Welkom
Rules
Guide
Time line
Key words

P l o t ;
Een gewone voorbijganger zal het niet merken, maar er is iets vreemds aan de hand met het rode gebouwtje bovenop de kliffen in het kleine kustdorpje... Wat op het eerste gezicht een normale vuurtoren lijkt, vormt namelijk de ingang tot de tijdslus van Miss Bluebonnet. Niet iedereen kan de zich steeds herhalende dag in juli van 2011 binnentreden. Enkel zij die drager zijn van een recessief gen dat zich in hun DNA heeft gemanifesteerd en wat door hun aderen stroomt, zullen toegang krijgen tot de lus. Zij beschikken over een gave. Hun 'bijzonderheid' maakt het dagelijks leven voor hun niet gemakkelijk, en er ligt constant gevaar op de loer... Lees verder!

T e a m
Admin
Louise
Mentor
Lyana
Mentor
Zeal
Mentor
Sam
Mentor
Laurice
S w a p



C o u n t
#

C r e d s ;
Alle codes, teksten en afbeeldingen behoren tot de rechtmatige eigenaar of eigenaresse en mogen daarom nooit zonder toestemming gekopieerd of overgenomen worden. De site is gecodeerd en vormgegeven door Vera en wordt gehost op Actieforum. Het idee van deze RPG is gebasseerd op de boekenreeks Miss Peregrine's Home for Peculair Children van Ransom Riggs. Dit forum is getest in de volgende browsers:


15 oktober 2016



Deel | 
 

 Hellhound and Pregnant

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Haythel Devonshire
Hate and Hell
Hate and Hell
avatar

PROFIELAantal berichten : 1508
IC-berichten : 130
Registratiedatum : 30-11-16
Leeftijd : 21
Accounts : ~Haythel, Tissa, Elesis, Jinn, Zeal, JR, Seji, Gerome, Namida, Link, Jeremy, Penelope, Laxus, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Hellhound
Uiterlijke leeftijd: 19
Quote: Feisty.

BerichtOnderwerp: Hellhound and Pregnant   di maa 14, 2017 9:40 pm




Met een misselijk gevoel liep Haythel de woonkamer in. Haar handen lagen op haar buik. Hoe had het ooit zover kunnen komen? Ze had enkel een lekker drankje gewild. Een lekker cocktail met whiskey en bloed. Iets bijzonders voor een keer, maar die nacht was totaal verkeerd uitgepakt. Een jongen had haar benadert. Ze had zijn naam niet gekregen. Zelfs niet toen ze het zo bont maakten dat ze uiteindelijk in zijn bed eindigde. Pas de volgende ochtend, toen ze met paniek zijn kamer verliet, was haar blik gevallen op het naambordje dat naast de deur hing. Sam Ashton.

In een flits had ze het gezien, voordat ze zich een weg naar buiten baande. Ze had honger. Ongelooflijke honger. En toch had ze hem niet aangevallen. Hij had wel op het menu gestaan, maar zodra ze samen in bed waren geëindigd was die honger weg gegaan. Alsof iets in haar haar ervan weerhield om hem aan te vallen. Haythel begreep er niks van. Totdat ze een ander mens haar prooi had gemaakt en de honger was gestild. Ze hadden geen voorbehoedsmiddelen gebruikt. Ze waren roekeloos geweest. Ze hadden er niet over nagedacht. Haythel had ook nooit verwacht dat dit mogelijk zou zijn. Ze was immers een monster, een beest. Hoe kon haar lichaam dit aan? Ze wou geen conclusies trekken, niet meteen, maar een test had toch al snel aangetoond dat haar ergste nachtmerrie was uitgekomen.

Ze had al een klein buikje. Het was nog maar anderhalve week geleden, maar het kind groeide snel. Ongelooflijk snel. Onbewust maakte Haythel zich er zorgen over, maar ze durfde anderen er niet over te alarmeren. Ze probeerde het dan ook zo goed mogelijk te verbergen. Ook nu had ze een wijd shirt aangetrokken die voorkwam dat de ronding van haar buik zichtbaar werd. Het zou een kwestie van tijd zijn voordat ze het niet meer kon verbergen en dan zou ze weerstand moeten bieden tegen de problemen die zich maar bleven ophopen. Maar tot die tijd ging ze die problemen liever uit de weg. Ergens snapte ze ook niet waarom ze het kind niet gewoon liet weghalen. Wellicht voelde ze er al liefde voor of wellicht was het hetzelfde instinct dat haar tegenhield. Dat dierlijk instinct.

Ze keek op zodra ze niet de enige was die zo vroeg in de ochtend -het was maar liefst vijf uur in de ochtend- wakker bleek te zijn en zich in de huiskamer bevond. Ze keek op zodra ze een silhoutte opmerkte. Ze haalde haar handen van de buik, probeerde zich snel te herstellen. Haar ogen gloeiende licht op om haar nachtvisie aan te sporen en in het donker te kunnen zien. Al snel merkte ze de gedaante op en enkel een vleugje geur was nodig om haar te vertellen wie er was. ”Oskar,” verliet haar lippen. Het klonk zacht. Het was een conclusie. Ze bleef staan. Ze wist zichzelf geen houding te geven en bleef hem daarom enkel aankijken. Ze wou hem zoveel zeggen, maar dan weer: wat? Ze hadden veel meegemaakt en wellicht was er een goed gesprek voor nodig om hun ‘relatie’ enigszins weer te herstellen, maar ze was zo’n grote fout begaan; was het nog wel haalbaar?

_________________

X NEW THEME X
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t75-haythel-devonshire
Oskar Skygge
Captain One Eye
Captain One Eye
avatar

PROFIELAantal berichten : 872
IC-berichten : 172
Registratiedatum : 20-02-17
Leeftijd : 22
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: shadow manipulation
Uiterlijke leeftijd: 16
Quote: the memories haunt me, I know that they haunt you too

BerichtOnderwerp: Re: Hellhound and Pregnant   wo maa 15, 2017 4:57 pm


it's like, in the night
we spend all of our time
RUNNING AWAY FROM OUR TRUTHS
04:56. Op een plek waar tijd zo’n groot en belangrijk aspect van het dagelijkse leven was, lag zijn dag- en nachtritme volledig door elkaar. Hoe langer hoe meer kwam hij alleen ’s nachts nog buiten. In het donker, in de schaduwen, daar voelde hij zich veilig. Zolang het kon, zou hij er van genieten. Het zou hem niet verbazen als miss Bluebonnet ineens zou doorkrijgen dat hij bijna altijd te laat was voor het eten of gewoon helemaal niet meer kwam opdagen. Het was niet dat hij hier voor gekozen had. Hij zat gewoon in een periode waar alles zoveel meer moeite koste dan anders. Alsof het simpele opstaan en naar het ontbijt gaan, al zijn energie weg nam.

Het was nu zo ongeveer vijf uur in de ochtend, misschien kon hij gewoon wakker blijven tot het ontbijt begon. Dan kon hij zijn gezicht nog eens laten zien. Oskar was van de zolder naar beneden gelopen, hij moest wel een beetje actief blijven, anders viel hij zo weer in slaap. Gezien hij absoluut niet verwachtte dat er nog iemand wakker was, lette hij ook niet echt op. Toen hij dus de livingroom in liep en hij ineens iemand zijn naam hoorde zeggen, kreeg hij bijna een hartaanval. Zijn hartslag bonkte hard in zijn keel, de adrenaline gierde door zijn aderen. Zijn bruine ogen vonden uiteindelijk de bekende figuur van Haythel op de bank. ”Holy fuck Haythel, you almost gave me a heartattack”, Zei hij, lichtjes hijgend omdat hij zonet zijn adem had ingehouden.

_________________

If you're lost, you can scream, let my heart scream back


Laatst aangepast door Oskar Skygge op do maa 16, 2017 9:16 pm; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Haythel Devonshire
Hate and Hell
Hate and Hell
avatar

PROFIELAantal berichten : 1508
IC-berichten : 130
Registratiedatum : 30-11-16
Leeftijd : 21
Accounts : ~Haythel, Tissa, Elesis, Jinn, Zeal, JR, Seji, Gerome, Namida, Link, Jeremy, Penelope, Laxus, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Hellhound
Uiterlijke leeftijd: 19
Quote: Feisty.

BerichtOnderwerp: Re: Hellhound and Pregnant   do maa 16, 2017 1:54 pm




Ze had niet verwacht iemand tegen te komen in de woonkamer. Ze had zich neer gezet op de bank. In de hoop dat ze haar hoofd enigszins tot rust kon krijgen. Haar handen had ze haast onbewust op haar buik neergelegd. Wetend dat er een levend wezen ontstond in haar lichaam, was toch een ongelooflijke gebeurtenis. Ze slaakte een zucht. Ze hoorde iemand naderen. Ze keek op. Haar ogen verwijden zich zodra ze Oskar ontdekte. Voordat ze er erg in hand had ze zijn naam al uitgesproken. Misschien was het beter geweest als ze haar mond had gehouden, maar kennelijk wou iets in haar toch nog heel graag bij hem zijn.

Oskar keek geschrokken op. De arme jongen leek een hartaanval te krijgen. Haythel kwam recht en wou dan ook zich meteen verontschuldigen, maar toen richtte Oskar zich op haar en zag hij haar. ”Holy fuck Haythel, you almost gave me a heartattack”, zei Oskar, licht hijgend. Haythel grijnsde lichtjes, ietwat verontschuldigend. ”I’m sorry I didn’t mean to scare you,” verontschuldigde ze zich op recht. Ze voor hem staan en liet haar blik nogmaals over de jongen heen gaan. Een lichte glimlach verscheen nu toch wel rond haar lippen. ”I’ve missed you,” gaf ze eerlijk toe. Normaal had ze moeite met eerlijk zijn, maar ze vertrouwde de jongen genoeg. Ze mocht de jongen genoeg. Hij mocht de waarheid weten. ”How have you been?” vroeg Haythel nu. Haar stem klonk wat gedempt om te voorkomen dat nog meer mensen wakker zouden worden.


_________________

X NEW THEME X
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t75-haythel-devonshire
Oskar Skygge
Captain One Eye
Captain One Eye
avatar

PROFIELAantal berichten : 872
IC-berichten : 172
Registratiedatum : 20-02-17
Leeftijd : 22
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: shadow manipulation
Uiterlijke leeftijd: 16
Quote: the memories haunt me, I know that they haunt you too

BerichtOnderwerp: Re: Hellhound and Pregnant   do maa 16, 2017 9:27 pm


it's like, in the night
we spend all of our time
RUNNING AWAY FROM OUR TRUTHS
05:00. Natuurlijk was hij aan het wegrennen van zijn problemen. Van zichzelf. Wat moest hij anders doen? Zijn hele leven was dat zijn reflex. Als er iets gebeurde wat hij niet onder controle kon krijgen, liep hij weg. Hij had er honderd keer aan zitten denken om uit de loop te gaan. Maar waar moest hij heen? Hij was hier al zo lang, hij kende deze plek. Hij voelde zich hier -meestal- gelukkig. Moest hij dat allemaal achterlaten omdat het nu een periode minder ging? De reflex was er echter nog steeds. Hij rende weg van alles wat hem deed herinneren aan de gebeurtenissen van eerder. Haythel zelf was hij ook uit de weg gegaan, bewust.

Al stond ze nu wel in dezelfde kamer als hem. Met een zwaar kloppend hart -niet alleen van de schrik, maar ook door de stress- bleef hij wat onbeholpen staan. Ze zag er zo normaal uit, zo oké. ”I’m sorry I didn’t mean to scare you,” Zei ze, met die ene typische glimlach. ”I’ve missed you,” Vervolgde ze. Just like that. Hij voelde zijn hart een tel overslaan. Ze was wel eerlijk, maar tegen welke prijs? Hij kreeg alweer de neigingen om weg te rennen. Voor nu kreeg hij gewoon geen woord uit zijn mond, laat staan dat hij zichzelf in beweging kon krijgen.

”How have you been?” Vroeg ze toen. God, nu ging ze een gesprek aanknopen. Hij was hier niet klaar voor. Oskar had de leuning van de bank vast gegrepen, in een poging om casual over te komen, maar eigenlijk had hij die vooral nodig om zich te ondersteunen momenteel. ”I’ve been better”, Gaf hij toe. Zij was immers ook eerlijk geweest. ”You?” Kaatste hij terug. Op haar eerdere woorden besloot hij niet te reageren. Toegeven aan haar dat hij haar ook had gemist, was het ook opnieuw toegeven aan zichzelf.

_________________

If you're lost, you can scream, let my heart scream back
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Haythel Devonshire
Hate and Hell
Hate and Hell
avatar

PROFIELAantal berichten : 1508
IC-berichten : 130
Registratiedatum : 30-11-16
Leeftijd : 21
Accounts : ~Haythel, Tissa, Elesis, Jinn, Zeal, JR, Seji, Gerome, Namida, Link, Jeremy, Penelope, Laxus, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Hellhound
Uiterlijke leeftijd: 19
Quote: Feisty.

BerichtOnderwerp: Re: Hellhound and Pregnant   za maa 18, 2017 9:24 am




Haythel had niet verwacht om Oskar hiertegen te komen, maar ze zou hem niet negeren. Wellicht had ze hem ontlopen. Ze had genoeg problemen aan haar hoofd en ergens wou ze die het liefste voor zichzelf houden totdat ze een oplossing had gevonden, maar nu Oskar zo voor haar stond, kon ze hem niet negeren. Ze kon dat gevoel van gemis niet negeren. Ze wou met hem praten. Weten hoe het met hem ging. Ergens voelde ze ook schuldgevoel voor de drama waar ze doorheen waren gaan. Ze wist niet of een normaal gesprek tussen hen om die reden nog mogelijk was, maar ze ging het toch proberen.

Ze begon met een simpele begroeting, waarna ze toch al snel zei dat ze hem had gemist. Ze kreeg er geen reactie op. Ze vond het niet erg. Ze kon begrijpen dat het moeilijk kon zijn om op die woorden te reageren. Ze ging een gesprek aan en vroeg hem hoe het met hem ging. Ze had opgemerkt hoe Oskar de bankleuning had vastgepakt. Het kwam nonchalant over, maar Oskar leek niet geheel op zijn gemakt. ”I’ve been better”, gaf Oskar toe, wat het schuldgevoel in haar enkel erger maakte. ”You?” kaatste Oskar terug. Een vraag die Haythel aan had zien komen. Ze wou er zo normaal mogelijk op reageren, maar haar hand ging onbedoeld toch omlaag naar haar buik. Ze slaakte een lichte zucht een glimlachte wat flauwtjes. ”I’ve been better aswell,” herhaalde ze zijn woorden met een glimlachje.

Ze liet haar hand van haar buik af glijden zodra ze door had dat ze het deed. Ze week voor een moment haar blik af, waarna haar ogen toch weer op Oskar eindigde. ”Look Oskar, I’m really sorry for everything I’ve done. I don’t feel any anger or sadness towards you anymore. Water under the bridge. I just hope that you feel better soon and that we, somehow, can be friends again,” verontschuldigde Haythel zich. Ondanks het feit dat het erop leek dat Oskar liever hier niet bij haar was, wou Haythel hem toch nog niet laten gaan. ”Is there someway where we can just forget everything and go back to being friends?” vroeg Haythel. Haar stem klonk voorzichtig en ze zou nog net niet smekend gaan kijken.


_________________

X NEW THEME X
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t75-haythel-devonshire
Oskar Skygge
Captain One Eye
Captain One Eye
avatar

PROFIELAantal berichten : 872
IC-berichten : 172
Registratiedatum : 20-02-17
Leeftijd : 22
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: shadow manipulation
Uiterlijke leeftijd: 16
Quote: the memories haunt me, I know that they haunt you too

BerichtOnderwerp: Re: Hellhound and Pregnant   zo maa 19, 2017 6:44 pm


it's like, in the night
we spend all of our time
RUNNING AWAY FROM OUR TRUTHS
05:03. Het was geen geheim dat hij de afgelopen tijd zoveel mogelijk mensen ontliep. De meesten hadden het ook wel door, leken het ook wel te respecteren. Op een paar brutale gevallen na. Sinds de demon princes er echter voor had gezorgd dat Kyson ver uit zijn buurt moest blijven, had hij echt de rust en eenzaamheid gevonden die hij nodig had. Hoe lang hij zich nog zou blijven afzonderen, wist hij niet. Tot het beter ging. Maar wanneer ging het beter? Zou het ooit echt nog beter gaan? Allemaal vragen waar hij geen antwoord op had. Toen Haythel hem dan ook vroeg hoe het met hem ging, antwoordde hij er eerlijk op. Hetzelfde antwoord kreeg hij terug. Met haar ging het dus ook niet helemaal goed.

”Look Oskar, I’m really sorry for everything I’ve done. I don’t feel any anger or sadness towards you anymore. Water under the bridge. I just hope that you feel better soon and that we, somehow, can be friends again,” Zei ze uiteindelijk. Gelukkig nam zij het woord. Hij wist niet hoe hij de stilte moest invullen. Waar hij anders zo makkelijk sociaal contact maakte, was hij nu vastgeroest. Resultaat van zijn afzondering van de afgelopen tijd. ”Is there someway where we can just forget everything and go back to being friends?” Vroeg ze. Het klonk wel heel oprecht.

In stilte liep hij om de bank heen, ging er vervolgens in zitten. Hij draaide zich een beetje naar haar toe, zodat hij haar kon aankijken. ”I wish I could give you a proper answer”, Begon hij zacht. ”But I’m just not feeling well. The things that happened opened this little box with memories I tried to bury years ago”, Vervolgde hij. ”And I’m not saying it’s your fault. I should’ve dealt with it back then, but I couldn’t”, Gaf hij toe. Hij haalde eens diep adem en blies die uit door zijn neus. ”I really want to be friends again, but I don’t think you want to deal with me when I’m like this.”

_________________

If you're lost, you can scream, let my heart scream back
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Haythel Devonshire
Hate and Hell
Hate and Hell
avatar

PROFIELAantal berichten : 1508
IC-berichten : 130
Registratiedatum : 30-11-16
Leeftijd : 21
Accounts : ~Haythel, Tissa, Elesis, Jinn, Zeal, JR, Seji, Gerome, Namida, Link, Jeremy, Penelope, Laxus, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Hellhound
Uiterlijke leeftijd: 19
Quote: Feisty.

BerichtOnderwerp: Re: Hellhound and Pregnant   di maa 21, 2017 8:49 am




Haythel had haar hand verwijdert van haar buik zodra ze merkte dat ze haar hand opnieuw op haar buik had gelegd. Het was als een reflex gegaan. Gelukkig had Oskar het niet opgemerkt en leek hij ook niet te zien dat haar buik zich voor een kort moment ronder aftekende dan hij voorheen was. Haythel besloot het simpele gebabbel maar achter te laten. Ze verontschuldigde zich voor de situatie en zei dat ze het achter zich wou laten. Wellicht ging dit moeilijker dan gedacht werd, maar ze konden het toch altijd proberen? Ze wou zijn gezelschap als vriend niet missen. Een verdere relatie zat er waarschijnlijk niet in. Al helemaal niet met het wezen dat zich begon te vormen in haar buik, maar vriendschap kon toch? Ze volgde Oskar met haar ogen die plaats nam op de bank. Ze keek eveneens om om hem goed aan te kunnen kijken.

”I wish I could give you a proper answer”, begon hij zacht. Haythel sloot haar ogen half. ”But I’m just not feeling well. The things that happened opened this little box with memories I tried to bury years ago”, vervolgde hij de uitleg. Voor een moment keek Haythel even weg. ”And I’m not saying it’s your fault. I should’ve dealt with it back then, but I couldn’t”, Vervolgens nam Oskar een hap lucht waardoor Haythel haar blik terug op hem wist te richten. ”I really want to be friends again, but I don’t think you want to deal with me when I’m like this.” nam Oskar de conclusie. Voor een moment keek Haythel hem in stilte aan. Ze slaakte een lichte zucht. ”We’re both going through some things,” begon Haythel. Haar blik week ze opnieuw even af.

”I understand that some time alone would do you got. You can solve this the best way with yourself,” vervolgde ze. Haar blik ging zijdelings naar hem. ”But I do want to be there for you. We don’t have to talk or think about the things that happened between us. We can just ignore those in my opinion. I don’t want this to end because of the troubles we both have and had. I think that we will regret that,” vervolgde Haythel haar woorden. Ze nam een paar stappen in de richting van de hal. ”But if you think otherwise and think you’re better of without me, then just say so and I won’t bother you again,” eindigde Haythel haar woorden en meende elke letter die ze sprak.

_________________

X NEW THEME X
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t75-haythel-devonshire
Oskar Skygge
Captain One Eye
Captain One Eye
avatar

PROFIELAantal berichten : 872
IC-berichten : 172
Registratiedatum : 20-02-17
Leeftijd : 22
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: shadow manipulation
Uiterlijke leeftijd: 16
Quote: the memories haunt me, I know that they haunt you too

BerichtOnderwerp: Re: Hellhound and Pregnant   wo maa 22, 2017 12:33 pm


it's like, in the night
we spend all of our time
RUNNING AWAY FROM OUR TRUTHS
05:05. Toegeven dat het niet goed ging, was voor hem heel moeilijk. Het was een teken van zwakte. Plus, hij trok er de verkeerde aandacht mee. Hij wilde ook niet dat mensen zich zorgen gingen maken en dan vaker gingen checken of het al beter met hem ging. Want meestal ging het niet beter na een paar dagen. Dan moest hij hen telkens opnieuw teleurstellen en nog een keer toegeven dat het niet goed ging. Het was echt een vicieuze cirkel die hij liever vermeed. Maar nu met Haythel, het was de enige manier om er voor te zorgen dat ze hem niet voor eeuwig zou haten. Toen hij klaar was met vertellen, zou ze hem beoordelen. Toch licht gestressed wachtte hij haar reactie af.

”We’re both going through some things,” Reageerde ze uiteindelijk. Oskar had dat antwoord niet echt verwacht. Hij wilde niet persé weten wat het was, maar hij keek haar toch licht verrast aan. Hij was verrast dat ze hem begreep. Niet omdat ze wist wat er gebeurd was, maar ze respecteerde zijn manier van dealen met zijn problemen. Ze stelde voor om gewoon te doen alsof er niks gebeurd was. Ze hoefden het er niet over te hebben. ”But if you think otherwise and think you’re better of without me, then just say so and I won’t bother you again,” Zei ze toen, nadat ze een paar stappen richting de hal had genomen.

”No”, Zei hij snel, misschien wel zo snel dat het bijna wanhopig te noemen was. ”Please stay?” Vervolgde hij. Hij kruiste zijn armen voor zijn buik, hij voelde zich kwetsbaar, maar hij wilde niet dat ze weg ging. ”I want to at least try to be friends, I don’t want to give up just like that”, Zei hij. Ook al klonk hij nu vermoeid, dit soort gesprekken vroegen veel energie, maar hij meende evenzeer wat hij zei als zij het daarnet had gemeend.

_________________

If you're lost, you can scream, let my heart scream back
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Haythel Devonshire
Hate and Hell
Hate and Hell
avatar

PROFIELAantal berichten : 1508
IC-berichten : 130
Registratiedatum : 30-11-16
Leeftijd : 21
Accounts : ~Haythel, Tissa, Elesis, Jinn, Zeal, JR, Seji, Gerome, Namida, Link, Jeremy, Penelope, Laxus, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Hellhound
Uiterlijke leeftijd: 19
Quote: Feisty.

BerichtOnderwerp: Re: Hellhound and Pregnant   zo maa 26, 2017 5:08 pm




Haythel legde uit hoe zij de situatie zag. Ze was blij dat ze Oskar weer had gevonden en dat ze een gesprek hadden, maar dit kon wellicht het laatste gesprek zijn dat ze zouden hebben. Haythel zou graag vrienden met hem blijven. Ze hadden genoeg mee gemaakt en beiden hadden ze problemen waar liever niet over gepraat werd, maar dat betekende niet dat ze het op moest geven. Een vriendschap was mogelijk. Meer dan dat zou het waarschijnlijk niet worden. Daarvoor hadden ze beiden te veel dingen aan hun hoofd, maar ze hoefden niet alleen erin te staan. Zo zag Haythel het. Het was de vraag echter of Oskar er net zo over dacht. Ze nam een stap afstand, richting de hal. Als hij wou dat ze weg ging, dan zou ze weg gaan en niet meer terug komen.

”No”, zei Oskar snel. Haythel keek licht verrast op. Het was verrassend hoe Oskar klonk. Nog net niet wanhopig. Alsof hij het niet kon hebben als ze weg zou gaan. ”Please stay?” vervolgde hij. Haythel knikte langzaam. ”I will,” antwoordde ze zachter. De jongen sloeg zijn armen over zijn buik. Hij voelde zich niet op z’n best. Dat was duidelijk. ”I want to at least try to be friends, I don’t want to give up just like that”, maakte Oskar duidelijk. Hij klonk vermoeid, maar Haythel ging daar verder niet op in. ”I’m glad to hear that,” gaf ze toe. Ze had eveneens niet graag gehad dat ze zomaar opgaven.

Ze nam de stap terug in zijn richting, weg van de hal. Haar blik ging kort de ruimte rond. Voor een moment kreeg ze de neiging om het gesprek nonchalant door te zetten. Door te vragen of hij naar buiten wou gaan of iets wou doen samen, maar ze kon het niet helpen dat ze toch de neiging kreeg om over haar probleem te praten. Misschien wou ze er altijd over praten, maar had ze nooit de persoon gevonden waarmee ze erover kon praten. Wellicht was het nog steeds niet slim om te praten hierover met Oskar, maar ze moest het toch ooits eens vertellen. Haar blik ging terug naar Oskar. ”I’m pregnant,” kwam ze met de deur in huis vallen.

_________________

X NEW THEME X
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t75-haythel-devonshire
Oskar Skygge
Captain One Eye
Captain One Eye
avatar

PROFIELAantal berichten : 872
IC-berichten : 172
Registratiedatum : 20-02-17
Leeftijd : 22
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: shadow manipulation
Uiterlijke leeftijd: 16
Quote: the memories haunt me, I know that they haunt you too

BerichtOnderwerp: Re: Hellhound and Pregnant   ma maa 27, 2017 8:03 am


it's like, in the night
we spend all of our time
RUNNING AWAY FROM OUR TRUTHS
05:08. Helder nadenken was iets wat hem op dit moment niet eens lukte. Het was laat -of vroeg?- en zijn lichaam stond eigenlijk meer op automatische piloot dan wat anders. Toch kon hij het idee dat ze hem nu voor altijd zou verlaten niet aan. Hoewel hij wist dat er nooit meer iets tussen hen zou kunnen gebeuren, wilde hij haar ook niet kwijt. Er waren nog zoveel dingen die ze niet hadden kunnen doen samen door de dingen die gebeurd waren. Hij wilde een tweede kans, alles vergeten en gewoon opnieuw beginnen. Daarom was hij ook zo opgelucht dat ze hem die kans wilde geven, al kon hij dat niet tot uiting brengen. Want ondanks de opluchting, voelde hij zich nog steeds echt beroerd.

Maar het was genoeg. Ze zou blijven. Ze wilde het ook nog niet opgeven. Haythel liep de ruimte weer binnen, al ging ze nog niet zitten. Alsof ze elk moment weer van gedacht kon veranderen. Hij zei er niks van tho, hij wilde haar niet in een situatie dwingen die ze niet fijn vond. Hij vroeg zich af waarom ze licht zenuwachtig overkwam. Hij keek haar dan ook vragend aan toen ze zijn blik weer op zocht. ”I’m pregnant,” Dropte ze ineens de bom. Geschrokken keek hij haar aan. Snel herstelde hij zich. Het waren niet zijn zaken. ”Congratulations?” Zei hij, al was het meer vragend. Want eerlijk gezegd leek ze er zelf ook niet echt blij mee te zijn.

_________________

If you're lost, you can scream, let my heart scream back
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud



PROFIEL
RPG SHEET

BerichtOnderwerp: Re: Hellhound and Pregnant   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
Hellhound and Pregnant
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» Commercial-filmpjes & Funny Plaatjes
» I hate you. [&HELLHOUND]

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Peculiar Children :: 
Miss Bluebonnet's abode
 :: g r o u n d f l o o r :: l i v i n g r o o m
-
Ga naar: