Welkom
Rules
Guide
Time line
Key words

P l o t ;
Een gewone voorbijganger zal het niet merken, maar er is iets vreemds aan de hand met het rode gebouwtje bovenop de kliffen in het kleine kustdorpje... Wat op het eerste gezicht een normale vuurtoren lijkt, vormt namelijk de ingang tot de tijdslus van Miss Bluebonnet. Niet iedereen kan de zich steeds herhalende dag in juli van 2011 binnentreden. Enkel zij die drager zijn van een recessief gen dat zich in hun DNA heeft gemanifesteerd en wat door hun aderen stroomt, zullen toegang krijgen tot de lus. Zij beschikken over een gave. Hun 'bijzonderheid' maakt het dagelijks leven voor hun niet gemakkelijk, en er ligt constant gevaar op de loer... Lees verder!

T e a m
Admin
Louise
Mentor
Lyana
Mentor
Zeal
Mentor
Sam
Mentor
Laurice
S w a p



C o u n t
#

C r e d s ;
Alle codes, teksten en afbeeldingen behoren tot de rechtmatige eigenaar of eigenaresse en mogen daarom nooit zonder toestemming gekopieerd of overgenomen worden. De site is gecodeerd en vormgegeven door Vera en wordt gehost op Actieforum. Het idee van deze RPG is gebasseerd op de boekenreeks Miss Peregrine's Home for Peculair Children van Ransom Riggs. Dit forum is getest in de volgende browsers:


15 oktober 2016



Deel | 
 

 Sweet lies

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
Ga naar pagina : 1, 2  Volgende
AuteurBericht
Oskar Skygge
Captain One Eye
Captain One Eye
avatar

PROFIELAantal berichten : 872
IC-berichten : 172
Registratiedatum : 20-02-17
Leeftijd : 22
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: shadow manipulation
Uiterlijke leeftijd: 16
Quote: the memories haunt me, I know that they haunt you too

BerichtOnderwerp: Sweet lies   wo maa 01, 2017 8:51 pm

Mature Content

look me in the eye
can't you tell me
I'M JUST ANOTHER LOVE YOU COULD LEAVE BEHIND
19:43. Een goeie tien minuten geleden was bijna iedereen die zich nog in de living room bevond, richting de eerste verdieping gelopen om een film te gaan kijken. Het ideale tijdstip dus voor Oskar om richting de keuken te sneaken om een snack te gaan halen. Hij ontliep nog steeds elk contact, aangezien hij nog altijd geen zin had om met random mensen te communiceren. De wolf, die hij Svart had gedoopt, liep kwispelend achter hem aan. Nu hij een naam had, was het bijna onmogelijk om hem te laten oplossen in de schaduwen, vandaar dat hij als een trouwe hond achter hem aan huppelde.

Eenmaal in de keuken was Svart op het aanrecht gesprongen. Hij zou geen schade aanrichten gezien hij letterlijk door alles heen kon lopen dat er op stond. Wel een gek zicht, zo’n gigantisch beest in het midden van de keuken. Oskar was naar de berging gelopen, had daar een banaan gepakt, samen met een doos random koekjes. De banaan had hij naar binnen gespeeld om zijn ergste honger te stillen, waarna hij het pak had open getrokken. Daar zat hij nu lekker van te genieten, meer als comfort food, terwijl hij af en toe een stukje richting Svart gooide.

› Clarke

_________________

If you're lost, you can scream, let my heart scream back
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Clarke Guerra
Paardenbloem Queen
Paardenbloem Queen
avatar

PROFIELAantal berichten : 505
IC-berichten : 120
Registratiedatum : 06-01-17
Leeftijd : 19
Accounts :
. Clarke
. Parker
. Louise
. Ethan
. Carina

RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Descendant of Aphrodite + Colour Saturation Manipulation
Uiterlijke leeftijd: 19
Quote: 'And I couldn't feel more out of ... touch.'

BerichtOnderwerp: Re: Sweet lies   vr maa 03, 2017 12:30 am




Heel even had ze het geprobeerd. Zo ongeveer een kwartiertje. Daarna was ze onopvallend opgestaan en was ze, zonder oogcontact te maken met wie dan ook, de filmkamer uitgeslopen. Clarke had alles behalve zin om nog maar een iemand aan te kijken deze avond. Die avond met Haythel onder de vuurtoren had haar tot een aantal inzichten doen komen, en dat was fijn, maar tegelijk ook vreselijk pijnlijk geweest. Eigenlijk kwam het erop neer dat Clarke tot de conclusie was gekomen dat ze geen flauw idee meer had wie ze in hemelsnaam was. Het had haar overhoop gehaald, daar was ze eerlijk in. Maar zin om er nog verder of na te denken had ze niet, en blijkbaar was een film niet per se de goede afleiding geweest. Plus, ze had honger. God, waarom had ze altijd honger? Haar vluchtige passen naar de keuken resulteerde in het alle kanten opschieten van haar krullenbos, die zich van tijd tot tijd net zo wispelturig gedroeg als zijzelf. Hoewel ze wist dat alle Cadbury in de wereld haar honger nog niet zou kunnen stillen, begaf ze zich toch naar de keuken. Misschien zou het voor even werken en het lege gevoel weg kunnen nemen. Al wist Clarke maar al te goed hoe de vork werkelijk in de steel zat. Ze had een andere fysieke basisbehoefte die ze maar niet leek te kunnen vervullen...

Het eerste waar haar blik op viel bij binnenkomst in de keuken, was een grote, zwarte en soort driedimensionale schaduw van iets dat leek op een hondachtig beest. Great. Hoewel het zeer goed mogelijk was dat het beest echt in het midden van de keuken op het aanrecht stond gezien ze niet meer opkeek van de vreemde dingen die hier konden gebeuren, zou ze het ook niet eens gek vinden als ze zich het voorstelde, met dit gebrek aan emotioneel welzijn. Een plotseling projectiel dat haar blikveld in vloog, trok haar aandacht. Even knipperde ze met haar ogen, en staarde naar hoe de schaduwhond zich tegoed deed aan wat op een stukje koek leek. Vastberaden om vervolgens de bron van het vliegende voorwerp te ontdekken, draaide Clarke haar hoofd in de richting van waar het vandaan was gekomen. Ze kneep haar ogen samen en bestudeerde de jongen die haar ogen registreerden. Het pak koekjes in zijn handen was wel het laatste dat haar opviel. Het eerste was vanzelfsprekend, lekker à la Clarke, zijn lichaam. Door zijn casual kleding heen was het voor Clarke's analytische blik heus wel te zien hoe gespierd hij was. Daarbij wakkerde zijn volle bruine haardos en zijn eveneens volle lippen haar honger enkel aan. Ze merkte pas dat ze stond te staren toen ze de smaak van ijzer in haar mond proefde; ze had te hard op haar lip gebeten om zichzelf in bedwang te houden. Clarke liet haar armen zakken. 'Goedenavond,' begroette ze, terwijl ze langzaam dichter naar hem toeliep. Voor een moment nam ze hem weer even rustig in zich op. Enkel in haar vurige ogen was te zien dat de kalmte die haar lichaamstaal suggereerde in niets overeenstemde met dat wat er binnenin haar gebeurde. Met nog enkele stappen, sneller dit keer, stond ze nu zo dichtbij hem dat de temperaturen van hun huid elkaar ontmoetten. Toen boog ze zich langs hem heen, haar hand omsloot de resten van een banaan waarvan ze vermoedde dat hij die zojuist geconsumeerd had. Ze vouwde de schil wat open, geconcentreerd op haar werkje, en schraapte langzaam de onderkant van de schil met haar wijsvinger uit. Clarke richtte haar blik op hem, terwijl ze de schil zonder ernaar te kijken terug op het aanrecht wierp. Vervolgens stopte ze langzaam haar wijsvinger in haar mond, om deze over haar onderlip terug te laten glijden. Ze proefde de smaak niet eens, er waren nu andere zintuigen die voorrang leken te krijgen. 'I bet there's more where that came from,' sprak ze. Bedeesd, kalm. Maar intussen verplaatste haar ogen zich voor een heel snel, kort moment naar beneden. De contouren van zijn geslachtsdeel in zijn broek maakten haar gek. Snel scheurde ze dus haar blik los om hem met grote bruine kijkers haar onschuldige blik toe te werpen. God. Aphrodite mode activated.  

.i'm hungry for you my love


loool, ze laat er fftjes geen gras over groeien, soz xD

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t151-clarke-guerra
Oskar Skygge
Captain One Eye
Captain One Eye
avatar

PROFIELAantal berichten : 872
IC-berichten : 172
Registratiedatum : 20-02-17
Leeftijd : 22
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: shadow manipulation
Uiterlijke leeftijd: 16
Quote: the memories haunt me, I know that they haunt you too

BerichtOnderwerp: Re: Sweet lies   vr maa 03, 2017 6:50 am


look me in the eye
can't you tell me
I'M JUST ANOTHER LOVE YOU COULD LEAVE BEHIND
19:57. Hoewel hij absoluut geen nood had aan menselijk gezelschap nu, beeldde hij zich wel in dat er iemand door de deur kwam. Met Svart op het midden van het aanrecht, zou dat een grappig beeld geven, dat wist hij nu al. Dat woog langs de andere kant niet op tegen het verplicht sociaal doen dat hij al de hele tijd probeerde te ontlopen. Soms ging het beter dan anders, maar hij had er wel vertrouwen in dat hij hier semi-veilig was. Iedereen zat ofwel naar de film te kijken, ofwel waren ze buiten voor het Noorderlicht.

Oskar had dus niet echt staan opletten, en al zeker niet op de tijd gelet, dus hij schrok wel een beetje toen hij plots een stem hoorde. 'Goedenavond,' Begroette de stem hem. De jongen keek op, vestigde zijn blik op de deur, waar -uiteraard- iemand stond. Het meisje had een opvallende bos krullen. Verder zou hij haar wel als knap bestempelen, maar daar was hij momenteel niet echt mee bezig. Hij was bezig met het bedenken van een goed excuus om weg te gaan. Tot hoe ver was het nog rude om nu gewoon langs haar heen te stappen?

Zijn schuldgevoel had hem echter zijn laatste kans afgepakt. Ze vormde ineens ook een fysieke barrière waar hij niet zomaar langs kon. Zonder zich er voor te schamen, was ze zijn personal space binnengedrongen. De temperatuur van haar lichaam was duidelijk voelbaar toen ze de bananenschil pakte en daar even van proefde. Ze keek hem aan met een intensiteit die hij eerst niet kon plaatsen. 'I bet there's more where that came from,' Zei ze toen, haar ogen schoten zonder schroom naar beneden. Oh damn. ”Ehh, ofc.. Ofcourse”, Antwoordde hij, struikelde over zijn woorden. Hij gaf een knikje richting de koelkast. ”In the fridge”, Vervolgde hij, heel behulpzaam. Misschien kon hij alsnog rennen als ze eenmaal langs hem heen was gestapt.

oh boi hahaha

_________________

If you're lost, you can scream, let my heart scream back
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Clarke Guerra
Paardenbloem Queen
Paardenbloem Queen
avatar

PROFIELAantal berichten : 505
IC-berichten : 120
Registratiedatum : 06-01-17
Leeftijd : 19
Accounts :
. Clarke
. Parker
. Louise
. Ethan
. Carina

RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Descendant of Aphrodite + Colour Saturation Manipulation
Uiterlijke leeftijd: 19
Quote: 'And I couldn't feel more out of ... touch.'

BerichtOnderwerp: Re: Sweet lies   vr maa 10, 2017 12:04 am




Hij snapte er beduidend niets van. Ergens frustreerde het haar. En ergens anders werkte zijn naïviteit nog meer op haar oncontroleerbare gevoelens van lust. Het wondje op haar lip van eerder begon weer te prikken toen ze nog eens op haar eigen lip moest bijten om zich in te houden hem niet te verslinden -dat zou toch net een tikkeltje te savage zijn. Ze bedoelde, zijn angstige ogen en zijn verwarde expressie... hoe kon ze? Hoewel het vreselijk schattig was hoe hij over zijn woorden struikelden, stelde zijn antwoord haar ook vreselijk teleur. Misschien kon ze nog hoop houden en denken dat hij een spelletje met haar speelde, maar dat kon bij hem haast bijna niet het geval zijn. Met een lichte zucht sloeg ze haar ogen neer. 'In the fridge,' vergezelde hij zijn blik richting de koelkast. Clarke kon het niet laten een diepe, langzame lach te produceren. Hij bedoelde het zo... goed. Toch dwaalde haar ogen alweer af, naar beneden, waar ze eerder haar blik op vastgepind had. Het was duidelijk dat hij niet zo gewillig was als Clarke hoopte, hoewel de uitdaging haar vreselijk opwond. Het was vrijwel van zijn gezicht af te lezen dat hij een escape plan aan het plotten was. Hmm... Dat kon ze natuurlijk niet zomaar laten gebeuren. 'Tell me... who keeps banana's in the fridge?' ging ze door op de metafoor. Ze weigerde plat en simpel aan hem uit te leggen hoe de vork werkelijk in de steel stak, dat zou de spanning eraf halen. 'Where they're all in the dark... cold and lonely...?' Ze trok een subtiele pruillip. Dit was niet het normale gesprek dat ze met iemand voerde. Dit was het soort woordwisseling dat je enkel uit haar mond hoorde komen bij een aanvaring als deze. Wanneer haar gave zo sterk stond ingeschakeld, leek het haast of ze een compleet ander persoon was. Misschien zou wat aanraking hem helpen... Als hij iets van wil in zich had, dan zou het door Clarke's gave ongetwijfeld naar boven komen als ze hem aan zou raken. Terwijl ze hem nog steeds met beide armen in haar kooi der iets te wilde passie had opgesloten, maakte ze een hand los van het aanrechtblad en bracht deze langzaam naar zijn gespierde bovenarm. Zo langzaam, dat ze eerst weer zijn temperatuur voelde, toen zijn donzige haartjes en na een hele lange poos pas met de rug van haar hand zijn arm raakte. Met een sierlijke beweging liet ze deze een stukje naar beneden glijden, terwijl ze haar blik strak op de zijne had gevestigd. Hopelijk voegde dit de extra touch toe dat hem wel zou doen toegeven...

.i'm hungry for you my love


nope. no stopping.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t151-clarke-guerra
Oskar Skygge
Captain One Eye
Captain One Eye
avatar

PROFIELAantal berichten : 872
IC-berichten : 172
Registratiedatum : 20-02-17
Leeftijd : 22
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: shadow manipulation
Uiterlijke leeftijd: 16
Quote: the memories haunt me, I know that they haunt you too

BerichtOnderwerp: Re: Sweet lies   vr maa 10, 2017 12:27 am


look me in the eye
can't you tell me
I'M JUST ANOTHER LOVE YOU COULD LEAVE BEHIND
20:00. Tot zo ver zijn plan om lekker te genieten van een snack zonder daarvoor de confrontatie aan te moeten gaan met een andere peculiar. Waar de chick vandaan kwam, was hem niet eens heel duidelijk. Het ene moment was ze er niet, het volgende moment stond ze zo dichtbij dat hij haar warmte op zijn huid kon voelen. Echt ongemakkelijk werd hij er niet van, maar het bleef toch wel een vreemde ervaring. Waarom zoveel moeite doen voor een banaan? Die kon ze toch gewoon pakken, als ze er zoveel zin in had. Hij kreeg echter de indruk dat ze hier niet was voor een banaan, maar hij kon zich natuurlijk ook vergissen. Over het algemeen was hij niet zo goed met het interpreteren van bepaalde dingen. Al ging zij wel.. Ver.

Opnieuw gleed haar blik naar beneden, waardoor hij opnieuw begon te twijfelen. Oké, hij was over het algemeen wel redelijk onschuldig. Hij zou er nooit zomaar van uit gaan dat iemand hem op die manier benaderde, om awkward misverstanden maar te voorkomen. 'Tell me... who keeps banana's in the fridge?' Vroeg ze vervolgens. Zijn aandacht werd getrokken naar haar lip, die heel licht bloedde, tot hij besefte dat dat wel eens verkeerd kon overkomen. 'Where they're all in the dark... cold and lonely...?' Ging ze verder. Oskar wilde haar gaan uitleggen dat het helemaal niet donker was, omdat er altijd een lampje brandde. Maar toen realiseerde hij zich dat dat uit ging als de deur dicht ging.

Dus viel hij again zonder woorden. ”I don’t think they mind being in the fridge”, Merkte hij zwakjes op. Veel logica zat er niet meer in het ‘argument’. Toen ze vervolgens opnieuw bewoog, nog dichter naar hem toe, bleef hij heel stil staan. Niet omdat hij echt bang van haar was, maar wat was het dan.. Nieuwsgierigheid? Hij voelde haar blik op zijn gezicht branden, maar hij keek naar haar hand. Hoe die tergend langzaam naar zijn arm bewoog, om daar na wat een eeuwigheid had geleken tegen zijn huid aan te komen.

Een warm gevoel verspreidde zich door zijn lichaam. De bekende rilling trok over zijn rug, ook al was er niet eens sprake van iets dat hem op die manier op wond. Een tikkeltje verbaasd, maar zeker niet op de negatieve manier, keek hij op. Zijn donkerbruine ogen vonden de hare. Alsof hij haar nu pas echt zag, merkte hij hoe mooi ze wel niet was. Ze was in vrijwel alle opzichten perfect. Hij kon geen foutje ontdekken, hoe hard hij ook probeerde. Pas na een lange stilte had hij door dat hij aan het staren was. ”You’re not hungry for a snack, are you?” Vroeg hij, zijn stem klonk iets rauwer, door de heftige verlangens die momenteel door hem heen gingen.

pls be gentle

_________________

If you're lost, you can scream, let my heart scream back
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Clarke Guerra
Paardenbloem Queen
Paardenbloem Queen
avatar

PROFIELAantal berichten : 505
IC-berichten : 120
Registratiedatum : 06-01-17
Leeftijd : 19
Accounts :
. Clarke
. Parker
. Louise
. Ethan
. Carina

RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Descendant of Aphrodite + Colour Saturation Manipulation
Uiterlijke leeftijd: 19
Quote: 'And I couldn't feel more out of ... touch.'

BerichtOnderwerp: Re: Sweet lies   vr maa 10, 2017 6:29 pm




Toen zijn aandacht getrokken leek te worden door het kleine wondje op haar lip, kwam het Clarke voor dat hij waarschijnlijk eindelijk doorkreeg wat ze bedoelde. 'I don’t think they mind being in the fridge.' Maar misschien ook niet, na die opmerking. Om toch een zekere bevestiging bij hem te zoeken, kwam het tot het besluit dat ze hem een handje moest helpen... Als hij het ergens ver weg zou willen natuurlijk, anders kon ze het inzetten van haar bijzonderheid op andere bijzonderen wel kunnen vergeten. Ze zag hem zwijgend toekijken, niet per se meer uit angst maar eerder vervuld van een soort nieuwsgierigheid. Het moment dat haar hand de huid van zijn bovenarm was afgegleden, trok er een rilling door haar heen, een soort elektrische schok, die haar ogen voor een moment groot deed worden. Als ze eerlijk was, had ze het niet verwacht, dat het zou werken. Eindelijk vonden zijn ogen de hare. Hun bruine ogen leken in elkaar te klikken en eventjes niet meer los te laten. O, hoe hij naar haar staarde, wat hield ze van dergelijke blikken. Ze liet hem vooral kijken. Ze liet de stilte er vooral zijn. En terwijl hij haar in zich opnam, namen de tintelingen enkel toe. 'You’re not hungry for a snack, are you?' Die woorden gaven veroorzaakte de verspreiding van een vreselijk warm gevoel in haar onderbuik, alsof het haar beloonde voor haar eerdere prestaties de jongen te verleiden. Zijn stem alleen al... Zijn rauwe klank maakte haar meer dan gek. O god... Clarke draaide haar hand, die nog altijd op zijn arm rustte, om, zodat ze zijn aanwezige spierbundel kon omhullen met haar vingers en gaf hem een zacht kneepje. 'Good boy...' sprak ze zachtjes, afwezig. Op de een of andere manier slaagde ze erin nog meer afstand tussen hen te overbruggen en boog wat voorover alvorens ze op haar tenen ging staan. 'You've finally figured it out haven't you?' fluisterde ze in zijn oor. Zachtjes en langzaam streek ze met haar lange nagels over het stukje haar boven zijn oor. Hoe ze het deed wist ze niet, maar op de een of andere manier was ze strek genoeg de haast onmogelijke verleiding in zijn oorlel te bijten te weerstaan.

.i'm hungry for you my love


oops, i'll try?

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t151-clarke-guerra
Oskar Skygge
Captain One Eye
Captain One Eye
avatar

PROFIELAantal berichten : 872
IC-berichten : 172
Registratiedatum : 20-02-17
Leeftijd : 22
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: shadow manipulation
Uiterlijke leeftijd: 16
Quote: the memories haunt me, I know that they haunt you too

BerichtOnderwerp: Re: Sweet lies   vr maa 10, 2017 8:56 pm


look me in the eye
can't you tell me
I'M JUST ANOTHER LOVE YOU COULD LEAVE BEHIND
20:04. De hele situatie had hem wel degelijk in de war gebracht. De signalen die de chick gaf waren nochtans heel erg duidelijk. Hij zag het gewoon oprecht niet in. Misschien was hij op dat vlak nogal een sukkeltje. Hij had meer de directe benadering nodig dan iemand die hints dropte. Al was hij er misschien sneller op in gegaan als hij zich meer zichzelf had gevoeld, who knows. Het punt was dat ze het gewoon op een andere manier moest aanpakken. Iets wat ze uiteindelijk deed. Nieuwsgierig bleef hij staan, keek toe hoe ze haar hand tegen zijn huid legde, zo langzaam dat hij het al soort van voelde nog voor de aanraking er werkelijk was. Eenmaal ze hem uiteindelijk echt raakte, sprong er bijna letterlijk een vonk over.

En het muntje viel. Niet dat hij meteen in staat was om het in woorden uit te brengen. Van het moment dat hij haar aan keek, kon hij niet anders dan haar aan staren. Ze was zo wondermooi en hij was verdomme helemaal onder invloed door een nog onbekende drug. Het enige wat hij wist, was dat hij meer wou. Zijn opmerking zorgde ervoor dat ze zachtjes in zijn arm kneep. 'Good boy...' Zei ze, waarna ze naar hem toe leunde en haar mond naast zijn oor bracht. 'You've finally figured it out haven't you?' Opnieuw was hij sprakeloos, kon alleen maar zachtjes knikken.

Oskar bracht als vanzelf zijn armen omhoog, omsloot zo haar onderrug en trok haar tegen zich aan. Lichtjes boog hij zich voorover, haar geur leek hem te bedwelmen. In haar hals, vlak onder haar kaak, gaf hij een zacht kusje, gevolgd door de druk van zijn tanden. Ondertussen genoot hij van haar geur, oké, nu was hij best wel.. Opgefokt. ”What did you do to me?” Vroeg hij nadat hij zichzelf onderbroken had. Hij bewoog echter niet, prevelde het tegen haar huid aan. Eigenlijk vond hij het alles behalve erg.

oskar = ded

_________________

If you're lost, you can scream, let my heart scream back
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Clarke Guerra
Paardenbloem Queen
Paardenbloem Queen
avatar

PROFIELAantal berichten : 505
IC-berichten : 120
Registratiedatum : 06-01-17
Leeftijd : 19
Accounts :
. Clarke
. Parker
. Louise
. Ethan
. Carina

RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Descendant of Aphrodite + Colour Saturation Manipulation
Uiterlijke leeftijd: 19
Quote: 'And I couldn't feel more out of ... touch.'

BerichtOnderwerp: Re: Sweet lies   za maa 11, 2017 9:32 pm




Haar invloed op hem had ervoor gezorgd dat hij volledig sprakeloos was geraakt. Het was begonnen. Ze had hem in haar trance weten te brengen en het voelde zo verdomd goed. De manier waarop de jongen haar gade had geslagen had haar haar opwinding haast al niet meer kunnen bedwingen, maar het hele spel was pas net begonnen. De jongen knikte zachtjes als bevestiging van haar woorden. Koude rillingen gleden over haar rug als gevolg van de handen die ze tegen haar onderrug voelde. Nu was het zijn beurt om voorover te buigen. De spanning van wat hij met haar zou doen uitte zich in miljoenen vlinders tegen haar buik. Clarke voelde hoe zijn zachte lippen haar nek raakte, en terwijl ze zachtjes kreunde, duwde ze zijn handen steviger tegen zich aan. Hoe hij ook zijn tanden erbij gebruikte... Het deed haar naar adem happen. Meer, meer, meer van dit. De massa van zijn lichaam werd een soort waas, een oase na die lange woestijntocht. Ze zweerde het, het was voor haar doen zo'n lange poos geleden dat ze werkelijk waar met alles genoegen had genomen op dit moment, maar ze wist niet of ze het gelukkiger had kunnen treffen. Misschien was het een goede keuze geweest zich in te houden bij sommigen. Niet dat ze het heel erg zou vinden voor iemand roet in het eten te gooien; driekwart van de peculiars haatte haar toch al. Het maakte haar niet uit bij wie deze jongen dan wel hoorde of niet, nu was nu en nu wilde ze dit. 'What did you do to me?' mompelde hij tegen haar huid. Clarke sloot haar ogen en liet haar gewicht even in zijn armen vallen. Haar nek gooide ze in haar schouders, waarbij haar krullen gewillig mee zwiepte. 'Don't worry,' gunde ze hem een lachje dat haar witte tanden ontblootte. 'it's only a little spell...' Er bestond een kans dat hij alles morgen weer vergeten zou zijn. Of dat aspect van haar bijzonderheid in de lus misschien ook anders was, wist ze niet. Er bestond dus vast ook een kans dat hij het zich wel nog kon herinneren. Clarke fronste, terwijl ze zich focuste op het perfecte stukje schaduw onder zijn volle onderlip. Toen richtte ze haar grote, bruine kijkers op zijn gezicht en bracht haar lippen naar de zijne. Haar handen vonden in de tussentijd de achterkant van zijn nek, waaraan ze zich optrok, en de zijkant van zijn volle, donkere haren, waarmee ze zachtjes speelde. Het contact tussen hun lippen werd steeds vuriger, en Clarke vergat haast te ademen. De ene hand hield ze in zijn nek, de ander liet ze naar beneden glijden. Gezien haar ogen gesloten waren, coördineerde ze zich op de tast. Zijn gespierde bovenlijf af, haar vingers gretig op zoek naar zijn riem. God... Ze wist niet of ze ooit nog zou kunnen stoppen.

.i'm hungry for you my love


clarke = much happy  twisted

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t151-clarke-guerra
Oskar Skygge
Captain One Eye
Captain One Eye
avatar

PROFIELAantal berichten : 872
IC-berichten : 172
Registratiedatum : 20-02-17
Leeftijd : 22
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: shadow manipulation
Uiterlijke leeftijd: 16
Quote: the memories haunt me, I know that they haunt you too

BerichtOnderwerp: Re: Sweet lies   za maa 11, 2017 10:40 pm


look me in the eye
can't you tell me
I'M JUST ANOTHER LOVE YOU COULD LEAVE BEHIND
20:06. Op het eerste moment wist hij helemaal niet wat er gebeurde. Het was zo’n vreemd gevoel om ineens dingen te voelen die er net helemaal niet waren. Het voelde een beetje opgedrongen. Hij wilde zich er tegen verzetten, maar vrijwel meteen was die drang weg. De lust die uit het niks was opgekomen, lust naar haar, voelde ergens wel goed? Hij snapte zichzelf echt niet meer. Maar hij hoefde het niet te snappen. Er was maar één iets wat hij nu wilde, en het was haar. Toch kon hij het niet laten om te vragen wat er zonet eigenlijk gebeurd was. Daarbij afstand creëeren, deed hij niet. De warmte van haar lichaam was als de zon die door brak na de regenbui van drie uur.

'Don't worry,' Zei ze, met het meest perfecte lachje dat hij ooit had gezien. 'it's only a little spell...' Verzekerde ze hem. Opnieuw keek ze hem aan, keurend. Nieuwsgierig naar wat nu ging komen, bleef hij afwachten. En toen gaf ze hem het meest perfecte geschenk. Ze kuste hem, haar zachte lippen op de zijne. Hij voelde zijn hartslag omhoog gaan. Haar hand in zijn nek voelde warm aan, gaf hem een hele tinteling door zijn lichaam. Passioneel kuste hij haar terug, vroeg zich ondertussen af hoe het mogelijk was dat ze out of all people hem had gekozen.

Niemand zou hem horen klagen tho. Het contact werd een stuk intenser, hij begon nu ook voorzichtig haar lichaam te verkennen. Zijn handen glipten onder de rand van haar shirt, omhoog via haar ruggengraat. Zachtjes zette hij zijn nagels in haar huid toen hij ze terug naar beneden verplaatste. Toen hij haar heupen bereikte, tilde hij haar moeiteloos op en zette haar neer op het aanrecht. Svart was ondertussen verdwenen, misschien wel beter. Hij verplaatste zijn ene hand nu naar voren, omhoog, schaamde zich niet om haar lichaam te verkennen op dezelfde manier als zij dat bij hem deed. Hij sloeg geen stukje over. Toen hij echter opnieuw stof voelde, liet hij een klein teleurgesteld grommetje horen. Natuurlijk droeg ze een bh, maar hé, die hoefde er voor zijn part niet te zitten nu.

ik had dit topic niet in de keuken moeten aanmaken hahaha

_________________

If you're lost, you can scream, let my heart scream back
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Clarke Guerra
Paardenbloem Queen
Paardenbloem Queen
avatar

PROFIELAantal berichten : 505
IC-berichten : 120
Registratiedatum : 06-01-17
Leeftijd : 19
Accounts :
. Clarke
. Parker
. Louise
. Ethan
. Carina

RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Descendant of Aphrodite + Colour Saturation Manipulation
Uiterlijke leeftijd: 19
Quote: 'And I couldn't feel more out of ... touch.'

BerichtOnderwerp: Re: Sweet lies   di maa 14, 2017 4:16 pm




Dit was het enige waarnaar ze al die tijd had gehunkerd; waardering. Adoratie. Aandacht op een manier die het contact tussen haar en een ander persoon intenser maakte dan wat dan ook. Ook al was het dan niet echt. In ieder geval, niet geheel vrijwillig. Er zat vast iets in de jongen dat haar wilde, en dat maakte haar gek van verlangen. Dit was de enige remedie die ze kende voor het feit dat ze zich zo ontzettend eenzaam voelde dat ze het liefst al haar krullen uit haar hoofd trok. De enige manier om iets te ervaren dat in de buurt kwam van wat liefde was. Liefde die zij nooit zou kunnen ervaren. Ergens in haar achterhoofd wist ze hoe klein en gebroken ze zich morgen zou voelen. Maar de drang was te groot. De drang die sommigen voelde om te ademen, die had Clarke naar contact. En omdat haar zuurstof langzaam opraakte, liet het haar geen andere mogelijkheid dan hier en nu.

Clarke kon zijn hartslag voelen kloppen tegen haar handpalm, die in zijn nek lag. De passionele manier waarop hij haar terugkuste, deed haar de neiging naar adem te happen sterk onderdrukken. Terwijl haar ene hand langzaam over de achterkant van zijn nek gleed, van tijd tot tijd met zijn haren spelend, had met haar andere hand behendig zijn riem los weten te maken, die ze met een woest gebaar op de grond liet vallen. Overal waar zijn handen waren, tintelde het tegen haar huid. Onder haar huid. Overal. Zijn nagels in haar rug. Shit. Zachtjes beet ze op zijn onderlip. Veel kans om dat direct weer goed te maken had ze niet, direct toen zijn handen afgleden naar haar heupen, voelde ze hoe haar voeten van de grond werden getild. Toen ze eenmaal goed en wel zat, was er genoeg tijd het kleine conflictje te verzoenen. Zijn shirt zat vreselijk in de weg, maar voor even liet ze het dat nog zitten. Misschien om hem te plagen. Ze vond het redelijk sneu voor hem dat hij weer op een obstakel kwam, toen zijn handen enige tijd onder haar shirt hadden verkeerd. Zijn kleine, onbevredigde grommetje, deed Clarke grinniken. Eventjes nam ze afscheid van zijn lippen om met een hand het haakje van haar bh los te klikken. Vervolgens liet ze haar armen door de bandjes glijden en toverde het ding onder haar shirt vandaan als vanouds. Ze drukte een kusje in zijn nek, en zette daarna haar hand tegen zijn borst om hem bij zich vandaan te duwen. Zelf sprong ze van het aanrecht, waarna haar lippen heel snel weer de zijne vonden. Met haar gewicht wist ze hem in de juiste richting te duwen, op naar de ruime kelder.

.i'm hungry for you my love

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t151-clarke-guerra
Oskar Skygge
Captain One Eye
Captain One Eye
avatar

PROFIELAantal berichten : 872
IC-berichten : 172
Registratiedatum : 20-02-17
Leeftijd : 22
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: shadow manipulation
Uiterlijke leeftijd: 16
Quote: the memories haunt me, I know that they haunt you too

BerichtOnderwerp: Re: Sweet lies   di maa 14, 2017 8:11 pm


look me in the eye
can't you tell me
I'M JUST ANOTHER LOVE YOU COULD LEAVE BEHIND
20:08. In geen honderd jaar zou hij iets als dit zomaar doen zonder dat hij er een soort van toe gedwongen werd. Was het misbruik? Maakte zij misbruik van hem of hij van haar? Hij had geen idee. Hij was er ook niet zo fel mee bezig momenteel. Later zou dat misschien nog komen. Hij kende niet eens haar naam, zo erg was het. Zo impulsief. Misschien was hij ook een beetje teleurgesteld dat ze impulsiever was dan hij. Hij wilde dit soort risico’s nemen, dit soort dingen doen. Zelfs voor hem ging het een stapje te ver. En zij nam die stap alsof het niks was. Tussen alle verlangens door voelde hij misschien nog een tikkeltje respect. Hij bewonderde mensen die hun leven in eigen handen namen. Zelfs op dit vlak? Blijkbaar wel.

Al kon hij ook gewoon niet weerstaan aan het feit dat ze precies de goeie dingen deed om zijn aandacht er bij te houden. Alsof ze het wist, wat zijn zwakke plekjes waren. Ergens in het voorbijgaan voelde hij dat zijn riem uit zijn broek verdwenen was. Hij had het niet eens op gemerkt. Het enige waar hij nog op kon focussen was haar lichaam. Misschien een tikje grof, maar hé, zij hield zich ook niet in. Dus waarom zou hij? Toen hij op een obstakel stootte, liet hij dat kort merken. Hij was dan wel handig genoeg om het zelf uit de weg te ruimen, maar in tegenstelling tot haar, gaf hij haar nog de keuze of ze het wilde uittrekken of niet.

En jawel hoor, alsof het een goocheltrucje was, speelde ze het extra kledingstuk kwijt. Ongeduldig beet hij op zijn lip, hield zijn handen voor de zekerheid even op het aanrecht, zodat ze niet meteen terug naar daar zouden afdwalen. Haar lippen kwamen kort in zijn nek, waarna hij zich gewillig naar achter liet duwen. Ze hervatte de kus, waar hij gretig in mee ging, terwijl ze hem verder naar achter duwde. Uiteindelijk voelde hij de deur in zijn rug. Hij kon zichzelf nog net zo ver krijgen om haar even los te laten en die te openen. Hij wilde nu ook niet echt naar beneden vallen. Met een laatste intense blik naar haar draaide hij zich om en liep vervolgens de trap af.

_________________

If you're lost, you can scream, let my heart scream back
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Clarke Guerra
Paardenbloem Queen
Paardenbloem Queen
avatar

PROFIELAantal berichten : 505
IC-berichten : 120
Registratiedatum : 06-01-17
Leeftijd : 19
Accounts :
. Clarke
. Parker
. Louise
. Ethan
. Carina

RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Descendant of Aphrodite + Colour Saturation Manipulation
Uiterlijke leeftijd: 19
Quote: 'And I couldn't feel more out of ... touch.'

BerichtOnderwerp: Re: Sweet lies   zo maa 19, 2017 9:50 pm




De jongen liet haar los om de deur te openen -wat een gentle man was hij toch. Eerlijk, in manieren zat hij ver boven haar gemiddelde bedpartner. Hij was dan ook iets moeilijker te krijgen geweest, maar hé, de lekkerste appels hingen nu eenmaal boven in de boom. Met de blik die hij haar gunde, wierp ze hem een wat uitdagende grijns toe, waarbij ze enkel een mondhoek omhoog trok en ze hem aankeek vanonder haar wenkbrauwen. Terwijl hij zich omdraaide en de trap afliep wachtte ze tot hij enkele treden gevorderd was alvorens ze de deur achter zich dichtdeed waarmee het redelijk donker werd in de kelder. Ze wist op de tast een klein lichtje te vinden. Vervolgens liep ze hem achterna. Toen hij beneden was, liet ze halverwege de trap de nog aan haar vinger bungelende bh vallen en keerde haar blik tot de jongen. Het mocht wel, vond ze. Ze had hem lang genoeg laten wachten. Haar vingers vonden de zoom van haar shirt en met gekruiste armen trok ze het shirt over haar hoofd. Haar ogen niet van de zijne afhoudend, overbrugde ze de nog resterende afstand tussen hen in en trok hem met haar armen weer tegen zich aan. Aan de onderkant van zijn rug, plukte haar vingers aan zijn shirt, hem een hint gevend dat nu hij aan de beurt was. Toen bedacht ze echter dat ze wel klaar was met hints. Zoals ze al gezegd had, het had nu wel lang genoeg geduurd. Daarbij had zij hem beloond, nu mocht Clarke zelf ook wel een beloning innen, vond ze. Wat agressiever dan nodig, trok ze de achterkant van zijn shirt omhoog om deze over zijn armen en hoofd te begeleiden. Uit met dat ding. Zodra het op de grond lag, keek ze hem weer aan. Ze blies een verdwaalde lok uit haar gezicht en grijnsde kort. Even nam ze de tijd om haar bovenlichaam tegen het zijne te drukken. Nu was het contactoppervlak met zijn huid zo groot dat ze haast schokjes kon voelen, die van zijn huid naar de hare oversprongen en andersom. Ze liet haar hand over al zijn spieren glijden, verder naar beneden. Aan een van de lussen in zijn broek, daar waar eerst zijn riem had gezeten, haakte ze haar vinger om zo zijn broek lichtjes op te tillen, hem aan te moedigen dat dit het volgende kledingstuk werd. Met beide handen maakte ze zijn gulp los; de rest was zijn eigen verantwoordelijkheid. Vluchtig trapte ze haar schoenen uit, en behendig trok ze onder haar rok het overgebleven ondergoed vandaan. Ze wist niet hoe snel ze haar handen weer op zijn lichaam moest krijgen en haar lippen weer op die van hem. Oh, deze jongen. 'What's your ... name?' vroeg ze hijgend, letterlijk tussen neus en lippen door. Het leek een onbelangrijk detail, maar als ze dat dadelijk tijdens de dirty talk nog moest vragen.. Dat ongemak wilde ze hem niet aandoen. Het liefst had ze dat hij eens opschoot en alles uittrok. Haar benen werden moe van al dat staan.

.i'm hungry for you my love

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t151-clarke-guerra
Oskar Skygge
Captain One Eye
Captain One Eye
avatar

PROFIELAantal berichten : 872
IC-berichten : 172
Registratiedatum : 20-02-17
Leeftijd : 22
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: shadow manipulation
Uiterlijke leeftijd: 16
Quote: the memories haunt me, I know that they haunt you too

BerichtOnderwerp: Re: Sweet lies   vr maa 24, 2017 12:25 am


look me in the eye
can't you tell me
I'M JUST ANOTHER LOVE YOU COULD LEAVE BEHIND
20:10. Het was maar goed dat zij er aan had gedacht dat er nog een kelder was. Hij zou helemaal naar boven zijn gelopen, richting de slaapkamers. Een meer logische keuze, maar dat was ook weer zo ver lopen. Hij wist niet of hij zichzelf tot dan in bedwang had kunnen houden. Hoe langer ze hem aanraakte, of zelfs maar aan keek, hoe meer lust hij voelde naar haar toe. Oskar keek heel even rond toen hij beneden kwam, maar zijn blik viel al snel terug op de chick. Die had ondertussen haar shirt over haar hoofd getrokken en damn. Het voelde alsof hij geen adem meer had. Ze trok hem weer tegen zich aan, hij voelde haar vingers de stof van zijn shirt omsluiten.

En toen was zijn shirt ineens weg. Magic. Ze grijnsde hem toe, hij trok geamuseerd zijn wenkbrauw op. Dominant much? Niet dat hij het erg vond. Haar huid tegen de zijne voelde nog intenser dan eerst. Hij wist niet eens waar hij zijn handen eerst moest plaatsen. De hitte van haar lichaam verwarmde hem tot in zijn gebroken hart. Hij vergat alles wat hem de laatste weken zo had bezig gehouden. Het werkte als een drug. Oskar werd ondertussen ook beter met haar hints ontcijferen. Hij haalde zijn portefeuille uit zijn achterzak en legde die op een legbank. Hij had er waarschijnlijk nog wel een condoom in zitten, maar dat was voor straks. Met een soepele beweging trok hij zijn broek en boxer naar beneden, waarna hij er simpelweg uit stapte.

Gelukkig kwam ze snel terug tegen hem aan staan. Hij kuste haar, hongerig, wild. 'What's your ... name?' Vroeg ze ineens. Oh ja, namen. Dat hadden ze even geskipt. ”Oskar”, Antwoordde hij hees. Hij veronderstelde maar dat ze haar eigen naam ook zou prijsgeven. Ondertussen kon hij zijn handen niet meer thuishouden. Hij draaide zichzelf zo om dat hij haar insloot tegen een kast. Zijn ene hand plaatste hij in haar hals, terwijl hij met zijn andere via de binnenkant van haar dijbeen omhoog ging. Zijn lippen waren zachtjes tegen de hare gedrukt, terwijl hij teasend steeds verder omhoog ging. Het was voor haar redelijk obvious te zien dat hij er klaar voor was, hij moest dat nog even testen. Ghehe.

_________________

If you're lost, you can scream, let my heart scream back
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Clarke Guerra
Paardenbloem Queen
Paardenbloem Queen
avatar

PROFIELAantal berichten : 505
IC-berichten : 120
Registratiedatum : 06-01-17
Leeftijd : 19
Accounts :
. Clarke
. Parker
. Louise
. Ethan
. Carina

RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Descendant of Aphrodite + Colour Saturation Manipulation
Uiterlijke leeftijd: 19
Quote: 'And I couldn't feel more out of ... touch.'

BerichtOnderwerp: Re: Sweet lies   ma maa 27, 2017 11:13 pm




Het enige dat er leek te zijn was het moment. Het moment dat steeds maar weer overging naar een ander moment. Waarin het vorige moment alweer vergeten was zodra het nieuwe begon en het toekomstige moment jaren van hun verwijderd leek. En de enige keuze die het moment haar gaf, was zich overgeven aan haar handen, zich achterover laten vallen en er maar op vertrouwen dat ze weer opgevangen zou worden. Noemde het dominant of niet, maar niets aan Clarke liet haar een keuze zich in te houden of enkelen seconden te verspillen. Niets liet haar een keuze zich niet over te geven aan deze passie.

Het plezierde haar immens om te zien dat hij haar stille -wel, niet al te stille- hints steeds beter begon te begrijpen en haar lichaamstaal niets aan zijn verbeelding over liet. Toen ze toekeek hoe hij zich van zijn overige kleding ontdeed, moest ze haar tanden weer in de binnenkant van haar wang zetten om zich wat bedeesd te houden. Ongeduldig, stond ze haast letterlijk te trappelen op haar voeten, deels omdat ze het langzaamaan koud kreeg in de ondergrondse ruimte zonder zijn lichaamswarmte. Hun contact had inmiddels een ontwikkeling ondergaan. Waar het voorheen intenser, passioneler was geweest, werd het nu harder, wilder. Niets in haar betreurde dat. Het ging het haar echt niet om de manier waarop het gebeurde. Als het maar gebeurde. Er waren voor haar toch geen gevoelens aan verbonden. Dat kon nu eenmaal niet. Tussen het opnieuw kussen door besloot Clarke naar zijn naam te vragen. Hij liet een hese 'Oskar' klinken. Ze hield haar ogen gesloten en fronste lichtjes toen ze bedacht dat ze nu verplicht was haar naam ook mede te delen. De tegenzin die ze echter voelde om zijn lippen te verlaten leek het nog even te overwinnen. Tenslotte wist ze zich van hem los te scheuren en snel te hijgen 'Call me Clarke.' Ze voelde hoe ze een oppervlakte tegen haar rug aankreeg en zag door haar oogharen heen dat hij haar had ingesloten, wat haar om de een of andere reden een soort veilig gevoel gaf dat haar vreselijk opwond. Ze voelde zijn ene hand tegen haar op hol geslagen slagader in haar hals, de andere tegen de bovenkant van haar dijbeen. Die laatste aanraking deed haast al haar spieren samenspannen. God, ze kon dit niet langer aan. Waarom belaagde hij haar zo met die tergend langzame bewegingen? Het was nu toch inmiddels wel duidelijk dat ze geen rekening hoefde te houden met hem -of dat hij zo onder de invloed was door haar gave dat ze die schijn in hem naar boven had gehaald. Wat geïrriteerd opende ze haar ogen, verstevigde haar grip op zijn rug, waar ze iets harder dan nodig haar nagels inzette en pakte vervolgens zijn onderste hand vast. Terwijl ze hem aankeek duwde ze zijn hand mee omhoog, hopende dat hij eens op zou schieten voor ze zou barsten van verlangen. Een luide kreun verliet haar lippen. 'Oskar...' prevelde ze. 'Shy in the streets, sexy in the sheets huh?' Het grijnzen verging haar snel, toen nog een diepere kreun zich opdrong geuit te worden.

.i'm hungry for you my love

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t151-clarke-guerra
Oskar Skygge
Captain One Eye
Captain One Eye
avatar

PROFIELAantal berichten : 872
IC-berichten : 172
Registratiedatum : 20-02-17
Leeftijd : 22
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: shadow manipulation
Uiterlijke leeftijd: 16
Quote: the memories haunt me, I know that they haunt you too

BerichtOnderwerp: Re: Sweet lies   di maa 28, 2017 11:15 pm


look me in the eye
can't you tell me
I'M JUST ANOTHER LOVE YOU COULD LEAVE BEHIND
20:12. Zijn avond was dan toch helemaal anders gelopen dan hij gepland had. Maar dat vond hij niet erg. Ze gaf hem de kans om al zijn andere emoties uit te schakelen en er maar één te voelen, lust. Meer zelfs, zij deed het voor hem, met haar peculiarity. Hoe het precies werkte, wist hij niet, en het kon hem niet veel schelen ook. Het deed hem geen kwaad. Toch? Hij wist niet hoe hij zich zou voelen eenmaal hij van deze high af kwam. Hij wou er eigenlijk ook niet aan denken. Er was maar ruimte voor één iets in zijn hoofd momenteel en dat was haar. Al wist hij nog niet eens haar naam. Dat leek ze zich ook ineens te realiseren, want ze vroeg nogal random naar de zijne.

Vrij snel gaf hij zijn naam vrij, waarna hij ook de hare te weten kwam. Clarke. Hopelijk ging hij die onthouden. Zijn gedachten zaten immers bij totaal andere dingen dan nu dingen onthouden. Alles was gefocust op dit moment, op haar en hoe ze op zijn aanraking reageerde. De kreun die ze liet horen, liet zijn lichaam zinderen. Haar nagels werden in zijn rug geduwd, maar voor hij op deze aansporing kon reageren, nam ze zijn hand en bracht die verder naar boven. Hmm, ze was ongeduldig. 'Oskar...' Zei ze zachtjes. 'Shy in the streets, sexy in the sheets huh?'

De jongen trok zijn mondhoeken op toen ze opnieuw kreunde. ”You’ve seen nothing”, Zei hij, lichtjes arrogant, maar hé. Zijn blik gleed even naar links, waar in de hoek van de kelder verrassend genoeg Blubonnet’s oude salonmeubels stonden. Waarschijnlijk nog in perfecte staat, gezien niks hier verouderde, maar die vrouw veranderde om de zoveel tijd haar interieur. En blijkbaar dumpte ze de oude spullen in de kelder. Oskar verplaatste zijn hand van haar keel naar haar schouder, duwde haar richting de dichtstbijzijnde zetel. Een tikkeltje ruw maar zeker niet pijnlijk drukte hij haar op de kussens, waarna hij zijn knieën tussen haar benen plaatste. Het teasen had lang genoeg geduurd.

_________________

If you're lost, you can scream, let my heart scream back
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud



PROFIEL
RPG SHEET

BerichtOnderwerp: Re: Sweet lies   

Terug naar boven Go down
 
Sweet lies
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 2Ga naar pagina : 1, 2  Volgende
 Soortgelijke onderwerpen
-
» Sweet dreams (zack)
» A fairy tale of lies | Open
» [AG] Sweet goodbyes.
» Noordenmeet; Emmen
» Sweet revenge

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Peculiar Children :: 
Miss Bluebonnet's abode
 :: g r o u n d f l o o r :: k i t c h e n
-
Ga naar: