Welkom
Rules
Guide
Time line
Key words

P l o t ;
Een gewone voorbijganger zal het niet merken, maar er is iets vreemds aan de hand met het rode gebouwtje bovenop de kliffen in het kleine kustdorpje... Wat op het eerste gezicht een normale vuurtoren lijkt, vormt namelijk de ingang tot de tijdslus van Miss Bluebonnet. Niet iedereen kan de zich steeds herhalende dag in juli van 2011 binnentreden. Enkel zij die drager zijn van een recessief gen dat zich in hun DNA heeft gemanifesteerd en wat door hun aderen stroomt, zullen toegang krijgen tot de lus. Zij beschikken over een gave. Hun 'bijzonderheid' maakt het dagelijks leven voor hun niet gemakkelijk, en er ligt constant gevaar op de loer... Lees verder!

T e a m
Admin
Louise
Mentor
Lyana
Mentor
Zeal
Mentor
Sam
Mentor
Laurice
S w a p



C o u n t
#

C r e d s ;
Alle codes, teksten en afbeeldingen behoren tot de rechtmatige eigenaar of eigenaresse en mogen daarom nooit zonder toestemming gekopieerd of overgenomen worden. De site is gecodeerd en vormgegeven door Vera en wordt gehost op Actieforum. Het idee van deze RPG is gebasseerd op de boekenreeks Miss Peregrine's Home for Peculair Children van Ransom Riggs. Dit forum is getest in de volgende browsers:


15 oktober 2016



Deel | 
 

 Where the lonely ones roam.

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Jinn Suthcliff
Leviathan
Leviathan
avatar

PROFIELAantal berichten : 151
IC-berichten : 112
Registratiedatum : 04-12-16
Leeftijd : 20
Accounts : ~Jinn, Tissa, Elesis, Haythel, Zeal, JR, Seji, Gerome, Namida, Link, Jeremy, Penelope, Laxus, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Snake Manipulator
Uiterlijke leeftijd: 17 years
Quote: I'm not living for you, I'm just living so chill with your games.

BerichtOnderwerp: Where the lonely ones roam.   ma jul 17, 2017 12:31 pm



You’re so delusional.



Zwijgend keek Jinn voor zich uit. Hij zat op de bank in de woonkamer. Voor de verandering was deze eens leeg, maar dat kon ook komen doordat hij midden in de nacht uit bed was gekropen en nu hier zat. In enige zin kon hij van de stilte genieten, maar aan de andere kant voelde hij de eenzaamheid op zich af kruipen. Die ene keer dat hij moeite had gedaan om sociaal te zijn was ook niet per se goed afgelopen. Men had raar opgekeken. Jinn was nou eenmaal een social outcast. Zodra hij weg was gelopen van huis had hij de mensheid afgezworen en vertrouwde hij enkel slangen nog. Mensen zouden altijd blijven liegen en alles doen om te bereiken wat zij wilden bereiken. Ongeacht of het ten koste ging van anderen. Het leek altijd maar een oneerlijke strijd te zijn.

Jinn’s blik gleed af naar de vele slangen die de woonkamer over hadden genomen. In de duisternis krioelde het van de glibberige beesten. Ook om Jinn’s bovenlichaam krioelde het van de slangen. Zijn trouwe metgezel Beast lag nog altijd braaf rond zijn hals. De slangen hadden in de gaten dat er iets mis was met Jinn. Ze gedroegen zich onrustig. Gelukkig kon Jinn de slangen zo manipuleren dat ze het gesis aan de zachte kant hielden, anders was mevrouw Bluebonnet al snel beneden gekomen. Ondanks de vele slangen was de woonkamer nog netjes. Zijn slangen konden goed manoeuvreren en zouden dan ook geen onnodig spoor van chaos achterlaten. Zo was Jinn ook. Hij vermoordde niet snel mensen, maar als het nodig was, was hij niet bang om de trigger over te halen. Dan zou hij de perfecte moord kunnen beoefenen zonder een greintje trots of plezier te ervaren.

Jinn probeerde zich nog altijd te herstellen. Hij mocht niet zwak lijken. Zijn broer zou hem daar wel op aanspreken of hem ermee plagen. Zo onvolwassen was hij wel. Daarbij moest Jinn opgewassen zijn voor het gevaar dat dichterbij leek te komen. Jeremy. Zijn vader en ook de leider van het rijk dat zijn broer zou moeten leiden op een dag. Zijn ouders hadden Jinn niet geaccepteerd zodra hij zijn slangen krachten aan het ontwikkelen was. Ze stonden zelfs op het punt om hem naar een lab te brengen zodat experts de krachten weg konden nemen, maar Jinn weigerde dat te doen. Eindelijk had hij iets gevonden wat hem gelukkig maakte en zij wouden het meteen wegnemen. Het liet zien hoe de mensheid in elkaar stak. Tenminste in zijn ogen. En elke naïeve keer als hij het nog eens wou proberen, eindigde het elke keer weer in een flop. Mensen waren niet te vertrouwen. Dus hij moest maar leren leven met de eenzaamheid.



_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t86-jinn-suthcliff
Typhon Reinswald
a-mean-o acid
a-mean-o acid
avatar

PROFIELAantal berichten : 86
IC-berichten : 55
Registratiedatum : 14-07-17
Leeftijd : 18
Accounts : -Typhon Reinswald
-Rafe Adler
-Gunner Jäger
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid:
Uiterlijke leeftijd:
Quote:

BerichtOnderwerp: Re: Where the lonely ones roam.   do jul 20, 2017 12:00 am

TAG: Jinn

De rook van zijn kersverse joint vloeide door zijn longen terwijl hij zich door het trappenhuis naar de begaande grond begaf. Het was midden in de nacht en de meeste peculiars waren op een doordeweekse dag allang naar dromenland vertrokken in hun warme vertrouwde bedjes—Typhon daarentegen, was weer een geval apart. Een normaal persoon was voornamelijk overdag actief terwijl hij in tegenstelling later op de dag pas actief werd. In de avond en de nacht waren er op z’n minst geen overbodige prikkels van jonge kinderen die extreem luidruchtig zijn, iets waar Typhon ongelooflijk chagrijnig van kon worden. Om zichzelf de moeite te besparen was hij van plan zijn joint in alle rust op te roken in de living room. Normaliter was er geen kip te bekennen, dus ook geen roommate die aan je kop liep te zeiken omdat die graag wilde slapen. Perfect dus.

Het tegendeel was echter waar ditmaal. De getatoeëerde jongen kwam tot stilstand in de opening dat leidde tot de living room. Verschillende soorten slangen krioelden over de vloer en omringden allemaal een bepaalde jongen met lichtblonde haren, die overigens ook nog omhelst werd door slangen—er lag er zelfs een in zijn nek. Een frons speelde met Typhon wenkbrauwen terwijl hij naar het tafereel voor zich keek en herkende al snel het persoon dat op de plek van de bank zat waar hij zich ook maar al te vaak bevond rond dit tijdstip: het was dat slangenjong, Jinn als hij het zich goed kon herinneren. De jongen zijn obsessie voor slangen ging zelfs zover dat hij -naar Typhons mening- zelf meer op een slang leek dan op een mens. Voor de rest kende Typhon hem niet echt, had hem zelfs nooit horen praten, misschien een keer horen slissen tegen zijn soortgenoten die hem wel overal leken te volgen maar meer ook niet.

Een zucht verliet de longen van de bruinharige jongen terwijl hij zich begaf naar dezelfde bank waar het slangenjong zich op bevond, totaal niet uitkijkend of hij niet per ongeluk op het lijf van een van zijn makkers ging staan. “Keep those slippery things away from me will ya?” deelde hij mee terwijl hij een trekje van zijn joint nam en zijn rug met de leuning van de bank in aanraking liet komen, Jinn zelf geen blik waardig gunnend. Niet dat hij die zou kunnen zien door zijn levende muur van slangen heen, maar dat terzijde. “If one of your only friends dares to invade my personal space I will make sure to melt them alive with the acid coming from the tips of my fingers,” waarschuwde hij hem met een geïrriteerde ondertoon aangezien hij had verwacht de living room leeg aan te treffen. “And believe me, that shit’s got a low pH. I bet you won’t be able to find any other acid with such a terrific low pH,” vervolgde en draaide toch maar zijn hoofd in de richting van het slangenjong om te verzekeren dat zijn message bij hem binnen was gekomen. Eerlijk gezegd had hij geen idee hoe laag de pH van het zuur afkomstig uit zijn lichaam was; scheikunde was niet zijn favoriete vak. Hij had in ieder geval gezien wat het kon aanrichten, maar een beetje ‘slim’ klinken kon geen kwaad right?
circe


_________________




V O I C E
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jinn Suthcliff
Leviathan
Leviathan
avatar

PROFIELAantal berichten : 151
IC-berichten : 112
Registratiedatum : 04-12-16
Leeftijd : 20
Accounts : ~Jinn, Tissa, Elesis, Haythel, Zeal, JR, Seji, Gerome, Namida, Link, Jeremy, Penelope, Laxus, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Snake Manipulator
Uiterlijke leeftijd: 17 years
Quote: I'm not living for you, I'm just living so chill with your games.

BerichtOnderwerp: Re: Where the lonely ones roam.   do jul 20, 2017 11:15 am



You’re so delusional.


Zwijgend keek Jinn voor zich uit. Wellicht kon hij de tv aanzetten en naar de tv staren terwijl die aan stond, maar Jinn zag er het nut niet van in. Daarbij kon het de anderen wakker maken. Jinn’s blik ging naar de vele slangen die de vloer van de woonkamer hadden gezaaid. Je kon haast de vloer er niet meer door zien en aangezien het donker was, leek het net alsof de vloer krioelde onder je voeten. Normaal hield Jinn de aantallen van zijn slangen wel in toom. Dan had hij enkel een dozijn slangen rond zijn lichaam en een enkeling die zijn omgeving in de gaten hield, maar nu had hij besloten om het te laten gaan. Niemand zou hem hier storen, toch?

De geur van een jointe wist zijn neus te bereiken. Jinn keek niet op. In plaats daarvan liet hij zijn slangen het werk doen. Ongezien slopen ze de hal weer in. Al snel liep de vreemdeling de woonkamer binnen. De persoon met de joint. De slangen gaven hem de informatie die hij nodig had. Zijn naam was Typhon. Een jongen die zich duidelijk niet aan de regels hield, verschillende tattoos had en bijzondere krachten had. Als Jinn’s vader de jongen was tegengekomen had hij hem vast en zeker gebruikt om voor hem te werken. Jinn had geen zin in sociaal contact. What a surprise. Het was de reden waarom hij midden in de nacht tot voor kort alleen in de woonkamer zat. Hij hoopte erop dat Typhon door zou lopen naar buiten om daar zijn joint verder te roken, maar kennelijk had hopen geen zin.

De jongen kwam naar hem toe. De slangen siste bedreigend en hapte naar zijn benen, maar gingen wel aan de kant. Ze deden het dan ook meer als een waarschuwing. Jinn had hen immers niet het bevel gegeven om de jongen aan te vallen. Jinn zag nog geen reden tot en wou geen onnodige troep veroorzaken. “Keep those slippery things away from me will ya?” sprak Typhon, waarna hij een nieuw trekje nam en plaats nam op de bank. ”Keep that smoke away from me will ya?” sprak Jinn op zijn beurt. Zijn nadruk op zijn laatste woorden sprak hij net zo uit als Typhon deed. Wellicht had zijn plotselinge verschijning enige irritatie bij hem opgewekt. Jinn moest niks hebben van verdovende middelen. Hij moest altijd scherp blijven en op zijn hoede zijn. Hij wist niet wanneer of hoe zijn vader hem kon vinden.

De twee waren allebei te koppig om elkaar aan te kijken. Tenminste, Jinn bleef stug voor zich uit kijken. “If one of your only friends dares to invade my personal space I will make sure to melt them alive with the acid coming from the tips of my fingers,” waarschuwde Typhon Jinn. Ook in zijn stem was wat irritatie te bekennen. Jinn richtte zijn blik zwijgend op de getatoeëerde jongen. Dacht hij echt dat hij Jinn kon bedreigen? “And believe me, that shit’s got a low pH. I bet you won’t be able to find any other acid with such a terrific low pH,” voegde Typhon aan zijn woorden toe en richtte zich nu ook even op Jinn. Jinn keek hem nog altijd emotieloos aan. ”Oh I’m petrified with fear,” reageerde Jinn enkel droog op zijn woorden. Bang was hij zeker niet voor de jongen.

Een lichte grijns begon zowaar zijn lippen te sieren. Iets wat niet vaak voor kwam, maar daar was Typhon zich waarschijnlijk niet van bewust. Immers hadden de twee elkaar nog nauwelijks ontmoet en leek deze eerste ontmoeting niet al te best te verlopen. ”Go ahead, use your powers and burn them. If the pH is as low as you smartly describe it to be, then it would also burn a hole in the floor. Miss Bluebonnet would be thrilled to find out who did that,” sprak Jinn. Hoewel zijn stem emotieloos en kil klonk, gaf de grijns aan dat hij zich zeker wel amuseerde. ”Besides, it’s pretty naive to think that these are the only snakes I have,” maakte Jinn zijn woorden af, waarna hij zijn blik weer naar voren richtte.



_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t86-jinn-suthcliff
Typhon Reinswald
a-mean-o acid
a-mean-o acid
avatar

PROFIELAantal berichten : 86
IC-berichten : 55
Registratiedatum : 14-07-17
Leeftijd : 18
Accounts : -Typhon Reinswald
-Rafe Adler
-Gunner Jäger
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid:
Uiterlijke leeftijd:
Quote:

BerichtOnderwerp: Re: Where the lonely ones roam.   do jul 20, 2017 4:12 pm

TAG: Jinn

Zijn wenkbrauw schoot omhoog toen degene naast hem zijn woorden op een mokkende toon herhaalde en er zijn eigen swing aangaf, iets wat hij niet verwacht had. Als Typhon Jinn waar dan ook spotte leek hij eerder sociaal contact te vermijden dan op te zoeken; gevestigd in zijn eigen wereldje samen met zijn slangenvrienden. Dat hij hem zo’n opmerking kon terug slingeren op zo’n toon verraste hem, echter niet op een aangename manier. Typhon had gehoopt dat de blonde jongen braaf had geknikt en geen woord meer zou hebben uitgesproken, maar hij had hem dus onderschat. De in tattoos bedekte jongen hief zijn hoofd en blies expres de rook in zijn richting. Onvolwassen? Waarschijnlijk, maar het kon hem bar weinig schelen.

Typhon snoof toen Jinn hem vertelde dat hij gerust zijn kracht mocht gebruiken om zijn slangen gewoonweg te laten smelten in het zuur waarvan hij beweerde dat het een extreem lage pH had, maar dat Bluebonnet waarschijnlijk niet al te blij zou zijn met het gat dat ook in de vloer zou komen. “Who says that my acid would have to touch the floor if I’d burn those snakes?” zei hij. Naar zijn gevoel kon hij namelijk gerust zo’n kronkelend beenloos wezen van de grond graaien en hem op zijn schoot verbranden. Typhons eigen huid was namelijk bestand tegen het zuur, al waren de kleren die zijn lichaam omhelsde natuurlijk een ander verhaal. Hij grinnikte kort toen Jinn vervolgde dat dit niet de enigste slangen waren die hij in zijn bezit had. “That’s not what I was aiming at pal,” sprak Typhon met een schrijntje sarcasme over ‘pal’ gestrooid. “I was aiming at the fact that I have never seen you have any proper social interaction with an actual person; you are drowned in your own little world with those snakes of yours, hence your ‘only friends’, verklaarde hij, de grijns die Jinns lippen sierde kopiërend. "If that's what you were referring to though," voegde hij er nog aan toe terwijl hij zich nog steeds in dezelfde positie bevond, nog steeds omringd door allemaal slangen. Akelige beesten vond hij ze, vond hij.

Omdat hij het niet laten kan en tegelijkertijd de blonde jongen wat meer de tent uit wilde lokken nam hij nog een trekje van zijn joint en verminderde de afstand tussen hen op de bank. Typhon blies vervolgens de rook dat zich verzameld had in zijn longen uit in het gezicht van de jongen. Ergens hield Typhon wel van een goed bekgevecht op zijn tijd, het bracht wat adrenaline met zich mee wat een kick bij hem veroorzaakte. Of het alleen bij een bekgevecht zou blijven betwijfelde hij echter. Daarnaast had hij al door dat Jinn niet speciaal voor hem de kamer zou verlaten, dus waarom het niet wat extra gezellig maken?
circe


_________________




V O I C E
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jinn Suthcliff
Leviathan
Leviathan
avatar

PROFIELAantal berichten : 151
IC-berichten : 112
Registratiedatum : 04-12-16
Leeftijd : 20
Accounts : ~Jinn, Tissa, Elesis, Haythel, Zeal, JR, Seji, Gerome, Namida, Link, Jeremy, Penelope, Laxus, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Snake Manipulator
Uiterlijke leeftijd: 17 years
Quote: I'm not living for you, I'm just living so chill with your games.

BerichtOnderwerp: Re: Where the lonely ones roam.   do jul 20, 2017 7:11 pm



You’re so delusional.


Jinn negeerde de rook zo goed als hij kon, maar irritatie begon op te spelen. Het slaaptekort speelde wellicht een rol, maar hij was sowieso gefrustreerd met zichzelf de afgelopen paar dagen. Jinn zou nu sneller zich laten opjagen dan normaal en was dan ook niet bang om een gevecht aan te gaan. Jinn kreeg al een waarschuwing naar zijn hoofd geslingerd, die Jinn met dezelfde snelheid weer terug wierp. “Who says that my acid would have to touch the floor if I’d burn those snakes?” vroeg Typhon. Jinn keek hem voor een moment aan, waarna hij zijn schouders ophaalde. ”If you have another way I’d like to see you try,” reageerde hij er enkel op met lichte uitdaging in zijn stem.

Vervolgens voegde Jinn eraan toe dat deze slangen niet de enige slangen waren die in zijn bezit waren. Typhon lachte echter na zijn woorden. “That’s not what I was aiming at pal,” begon Typhon met enige sarcasme. Jinn trok een wenkbrauw op. Wat anders kon de jongen bedoelen? “I was aiming at the fact that I have never seen you have any proper social interaction with an actual person; you are drowned in your own little world with those snakes of yours, hence your ‘only friends’, legde Typhon uit met een grijns rond zijn lippen. Jinn daarentegen keek de jongen met een kille blik aan. De frustratie en irritatie bouwde zich op. Typhon had zijn vinger op de zere plek gelegd. "If that's what you were referring to though," voegde Typhon er nog aan toe.

Jinn behield zijn kalmte. Jinn was daar immers in getraind, om emotieloos te zijn en zich niet op de kast te laten jagen. Als hij immers erg door het lint ging, konden zijn andere krachten er nog wel eens bij komen kijken. Jinn had zijn woorden klaar liggen, maar voordat hij zijn weerwoord kon geven, boog de jongen dichter naar hem toe en kreeg hij de rook opnieuw in zijn gezicht. De slangen begonnen heviger te sissen terwijl Jinn kort zijn blik afweek. Beast, de zwarte slang met groene markering, nam van de kleine afstand gebruik om nogmaals naar Typhon te happen, maar zou hem ditmaal raken mits de jongen niet weer afstand had genomen. Jinn negeerde de situatie en besloot zich op het eerdere onderwerp te storten. ”It’s very sweet of you to show your concern, but I believe I’m better of with snakes than with pathetic human beings like you. Besides, I don’t see you being social with others as well,” sprak Jinn op een koele toon. ”Or are you trying to convince me that you have a secret group of friends that none of my snakes know of?” daagde Jinn hem uit terwijl hij zijn hoofd wat scheef hield. Alsof hij o zo onschuldig was.



_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t86-jinn-suthcliff
Typhon Reinswald
a-mean-o acid
a-mean-o acid
avatar

PROFIELAantal berichten : 86
IC-berichten : 55
Registratiedatum : 14-07-17
Leeftijd : 18
Accounts : -Typhon Reinswald
-Rafe Adler
-Gunner Jäger
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid:
Uiterlijke leeftijd:
Quote:

BerichtOnderwerp: Re: Where the lonely ones roam.   za jul 22, 2017 11:51 pm

TAG: Jinn

Soms keek hij kort naar de blondharige jongen naast zich op de bank. Het viel hem op dat alle slangen hun eigen weg volgde rondom Jinn, maar er was één specifieke slang die al die tijd al om zijn nek hing—met even felgroene ogen als de jongen zelf. Merkwaardig, vond Typhon het. Hij snoof kort toen Jinn zei dat hij dan wel zou willen zien hoe hij het voor elkaar zou krijgen om een slang te verbranden met zijn zuur maar de grond zou besparen, een licht uitdagende ondertoon zijn stem strelend. Natuurlijk was er in praktijk geen garantie dat de vloer daadwerkelijk ongedeerd zou blijven als hij zijn krachten zou gebruiken op die slangen van hem, in theorie zou het kunnen. Aangezien er geen slang zijn ‘personal space’ betrad besloot hij maar om het niet te demonstreren en het simpelweg te laten voor wat het is. Misschien kwam er zo nog wel een situatie waarin hij het kon demonstreren.

Een sluwe blik sierde zijn gelaat terwijl een grijns met zijn lippen speelde nadat hij aan Jinn had uitgelegd waarna hij refereerde met ‘only friends’. Een kille blik kreeg de getatoeëerde jongen toegeworpen door zijn slachtoffer, met een stilte volgend. Typhon had het gevoel dat hij een gaatje had weten te creëren in het pantser dat Jinn om zich heen hield, maar zijn lichaamstaal was nog steeds moeilijk te lezen waardoor Typhon niet goed kon inschatten wat Jinns volgende move zou zijn.

Typhon was wat dichterbij Jinn gekropen om de verse rook van zijn joint  in zijn gezicht uit te blazen, proberend hem uit te lokken. In plaats van dat hij meteen reactie uit Jinn zou krijgen reageerde zijn rechterhand in een kwestie van een seconde door naar Typhon uit te halen. Reflexmatig dook hij naar achteren, maar niet snel genoeg. Hij voelde hoe de vlijmscherpe tanden van het beest over zijn wang heen schraapten maar doordat hij net wegtrok zich niet konden begraven in het zachte vlees. Druppeltjes bloed begonnen op te wellen uit de verse sneden op zijn gezicht—ze waren echter niet diep, de tijd zou het genezen. Desondanks het maar twee kleine verwondinkjes waren begon de tempratuur van de bruinharige jongens bloed langzamerhand te stijgen tot het kookpunt. Dat was zeker een van zijn zwakke punten: hij raakte snel opgefokt als iets niet volgens zijn wil ging. “Is that snake your personal bodyguard? Couldn’t you afford a human bodyguard, or were you too scared so you simply went for a snake instead?” spotte hij, zijn blik meer gericht op het lange dier rondom de jongen nek dan op de ogen van Jinn.

”It’s very sweet of you to show your concern, but I believe I’m better of with snakes than with pathetic human beings like you. Besides, I don’t see you being social with others as well,” sprak Jinn op een koele toon. ”Or are you trying to convince me that you have a secret group of friends that none of my snakes know of?” antwoordde Jinn. Een frons begon te spelen met Typhon zijn wenkbrauwen, proberend de puzzelstukjes samen te voegen. Hij had gelijk dat hij niet bepaald sociaal was met anderen. Hij had wel enige mensen waarmee hij zo nu en dan optrok, maar of hij het echt vrienden kon noemen? Nee, daar zag hij ze te weinig voor en die klik was er ook niet bepaald. Het raadsel was echter wat hij bedoelde met ‘that none of my snakes know of’. Spioneerden die kronkelige vieze beesten van hem iedereen die  hier woonde zodat hij ze zoveel mogelijk kon ontwijken of zo? “What do you mean with ‘that none of my snakes know of’?” vroeg hij gefrustreerd met gespannen kaken, het andere gedeelte van zijn constatering compleet negerend. “Are these bastards your secret lil’ spies or something?” snoof hij en voelde zijn bloed onderhand al borrelen. “What other special functions do they fulfill besides spies and..” begon hij en keek vervolgens met een haatdragende blik naar de slang om zijn nek. “Bodyguards,” vervolgde hij licht grommend waarna hij de achterkant van de kop van het groen gemarkeerde beest wilde vastgrijpen, zijn handen al snel vochtig aanvoelend door het zuur wat door zijn lichaamscellen begon heen sijpelden wat steeds intenser op gang begon te komen naarmate zijn hand dichterbij kwam. Of hij het beest daadwerkelijk zou kunnen vastgrijpen was de vraag, aangezien Typhon al had opgemerkt dat die slangen zo vlug als water waren. Misschien raakte hij Jinn wel als het beest zou wegduiken, of de druppels zuur zouden op de grond terecht komen met een gat in de vloer als gevolg. Wat er zou gebeuren lag compleet aan de slang die rondom Jinns nek hing.
circe


_________________




V O I C E
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jinn Suthcliff
Leviathan
Leviathan
avatar

PROFIELAantal berichten : 151
IC-berichten : 112
Registratiedatum : 04-12-16
Leeftijd : 20
Accounts : ~Jinn, Tissa, Elesis, Haythel, Zeal, JR, Seji, Gerome, Namida, Link, Jeremy, Penelope, Laxus, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Snake Manipulator
Uiterlijke leeftijd: 17 years
Quote: I'm not living for you, I'm just living so chill with your games.

BerichtOnderwerp: Re: Where the lonely ones roam.   zo jul 23, 2017 1:15 pm



You’re so delusional.


Jinn had zijn slangen, en dan vooral Beast, in de hand gehouden. De andere slangen zouden wachten op een bevel, terwijl Beast nog een eigen geest had en soms een uithaal kon uitvoeren zonder Jinn’s bevel. Om die reden had Jinn hem even in de hand gehouden, maar zodra de jongen een gevoelige snaar had geraakt, liet Jinn Beast zijn gang gaan. Tot zijn voldoening liet de slang een wond achter. Natuurlijk was het geen grote wond. Het was dan ook meer een waarschuwing dan een aanval. In tegenstelling tot Jinn leek Typhon niet zo goed te zijn in het behouden van zijn kalmte. “Is that snake your personal bodyguard? Couldn’t you afford a human bodyguard, or were you too scared so you simply went for a snake instead?” spotte de jongen, ook al leek hij meer tegen Beast te praten dan tegen Jinn.

Jinn kon het niet helpen dat hij erdoor moest grijnzen. ”Next time that guy will get more than just a little scratch, which he’s already bitching about!” siste Beast boos richting Typhon, ook al zou alleen Jinn zijn woorden kunnen horen. Het deed Jinn breder grijnzen. ”He will,” sprak hij onder zijn adem door zodat Typhon niet veel kans had om het te horen. Beast liet met een sis weten dat hij bij was met Jinn’s besloot. Ook zij leken niet van plan te zijn om hiervan weg te open of om dit gesprek te laten eindigen met woorden. Er zou een gevecht komen en Jinn was niet bang om de aanval in te zetten. Daarbij wist hij wel wat van zijn tegenstander om hem van zijn troon te stoten. Met een lichte grijns drukte hij Typhon op het feit dat hij hem nooit met vrienden zag. Dus tenzij hij een geheime vriendengroep had, waar zijn slangen niets van af wisten, dan had hij dus evenmin sociale contacten als Jinn.

Typhon fronste zijn wenkbrauwen. Kennelijk had Jinn gelijk. Hij hoorde Typhon’s hersenen nog net niet kraken. Jinn was geduldig. Hij liet de arme jongen nadenken. “What do you mean with ‘that none of my snakes know of’?” vroeg Typhon gefrustreerd. Jinn grijnsde breder. ”C’mon Typhon, you’re a smart guy. You can figure it out,” moedigde hij de jongen aan alsof de jongen verstandelijk beperkt was. “Are these bastards your secret lil’ spies or something?” vervolgde Typhon. ”There you go big boy! I’m proud of you,” vervolgde Jinn zijn uitdagende reacties, ook al leek er niet veel uitdaging meer nodig te zijn. Jinn stond op scherp. Hij wist dat hij moest uitkijken voor eventueel zuur dat elk moment zijn kant op kon spuiten, maar hij voelde geen angst. Zijn slangen zouden hem beschermen.

“What other special functions do they fulfill besides spies and..” Een dodende blik werd op Beast geworpen die woedend terug siste. “Bodyguards,” maakte Typhon zijn woorden af. Jinn had geen tijd om er nog op te kunnen reageren. Zijn ogen lichtte kort op. Een simpel teken waarmee de aanval werd ingezet. De jongen deed een greep naar Beast. De slang wist de hand te ontduiken en om te voorkomen dat Jinn werd geraakt door het zuur, nam een half dozijn slangen de plek van Beast in in de hand van de jongen. Ze offerde zichzelf op en het duurde dan ook niet lang of ze waren dood. Het deerde Jinn niet. Hij gaf alleen iets om Beast. De rest van de slangen waren er om voor hem te vechten en om hem te beschermen. En vechten was precies datgene wat Jinn ging doen.

In een handomdraai schoten alle slangen recht op Typhon af. Jinn nam die tijd om overeind te schieten. Zijn ogen laaide op. Hij zou niet aan die jongen verliezen. Verschillende slangen beten de jongen toe of probeerde in de buurt te komen van hem om hem te wurgen. Jinn weerhield hen er nog van om gif te gebruiken. Hij wou de jongen niet vermoorden. Dan zou Jinn immers in de problemen komen en Jinn had nog geen ander verblijf gevonden, dus voor nu kon hij zich een moord niet veroorloven. Hoe graag hij de jongen ook zou willen vermoorden. Voor nu wou Jinn de jongen enkel buiten westen werken en ervoor zorgen dat de jongen hem voortaan alleen liet zijn.



_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t86-jinn-suthcliff
Typhon Reinswald
a-mean-o acid
a-mean-o acid
avatar

PROFIELAantal berichten : 86
IC-berichten : 55
Registratiedatum : 14-07-17
Leeftijd : 18
Accounts : -Typhon Reinswald
-Rafe Adler
-Gunner Jäger
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid:
Uiterlijke leeftijd:
Quote:

BerichtOnderwerp: Re: Where the lonely ones roam.   ma jul 24, 2017 9:48 pm

TAG: Jinn

Op dit moment vroeg hij zichzelf echt af waarom hij niet meteen een ommekeer had gemaakt en zijn weg naar buiten had gemaakt toen hij zag hoe de vloer van de woonkamer bezaaid was met krioelende lange slijmerige beesten. Hij had deze jongen door zijn antisociale stille gedrag zwaar onderschat, en was er achter gekomen dat hij zeker goed met woorden kon omgaan wat betreft comebacks en dergelijke. ”There you go big boy! I’m proud of you,” sprak Jinn op een uitdagende toon om Typhon nog meer uit de tent te lokken, wat zonder twijfel werkte. Hij had een enorm kort lontje en een tekort aan controle over zichzelf en zijn acties. De spier bij zijn oog kreeg ongecontroleerd impulsen toegediend waardoor die zo nu en dan samentrok terwijl hij zijn bloed voelde koken, this fucking kid.

Toen de grote slang om Jinn zijn nek wegdook voor Typhons hand die op hem af geraasd kwam verbaasde hem niets, het waren immers snelle dieren. Het verbaasde hem echter wel toen verschillende slangen die zich op de grond bevonden zijn plek innamen en hun huiden onderhand letterlijk smolten in zijn zure grip waardoor het al snel met ze gebeurd was, ze offerden zich op. Een lichte triomfantelijke grijns speelde met zijn lippen terwijl hij zijn ogen van de verbrandde slangen in zijn hand naar de kille blik van Jinn liet glijden. De blik van de jongen viel Typhon echter tegen, hij had verwacht wel een greintje van emotie te zien op zijn gezicht door de dood van zijn trouwe vrienden, maar het tegendeel was echter waar: er was totaal geen emotie te spotten. Er was alleen plaats voor die bekende kille blik. Typhon kon niet ontkennen dat die blik hem tegenviel; hij had graag wat emotie gezien op zijn gezicht als bevestiging dat hij hem geraakt had, verdriet—maar hij liet niets zien.

Erg lang om met zijn triomfantelijke gelaat naar hem te kijken had hij echter niet. Voor hij het kon bevatten vlogen alle slangen die eerst over de grond aan het kruipen waren recht op hem af waardoor zijn ogen wat groter werden. Verschillende paren vlijmscherpe lange tanden dansten om hem heen waarvan sommige ook daadwerkelijk zijn huid doorboorden, en hell, dat deed pijn. Zijn hekel aan slangen begon steeds groter te worden. Hij had het nooit echt op de beesten gehad, maar na vandaag zou het hem niets verbazen als dat uitgegroeid zou zijn tot pure haat diep van binnen. Natuurlijk probeerde Typhon zich niet op zijn kop te laten zitten en deed pogingen om met zijn zuurdragende handen op zijn minst de felste slangen vast te grijpen, hopend dat ze het zelfde lot tegemoet zouden gaan als de slangen van een paar ogenblikken geleden. “Can’t you even fight for yourself pal?!” zei hij tegen Jinn, zijn stem steeds luider worden naarmate hij het einde van de zin naderde. “Are you seriously so fucking weak?!” vervolgde hij zijn woorden. Hij had zijn zin nog niet afgemaakt toen hij de akelige schubben van een slang om zijn nek voelde wikkelen, en hij kon niet ontkennen dat hij toen wel een lichte paniek in zijn lichaam voelde opwellen. Zoals vele had hij wel eens filmpjes gekeken op internet waarin gigantische wurgslangen mensen hun luchtwegen tot de laatste millimeter toe leken dicht te knijpen met hun lange lijven. Doordat Typhon zich aardig bedreigd voelde op het moment was de aanmaak van het zuur in zijn handen en mond intens waardoor het langs zijn mondhoeken en handen naar beneden droop en wellicht op enkele slangen terecht zou komen. De vloer bleef echter zeker niet gespaard wat te horen was aan het sissende geluid dat ontstond als zijn zuur in aanraking kwam met de houten vloer. Met een dodelijke blik keek hij naar de felgroene ogen van Jinn die nu wel licht leken te geven en sloeg zijn hand in zijn richting zodat er een lading zuur zijn kant op kwam vliegen. Ondertussen probeerde hij met zijn andere hand de desbetreffende slang van zijn nek af te halen, hopend dat hij zou verbranden net zoals de andere.

Het feit dat Jinn er maar wat bijstond te kijken naar het schouwspel frustreerde hem echter uitermate. Die slangen leken wel alles voor hem te doen, en dan was hij degene die zonder kleerscheuren of iets dergelijks eronderuit zou weten te komen. “It honestly doesn’t suprise me you don’t really have any social contacts.” mutterde hij onder zijn adem terwijl hij hem met een haatvolle blik aankeek, voornamelijk doelend op waar hij zijn slangen op het moment voor gebruikte. Ditmaal probeerde hij hemzelf -in plaats van de slang om zijn nek- aan te vliegen waarbij hij zich specifiek richtte op zijn borstkast, in de hoop dat hij hem tegen de muur aan zou kunnen duwen om zijn bewegingsvrijheid te beperken en hem te kunnen bewerken—en dan maar hopen dat die slangen van hem mee zouden werken in zijn voordeel.
circe


_________________




V O I C E
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jinn Suthcliff
Leviathan
Leviathan
avatar

PROFIELAantal berichten : 151
IC-berichten : 112
Registratiedatum : 04-12-16
Leeftijd : 20
Accounts : ~Jinn, Tissa, Elesis, Haythel, Zeal, JR, Seji, Gerome, Namida, Link, Jeremy, Penelope, Laxus, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Snake Manipulator
Uiterlijke leeftijd: 17 years
Quote: I'm not living for you, I'm just living so chill with your games.

BerichtOnderwerp: Re: Where the lonely ones roam.   wo jul 26, 2017 1:30 pm



You’re so delusional.


Beast was meteen weg gedoken zodra Typhon een greep naar hem deed. Jinn maakte zich geen zorgen om de veiligheid van hem of van Beast. De andere slangen konden de hand tegenhouden en dat deden ze. Ze offerde zich op en gingen dood aan het zuur waar Typhon niet over gelogen had. Jinn zou dan ook wel geloven dat hem behoorlijk pijn kon doen mocht het hem raken. Jinn wou dat daarom het liefst voorkomen. Hij besloot dan ook zijn afstand te houden van de jongen. Jongen had hem aangekeken. Jinn gaf geen emotie vrij. Het boeide hem niet veel dat de slangen waren dood gegaan. Hij gaf niet om ze. Ze waren niet meer dan zijn slaven. Hij gaf Typhon niet de dood om lang te genieten van de moord die hij zojuist had gepleegd en besloot de tegenaanval in te zetten.

Slangen vlogen op de jongen af. Hij zag hoe zijn ogen vergrootte. Het deed Jinn goed. De kracht van verrassing was immers belangrijk en handig. De slangen volgde Jinn’s bevel nauw op en begonnen zich op Typhon te storten. Sommige probeerde hun tanden in hem te zetten en anderen probeerde zich om hem te wurgen. Het duurde niet lang of Typhon was ontdaan van de schrik en richtte zich op de slangen. Het zuur wist een deel van de slangen weg te branden, maar zo snel als ze verbrand waren, kwamen er nieuwe voor in de plaats. “Can’t you even fight for yourself pal?!” zei Typhon met een stem die luider werd naarmate hij het einde van de zin naderde. Jinn keek hem emotieloos aan. ”I don’t think you should be complaining. You have enough to fight with,” reageerde hij enkel. Jinn zou hem niet de genoegen geven om één op één te vechten. Het zou een domme fout van hem zijn. Het zuur zou hem kunnen doden voordat hij ook maar een klap had kunnen leveren. Typhon was naïef om te denken dat Jinn tegen hem zou vechten met lichamelijke krachten.

“Are you seriously so fucking weak?!” kon Typhon nog roepen, voordat een slang hem het zwijgen op wist te leggen. Jinn keek zwijgend toe terwijl de slang zich legde om Typhon’s hals. Het duurde niet lang of de slang vernauwde zijn greep. Iets wat de jongen ook leek te merken. Hij leek in lichte paniek te komen. Jinn deed een kleine stap dichterbij. Hij wou het gezicht van de jongen blijven zien. Hij merkte op hoe het zuur langs zijn mondhoeken droop. Het leek niet zo zeer als een aanval. Meer op een defensiemechanisme. Het deed hem denken aan zijn eigen defens mechanism. Die hij hoopte niet snel te triggeren. Ondertussen had het zuur ook de grond bereikt. Sommige slangen wisten het te ontwijken. Anderen gingen eraan dood. Echter hield een lichaam van een slang het zuur niet tegen. Jinn zag hoe het zuur zich een weg door het hout door beet. Dat was nog eens een teleurstelling. Kennelijk kon Typhon toch niet zijn woorden na komen.

Jinn keek terug naar Typhon, maar hij kon zijn blik nog niet vast op hem zetten of hij zag Typhon een beweging maken die hem opzij deed wijken. De jongen liet een lading zuur zijn kant op komen. Een deel van de slangen schoten terug richting Jinn om hem te beschermen, maar ze konden nooit op tijd zijn. Een paar slangen die nog rond zijn lichaam hingen wikkelde zich steviger rond zijn lichaam om hem te beschermen. Dankzij zijn behendigheid wist hij het grootste deel van het zuur te ontwijken. Achter zich hoorde hij het sissen, maar het duurde niet lang of hij voelde zijn huid op zijn wang brandden. Hij was geraakt. Zwijgend legde hij een hand op zijn huid. Hij voelde hoe het los zat. Zijn ogen vernauwden zich. Hij wist wat hier van ging komen. Was hij maar weg gegaan en de jongen met rust gelaten. Nu zou hij nog dieper in de puree raken.

“It honestly doesn’t suprise me you don’t really have any social contacts.” Jinn keek op van zijn probleem en richtte zijn blik op Typhon. ”Then why do you still bring it up?” kaatste Jinn de vraag. Een antwoord kreeg hij echter niet. De slang rond Typhon’s hals had hem los gelaten om ook Jinn te redden te van het eerder geworpen zuur. De jongen greep zijn kans en wist Jinn met een klap tegen de muur aan te werken. Jinn kneep zijn ogen kort dicht door klap, maar opende zijn ogen al snel. Hij voelde zijn ogen branden en wist wat het betekend. Zijn defensiemechanisme was geactiveerd. Het oogwit in zijn ogen kleurde zwart. Hij voelde de wond van eerder branden. Waarschijnlijk was er opnieuw wat zuur op gekomen. Het stukje veel kwam los en daarmee werd de huid onder zijn menselijke huid zichtbaar. Pik zwarte schubben kwamen tevoorschijn. Een slang kroop uit zijn oude huid, maar bij Jinn brak zijn huid open als een spiegel die kapot klapte. Eerst kwamen er een paar scheuren, maar vervolgens viel zijn hele huid in plakjes naar beneden. Dit hele proces vond maar in een klein minuutje plaats en voordat hij zelf het goed door had, was zijn huid geheel vervangen door de zwarte slangenhuid die zich bevond onder zijn echte huid.

Jinn keek de jongen met een vernietigende blik aan. ”Now you’ve done it,” sprak Jinn op een gedempte, maar o zo boze toon. Hij schoot naar voren en strekte zijn armen naar voren. De slangen stortte zich opnieuw op de jongen, maar mochten nu de jongen zeker wel vermoorden. Zijn verstand was verdoezeld onder de woede die hij kreeg. Hij had zo lang moeite gedaan om zijn emoties laag te houden en zo zijn zwarte huid te verbergen, maar Typhon moest daar per se een stokje voor steken. Zijn handen schoten naar Typhon’s keel. Zijn schubben waren dik en dienden als een pantser, maar het was de vraag of dat het zuur zou tegenhouden. Jinn dacht er niet over na. Het enige waar hij aan dacht was om de jongen te vermoorden. Het gif dat in zijn aderen stroomde, begaf zich richting zijn vingertoppen. Hij zou dit hier en nu eindigen!



_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t86-jinn-suthcliff
Typhon Reinswald
a-mean-o acid
a-mean-o acid
avatar

PROFIELAantal berichten : 86
IC-berichten : 55
Registratiedatum : 14-07-17
Leeftijd : 18
Accounts : -Typhon Reinswald
-Rafe Adler
-Gunner Jäger
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid:
Uiterlijke leeftijd:
Quote:

BerichtOnderwerp: Re: Where the lonely ones roam.   za jul 29, 2017 12:12 am

TAG: Jinn

““Can’t you even fight for yourself pal?!” had hij naar de blonde jongen geschreeuwd terwijl -naar zijn gevoel- duizende slangen tegelijkertijd op hem afvlogen die hij allemaal van zich probeerde af te weren. Helaas voor Typhon, ging Jinn overduidelijk niet voor zichzelf vechten. Op zichzelf had hij natuurlijk niets speciaals om zich mee te verweren, in tegenstelling tot Typhon. Jinn zou binnen no time knock out zijn geweest, of erger. Typhon vond het niet gek dat hij weigerde om zonder zijn slangen te vechten, maar baalde wel ontzettend aangezien dit hem enorm veel kracht kostte. De slangen hadden namelijk allesbehalve medelijden voor de getatoeëerde jongen.

Er had een slang zich om zijn nek heen gewikkeld die zijn grip al snel begon te vernauwen en zijn luchtwegen probeerde af te sluiten. De enorme druk dat het beest uitoefende op zijn adamsappel bracht een akelig gevoel met zich mee waardoor Typhon niet lang twijfelde om zijn hand tussen de slang zijn lichaam en zijn nek te plaatsen, zuurproductie vol in gang in zowel zijn mond als in zijn handen. Natuurlijk probeerde Typhon het slangenjong dat op zijn gemakje stond te kijken hoe hij gemarteld werd door zijn vrienden niet zonder kleerscheuren er vanaf te laten komen. Hij had hem met zijn vrije hand zuur toegeworpen die Jinn -helaas- grotendeels had weten te ontwijken, maar een klein gedeelte had zijn wang weten te raken wat losrakend vel als gevolgd was. Een grijns verscheen op Typhon zijn gezicht, dat voelde goed. De slang die zich om zijn nek bevond had zich intussen van zijn nek losgelaten, hij had er niet op gelet waar de slang heen was gegaan maar giste dat hij naar Jinn was gesneld om hem te beschermen tegen het zuur.

Doordat Jinn gefocust was geweest op het zuur wat hij hem had toegeworpen lukte het Typhon om de blonde jongen met een klap tegen de muur aan te drukken. Bij de impact van de klap had de jongen zijn ogen dicht gedaan. Typhon wilde ondertussen zijn hand die droop van het zuur tegen zijn lijf aandrukken, maar bevroor in zijn handelingen toen Jinn zijn ogen heropende. Het oogwit wat eerder zijn gebruikelijke witte kleur had, was zwart geworden. Wat? Hij schudde kort zijn hoofd om zichzelf bij kennis te brengen, maar zijn ogen bleven toch echt zwart. Niet veel later begon ook zijn huid te vervellen waarvoor een zwarte schubbenhuid in de plaats kwam. Even stond hij perplex door de transformatie van Jinn, wat overduidelijk een slechte actie was.

”Now you’ve done it,”  sprak hij op een onheilspellende toon waarna meteen nogmaals allemaal slangen op hem afschoten. Typhon was geforceerd Jinn los te laten om zichzelf te verdedigen tegen het leger van slangen dat op zich afschoot, ditmaal veel feller dan zonet. Hij had hun leider aangevallen; nu was het menens. Met alle macht probeerde hij door middel van zijn zuur de slangen die te dicht bij zijn nek kwamen te bijten en de overige slangen uit te schakelen met zijn handen, zijn adem zoveel mogelijk proberen te sparen. Door het zuur dat rond vloeide in de kamer waren er al aardig wat meubels beschadigd, nog maar niet te spreken over de vloer en de muren. Doordat Typhons aandacht compleet bij de slangen was had hij Jinn niet zien aankomen toen hij naar zijn keel greep waardoor ze door de impact op de vloer vielen en nog een stukje verder schoven. Zijn kaken klemde hij door de spanning op elkaar toen Jinn zijn met tattoos bezaaide nek omhelsde met zijn handen. De druk die Jinn veroorzaakte op zijn luchtwegen was nog erger dan de slang voorheen had veroorzaakt waardoor er een piepend geluid ontstond bij het snakken naar lucht. “You fucking prick,” siste hij naar hem, de kop van het beest om zijn nek nu ook iets te dichtbij naar zijn liking. Ondanks alles wilde hij zich toch niet zo makkelijk gewonnen geven, met Jinn zelf was hij immers niet echt een strijd aangegaan. Naar zijn gevoel had hij dus nog niet echt gevochten met Jinn, alleen maar met zijn slangen. Daarnaast wist hij ook niet hoe ver Jinn zou gaan, wie weet ging hij wel tot het bittere eind en was het met Typhon gebeurd als hij op zou geven.

Typhon probeerde uit te halen wat het dichtst in handbereik was terwijl het zuur continu uit zijn handen bleef sijpelen: Jinns gezicht. Hij probeerde vol geweld zijn duimen in zijn ogen te planten omdat die hem het kwetsbaarst leken, de tevoorschijn gekomen schubben leken Typhon namelijk aardig sterk. De rest van zijn hand probeerde hij op een willekeurige plek van zijn gezicht te duwen, zolang hun huiden maar contact maakten zou hij al blij zijn. Ondertussen probeerde hij met zijn onderlichaam omhoog te gaan en vervolgens met de hierdoor verzamelde kracht weer naar beneden te veren(geen idee hoe ik het moet uitleggen dus ik hoop dat je het begrijpt, iig een poging om los te komen HAHA forgiv me), in de hoop dat hij Jinn in ieder geval had afgeleid met zijn aanval en zo los kon komen. Éen ding wist hij in ieder geval zeker, hij moest los weten te raken, anders zou hij sowieso bewusteloos raken door een gebrek aan zuurstof—en wie weet wat Jinn en zijn slangenvrienden dan nog met hem gingen uitspoken.


OOC;; ik heb geen proofread gedaan, en meestal staan er dan wat vaag geformuleerde stukjes in. Dus sorry als je wat tegekomt lolol
circe


_________________




V O I C E
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jinn Suthcliff
Leviathan
Leviathan
avatar

PROFIELAantal berichten : 151
IC-berichten : 112
Registratiedatum : 04-12-16
Leeftijd : 20
Accounts : ~Jinn, Tissa, Elesis, Haythel, Zeal, JR, Seji, Gerome, Namida, Link, Jeremy, Penelope, Laxus, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Snake Manipulator
Uiterlijke leeftijd: 17 years
Quote: I'm not living for you, I'm just living so chill with your games.

BerichtOnderwerp: Re: Where the lonely ones roam.   za jul 29, 2017 11:43 am



You’re so delusional.


Jinn was van plan geweest om de jongen enkel kort uit te schakelen. Om hem het welbekende lesje te leren dat Jinn niet te onderschatten was en dat je hem het beste alleen kon laten. Typhon was kennelijk te koppig om dat toe te geven. Of te dom om het in te zien. Want de jongen dreef Jinn tot het uiterste. Iets wat Jinn wou voorkomen. Zijn echte huid tevoorschijn laten komen was makkelijker dan zijn oude huid terug krijgen. Nu wist hij zeker dat hij minstens een maand met deze huid ging rondlopen als hij geen medicijnen ervoor kreeg of iets in die trend. En dat was de druppel die de emmer deed overlopen. Hij was woest. De slangen schoten op de jongen af. Mochten met hem doen wat ze met hem wouden doen. Het liefste wou Jinn hem een langzame, pijnlijke dood geven zodat de jongen zeker zijn lesje leerde. En de slangen waren niet de enige die Typhon te lijf gingen.

Met een sissende grom schoot Jinn op de jongen af. Zijn, nu, zwarte handen grepen de keel van de jongen vast. Met een doffe klap kwamen de twee op de grond terecht die inmiddels bezaaid was met gaten van het zuur. Jinn had er geen oog voor. Het enige waar hij voor had was de jongen die onder hem lag. En niet op een goede manier. Met zijn sterke schubben en met zijn fysieke kracht begon hij de keel nauw dicht te knijpen. Tot zijn genoegen begon de jongen naar lucht te happen en kwam een piepend geluid vrij. Echter was het niet genoeg om te voldoen. Hij moest dood! “You fucking prick,” wist Typhon nog uit te brengen. Iets waardoor Jinn direct meer druk uitoefende op de keel.

Hij zag hoe Typhon’s blik naar Beast ging. Beast kwam uitdagend dichterbij het gezicht van de jongen. ”You will die here boy! Tonight will be the last night you’re breathing!” siste Beast vol genot. Kennelijk vond hij de smaak van wraak zoet smaken. Jinn keek kort via zijn ooghoek naar de slang. Het trok hem voor een moment terugtrekken naar de realiteit. Naar het feit dat hij geen beslissingen moest nemen vanuit emotie. Door zijn eigen stommiteit om zich af te laten leiden door zijn gedachten tijdens een gevecht, merkte hij te laat op dat Typhoon een hand naar zijn gezicht bracht. Jinn wou zijn gezicht afwenden en slangen de hand tegen laten houden. Slangen kropen om Typhon’s arm heen. Knepen zoveel mogelijk aderen dicht om ervoor te zorgen dat hij het gevoel in de arm en hand verloor, maar Jinn was te laat met actie ondernemen.

Met een pijnlijke kreet voelde hij hoe zijn oog begon te branden. Daar waar Typhon zijn hand ook had geplaatst, zijn rechterhelft van zijn gezicht, brandde ook, maar dat voelde minder pijnlijk aan doordat de schubben het meeste zuur wist tegen te houden. Jinn trok zich met een ruk weg van Typhon en liet in een reflex zijn nek los met één hand. De hand legde hij meteen op zijn gezicht. Hij voelde het bloed uit zijn oog sijpelen. Typhon nam zijn kans en wist met een gemakkelijk beweging zich los te wurmen van Jinn. Jinn liet hem los met zijn andere hand en nam meteen een paar stappen afstand. Het zuur in zijn gezicht was een wake up call. Wat was hij in hemelsnaam aan het doen? Het was hem geleerd om alleen te moorden als het nodig was. Niet uit emoties en al helemaal niet uit woede of wraak.

Jinn liet zijn hand zakken. Een sliertje bloed gleed over zijn donkere schubben heen. Tussen zijn schubben door steeg donkere rook op met kleine kristallen erin. Het was een teken dat zijn huid zich aan het herstellen waren. ”I’ll give you one last chance to go,” gaf Jinn hem de kans met een gedempte toon. Hij moest duidelijk goed zijn best doen om zichzelf in te houden. Terwijl hij sprak kwam dezelfde duistere wolk uit zijn mond. Binnen een paar seconden zouden de gaten op zijn gezicht weer gevuld zijn met zwarte schubben. Zijn oog daarentegen was een ander verhaal.



_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t86-jinn-suthcliff
Typhon Reinswald
a-mean-o acid
a-mean-o acid
avatar

PROFIELAantal berichten : 86
IC-berichten : 55
Registratiedatum : 14-07-17
Leeftijd : 18
Accounts : -Typhon Reinswald
-Rafe Adler
-Gunner Jäger
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid:
Uiterlijke leeftijd:
Quote:

BerichtOnderwerp: Re: Where the lonely ones roam.   zo jul 30, 2017 5:05 pm

TAG: Jinn

Piepend haalde hij adem toen Jinn zijn luchtwegen volledig probeerde af te sluiten met zijn inmiddels zwarte handen die ruw aanvoelden door de schubben. Langzamerhand begonnen sterretjes zijn zicht te verblinden. “You fucking prick,” had hij nog weten uit te brengen, ook al kon hij beter zijn adem besparen. Jinn was overduidelijk niet gediend van zijn woorden. Typhon voelde de druk op zijn keel toenemen waardoor hij pijnlijk kreunde en hij zijn ogen even dichtkneep, oogcontact makend met beast nadat hij ze heropende. Met een hatelijke blik keek Typhon naar de slang die actief naar hem siste, alsof hij tegen hem praatte in een taal die hijzelf niet kon verstaan. De getatoeëerde jongen grijnsde zwak toen hij opmerkte dat Jinn net zijn hoofd in de richting van zijn slang draaide toen zijn hand naar het gezicht van de blonde vloog, die hij nog probeerde te ontwijken wat -helaas voor hem- niet lukte. Zijn boorde in het zwart geworden oogwit, de zwakste plek die op het moment het bereikbaarst was voor Typhon.

Als reactie op het bijtende zuur dat contact maakte met zijn oog liet zijn tegenstander zijn keel los met een hand, die meteen naar het deel van zijn gezicht schoot die zonet nog in aanraking was geweest met Typhons hand. Een pijnlijke kreet galmde door de woonkamer wat Typhon goed deed, zijn zuur werkte. Jinns volgelingen hadden het er echter niet bij laten zitten en hadden zich om zijn met tattoos bezaaide arm gewikkeld en oefende een enorme druk uit. De bloedsomloop in zijn arm werd geblokkeerd waardoor het begon te tintelen en het gevoel langzaam begon weg te sijpelen. Ondanks dat het een kut gevoel was, en wellicht gevaarlijk als ze het te lang aanhielden, waren ze te laat aangezien Jinn al geraakt was door het zuur. Typhon nam zijn kans waar nadat Jinn een had had losgelaten en maakte een beweging met zijn onderlichaam zodat hij zich gemakkelijk kon loswormen uit de andere hand die zijn keel nog vasthield.

Vrijwel meteen nadat hij had weten te ontsnappen uit Jinns grip kwam hij overeind om recht te staan op beide benen zodat hij zich in een minder kwetsbare positie bevond. Typhons ademhaling was snel en zwaar door het gebrek aan zuurstof wat hij zonet geleden had. De slangen om zijn arm hadden zich in de tussentijd al weer verwijderd aangezien het afknellen van zijn arm geen nut meer had. Zijn ogen verloren Jinn echter geen seconde uit het oog waardoor hij zag dat het desbetreffende oog aan het bloeden was, ook al was dat amper te zien op de donkere schubben die zijn wang vormden. Spijt had hij zeker niet. Typhon zette zich schrap voor een nieuwe aanval van zijn slangen of Jinn zelf toen er donkere rook gemixt met glinstering opsteeg uit de schubben, denkend dat dit nog een schepje erbovenop was en hij een nog iets ergers kon verwachten. Het tegendeel bleek waar te zijn toen het slangenjong hem nog een laatste kans gaf om weg te gaan, niet sprekend over wat de consequenties zouden zijn als hij dat zou doen—die Typhon eigenlijk zelf wel kon invullen. Typhons houding toonde na die woorden iets meer ontspannen, maar was nog wel op zijn hoede voor het geval het een leugen bleek te zijn en hij onverwachts aangevallen zou worden.

Typhon liep in Jinns richting en hurkte voor hem neer om de joint -gedeeltelijk weggebrand door een druppel zuur- die op de vloer was gevallen tijdens het gevecht op te rapen, het zonde vindend die te laten liggen. Daarnaast kon hij het ook wel gebruiken na zo’n gevecht. Nadat hij het overblijfsel tussen zijn vingers had geklemd en weer overeind was gekomen keek hij de jongen recht in zijn felgroene irissen aan, hun gezichten niet ver van elkaar verwijderd. “All right,” sprak hij, nog steeds een haatdragende blik aanwezig in zijn ogen desondanks het voorstel. Nee, ze waren niet ineens beste matties omdat Jinn de sympathie toonde om hem te laten gaan. Proberend om enige vorm van emotie te vinden in Jinns gelaat bestudeerde Typhon zijn ogen, aangezien je daar de meeste informatie van kon plukken. Het leek Typhon dat hij overweldigd was, maar zeker was hij niet. Hij had allang gemerkt dat hij allesbehalve makkelijk te lezen was qua emotie, waarvan Typhon twijfelde of hij er überhaupt over beschikte.

“Good fight,” stelde hij nog vast aangezien hij de jongen samen met zijn slangenvrienden zonder twijfel had onderschat. Typhon zette vervolgens een stap achteruit en bracht het restje van zijn joint weer tussen zijn lippen om deze aan te steken met de aansteker die hij simpel uit de zak van zijn leren jast viste. Hij nam er een volle teug van en blies het rook wat zich verzameld had in zijn longen uit door zijn neusgaten, het dit keer niet vol in Jinns gezicht uitblazend. Typhon gaf Jinn nog een kort knikje voordat hij zich afwendde en hem de rug toekeerde, nog steeds op zijn hoede toen hij dat deed. Na enkele passen had hij de woonkamer verlaten en verdwenen zijn voetstappen in de gang. De enorme puinhoop die ze hadden veroorzaakt achterlaten voor Jinn.

circe


_________________




V O I C E
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jinn Suthcliff
Leviathan
Leviathan
avatar

PROFIELAantal berichten : 151
IC-berichten : 112
Registratiedatum : 04-12-16
Leeftijd : 20
Accounts : ~Jinn, Tissa, Elesis, Haythel, Zeal, JR, Seji, Gerome, Namida, Link, Jeremy, Penelope, Laxus, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Snake Manipulator
Uiterlijke leeftijd: 17 years
Quote: I'm not living for you, I'm just living so chill with your games.

BerichtOnderwerp: Re: Where the lonely ones roam.   zo jul 30, 2017 5:53 pm



You’re so delusional.


Het gevecht was heviger geworden dan Jinn had gedacht dat het in eerste instantie zou worden. Hij had gedacht dat een het een gevecht om de eer zou zijn, maar al snel werd het een gevecht om de dood. Zodra Jinn zich realiseerde dat hij niet iemand kon vermoorden vanuit wraak, nam hij gas terug. Net zoals de jongen nam Jinn afstand. Hij hield zijn hand nog voor zijn oog terwijl hij de jongen toe sprak. Hij gaf hem een laatste kans. Het was aan Typhon of hij echt wou dat één van hen ging sterven vannacht of niet. Een stilte viel. Langzaam liet Jinn zijn hand zakken en opende hij zijn ogen. Het prikte, het brandde en het bloedde, maar hij wou de jongen aankijken. Zijn lichaam zou zichzelf hopelijk kunnen genezen, maar Jinn ging er vanuit dat zijn oog nog wel een goede maand zeer ging doen. Dan nog maar te zwijgen over zijn huid. Hij wist niet eens of hij die nog terug naar zijn originele staat kon krijgen zonder de medicijnen die hij oorspronkelijk had gekregen.

Jinn keek op zodra de jongen in beweging kwam. Net zoals Typhon liet Jinn hem niet uit het oog. Hij hield hem strak de gaten en volgde zijn bewegingen nauwlettend. De jongen liep naar hem toe. Jinn moest zijn slangen stevig in controle houden, anders zouden ze zich meteen weer op Typhon stortte. Vooral Beast wou graag zijn gif in Typhon’s aderen spuiten. De jongen plukte de gedoofde joint van de grond af en keek Jinn uiteindelijk aan. Ze stonden vrij dichtbij elkaar, maar beiden weken ze niet uit. Daarbij was dit alles behalve romantisch. Dit was het tegenovergestelde. “All right,” gaf de jongen toe met een hatende blik in zijn ogen. Jinn keek hem zwijgend aan terwijl zijn lichaam zich wat ontspannen. Hij stond nog klaar om zo te vechten of te ontwijken als het moest, maar beiden leken ze er gelukkig hetzelfde over te denken.

De twee keken elkaar voor een moment zwijgend aan. Jinn probeerde het emotieloze masker voor zich te houden, maar het werd hem moeilijk gemaakt. Hij voelde zich niet bedreigd. Hij voelde geen angst. Hij voelde enkel nog woede en haat jegens de ander, maar hij zou dat de ander niet laten zien. Tenminste. Dat wou hij, maar kille blik scheen in zijn gifgroene ogen. “Good fight,” sprak Typhon. Jinn knikte enkel eens instemmend. De jongen nam een stap afstand en stak de joint weer aan. Voor een moment vernauwde Jinn’s ogen. Als die gast nu het lef nam om die rook weer in zijn gezicht uit te blazen. Dan was hij er geweest. Gelukkig blies Typhon de rook niet in zijn gezicht. Jinn ontspande zich wat meer. Hij voelde een greintje respect opkomen voor de jongen. Hij had tenminste laten zien dat hij kon vechten en een goed gevecht was op z’n tijd wel leuk.

Met een kort knikje namen ze zonder geluid afscheid van elkaar. Jinn volgde de jongen met zijn ogen totdat hij de woonkamer uit was. Met een zucht liet Jinn zich op de bank zakken die inmiddels ook gatenkaas was geworden. ”C’mon Jinn! Let’s go after him! Let’s finish him!” moedigde Beast hem aan. ”Enough!” siste Jinn duidelijk boos. De slang stopte abrupt en nam verstandiger wijze wat afstand van de jongen. Jinn sloeg zijn handen voor zijn gezicht en slaakte een gefrustreerde zucht. Wat moest hij nu in hemelsnaam doen?!

{Topic uit



_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t86-jinn-suthcliff
Gesponsorde inhoud



PROFIEL
RPG SHEET

BerichtOnderwerp: Re: Where the lonely ones roam.   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
Where the lonely ones roam.
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» ∆ Go make yourself some friends or you'll be lonely. [Verwonden]
» Am i lonely? Pff you wish!
» Lonely samurai

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Peculiar Children :: 
Miss Bluebonnet's abode
 :: g r o u n d f l o o r :: l i v i n g r o o m
-
Ga naar: