Welkom
Rules
Guide
Time line
Key words

P l o t ;
Een gewone voorbijganger zal het niet merken, maar er is iets vreemds aan de hand met het rode gebouwtje bovenop de kliffen in het kleine kustdorpje... Wat op het eerste gezicht een normale vuurtoren lijkt, vormt namelijk de ingang tot de tijdslus van Miss Bluebonnet. Niet iedereen kan de zich steeds herhalende dag in juli van 2011 binnentreden. Enkel zij die drager zijn van een recessief gen dat zich in hun DNA heeft gemanifesteerd en wat door hun aderen stroomt, zullen toegang krijgen tot de lus. Zij beschikken over een gave. Hun 'bijzonderheid' maakt het dagelijks leven voor hun niet gemakkelijk, en er ligt constant gevaar op de loer... Lees verder!

T e a m
Admin
Louise
Mentor
Lyana
Mentor
Zeal
Mentor
Sam
Mentor
Laurice
S w a p



C o u n t
#

C r e d s ;
Alle codes, teksten en afbeeldingen behoren tot de rechtmatige eigenaar of eigenaresse en mogen daarom nooit zonder toestemming gekopieerd of overgenomen worden. De site is gecodeerd en vormgegeven door Vera en wordt gehost op Actieforum. Het idee van deze RPG is gebasseerd op de boekenreeks Miss Peregrine's Home for Peculair Children van Ransom Riggs. Dit forum is getest in de volgende browsers:


15 oktober 2016



Deel | 
 

 Shut up.

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Liam Thompson

avatar

PROFIELAantal berichten : 74
IC-berichten : 4
Registratiedatum : 29-01-17
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Decoder
Uiterlijke leeftijd: 19
Quote:

BerichtOnderwerp: Shut up.   zo feb 19, 2017 11:08 pm

{
kissed by moon and stars
}
Het is avond, rond een uur of negen a tien. De meeste peculiars liggen al op bed of spenderen de rest van de avond met een goed boek in hun handen of praten gezellig met andere peculiars. Heel anders dan Liam, een Aziatische jongen, die op deze mooie avond in- en rondom de straten van Indyrr sluipt. Met zijn zwarte capuchon over zijn oren getrokken loopt Liam op stevige pas door het druilerige centrum. Liam houdt zijn hoofd laag, zijn ogen op de grond gericht en vervolgd zo zijn weg zonder aandacht op zichzelf te vestigen. Iedereen die een beetje verstand had van zaken kon zien dat deze jongen, volledig gehuld in donkere kledij, up to no good was, doch niemand schonk hem een blik. Het is een wereld van 'ieder voor zichzelf' en je bemoeien in andermans zaken zal niet worden geapprecieerd tenslotte.

Indyrr was rond dit tijdstip nog vol met leven, zeker voor een donderdag avond waar normaliter niet veel gebeurde. Het was die verrekte markt die sinds een paar weken geleden in het leven was geroepen die het Liam moeilijk maakte. Veel burgers die wakker waren betekende automatisch veel agenten en dat was een probleem voor Liam's 'handeltje'. Liam steekt de straat over en schiet een steeg in, waar de schaduwen van de omliggende gebouwen het zicht belemmeren. Liam kende deze straatjes echter goed, en verdwalen zou hij dus niet. Hij wist precies waar hij wás, en waar hij naar toe moest.

Enkele minuten later ziet Liam in het donker het silhouet van een ander persoon verscholen onder donkere kleding. Liam komt tot een halt en hoest een keer, wat de aandacht van het persoon trekt. Een kleine speels glimlach staat intussen op Liam's lippen, terwijl zijn ogen vanonder zijn capuchon glimmen van de adrenaline door zijn aderen gaat. "Stokes?" vraagt Liam aan hem, zijn ogen van houtskool op zijn 'koper' werpend. De man knikt waarop Liam enkele passen dichterbij zet. Het voelde... vreemd vandaag. Anders dan normaal. De situatie leek niet... helemaal te kloppen, maar Liam zette door. Misschien was het zijn geweten wat op aan het spelen was. Liam zet nog enkele passen waarna hij abrupt halt houd. Liam merkt een korte lichtflits op onder het donkere hemd van zijn 'koper' en herkend dit maar als één ding; een badge. Foute boel.  Het was een set-up. Liam's grijns verbreed een stukje waarna hij zijn zak liet vallen en het op een lopen zette.

Zo hard als hij kon rende hij door de dim verlichte straatjes tot hij op de grote weg beland. Achter hem kan hij gevloek en getier horen gemengd met het geluid van rennende voetpassen. "Verdomme" vloekt hij hijgend terwijl hij, langzaam vermoeid, een zijstraat inschiet en zich plat tegen het gebouw aandrukt. Liam houd zijn adem in terwijl hij de agenten aan hem voorbij ziet rennen. Pas als ze voorbij zijn durft Liam weer adem te halen. Een korte lach verlaat zijn mond terwijl hij de werkelijke zak met 'goodies' vanonder zijn vest vandaan trekt. "Goed geprobeerd" mompelt hij tevreden, de gele zak in zich opnemend. De inhoud van die zak was verboden, dat was hij maar al te goed, maar het gaf hem geld. Geld dat hij nodig had. Opgelucht duwt Liam zich af van de muur, net wanneer hij zijn capuchon omlaag heeft geduwd staat hij oog in oog met een ander. Liam's houtskool bruine ogen staren de ander aan, een glimlach op zijn lippen. Had ze wat gezien? Zou ze hem verraden? "Je houd je mond beter." zegt hij dreigend, de afstand tussen hen verkleinend.

Hoop dat je er wat mee kunt!
Lyana!


_________________
-/-/-/-/-/-/
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Lyana Valentine
Sense Killer
Sense Killer
avatar

PROFIELAantal berichten : 250
IC-berichten : 21
Registratiedatum : 02-01-17
Accounts : Azure
Lyana
Ace
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: sense manipulation
Uiterlijke leeftijd: 19
Quote: don't start with what you can't finish

BerichtOnderwerp: Re: Shut up.   do maa 02, 2017 12:50 am

het feit dat ze vanochtend veel te laat uit haar bed was gekropen, zorgde er nu voor dat ze nog altijd niet moe was. Als je sliep tot 3u in de middag was het wel te verwachten dat je langer op zou kunnen blijven. Dit probleem kwam vaker bij haar voor. Het kwam doordat ze onlangs weer uit de lus was geglipt om naar het evenement te gaan. Het bleef daar nu enkele dagen staan, dus daar zou je haar zeker wel vinden moest Lyana nergens in de lus te vinden zijn. Nu, niemand van de lus zou daar snel binnen geraken. Dat kwam dan ook in haar voordeel uit. Toch moest ze blijven oppassen. Altijd midden in de nacht naar buiten gaan zitten sluipen en zorgen dat ze niet achtervolgt word. Langzaam stond ze recht. Binnen blijven zitten was niks voor Lyana. Met lange stappen ging ze het gebouw uit. Misschien dat ze nog naar de kroeg zou gaan om wat te gaan drinken. Alles behalve in het gebouw blijven zitten niksen.

De sfeer was alleen direct anders als je uit de lus was. Het voelde drukker en kouder aan. De lus gaf je namelijk een veiliger gevoel. Niet dat Lyana daar echt op lette. Van kleins af aan heeft ze al in gevaarlijke plekken geleefd, ze was er haast in op gegroeid. Tot nu toe heeft ze het nog altijd overleefd. Met haar overgevoelige zintuigen die ze op scherp had gezet hoorde ze een paar mensen haar richting op komen. De ene leek weg te lopen terwijl de andere -die wat achter liepen- leken achter de eerste te gaan. Met twee simpele passen ging ze aan de kant waardoor ze allemaal haar voorbij liepen. Geen enkel besteedde haar enige aandacht. Het was door haar oplettendheid dat ze merkte dat de jonge man die weg liep iets vast had. Waarschijnlijk iets dat hij niet mocht bij zich hebben. De jonge man sloeg een klein zijstraatje in terwijl de rest rechtdoor renden. Blind zijn mensen tegenwoordig wel.

Voor enkele seconde sloot ze haar ogen en luisterde ze naar zijn hartslag. Hij had het zijstraatje dus nog niet verlaten. Waarschijnlijk gaat dat niet lang meer duren. Met de handen in haar zakken stapte ze naar het straatje waar hij zat uit te rusten voor een paar seconden. Met een geamuseerde grijns en een opgetrokken wenkbrauw vonden hun ogen elkaar. Zijn bruine ogen met haar ijsblauwe. "Je houd je mond beter."Haar handen hield ze in haar zakken gestopt terwijl ze voor enkele seconden zelf geen moeite deed om er op te reageren. Op het gemak bestudeerde ze hem even. Nooit een tegenstander gaan onderschatten. "Of wat?" Vroeg ze droogjes met haar Iers accent. "Je mag gerust wel wat vriendelijker doen" Haar ogen kneep ze voor enkele seconden wat samen. Met een enkele stap stond ze nog maar enkele millimeters van hem vandaan. In een enkele fractie's van een seconde schoot haar hand naar de zak om die over te pakken. Met twee stappen van hem vandaan weer bestudeerde ze de inhoud. "..... ah crystals..." lichtjes zuchtte ze even kort " en hier moet ik mijn mond voor gaan houden?" Zelf had ze nooit echt iets aan rough crystals gevonden. Ieder zo zijn geld verdients? Ondertussen verwacht ze dat hij het ieder moment wel terug zou kunnen pakken,wat ze ging toelaten.

_________________

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
 
Shut up.
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» Shut up.
» Shut him up or shut him down
» Shut up, sucks! [M I N T, S H A D O W, S K Y P A W]

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Peculiar Children :: 
I n n d y r
 :: c e n t r e
-
Ga naar: