Welkom
Rules
Guide
Time line
Key words

P l o t ;
Een gewone voorbijganger zal het niet merken, maar er is iets vreemds aan de hand met het rode gebouwtje bovenop de kliffen in het kleine kustdorpje... Wat op het eerste gezicht een normale vuurtoren lijkt, vormt namelijk de ingang tot de tijdslus van Miss Bluebonnet. Niet iedereen kan de zich steeds herhalende dag in juli van 2011 binnentreden. Enkel zij die drager zijn van een recessief gen dat zich in hun DNA heeft gemanifesteerd en wat door hun aderen stroomt, zullen toegang krijgen tot de lus. Zij beschikken over een gave. Hun 'bijzonderheid' maakt het dagelijks leven voor hun niet gemakkelijk, en er ligt constant gevaar op de loer... Lees verder!

T e a m
Admin
Louise
Mentor
Lyana
Mentor
Zeal
Mentor
Sam
Mentor
Laurice
S w a p



C o u n t
#

C r e d s ;
Alle codes, teksten en afbeeldingen behoren tot de rechtmatige eigenaar of eigenaresse en mogen daarom nooit zonder toestemming gekopieerd of overgenomen worden. De site is gecodeerd en vormgegeven door Vera en wordt gehost op Actieforum. Het idee van deze RPG is gebasseerd op de boekenreeks Miss Peregrine's Home for Peculair Children van Ransom Riggs. Dit forum is getest in de volgende browsers:


15 oktober 2016



Deel | 
 

 That's not what ships were built for | Truth Or Dare

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
Ga naar pagina : 1, 2  Volgende
AuteurBericht
Clarke Guerra
Paardenbloem Queen
Paardenbloem Queen
avatar

PROFIELAantal berichten : 505
IC-berichten : 120
Registratiedatum : 06-01-17
Leeftijd : 20
Accounts :
. Clarke
. Parker
. Louise
. Ethan
. Carina

RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Descendant of Aphrodite + Colour Saturation Manipulation
Uiterlijke leeftijd: 19
Quote: 'And I couldn't feel more out of ... touch.'

BerichtOnderwerp: That's not what ships were built for | Truth Or Dare   vr feb 03, 2017 5:05 pm


. m a t u r e . c o n t e n t ? .
Met een zucht liet Clarke de stapel hout naast zich op de grond vallen. God, ze hoopte maar dat iemand van hen ofwel primitief genoeg was, ofwel in de middeleeuwen geboren was om te weten hoe je vuur maakte, anders zou het hele kampvuurtje mooi niet doorgaan. Eigenlijk wist ze niet goed wie er allemaal zouden komen, want hoewel ze zoveel mogelijk mensen had uitgenodigd, moest het natuurlijk wel geheim blijven. Dat hield in dat de jongere kinderen en de verklikkers al niets mochten weten van wat er gaande was. Daarbij wist ze niet goed wie de anderen uitgenodigd hadden, maar ze zag het straks wel. Haar enige zorg was of zij en Haythel wel genoeg hun best hadden gedaan om Bluebonnets drankvoorraad te plunderen. Ze zou natuurlijk een vreselijke gastvrouw zijn als binnen de kortste keren de alcohol weg was, voordat iedereen in behoeften voorzien zou zijn. Ze zette haar handen in haar zij en blies een koppige krul van haar voorhoofd die voorheen uit haar knot had weten te ontkomen. 'Bjørn,' siste ze om haar kamergenoot te seinen, met haar zaklamp om zich heen draaiend. Niet dat dat veel nut had, want als die knul zijn bijzonderheid had gebruikt zou ze hem bij daglicht niet kunnen vinden. Zijn onzichtbaarheid werkte haar soms op haar zenuwen, hoewel ze ook wel eens jaloers was op zijn gave om gewoon even te kunnen verdwijnen. 'Denk je dat dit genoeg is?' Natuurlijk hadden ze hem niet buiten het organiseren kunnen laten, ze deelde tenslotte een kamer. Het zwakke schijnsel viel op de verschillende glazen flessen, terwijl ze bedenkelijk fronste. Ze had geen bekers meegenomen, maar dat leek haar een overbodige luxe, aangezien de groep vanavond waarschijnlijk toch wel speeksel zou delen. Ze grijnsde bij de gedachten, en hoopte dat de mensen die kwamen in waren voor dit soort opdrachten. Even verlichtte ze met de zaklamp haar wat minimalistisch ogende horloge, om tot de conclusie te komen nu toch wel het tijdstip was voor iedereen om langzaam binnen te druppelen -half drie. De dagwisseling was voorbij, iedereen zou netjes in zijn bed moeten liggen, inclusief Bluebonnet en Riario. Wel, dat leek haar een geschikt moment om de eerste fles te openen. Ze boog voorover, om willekeurig een van de flessen vast te grijpen. Ze grijnsde bij de aanblik van het rode etiket. Jackpot, wodka. Met de zaklamp tussen haar lippen, pulkte ze het plastic omhulsel van de matte fles en gooide dit vervolgens op de grond. 'Proost,' richtte ze zich vervolgens tot Haythel, met wie ze op het plan voor deze avond was gekomen. 'It's time for a drink.' Ze stak het meisje de fles toe. Als ze het zich goed herinnerde had ze haar niet eerder iets zien drinken, daar moest vanavond maar eens verandering in worden gebracht. Zelf plofte ze met een zucht neer naast het hoopje gesprokkeld hout dat uiteindelijk een vuur moest worden. Zo, haar taak zat erop, ze had alles samen met de andere twee uitgestippeld en geregeld. Het enige wat haar nu nog restte was het beleven van een plezierige avond. Een schip in de haven was veilig, maar dat was nu eenmaal niet waarvoor schepen gebouwd werden. Ze glimlachte breed, liet haar hoofd in haar nek vallen en opende de tweede fles. Hoewel ze de andere gasten enthousiast begroette bij aankomst, kwam ze niet van haar plek af. Ze vond het wel prima hier om even gade te slaan wat de groepsdynamiek was, wie zich over het vuur zou ontfermen en wie zich tot de drank zou richten. Dat alles was natuurlijk nodig, kennis van een groep, wilde je het spel enigszins amusant maken.

OOC: Okay, so. Hierbij het TOD-topic c: Eerst Bjorn, dan Haythel en daarna open voor iedereen die zich aangemeld heeft! Enjoy ~

_________________

theme x about x more
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t151-clarke-guerra
Bjørn Hansen

avatar

PROFIELAantal berichten : 31
IC-berichten : 3
Registratiedatum : 31-01-17
Leeftijd : 23
Accounts : • Bjørn Hansen
Shelagh Main
Hayley Quinn
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Invisibility
Uiterlijke leeftijd: 21
Quote: If I were an honest guy I'd give this world another try.

BerichtOnderwerp: Re: That's not what ships were built for | Truth Or Dare   di feb 14, 2017 11:03 am

Bjørn had zijn kamergenoot al vanaf hun kamer gevolgd terwijl hij onzichtbaar was, voor hem een kleinere kans om betrapt te worden. Hij was wel erg benieuwd naar wat de avond zou gaan brengen, gezien dit de eerste avond was waar hij ook maar mee zou gaan. Gelijkertijd hielp hij ook een soort van mee met het organiseren al had hij niet zo heel veel gedaan om heel eerlijk te zijn, hij had het meeste aan de twee dames overgelaten. 'Bjørn,' Hij keek op bij het horen van zijn naam en liet zijn blik voor even over de omgeving gaan waarna hij Clarke zag, een kleine grijns verscheen rond zijn lippen waarna hij op haar afliep en achter haar kwam te staan. Hij tikte met zijn vingers in haar zij en prevelde zacht "Boe!" in haar oor waarna hij lachend te voorschijn kwam en over haar schouder heen keek. 'Denk je dat dit genoeg is?' Dat zou vast en zeker wel genoeg zijn, niet iedereen zou komen gezien sommige te jong waren of andere gewoon niet kwamen. "Ja dat moet zeker wel genoeg zijn." Antwoordde hij zacht waarna hij achter haar vandaan kwam en zijn blik kort naar Clarke liet gaan waarna hij zijn aandacht weer richtte op de flessen met drank. "Anders kan ik altijd zelf nog wat halen." Grijnsde Bjørn, dat was zo handig aan zijn bijzonderheid, als hij wou kon hij andere dingen met zich mee nemen in zijn onzichtbaarheid en was hij ook nog eens niet te horen. Zo heel erg was het niet om onzichtbaar te kunnen zijn, een nadeel waren toch zijn aanvallen waar hij zo nu en dan nog wel eens last van had. Maar daar wou hij nu niet over na denken, Bjørn liet zijn blik op het kampvuur vallen. Misschien was het handig als hij die nu alvast aan zou steken dan zou het al gezelliger zijn voor dat de mensen zouden komen, hij keek nog een keer naar Clarke en merkte op dat ze de plastic omhulsel op de grond had gegooid. "Clarke ruim je die troep ook meteen weer op? Ik hou niet van milieu vervuiling." Zijn stem klonk iets streng zonder dat hij het zelf ook maar in de gaten had, uiteindelijk pakte hij zijn eigen zak lamp uit zijn broekzak en ging hij op zoek naar de juiste benodigdheden om het vuur aan te maken. Hij had enkel hard en zacht hout nodig, en verrassend genoeg vond hij dat ook. Hier door liep hij terug naar de plek waar het kampvuur moest komen en deed een poging om vuur te kunnen maken, het was een lange tijd geleden waar door hij zich toch afvroeg of hij het nog wel kon. Maar dit was een goede manier om er achter komen al vond hij het zelf, en mocht het lukken dan had hij geluk. Lukte het hem niet dan hoopte hij toch wel dat er iemand was die het wel kon. Of die toevallig de bijzonderheid had om het te kunnen doen, dat was nog zoveel makkelijker. Hoe dan ook had hij erg veel zin in al had hij totaal geen idee hoe het allemaal zou gaan lopen en wat er allemaal zou gaan gebeuren, maar om eerlijk te zijn had hij wel een klein idee. Bjørn liet het in elk geval allemaal op zich af komen en hij zou het wel zien.

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Haythel Devonshire
Hate and Hell
Hate and Hell
avatar

PROFIELAantal berichten : 1508
IC-berichten : 130
Registratiedatum : 30-11-16
Leeftijd : 21
Accounts : ~Haythel, Tissa, Elesis, Jinn, Zeal, JR, Seji, Gerome, Namida, Link, Jeremy, Penelope, Laxus, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Hellhound
Uiterlijke leeftijd: 19
Quote: Feisty.

BerichtOnderwerp: Re: That's not what ships were built for | Truth Or Dare   wo feb 15, 2017 8:38 pm




A little party never killed anybody



Haythel Devonshire
Haythel kon het ergens moeilijk geloven dat ze zich werkelijk hierin had laten slepen. Clarke had gelijk gehad dat ze inderdaad toe was aan afleiding, maar misschien was het juist beter geweest voor Haythel om afstand te behouden van de andere Peculiars vanwege haar bijzonderheid. Ze had die zorg maar gelaten. Als er iets mocht gebeuren, dan gebeurde het. Voor nu hoopte ze maar dat de avond zou eindigen met een boel plezier en geen onheil. Haythel had Clarke en haar kamergenoot, die ervan leek te houden om anderen te laten schrikken met zijn bijzonderheid, gevolgd naar de klif waar ze waren geëindigd. Haythel had zelf nog een paar flessen drank kunnen bemachtigen en voegde deze aan de verzameling toe. Haar flask, die was gevuld met bloed, besloot ze in haar zak te houden. Voordat iemand dacht dat daar sterke drank in zat en er een grote slok van nam. Diegene zou dan hoogstwaarschijnlijk het bloed er net zo snel weer uit gooien, tenzij hij of zij eveneens van bloed hield. Haythel zette zich naast Clarke neer in het gras en keek toe hoe ze de eerste fles opende. Wodka. Meteen een goed begin. Een grijns begon Haythel’s lippen te sieren. "Clarke ruim je die troep ook meteen weer op? Ik hou niet van milieu vervuiling." klonk het en Haythel richtte haar blik op Bjorn. ”Losen up. Maybe you need a bit booze for that though,” reageerde Haythel er plagend op. Ze ging er vanuit dat Bjorn een grapje maakte. Zo niet, dan zou hij het er maar mee moeten doen. Mooi niet dat Haythel haar rommel ging opruimen. Ze vond dat Clarke dat eveneens niet hoefde te doen en het leek Haythel dat ze dat ook zou weigeren om te doen. 'Proost,' Haythel richtte haar blik terug op Clarke. 'It's time for a drink.' sprak Clarke en stak met haar woorden de fles naar Haythel toe. Haythel keek voor een moment van de fles naar Clarke. ”Are you planning on making me drunk?” vroeg Haythel met een bredere grijns. Ze pakte de fles van Clarke over. ”That’s fine by me,” voegde Haythel er nog met een grijns aan toe, waarna ze de fles aan haar lippen zette en er paar flinke slokken uit nam. Vervolgens zag ze via haar ooghoeken hoe andere Peculiars begonnen te naderen en hoe Bjorn begon te klungelen met het hout. Ze zou nog even afwachten hoe iedereen was, voordat ze zichzelf écht zou laten gaan.

Laxus Dreyar
Laxus had een avondje uit wel nodig. Er was zoveel gebeurd in de afgelopen dagen. Te veel. Het bloed van de massamoord kleefde nog onder zijn nagels, maar de neiging naar meer was minder geworden. Dit doordat hij iemand had gevonden die zijn hart sneller liet kloppen. Zou zij hier ook zijn? Laxus had niet verwacht dat het hem nogmaals zou overkomen en in het begin had hij het ook niet gewild. Dat was de reden geweest waarom hij het met Connor had aangepapt. Ergens hoopte hij dat Connor zich niet zou bevinden bij het kampvuur. Het zou of awkward worden of een avond vol moordende blikken en opmerkingen worden, tenzij ze het nog op een of andere manier goed konden maken. Want eerlijk was eerlijk, Laxus miste hem wel enigszins. Natuurlijk hoefde hij nu geen sex meer met hem. Zelfs geen kusje hoefde er vanaf. Maar de manier waarop Connor had gereageerd op het moorden had Laxus goed gedaan. Zo’n iemand had hij nodig. Hij zou een goede vriend zijn. Misschien, met wat hulp van de sfeer van de groep, kon Laxus het misschien voor elkaar krijgen. Zijn manipulatieve vaardigheden waren er immers niet minder op geworden. En héél misschien, als Azure het toeliet, kon hij zelfs een prooi voor de avond vinden. Een grijns begon rond zijn lippen te sieren. Ja nu kreeg hij er wel zin in, wat goed was, want hij zag de groep in de verte al. Nou ja groep, twee meiden en een jongen. Kennelijk was hij vroeg. Laxus hief kort een hand op als begroeting en liet zijn blik over hen heen gaan. Zijn blik bleef haken bij de jongeman de bezig leek te zijn met een kampvuur. ”Yeah let me help you with that babe,” sprak Laxus met een knipoog, waarna hij zijn hand naar de stapel hout liet gaan er een klein balletje elektriciteit op liet vallen, groot genoeg voor de schok en de hitte, klein genoeg zodat er een vlam ontstond. Met een grijns nam hij eveneens plaats op de grond, maar toch in de buurt van de jongeman. Heel misschien had hij zijn prooi al gevonden.

Jinn Suthcliff
Zwijgend liep Jinn richting de klif. Hij had anderen erover horen praten en had besloten erheen te gaan. Niet zo zeer om het ‘plezier’ wat anderen er waarschijnlijk zouden ervaren, maar meer om de anderen te leren kennen. Hij wou weten met wat voor mensen hij samen onder het dak zat. Dominic had hem laten schrikken door het feit dat hij zijn volledige naam wist. Daarbij was Ace ook plots opgedoken. Allemaal redenen om erachter te komen of er meer waren die hem kenden. Zo ja, dan zou hij binnenkort een ontsnappingsplan gaan bedenken. Hij was immers niet van plan om met zijn broer terug naar het rijk te gaan. Ace kon zeggen wat hij wou, maar naar Jinn’s mening waren zijn woorden beïnvloed door die van hun vader. Immers was Ace door hun vader naar hem toegestuurd. Natuurlijk was hij niet uit hemzelf gekomen. Jammer, want anders was de band tussen hen waarschijnlijk wat minder stroef. Jinn kwam in de buurt van de groep, maar bleef nog uit het zicht. Met een gebaar van zijn hand liet hij enkele slangen over de grond kruipen. De slangen zouden de anderen ongezien in de gaten houden en zouden meteen ingrijpen als er iets verdachts gebeurde. Met een half dozijn slangen rond zijn lichaam liep Jinn op de groep af. Op het eerste gezicht leek hij één van de jongste te zijn. Geen zorgen. Waarschijnlijk zou dat ervoor zorgen dat ze hem niet zouden aanspreken en met rust zouden laten. Jinn knikte enkel naar het groepje en besloot ook plaats te nemen. Sommige slangen siste wat argwanend zodra ze het vuur zagen. Slangen waren geen fan van vuur en Jinn zelf had er ook niet zoveel mee. Hij bleef er op een afstandje van. Zijn blik ging naar de vele flessen drank, maar hij zou niks nemen. Hij had nog nooit gedronken en hield dat graag zo. Hij wou helder blijven nadenken en goed kunnen beredeneren. Alcohol zou zijn zintuigen bezoedelen en daarmee de kans op gevaar vergroten. Hij besloot zich op de achtergrond te houden en zou vertrekken zodra hij iedereen genoeg kende en er verder niks interessants meer zou gaan gebeuren.

Crimson Avenger
Elesis had zich naar de avond gekleed. Ze wist niet goed hoe mensen zich kleden op een avond uit, maar ze had het maar zo casual mogelijk gehouden. Wat al een behoorlijke opgave was, aangezien ze bijna geen normale kleren had. Meestal had ze dezelfde rode met zwarte kleren aan, maar door de blikken die ze kreeg van de mensen had ze uiteindelijk besloten om maar wat kleren te kopen. Desondanks dat bleef haar voorkeur gaan naar de rode kleuren, waardoor ze nu weer een rood topje droeg en een zwarte broek. De claymore had ze in haar kamer gelaten. Met wat moeite kon ze deze nog altijd oproepen, mocht het echt nodig zijn, maar anders had ze nog altijd haar hellhounds die ze met een simpele beweging van haar hand erbij kon halen. In eerste instantie was Elesis enkel hier geweest om haar broer terug te brengen naar het demonen rijk, maar zoals verwacht ging dat nogal stroef. Natuurlijk geloofde hij haar niet meteen en moest ze al haar trucs uit de kast halen om hem te overtuigen. En dan zou Ivar waarschijnlijk nog steeds niet mee willen komen. Hij had immers zijn hele leven in de mensenwereld geleefd en wist niks van de demonen. Daarbij kreeg hij ook nog de druk van troonopvolging, waar Elesis liever zichzelf had zien staan. De frustratie en irritatie probeerde ze te onderdrukken en ook hierom ging ze vanavond naar de nacht waar ze anderen over had horen praten. Misschien zaten er wel mensen tussen waar ze het zowaar mee kon vinden. Elesis was dan ook geen slecht persoon, ondanks het feit dat ze een demonen prinses was. Ze kon het best goed vinden met mensen, ook al had ze er soms moeite mee dat zij haar niet behandelde als een adel, maar als één van hen. De autoriteit straalde ze ook. Haar statige houding bleef ze houden en zou ze ook onder geen voorwaarden laten vallen. Elesis keek op zodra ze in de verte vuur zag flikkeren. Een lichte grijns begon zich rond haar lippen te sieren en ze zette wat meer vaart in haar passen. Eenmaal bij de groep aangekomen glimlachte ze wat vriendelijk. ”Good evening,” begroette ze de groep en nam op haar beurt plaats bij het vuur. Het vuur deed haar enigszins herinneren aan haar thuis wat fijn aanvoelde. Ze liet haar blik gaan over de anderen, benieuwd naar wat komen zal.

_________________

X NEW THEME X
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t75-haythel-devonshire
Connor Lacross

avatar

PROFIELAantal berichten : 357
IC-berichten : 105
Registratiedatum : 29-01-17
Accounts : Connor Lacross
Kyson Bennett
Caleo
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Teleportation
Uiterlijke leeftijd: 18
Quote: I can tell you’re not quite gettin’ what I said before, What I mean by tracing paper’s that you’re see-through and disposable. Goodbye.

BerichtOnderwerp: Re: That's not what ships were built for | Truth Or Dare   wo feb 15, 2017 9:59 pm

Connor sloeg zijn armen over elkaar terwijl hij naar het groepje in het donker keek. Feest, normaal zou hij echt wel gaan maar de kans dat Laxus erbij zat was 100/100. Waarom zou die asshole een situatie missen waarbij zoveel mensen en drank aanwezig waren? Misschien zou hij ze allemaal uitmoorden, was Connor tenminste eindelijk van ze af. Oh wacht, scratch that, hij zou Azure natuurlijk niet uitmoorden want zij was 'speciaal'. Het enige speciale aan haar was hoe uitzonderlijk irritant ze was. Maar blijkbaar was ze iemand waarvoor Laxus moeite wou doen en iets waardoor Connor gedumpt -als je het al dumpen kon noemen- was. Hij was letterlijk aan de kant geschoven voor haar en ze had hem ook nog geslagen. Pissed off was een te zwakke beschrijving van zijn emoties... moordlustig, dat was more like it. Laxus bedreiging was het enige wat hem tegenhield van het eenvoudig uitrukken van haar hart style a la Laxus. Dat zou nog eens ironisch leuk zijn. In ieder geval was er een ding zeker, Laxus mocht dood neervallen en Connor ging er niks tegen doen.
Het enige positieve was het dure horloge dat nu om zijn pols zat en hem vertelde dat het tijd was om zich bij de kleine groep te mengen. Er was zoveel om zo meteen rekening mee te houden, waarvan nummer een niet dronken worden was, dat hij tot nu toe genoten had van zijn rust. De jongeman had toegekeken hoe de eerste twee zich hadden verzameld en er al snel meer aan hadden toegevoegd vanuit zijn plek in donker. Net dichtbij genoeg om het gesprek te horen kon hij zich niet meer inhouden toen Laxus weer perse een show-off moest zijn. ”Yeah let me help you with that babe." Right, en hij moest een girlfriend hebben? Vanuit zijn positie snoof hij spottend voor hij naar voren stapte, het licht van het zojuist aangestoken kampvuur in. "Didn't know Azure was that good at shapeshifting." Er lag een bittere toon in zijn stem. Een dodelijke blik lag in zijn ogen terwijl hij naar Laxus keek met een uitdagende maar kille grijns voor hij zich afwende. Hij was zijn aandacht niet eens waard. Zonder om toestemming te vragen greep hij een fles en ging zitten. Zelfs het kampvuur stond hem niet aan met de wetenschap dat het gemaakt was door Laxus. Show-off. Hij bevroor nog liever dan dat hij dichterbij ging zitten. In feite was bevriezen niet eens zo'n slecht idee, weer eens wat verandering.
Zijn blik ging naar de rest van de groep en bleef uiteindelijk hangen bij de number een organisators van het gedoe. Het zag erna uit dat ze bezig waren met het verwelkomen van iedereen. Als ze zo doorgingen hadden ze over een uur nog geen process gemaakt, dat was niet waarvoor hij hier was. Connor wou naar het gedeelte gaan waar iedereen dronken was en je de beste geheimen te horen kreeg. "Well kids," hij kwam weer overeind met een grijns terwijl hij naar de groep keek. "I think it's best if we just start before we all freeze over." Hij mocht dan een hekel hebben aan een zeker persoon hier maar het ging hem niet tegenhouden van zijn mening en gedachten uitspreken. "You there, start." Connor knikte naar een van de mensen in de groep.

+

_________________
The sheep are following the shepherd

::

but the shepherd is preparing to eat some lambs
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Azure Vierra
Addicted to your nightmares
Addicted to your nightmares
avatar

PROFIELAantal berichten : 158
IC-berichten : 47
Registratiedatum : 06-01-17
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Mentifery
Uiterlijke leeftijd: 19
Quote:

BerichtOnderwerp: Re: That's not what ships were built for | Truth Or Dare   do feb 16, 2017 10:18 am





AZURE VIERRA

Een diepe zucht verliet Azure haar keelgat. met al de drama dat ze al had gekregen van Laxus vond ze het niet erg om uit te gaan. Het zou haar haast deugd doen. Drinken en alles zo wat gaan vergeten. natuurlijk gaat Laxus daar ook zijn. Ze kende hem nu goed genoeg om te weten dat hij bij drank te vinden is. Daarbij durfde ze zelf te wedden dat die ‘connor’ is. Dat lowlife. Hij moest maar ook een iets proberen… Anyway hij zal wel zelf merken dat ze gevaarlijker is dan Laxus. Laxus is nog veel jonger dan Azure. Ze heeft oorlogen meegemaakt. Moest ze zwak zijn zou ze dit allemaal niet overleefd hebben. Nu voor het moment doet het er niet toe. Het enige dat nu belangrijk was, is dat ze het naar haar zin zou gaan hebben met Laxus. Dit zou connor zelf niet kunnen verpesten. Met een grijns dat op haar lippen tevoorschijn kwam kleedde ze zich aan. Het was iets simpels een topje met een jeans broek. Over haar topje droeg ze nog een trainingsjasje.

Met een goede stemming stapte ze door de gangen om richting de kliffen te stappen. Wanneer ze dichter bij de kliffen kwam voelde ze hoe de wind en de koude sterker kwam. Ze begreep niet waarom de kliffen, het is een van de plekken dat het koudste was… Eenmaal aangekomen zag ze al direct Laxus… en connor, kan hij haar vriendje gewoon niet met rust laten. Echt geweldig. Nog niet eens begonnen en het is al bezig. Dit gaat een lange nacht worden…. Wanneer ze dichter  was en haar armen rond zijn middel sloeg hoorde ze Laxus iets terug zeggen tegen connor die al meteen een opmerking had moeten geven. “Dat hij maar niet de sfeer gaat verpesten met zijn desperate feelings” hufte Azure en gaf Laxus een kusje op de wang. “your ready for the game” sprak ze hem nog plagend aan. Ze ging dan maar ergens bij Laxus zitten, maar liet hem ook doen.

ACE SUTHCLIFF

Had de man zin in die adult avond? Nope, maar zijn broertje ging daar zijn. En of die het nu leuk vindt of niet. Ace ging er ook zijn, gewoon om hem wat in de gaten te houden. al die pubers met hun hormonen. Er gingen daar sowieso dingen gebeuren. Het liefst hield hij Jinn daar uit de buurt. Ace deed een van zijn vele broeken aan en een shirt dat nog redelijk rond zijn lichaam spande. Zijn haar lag simpel naar achteren gebracht met zijn vingers. Het bleef mooi liggen dus gel moest hij er zelf niet eens in steken. Met de handen in zijn zakken en een rechte rug -zijn gewoonlijke houding dus- stapte hij naar de kliffen. Jinn kennende zal hij daar al vast zijn. Dit wilt zeggen dat Ace meteen al zijn broertje gaat kunnen lastig vallen. Hij wist maar al te goed hoe hij Jinn kon gaan irriteren. Het was daarnaast nog eens grappig om hem erop te zien reageren. Kort en kribbig. Zijn gezicht alleen al deed Ace haast lachen.

Er waren al redelijk veel mensen. Met een licht opgetrokken wenkbrauw keek hij rond. “well, let’s see where he is” sprak hij zachtjes tegen zichzelf met het iers accent dat sterk uitstak. Al snel vond hij de blonde jongen, met al zijn vriendjes de slangen. DIe leken nou niet echt volledig op hun gemak te zijn. Waarschijnlijk door al dat vuur. Met haast geruisloze stappen, ging hij op Jinn af. Nuja zijn slangen gaan hem wel waarschuwen. Meteen sloeg hij een arm rond zijn jonger broertje. Beide leken totaal niet op elkaar. Met zijn arm over de schouder van Jinn voelde Ace de slangen op zijn broer. Geweldig, daar zitten ze dus. Na al die jaren dit gevoel te kennen, nog gaf het voor enkele seconden een rilling voor hij er weer gewend aan werd. “Ik had nou niet gedacht jou hier te zien Jinnie. Ik zie dit nou niet echt als jouw ding” sprak hij grinnikend terwijl hij zijn arm al weer terug trok en de mensen wat deftiger bestudeerde.

LYANA VALENTINE

Ze had zichzelf al een tijdje niet buiten gewaagt. ze had de laatste tijd weer veel nachtmerries gehad, dus naar buiten gaan was het laatste dat ze aan haar hoofd had. Tussen de andere mensen had ze wat gehoord over een avondje truth or dare, alleen maar voor adults. Dat wilt dus zeggen drank! Een goeie remedie om zich los te laten gaan. En ofcours anderen leren kennen. Ze was benieuwd wie ze daar allemaal gaat zien. Aangezien ze de laatste tijd niet uit haar kamer is gegaan, wist ze niet wie er allemaal bij is gekomen. Dit was dus de perfecte kans om iedereen te gaan zien. Dit moest haar geen twee keer tegen zichzelf gezegd worden.

Meteen stond Lyana recht, kleedde zich aan in iets simpels om dan maar te gaan vertrekken. Met snell stappen ging ze naar de plek waar iedereen al zou zijn. Het verbaasde haar dat er al zoveel waren. Waarschijnlijk gaan er nog meer komen ook. Kort scande ze de omgeving voor ze dan maar bij de groep voegde. Om dan maar naast een random mens te gaan zitten. Lichtjes fixeerde ze voor enkele seconden zich op het vuur. Het leek zo zijn eigen wil te hebben. Kort schudde ze met haar hoofd om dan maar weer rond te kijken naar de rest.



_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Sam Ashton
Smashton
Smashton
avatar

PROFIELAantal berichten : 257
IC-berichten : 33
Registratiedatum : 05-12-16
Leeftijd : 17
Accounts : » Josie Mills
» Sam Ashton
» Finn Prowler
» Yara Perdio
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: » moodswinger
Uiterlijke leeftijd: » 19
Quote: "Don't get lost"

BerichtOnderwerp: Re: That's not what ships were built for | Truth Or Dare   zo feb 26, 2017 9:53 pm

In de verte kon de lange jongen de gloed van het vuur al zien. Vage geluiden van mensen die praatten klonken er. Op een kalm tempo wandelde Sam richting de plek waar het hele gebeuren plaats zou vinden. Toen hij er voor het eerst van gehoord hadwas hij meteen enthousiast geweest: veel van dit soort feestjes vonden zich hier niet plaats. Hij had dan ok best wele en beetje zin in vanavond. Het zou ook wel goed zijn voor het moreel in het huis - soms verbaasde hij zich erover hoe weinig contact hij had met sommigen van zijn huisgenoten. Anyway, het zou in ieder geval een interessante avond worden, daar zou de diversiteit en bijzonderheid van deze groep wel voor zorgen. Eenmaal bij de groep aangekomen zag hij dat er al meerdere mensen waren. Zonder echt te kijken naar bekende gezichten ging hij op een willekeurige plek zitten. "Hey," begroette hij niemand in het bijzonder. Afwachtend bleef hij zitten: eens zien hoe dit zou lopen.
Thanks Sarah!

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Peter Hale

avatar

PROFIELAantal berichten : 141
IC-berichten : 11
Registratiedatum : 06-01-17
Accounts : Peter Hale
Saragon
Ruby Red
Stiles Stilinski
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Werewolf - alpha
Uiterlijke leeftijd: 21
Quote: Don't worry Alice, wonderland is better when you are completely lost

BerichtOnderwerp: Re: That's not what ships were built for | Truth Or Dare   wo maa 08, 2017 11:48 pm


Who's there afraid of the big bad wolf?


'cause the big bad wolf is coming to play
Met zijn armen losjes langs zijn lichaam liep Peter Hale naar het kampvuur. Alleen al denkend aan de alcohol liep het water in zijn mond, maar dronken kon de alpha niet worden. De rode gloed van het vuur was al op grote afstand te zien en door zijn scherpe neus zeker te ruiken. Hij versnelde zijn pas totdat hij bij de bosrand aan gekomen was en iedereen rond het voor zag staan of zitten. Hun gezichten opgelicht door het vuur. Een sluwe grijns speelde op zijn lippen toen hij luid in zijn handen klapte om iedereen op te laten schrikken en ging op één van de boomstammen en dacht even na. "I dare you-" Begon hij terwijl hij met zijn vinger naar Connor wees. "To kiss," Met zijn ogen speurde hij de groep af en zag al snel iemand staan. "Him." Laxus. Precies goed. Trots op zijn keuze keek hij hun aan.


-Kort, hoop dat jullie er iets mee kunnen :3
En als één van jullie het er niet mee eens is stuur me dan een PM dan pas ik het aan <33



_________________
I'm not a total psycho but when you look this good it's hard not to be

Spoiler:
 

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Hedwig Loring

avatar

PROFIELAantal berichten : 40
IC-berichten : 30
Registratiedatum : 07-01-17
Leeftijd : 18
Accounts : Hedwig Loring
Victor Frankenstein
Girolamo Riario
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Visioenen
Uiterlijke leeftijd: 22
Quote:

BerichtOnderwerp: Re: That's not what ships were built for | Truth Or Dare   di maa 14, 2017 7:13 pm


Met stille passen liep Hedwig het geluid van de groep jongen mensen en wat ze meende een knetterend kampvuur achterna. Via via had ze vernomen dat er een soort geheim feest gaande was in het holst van deze nacht, en hoewel ze zichzelf graag op afstand hield, wilde ze wel iedereen leren kennen en overzicht houden over de lus. Dit leek haar een perfecte gelegenheid. Daarbij voelde ze zich gek genoeg wel thuis, in deze duisternis en eenzaamheid.

Zo onopvallend als ze dat kon, benaderde Hedwig het zooitje ongeregeld met een analytische blik en vanaf een afstandje. Al gauw merkte ze echter dat het toch niet zoveel aandacht naar zich toe zou trekken als ze nu ergens tussen hen in ging zitten. Er was iemand die alle aandacht opeiste. Kort liet ze haar blik over de gezichten glijden, zwijgend. Hoewel sommige blikken haar wel interesseerde, werd haar aandacht toch weer getrokken naar de eerdere jongen. 'I dare you to kiss...' even liet hij een veelbetekenende stilte vallen. 'Him,' wees hij een andere jongen aan. Hedwig rechtte haar rug en bleef eigenlijk enkel haar blik richten op de jongen die de boel stond te commanderen. Zijn ogen... Hedwig kon er haar eigen ogen haast niet van losscheuren. Ze merkte dat haar lippen droog waren. Rotklimaat.

Enigszins was ze nieuwsgierig wat deze avond zou brengen, al dacht ze dat ze snel weer naar huis zou gaan. Ze was het meest interessante eigenlijk immers al tegengekomen, dacht ze zo.

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Clarke Guerra
Paardenbloem Queen
Paardenbloem Queen
avatar

PROFIELAantal berichten : 505
IC-berichten : 120
Registratiedatum : 06-01-17
Leeftijd : 20
Accounts :
. Clarke
. Parker
. Louise
. Ethan
. Carina

RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Descendant of Aphrodite + Colour Saturation Manipulation
Uiterlijke leeftijd: 19
Quote: 'And I couldn't feel more out of ... touch.'

BerichtOnderwerp: Re: That's not what ships were built for | Truth Or Dare   do maa 16, 2017 12:12 am


Terwijl de alcohol zich langzaam door haar bloedbaan verspreide en haar opwarmde, ze Bjorn gadesloeg die een dappere poging deed tot het aanmaken van het vuur, en een prettige woordwisseling met Haythel tegemoetgrijnsde, hield ze een oog op de opening tussen de bomen waarvandaan de anderen waarschijnlijk zouden komen. Laxus. Dat was de eerste. Ze hief haar fles kort naar hem op, alvorens ze deze weer aan haar lippen zette. Ze kende hem niet goed, maar van wat ze van hem hoorde in de wandelgangen was hij in man naar haar hart. Wellicht een tikkeltje in extreme mate, maar hé, daar had menig van de Peculiars een tekort aan, vond ze. Wat ze nu wel of niet over hem dacht, hij wist het vuur aan te krijgen in ongeveer dertig minuten korter dan haar kamergenoot, dus ze vond het prima dat hij er was. Haar aandacht werd getrokken door een sissend geluid, afkomstig van de beesten rond de nek van de Peculiar die ze altijd maar identificeerde als de slangenjongen. Ze rilde. Ze had niet zoveel met die dieren, geniepige glibberaars. Hoeveel het er precies waren, kon ze niet met zekerheid zeggen, gezien ze niet eens kon zien waar het ene beest eindigde en het andere begon. De jongen sprak verder niet, en Clarke deed op haar beurt niet al te veel moeite hem te begroeten. Hij zag eruit alsof hij zich liever van hen wilde distantiëren maar toch niet het interessante van de avond zou willen missen. Ze genoot er eigenlijk wel van om iedereen zo binnen te zien druppelen en vanaf haar perfecte tribuneplaats te kunnen analyseren. Vooral de gezichten die ze amper kende waren interessant. De roodharige bijvoorbeeld. Er was iets van een koninklijk verhaal aan haar verbonden geweest, maar verder had ze nooit eerder woorden met haar gewisseld. 'Good evening,' begroette ze, terwijl ze als een van de eerste daadwerkelijk ging zitten. 'Night,' glimlachte Clarke haar begroeting terug. Veel tijd om kennis te maken met het meisje had ze echter niet, het daarop volgende moment gebeurde er enkele nieuwe, sociaal interessante aanvaringen die het beluisteren waar waren. Clarke hield geboeid haar hoofd schuin om ze hun gang te laten gaan. Connor, die Laxus en de rest van de groep een verbitterde opmerking toewierp -waar eigenlijk verder niemand op inging. Lyana, die de boel een beetje leek te sussen. Sam, wiens kaaklijn vreselijk goed uitgelicht werd door de schaduwen van de vlammen, wie Clarke dan ook vriendelijk terugbegroette. 'Welkom in ons midden,' sprak ze tegen Sam, die nu vlak naast haar zat. Om haar woorden kracht bij te zetten, maakte ze een soort heilig 'amen'-gebaar. Deze avond beloofde alles behalve heilig te worden. Toen het toch redelijk verzamelde groepje een beetje in gesprek begon te raken, en Clarke de gelegenheid nam om flessen uit te delen, werd de gezelligheid plotseling onderbroken door een harde klap. Clarke keek op, en kon het toen niet laten er een grijns vanaf te brengen. Peter. Ondanks, of misschien wel mede door hun avontuurtje in de douches, was ze ergens vervuld van enthousiasme voor zijn opkomst. Alle aandacht op zich opeisend, ging hij zitten, nam de stilte even om na te denken en sprak vervolgens zijn woorden uit. Direct wierp ze hem een wat morbide lachje toe. Heerlijk hoe vals dit was. Connor en Laxus. Er was overduidelijk spanning tussen de twee. Snijdende spanning, als je het Clarke vroeg, maar zij was niet de persoon te oordelen over hoe een relatie in elkaar moest steken. 'Connor, nadat je je ding hebt gedaan, mag je iemand anders laten boeten natuurlijk,' herhaalde ze hem even met een brede grijns de instructies van het spel. Geamuseerd leunde ze wat voorover, met haar kin in haar handpalm rusten. Dit kon nog serieus wel eens interessant worden.

Tag; iedereen, maar spreekt tegen Elesis (zit ze tegenover) en Sam (zit ze naast). PLUS ze deelt drank uit, kies zelf maar of je je aangesproken voelt.

_________________

theme x about x more
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t151-clarke-guerra
Haythel Devonshire
Hate and Hell
Hate and Hell
avatar

PROFIELAantal berichten : 1508
IC-berichten : 130
Registratiedatum : 30-11-16
Leeftijd : 21
Accounts : ~Haythel, Tissa, Elesis, Jinn, Zeal, JR, Seji, Gerome, Namida, Link, Jeremy, Penelope, Laxus, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Hellhound
Uiterlijke leeftijd: 19
Quote: Feisty.

BerichtOnderwerp: Re: That's not what ships were built for | Truth Or Dare   zo maa 19, 2017 5:30 pm




A little party never killed anybody



Haythel Devonshire
Meerdere Peculiars kwamen al snel. Het vuur werd aangestoken door een jongeman die overduidelijk zijn oog leek te hebben op Bjorn, maar al snel maakte een andere jongen daar een einde aan voordat ook een dame zich bij hen voegde. Haythel keek het enkel aan. Ze ging zich niet in de drama van een ander zitten wroeten tenzij de drama voor moeilijkheden ging zorgen tijdens deze avond. In plaats daarvan zette ze een fles drank haar lippen en keek ze toe hoe meerdere erbij kwamen. Sommigen zeiden niets en namen enkel plaats, anderen begroette elkaar en leken nieuwsgierig naar anderen. Sommigen leken elkaar te kennen, maar de meeste leken nieuw voor elkaar. Haythel keek op zodra ze een bekend figuur zag naderen. Sam. Lang bleef haar blik niet bij hem hangen. Ze was de avond en de nacht tussen hen zeker niet vergeten, ook al zou ze dat liever wel doen. Daarbij wist ze nog steeds niet hoe die avond precies was afgelopen. Ze gokte erop dat ze zich te druk maakte en dat ze geluk hadden gehad. Hoe kon een hellhound nu ooit zwanger worden? Truth to be told, was Haythel behoorlijk bang voor de uitslag die uiteindelijk zou komen. Ze durfde er niet aan te denken. Ze keek dan ook met opluchting op zodra een jongeman besloot de eerste dare te geven. "I dare you-" begon de jongeman en wees naar de jongen die eerder een drama leek te hebben gestart met de andere jongen. Hoe ironisch zou het zijn. "To kiss," vervolgde de quizmaster. Zijn vinger was vervolgens naar de jongen die eerder met zijn krachten het vuur had aangestoken. "Him." Haythel keek naar de twee jongens. Beiden leken ze niet bepaald blij te zijn met de dare, of was dit enkel schijn en zouden ze niet tegenstribbelen. Haythel had geen zin in spelbrekers en zou dus zeker gaan aanmoedigen als één van hen tegen begon te sputteren. Ondertussen legde Clarke met een simpele toevoeging duidelijk hoe het spel verder ging. Ook al leek het nogal duidelijk in Haythel’s ogen.

Laxus Dreyar
Met een flirterige grijns had Laxus de jongeman aangesproken. Flirten zou toch nooit kwaad kunnen? Voordat er echt een reactie kon komen, viel zijn blik op een schim die het licht instapte. Connor. Natuurlijk. Laxus verbrede zijn grijns, ook al moest hij moeite doen om de jongen niet meteen aan te vliegen. Hij zou hem graag willen vermoorden. Desnoods hier en nu. De opmerking die Connor maakte, maakte het in eerste instantie ook niet beter op. "Didn't know Azure was that good at shapeshifting." sprak Connor. Laxus hief zijn hoofd en keek Connor met een twinkeling in zijn ogen aan. ”You’d be surprised to see of what Azure is capable of. It would blow you,” reageerde Laxus gepast met een grijns. Hij kreeg de neiging om zijn elektriciteit erbij te pakken en de jongen aan te vallen, maar toen viel zijn blik op een persoon die zich bij de groep voegde. Azure. Hij voelde hoe zijn lichaam zich ontspannen. Soms was het nog onwerkelijk was Azure met hem deed. “Dat hij maar niet de sfeer gaat verpesten met zijn desperate feelings” sprak Azure over de situatie zodra ze haar armen om zijn middel had geslagen. Laxus legde een arm om haar schouders. ”Don’t worry babe. I will make sure he won’t,” verzekerde Laxus haar en beantwoordde haar kus met een zachte kus op haar voorhoofd. “your ready for the game” voegde Azure er nog plagend aan toe. Laxus grinnikte eens. De woede verdween. ”Of course I am. I’m always ready for some fun,” reageerde hij met een grijns, waarna hij naast haar plaats nam. Zijn blik ging nog voor een moment naar Connor, maar vervolgens gleden zijn kijkers de groep over. Meer mensen kwamen erbij. Drank werd uitgedeeld en uiteindelijk besloot iemand ook uiteindelijk de leiding te nemen. Laxus kon het niet helpen dat hij licht geïrriteerd op keek zodra de jongen in zijn handen sloeg. Hij kon het nou eenmaal niet goed hebben als iemand de leiding over hem nam. Echter wist hij ook dat dit enkel een spel was en dat hij zich gedimd moest houden. "I dare you-" begon de jongen en wees naar Connor. Een spontane grijns verscheen rond Laxus’ lippen. Oh dus Connor mocht beginnen? Hoe charmant. Laxus keek nu al uit naar datgene wat Connor mocht doen. "To kiss," vervolgde de jongeman. Laxus zag hoe zijn blik de groep rond ging en uiteindelijk bleef die blik haken op hem. Laxus grijns verdween voor een seconde. Nee toch? "Him." eindigde de jongen zijn dare. Ja toch. 'Connor, nadat je je ding hebt gedaan, mag je iemand anders laten boeten natuurlijk,' maakte Clarke duidelijk. Laxus keek voor een moment opzij naar Azure, maar grijnsde uiteindelijk en kwam weer recht. Een kusje zou toch nooit kwaad kunnen. Hij kon het gevoel van Connor’s lippen nog voor de geest halen. En heel misschien zou hij Connor er wel mee op de tenen trappen. Met een geamuseerde grijns kwam hij voor Connor. ”Well then big boy, kiss me,” daagde Laxus hem uit met een grijns. ”Or are you afraid?”

Jinn Suthcliff
Had Jinn gedacht dat zijn broer hem alleen zou laten gaan? Nee. Maar hij had gehoopt dat de jongen zijn aandacht misschien niet volledig op hem zou vestigen. Zodat Jinn toch nog enige informatie over anderen lussen kon los peuteren bij anderen zonder dat zijn broer het door zou hebben. Meerdere mensen kwamen bij het kampvuur. Waaronder ook zijn broer. De jongeman leek zijn moeite te doen om hem geruisloos te benaderen, maar ook hij zou weten dat Jinn het wist dankzij zijn slagen. Een korte rilling gleed door hem heen zodra Ace naast hem kwam en een arm om hem heen legde. Als er iets was wat Jinn liever ontweek en al een lange tijd niet meer had gehad, dan was het fysieke aanrakingen. Het zorgde ervoor dat hij zich oncomfortabel voelde, maar ook dat hij er ergens naar snakte. Hij snakte ernaar om even vast gehouden te worden. Om weer even thuis te voelen. Hij wou voorkomen dat hij er aan toe zou geven, maar wou ook voorkomen dat hij zich los trok van Ace. Ace zou dat immers enkel leuk en grappig vinden. Jinn’s emotieloze blik ging naar Ace. “Ik had nou niet gedacht jou hier te zien Jinnie. Ik zie dit nou niet echt als jouw ding” sprak Ace terwijl hij, tot Jinn’s opluchting, zijn arm weer terug trok. Jinn richtte zijn blik op het vuur. ”Then why are you here? Or aren’t you here for me?” vroeg Jinn hem met een toon in zijn stem die eveneens zijn emotie verborg. De dare die werd gemaakt en de situatie die plaatsvond, negeerde Jinn deels. Hij had zijn aandacht bij het observeren van de Peculiars, maar hij voelde geen baat bij het deelnemen bij het spel. Hij had er echter niet bij stil gestaan dat dit wellicht wel kon gebeuren.

Crimson Avenger
Elesis begroette de groep. 'Night,' kreeg ze de begroeting terug. Haar blik ging daardoor naar een jongedame. Als ze het zich goed herinner was haar naam Clarke. Elesis had nog geen gesprek met haar gehad -met niemand van deze groep- maar het zou zeker geen kwaad kunnen om een gesprek aan te gaan. Ze zou toch op één of andere manier meer te weten moeten komen van de mensen hier. Elesis leek bij de groep te komen net voor het moment dat het spel leek te beginnen. Er voegde zich nog een paar Peculiars bij hen voordat de eerste dare werd gegeven. Het spel zei Elesis vrij weinig, dus ze we was behoorlijk blij dat ze niet als eerste werd gekozen. De twee die waren wel waren gekozen, leken echter ook niet zo blij met het besluit te zijn. Elesis liet haar blik de groep rond gaan. Geen engelen en geen demonen. Eindelijk enkel mensen. Het zou je haast gaan verbazen hoe moeilijk het voor haar was geweest om in het bijzijn van enkel mensen te komen. Al helemaal nu ze Kyson de gaten moest houden. Voor nu besloot ze hier haar aandacht bij te houden. Haar blik ging voor een moment terug naar Clarke die de spanning in de lucht eveneens leek te voelen. Elesis besloot het kennismakingsgesprek tussen hen daarom maar uit te stellen totdat de dare was uitgevoerd en ze het goede moment kon pakken.

_________________

X NEW THEME X
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t75-haythel-devonshire
Sam Ashton
Smashton
Smashton
avatar

PROFIELAantal berichten : 257
IC-berichten : 33
Registratiedatum : 05-12-16
Leeftijd : 17
Accounts : » Josie Mills
» Sam Ashton
» Finn Prowler
» Yara Perdio
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: » moodswinger
Uiterlijke leeftijd: » 19
Quote: "Don't get lost"

BerichtOnderwerp: Re: That's not what ships were built for | Truth Or Dare   zo maa 19, 2017 10:56 pm



Vrijwel meteen werd Sam begroet door het knappe meisje dat naast hem zat, dat hij herkende als Clarke. Hij kende haar slechts van naam, maar had haar natuurlijk wel zien rondlopen. Dat gold voor de meesten hier: hij kende ze vaag, maar had afgezien van enkelen niet echt kennis gemaakt met de meesten. 'Welkom in ons midden,' sprak ze, terwijl ze een ietwat spottend gebaar maakte. De jongen lachte even ontspannen. De relaxte sfeer was nog aanstekelijker voor hem door zijn bijzonderheid, en hij had deze zeker niet nodig om de sfeer erin te houden. Hij kreeg een fles wodka in zijn handen geduwd door Clarke, en nam een slok direct uit de fles. Hij genoot stilletjes van het licht brandende gevoel in zijn keel, en gaf de fles vervolgens weer door. Vervolgens keek hij om zich heen, om even te zien wie er nou precies waren. Een jongen en een meisje die volgens hem Laxus en Azure waren hingen half over elkaar heen. De broers Suthcliff waren ietwat afgezonderd ook in gesprek. Op een gegeven moment ontmoette zijn blik die van een bekend meisje. Hij had laatst uitgevonden dat haar naam Haythel was. Even glimlachte hij naar haar. Hij wist dat het soms awkward kon worden na een one-night-stand zoals die van hen, maar hij was niet echt de persoon waarbij dingen ongemakkelijk waren. Hij voelde vaag dat ze een tikkeltje ongerust was, maar het was moeilijk te zeggen aangezien er veel emoties rondspookten die elkaar overstemden. En daarbij wist hij natuurlijk ook niet waarom ze ongerust zou zijn. Zijn aandacht werd getrokken door een wat oudere jongen, Peter, die begon met een spelletje "truth or dare". Dat moest ook wel, op zo'n soort avond. Hij challengde Connor om Laxus te zoenen. Even grijnsde Sam. Hij had geruchten gehoord over de twee, en dat ze op het moment niet echt op een goede plaats waren. Nieuwsgierig wachtte hij af op wat er zou gebeuren.

Thanks Sarah!

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Connor Lacross

avatar

PROFIELAantal berichten : 357
IC-berichten : 105
Registratiedatum : 29-01-17
Accounts : Connor Lacross
Kyson Bennett
Caleo
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Teleportation
Uiterlijke leeftijd: 18
Quote: I can tell you’re not quite gettin’ what I said before, What I mean by tracing paper’s that you’re see-through and disposable. Goodbye.

BerichtOnderwerp: Re: That's not what ships were built for | Truth Or Dare   di maa 21, 2017 3:45 am

Of course kwamen er nieuwe mensen bij maar dat verslapte zijn haat voor Laxus niet. Aan de ene kant; hij zou minder snel gedood worden nu, aan de andere kant; dat zelfde gold voor Laxus. Natuurlijk nam de a-hole meteen de moeite om zich als een slut voor de eerste de beste jongen te gaan uitsloven en wie zou Connor zijn als hij daar geen opmerking over maakte? ”You’d be surprised to see of what Azure is capable of. It would blow you.” Okay dude, calm it down. Connor rolde enkel met zijn ogen - Laxus was een opmerking niet eens waard. Daarna wou desperate freaking demon girlfriend zich er ook nog bij voegen met een opmerking of freaking course. “Dat hij maar niet de sfeer gaat verpesten met zijn desperate feelings." Het was veilig om te zeggen dat Connor behoorlijk pissed was op het moment. Yeah, en nu was het tijd om weg van de twee te gaan voor hij kotsneigingen kreeg. Met een laatste blik naar Laxus ging hij aan de andere kant van het vuur zitten. Vuur dat Laxus had gemaakt als typische show-off en daardoor ook door hem gehaat werd. Hij was hier echter gekomen voor de promise van een fun adult night en niet om alleen een hekel aan Laxus te hebben, maar daar ging het wel op lijken als er niet snel iets gebeurde. Zuchtend deelde hij mee dat iemand moest beginnen already. Het was een hele opluchting toen iemand op zijn handen sloeg; ready for the first dare. Naar zijn idee ging truth or dare toch anders maar, alright, hij was bereid om dit te volgen zolang de opdrachten maar geen ramp werden. "I dare you-" Connor keek op, dat ging over hem. "To kiss," yes? Everyone but freaking Laxus Dreyar. "Him." Fuck. Fuck that and fuck this whole thing. No way in fucking hell dat dat ging gebeuren. Hij had de man al eerder gezoend en kijk wat daar het resultaat van was, hij stond op het top tien 'to kill' lijstje dat de ander ongetwijfeld had. "Connor, nadat je je ding hebt gedaan, mag je iemand anders laten boeten natuurlijk," vertelde Clarke nog. Hij stuurde haar nog net geen moordlustige blik maar de woede lag zeker in zijn bruine ogen, het was meer dan duidelijk dat hij hier niet blij mee was. Iemand ging hier zeker voor boeten.
”Well then big boy, kiss me." Fuck you Laxus Dreyar. Zijn blik sprak boekdelen. ”Or are you afraid?” "Not afraid." Wow Connor dat klonk overtuigend, 10/10, good job. Hij keek naar de jongeman die nu voor hem stond en toen naar de groep. Het zag ernaar uit dat ze dit echt wilden en hij zou niet de eerste zijn om een dare af te slaan; no matter hoe erg hij de dare haatte. En een little hate kissing kon toch niet zoveel kwaad right? Bovendien werd Azure vast jaloers als hij maar overtuigend genoeg kreunde. Of hij wierp Laxus gewoon naar achteren 'per ongeluk' het kampvuur in... Less thinking, more doing. Met een vastberaden blik greep hij de ander bij zijn shirt en trok hem naar zich toe. Er waren geen specificaties opgegeven over de kus maar een enkel kort kusje zou ze vast niet tevreden stellen. Fine, get what you want you bunch of idiots. Ruig duwde hij zijn lippen tegen die van Laxus en oké misschien had hij dat gevoel ergens wel gemist. De afgelopen tijd had hij weinig actie gehad anders de jongeman maar de ander zou hem waarschijnlijk vermoorden als hij dit in privé probeerde. Zijn grip op het shirt van Laxus verstevigde alleen maar en hij maakte zich er zeker van dat hij tijdens de zoen zijn blik op Azure gericht hield. Een soort van 'look who's kissing your pathetic boyfriend, again'. Eindelijk liet hij Laxus los en stapte naar achteren met een grijns. Hij draaide zich naar de man die de dare had gegeven. "Done."
Nu was het zijn beurt en het was niet moeilijk om te bedenken wie zijn target werd. Met een sluwe grijns draaide hij zich naar Azure. "Dear Azure," begon hij met een twinkeling in zijn ogen. Het was niet als iemand vermoorden maar fun was het zeker. "I dare you to..." Right, nu moest hij de beste opdracht verzin die zowel vermakelijk was als irritant voor Laxus. Dat was a lot of pressure. Het was best koud... yeah. Zijn blik viel op de emmer die daar stond voor het geval het kampvuur uit de hand liep, ze waren met een hoop peculiare kinderen, die was vast niet nodig. "Pour that bucket over yourself." Oke misschien was dat gemeen maar hij had zojuist met zijn vijand moeten zoenen - het kon prima.
+

_________________
The sheep are following the shepherd

::

but the shepherd is preparing to eat some lambs
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Azure Vierra
Addicted to your nightmares
Addicted to your nightmares
avatar

PROFIELAantal berichten : 158
IC-berichten : 47
Registratiedatum : 06-01-17
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Mentifery
Uiterlijke leeftijd: 19
Quote:

BerichtOnderwerp: Re: That's not what ships were built for | Truth Or Dare   ma maa 27, 2017 6:29 pm





AZURE VIERRA

Lichtjes sloot ze haar ogen. Er waren al een paar andere die al voor haar waren gekomen. Inclusief Connor en Laxus. Nog steeds hield Azure voor zich dat dit niet door die ene verpest ging worden. Daarbij zou ze het ook niet toelaten. Lichtjes balde ze haar handen om die dan weer te laten ontspannen. Gewoon kalm blijven en dan komt alles wel in orde. Niet gaan uitvliegen. Iedereen hoorde hier fun te hebben. Dit wilt dus zeggen, dat ze zich wat gaat mogen inhouden. Geweldig... not. Eenmaal bij Laxus aangekomen gaf ze hem een kort teder kusje voor ze enkele woorden naar connor smeet; Meer wou ze niet doen. Hij was het niet waard. Waarom zou zij haar energie aan zo'n onbenul verspillen?  Lichtjes begon ze geirriteerd te worden door de eerste uitdaging. Dat dit maar niet zo gaat blijven gaan.

Haar ogen stonden hard bij zijn overdreven gedrag. "En zo kun je zien Connor, dat je zo laag moet zinken aangezien je anders nooit aan je trekken geraakt" sprak ze droogjes met opgehaalde schouders. Dat hij haar dan uitdaagde was te verwachten. Het toonde aan dat hij alleen maar nog lager in de put ging zinken dan dat hij al was. Hoe zielig. "Fine" De grijns op haar lippen werden breder. Ze had een loophole gevonden. Op het gemak nam ze de emmer op. Alsof ze speciaal wou doen ging ze vlak voor Connor staan. " Be carefull what you ask dipshit" sprak ze poesliefjes met druipende dreigende toon er tussen door. Hij was begonnen, en zij ging er mee verder." De emmer deed ze over haar hoofd, in plaats van volledig om te slaan zodat de hele emmer water over haar hoofd zou vallen, hield ze het maar zeer lichtjes schuin. Hierdoor kreeg ze wel water over haar heen. Maar niet genoeg om verder dan haar haren en nek nat te maken. De rest deed ze gewoon zonder enige spijt over Connor zelf. " Moest iemand anders mijn vriendje kussen, zou ik het ok vinden. Het is truth or dare. " kort keek ze naar de andere voor ze zich weer op Connor richtte. " Jij daarin tegen had kunnen weigeren. Niet dat ik dat had verwacht. Je bent niet slim genoeg om aan de gevolgen te denken." Spottend gaf ze hem nog een korte blik voor ze de emmer naast hem gooide en naar de rest keek. Alsof er niks was gebeurd.

Haar blik bleef bij Sam hangen. "I dare you to french kiss her(Hedwig)" en ging dan weer naast Laxus zitten terwijl ze geïrriteerd haar natte haren uitwringt. Kort gleed haar blik naar Laxus "Don't enjoy it to much with anybody, or you will get me angry. I know you to well." sprak ze huffend. Duidelijk maken aan haar vriendje dat hij moet oppassen wat hij allemaal van plan zou zijn.

ACE SUTHCLIFF

Ace had gelijk gehad. Jinn was inderdaad hier. Het verbaasde de jonge man wel. Het is niet dat zijn broertje graag in een drukte was. Jinn was meer het type dat op een afstand zou toekijken. Ace... hij was beide. Zelf keek hij ook op een afstand toe, toch zou hij geen enkel probleem hebben om zich met de menigte mengen.  ”Then why are you here? Or aren’t you here for me?” Lichtjes lachte de jonge man op de woorden van zijn jongere broer. "Ofcours i'm here for you." sprak hij alsof dit zo duidelijk was." You think i trust all those horny teenagers with you? " Ace was zeer beschermend over zijn familie, iets dat nu zeer duidelijk was aan hoe de man iedereen strak in de gaten hield. "But why are you here?" Hij richtte zijn blik op Jinn. De nieuwsgierigheid was duidelijk af te lezen. Waarom was Jinn hier...

Zijn ogen bleven bij iemand hangen... Is dat Laxus...? Ace had niet eens gedacht dat de jongen hier ook zou zijn.. Dit wordt interessanter met de dag. Achter die persoon wat aandachtiger te bekeken hebben richtte hij zich weer op blonde jonge gast naast hem. Later zal hij zich wel weer focussen op Laxus. Jinn gaat nu voor. Familie gaat nu eenmaal altijd voor bij Ace.


LYANA VALENTINE

of het een goed idee was dat ze gekomen was, was niet zeker. Haar oren had ze minder gevoel moeten zetten vanwege de drukte die door de bende ontstond. Droogjes trok ze een wenkbrauw op bij het zien van Peter. Die was hier ook... Met haar handen in haar zakken stapte ze op de iets wat brede man af om dan naast hem te eindigen. " Mag ik hopen dat je niks doms gaat doen?" Zijdelings keek ze hem aan voordat ze zich op de groep richtte met hun dare's.  Het spel was nog maar begonnen en leek al wat competitief te worden. Ze kon nu al bijna gokken dat er drama ging te zien zijn. Zolang dat het maar niet uit de hand gaat lopen. Het was de bedoeling dat iedereen plezier ging hebben. Niet dat de ene de andere ging uitlokken om hun problemen uit te vechten.



_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Sam Ashton
Smashton
Smashton
avatar

PROFIELAantal berichten : 257
IC-berichten : 33
Registratiedatum : 05-12-16
Leeftijd : 17
Accounts : » Josie Mills
» Sam Ashton
» Finn Prowler
» Yara Perdio
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: » moodswinger
Uiterlijke leeftijd: » 19
Quote: "Don't get lost"

BerichtOnderwerp: Re: That's not what ships were built for | Truth Or Dare   za apr 01, 2017 4:00 pm



Zijn blik volgde het hele schouwspel. Connor voerde na enige weerstand zijn dare uit, en zoende Laxus. Maar hier bleef het niet bij: Connor daagde namelijk vervolgens Azure - die als hij het goed had weer Laxus' huidige vriendin was - uit om een emmer water over haarzelf heen te gooien. Sam was van mening dat dit een klein beetje kinderachtig begon te worden. Ze moesten hun shit maar zelf oplossen, en niet als een stelletje schoolkinderen op zo'n feestje. Echter voerde ook Azure de dare gewoon uit, maar maakte deze af door wat er nog over was in de emmer weer over Connor heen te gooien. Het leek wel een reality show hier. Gelukkig ging haar blik vervolgens over de rest van de groep. Hij had niet zo veel zin om de hele avond te kijken hoe die drie hun drama uitvochten. Echter zuchtte hij even toen haar blik bij hem bleef hangen. "I dare you to french kiss her," sprak ze terwijl ze weer naar een meisje dat hem nog niet eerder was opgevallen. Zijn ogen vernauwden even terwijl hij haar in hem opnam. Ze leek jong, maar dat zei niet zo veel hier. Echter wat hem opviel waren haar emoties. Die waren .. apart, om het maar even simpel te zeggen. Ze leek voldaan, maar ook hongerig naar meer. Maar naar wat? Hij schudde het van hem af, en stond soepeltjes op. Het was truth or dare - hij had geen keuze. Hij liep haar kant op, en drukte voorzichtig zijn lippen op de hare. Zijn ogen hield hij gesloten. Vrij snel maakte hij zich weer los, en onaangedaan keerde hij terug naar zijn zitplek. Vervolgens keek hij weer even rond. Het positieve was dat hij nu mocht kiezen wie de volgende opdracht moest doen. Hij richtte zich tot Clarke, die nog steeds naast hem zat. "Clarke, I dare you to take a swim", sprak hij met een grijns, duidend op het stand beneden.

Thanks Sarah!

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Hedwig Loring

avatar

PROFIELAantal berichten : 40
IC-berichten : 30
Registratiedatum : 07-01-17
Leeftijd : 18
Accounts : Hedwig Loring
Victor Frankenstein
Girolamo Riario
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Visioenen
Uiterlijke leeftijd: 22
Quote:

BerichtOnderwerp: Re: That's not what ships were built for | Truth Or Dare   zo apr 02, 2017 5:56 pm

Hedwig dacht dat het zich onzichtbaar maken tot nu toe redelijk goed gegaan was. Niemand had haar immers begroet of echt aandacht aan haar geschonken. Hoewel ze allemaal redelijk kinderachtig vond, vermaakte ze zich wel bij het zien van die onderlinge haat die nu door middel van steken onder water weer naar boven werd gebracht. Onschuldige wraakacties, zo kwam het op haar voor. Als ze eerlijk was, lette ze niet eens echt op. In haar eigen gedachten verzonken, in haar eigen plannen voor wanneer ze hier weg zou gaan, stond Hedwig al klaar op de bal van haar voeten om zich om te draaien. Tot ze doorkreeg dat alle blikken op haar gericht waren. Even knipperde ze met haar ogen, stomverbaasd, maar het bleef aanhouden. De eerdere woorden die waren uitgesproken sijpelden langzaam door haar hersenen, terug in haar geheugen. 'I dare you to french kiss her.' Hedwig verstijfde. Dit was nu ook weer niet de bedoeling geweest. Toen ze de jongen zag die vervolgens opstond en naar haar toe stapte, kon ze het niet laten zichzelf losser te maken en wat grimmig naar hem te grijnzen. Kwam maar op dan. Ze had er verder totaal geen problemen mee. Enkel moest hij uitkijken... De jongen had haar eerder nauwkeurig in zich opgenomen, iets wat Hedwig wel achterdochtig maakte. Het was alsof hij recht door haar heen kon kijken, en dat was nu eenmaal gevaarlijk. Zodra hij voor haar stond, drukte hij lichtjes zijn lippen op de hare. De kus werd vrij snel weer door hem afgebroken, hij leek er niet veel aan te hebben gevonden. En dat was wederzijds. Hedwig sloeg haar armen over elkaar en hield op met grijnzen. Haar ogen vernauwde zich wat terwijl ze hem nakeek en het geluid om haar heen al vrij snel weer vervaagde. Zachtjes schuifelde ze wat naar achteren. Met een laatste blik op de man met zulke bijzondere ogen. Daarna draaide ze zich om. Ze had genoeg gezien hier. Bovendien had de aanwezigheid van zoveel bijzonderen die zo dichtbij kwamen haar meer op de proef gesteld dan ze voorheen had kunnen bedenken.

OOC: Hedwig uit.

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud



PROFIEL
RPG SHEET

BerichtOnderwerp: Re: That's not what ships were built for | Truth Or Dare   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
That's not what ships were built for | Truth Or Dare
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 2Ga naar pagina : 1, 2  Volgende
 Soortgelijke onderwerpen
-
» Is the truth better than the lie?[Butterstar]

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Peculiar Children :: 
I n n d y r
 :: c l i f f s
-
Ga naar: