niet dat de jongeman dat zou waarderen. Tenzij hij hier een compleet verkeerde inschatting maakte. Hij mocht dan burgemeester van 'fake-fuck-ville' zijn maar dat ging hem niet weerhouden van de vragen stellen die hij wou stellen. Gewoon om een beter beeld te krijgen van de plunderende etensdief die geen kip kon bakken. Hungry as hell." Hij vertrouwde er niet op dat zijn eten veel beter gemaakt ging zijn dan de arme kip. "But I don't eat explosionresults." Nonchalant haalde hij zijn schouders op terwijl hij dichterbij stapte. "Though maybe I just would for you." Met een flirterig smirk keek Connor hem aan.

_________________
The sheep are following the shepherd

::

but the shepherd is preparing to eat some lambs
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud



PROFIEL
RPG SHEET

BerichtOnderwerp: Re: Introduction   

Terug naar boven Go down
 
Introduction
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» Survival lesson 1: Introduction and a nifty light in the dark

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Peculiar Children :: 
Miss Bluebonnet's abode
 :: g r o u n d f l o o r :: k i t c h e n
-
Ga naar: