Welkom
Rules
Guide
Time line
Key words

P l o t ;
Een gewone voorbijganger zal het niet merken, maar er is iets vreemds aan de hand met het rode gebouwtje bovenop de kliffen in het kleine kustdorpje... Wat op het eerste gezicht een normale vuurtoren lijkt, vormt namelijk de ingang tot de tijdslus van Miss Bluebonnet. Niet iedereen kan de zich steeds herhalende dag in juli van 2011 binnentreden. Enkel zij die drager zijn van een recessief gen dat zich in hun DNA heeft gemanifesteerd en wat door hun aderen stroomt, zullen toegang krijgen tot de lus. Zij beschikken over een gave. Hun 'bijzonderheid' maakt het dagelijks leven voor hun niet gemakkelijk, en er ligt constant gevaar op de loer... Lees verder!

T e a m
Admin
Louise
Mentor
Lyana
Mentor
Zeal
Mentor
Sam
Mentor
Laurice
S w a p



C o u n t
#

C r e d s ;
Alle codes, teksten en afbeeldingen behoren tot de rechtmatige eigenaar of eigenaresse en mogen daarom nooit zonder toestemming gekopieerd of overgenomen worden. De site is gecodeerd en vormgegeven door Vera en wordt gehost op Actieforum. Het idee van deze RPG is gebasseerd op de boekenreeks Miss Peregrine's Home for Peculair Children van Ransom Riggs. Dit forum is getest in de volgende browsers:


15 oktober 2016



Deel | 
 

 A closed book with a nice cover

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Kyteranne Nuntissa
Mademoiselle
Mademoiselle
avatar

PROFIELAantal berichten : 45
IC-berichten : 35
Registratiedatum : 09-12-16
Leeftijd : 21
Accounts : ~Tissa, Elesis, Haythel, Jinn, Zeal, JR, Seji, Gerome, Namida, Link, Jeremy, Penelope, Laxus, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Air
Uiterlijke leeftijd: 2 Years
Quote: "Rien n'est vrai tout est permis."

BerichtOnderwerp: A closed book with a nice cover   wo jul 12, 2017 12:12 pm



Geduldig keek de witte poes toe hoe ook de laatste gast haar spullen pakte en vervolgens de grote ruimte vol met boeken verliet. Een zachte wind gleed door de ruimte heen en dat terwijl er geen raam of deur meer open stond. De wind gleed onder haar poten door en lieten haar op zweven. Stappend op de lucht trad ze met een traag tempo de ruimte door. Ze analyseert de omgeving om er zeker van te zijn dat er niemand meer was. De boeken deden haar veel. Ze wist niet goed waarom. Wellicht was het omdat sommigen net zo oud waren als zij, misschien omdat sommigen gebeurtenissen in die boeken haar feilloos konden weergeven. Boeken waren eigenlijk iets magisch. Ze bezaten de ongelooflijke kracht om iemand te helpen met een probleem waar men zelf niet bewust van was dat hij het had. Boeken kunnen je ook weg halen van de vreselijke realiteit. Ze konden je als een soort drug laten vergeten van al wat er mis was van de wereld. Maar ook met boeken kwam uiteindelijk de realiteit weer met een klap terug.

De witte poes genaamd Kyteranne Nuntissa liep al een tijd rond in de lus en ook al op de aardkloot. Ze is meestal op zichzelf (zoals de meeste van haar soortgenoten) en houd zich meestal op de achtergrond. Ze is een observeerder, maar is niet bang om in te grijpen. Door haar leeftijd heeft ze veel levenservaring en heeft ze ook al veel meegemaakt. Ze houd ervan om haar intelligentie te gebruiken om anderen te helpen en om anderen advies te geven. Ze zou zichzelf echter nooit opdringen. Als ze door heeft dat haar aanwezigheid niet op prijs word gesteld, dan zal ze meteen vertrekken en de persoon in kwestie alleen laten. Dankzij haar vermogen om met mensen te praten kan ze soms ook de brug zijn tussen de mens en het dier. Ze kan de tolk zijn tussen beiden partijen en ze voor het eerst echt een conversatie met elkaar hebben. In sommige gevallen kan dit ook weer problemen oplossen.

Tissa was bij de achterste rij boeken aangekomen toen ze de deur opnieuw hoorde open gaan. Vragend keek ze op. Het was al rond etenstijd. Iedereen zou nu aan tafel moeten zitten bij Bluebonnet. En je kon er maar beter zijn dan niet. Mevrouw Bluebonnet hield niet van laatkomers of van Peculiars die zich niet aan de regels hielden. Al helemaal niet met de vreselijke Hollows die rondspookten. Tissa voelde spontaan een rilling over haar rug gaan bij de gedachten aan die vreselijke wezens. Tissa zweefde terug naar haar oorspronkelijke plek; de vensterbank. Daar had ze beeld op de ingang van de bibliotheek en de eerste paar rijen boeken. Ze nam plaats op de vensterbank en vestigde haar krystal blauwe ogen opnieuw op de deur. ”May I help you?” vroeg Tissa met haar warme Frans accent.


_________________


Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t100-kyteranne-nuntissa
Laurice Andersson
Mentor
Mentor
avatar

PROFIELAantal berichten : 294
IC-berichten : 66
Registratiedatum : 02-04-17
Leeftijd : 19
Accounts : Laurice Andersson
Pippa Fraser
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Overleden mensen zien
Uiterlijke leeftijd: 17
Quote: Magic is all around, you just have to believe

BerichtOnderwerp: Re: A closed book with a nice cover   do jul 13, 2017 4:20 pm

Het was al de vierde keer deze week dat ze op weg was naar de bibliotheek. De eerste keer was ze op zoek gegaan naar informatie over lussen en alle bijzondere wezens die zich hier schuilhielden, maar al snel raakte ze verstrikt in alle informatie. Gretig had ze meer en meer boeken op haar lijstje gezet. Het afkickproces dat haar sinds het ontsnappen uit het gesticht had beziggehouden leek bijna afgelopen te zijn. Ze durfde dit echter nog niet helemaal zeker te zeggen. Het full-time thee drinken om rustig begon al te minderen alhoewel het natuurlijk een liefde van haar zou blijven. De drukte in het huis was echter nog wel een minder puntje. Peculiars waren overal en dus had Laurice er vandaag voor gekozen om de drukke lunch te skippen en een fijne zitzak in de bieb te dipsen. Met de minderende stress door de gewenning begon ze zichzelf ietsjes beter te verzorgen dan toen ze hier voor het eerst kwam. Haar joggingbroeken en oversized, lekker zittende truien hadden plaats gemaakt voor een paar jeans en leukere topjes. Ze was maar wat gaan uitproberen qua outfits, want de laatste keer dat ze voor de lus haar kleren had mogen uitkiezen was ze twaalf geweest. Met haar zachte bruine muts met pompon op, haar comfy spijkerbroek met gaten en alsnog een best knuffelige trui aan liep ze vandaag weer de bieb in. Ze vond het tijd om aan wat zelfstudie te beginnen. Toen ze in de lus aankwam had ze nog steeds niet geloofd dat haar vermogen om geesten te zien en voelen een gave was geweest ipv iets wat betekende dat ze een total psycho was. Ze vroeg zich af of ze die laatste gedachte ooit nog van zich af zou kunnen laten glijden. Om er eventueel over te lezen kon daarbij vast geen kwaad. Een beetje in haar eigen wereldje ging ze er van uit dat ze alleen in de ruimte was. Ze schrok dus even bij het horen van een warme vrouwenstem met een apart accent. Was dat Frans ofzo? Ze keek er snel van op, maar zag niemand. Hè? Was het een geest? De meeste doden die ze nog niet kende hadden echter vaak niet door dat Laurice ze waarnam. Verward bleef ze om zich heen kijken of ze iets over het hoofd had gezien totdat haar ogen uiteindelijk op een witte kat in de vensterbank viel. Lag het nou aan haar of staarde het dier nou even aandachtig naar haar terug? Toen ze had gelezen over de magische wezens in deze wereld had ze het bijna niet durfen geloven, maar met alles wat ze nu al gezien had, kon dit er toch eigenlijk ook nog wel bij? Een beetje ongemakkelijk schraapte ze haar keel ehm... wat moest je zeggen tegen een pratende kat? Zelf had ze nooit een huisdier gehad. De ' behaarde, vieze wezens', zoals haar ouders ze noemden, kwamen het huis niet in. Ze had wel eens de kat van de buren geaaid? "Ehm, Hey.. I'm Laurice" Okej, en dan? Ze dacht aan de vraag die de kat gesteld had. Maar keek nog even om zich heen of er echt geen andere personen aanwezig waren. "I think I can find my way, thank you," glimlachte ze beleefd. Alhoewel ze misschien beter haar geleende boek kon terugzetten, kon ze het met haar nieuwsgierigheid niet laten om nog een vraag te stellen. " Are you like a magical cat or something?" Het was misschien een brutale vraag zo uit het niets, maar haar lieve glimlach nam hier misschien iets van weg.

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Kyteranne Nuntissa
Mademoiselle
Mademoiselle
avatar

PROFIELAantal berichten : 45
IC-berichten : 35
Registratiedatum : 09-12-16
Leeftijd : 21
Accounts : ~Tissa, Elesis, Haythel, Jinn, Zeal, JR, Seji, Gerome, Namida, Link, Jeremy, Penelope, Laxus, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Air
Uiterlijke leeftijd: 2 Years
Quote: "Rien n'est vrai tout est permis."

BerichtOnderwerp: Re: A closed book with a nice cover   do jul 13, 2017 7:26 pm



Ze had niet verwacht dat er nog iemand de bibliotheek binnen zou komen. Wellicht had Tissa er ook een beetje op gehoopt dat de rust zou wederkeren. Zodra de deur open ging en er toch een persoon binnen stapte, reageerde ze echter niet gefrustreerd. Enkel nieuwsgierig. Ze nam haar plaats op de vensterbank en richtte haar blik op de ingang. Een jongedame was binnen gekomen. Een dame die Tissa al eerder in de bibliotheek had gezien. Enige wantrouwen werd hierdoor haast meteen weg gevaagd. Tissa vertrouwde mevrouw Bluebonnet erop dat ze haar kinderen goed genoeg kende om er zeker van te zijn dat ze geen gevaar vormde. Mocht de jongedame toch Tissa iets aan willen doen, dan kon Tissa prima voor zichzelf zorgen.

Haar stem verbrak de stilte. Ze zag hoe de indringer verward rond keek. De stilte kwam terug terwijl de dame rond zocht naar de persoon die de vraag had gesteld. Uiteindelijk eindigde haar blik bij de witte poes. Tissa keek haar zwijgend aan. Ze zwiepte eens met haar staart terwijl ze het oogcontact bleef vasthouden. Het meisje schraapte haar keel. Ze leek zich niet op haar gemak te voelen. "Ehm, Hey.. I'm Laurice" stelde de jongedame zichzelf voor. Tissa knikte eens. Een warme blik kwam in haar blauwe ogen. Ze wou zichzelf voorstellen, maar verwachtte nog een antwoord op haar eerdere gestelde vraag. Daarbij leek Laurice zich daar ook bewust van te zijn. "I think I can find my way, thank you," beantwoordde Laurice de vraag. Tissa knikte opnieuw en merkte de boek in haar handen op. ”I’m glad to hear that,” reageerde Tissa. Ze kon de goede manieren van de dame waarderen. Niet veel mensen en zelfs niet veel peculiars waren beleefd tegenover een poes.

Tissa wou ergens naar meer informatie vragen, maar ze wou Laurice ook niet ophouden. Wie was zij om haar neus in andermans zaken te steken? Bij Laurice leek de nieuwsgierigheid de bovenhand te nemen. " Are you like a magical cat or something?" vroeg ze. Tissa keek op van de vraag. Met een zachte bries stond ze op en stond zwevend in de lucht. ”My name is Kyteranne Nuntissa, but you may call me Tissa,” stelde Tissa zich eerst maar eens voor. ”I am a Peculiar Animal and I have the gift to bend air and to talk yes,” antwoordde ze Laurice’ vraag. Tissa vond nu de gelegenheid om haar vragen te stellen. Ze kwam iets dichterbij Laurice. ”You come here often, right?” vroeg Tissa. Haar houding was ontspannend. Ze wou enkel een fijn gesprek met de dame hebben. Als al snel bleek dat Laurice liever alleen was, dan zou Tissa wel ergens anders heen gaan.


_________________


Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t100-kyteranne-nuntissa
Laurice Andersson
Mentor
Mentor
avatar

PROFIELAantal berichten : 294
IC-berichten : 66
Registratiedatum : 02-04-17
Leeftijd : 19
Accounts : Laurice Andersson
Pippa Fraser
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Overleden mensen zien
Uiterlijke leeftijd: 17
Quote: Magic is all around, you just have to believe

BerichtOnderwerp: Re: A closed book with a nice cover   vr jul 14, 2017 10:14 am

Op Laurices eerste woorden gaf de poes een knikje. Ja toch? Zie je wel dat het de poes was! Deze plek, echt. Wie had ooit kunnen denken dat Laurice in een sprookje terecht zou komen. Te veel moest ze er niet over na denken. Dan begon ze toch weer lichtelijk te twijfelen of het allemaal echt was. Of het geen rare trans van haar was, terwijl haar echte lichaam zich nog in het gesticht bevond. Hoe kon je het ooit zeker weten? Ze genoot in ieder geval van de droom en het voelde aan de ene kant allemaal zo onrealistisch en aan de andere kant zo echt. Toen de poes dit keer weer op haar reageerde met woorden, kwam er een lichtelijk opgeluchte, maar vooral vriendelijke glimlach op Laurice haar gezicht. ”I’m glad to hear that,”
Zie je wel, ze had het wel goed gehoord! Even was ze de kat aan het bewonderen voordat ze haar lichtelijk brutale vraag stelde. De witte poes had opgekeken en was met een kleine luchtvlaag opgestaan. Wow wacht... Laurice deed moeite haar gezicht in plooi te houden en haar ogen niet uit te kijken. Ze moest nu toch echt eens wat beter gaan wennen aan al die magische dingen. Daar gingen de meeste mensen die ze al ontmoet had al vanuit. Maar toch, moest je dit dier zien. Ze zweefde! ”My name is Kyteranne Nuntissa, but you may call me Tissa. I am a Peculiar Animal and I have the gift to bend air and to talk yes.” Als ze de laatste tijd niet al zoveel had meegemaakt en als ze niet al meer van deze magie geproefd had, was ze misschien op haar knieën gevallen om deze heilige kat te aanbidden. Haar verwondering beperkte zich nu echter tot een glinster in haar verschillend gekleurde ogen. Dit was echt zo cool! Ook een klein koninklijk buiginkje moest ze onderdrukken. " Excuse me for my rudeness, you're the first Peculiar animal I've met. What a wonderful gift you have!"
Laurice kon wel netjes zijn als ze er aan dacht. Haar ouders waren rijke en chique mensen geweest naar de buitenwereld. Alles ging om status, als je dat maar wist. Het koppel Andersson waren schone en welvarende mensen. Alles was op en top perfect, totdat ze hun aparte kind kregen dat niet alleen uiterlijke afwijkingen had in de ogen, maar ook zelfs op haar elfde nog 'denkbeeldige' vrienden had. Ze was simpelweg een wild, losgeslagen kind geweest in hun ogen.
Tissa leek haar een nette poes, zo wit als ze was en met toch wel een chiquere manier van praten.
”You come here often, right?” Laurice besefte dat ze inderdaad al eens eerder een glimp van de witte poes had opgevangen. Ze keek even liefdevol om zich heen voordat ze antwoord gaf. "Yes, I guess hehe, it was a long time ago I last read a book before I came here and well... I guess I missed it more than I thought. Do you like reading Tissa?"

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Kyteranne Nuntissa
Mademoiselle
Mademoiselle
avatar

PROFIELAantal berichten : 45
IC-berichten : 35
Registratiedatum : 09-12-16
Leeftijd : 21
Accounts : ~Tissa, Elesis, Haythel, Jinn, Zeal, JR, Seji, Gerome, Namida, Link, Jeremy, Penelope, Laxus, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Air
Uiterlijke leeftijd: 2 Years
Quote: "Rien n'est vrai tout est permis."

BerichtOnderwerp: Re: A closed book with a nice cover   vr jul 14, 2017 2:36 pm



Tissa gokte erop dat de jongedame genaamd Laurice nog niet erg lang in de lus zat. Anders had ze waarschijnlijk niet zo verbaasd opgekeken van een pratende kat. Misschien moest Tissa Laurice maar vertellen over Akeyna, voordat Laurice de tijger tegen kwam en gillend wegrent. Dat zou Tissa de arme meid niet willen aan doen. Wellicht kon Tissa Laurice een beetje inleiden en nog enigszins helpen om te wennen aan de lus. Tissa wist als geen ander dat een lus heel anders kan zijn dan de buitenwereld. Misschien was Laurice in andere lussen geweest, maar waren er daar weinig tot geen Peculiar Animals. Tissa kon het niet weten, ze kon enkel een gokje wagen. In ieder geval zou ze zichzelf zo open mogelijk zetten om ervoor te zorgen dat Laurice niet bang zou zijn om haar vragen te stellen.

Tissa beantwoordde Laurice’s vraag met een korte voorbeeld van haar kracht een uitleg. Haar manieren waren zoals altijd erg goed. Tissa was nou eenmaal geboren en getogen bij de Franse adel, dus aan haar manieren zou het niet liggen. De verwarring in de ogen van het meisje veranderde in verwondering. Iets wat Tissa zeker kon waarderen, toch zette ze er geen hoge pet van op en probeerde ze zo normaal te blijven als dat kon. " Excuse me for my rudeness, you're the first Peculiar animal I've met. What a wonderful gift you have!" complimenteerde Laurice. Tissa knikte, als teken dat het wel goed zat en verdere verontschuldigingen niet meer nodig waren. ”It’s alright mon cher. You’re manners are explicit,” sprak Tissa met een geruststellende blik in haar ogen.

De volgende vraag die Tissa stelde was over de dame. Ze had haar hier vaker gezien, natuurlijk kon dat ook grote toeval zijn of had Tissa het mis gezien, maar het was een goed aanknopingspunt om een gesprek te beginnen. Mocht Laurice er niet voor open staan, dan kon ze de vraag snel genoeg afkappen. Tissa kreeg echter de ingaven dat Laurice wel in was voor een gesprek met een kat. Voordat er echter een antwoord kwam, keek de jongedame rond. Een glunderende blik van verliefdheid straalde in haar ogen. Een blik die Tissa kon waarderen. Ze had zeker passie voor de boeken, dat was duidelijk. "Yes, I guess hehe, it was a long time ago I last read a book before I came here and well... I guess I missed it more than I thought. Do you like reading Tissa?" sprak Laurice

Tissa ging zitten in de lucht en sloeg haar dikke witte start rond haar poten. ”I see you’re very passionate about the books,” reageerde Tissa. ”I don’t like to read, but I do like to hear stories,” gaf Tissa nu aan. Zo snel als ze was gaan zitten kwam ze ook weer overeind. Ze zette nog een paar stappen dichterbij de dame zodat haar blauwe ogen elk detail konden opvangen. ”How long have you been here Laurice?” vroeg Tissa met vriendelijkheid weerspiegeld in haar ogen.


_________________


Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t100-kyteranne-nuntissa
Laurice Andersson
Mentor
Mentor
avatar

PROFIELAantal berichten : 294
IC-berichten : 66
Registratiedatum : 02-04-17
Leeftijd : 19
Accounts : Laurice Andersson
Pippa Fraser
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Overleden mensen zien
Uiterlijke leeftijd: 17
Quote: Magic is all around, you just have to believe

BerichtOnderwerp: Re: A closed book with a nice cover   za jul 15, 2017 2:04 pm

De magische poes deed Laurice denken aan de leraressen die ze op haar basisschool had gehad. Zoals ze reflecteerde op Laurice haar gedrag en met het vleugje Frans. Zelf had ze behalve Engels nooit een extra taal geleerd. Dat had ze eigenlijk het jaar moeten krijgen dat zij voor het eerst in het gesticht had gezeten. Dat jaar was voor haar nog oké geweest. Er zaten wat verschrikkelijke psycho's tussen, die vrij gevaarlijk kon worden als je ze niet aanstond. Er was in ieder geval wel contact met andere levenden geweest, videogames en zo nu en dan wat andere activiteiten. Heel anders als de geheime, gesloten afdeling...
De leraren vroeger hadden echter nooit zo goed geweten wat ze met Laurice aanmoesten aangezien ze in hun ogen altijd in het niets hele gesprekken voerde en spelletjes speelde met 'denkbeeldige vrienden'. Die eigenschap had Kyteranne gelukkig (nog) niet getoond. Zij zou vast een perfecte leerkracht geweest zijn, alhoewel Laurice natuurlijk nog geen idee had hoeveel kennis het dier had en of het de uitlegskills zou hebben.

Tissa was zwevend gaan zitten en praatte verder. ”I see you’re very passionate about the books. I don’t like to read, but I do like to hear stories,”
Het kon best zijn dat katten helemaal niet het vermogen hadden om te lezen. Had het magische wezen voor haar niet gezegd dat ze het vermogen had om te praten? Dat hield lezen dan waarschijnlijk niet in aangezien de hersenen van dieren anders ontwikkeld waren. Laurice had echter op de een of andere manier toch wel het gevoel dat dieren veel meer wisten dan wat de mensen vaak verwachtten. Al was het dat de dieren veel meer op hun wijze intuïtie afgingen, waar mensen alles met hun hoofd en ego beredeneerden.

De kat stond weer op en kwam nog wat dichterbij. Vroeger was ze nooit zo veel met dieren in aanraking gekomen. Vooral omdat haar ouders er zo'n afkeer tegen hadden gehad. In haar omgang ermee was ze vergeleken met de meeste dierenvrienden dan misschien ook een beetje stuntelig. Vroeger hadden de katten van de buren haar vaker uit het niets gekrabd zonder dat ze het aan had zien komen. Het was allemaal absoluut niet bekent, maar het contact met dit magische wezen voelde tot nu toe verrassend chil aan.

”How long have you been here Laurice?” vroeg het dier nu met een vriendelijke blik aan het meisje. Oef, dat zwas even nadenken hoor. Sinds de zware afdeling van het gesticht was ze het gevoel voor tijd wel zo'n beetje kwijtgeraakt. Dag in dag uit zat ze toen in een klein kil kamertje opgesloten zonder vaak de kans te hebben gekregen om ook maar de buitenlucht te zien. De reden dat ze, voor haar ontsnapping weer bewust werd van tijd, was doordat ze de dagen op de muur had bijgehouden. De dagen en de experimenten, in een poging er een patroon te kunnen vinden. Na de ontsnapping had ze de dag waarop ze leefden wel weer zo nu en dan ergens gehoord. "I think about a month now maybe?"

Zou de poes de vraag hebben gesteld vanwege haar onwetendheid? Het zou niet de eerste keer zijn dat een peculiar ervan had opgekeken hoe onbekend het allemaal nog voor haar was. Nou ja, ze werkte er iig aan en meer kon ze niet doen.

"So I've still got much to learn about this place," voegde ze aan haar eerdere zin toe met een lichtellijk spijtig en verontschuldigend, schreef lachje.
"And you? Have you been here for long? "





_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Kyteranne Nuntissa
Mademoiselle
Mademoiselle
avatar

PROFIELAantal berichten : 45
IC-berichten : 35
Registratiedatum : 09-12-16
Leeftijd : 21
Accounts : ~Tissa, Elesis, Haythel, Jinn, Zeal, JR, Seji, Gerome, Namida, Link, Jeremy, Penelope, Laxus, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Air
Uiterlijke leeftijd: 2 Years
Quote: "Rien n'est vrai tout est permis."

BerichtOnderwerp: Re: A closed book with a nice cover   za jul 15, 2017 8:53 pm



Al snel bleek de grote liefde voor boeken van de jongedame voor haar genaamd Laurica. Tissa kon een passie zeker waarderen. Ze vond het fijn om te zien hoe een persoon kon stralen als hij/zij over zijn/haar passie praatte. Tissa zelf hield niet erg veel van lezen, maar hield ervan om verhalen te horen. Vooral levensverhalen. Die waren een stuk persoonlijker dan een boek. Natuurlijk was niet iedereen even open over zijn leven en Tissa zou dan ook zeker niet gaan pushen om een verhaal te horen, maar iedereen kon alles bij haar kwijt zonder dat ze ook maar één woord zou doorvertellen. In plaats daarvan zou ze de persoon helpen (als hij dit wenste) en hem tips kunnen geven die zij zelf nuttig had bevonden in het leven.

Tissa wou ergens haar passie voor de verhalen vertellen, maar ze wou liever niet verder afdwalen van de vraag die in haar hoofd rondspookte; hoelang zat Laurica in de lus? Als Tissa de eerste Peculiar Animal was die ze zag, dan was ze of nog niet lang in de lus of het was pure toeval en een spel van het lot. In ieder geval vond Tissa het niet erg om de jongedame in te lichten over alle Peculiar Animals die in en rond de villa leefde van mevrouw Bluebonnet. Met de goede manieren die ze bezat, vroeg ze als volgd aan Laurice hoelang ze in de lus zat. Het meisje moest even nadenken over de vraag en Tissa gaf haar de tijd. Tissa was dan ook erg geduldig van aard. Je zou heel veel moeite moeten doen om haar ongeduldig te krijgen. Boos werd ze zelde. Als ze écht boos wordt, kan ze echter wel een behoorlijke chaos aanrichtte met haar krachten.

"I think about a month now maybe?" antwoordde Laurice, ook al leek ze daar niet zo zeker van te zijn. Tissa knikte eens. Dat was nog niet erg lang. Dan was het logisch dat Laurice nog niet eerder een Peculiar Animal was tegengekomen. "So I've still got much to learn about this place," voegde Laurica aan haar antwoord toe met een scheef verontschuldigend glimlachje. Ze leek zich te beseffen waar Tissa’s vraag vandaan kwam. Tissa gaf haar al snel een geruststellende blik. ”That’s more than alright,” reageerde ze dan ook. ”I could give help you if you want to. There are more Peculiar Animals around and they aren’t all housecats,” bood Tissa aan met een tintje humor in haar laatste woorden.

"And you? Have you been here for long? " keerde Laurice de vraag terug. Tissa had dat verwacht. Haar antwoord had ze dan ook klaar liggen, maar dat kwam ook doordat ze de tijd goed in de gaten hield. Als je dat vergat, vergat je ook te genieten van je tijd en daarmee je leven. ”I’ve been in miss Bluebonnet’s loop voor 38 years,” antwoordde Tissa. ”I used to live in France before that,” voegde ze er nog aan toe, ook al leek haar accent het wel uit te leggen.  Tissa besloot terug te komen op haar eerdere woorden. ”So, are you enjoying your time here? You can be honest with me,” sprak Tissa met een warme blik in haar ogen. Door haar manieren en praten hadden sommigen het gevoel dat ze altijd beleefd moesten zijn tegenover haar en altijd zo plezierig antwoord moesten geven, maar Tissa had het liefste enkel de waarheid. Met koetjes en kalfjes kwamen ze nergens.

_________________


Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t100-kyteranne-nuntissa
Gesponsorde inhoud



PROFIEL
RPG SHEET

BerichtOnderwerp: Re: A closed book with a nice cover   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
A closed book with a nice cover
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» [Closed] Halloween Sprite Contest
» Hi, Nice to meet you! [+Hollypaw]

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Peculiar Children :: 
Miss Bluebonnet's abode
 :: f i r s t . f l o o r :: l i b r a r y
-
Ga naar: