Welkom
Rules
Guide
Time line
Key words

P l o t ;
Een gewone voorbijganger zal het niet merken, maar er is iets vreemds aan de hand met het rode gebouwtje bovenop de kliffen in het kleine kustdorpje... Wat op het eerste gezicht een normale vuurtoren lijkt, vormt namelijk de ingang tot de tijdslus van Miss Bluebonnet. Niet iedereen kan de zich steeds herhalende dag in juli van 2011 binnentreden. Enkel zij die drager zijn van een recessief gen dat zich in hun DNA heeft gemanifesteerd en wat door hun aderen stroomt, zullen toegang krijgen tot de lus. Zij beschikken over een gave. Hun 'bijzonderheid' maakt het dagelijks leven voor hun niet gemakkelijk, en er ligt constant gevaar op de loer... Lees verder!

T e a m
Admin
Louise
Mentor
Lyana
Mentor
Zeal
Mentor
Sam
Mentor
Laurice
S w a p



C o u n t
#

C r e d s ;
Alle codes, teksten en afbeeldingen behoren tot de rechtmatige eigenaar of eigenaresse en mogen daarom nooit zonder toestemming gekopieerd of overgenomen worden. De site is gecodeerd en vormgegeven door Vera en wordt gehost op Actieforum. Het idee van deze RPG is gebasseerd op de boekenreeks Miss Peregrine's Home for Peculair Children van Ransom Riggs. Dit forum is getest in de volgende browsers:


15 oktober 2016



Deel | 
 

 What is this place | Adriel

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Mira Reagan

avatar

PROFIELAantal berichten : 20
IC-berichten : 4
Registratiedatum : 17-02-17
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Water
Uiterlijke leeftijd: 17
Quote: ''Never simply trust what you can see. The seas are a lot darker than you can ever imagine''

BerichtOnderwerp: What is this place | Adriel   ma feb 20, 2017 11:03 pm





The shallows are just as treacherous
_______________________________________________________________

De laatste paar maanden waren een ineenstrengeling van gebeurtenissen geweest voor Mira, zonder dat er ook echt wat gebeurd was. Vanaf haar achtste was ze alleen geweest, had ze voor zichzelf moeten zorgen, met hier en daar wat hulp van buitengewoon vriendelijke vreemdelingen. Toch was ze nog nooit zo alleen geweest als in de afgelopen paar maanden. Ze was uit Engeland vertrokken, met het gevoel dat ze als ze daar nog langer zou blijven ze zou stikken in het zich almaar herhalende patroon van eenzaamheid en overleven. Vervolgens was ze noordwaarts getrokken, met het beetje geld dat ze bij elkaar had gesprokkeld en inmiddels gokte ze dat ze wat, in Scandinavië was of iets? Ja, Scandinavië moest het zijn.

Bij puur toeval had ze het kleine dorpje gezien op de kliffen en bij nog meer toeval had ze besloten er naar toe te gaan. Misschien dat ze er nog wat werk kon vinden, een plek om te rusten. Haar eindbestemming was niet duidelijk, dus wat maakte het eigenlijk uit als de weg naar deze onbekende eindbestemming wat werd verlangzaamd? En alsof toeval nog niet genoeg had gedaan voor Mira, besloot ze ook dat het wel een prachtige dag was om even van het uitzicht te genieten. Wat ze toen nog niet wist, en waar ze nu nog niet steeds niet zeker van is, is dat de vuurtoren eigenlijk het begin was. Het begin van iets veel groters, iets veel enger en spannender ook dan zij zich ooit kon voorstellen.

Dus liep ze nu hier over straat, voor de vierde dag op rij, zonder dat er nog echt wat was gebeurd. Natuurlijk op dat ene gevecht na. O ja, en dat gevecht de dag ervoor. En de dag dáárvoor, nu ze erover nadacht. Met haar handen in haar broekzakken struinde ze over straat, absoluut en compleet verveeld. Het was ongeveer kwart voor drie en nog geen een keer was er die dag iets bijzonders gebeurd. Ze had gegeten in het cafétje in het dorp en was vervolgens op pad gegaan, gewoon om iets te doen te hebben.

Mira merkte de donkere wolken die zich hadden gevormd boven het dorp pas op toen het te laat was en ze de eerste druppels water al op zich voelde vallen. Oh nee. Regen. Voor iemand die meer afhankelijk was van water dan wie dan ook had Mira een bijzonder grote hekel aan regen. Men werd er alleen maar nat van en het gaf nooit de voldoening die de zee of een meer kon geven. Het was slechts een overbodig resultaat van de weerscyclus. Compleet ongevraagd naar. Maar overbodig of niet, hij was er wel. Net als dat hij er gister was en net als dat hij er eergister ook was.

Zonder pardon bleef Mira plots staan. Hij was er gister en eergister en de dag voor eergister ook geweest. Steeds maar weer die verdomde regen en steeds maar weer rond een uur of drie.
In de verte zag Mira iemand lopen en zonder na te denken schreeuwde ze al over straat, terwijl ze met snelle passen op de persoon afstapte.
’’Hello!’’ riep ze in een bijna mislukte poging om boven het lawaai van de regen en wind uit te komen.
’’What is this place?’’ Soms was het beter om maar gewoon met de deur in huis te vallen en terwijl ze de vreemdeling naderde had ze besloten dat dit nu zo’n geval was.






_________________
Theme | about

''There is a whole world out there, darling
Come play, you shouldn't be scared of the deep
The shallows are just as treacherous''
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
 
What is this place | Adriel
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» Myou.
» Double feelings about this place..
» Arctica's place
» Fight place
» X. The Place Where The Heart Is .X

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Peculiar Children :: 
I n n d y r
 :: c e n t r e
-
Ga naar: