Welkom
Rules
Guide
Time line
Key words

P l o t ;
Een gewone voorbijganger zal het niet merken, maar er is iets vreemds aan de hand met het rode gebouwtje bovenop de kliffen in het kleine kustdorpje... Wat op het eerste gezicht een normale vuurtoren lijkt, vormt namelijk de ingang tot de tijdslus van Miss Bluebonnet. Niet iedereen kan de zich steeds herhalende dag in juli van 2011 binnentreden. Enkel zij die drager zijn van een recessief gen dat zich in hun DNA heeft gemanifesteerd en wat door hun aderen stroomt, zullen toegang krijgen tot de lus. Zij beschikken over een gave. Hun 'bijzonderheid' maakt het dagelijks leven voor hun niet gemakkelijk, en er ligt constant gevaar op de loer... Lees verder!

T e a m
Admin
Louise
Mentor
Lyana
Mentor
Zeal
Mentor
Sam
Mentor
Laurice
S w a p



C o u n t
#

C r e d s ;
Alle codes, teksten en afbeeldingen behoren tot de rechtmatige eigenaar of eigenaresse en mogen daarom nooit zonder toestemming gekopieerd of overgenomen worden. De site is gecodeerd en vormgegeven door Vera en wordt gehost op Actieforum. Het idee van deze RPG is gebasseerd op de boekenreeks Miss Peregrine's Home for Peculair Children van Ransom Riggs. Dit forum is getest in de volgende browsers:


15 oktober 2016



Deel | 
 

 The Big Apple.

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Mindo Jackson

avatar

PROFIELAantal berichten : 288
IC-berichten : 109
Registratiedatum : 13-07-17
Accounts : -Mindo Jackson
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: »Coyote Shapeshifter//Fire manipulation
Uiterlijke leeftijd: »18 years
Quote: » I will burn your kingdom down if you try to conquer me and mine.

BerichtOnderwerp: The Big Apple.   di jul 18, 2017 4:01 pm

Yeah, hier beneden was niet haar favoriete plek van dit gebied. Het begon, nu ze hier een aantal dagen was, vrij irritant te worden dat ze allemaal huisarrest hadden. Ze had nog nooit zo'n vaag monster, welke de freaks vol afschuw 'Hollows' noemden, gezien. Bovendien, ze had nu al genoeg freaks met bijzonder krachtige gaves gezien, waarom zaten ze dan allemaal bibberend binnen? Konden ze niet gewoon met z'n allen zo'n monster afknallen? Het irriteerde haar, want nu ze eindelijk de kans had om wat meer van de natuur te zien, een kans die ze in haar geboorte stad nooit had gehad, mocht dat alsnog niet. Regels waren er volgens haar echter om gebroken te worden, alleen besloot ze nog heel even een low-profile te hebben. You know, omdat ze hier net nieuw was en alles. Eerst een goede reputatie opbouwen voordat je hem verpestte, niet?
Hoe dan ook, het kwam er dus op neer dat ze hier vast zat. De meeste delen van het huis had ze wel gezien, alleen verbaasde het haar hoe groot het hier eigenlijk was. Enkel de playroom was nog een no-go, gezien dat veel te druk en gezellig voor haar was. Zo ook de woonkamer, maar gezien haar maag knorde van de honger - ze was door het onrealistisch vroege ontbijt heen geslapen- besloot ze toch maar even dor de drukke kamer haar weg naar de keuken te banen. Mocht ze gewoon eten uit de koelkast pakken? Het meisje keek even om zich heen maar niemand leek van plan haar te stoppen, dus zette ze haar quest naar voedsel voort. Snel genoeg doemde de witte koelkast als een geschenk van de goden voor haar op. Met een tevreden zucht opende ze het ding en keurde diens inhoud. Eh, weinig zoetigheden. Mindo snoof geërgerd en sloot het ding weer, waarna ze verder kastjes en andere lades begon te onderzoeken. Uiteindelijk had ze toch één chocolade reep weten te winnen en de fruitschaal gevonden, waar ze twee appels plukte, waarvan ze de één meteen tussen haar tanden klemde en de ander samen met de reep in haar tas liet glijden. Er was nog niemand gekomen om haar op d'r kop te geven, dus ging ze schaamteloos op het aanrecht zitten terwijl ze van de zoete appel genoot.

[Eerste post Laurice]

_________________
I wasn't born to be soft and quiet,

I was born to make the world shake and shatter at my fingertips.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Laurice Andersson
Mentor
Mentor
avatar

PROFIELAantal berichten : 294
IC-berichten : 66
Registratiedatum : 02-04-17
Leeftijd : 19
Accounts : Laurice Andersson
Pippa Fraser
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Overleden mensen zien
Uiterlijke leeftijd: 17
Quote: Magic is all around, you just have to believe

BerichtOnderwerp: Re: The Big Apple.   wo jul 19, 2017 5:40 pm

Pfff, nog één push-up en ze was klaar! Met haar neus tikte ze de grond aan en drukte zich weer omhoog, om vervolgens buiten adem op haar rug te belanden. Haar plan om deze ochtend een keertje yoga uit te proberen was niet bepaald door gegaan. Ze had gisteren op haar mobieltje alvast een filmpje op youtube gezocht van één of andere yogalerares ter voorbeeld, maar nadat ze vandaag de derde vinyasa had gedaan was ze er al wel een beetje klaar mee. Tijd voor wat meer actie. Alhoewel het afkicken van de drugs sinds het gesticht nu wel voorbij was, was ze nou ook weer niet zo zen dat ze al die rustige shit aankon. Behalve het opgesloten gevoel hoefde ze er echt niet ook nog eens de stilte bij te hebben. Dat ging net iets te veel lijken op het verleden, waar ze niets meer mee te maken hoefde te hebben. Uithijgend van haar heftige work-out had ze haar ogen op het plafond gericht. Nu het afkicken eindelijk zo goed als voorbij was, was het desnoods echt tijd om haar conditie weer bij te spijkeren. Zeker nu ze iets wilde kunnen uithalen tegenover de wezens daarbuiten.
Met een zucht draaide ze zich weer om en stond op. Nadat ze haar yogamatje op had gerold pakte ze een schoon, kort broekje, een lekker groot T-shirt en een handdoek uit haar kast. Op weg uit haar kamer griste ze nog haar mobieltje, waaruit nog harde muziek schalde, van de vloer. Op weg naar de douches en daarna de keuken. Bij het ontbijt had ze even gedaan alsof ze o zo gezond was met haar smoothie, maar daar kon ze echt niet op leven. Met haar haren in een messy knot opgestoken liep ze de hemelse kamer des etens binnen. Ze hield van het gevoel na een goede work-out. Je verwachtte altijd bekaf te zijn, maar op de een of andere manier werd ze er juist altijd zoveel energieker van.
Zo langzamerhand na zich al tig keer verslapen te hebben en dus te laat te zijn voor het ontbijt, wist ze wel het één en ander van het vinden van het goede eten. Toen ze de ruimte binnen kwam zag ze dat ze blijkbaar niet de enige zondiger was. Een vrij klein en dun meisje van ongeveer haar leeftijd zat op het aanrecht te genieten van een appel. Good for her, maar Laurice ging voor iets feestelijkers. In het voorbijgaan glimlachte ze opgewekt naar het meisje, "Good morning!" Alsof het de normaalste zaak in de wereld was klom ze op het aanrecht en gluurde op de bovenkant van de koelkast. Eens kijken wat er vandaag op het menu stond... Wat eieren als altijd... Zout, peper, wortels... Wie legde er nou weer wortels op hun geheime plek? Ze pakte uiteindelijk de pot nutella, vanillesuiker en twee eieren waarna ze weer naar beneden sprong en nu de koelkast opende voor melk. Ze legde de ingrediënten op het aanrecht voordat ze uit wat andere kastjes als laatste ook nog wat meel, olijfolie, een grote kom en een pollepel tevoorschijn haalde. "Did you oversleep breakfast?" vroeg ze het meisje met een grijns, aangezien ze het zelf zo goed kende. Ondertussen begon ze alle ingrediënten bij elkaar in de kom te gooien.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Mindo Jackson

avatar

PROFIELAantal berichten : 288
IC-berichten : 109
Registratiedatum : 13-07-17
Accounts : -Mindo Jackson
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: »Coyote Shapeshifter//Fire manipulation
Uiterlijke leeftijd: »18 years
Quote: » I will burn your kingdom down if you try to conquer me and mine.

BerichtOnderwerp: Re: The Big Apple.   do jul 20, 2017 4:57 pm




Een appel op z'n tijd was lang zo slecht nog niet, vooral gezien ze niet gewend was om een eindeloze supply te hebben aan vers voedsel. Toch, haar vrouwelijkheid snakte naar wat zoets, iets heel erg slechts. Helaas voor haar leek het enige wat er in de aanbieding was een oude reep chocolade te zijn. Je weet wel, zo'n reep die als allerlaatste onderaan de snoep trommel bleef liggen, omdat hij eigenlijk net niet lekker genoeg was. Nuja, het was iets. Ze zou binnenkort maar eens weg moeten sneaken om in het dorpje wat echt snoepgoed te halen. Die verdomde Hollows zouden haar er niet van weerhouden om haar cravings naar zoetigheid te stoppen, oh hell no.
Haar ontbijt op het aanrecht, want tafels waren voor losers, werd verstoord toen er nog iemand de keuken binnen kwam lopen. Mindo keek op in de ogen van een meisje wiens naam haar nog onbekend was, maar damn. Waarom was het toch dat al deze freaks er zo verdomd goed uit zagen? Was het een soort bijwerking van het hebben van de 'peculiarity'? Het was haar een raadsel.
Ze moest echter heel geconcentreerd haar appel eten om niet te staren naar het mooie meisje met verschillend gekleurde ogen en half lang haar opgestoken in een messy bun. In het voorbijgaan glimlachte ze haar opgewekt toe."Good morning!" Mindo nam net een hap van haar appel en keek op. "Mworning," Sprak ze misschien niet al te charmant met haar mond vol, waarna ze de appel doorslikte en met haar mouw haar mond afveegde. Met een frons op haar gelaat keek ze toe naar wat het meisje allemaal aan het rondsnuffelen was. Doelbewust klom ze op het aanrecht naast haar en gluurde op de bovenkant van de koelkast. Wat verward keek Mindo toe hoe ze daar aan het rondgraven was, totdat ze plots een hele pot nutella, vanille suiker en andere lekkerheden in haar handen had. Shit, ze had gewoon een geheime stash daarboven. Dat zou ze onthouden. Wat beteuterd dacht ze aan de oude reep in haar tas. Well damn. Mindo sloeg haar benen over elkaar en keek toe hoe de ander door ging met ingrediënten zoeken voor wat het ook was dat op haar menu stond. Misschien een tikkeltje jaloers keek ze toe, opeens had ze nog vrij weinig zin in de aangekloven appel in haar rechterhand. "Did you oversleep breakfast?" De grijns op haar gelaat stond haar wel aan. "Sure did," sprak ze grinnikend. "What jackass decided to have breakfast at 7 in the fucking morning! I need my sleep!" Klaagde ze tegenover de vreemdeling, maar de goed gehumeurde blik in haar ogen liet wel weten dat ze aan het dollen was. Haar fel gekleurde ogen gleden af naar de ingrediënten die ze aan het mixen was. "Whatcha making there?" Het zag er namelijk nu al goed uit. Pannekoeken..?

_________________
I wasn't born to be soft and quiet,

I was born to make the world shake and shatter at my fingertips.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Laurice Andersson
Mentor
Mentor
avatar

PROFIELAantal berichten : 294
IC-berichten : 66
Registratiedatum : 02-04-17
Leeftijd : 19
Accounts : Laurice Andersson
Pippa Fraser
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Overleden mensen zien
Uiterlijke leeftijd: 17
Quote: Magic is all around, you just have to believe

BerichtOnderwerp: Re: The Big Apple.   vr jul 21, 2017 1:14 pm

Het was Laurice al opgevallen de het meisje haar had bekeken zoals ze door de keuken liep. Tijdens haar afkickproces had ze zich constant zo onzeker geweest dat alleen een blik haar al had kunnen laten twijfelen. Ze had de onzekere periodes haar hele leven al gehad en het zou dus ook nu niet zomaar weg zijn, maar vandaag deed het haar niet zoveel. Het was super normaal dat je opkeek als er iemand binnen kwam. Ze was dan ook ongestoord verder gelopen, maar had het meisje wel een glimlach terug gegeven. "Mworning," had het meisje geantwoord toen ze net haar mond vol appel had. Laurice was lekker haar gangetje gegaan. Toen ze merkte dat het meisje haar nog steeds bestudeerde toen ze het beslag begon te maken had ze grijnzend gevraagd of het meisje zich verslapen had. Haar grijns werd nog iets breder toen ze haar gedachtes bevestigde. "Sure did," had ze grinnikend geantwoord. "What jackass decided to have breakfast at 7 in the fucking morning! I need my sleep!" Het viel Laurice op dat het meisje nog best wel eens nieuw in het huis zou kunnen zijn. Alhoewel ze er zelf ook nog helemaal niet lang verbleef, had ze het meisje nog nooit gezien en ze vroeg zich af of ze haar over het hoofd gezien zou kunnen hebben. "I feel you there girl," grapte ze terwijl ze het meisje even grinnikend aankeek. Ze had wel fancy ogen, zo een beetje goudachtig. "Whatcha making there?" vroeg het meisje met een lichtelijk verlangende blik op het beslag. Een vrolijke twinkeling was te zien in Laurice haar ogen. Ze dacht al, niemand kan op een appel leven! "I'm baking us some pancakes," zei ze met een gespeelt Amerikaans accent terwijl ze haar pollepel sassy in de lucht hield en haar andere hand in haar zij plaatste als een modellenpose. Ze was echt veel te blij vandaag, maar goed. "Would you like to fetsh me one more egg? I think that will do for two... If you want?" Voor de zekerheid keek ze het meisje nog even vragend aan.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Mindo Jackson

avatar

PROFIELAantal berichten : 288
IC-berichten : 109
Registratiedatum : 13-07-17
Accounts : -Mindo Jackson
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: »Coyote Shapeshifter//Fire manipulation
Uiterlijke leeftijd: »18 years
Quote: » I will burn your kingdom down if you try to conquer me and mine.

BerichtOnderwerp: Re: The Big Apple.   za jul 22, 2017 11:03 pm




"I feel you there girl," Mindo keek haar geamuseerd aan toen ze die grappende opmerking maakte. Ah, dus de freaks hier waren niet allemaal mensen die het normaal vonden om zo bizar vroeg op te staan. Fijn om te weten dat ze iniedergeval niet de enige was die de vroege tijd maar moeilijk kon slikken. Ook heel fijn was om te weten dat ze evengoed niet de enige was die hier niet op gezond voer kon leven. Want het meisje verklaarde met een gespeeld Amerikaans accent wat er op het menu stond. "I'm baking us some pancakes," Een grijns kwam op haar lippen. "Touché," Sprak ze met haar eigen, niet geacteerde Amerikaans accent. Yeah, ze was geboren en getogen in New York City, dan sloop dat accent er snel in en ging hij lang niet zo makkelijk weg, helaas. Het meisje nam opeens een pose aan alsof ze zou klaar stond voor een fotoshoot van een of ander cheesy receptenboek, waar ze dan bijzonder knappe mensen in zetten om het wat interessanter te laten lijken.  Met haar ene hand in haar zij en de ander samen met de pollepel sassy in de lucht gestoken kon Mindo niets anders dan gniffelen. En op dat moment besloot ze dat ze deze vreemdeling mocht. Wie zei dat de liefde van de man door de maag ging, had kennelijk nog nooit een hongerige vrouw ontmoet. "Would you like to fetch me one more egg? I think that will do for two... If you want?" Mindo knikte meteen enthousiast. "Dude I would sell my soul for some pancakes right now, I'm on it!" Met een goed gemikte gooi wist ze de afgekloven appel in de prullenbak te werpen. Vervolgens stond ze op, waardoor ze nu op het aanrecht stond. Gezien ze nu niet bepaald de langste was, was dit de enige manier om bij de hoger gelegen kastjes te komen waarvan ze dacht dat ze er in eentje de eieren had gezien. Ze ging enkele kastjes door en stapte toen over het meisje en diens beslag heen. "Comin' through," waarschuwde ze haar terwijl ze soepel van aanrecht naar aanrecht stapte. Miss Bluebonnet zou waarschijnlijk niet al te blij zijn als ze haar nu zag, maar Mindo was op een Quest naar eieren en niemand zou haar stoppen. Uiteindelijk trok ze dan ook nog één kastje open en haalde daar triomfantelijk de doos eieren vandaan. Ze pakte een ervan uit het doosje een keek het meisje met een haast uitdagende grijns aan. "Catch!" Voorzichtig gooide ze het ei haar richting op, in de hoop dat ze een beetje goed reactie vermogen had en het ei niet aan diggelen op de grond zou vallen.

_________________
I wasn't born to be soft and quiet,

I was born to make the world shake and shatter at my fingertips.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Laurice Andersson
Mentor
Mentor
avatar

PROFIELAantal berichten : 294
IC-berichten : 66
Registratiedatum : 02-04-17
Leeftijd : 19
Accounts : Laurice Andersson
Pippa Fraser
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Overleden mensen zien
Uiterlijke leeftijd: 17
Quote: Magic is all around, you just have to believe

BerichtOnderwerp: Re: The Big Apple.   ma jul 24, 2017 4:30 pm

Hoe langer ze in de lus was hoe meer ze een beetje leek te ontdooien en wat meer uit haar schulp durfde te komen. Zelfs haar rare, melige buien waren blijkbaar weer aanwezig. Na die paar jaar sociale isolatie in het gesticht betekende dat heel wat. Tot nu toe had ze echter steeds zo'n geluk gehad met de mensen die ze tegenkwam. Want boy, wat was ze een brok ongeluk geweest toen ze was aangekomen. Het andere meisje grijnsde lichtjes om haar wannabe, Amerikaanse accent. "Touché." Laurice had een buiginkje kunnen maken, maar was al opgenomen door haar prachtige modellenpose. Het eerst wat in zichzelf gekeerde meisje begon te gniffelen, waardoor Laurice duidelijk moeite had om zichzelf niet uit te lachen. Jeez, wat deed ze? In plaats daarvan vroeg ze het meisje om een extra ei en of ze mee wilde eten. "Dude I would sell my soul for some pancakes right now, I'm on it!" Meteen grijnsde Laurice en vervormde deze toen in een lelijke duckface met haar wenkbrauwen opgetrokken. "You callin' me a dude?" zei ze quasi beledigd. Ondertussen was het meisje op het aanrecht gaan staan, wat Laurice wel beviel. Gangsterbuddie! Zoekend opende ze allerlei kastjes terwijl Laurice de melk aan het al bestaande beslag toevoegde. Ze had toch gedacht dat ze het meisje net nog haar foodstash had geshowed, maar nee hoor. "Comin' through!" waarschuwde het meisje voordat ze over Laurice en haar dierbare beslag heen stapte. Laurice leunde iets naar achteren om haar plaats te geven. "You do what you gotta do man!" Uiteindelijk wist het meisje toch in een andere kastje eieren te vinden. Met een iets afgeleide blik keek Laurice haar aan, wachtend op haar ei, toen ze de uitdagende grijns opmerkte. Wat? Ze kneep haar ogen even achterdochtig samen toen er opeens een ei haar kant op kwam vliegen. Wow shit! Die had ze niet zien aankomen! "Woh!" ontsnapte haar lippen terwijl ze spastisch haar hand met de pollepel in de lucht liet schieten vanuit het beslag en toen besefte dat ze al iets in haar hand had en ook nog het ei moest vangen. Fuck fuck fuck! Uiteindelijk kwam het erop neer dat ze het ei kapot klatste tussen haar handen in en het tevergeefs nog boven het beslag probeerde te houden, zodat het overal behalve daar terecht kwam. In de rare houding waarin het geëindigd was keek ze even geschrokken van het ei naar het meisje op en neer. Wow shit, what just happened? Uiteindelijk kon ze haar lach niet meer in houden en schaterde het uit. "O my god, I'm such a dummy!" wist ze tussendoor uit te drukken en ging even door haar knieën om uit te lachen voordat ze gniffelend weer omhoog kwam, haar pollepel aan de kant legde en haar denkbeeldige mouwen opstroopte. "Oke, I'm ready, I won't dissapoint you this time!" Met haar handen al in de lucht stond ze klaar om het volgende ei wel op te vangen.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Mindo Jackson

avatar

PROFIELAantal berichten : 288
IC-berichten : 109
Registratiedatum : 13-07-17
Accounts : -Mindo Jackson
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: »Coyote Shapeshifter//Fire manipulation
Uiterlijke leeftijd: »18 years
Quote: » I will burn your kingdom down if you try to conquer me and mine.

BerichtOnderwerp: Re: The Big Apple.   wo jul 26, 2017 10:20 pm




"You callin' me a dude?" Vroeg ze zogenaamd beledigd. "Dude, I call everyone a dude," Kaatste ze met een grijns terug, waarna ze op haar quest ging voor eieren. Na de eerste paar kastjes te hebben gecheckt besloot ze de kastjes aan de overkant te checken. Nu zou ze gewoon van het aanrecht af kunnen stappen en ernaar toe kunnen lopen, maar Mindo had style. Dus waarschuwde ze de ander dat ze voorbij kwam, waarop ze zeer behulpzaam wat naar achteren leunde. "You do what you gotta do man!" Tot haar geluk vond ze hier de eieren, waarvan ze er eentje pakte en die met een schaapachtige grijns haar kant op wierp, met het idee dat ze hem wel zou kunnen vangen. Helaas, helaas. "Woh!" Klonk er uit haar mond, waarna ze de pollepel uit het beslag trok en als een kip zonder kop bewegingen met haar hand en de pollepel maakte om het ei te vangen. Dat lukte technisch gezien ook, alleen niet helemaal zoals gepland. Het ei brak in haar handen en overal kwam het snotterige goedje terecht, behalve waar het hoorde te komen; in het beslag. Even stonden ze daar allebei met een mond vol tanden. Shit, shit, shit, she messed up. Kwam ze een knap meisje tegen die ook nog eens aanbood om pannenkoeken te maken voor haar, gooide ze een ei naar d'r kop. Nice going. "Oh my god, shit, sorry I didn't mean to-" Haar smeekbede werd onderbroken toen de ander plots in lachen uitbrak. Mindo stond even als versteend op dat aanrecht, als iemand nu de keuken binnen zou komen lopen zouden ze een hele bijzonder scenario aantreffen. "O my god, I'm such a dummy!" Praise the lords! Het meisje lachte zich dubbel en uiteindelijk ontdooide zij ook, waarna ze grinnikend naar de troep keek die ze hadden gemaakt. Ditmaal legde ze de pollepel aan de kant en stroopte ze haar denkbeeldige mouwen op. "Oke, I'm ready, I won't dissapoint you this time!" Feisty! Mindo haar ogen lichtten op"The only thing dissapointing here, are my throwing skills," gniffelde ze, waarna ze opnieuw in de kast grabbelde en er een nieuw ei uittrok. Dit keer gaf ze haar iets langer de tijd, waarna ze het ei met een soepele worp haar kant op wierp. Vervolgens oogde ze over de keuken, die nu besmeurd was met ei en beslag. "Miss Bluebonnet is going to hate us for this mess,"

_________________
I wasn't born to be soft and quiet,

I was born to make the world shake and shatter at my fingertips.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Laurice Andersson
Mentor
Mentor
avatar

PROFIELAantal berichten : 294
IC-berichten : 66
Registratiedatum : 02-04-17
Leeftijd : 19
Accounts : Laurice Andersson
Pippa Fraser
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Overleden mensen zien
Uiterlijke leeftijd: 17
Quote: Magic is all around, you just have to believe

BerichtOnderwerp: Re: The Big Apple.   vr jul 28, 2017 12:22 am

De meisjes hadden een beetje gegrapt en uiteindelijk zelfs ook heel de keuken onder de zut weten te krijgen. Laurice kon er niets anders aan doen dan lachen. O ze kon niet meer! Ze probeerde zich al in te houden, bij het zien van het gezicht van de ander, die er nog steeds vrij geschokt uitzag. Ze was serieus best geschrokken aangezien ze zich meteen angstig begon te verontschuldigen. Zo cute! Although Laurice zichzelf juist de schuld had gegeven als die al aan iemand toegewezen hoefde te worden. Uiteindelijk was ook het kleinere meisje een beetje gaan grinniken. Laurice had zich voorbereid op een tweede ei. "The only thing dissapointing here, are my throwing skills," had het meisje geantwoord op Laurice zin. Het helderziende meisje keek haar vrolijk aan. "Don't worry, you throw like an Olympic pro," probeerde ze het meisje gerust te stellen. Haar kon het allemaal echt niet schelen. Al had ze helemaal onder gezeten. Ze was daar in een te goede bui voor en het meisje leek haar ook zo leuk! Ze had zich omgedraaid om een tweede ei tevoorschijn te pakken en gooide deze met een mooie worp in Laurices richting, die hem nu wel gemakkelijk opving met een grijns. Ze stapte weer richting de beslag kom en sloeg het ei aan de zijkant kapot om de inhoud deze keer wel op de goede plaats te laten belanden. "Miss Bluebonnet is going to hate us for this mess." Ahw, was ze echt bezorgd? Met een ondeugende uitdrukking op haar gezicht keek Laurice haar weer aan en legde haar wijsvinger zachtjes tegen haar volle lippen. "Nobody has to know," fluisterde ze geheimzinnig en met een schreef glimlachje rond haar lippen. "We just clean it up before she finds out," zei ze toen simpel terwijl ze haar schouders ophaalde. Met een glimlach draaide ze zich om naar de gootsteen terwijl ze met lichte stappen de smurrie op de grond ontweek. Ze pakte een doekje en begon te boenen. "So, what's your name stranger?" vroeg ze terwijl ze kort even opkeek.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Mindo Jackson

avatar

PROFIELAantal berichten : 288
IC-berichten : 109
Registratiedatum : 13-07-17
Accounts : -Mindo Jackson
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: »Coyote Shapeshifter//Fire manipulation
Uiterlijke leeftijd: »18 years
Quote: » I will burn your kingdom down if you try to conquer me and mine.

BerichtOnderwerp: Re: The Big Apple.   za jul 29, 2017 5:05 pm


"Don't worry, you throw like an Olympic pro," Deed de ander een poging haar gerust te stellen. Mindo grinnikte zachtjes. Yeah, was het maar zo'n feest. Echt goed gericht gooien kon ze niet, zoals met eieren hier. Hard gooien was geen probleem, ze wist nog goed hoe ze eens iemand zijn neus had gebroken met een goed gegooide sneeuwbal. Oh, het bloed had toen overal gezeten en stak af tegen de witte sneeuw. Ah, de goede oude tijden. "World champion egg thrower, now I can get used to that title," Grapte ze terug waarna ze poging nummero 2 deed. Dit keer gaf ze het meisje de tijd om zich voor te bereiden, wat er voor zorgde dat ze het ei wist te vangen en dit keer de inhoud kreeg waar het had moeten komen. Victory! Alleen, eh, de kamer was nogal een bende. Grinnikend maakte ze hierover een opmerking, waarop het andere meisje haar een ondeugende uitdrukking gunde en haar wijsvinger tegen haar lippen legde. "Nobody has to know," fluisterde ze geheimzinnig en een scheve glimlach stond op haar lippen. "We just clean it up before she finds out," Nu was het haar beurt om ondeugend te glimlachen. "Or.. We could not do that," Sprak ze zo onschuldig mogelijk. "I mean, nobody has to know it was us that made this mess, could have been a bunch of... Kitchen ghosts?" Right? Er waren hier geen bewakingscamera's toch? Ze zag Miss Bluebonnet er iniedergeval niet voor aan. Toch haalde het meisje een doek uit een kastje vandaan en begon de grond te boenen. Ondanks dat Mindo een hekel had aan alles wat ook maar op schoonmaakwerk leek, besloot ze dat ze het niet kon maken om de ander alle troep op te laten ruimen. Dus kwam ze van het aanrecht vandaan en trok een aantal stukjes keukenrol af, waarna ze de vlekken van het aanrecht en de muur begon af te halen "So, what's your name stranger?"  Oh snap, ze had zich niet eens voor gesteld. "Mindo, pleased to meet you,"   Stelde ze zich voor, waarna ze op haar tenen ging staan om de laatste paar vlekjes weg te vegen. Niemand hoefde ooit van de eieren moord hier te weten. "What's yours? Or should I call you the 'pancake queen'?"

Note; omg Laurice en Mindo zijn echt cute uwu

_________________
I wasn't born to be soft and quiet,

I was born to make the world shake and shatter at my fingertips.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Laurice Andersson
Mentor
Mentor
avatar

PROFIELAantal berichten : 294
IC-berichten : 66
Registratiedatum : 02-04-17
Leeftijd : 19
Accounts : Laurice Andersson
Pippa Fraser
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Overleden mensen zien
Uiterlijke leeftijd: 17
Quote: Magic is all around, you just have to believe

BerichtOnderwerp: Re: The Big Apple.   za jul 29, 2017 8:58 pm

Op haar poging het andere meisje gerust te stellen had de ander grappend gereageerd dat ze wel aan de titel 'World champion egg thrower' kon wennen. Laurice had zich grijnzend klaar gemaakt voor het volgende vliegende ei, die ze dit keer gelukkig makkelijk opving en aan het pannekoekenbeslag toevoegde. Het meisje had een opmerking gemaakt over de rotzooi en Laurice was eigenlijk automatisch al gaan opruimen. "Or.. We could not do that. I mean, nobody has to know it was us that made this mess, could have been a bunch of... Kitchen ghosts?" Laurice lachte om de ondeugende uitdrukking op het gezicht van het meisje. Echt een leuke chick... Nouja, nu had ze toch al een doekje in haar hand. Waarschijnlijk omdat ze het zo van vroeger gewend was. Haar ouders waren zulke nette mensen geweest. Op rotzooi hadden zware straffen gestaan, waar Laurice al snel bang van was geworden. Sowieso kon ze niet goed tegen boze mensen, daar was ze bijna te kwetsbaar voor, terwijl ze aan de andere kant ook best pittig kon zijn. Ze grinnikte om het feit dat het meisje het over geesten had gehad. Zij zelf kon de geesten zien en had niet lang geleden nog hele problemen gehad omdat ze haar gave niet snapte. Geesten die in de levende wereld dingen konden beïnvloeden, dat was haar pas bekent geworden toen ze bij de lus kwam. Daarvoor had ze nooit gedacht dat ze de doden kon sturen en beïnvloeden. "Nah, I don't mind doing it," had ze uiteindelijk gezegd terwijl ze op haar knieën was gegaan. Het was helemaal niet de bedoeling geweest om het andere meisje daarmee ook aan het werk te zetten, maar behulpzaam pakte ze een stuk keukenrol om het aanrecht af te doen. Dankbaar glimlachend had Laurice haar naam gevraagd. "Mindo," herhaalde Laurice haar naam, "that's a cool name. I've never heard of it before."

Laurice gooide haar doekje weer aan de kant en pakte een koekenpan tevoorschijn. "What's yours? Or should I call you the 'pancake queen'?" Laurices grijns verscheen weer op haar gezicht. "Well yeah,
actually you should,"
zei ze terwijl ze het meisje weer grappend met haar fancyblik aankeek. "But you may call me queen Laurice, because I have a good day today." Ze knipoogde naar het meisje en stak haar tong een beetje uit. "So, what brings you here, all the way from Amrica?"

Ze had inmiddels al olijfolie in de pan gegoten en voegde er nu het beslag aan toe dat ze behendig over de pan verdeelde door het voorwerp in de lucht te kantelen.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Mindo Jackson

avatar

PROFIELAantal berichten : 288
IC-berichten : 109
Registratiedatum : 13-07-17
Accounts : -Mindo Jackson
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: »Coyote Shapeshifter//Fire manipulation
Uiterlijke leeftijd: »18 years
Quote: » I will burn your kingdom down if you try to conquer me and mine.

BerichtOnderwerp: Re: The Big Apple.   di aug 01, 2017 12:32 am

"Nah, I don't mind doing it," Damn, een droom vrouw voor iedere luie man. En vrouw. Zoals Mindo. KUCH. Oké, ze glimlachte enkel en pakte vervolgens ook een doekje, omdat ze niet nutteloos toe wilde kijken hoe de ander de bende op zou ruimen. De bende die waarschijnlijk nog meer haar schuld was dan die van Laurice. Immers was zij degene die zonder ook maar enige waarschuwing een ei haar kant op gooide. Achteraf gezien was dat niet haar slimste zet geweest, nee. Het andere meisje glimlachte haar dankbaar toe voor haar hulp. "Mindo," herhaalde ze haar naam, nadat het meisje zich had voorgesteld. "that's a cool name. I've never heard of it before." Een waterige glimlach kwam op haar lippen. "Yeah, I get that often. Dunno why mum decided to name me like that, but thanks." waarschijnlijk terwijl ze high was van verschillende soorten drugs allemaal tegelijk. Want dat was hoe haar moeder altijd was geweest, een vieze junkie die nooit ook maar de moeite had gedaan om serieus voor haar over te komen. Allicht had ze scrabble tegen zichzelf gespeeld, waarna ze wat letters bij elkaar had geramd en toen had besloten dat haar dochter zo zou heten. Mindo wist het niet en het vragen kon ze ook niet meer, zelfs als ze dat had gewild. Dat waren echter geen dingen die ze meteen aan de neus van de ander zou hangen. Dus hield ze zich stil en begon over haar eigen naam, waarna ze de ander aansprak als de koningin der pannenkoeken. Een titel waar misschien niet iedereen even blij mee zou zijn, maar de ander grijnsde erom. "Well yeah, actually you should," Ze keek haar als een royale koningin aan en Mindo kon niets anders dan zachtjes gniffelen. "But ofcourse, your majesty," Speelde ze dan ook wat sarcastisch mee. "But you may call me queen Laurice, because I have a good day today." Ze knipoogde en stak haar tong uit, waardoor Mindo het haast warm op haar wangen kreeg. "You have a very pretty name though," Complimenteerde ze de ander met een glimlach. "So, what brings you here, all the way from America?" Mindo keek even weg. De sfeer was net goed tussen hen en ze had niet bepaald zin om die te verpesten door te vertellen dat ze een gezocht crimineel was en zich hier verschuilde voor de overheid. Ze had al zo weinig positieve relaties hier, misschien kon ze proberen die niet te verminderen tot een nóg kleiner aantal. "I had to get away from something... Someone," Antwoordde ze dan ook enkel wat kortaf. Het was de waarheid, alleen, dan wat versimpelt. Laurice was druk bezig met de pannenkoeken. Het beslag goot ze in de pan en Mindo ging op het aanrecht naast haar zitten, terwijl ze gebiologeerd toe keek. Al snel begon het heerlijk te ruiken en begon Mindo te watertanden. Hmmm. "So, everyone here has their peculiarity, right? What's yours?" Misschien was dat een beetje té straight to the point, gezien bij sommige mensen hun peculiarity wat gevoelig lag of persoonlijk was. Mindo was echter vrij simpel ingesteld en had nooit echt de juiste manieren geleerd, waardoor ze vaak nogal grof dingen zei zonder dat echt door te hebben. "Except for baking delicious smelling pancakes, that is," voegde ze er grappend ana toe.


Note;

_________________
I wasn't born to be soft and quiet,

I was born to make the world shake and shatter at my fingertips.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Laurice Andersson
Mentor
Mentor
avatar

PROFIELAantal berichten : 294
IC-berichten : 66
Registratiedatum : 02-04-17
Leeftijd : 19
Accounts : Laurice Andersson
Pippa Fraser
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Overleden mensen zien
Uiterlijke leeftijd: 17
Quote: Magic is all around, you just have to believe

BerichtOnderwerp: Re: The Big Apple.   wo aug 02, 2017 10:30 pm

Ze hadden samen de zooi opgeruimd en waren nu dan klaar om hun pannenkoeken missie verder te voltooien. Laurice had het meisje nog een complimentje gegeven om haar naam omdat ze hem ook echt cool vond. Soms had ze van die momenten dat ze de positieve dingen aan anderen maar gewoon even moest benoemen. Waarom ook niet? Het was alleen maar leuk om te horen als het gemeend was toch? Behalve dat het soms een beetje random kon zijn... maar dat vond Laurice nu niet en besloot het dus maar gewoon te zeggen. Het meisje had gezegd dat ze die opmerking wel vaker kreeg. Damn, was ze toch niet zo origineel als ze dacht, dacht ze iets melig. Het meisje had ook haar haar naam gevraagd waarop ze grappend had gereageerd. Ze grinnikte toen het meisje vrolijk meespeelde. Laurice was blij dat Mindo haar melige onzin kon verdragen. Het meisje liet haar ook weten dat ze haar naam mooi vond, waarop Laurice haar een glimlach schonk. "Thanks!" had ze gezegd waarna ze het meisje had gevraagd wat haar zo ver van thuis bracht. Het Amerikaanse accent was haar immers al opgevallen. Het meisje keek weg na de vraag waardoor Laurice ietsje bang werd dat ze een misschien iets te persoonlijke vraag had gesteld. Veel kinderen hier bleken immers een moeilijke jeugd gehad te hebben. "I had to get away from something... Someone." Het was een vrij kortaf antwoord waardoor Laurice haar twijfel bevestigd werd. "You don't have to tell if you don't want to," had ze lief gezegd om Mindo te laten weten dat ze het snapte. Zelf had ze tot nu toe ook nog tegen bijna iedereen gelogen over haar afkomst... Of nou ja, ze had gewoon niet het hele verhaal verteld. Dat viel niet onder liegen toch? Ze had de eerste portie beslag in de pan gedaan toen Mindo naast haar op het aanrecht kwam. Ze was zo'n leuk meisje! Alsof Laurice zich al meteen wel een beetje bij haar op haar gemak voelde. "So, everyone here has their peculiarity, right? What's yours?" Laurice hoorde de vraag en voelde al meteen wat onzekerheid in haar op komen. Haar gave was nog zo'n raar onderwerp waar ze nog steeds niet helemaal niet aan gewend was. Ze had steeds nog steeds een beetje het gevoel dat het iets verkeerds was. Velen hadden het haar hier al gevraagt en ze wist dat het een gave zou moeten zijn... Het herinnerde haar altijd een beetje aan een vraag waar ze zelf waarschijnlijk nooit het echte antwoord op zou krijgen. De vraag of ze niet echt de gestoorde psycho was die alle mensen in haar leven in haar gezien hadden. Ze wilde de twijfels echter achter zich gaan laten. Het was iets waar ze toch niet mee kon... toch? Maar toch kon ze het niet helpen om steeds weer die angst te voelen van hoe de ander zou reageren. Ze wist dat ze in de lus weinig reden had om die angst te voelen aangezien iedereen het de normaalste zaak in de wereld leek te vinden... Maar toch. Wat als de volgende groot alarm zou slaan? Haar terug naar de realiteit trok waarin ze misschien toch wel in een gekkenhuis hoorde? Ze slikte even, maar kreeg al een wat lichter gevoel toen de ander er een grapje bij maakte, waardoor ze Mindo wel een klein glimlachje moest schenken. Ze schraapte even haar keel en vermande zich een beetje."It's really nothing special," begon ze eerst om de verwachtingen van de ander al meteen een beetje te sussen en om haar niet al te teleur te stellen. "I talk to kitchenghosts," ze grijnsde een beetje bij de herhaling van de eerder gebruikte woorden. Het was vaag, maar misschien was dat alles wat het meisje wilde weten... Nouja, misschien moest ze het wel wat beter uitleggen, maar besloot de ander eerst te vragen wat die van haar was. You show me yours, I show you mine, right? "You?" vroeg ze met een onzeker schuin lachje waarna ze met de spatel iets om de pannenkoek heen pookte zodat hijn geen dunne randjes kreeg.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Mindo Jackson

avatar

PROFIELAantal berichten : 288
IC-berichten : 109
Registratiedatum : 13-07-17
Accounts : -Mindo Jackson
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: »Coyote Shapeshifter//Fire manipulation
Uiterlijke leeftijd: »18 years
Quote: » I will burn your kingdom down if you try to conquer me and mine.

BerichtOnderwerp: Re: The Big Apple.   zo aug 20, 2017 10:58 pm

Normaliter had ze mensen die een dergelijke vraag hadden gesteld meteen toegesnauwd dat het hun niets aan ging, maar Laurice was lief en maakte zelfs pannekoeken voor haar, waardoor Mindo eens voor de verrandering moeite deed om niet zo prikkelbaar te doen. Toch, het was geen vraag waar ze graag antwoord op gaf. Daarom gaf ze enkel een vaag antwoord op haar vraag, waar ze eigenlijk niet veel wijzer van werd. Even duwde ze haar nagels in het harde aanrecht, nerveus dat Laurice verder zou vragen. Want dan zou ze geen idee hebben wat ze als antwoord moest geven. Gelukkig was het tegendeel waar. "You don't have to tell if you don't want to," God damnit, god shittting damn it, waarom waren er niet meer mensen zoals dit kind op de wereld? Die gewoon niet hun neus in zaakjes drukten waar ze niet hoorden, en hun mond hielden als ze aanvoelden dat het een gevoelig onderwerp was. Praise. "Thanks," kwam er haast onhoorbaar uit, maar ze meende het wel en dat liet de korte blik die ze haar toewierp wel merken. Dat gevoellige gedoe was echter helemaal niets voor Mindo, dus gooide ze het gespreksonderwerp even een andere kant op door te vragen naar haar peculiarity. Oh no, dat leek haar onzeker te maken. Shit. Alarm, verkeerde afslag, turn back now. Dit was een van de zeldzame gelegenheden dat Mindo haar best deed om aardig en sociaal gevonden te worden, nu bleek ook dat ze daar niet al te goed in was. Als een redingspoging gooide ze er een grapje achteraan, waat nog leek te werken ook. "It's really nothing special," begon de ander, wat haar alleen nog maar meer nieuwsgierig maakte. "I talk to kitchenghosts," Ze grijnsde en uit gewoonte grijnsde Mindo terug, al moest ze even nadenken wat de ander nou precies bedoelde. Loog ze? Daar zag ze Laurice niet voor aan. Maakte ze een grapje? Waarschijnlijk. Kon ze echt tegen keuken geesten praten? Ah, nee, het kwartje viel eindelijk. Waarschijnlijk kon ze niet alleen tegen keuken geesten, maar tegen alle geesten praten, niet? Mindo gunde haar een glimlach, gezien ze wel zag dat het de ander niet helemaal lekker lag nog. "Damn, that's the best gift I've heard of so far. They can tell you like, the best ancient recipes!" grapte ze terug en knipoogde haar toe. "You?" vroeg de ander haar. Ah, die had ze aan moeten zien komen. "I can shapeshift into a fox-like animal, ever heard of a coyote?" Het waren beesten die het meeste weg hadden op een kruisng van een vos en een wolf. Enkel kwamen ze alleen voor in Amerika, waardoor Eurpeanen ze niet altijd kenden. "Oh, and I can control fire," Om eens indruk te maken probeerde ze een vlam in haar handen op te laten waaien. Even flikkerde er licht in haar handpalm, maar toen liet ze perrongelijk het vuur onder de pan oplaaien, in plaats van degene in haar hand. Shit, oeps, soms had ze haar kracht nog niet helemaal onder de controle. Geschrokken wist ze het vuur snel genoeg weer naar z'n oude grote te krijgen, alleen... De pannekoek was al verloren. De onderkant was al behoorlijk zwart geworden en dat was waarschijnlijk het einde van de eerste pannekoek. Mindo sloeg geschrokken haar hand voor haar mond. Damn, eerst had ze het meisje met een ei bekogeld en vervolgens had ze haar pannekoek aan laten branden. Nice going Mindo, nice going. "Oh no... Oh no, oh no, oh no, " In een hopeloze reddingsactie probeerde ze nog de pannekoek snel om te draaien, maar vergat in haar onhandige haast even dat de pan natuurlijk heet was. Dus verbrandde ze haar vingers terwijl ze de pannekoek omdraaide. Dus nu zaten ze met een aangebrandde pannekoek en aangebrandde vingers. Geez, het ging goed. "Holy shit, I'm such an incredible fuck up. I'm so so sorry, aghh, I should just...Go. Shouldn't I?" mompelde ze beschaamd terwijl ze met haar pijnlijnke vingers schudde.

_________________
I wasn't born to be soft and quiet,

I was born to make the world shake and shatter at my fingertips.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Laurice Andersson
Mentor
Mentor
avatar

PROFIELAantal berichten : 294
IC-berichten : 66
Registratiedatum : 02-04-17
Leeftijd : 19
Accounts : Laurice Andersson
Pippa Fraser
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Overleden mensen zien
Uiterlijke leeftijd: 17
Quote: Magic is all around, you just have to believe

BerichtOnderwerp: Re: The Big Apple.   do aug 24, 2017 1:44 pm

Beide meisjes bleken nogal een gevoelig verleden te hebben aangezien ze elkaar met twee opeenvolgende vragen al onzeker hadden weten te maken. Maar toch voelde het voor Laurice ergens ook wel weer oke. Haar onzekerheid over haar peculiarity had ze al bij veel mensen in dit huis ervaren. Ze hoopte dat het zou minderen met de tijd. Stel je voor dat ze er ooit misschien zelfs wel blij mee zou kunnen zijn. Ze had Mindo al snel laten weten dat ze haar vraag niet hoefde te beantwoorden, waarna ze gelukkig zag dat het meisje dat kon waarderen. Op de volgende vraag hoopte Laurice dat haar onzekerheid niet te veel doorschemerde. Ze had dan ook met een half grapje gereageerd. Ze besefte vooral daarna eigenlijk pas hoe vaag het was. Het klonk echt als een grapje en doordat het andere meisje er een grappend complimentje op gaf wist ze eigenlijk niet hoe ze het nou had opgevat. Ze gaf de haar dus maar een snel lachje voor ze vlug verder vroeg naar de bijzonderheid van de ander. Het antwoord kwam al snel en in vergelijking met Laurice klonk het andere meisje veel zekerder. "I can shapeshift into a fox-like animal, ever heard of a coyote?" Verwonderd glimlachte Laurice weer. "Yes, I think so. That's so awesome." Gelukkig was Mindo niet de eerste shapeshifter die ze ontmoet had. Nu kon ze haar enthousiasme iets bedwingen in tegenstelling tot zo vaak als ze peculiaritys van anderen te horen had gekregen. Het was alsof iedereen verwachtte dat hun gaves vanzelfsprekend waren. Er was zelfs al iemand geweest die haar belerend toe had gesproken dat ze er niet zo van op moest kijken. Het was echt niet haar bedoeling om mensen ongemakkelijk of wat dan ook te maken, dus deed ze hard haar best om een 'normaal' mens te zijn... O wat ging dat goed, kuch. "Oh, and I can control fire," vervolgde Mindo toen waarna de aandacht van het langere meisje werd getrokken door iets in haar handpalm. O damn, maar voor Laurice kon reageren vloog opeens de hele pan in de fik met een grote vlam die op eens de lucht in spuwde. Een raar mislukt kreetje ontsnapte haar lippen terwijl ze in een reflex een stuk naar achteren, weg van de pan vloog. Tegelijkertijd schok ze zich ook nog eens kapot van een geest die opeens kil begon te krijsen in het hoekje van de keuken. Ze had het oude vrouwtje al eerder opgemerkt,maar aangezien niet alle geesten uit zichzelf aan voelden dat Laurice ze kon zien, had ze deze maar gewoon genegeerd. Met grote, geschrokken ogen ging Laurices blik van de geest naar de vlam die even snel was verdwenen als dat hij was gekomen. "Oh no... Oh no, oh no, oh no! " Ook Mindo bleek geschrokken te zijn maar haastte zich juist naar de pan toe in een poging de pannenkoek te redden, die het minste van Laurice haar zorgen was. Ze deed het zelfs met haar blote hand. Had ze nooit gekookt ofzo? Zoals te voorspellen was verbrande ze haar vingers die ze daardoor weer snel terug trok en in de lucht begon te zwaaien."Holy shit, I'm such an incredible fuck up. I'm so so sorry, aghh, I should just...Go. Shouldn't I?" Laurice voelde hoe haar hart snel was gaan kloppen, maar besefte dat het gevaar alweer voorbij was. De pannenkoek stond niet eens meer in brand, dus hoefde ze niet meer in te grijpen ofzo. What the fuck just happend? Even stond ze sprakeloos, maar probeerde hard naar woorden te zoeken aangezien het andere meisje zo beschaamd was, wat moeilijk was met het krijsende wicht op de achtergrond. "Holy fuck," wou ze beginnen, maar kon haar eigen woorden niet eens boven het gegil uithoren. "Shut up will you?"
siste ze dus pissig over haar schouder. Het gillen stopte direct waarna de geest haar opeens vol verbazing aankeek. Als ze nu maar niet allemaal vragen ging tellen, want geesten konden zo vervelend zijn op momenten dat ze niet gewenst waren. Laurice haalde even diep adem om wat rustiger te worden. "Thanks," mompelde ze nog waarna ze zich weer terug naar Mindo draaide en besefte dat dat waarschijnlijk heel raar over was gekomen en weer wat onzeker werd. "Ehm, that was a ghost," zei ze heel snel even verontschuldigend en verzachte toen wat in haar uitstraling. "And it's okej, we've all got to learn," Ze dacht beschaamt aan het incident dat ze laatst in de bieb had gehad, toen een doorgedraaide geest opeens met een dolk richting iemands hoofd was gaan gooien. "How's your hand? Maybe you need to hold it in cold water?" Ze was lichtelijk bezorgd, maar wist niet zo goed hoe ze kon helpen.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Mindo Jackson

avatar

PROFIELAantal berichten : 288
IC-berichten : 109
Registratiedatum : 13-07-17
Accounts : -Mindo Jackson
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: »Coyote Shapeshifter//Fire manipulation
Uiterlijke leeftijd: »18 years
Quote: » I will burn your kingdom down if you try to conquer me and mine.

BerichtOnderwerp: Re: The Big Apple.   za aug 26, 2017 5:25 pm

Laurice leek oprecht enthousiast over haar gave en Mindo haar ogen fonkelden. Wow. Ze was zo vaak voor 'vuile hond' of iets dergelijks uitgescholden dat dit haar bijzonder goed deed. Zelfs zo goed, dat ze zich aangespoord voelde om haar andere kracht eens te tonen. De gevolgen waren natuurlijk weer rampzalig. In plaats van een vlam in haar hand, liet ze de vlam onder de pan oplaaien. Het gevolg was dat Laurice geschrokken achteruit sprong en toen met angstige ogen van de pan naar een of ander punt in de keuken keek. Yeah, Mindo kon momenteel wel door de grond zakken. Ze wist gelukkig snel genoeg de vlam te kalmeren, maar de pannekoek was al verloren en volledig aangebrand. Mindo deed nog een hopeloze poging om met haar blote handen de pannekoek te redden, maar hoewel ze bestand was tegen haar eigen vlammen, gold dat niet over de onwijs heette pan. Het gevolg was dat ze nu met niet alleen een aangebroken pannekoek zat, maar ook met aangebroken vingers. Oh, what a mess! Mindo deed stamelend een poging om haar excuses aan te bieden en bood aan om weg te gaan, beschaamd en pijnlijk. Laurice stond daar maar, sprakeloos. Of toch niet.
. "Holy fuck," probeerde de ander te beginnen, maar iets leek haar tegen te houden. Mindo wilde vragen of er iets aan de hand was, maar de ander sprak al voordat zij het kon doen. "Shut up will you?" riep de ander plots pissig. Mindo had gedacht dat ze het tegen haar had gehad, waarin ze de ander geen ongelijk zou hebben gegeven, maar Laurie draaide zich om en riep het tegen het hoekje in de keuken waar ze eerder ook angstig naar had zitten kijken. Eh? Mindo bleef doodstil en met grote ogen zitten, haar lippen aan elkaar vast gelijmd en wachtend op iets van een verklaring of een teken dat ze op moest rotten. Laurice leek diep adem te moeten halen voordat ze weer rustig was. "Thanks," mompelde de ander net hard genoeg dat Mindo het kon horen. Toen Laurice zich weer naar haar om draaide leek ze helemaal niet boos, sterker nog, ze leek weer onzeker. Mindo had inmiddels behoorlijk wat vraagtekens. Ze wilde haar gerust stellen, maar had geen idee hoe. De pannekoeken zou ze iniedergeval niet meer aan raken. Het gezegde 'don't play with fire' was er duidelijk voor een reden. [°i] "Ehm, that was a ghost,"[/i] sprak ze zacht en onzeker, haast alsof ze dacht dat het haar schuld was. Mindo''s ogen verwijdden zich wat. "..Oh,"sprak ze enkel, haar blik haast angstig gericht op de plek waar Laurice zojuist tegen aan het praten was. Laurice leek het vrij normaal te vinden, wat Mindo nu langzaamaan begon te snappen. "And it's okej, we've all got to learn," holy shit. Hoe kom iemsnd toch zoveel geduld hebben en zo vriedelijk blijven, na de troep die ze nu al had gemaakt. "How's your hand? Maybe you need to hold it in cold water?" mindo knipperde een aantal keren en leek verbaasd, nee, haast achterdochtig over het feit dat de ander helemaal geen blijk van woede gaf. Pas toen keek ze naar haar handen en besefte ze zich dat de ander gelijk had. "Oh, yeah, right," sprak ze wat afwezig, nog steeds wat van haar stuk dat hier een geest in de kamer aanwezig was. Ze had eigenlijk nooit in geesten geloofd, m eerlijk te zijn. Maar Laurice leek haar geen leugenaar,dus kwam ze van het aanrecht af en hield haar pijnlijke vingers onder de kraan. Even moest ze de pijn verbijten, voordat ze weer kon spreken. "... I ruined the first pancake," sprak ze terwijl ze wat beteuterd naar het zielige hoopje zwart op het aanrecht keek. Haar blik ontnoette verontschuldigend die van Laurice. Wat een zooitje toch. Uiteindelijk bleef haar blik haken bij de plek. "Uhm, is that ghost... still here?"




Ooc: telefoon postje, zou wat spelfouten n kunnen zitten!

_________________
I wasn't born to be soft and quiet,

I was born to make the world shake and shatter at my fingertips.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud



PROFIEL
RPG SHEET

BerichtOnderwerp: Re: The Big Apple.   

Terug naar boven Go down
 
The Big Apple.
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» Wat als...?
» 50 Posts - 50 Themes

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Peculiar Children :: 
Miss Bluebonnet's abode
 :: g r o u n d f l o o r :: k i t c h e n
-
Ga naar: