Welkom
Rules
Guide
Time line
Key words

P l o t ;
Een gewone voorbijganger zal het niet merken, maar er is iets vreemds aan de hand met het rode gebouwtje bovenop de kliffen in het kleine kustdorpje... Wat op het eerste gezicht een normale vuurtoren lijkt, vormt namelijk de ingang tot de tijdslus van Miss Bluebonnet. Niet iedereen kan de zich steeds herhalende dag in juli van 2011 binnentreden. Enkel zij die drager zijn van een recessief gen dat zich in hun DNA heeft gemanifesteerd en wat door hun aderen stroomt, zullen toegang krijgen tot de lus. Zij beschikken over een gave. Hun 'bijzonderheid' maakt het dagelijks leven voor hun niet gemakkelijk, en er ligt constant gevaar op de loer... Lees verder!

T e a m
Admin
Louise
Mentor
Lyana
Mentor
Zeal
Mentor
Sam
Mentor
Laurice
S w a p



C o u n t
#

C r e d s ;
Alle codes, teksten en afbeeldingen behoren tot de rechtmatige eigenaar of eigenaresse en mogen daarom nooit zonder toestemming gekopieerd of overgenomen worden. De site is gecodeerd en vormgegeven door Vera en wordt gehost op Actieforum. Het idee van deze RPG is gebasseerd op de boekenreeks Miss Peregrine's Home for Peculair Children van Ransom Riggs. Dit forum is getest in de volgende browsers:


15 oktober 2016



Deel | 
 

 Freckles and Constellations

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
Ga naar pagina : 1, 2  Volgende
AuteurBericht
Carina Solis
Star Wars
Star Wars
avatar

PROFIELAantal berichten : 121
IC-berichten : 32
Registratiedatum : 25-06-17
Accounts : Ik heb dit vakje niet eens nodig pff wat bedoel je?
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Celestial Manipulation //Caelestikinesis
Uiterlijke leeftijd: 19
Quote: We are stars wrapped in skin - the light you are seeking has always been within

BerichtOnderwerp: Freckles and Constellations   di jul 11, 2017 7:04 pm

.
.


we're stars wrapped in skin,
Voorzichtig dat er niets over de rand van de mok zou stromen, blies ze de damp weg. Koffiekringen op haar berekeningen kon ze niet bepaald gebruiken nu. Na een klein slokje van de cafeïnehoudende drank, pakte ze haar potlood weer op, stak haar arm uit en tekende een voorzichtig lijntje tussen twee bruine vlekjes op haar huid. Vervolgens hield ze het meetlint er nog eens naast. Enkel om er zeker van te zijn dat de afstand klopte. 1,3 millimeter. Het duurde niet lang voor ze deze variabele in haar formule had gestopt en er een aannemelijk getal uitkwam. 5,4 lichtjaren tussen Acturus en Castor. Haar handen gleden over de losse papier op de tafel om de afstand te meten op de kaart en deze vervolgens in een andere formule te stoppen. Een kleine, triomfantelijke glimlach verscheen op haar gezicht. Het klopte. Een zucht deed de uit haar kapsel ontsnapte haren van haar voorhoofd opwaaien. Carina liet zich achteruit vallen op haar stoel en strekte even haar vingers. Haar ogen gleden af naar de klok achter de bar. Uit ervaring wist ze dat ze hier om half zes weg wilde zijn. Niet alleen omdat ze het eten niet wilde missen, waarmee ze enkel argwaan zou wekken, maar ook omdat ze eerder een rel hier had meegemaakt en ze wist dat gebeurtenissen zich nu eenmaal herhaalden in de lus. Ze zou niet graag weer tussen de dronkenlappen staan, die flink een paar rake klappen uitdeelden en daarmee haar werk alleen maar in gevaar brachten. De omstandigheden waren hier niet bepaald ideaal, als ze er zo over nadacht, maar ze vond het toch nog altijd fijner dan in het huis van mevrouw Bluebonnet. Het huis schreeuwde gewoonweg afleidingen naar haar toe, en het was vermoeiend ze allemaal te ontwijken. Hier kon ze zich vele malen beter concentreren. Het duurde niet lang voor ze tot de ontdekking kwam dat de volgende ster niet klopte. De afstand in stipjes op de kaart en die op haar huid klopten niet. Met een felgeel potlood corrigeerde ze lichtjes het puntje op de kaart. Een nadeel van het café was dat ze nou niet bepaald haar telescoop mee kon slepen; ze zou dus thuis moeten kijken of het daadwerkelijk klopte.

Toen de deur open zwaaide keek Carina op. De wind van buiten deed verschillende papier opwaaien, en voor ze haar handen om haar kostbare werk kon krijgen, dwarrelde de papieren door het wat donkere café. Ze stond op en schonk de persoon die binnen was gekomen een wat geïrriteerde blik onder haar haren vandaan. Kon die persoon niet voorzichtiger zijn? Toen ze tot een ontdekking kwam hield ze even haar hoofd schuin. Ze herkende de jonge vrouw, kwam zij niet ook uit de lus? Ze kneep haar ogen even samen. Er waren dus meerderen die de regels van Bluebonnet aan hun laars lapten.
a galaxy of light's within

_________________

I have loved the stars too deeply to be fearful of the night


Laatst aangepast door Carina Solis op do okt 05, 2017 4:50 pm; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t429-luna-carina-solis#89
Namida Escarlett
Tear of Sunlight
Tear of Sunlight
avatar

PROFIELAantal berichten : 15
IC-berichten : 13
Registratiedatum : 04-09-17
Leeftijd : 20
Accounts : ~Namida, Tissa, Haythel, Jinn, JR, Jeremy, Gerome, Seji, Laxus, Zeal, Elesis, Penelope, Link, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Light Warlock
Uiterlijke leeftijd: 19
Quote: From red to violet. They hold meaning. I couldn't see them because they were too bright. Shine on my heart and make it understand. Show me the prism.

BerichtOnderwerp: Re: Freckles and Constellations   di sep 05, 2017 3:48 pm




Freckles and Constellations


Zwijgend liep Namida door het dorpje heen. Haar handen zaten in haar nette beige jas. Haar blonde haren danste over haar schouders terwijl ze over de hoofdstraat liep. Ze was nog maar net een dag in de lus. Ze had vandaag vooral besteed aan haar spullen uitpakken en tot rust komen. Het rond reizen had haar moe gemaakt, maar ze had geen behoefte aan slaap. De peculiars waren erg aardig en vriendelijk, maar Namida voelde zich nog niet erg op haar plek. Ze hoopte dat dat met de tijd zou komen, maar ergens vroeg ze zich af of ze zich wel goed had gedaan om hier te komen. Verdiende ze het wel om hier te zijn? Er kwamen kinderen naar de lus die nergens anders heen konden en plots een gave hadden gekregen. Namida had al sinds haar geboorte geweten dat ze een gave had. Ook was ze hier niet omdat ze nergens anders heen kon. Ze wist enkel nog niet waar ze heen kon. Ze had het gevoel alsof ze de plek innam van iemand die het veel meer verdiende dan haar. Ze probeerde die gevoelens en gedachten van zich af te schuiven, maar het ging ontzettend moeilijk.

Uiteindelijk had ze maar besloten om uit het huis te gaan en de omgeving te verkennen. Mevrouw Bluebonnet had het op haar hart gedrukt om het verblijf niet te verlaten en dat dit ook verboden was, maar Namida kon de bedreiging echter niet zo serieus opnemen. Ze had voor genoeg hete vuren gestaan om een Hollow aan te kunnen. Ze kon zichzelf gemakkelijk beschermen en zou misschien de Hollow wel kunnen vermoorden. Het zou een probleem minder zijn. Namida had er expres voor gekozen om naar het centrum te gaan. Misschien zou ze zich beter voelen zodra ze onder andere mensen was. Ze was altijd al een erg sociaal persoon geweest. De peculiars waren aardig, maar Namida kreeg daar nog het gevoel van dat ze dat deden omdat hen dat werd opgedragen. Namida had zin in spontaan gezellig contact. Iets wat nauwelijks voorkwam, maar niet onmogelijk was. Ze had een glimlach rond haar lippen getoverd en keek de mensen die langs haar heen liepen nog altijd met die glimlach aan. Haar blik viel op een café en ze kwam tot een halt. Ze besloot te kijken of hier misschien iemand zat waar ze het gezellig mee kon hebben en opende de deur. De deur veroorzaakte echter een windvlaag en tot haar schrik zag ze hoe papieren weg vlogen. Namida volgde de papieren met haar ogen en keek vervolgens vluchtig terug naar het meisje die bij de papieren zat. Een geïrriteerde blik werd afgevuurd. Groot gelijk had ze. ”I’m sorry!” zei Namida meteen over het geruis van het café heen en haastte zich naar de papieren om deze bijeen te sprokkelen. Ze had ook echt beter moeten uitkijken. Zodra ze de papieren weer bijeen had, liep ze naar de jongedame toe en hield ze de papieren op. ”Again, I’m sorry,” verontschuldigd Namida zich opnieuw met een klein verontschuldigend glimlachje en keek de jongedame wat ongemakkelijk aan. Ze hoopte dat het haar werd vergeven en dat dit heel misschien het begon zou zijn van een leuk gesprek. Namida’s blik gleed dan ook naar de map die voor de dame lag en ze voelde nieuwsgierigheid al opborrelen. Toch dwong ze zichzelf er niet al te lang naar te kijken, want ze wou niet onbeschoft over komen.


Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t672-namida-escarlett
Carina Solis
Star Wars
Star Wars
avatar

PROFIELAantal berichten : 121
IC-berichten : 32
Registratiedatum : 25-06-17
Accounts : Ik heb dit vakje niet eens nodig pff wat bedoel je?
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Celestial Manipulation //Caelestikinesis
Uiterlijke leeftijd: 19
Quote: We are stars wrapped in skin - the light you are seeking has always been within

BerichtOnderwerp: Re: Freckles and Constellations   vr sep 08, 2017 7:47 pm

.
.


we're stars wrapped in skin,
Even was ze te afgeleid om zich te beseffen dat haar kostbare werk overal verspreid over de vloer van het café lag. De jonge vrouw, haar lange blonde haren en de vriendelijke ogen in haar verbaasde gezicht intrigeerde haar op de een of andere manier. Het was alsof ze na een lange periode van bewolkte en duistere nacht de zon weer op haar huid leek te voelen. Alsof het meisje licht gaf zoals Carina dat af en toe ook deed. Ze had al gezien dat ze een peculiar was omdat ze haar verschijning ergens wel herkende, maar nu wist ze het zeker. Haar frustraties zakten en met een zucht ontspande ze haar schouders die ze zojuist in een nogal ongemakkelijke positie had gedwongen. 'I'm sorry,' bereikte Carina, terwijl het meisje zich door de ruimte haastte. Carina was al opgestaan om haar papieren gauw bijeen te rapen, maar toen ze zag dat het meisje ze al begon te verzamelen, bevroor ze. Eigenlijk had ze vooral niet gewild dat iemand anders ze zou aanraken. Het waren oude en belangrijke werken en ze moesten met zorg behandeld worden -zoals men dat nu eenmaal deed, met een levenswerk. Met opeen geklemde kaken keek ze ietwat nerveus toe hoe het meisje dichter naar haar toe kwam. Ze volgde nauwlettend haar bewegingen en kreeg haast een hartverzakking toen het meisje de papieren ophield en nog eens haar verontschuldiging maakte. Carina was echter te afgeleid om nog iets van de woorden tot zich door te laten dringen, en nam haastig het bundeltje van haar over. Nog even inspecteerde ze ze gauw, beseffende dat ze nog volledig intact waren. Een opgeluchte zucht rolde over haar lippen, terwijl ze de papier tegen haar borst aandrukte. Pas toen ze merkte dat het meisje nieuwsgierig haar map inspecteerde, besefte ze dat ze nog geen woord tegen haar had gezegd. 'It's okay, really,' sprak ze vlug. Deels om niet onbeleefd te zijn, deels om haar af te leiden van de map. Niet dat het geheim was, het was meer... het was waarschijnlijk iets dat kunstenaars ook hadden. Een zekere terughoudendheid hun werken aan anderen te laten zien. Puur omdat ze zo persoonlijk waren. Ze voelde haar schouders weer zeuren. 'I believe I could use a break anyway,' lachte ze. 'Thanks... for bringing them back,' bedankte ze haar nog. Iets in de lichte ogen van het meisje tegenover haar maakte haar nieuwsgierig. Zoals wel vaker gebeurde als ze mensen in zich opnam, zag ze haar sterrenbeeld voor zich. Met een glimlach kantelde ze haar hoofd. 'Can I buy you a coffee, Scorpio?' Zoals ze al had uitgesproken was ze toe aan een pauze, en om eerlijk te zijn zou ze het helemaal niet erg vinden die door te brengen met deze interessante nieuweling.
a galaxy of light's within

_________________

I have loved the stars too deeply to be fearful of the night
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t429-luna-carina-solis#89
Namida Escarlett
Tear of Sunlight
Tear of Sunlight
avatar

PROFIELAantal berichten : 15
IC-berichten : 13
Registratiedatum : 04-09-17
Leeftijd : 20
Accounts : ~Namida, Tissa, Haythel, Jinn, JR, Jeremy, Gerome, Seji, Laxus, Zeal, Elesis, Penelope, Link, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Light Warlock
Uiterlijke leeftijd: 19
Quote: From red to violet. They hold meaning. I couldn't see them because they were too bright. Shine on my heart and make it understand. Show me the prism.

BerichtOnderwerp: Re: Freckles and Constellations   za sep 09, 2017 11:44 am




Freckles and Constellations


Namida voelde zich meteen ontzettend schuldig en ontzettend onhandig. Ze had ook beter moeten nadenken over haar acties. Normaal deed ze dat ook, maar ditmaal had ze niet gedacht aan de wind. De wind had ongegeneerd de papieren door het hele café geslingerd. Namida verontschuldigde zich meteen tegenover het meisje waar de papieren tot toebehoorde en begon vervolgens de papieren bijeen te rapen. Ondanks het feit dat Namida niet keek naar wat op de papieren stond, pakte ze ze snel maar zorgvuldig op. Je zou maar net zien dat ze de papieren ook nog verkreukelde. Dan kon ze vergeving wel vergeten. Zodra ze eenmaal alle papieren had snelde ze terug naar het meisje en hield ze haar de papieren voor. De papieren werden aangenomen. Namida verontschuldigde zich opnieuw, waarna haar blik al snel werd getrokken door de map die op de bar lag. Het zag er ontzettend interessant uit, maar Namida besefte zich niet dat het misschien wat onbeschoft was om zo naar andermans werk te kijken. 'It's okay, really,' klonk het. Namida richtte haar blik meteen weer op het meisje en besefte zich dat ze haar aandacht bij iets had gehouden wat niet haar zaak was. Namida glimlachte wat verontschuldigend naar haar. 'I believe I could use a break anyway,' lachte het meisje. Namida voelde lichte opluchting. Ze was blij dat het meisje niet erg boos was. Ze had in eerste instantie immers zo geïrriteerd naar haar gekeken, wat Namida haar zeker niet kwalijk nam. Daarbij was Namida blij dat het meisje een pauze wil inlassen. Betekende dit dat ze zowaar een persoon had gevonden waarmee ze wat tijd kon meedelen? 'Thanks... for bringing them back,' bedankte het meisje haar nog. Namida wuifde de woorden weg. ”It’s the least I can do after the wind blew them away due my dumb thinking,” zei Namida met een zachte glimlach. Het meisje keek haar aan en kantelde haar hoofd. Namida keek haar wat vragend aan. 'Can I buy you a coffee, Scorpio?' werd haar gevraagd. Namida keek verbaasd op. In eerste instantie snapte ze niet waar de naam vandaan kwam. Namida dacht voor een goed moment dat het meisje haar een edgy bijnaam wou geven door haar actie, maar uiteindelijk besefte ze zich dat het haar sterrenbeeld was. Hoe wist zij dat? Namida keek haar nog even verbaasd aan, waarna ze lachte en knikte. ”I would love some coffee! Although you may call me Namida,” stelde Namida zichzelf voor met een knipoog en nam plaats op de barkruk naast het meisje.


Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t672-namida-escarlett
Carina Solis
Star Wars
Star Wars
avatar

PROFIELAantal berichten : 121
IC-berichten : 32
Registratiedatum : 25-06-17
Accounts : Ik heb dit vakje niet eens nodig pff wat bedoel je?
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Celestial Manipulation //Caelestikinesis
Uiterlijke leeftijd: 19
Quote: We are stars wrapped in skin - the light you are seeking has always been within

BerichtOnderwerp: Re: Freckles and Constellations   zo sep 10, 2017 4:27 pm

.
.


we're stars wrapped in skin,
Ze vond dat ze het meisje nog moest bedanken voor het ongedeerd terugbrengen van haar papieren. Goddank waren ze in orde. 'It’s the least I can do after the wind blew them away due my dumb thinking,' wuifde ze dat bedankje weg. De woorden om te beschrijven dat het eerder dom was van haarzelf lagen al op haar lippen, totdat Carina in aanraking kwam met de lichte ogen van het meisje en even werd afgeleid van het punt dat ze wilde maken. Vrijwel onmiddellijk zag ze de constellatie van de schorpioen voor zich en met een gekanteld hoofd glimlachte ze lichtjes alvorens ze haar daar als grapje mee confronteerde door haar te vragen of ze ook een koffie wilde. Omdat ze het café binnen was komen lopen nam Carina aan dat ze daar wel even tijd voor had. Tenzij ze iemand anders hier zou ontmoeten, maar er waren niet meerdere gezichten die ze herkende uit de lus. Enkel dat van haar. Na een tijdje begon ze te twijfelen of het meisje de voor andere misschien ver gezochte bijnaam wel zou begrijpen, maar al snel reageerde ze. 'I would love some coffee! Although you may call me Namida,' gaf ze knipogend haar echte naam prijs. Carina lachte. 'Namida,' herhaalde ze. 'That's a nice name. Although Scorpio suits you too,' glimlachte ze. Vanuit haar ooghoek merkte ze dat er een ober naderde, en ze bestelde; 'To kaffe, vær så snill?' Waarschijnlijk was haar accent vreselijk, maar ze had nog geen tijd gehad zich in de Noorse taal te verdiepen en was al blij dat het haar lukte twee koffies te bestellen. Toen keerde ze zich terug naar het meisje. 'I'm Carina.'
a galaxy of light's within


_________________

I have loved the stars too deeply to be fearful of the night
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t429-luna-carina-solis#89
Namida Escarlett
Tear of Sunlight
Tear of Sunlight
avatar

PROFIELAantal berichten : 15
IC-berichten : 13
Registratiedatum : 04-09-17
Leeftijd : 20
Accounts : ~Namida, Tissa, Haythel, Jinn, JR, Jeremy, Gerome, Seji, Laxus, Zeal, Elesis, Penelope, Link, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Light Warlock
Uiterlijke leeftijd: 19
Quote: From red to violet. They hold meaning. I couldn't see them because they were too bright. Shine on my heart and make it understand. Show me the prism.

BerichtOnderwerp: Re: Freckles and Constellations   za sep 16, 2017 10:39 am




Freckles and Constellations


Namida kon haar eigen stomiteit wel vervloeken, maar wist bij tweede gedachten dat ze ook niks had kunnen veranderen aan het element van de natuur. Ze kon enkel zonlicht manipuleren en dat kostte ook nog wat moeite. Het was makkelijker om het licht als een hulpmiddel te zien en niet als de vijand. Anders zou je ook nooit makkelijk met je krachten om kunnen gaan. Namida was blij dat het meisje niet al te boos leek te zijn om haar actie. Namida was even bang geweest dat de terechte irritatie nog aanwezig zou zijn geweest, maar daar leek niks meer van over te zijn. Namida voelde opluchting zodra het meisje voorstelde om een kopje koffie te doen. Namida was echter verbaasd zodra het meisje haar bij haar sterrenbeeld noemde. Namida snapte niet waar het vandaan kwam en of het meisje het op random deed en het goed had gegokt of dat het meisje het aan haar kon zien. In ieder geval was het genoeg reden voor Namida om te denken dat dit meisje ook tot Bluebonnet’s kinderen toebehoorde. En Namida nu het eerste contact had gelegd met een mede peculiar. Namida glimlachte uiteindelijk. Ze stemde in, waarna ze zichzelf voorstelde. Het meisje lachte. 'Namida,' herhaalde ze. 'That's a nice name. Although Scorpio suits you too,' sprak het meisje met een glimlach. Namida glimlachte enkel terug en knikte. Zelf vond ze ‘scorpio’ klinken als de naam van een maffiabaas, maar misschien paste dat ook wel bij haar. Als ze na ging hoeveel wetten ze had overtreden en hoeveel misdaden ze had begaan om enkel zichzelf en haar broer te redden, kon ze misschien ook wel worden aangezien als iemand die kwaadaardig is. Ook al deed ze het nog allemaal voor een goed doel. Ook al was dat goede doel nu al een tijdje uit haar leven verwijdert. Een ober naderde hen. 'To kaffe, vær så snill?' klonk het. Namida keek even wat verbaasd op, maar besefte al snel dat het meisje in het Noors had besteld. Namida glimlachte met enige bewondering te vinden in haar heldere ogen. Het meisje richtte zich op haar. 'I'm Carina.' stelde het meisje zichzelf voor. Namida glimlachte wat breder en knikte eens. ”Nice to meet you Carina,” sprak Namida op haar beurt. ”I’m impressed you can speak the language here,” vervolgde Namida en uit haar stem bleek eveneens dat ze erg onder de indruk was. Ze keek even op zodra er twee kopjes koffie bij hen neer werden gezet. Ze bedankte de ober met een glimlachje. Ze pakte het kuipje melk dat bij haar koffie zat en opende deze om het in de koffie te schenken. ”So I assume you’re a child of Louise as well? How long have you been here?” vervolgde Namida het gesprek. Ze vond het fijn om eindelijk een gesprek te hebben en hoopte dan ook dat ze nog een tijdje rustig kon praten met Carina.


Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t672-namida-escarlett
Carina Solis
Star Wars
Star Wars
avatar

PROFIELAantal berichten : 121
IC-berichten : 32
Registratiedatum : 25-06-17
Accounts : Ik heb dit vakje niet eens nodig pff wat bedoel je?
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Celestial Manipulation //Caelestikinesis
Uiterlijke leeftijd: 19
Quote: We are stars wrapped in skin - the light you are seeking has always been within

BerichtOnderwerp: Re: Freckles and Constellations   do sep 21, 2017 5:59 pm

.
.


we're stars wrapped in skin,
Ergens was ze er een beetje verbaasd over haar eigen beslissing het meisje te willen leren kennen. Het was niet iets dat ze uit beleefdheid zou doen en vooral omdat ze midden in haar werk had gezeten had ze niet verwacht nu een kopje koffie te bestellen voor de persoon die haar was komen storen. Maar er was iets aan haar dat haar een kalm en aangenaam gevoel gaf. Alsof alles in balans was. En eigenlijk was ze daar maar al te geïnteresseerd in om Namida haar rug weer toe te keren en weer in de berekeningen te duiken. Carina wilde dit verder ontdekken. Te beginnen bij haar naam. 'Nice to meet you Carina,' begon ze. 'I’m impressed you can speak the language here.' Dat doelde waarschijnlijk op het slappe aftreksel van een van de beginnersboekjes op haar kamer. Carina lachte en sloeg even wat beschaamd haar handen voor haar hoofd. 'God no, this was just a sad attempt of speaking it.' Ze liet haar handen naar beneden glijden en herenigde haar handpalmen onder haar kin zodat ze Namida's lichte, intrigerende ogen weer kon ontmoeten. Ze keek toe hoe het meisje de melk in haar zojuist gebrachte koffie goot en maakte er een kleine notitie van. Carina glimlachte lichtjes, ze hield van de kleine gewoontes die een persoon compleet maakten. Ze volgde Namida's voorbeeld en bekeek tevreden hoe de melk en de koffie zich langzaam mengden terwijl ze roerde. Het leek op een kleine kosmos in haar beker, een minuscuul universum. Juist toen haar handen de warme mok omsloten en ze voorzichtig wat stoom wegblies, vuurde het meisje tegenover haar een vraag op haar af. 'So I assume you’re a child of Louise as well? How long have you been here?' Carina trok een mondhoek omhoog. Ergens was ze blij dat Namida de conversatie voortzette, want dit was het punt -na de begroeting en ontmoeting- dat altijd lastiger te doorbreken was. 'That's a bold guess,' grijnsde ze, terwijl ze haar lepel losliet, die nog een paar rondjes draaide zonder haar hulp. 'but in this case you're right. I haven't been here that long at all, a few months I suppose. It's strange though, you quickly lose your sense of time here.' Haar laatste zin bracht haar aandacht even terug naar haar kopje koffie terwijl ze lichtjes fronste. Het was verwarrend om er over na te denken hoe lang ze hier al was, wanneer iedere dag dezelfde was. Met een inademing herstelde ze zichzelf. 'How about you? Where are you from, if I don't mind you asking?' Ze had Namida's gezicht herkend van slecht een of twee keer eerder in de lus dus dacht ze dat ze hier wat korter was dan zij.  De bewondering voor haar Noors had echter Carina's nieuwsgierigheid gewekt naar haar origine.
a galaxy of light's within


_________________

I have loved the stars too deeply to be fearful of the night
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t429-luna-carina-solis#89
Namida Escarlett
Tear of Sunlight
Tear of Sunlight
avatar

PROFIELAantal berichten : 15
IC-berichten : 13
Registratiedatum : 04-09-17
Leeftijd : 20
Accounts : ~Namida, Tissa, Haythel, Jinn, JR, Jeremy, Gerome, Seji, Laxus, Zeal, Elesis, Penelope, Link, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Light Warlock
Uiterlijke leeftijd: 19
Quote: From red to violet. They hold meaning. I couldn't see them because they were too bright. Shine on my heart and make it understand. Show me the prism.

BerichtOnderwerp: Re: Freckles and Constellations   za sep 30, 2017 11:06 am




Freckles and Constellations


Namida voelde opluchting om het feit dat het meisje haar niet meteen verachtte en haar nog een tweede kans wou geven om haar te leren kennen. Namida hoopte dat deze ontmoeting ervoor kon zorgen dat ze zich wat meer op haar gemak zou voelen in de lus, want tot nu toe voelde ze zich vooral het buitenbeentje sinds ze een achtergrond had wat totaal niet overeen kwam met de andere kinderen in de lus. Sinds haar aankomst in de lus had ze ook al gedacht om toch een andere lus te vinden, maar ze had besloten om het nog een week tijd te geven om een reden in iets of iemand te vinden om te leven. De ontmoeting met het meisje was wellicht wat onhandig verlopen, maar beloofde nu wel beter te worden. Namida zou liegen als ze zei dat ze geen bepaalde connectie voelde met Carina. Een soort band die ze nog niet eerder met iemand had gevoeld. Namida wist dat het belangrijk was, maar durfde het niet aan te kaarten. Ze was bang dat ze Carina zou weg jagen met haar rare gedachten. Nee ze besloot het voor nu maar vriendelijk en rustig te houden, ook al kon ze het niet helpen dat ze ontzettend nieuwsgierig werd jegens Carina.

Namida keek op zodra Carina de bestelling plaatste. Haar Noors had goed geklonken. Beter dan Namida het zelf kon. Namida had een paar woordenboeken gekocht in de goede moed dat ze het zou lezen en er van zou leren, maar tot nu toe was de taal een abracadabra voor haar. 'God no, this was just a sad attempt of speaking it.' sprak Carina terwijl Namida zich op haar koffie richtte en het melkkuipje oppakte dat op het schoteltje lag. ”I think it sounded great. You should teach me,” sprak Namida met een lichte glimlach rond haar lippen. Haar laatste woorden bevatte een vleugje van humor, aangezien ze Carina nergens tot wou dwingen. Ze trok het melkkuipje zorgvuldig open en liet de inhoud in de koffie druppelen. Via haar ooghoeken merkte Namida op hoe Carina haar voorbeeld volgde. Het deed haar wat glimlachen. Ze snapte niet goed waarom, maar Namida had genoeg meegemaakt qua emoties om te weten dat je niet al te lang over emoties moest nadenken. Na een korte stilte waarin de twee hun koffie prepareerde, besloot Namida het gesprek voort te zetten en besloot ze ook maar meteen met de deur in huis te vallen. Ze had haar nieuwsgierigheid niet langer kunnen bedwingen.

'That's a bold guess,' grijnsde Carina. Namida keek haar met een licht verontschuldigende glimlach aan. Ze hoopte dat Carina daaruit begreep dat ze geen antwoord hoefde te geven als ze dat niet wou en dat Carina zich dus niet verplicht voelde om een antwoord te geven. Het lepeltje werd losgelaten, waarna Carina haar woorden vervolgde. 'but in this case you're right. I haven't been here that long at all, a few months I suppose. It's strange though, you quickly lose your sense of time here.' sprak Carina. Haar blik ging terug naar haar kopje koffie. Namida knikte. Ze snapte dat je op een moment vergat welke dag, welke maand of zelfs welk jaar het was. Namida kon het nu nog gemakkelijk bijhouden en hoopte ook dat ze dat zou kunnen doen. Anders moest ze maar af en toe de lus uit om weer bewust te worden van de tijd waarin ze leefde. Ze wou de lus niet zien als een toevlucht weg van de realiteit. Ze wou in de realiteit blijven. Namida trok zichzelf weg van haar gedachten zodra Carina verder sprak. 'How about you? Where are you from, if I don't mind you asking?' vroeg Carina op haar beurt. Namida glimlachte. Ze vond het fijn dat het gesprek zich vorderde. Ze legde haar handen om de kop koffie heen. ”I’ve been here for a few days. I arrived tuesday, so it has been four days,” beantwoordde Namida de eerste vraag zo nauwkeurig als ze kon. Ze kon het niet helpen dat ze er nu wat beter over nadacht omdat de angst wat was aangewakkerd om de bewustheid van de tijd te verliezen. Ze probeerde het niet al teveel te laten merken. ”I’m from Strongelf. It’s a place far from here. I doubt that anyone here has heard of it,” sprak ze met een kleine grinnikte in haar stem. Het deerde haar niet zozeer dat niemand zou weten van haar land. Het was een van de redenen waarom ze hier was; om er niet meer mee geconfronteerd te worden. Ze wist dat wegvluchten van haar verleden onmogelijk was en dus zou ze het ook nooit verstoppen, maar ze ging de confrontatie niet per se opzoeken.

Even ging haar blik naar haar koffie en besloot voorzichtig een slokje te nemen van het warme goedje. Ze voelde hoe ze zich spontaan wat beter voelde bij het eerste slokje. Een tweede slok volgde daarom al snel. Even ging haar blik naar buiten. Het zou niet lang meer duren of de zon zou zakken en ze zouden weer terug moeten gaan voor het avondeten. Maar voor nu wou Namida nog niet denken aan vertrekken. Haar blik ging terug naar Carina. ”Say, Carina,” begon ze. Het voelde nog wat onwennig om de naam uit te spreken en wellicht deed ze het om de naam beter te onthouden. Het zou toch wat zijn als ze de naam vergat van de persoon die ze als eerste was tegen gekomen en met wie ze een gesprek kon hebben. ”It might sound weird what I’m about to say, and maybe it is just all between my ears and is it complete nonsense, but I feel some sort of connection with you. I’m not sure how to put it,” sprak Namida. Ze beet zachtjes op haar onderlip. Ze kwam niet erg helder over, maar hoopte toch dat Carina begreep waar Namida het over had. ”Do you mind telling me what kind of peculiarity you have?” vroeg Namida dan uiteindelijk. Ze wist genoeg van bovennatuurlijke wezens of om te weten dat soortgelijke krachten elkaar konden aanvoelen en konden aansterken, maar misschien was het we allemaal onzin en was Namida gewoon enthousiast om de ontmoeting met een andere Peculiar. Ze wist niet goed wat ze ervan moest denken en hoopte dat Carina haar wat kon ophelderen met haar antwoorden.


Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t672-namida-escarlett
Carina Solis
Star Wars
Star Wars
avatar

PROFIELAantal berichten : 121
IC-berichten : 32
Registratiedatum : 25-06-17
Accounts : Ik heb dit vakje niet eens nodig pff wat bedoel je?
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Celestial Manipulation //Caelestikinesis
Uiterlijke leeftijd: 19
Quote: We are stars wrapped in skin - the light you are seeking has always been within

BerichtOnderwerp: Re: Freckles and Constellations   do okt 05, 2017 4:48 pm

.
.


we're stars wrapped in skin,
Het verraste haar hoe gemakkelijk ze met Namida een gesprek in was gerold. De standaard small talk was immers voorbij, het verontschuldigen, het kennismaken, het 'hoe lang ben je hier al?', en Carina was over het algemeen net iets te lang op zichzelf geweest om een als sociale vlinder door het leven te gaan. En toch voelde niets van hun gesprek ongemakkelijk of onwennig. Het was zo vloeiend verlopen, ze had iets in haar gebroken Noors besteld en alles was vanuit daar voortgevloeid. Namida's compliment had ze wat weggewuifd, maar daar leek de blondine geen genoegen mee te nemen. 'I think it sounded great. You should teach me.' Ze sprak het geheel vrijblijvend uit, op een humoristische toon, maar het leek Carina zo slecht nog niet. 'Well I love to teach, but maybe it's best for everyone in this town if we could get into Bluebonnet's class,' lachte ze. Ze wilde de mensen hier niet nog meer leed aandoen door haar slechte Noors te verspreiden.

Hoewel ze sowieso geïnteresseerd was in het meisje aan haar tafel, had Namida's opmerking over de taal haar nieuwsgierigheid gewekt naar haar afkomst. Ze had zojuist ook aangegeven hier nog maar erg kort te zijn, en Carina vroeg zich af of de reis lang had geduurd. 'I'm from Strongelf. It’s a place far from here. I doubt that anyone here has heard of it.' Carina hield haar hoofd een beetje schuin terwijl ze haar handen warmden aan haar koffiekopje. Ze dacht even na maar schudde toen haar hoofd. 'To be perfectly frank, I have never heard of it either. But it sounds interesting.' Haar ogen bleef ze op het meisje richten terwijl ze diens voorbeeld weer volgde en ook een slokje van de nog dampende koffie probeerde. De kleine stilte was aangenaam. Kalmpjes. Carina vond het prettig dat ze zo'n fijn contact had, maar ze moest nu ook weer niet te hard van stapel lopen. Het voelde daarbij alsof ze Namida ruimte moest geven om het gesprek voort te zetten. Na een tijdje nam ze die in. 'Say, Carina,' begon ze, een tikkeltje weifelend. Nieuwsgierig trok Carina haar wenkbrauwen een stukje op en wachtte op wat ze zou zeggen. 'It might sound weird what I’m about to say, and maybe it is just all between my ears and is it complete nonsense, but I feel some sort of connection with you. I’m not sure how to put it.' Gedurende haar woorden, was er een glimlach op Carina's gezicht verschenen, hoewel Namida zich wat onzeker leek te voelen over wat ze zojuist mede had gedeeld. 'It's not weird... I feel it too,' Zei ze zachtjes, glimlachend. 'Do you mind telling me what kind of peculiarity you have?' vroeg ze toen. Carina fronste, zich afvragend waar dat mee te maken had. Ze besefte dat ze weinig afwist over de wereld van de bijzonderen, en weinig tijd had gestoken in het zich onderwijzen in die gehele cultuur. Ze moest maar eens haar hoofd uit haar kaarten halen en zich in de bibliotheek onderdompelen om zichzelf wat breder op te leiden. 'Well,' begon ze, dit keer was zij het in wiens stem twijfel te horen viel, 'I believe the ymbryne called it 'caelestikinesis'? It comes down to being able to comunicate with the stars and the moons. They strengthen me. And then there's a few other handy tricks they provide me with.' Ze grijnsde. Dat laatste was echter niet zo gemakkelijk uit te leggen en moest waargenomen worden, zoals ze bij Seji had gedaan. Iets vertelde haar ook dat Namida op het moment niet al te veel met die onnodige informatie zou kunnen. 'Why... would that be an explanation?' durfde ze zich nu kwetsbaar op te stellen en voorzichtig haar onwetendheid te tonen.
a galaxy of light's within


_________________

I have loved the stars too deeply to be fearful of the night
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t429-luna-carina-solis#89
Namida Escarlett
Tear of Sunlight
Tear of Sunlight
avatar

PROFIELAantal berichten : 15
IC-berichten : 13
Registratiedatum : 04-09-17
Leeftijd : 20
Accounts : ~Namida, Tissa, Haythel, Jinn, JR, Jeremy, Gerome, Seji, Laxus, Zeal, Elesis, Penelope, Link, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Light Warlock
Uiterlijke leeftijd: 19
Quote: From red to violet. They hold meaning. I couldn't see them because they were too bright. Shine on my heart and make it understand. Show me the prism.

BerichtOnderwerp: Re: Freckles and Constellations   do okt 05, 2017 9:27 pm




Freckles and Constellations


Ze besloot het onderwerp te veranderen naar het Noors dat het meisje had gesproken. Namida was onder de indruk. Ze had graag de taal willen leren, maar ze kon het geduld nog niet goed opbrengen. Dat kwam voornamelijk omdat ze nog maar kort in de lus was en het gevoel had dat ze nog lang niet alles en iedereen had gezien in de lus. Carina wuifde de woorden weg, maar desondanks alles was Namida nog altijd onder de indruk van haar. Ondanks het feit dat Namida er vanuit ging dat Carina niet zou weten waar Strongelf lag, gaf Namida toch antwoord op de vraag. Ze was een open persoon en wou laten zien dat Carina haar kon vertrouwen. Om dat vertrouwen te winnen zou ze zichzelf open moeten stellen en daar had ze geen problemen mee. Zoals verwacht zei Carina dat ze er niet eerder over had gehoord. Namida schonk haar een glimlachje als teken dat het haar niet veel uitmaakte. Ze was immers hierheen gekomen om zover mogelijk van haar verleden te komen. Ze hoefde niet meer terug naar Strongelf of Wolfston. Hier in Inndyr voelde ze zich een stuk meer op haar gemak.

Even viel er een stilte. Beiden genoten ze van de koffie. De stilte was niet onaangenaam, maar werd moeilijker naarmate Namida in een gedachtegang terecht kwam. Ze begon na te denken over de klik die ze voelde met het meisje. Ze had een vaag vermoeden waar het vandaan kon komen, maar het kon ook iets geheel anders zijn. Er was maar één manier om achter te komen. Wat onzeker vertelde ze Carina wat er aan de hand was. Als Carina niet hetzelfde voelen kon de situatie in één klap wel heel akward worden. Gelukkig was dat niet het geval. 'It's not weird... I feel it too,' sprak Carina zachtjes. Een glimlach was op haar gezicht gekropen. Namida glimlachte ook wat en vroeg haar nu naar haar peculiarity. Ze wist dat bovennatuurlijke wezens met dezelfde krachten elkaar beter konden aanvoelen. Carina daarentegen leek niet te beseffen waarom Namida het vroeg. Het meisje fronste. Namida keek haar kalm aan. Hopelijk wou Carina het zeggen. Het zou voor verduidelijking zorgen. 'Well,' begon Carina uiteindelijk. Ze klonk wat twijfelend. Namida keek haar daarom wat bemoedigend aan. Ze hoefde niet te denken dat haar peculiarity raar was of iets. Namida had genoeg rare wezens meegemaakt; ze stond niet snel meer versteld. 'I believe the ymbryne called it 'caelestikinesis'? It comes down to being able to comunicate with the stars and the moons. They strengthen me. And then there's a few other handy tricks they provide me with.' legde Carina haar kracht uit. Namida knikte eens. ”That explains,” reageerde ze met een glimlach, waarna ze haar kopje terug naar haar lippen bracht en een slokje nam. Beiden hadden ze dus iets met sterren. Namida wellicht enkel en alleen met de zon, maar ze zou waarschijnlijk ook wel iets hebben aan het licht van de maan en de sterren. Immers was de zon ook een ster en reflecteerde de man enkel het licht van de zon. Het verklaarde de connectie die ze voelde. Carina zag de connectie tussen Namida’s vraag en de krachten nog niet in. 'Why... would that be an explanation?' vroeg Carina vervolgens.

Namida keek op van haar koffie en zette het kopje met een glimlachje weg. Ze richtte zich op Carina. ”Well I’m a Light Warlock. So basically I can manipulate any kind of light and absorb light to become stronger. In that way we have similar powers. You’re connected to the stars and the planets, I’m connecting to the sun and every other light. That can cause a connection between two supernatural creatures, so that explains the connection that we feel,” legde Namida kalm uit met een glimlach. Het voelde fijn om iemand met soortgelijke krachten tegen te komen. Ze voelde zich meer op haar gemak. ”I’m sorry. I didn’t want to make you feel uneasy or something. I just wanted to be sure I felt it right,” verontschuldigde Namida zich met een klein glimlachje. Ze vond het ergens nog opmerkelijk dat ze al zo snel een klik voelde met een vreemde, maar probeerde haar hersenen er nu niet meer over te laten knagen.



Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t672-namida-escarlett
Carina Solis
Star Wars
Star Wars
avatar

PROFIELAantal berichten : 121
IC-berichten : 32
Registratiedatum : 25-06-17
Accounts : Ik heb dit vakje niet eens nodig pff wat bedoel je?
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Celestial Manipulation //Caelestikinesis
Uiterlijke leeftijd: 19
Quote: We are stars wrapped in skin - the light you are seeking has always been within

BerichtOnderwerp: Re: Freckles and Constellations   za okt 07, 2017 7:53 pm

.
.


we're stars wrapped in skin,
Eigenlijk had het niet eens uitgesproken hoeven worden. Beiden meisjes wisten dat er een plotselinge en directe connectie tussen de twee was vanaf het moment dat ze hun eerste woorden hadden gewisseld. Iets wat in ieder geval Carina nooit eerde gevoeld had. Toch was het fijn dat haar gevoel bevestigd werd. Het was goed om te weten dat het wederzijds was, hoewel ze dat, puur en alleen omdat het gevoel zo sterk was al wel gemerkt had. Namida leek er onzekerder over, dus besloot Carina te bevestigen dat het niet vreemd was wat ze zei en dat ze hetzelfde gemerkt had. Namida had direct daarna naar haar bijzonderheid gevraagd, wat haar enigszins verwarde. Natuurlijk legde ze het graag uit, want het was niet alsof ze niet graag over haar passie vertelde, zeker niet tegenover iemand waarvan ze wist dat ze hem of haar door en door kon vertrouwen. Haar antwoord leek de blondine, wie haar een glimlachje schonk een nog een slokje van diens koffie nam, tevreden te stellen. Het leek het perfect te verklaren. Toen ze uitgesproken was, besloot ze het toch te vragen. Ze wilde niet overkomen alsof ze geen interesse toonde in de lus, maar het was duidelijk dat Namida meer wist over dit systeem dan zij.

'Well I’m a Light Warlock. So basically I can manipulate any kind of light and absorb light to become stronger. In that way we have similar powers. You’re connected to the stars and the planets, I’m connecting to the sun and every other light. That can cause a connection between two supernatural creatures, so that explains the connection that we feel.' Even bleef Carina stil. Haar mond had een onbewuste 'o' gevormd terwijl ze probeerde te verwerken hoeveel de twee in werkelijkheid gemeen hadden. Het was vreemd. Ze had haar grootmoeder gehad, die precies wist wat haar gave inhield, maar sinds haar overlijden had ze zich eenzaam gevoeld. En hoe meer ze alleen was, hoe meer haar bijzonderheid had gevoeld als een last die ze alleen had moeten dragen.

Plotseling was ze iemand tegen het lijf gelopen die haar heel goed leek te snappen en voor het eerst in lange tijd had ze het gevoel dat ze haar schouders kon laten zakken. 'Wow, I didn't know that...' sprak ze met ingehouden adem. Plotseling tekende een stralende glimlach haar gezicht. 'Well, we did find something you can teach me,' sprak ze, een tikkeltje plagend. 'I thought it was odd for me like to just like you instantly, after you made my papers fly all over the place.' Haar glimlach veranderde in een grote grijns. Plotseling echter, alsof ze het met het terughalen van die eerdere situatie over de duivel gehad had, zwaaide de deur voor een tweede keer open. In een reflex klampte Carina zich aan haar map vast. Ze herkenden de groep in leren jacks direct, en ze wierp vluchtig een blik op de klok. Tien over half zes. Ze zuchtte. Het zou niet lang meer duren voor de hel los zou barsten, en ze zou deze lastige zuiplappen niet bepaald hun moment laten verpesten. Ze greep naar haar jas en trok deze over de leuning van haar stoel naar zich toe. Vervolgens leunde ze over de tafel naar Carina, om op gedempte toon aan te geven wat er aan de hand was. 'We should go. Trust me, you don't want to be around when those guys start messing around.' Ze schudde haar hoofd en zuchtte. Elke dag weer, het werd vermoeiend. Ze schoof haar stoel naar achteren, legde de Noorse Kronen op tafel en liet nog even de pepermuntjes in haar zak glijden alvorens ze met de map onder haar arm richting de deur liep. Ze bedoelde, ze had er tenslotte wel voor betaald.
a galaxy of light's within


_________________

I have loved the stars too deeply to be fearful of the night
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t429-luna-carina-solis#89
Namida Escarlett
Tear of Sunlight
Tear of Sunlight
avatar

PROFIELAantal berichten : 15
IC-berichten : 13
Registratiedatum : 04-09-17
Leeftijd : 20
Accounts : ~Namida, Tissa, Haythel, Jinn, JR, Jeremy, Gerome, Seji, Laxus, Zeal, Elesis, Penelope, Link, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Light Warlock
Uiterlijke leeftijd: 19
Quote: From red to violet. They hold meaning. I couldn't see them because they were too bright. Shine on my heart and make it understand. Show me the prism.

BerichtOnderwerp: Re: Freckles and Constellations   za okt 07, 2017 9:39 pm




Freckles and Constellations


Namida had een band met Carina gevoeld van het moment dat hun ogen elkaar hadden ontmoet. Zij had al een vermoeden waar het vandaan was gekomen en zodra Carina haar kracht uitlegde, werd het ook steeds duidelijker. Carina zelf leek echter het verband niet in te zien. Namida begreep dat. Zij had ook buitengewoon veel kennis over bovennatuurlijke wezens om dit soort dingen te weten. Met geduld en enige enthousiasme legde ze het uit aan Carina. Die luisterde rustig naar de uitleg. 'Wow, I didn't know that...' was haar eerste reactie. Namida glimlachte lichtjes. Ze hoopte niet dat Carina haar nu als een freak zag, maar zodra Carina glimlachte, vlogen die gedachten al snel weg. 'Well, we did find something you can teach me,' sprak Carina een tikkeltje plagend. Even keek Namida verbaasd op, maar lachte al snel. ”Finally! Then I can do something in a return,” sprak Namida met een knipoog. 'I thought it was odd for me like to just like you instantly, after you made my papers fly all over the place.' sprak Carina verder met een grijns. Namida grinnikte zachtjes. ”I’m still very sorry for that,” verontschuldigde ze zich nogmaals.

Alsof het lot zo had gewild werd op dat moment weer de deur geopend. In een reflex klampte Carina zich weer vast aan haar papieren, terwijl Namida’s blik ging naar de nieuwe mensen die het café binnen liepen. Het waren een stel mannen met leren jacks aan. Namida trok lichtjes een wenkbrauw op. Ze kreeg hier een naar voorgevoel van. Haar blik ging naar Carina en zag hoe ze kort naar de klok keek. Zo daagde het Namida dat er iets aan de hand was. Licht bedenkelijk keek ze naar Carina die haar jas al van de leuning afpakte. Vervolgens richtte ze zich op haar en boog ze wat naar haar toe. Namida keek haar wat verward aan. 'We should go. Trust me, you don't want to be around when those guys start messing around.' sprak Carina op gedempte toon. Namida trok een wenkbrauw op en keek van Carina, die zuchtte en met haar hoofd schudde, naar de bende die zojuist binnen was gelopen. Namida kon begrijpen wat Carina bedoelde. Ze twijfelde er dan ook niet aan dat ze de waarheid sprak. Het liefst wou Namida de bende verjagen, maar het zou niks veranderen; ze zouden toch elke dag om dezelfde tijd weer terug komen. Ze besloot daarom net zoals Carina op te staan en trok haar jas weer aan. Ze legde eveneens wat geld op de bar neer, ook al wist ze niet of het genoeg was. Daarvoor had ze nog te weinig tijd gespendeerd in het land. Als het niet genoeg was, zou ze het wel te horen krijgen. Zodra Carina haar map had gepakt, liepen de twee naar de deur toe, maar ho maar dat ze zomaar naar buiten konden lopen. Nee een man blokkeerde hun weg. Aangezien Carina voorop liep richtte deze zich in eerste instantie op haar. ”Why won’t you two beauty’s stay here a little longer?” sprak de man op een flirterige wijze terwijl hij Carina’s haar tussen zijn vingers pakte en er op perverse wijze aan ruikte. Namida voelde op dat moment hoe een andere man net een hand op haar kont had gelegd. Namida klemde haar kaken op elkaar. Ze zou zich niet zo laten behandelen. Ze draaide zich meteen kwartslag om en sloeg de man in zijn gezicht. Veel tijd gaf ze hem niet om te reageren. Ze vormde een bal van licht en gooide deze op de man af. Het was genoeg om de man af te laten schrikken en om wat afstand te zorgen. Ze richtte zich vervolgens vlug op Carina en kwam naast haar staan. Zonder enige twijfeling legde ze een arm om haar heen en richtte ze haar strakke blik op de man. ”She’s mine,” sprak ze op een kille toon, waarna ze, inmiddels verbaasde man, weg duwde voor de deur en het café uit liep.

{OOC: beetje godmod, hopelijk is dat goed ^^”


Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t672-namida-escarlett
Carina Solis
Star Wars
Star Wars
avatar

PROFIELAantal berichten : 121
IC-berichten : 32
Registratiedatum : 25-06-17
Accounts : Ik heb dit vakje niet eens nodig pff wat bedoel je?
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Celestial Manipulation //Caelestikinesis
Uiterlijke leeftijd: 19
Quote: We are stars wrapped in skin - the light you are seeking has always been within

BerichtOnderwerp: Re: Freckles and Constellations   do okt 12, 2017 9:34 pm

.
.


we're stars wrapped in skin,
Carina baalde dat het alweer zo laat was. Ze baalde dat de vervelende groep roet in het eten kwam gooien net nu het zo interessant werd. De twee hadden zojuist vastgesteld dat hun bijzonderheden helemaal zo gek nog niet van elkaar lagen. Carina had er nog nooit van gehoord dat dat een soort diepere band tussen twee individuen kon creëren, en hing compleet aan Namida's lippen. Vooral toen ze in leek te gaan op haar voorstel om haar meer te leren over de bijzonderenwereld zoals Carina haar Noors had beloofd te leren, al was die deal niet helemaal eerlijk sinds Namida's kennis over haar onderwerp veel groter was dan dat van Carina over het hare. Het punt was in ieder geval, dat de komst van tien voor zes en daarmee van de ongure figuren haar niet bepaald aanstond. Ze informeerde Namida er kort over, en bereidde zich erop voor zo snel mogelijk te vertrekken. Gelukkig geloofde de blondine haar direct op haar woord en deed zij hetzelfde. Even keek ze naar het geld dat Namida had neergelegd, en vervolgens weer naar de klok. Ach, dat zou later wel komen. Voor nu moesten ze gaan. Ze draaide zich om, zich er van verzekerend dat Namida met haar mee zou lopen en begon zich met wat gejaagde passen naar de deur te verplaatsen. Voor ze haar hand tegen de deur kon leggen, echter, verschoof één van de mannen uit de groep en blokkeerde met zijn brede lichaam hun uitweg. Ze slikte terwijl ze een blik omhoog wierp. 'Why won’t you two beauty’s stay here a little longer?' Toen de man een streng van haar haar tussen zijn vingers pakte en de geur diep opsnoof, verstijfde ze. Haar herinneringen brachten haar terug naar Portugal, naar barre tijden waarin er van haar vrijheid niets meer over was. Ze voelde hoe de adrenaline door haar lijf gierde, maar er was geen vecht- of vluchtreflex, ze bleef enkel staan waar ze stond.

Plotseling hoorde ze achter zich een scherp geluid, een klap. Ze hoefde niet achterom te kijken om te weten dat Namida haar krachten gebruikten, ze voelde het. Alsof Namida het had overgenomen van de sterrenhemel, en haar, ook al was het klaarlichte dag, alsnog sterker kon maken. Ze zoog een hap lucht naar binnen, maakte gebruik van de onverdeelde aandacht van de man voor haar en gebruikte haar opgekropte, kosmische energie om hem een nare brandwond te bezorgen op de hand waarmee hij haar lokken vasthield. Met een kleine kreet trok hij zijn hand naar zich toe en keek hijgend op Carina neer. Nu was hij degene die verstijfd was en machteloos stond toe te kijken. Carina was niet zo van de wraak, maar ze moest toegeven, dit voelde geweldig. Het leek er echter op dat hij nog niet aan de kant zou stappen, en haar hoofd begon al te tollen met andere mogelijkheden, tot ze de energie in zich nogmaals sterker voelde worden en vervolgens Namida's arm om haar heen. 'She's mine.' Een tikkeltje verbaasd, en met moeite een klein glimlachje verbergend, scande Carina haar vanuit haar ooghoeken. Maar ze besloot snel mee te spelen en de man dezelfde, kille blik te gunnen. Namida kon hem met gemak op zij duwen en de deur openen.

De frisse lucht was een aangenaam onthaal in haar warme gezicht, en het was niet tot ze een paar passen buiten de deur hadden gezicht, dat Carina haar handen op haar knieën liet vallen en begon te lachen. 'That was amazing, did you see their faces?! proestte ze uit, 'I mean let's hope that they keep their mouths shut in there. But then again, who would believe those bunch of drunks? Let me reprahse that, let's pray that Bluebonnet won't find out that we've and broken curfew and went around teaching those perverts a lesson.' Even stopte ze om adem te halen, toen ratelde ze vrolijk verder. 'Oh and by the way, you didn't have to be for that coffee of yours, I was buying, you silly. They could use the tip, but here.' Carina greep in haar zak en overhandigde het gepaste bedrag voor één koffie door het zachtjes in haar handpalm te leggen. Even keek ze naar hun handen. Carina wist niet of zij de enige was die het voelde, en misschien was het omdat ze zojuist allebei hun bijzonderheden hadden gebruikt, maar ze had een soort aangename schok gevoeld. Ze besefte haar overenthousiaste woordenstroom van net en grinnikte even verontschuldigend, naar haar lippen gebarend dat ze vanaf nu haar mond zou houden. Even leunde ze tegen de bakstenen muur van het volgende gebouw en keek haar aan. Ze kon het niet laten, ze moest haar belofte alweer breken. 'Okay but one more thing,' verzuchtte ze nadat ze haar op elkaar geklemde lippen van elkaar had gehaald. 'She's mine?' grijnsde ze.
a galaxy of light's within


_________________

I have loved the stars too deeply to be fearful of the night
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t429-luna-carina-solis#89
Namida Escarlett
Tear of Sunlight
Tear of Sunlight
avatar

PROFIELAantal berichten : 15
IC-berichten : 13
Registratiedatum : 04-09-17
Leeftijd : 20
Accounts : ~Namida, Tissa, Haythel, Jinn, JR, Jeremy, Gerome, Seji, Laxus, Zeal, Elesis, Penelope, Link, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Light Warlock
Uiterlijke leeftijd: 19
Quote: From red to violet. They hold meaning. I couldn't see them because they were too bright. Shine on my heart and make it understand. Show me the prism.

BerichtOnderwerp: Re: Freckles and Constellations   zo okt 15, 2017 4:25 pm




Freckles and Constellations


Namida had niet getwijfeld over Carina’s woorden. Ze had de jongedame nog maar net ontmoet, maar vertrouwde haar nu al volledig. Wellicht kwam dit ook doordat hun krachten deels met elkaar waren verbonden. Namida pakte eveneens haar spullen en ze waren van plan om stilletjes en rustig langs de mannen te sluipen om naar buiten te gaan, maar de mannen dachten daar anders over. In eerste instantie had Namida het nog met woorden willen oplossen. Als dat een optie was dan ging ze geweld het liefst uit de weg, maar het was duidelijk dat de mannen niet zouden luisteren naar argumenten. Ze hadden hun handen al op de twee gelegd. Iets wat Namida zeker niet aanstond. Ze kon het op zich nog verdragen als iemand haar aanraakte, maar het zicht dat Carina tegen haar zin werd aangeraakt stond haar al helemaal niet aan. Ze wachtte dan ook geen seconde langer en ondernam actie. Ze sloeg de man in zijn gezicht. Via haar ooghoek merkte ze op hoe Carina zichzelf ook wist te bevrijden van de aanvaller. Meteen voelde ze opluchting tot haar komen, maar ze wist dat ze hier nog niet klaar waren. Namida liet als bedreiging nogmaals haar krachten zien, waarna ze een arm om Carina heen legde en ze duidelijk maakte dat ze van haar was. Met verbazing en schock kon Namida de mannen makkelijk voorbij lopen en kwamen ze uiteindelijk weer buiten terecht.

Eenmaal buiten liet Namida Carina weer los. De jongedame zette een paar passen voordat ze haar handen op haar knieën sloeg en lachte. 'That was amazing, did you see their faces?!’ proestte Carina het uit. Namida kon niet veel anders dan ook even lachen. ”Priceless,” merkte ze op over de gezichten. Ja dat was een mooi gezicht geweest. 'I mean let's hope that they keep their mouths shut in there. But then again, who would believe those bunch of drunks? Let me reprahse that, let's pray that Bluebonnet won't find out that we've and broken curfew and went around teaching those perverts a lesson.' sprak Carina verder. Namida wuifde de woorden weg met een klein lachje. ”It wouldn’t cause any problems,” kon ze haar al verzekeren. Namida had dit soort situatie al vaak genoeg meegemaakt. Dus jammer genoeg kon ze niet zo enthousiast en blij reageren als Carina, maar ze wist precies hoe het aanvoelde. Daarom lag een brede glimlach nog altijd rond haar lippen. Ze keek enkel toe hoe Carina reageerde op de hele situatie. Even nam het meisje de tijd om op adem te komen, waarna ze door ratelde. 'Oh and by the way, you didn't have to be for that coffee of yours, I was buying, you silly. They could use the tip, but here.' Namida keek daar wat verbaasd van op. ”Oh you were? I am so sorry I’m way too clueless about the currency here,” verontschuldigde Namida zich wat ongemakkelijke voor haar onwetend terwijl ze toekeek hoe Carina in haar zak naar iets graait. Al snel wordt het duidelijk dat ze wat geld tevoorschijn haalt en dit in Namida’s hand drukt. Namida kijkt wat verbaasd naar hun handen en vervolgens naar Carina. ”No wait, I can’t take this. You can keep it. Don’t worry about it,” zei Namida al snel en drukte het geld terug in Carina’s handen. Het maakte niet uit van wie het geld was, Namida kon wel door het leven komen met wat minder. Ze wou zich er enkel niet druk om maken en al helemaal niet dat anderen zich er zorgen om ging maken.

Carina grinnikte en maakte met een gebaar duidelijk dat ze haar mond zou houden. Namida grinnikte zachtjes en schudde haar hoofd. Ze had er weinig vertrouwen in dat Carina echt haar mond zou houden en daarbij zou Namida dat ook niet leuk vinden. Ze vond het fijn dat Carina zoveel sprak. Het gaf haar een prettig gevoel. Carina zette zich tegen de muur aan. Namida besloot een paar stappen in haar richting te zetten om te voorkomen dat ze in de weg stond van voorbijgangers. Eenmaal voor Carina duurde het niet lang of ze opende haar mond. 'Okay but one more thing,' verzuchtte ze. Namida grijnsde lichtjes. Plagend. Alsof ze wou zeggen ‘ik wist wel dat je je mond niet kon houden’. Ze wachtte vervolgens geduldig af. 'She's mine?' herhaalde Carina. Namida keek wat verbaasd op. Eerlijk gezegd had ze niet verwacht dat Carina daarmee zou komen. Op het moment zelf had Namida er ook niet echt over nagedacht. Ze had het gewoon zegt. Ze slaakte een ongemakkelijke lach en liet haar hand door haar lange blonde haren gaan. ”Yeah I’m sorry about that,” verontschuldigde Namida zich maar meteen. Ze kon zich voorstellen dat dat iets was waar Carina niet op zat te wachten. ”I didn’t mean to make you uncomfortable, but it was a good way to make them sure that they shouldn’t touch you if they didn’t want to get hurt,” verklaarde Namida haar actie met een verontschuldigende glimlach rond haar lippen.


Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t672-namida-escarlett
Carina Solis
Star Wars
Star Wars
avatar

PROFIELAantal berichten : 121
IC-berichten : 32
Registratiedatum : 25-06-17
Accounts : Ik heb dit vakje niet eens nodig pff wat bedoel je?
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Celestial Manipulation //Caelestikinesis
Uiterlijke leeftijd: 19
Quote: We are stars wrapped in skin - the light you are seeking has always been within

BerichtOnderwerp: Re: Freckles and Constellations   do okt 19, 2017 10:41 pm

.
.


we're stars wrapped in skin,
Carina kon haast niet geloven wat er zojuist was gebeurd en was duidelijk nog buiten zichzelf van enthousiasme tegen de tijd dat de buitenlucht hen tegemoet kwam. Als ze er zo over nadacht, vond ze het überhaupt bewonderenswaardig dat Namida nog wat woorden tussen dat geratel van haar wist te krijgen. Toen ze over het geld begon, realiseerde ze zich pas dat ze zichzelf met haar onduidelijke waterval aan woorden niet heel veel duidelijker maakte. 'Oh you were? I am so sorry I’m way too clueless about the currency here,' verontschuldigde Namida. Carina glimlachte terwijl ze haar hand in haar zak stak en het geld aan haar overhandigde. Ze leek zich voor veel dingen te willen verontschuldigen. Plotseling voelde ze hoe haar hand werd teruggeduwd. 'No wait, I can’t take this. You can keep it. Don’t worry about it,' sprak ze. Met een lichte zucht besloot Carina zich er uiteindelijk voor nu maar bij neer te leggen. Nu al kon ze duidelijk aan Namida zien dat ze geen beweging in haar overtuiging zou krijgen. Ze zou het wel een keer op een sluwere manier aanpakken en het geld ergens voor haar achterlaten. Carina wreef nu al in haar handen bij het vooruitzicht.

Al haar woorden leken tot een eind gekomen, -of dat was in ieder geval wat ze zichzelf en Namida beloofd had- maar toch zwichtte ze weer. Namida's zie-je-welblik maakte het ergens minder erg. Alsof het maar een simpel spelletje was en het niet uitmaakte dat ze verloor, omdat ze het samen speelden en het fijn hadden en dat het belangrijkste was. Hoe dan ook, de vraag was te brandend om niet gesteld te worden en Carina had het gevoel dat het nu moest. Namida echter, keek wat verbaasd op bij haar vraag. 'Yeah I'm sorry about that.' Nog een verontschuldiging. De brede grijns op Carina's gezicht vervaagde een beetje terwijl ze toekeek hoe Namida een beetje een ongemakkelijke houding aannam. 'I didn’t mean to make you uncomfortable, but it was a good way to make them sure that they shouldn’t touch you if they didn’t want to get hurt.' Het was een gevoel dat ze direct wilde rationaliseren, maar het was een gevoel dat plotseling erg prominent aanwezig was in haar borstkas. Teleurstelling. Wat, had ze ergens gehoopt dat Namida serieus was geweest? Dat was krankzinnig, ze kende Namida letterlijk pas enkele minuten. Ze herstelde zich tegenover het blonde meisje en trok een mondhoek omhoog. 'Well, you saved me,' sprak ze vreugdevol, aangevend dat Namida zich nergens voor hoefde te verontschuldigen. Als ze zich liet leiden door haar gevoel, wilde er wel eens vreemde dingen gebeuren. En wat ze nu deed was daar één van. Voor ze tijd had om te schrikken van zichzelf, had ze zich lichtjes voorover gebogen om haar lippen zachtjes, heel teder, tegen die van Namida te drukken. Weifelend had ze haar hand tegen haar wang gelegd om zichzelf los te maken. Wat ongelovig over haar eigen acties, stootte ze een zacht, onzeker lachje uit. Ze merkte hoe haar huid gloeide. Niet alleen omdat ze het warm had, maar ook omdat er een soort licht van onder haar huid vandaan kwam en haar deed oplichten als een ster. Nu was het haar beurt om zich te verontschuldigen. 'Sorry, that tends to happen when I'm either really scared or really happy,' begon ze, 'And I believe what I'm feeling now is a combination of both...'
a galaxy of light's within


_________________

I have loved the stars too deeply to be fearful of the night
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t429-luna-carina-solis#89
Gesponsorde inhoud



PROFIEL
RPG SHEET

BerichtOnderwerp: Re: Freckles and Constellations   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
Freckles and Constellations
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 2Ga naar pagina : 1, 2  Volgende

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Peculiar Children :: 
I n n d y r
 :: c e n t r e
-
Ga naar: