Welkom
Rules
Guide
Time line
Key words

P l o t ;
Een gewone voorbijganger zal het niet merken, maar er is iets vreemds aan de hand met het rode gebouwtje bovenop de kliffen in het kleine kustdorpje... Wat op het eerste gezicht een normale vuurtoren lijkt, vormt namelijk de ingang tot de tijdslus van Miss Bluebonnet. Niet iedereen kan de zich steeds herhalende dag in juli van 2011 binnentreden. Enkel zij die drager zijn van een recessief gen dat zich in hun DNA heeft gemanifesteerd en wat door hun aderen stroomt, zullen toegang krijgen tot de lus. Zij beschikken over een gave. Hun 'bijzonderheid' maakt het dagelijks leven voor hun niet gemakkelijk, en er ligt constant gevaar op de loer... Lees verder!

T e a m
Admin
Louise
Mentor
Lyana
Mentor
Zeal
Mentor
Sam
Mentor
Laurice
S w a p



C o u n t
#

C r e d s ;
Alle codes, teksten en afbeeldingen behoren tot de rechtmatige eigenaar of eigenaresse en mogen daarom nooit zonder toestemming gekopieerd of overgenomen worden. De site is gecodeerd en vormgegeven door Vera en wordt gehost op Actieforum. Het idee van deze RPG is gebasseerd op de boekenreeks Miss Peregrine's Home for Peculair Children van Ransom Riggs. Dit forum is getest in de volgende browsers:


15 oktober 2016



Deel | 
 

 A boring day in the Kingdom of Freedom

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Seji Devonshire
Catastrophe
Catastrophe
avatar

PROFIELAantal berichten : 129
IC-berichten : 111
Registratiedatum : 12-07-17
Leeftijd : 21
Accounts : ~Seji Tissa, Elesis, Haythel, Jinn, Zeal, JR, Gerome, Namida, Link, Jeremy, Penelope, Laxus, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Cat
Uiterlijke leeftijd: 21 years
Quote: Wherever I go, they're lining up. When girls see me, they light on fire.

BerichtOnderwerp: A boring day in the Kingdom of Freedom   za jul 22, 2017 7:24 pm






Verveeld keek Seji omhoog. Witte wolken gleden hoog boven in de lucht hem voorbij. Met een beetje fantasie kon Seji er dieren in terug zien, maar dat vond hij toch wel zo kinderachtig. Wellicht een rare gedachten van een kind van nog geen jaar. Maar dat kwam omdat hij niet zomaar een kind was. Doordat hij in de lus is geboren, groeit hij anders dan anderen van zijn leeftijd. Binnen een paar dagen had Seji leren lopen en praten. En in de maanden dat hij hier rondliep, had hij de lichaamsbouw en het intellectueel van een vierjarige. En per dag leek hij weer een beetje te groeien en een beetje volwassener te worden. Zijn moeder baarde zich er enorme zorgen over, maar daar wist Seji niks van. Seji ging er vanuit dat iedereen zo’n jeugd en groei doormaakte als hij.

Seji had eindelijk wat vrijheid van zijn moeder gekregen. Als hij niet uit de tuin zou gaan, mocht hij alleen naar buiten. Seji had voor een moment gedacht om tegen zijn moeder in te gaan en toch het dorp in te gaan, maar dat was het moment dat hij zijn moeder in het raamkozijn had zien zitten. Ze hield hem nauw in de gaten. Dus zat er niks op dan wachten totdat ze weg ging. Voor een goed halfuur had Seji zich weten te vermaken met de jacht op een vlinder, maar nu zijn prooi eenmaal levenloos in zijn hand lag, was daar ook geen fun meer aan. Als hij nou enkel iemand had van zijn leeftijd waar hij plezier mee kon hebben. Tot nu toe was hij enkel oudere kinderen tegen gekomen. Een frustrerende zucht verliet zijn lippen terwijl hij stug zijn blauwe katten ogen sloot. Misschien kon hij dan even slapen.

{OOC: flutje sorry qq




_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t450-seji-devonshire
Pippa Fraser

avatar

PROFIELAantal berichten : 83
IC-berichten : 21
Registratiedatum : 24-04-17
Accounts : Laurice Andersson
Pippa Fraser
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Mermaid
Uiterlijke leeftijd: 6
Quote: Alleen mensen zonder fantasie vluchten in de realiteit.

BerichtOnderwerp: Re: A boring day in the Kingdom of Freedom   za jul 22, 2017 10:28 pm


All you need is faith, trust and a little pixie dust


"Hhhhhmmmmmpfssss! Hhhhhmmmmpfsss!"* Met haar haren vol veren en eenvoudige indianen kleding stond Pippa op een rots met haar gezicht naar de zon gekeerd en haar armen in de lucht gespreid. De warmte prikkelde op haar huid zoals ze daar al een hele tijd stond. Tijd bestond niet. Je moest leven in het nu. Het was Pippa en de wind. Ze mocht niet de bossen in en ze mocht sowieso al nooit zomaar naar het strand en de kliffen in verband met haar peculiarity. Maar wind was overal, als je maar goed genoeg oplette. Zoals de oude indianen zeiden, 'The wind speaks'. Nou daar wist Pippa alles van. Ook nu had ze er diepe gesprekken mee. "Humpfsnekkerieieieie!"** vroeg ze op de eerdere wijsheden die ze binnen voelde stromen.  Ze bewoog een beetje met haar neus. Ah de wind gaf een signaal! Wat is er wind? Je kunt het me vertellen! Het meisje concentreerde zich nog iets beter en begon cirkelende bewegingen te maken met haar handen langs haar oren om de wind wat luider te laten spreken. Wat was dat? Ah, ze verstond het al, het was tijd voor een ritueel! O en ze moest ook een offer maken. Oké.. Aha, jaja. Ze raakte met haar platte handen even haar oogleden aan en bewoog ze toen naar voren terwijl ze haar ogen opende. Ze plaatste daarna haar handen in een plechtige beweging tegen elkaar voor haar borst en maakte een buiging. "Prrrrrrsma aki nia"***  Ze had het indiaanse taaltje al goed onder de knie als je zo naar haar rollende r luisterde. Met een serieus gezichtje stapte ze van de rots naar beneden. Ze was immers een wijze indiaan. Rustig pakte ze haar kleedje en knapzakje, waarna ze met deinzende Indianenpassen eerst een rondje rond de rots maakte om de plek te zegenen en toen verder hupste met haar blik op de grond gevestigd. Zo nu en dan stopte ze even. De éne keer pakte ze een droog takje van de grond, die ze op sterkte testte door het te buigen. De andere keer vond ze een keitje die haar alziend oog niet ontging. Ze bestudeerde het.. gaf er een kort likje aan en besloot of ze het in haar zakje deed of niet, waarna ze haar reis weer voortzette. Ook het kleine jongetje in het gras wat verderop ontging haar niet. Terwijl ze met een zachte, lage stem een Indiaans deuntje zong begon ze haar weg in zijn richting. Misschien wilde het jonge mensenkind wel meedoen. Of misschien was het verdwaald! Pippa wist heus wel dat het jongetje niet verdwaald was. Dat kon helemaal niet! Hij zat zelfs naast het huis! Ze wist zelfs wie het kindje was. Ze was al in deze lus vanaf het begin en kende bijna alle gezichten en veel roddels. Ze had zo haar contacten... Dat was het kindje van Haythel, Seji. Hij was zo snel gegroeid!!! Pippa wilde nooit opgroeien. Jakkieblegh! Volwassenen, ieh! Ze waren wel aardig... En ze wilde hen zeker niet beledigen... maar in één woord: nope!
De wijze, grote indiaan die ze nu was kende Seji echter nog niet. Voor zover hij wist kon het een kind in nood zijn. Uiteindelijk bleef het verwilderd uitziende kindje met sprankelende oogjes voor het jongetje staan. Trots op de Indiaan die ze speelde. "Musj Musj Musj Musj Notaku"****
Daarna stapte ze even uit enthousiasme uit haar rol en bukte over het jongetje heen om iets in zijn oor te fluisteren. "Hi, I'm Pippa, you want to play indian? I'm gonna sacrifise something to the wind, but I don't know what it will be yet." ze deed een klein stapje naar achteren met een glunsterend lachje op haar gezichtje en haar vuistjes enthousiast onder haar kinnetje terwijl ze afwachtte wat Seji ervan vond.


[OOC:
*"Oh almighty wind!"
**"Zullen we vanavond pannekoeken eten?"
***"Danku voor uw wijsheid"
****"Gegroet mensenkind! Ik ben de geruchte indiaan Notaku (Brullende Beer)" ]

 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Seji Devonshire
Catastrophe
Catastrophe
avatar

PROFIELAantal berichten : 129
IC-berichten : 111
Registratiedatum : 12-07-17
Leeftijd : 21
Accounts : ~Seji Tissa, Elesis, Haythel, Jinn, Zeal, JR, Gerome, Namida, Link, Jeremy, Penelope, Laxus, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Cat
Uiterlijke leeftijd: 21 years
Quote: Wherever I go, they're lining up. When girls see me, they light on fire.

BerichtOnderwerp: Re: A boring day in the Kingdom of Freedom   zo jul 23, 2017 11:02 am






Seji had zijn ogen gesloten. Zijn staart zwiepte nog een paar keer heen en weer door de onrust die zich in zijn lichaam bevond, maar uiteindelijk kwam ook zijn staart tot rust en wist hij te kunnen genieten van de stilte. Het zonnetje kwam hier en daar door en het lichte briesje kalmeerde hem. Ja zo kon hij wel een slaap vallen. Hij strekte zijn ledematen uit, waarna hij zich als een kat oprolde op de grond en zijn staart om zich heen sloeg. Zijn moeder keek vanuit het raamkozijn met een lichte glimlach toe. Ze wou net weg stappen van het raam en hem het voordeel van de twijfel geven, toen een meisje haar zoon begon te benaderen. Zo overbezorgd als ze was, bleef ze op haar plek staan en hield ze de situatie nauw in de gaten.

Seji dreigde net in slaap te vallen toen zijn oren het geluid van voetstappen op vingen. Zijn oren draaide heen en weer, totdat ze uiteindelijk de richting hadden gevonden waar het geluid vandaan was gekomen. De voetstappen kwam dichterbij. Stug hield Seji vol dat hij aan het slapen was, maar daar leek zijn bezoeker niks van te willen weten. "Musj Musj Musj Musj Notaku" klonk het met enige enthousiasme. Licht geïrriteerde opende Seji zijn blauwe kijkers. Zijn pupillen vernauwde zich om het meisje goed in zich op te kunnen nemen. Seji kon het vreemde taaltje nog niet eens tot zich door laten dringen toen de dame plots naar hem toe boog. Seji schoot in eerste instantie recht en probeerde de afstand te behouden, maar ze was hem te snel af doordat hij nog in de roes van het slapen zat.

"Hi, I'm Pippa, you want to play indian? I'm gonna sacrifise something to the wind, but I don't know what it will be yet." fluisterde het meisje in zijn oor. Seji trok een wenkbrauw op. Het meisje nam afstand en Seji nam zijn tijd om iets wakkerder te worden. Ook al zou een kat altijd wel zin hebben om te slapen. Hij wreef even in zijn ogen, waarna zijn blik ging naar Pippa. ”What’s an indian?” vroeg hij schaapachtig. Tja.. Hij liep nog niet heel lang rond op de aardbodem dus hij zou zeker niet alles weten van de wereld. ”And why do you look so.. dirty? You should clean yourself,” vervolgde hij. Hij was gewend om zichzelf schoon te likken, ook al was zijn moeder daar fel op tegen om één of andere reden. Seji snapte het niet. Hoe maakte je jezelf anders schoon? Ook deze dame leek geen fan van de tong te zijn, anders had ze er wel schoner uit te zien.

Uiteindelijk ging Seji kort door zijn knieën om iets van de grond te plukken. ”But if you need anything to sacrifice I will let you borrow this,” zei Seji en opende zijn hand voor Pippa om de dode vlinder aan haar te laten zien. ”But borrow! Not keeping! It’s still mine,” maakte Seji duidelijk. Hij was er immers behoorlijk trots op dat hij de vlinder te pakken had gekregen. Wat hij niet wist, was dit dit wellicht niet een victory voor elk kind kon zijn. Wist hij veel.




_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t450-seji-devonshire
Pippa Fraser

avatar

PROFIELAantal berichten : 83
IC-berichten : 21
Registratiedatum : 24-04-17
Accounts : Laurice Andersson
Pippa Fraser
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Mermaid
Uiterlijke leeftijd: 6
Quote: Alleen mensen zonder fantasie vluchten in de realiteit.

BerichtOnderwerp: Re: A boring day in the Kingdom of Freedom   zo jul 23, 2017 2:27 pm


All you need is faith, trust and a little pixie dust


Pippaindiaan had de grote oren van het jongetje in het gras wel wat zien bewegen, waardoor ze overtuigd was van zijn kloppend hart. Ah, wat was moeder aarde toch prachtig, dacht ze terwijl ze de wijze indianenwind diep in ademde en zijn richting op begon te danslopen en haar indianenliedje humde. De Notaku had zich aan hem voorgesteld, terwijl ze wachtte tot hij zijn ogen geopend had en haar indiaanheid kon aanschouwen. Vervolgens had ze zich voorover gebogen om hem uit te nodigen om mee te spelen. Ze vond het zelf zo cool dat ze vergat dat niet ieder kind zo van spelen hield. Enthousiast had ze zijn reactie afgewacht. Eerst wreef hij in zijn ogen en keek toen naar Pippa. Nou ze vond dat ze toch wel een 10 verdiende voor geduld. Straks zou hij ook blij worden. Hij keek haar echter een beetje verward aan.
”What’s an indian?” Pippa's ogen werden groot en haar mond viel open. Wie kende er nou geen indianen!!! Deze jongen had de paar dagen van zijn leven echt onder een steen geleefd bij het kakkerlakken volk. Oke, dat was ook gezellig, maar geen indianen kennen? "You seriously don't know what indians are?!" Zijn gemeende ogen bevestigden het echter al. Terwijl Pippa nog even stond te kijken na deze brainfart.  De bijdehante jongen begon al verder te praten. "And why do you look so.. dirty? You should clean yourself.” Meteen keek het roodharige meisje hem hooghartig aan. "Well that certainly isn't a way to speak to a lady!" Haar gezicht kreeg toen een vieze uitdrukking. Ugh wassen. Ze kon haar laatste bad letterlijk niet meer herinneren. Om eerlijk te zijn kon ze geen enkele schoonmaakbeurt in haar leven herinneren omdat ze in een zeemeermin veranderde zodra ze in aanraking kwam met water. Ze kon zich nooit meer iets herinneren van haar zeemeerminnenervaringen. Haar ging toen weer langzaam over op een ondeugend grijnsje. "Are you afraid???" zei ze terwijl ze plagerig met haar vingers in zijn buurt kwam.

De jongen bukte zich even om iets  van de grond te pakken. ”But if you need anything to sacrifice I will let you borrow this. But borrow! Not keeping! It’s still mine!” Greedy bastard, dacht Pippa met haar piratenstemmetje in haar hoofd. Snel kon ze zich echter weer wijs gedragen als een Indiaan en keek wat te jongen te bieden had. Zijn handen onthulden een stilliggende vlinder! Haar ogen gingen meteen bezorgd van Seji naar het diertje en weer terug. "What happened to him? Is he sick?" Het vlinder volk sliep niet op de grond! Daar waren ze te slim voor. Ze keek nog eens goed, maar zag geen enkele beweging. "O my good grace," schok ze waarbij haar schotse accent duidelijk te horen was. "I'm sorry to inform you, but your pet is dead my friend" ze wist dat je altijd heel aardig moest zijn tegen mensen die hun geliefden verloren. "Do you know of any friend or family that need to know of his passing?" Zelf had ze wel een idee van welke familie dit arme insectbeest  kwam. De vlinderstruik...
 !

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Seji Devonshire
Catastrophe
Catastrophe
avatar

PROFIELAantal berichten : 129
IC-berichten : 111
Registratiedatum : 12-07-17
Leeftijd : 21
Accounts : ~Seji Tissa, Elesis, Haythel, Jinn, Zeal, JR, Gerome, Namida, Link, Jeremy, Penelope, Laxus, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Cat
Uiterlijke leeftijd: 21 years
Quote: Wherever I go, they're lining up. When girls see me, they light on fire.

BerichtOnderwerp: Re: A boring day in the Kingdom of Freedom   zo jul 23, 2017 3:24 pm






"You seriously don't know what indians are?!" reageerde Pippa verbaasd op zijn woorden. Seji bleef haar enkel aan. Het duurde dan ook niet lang voordat de jongedame leek te begrijpen dat hij geen grapje maakte. Daarbij bleef hij ook niet wachten totdat ze was ontdaan van de schock. Hij sprak haar aan over haar verwilderd uiterlijk. Ze zag er niet uit. Ze moest zichzelf hoogstens schoonmaken. Seji maakte dit dan ook ongegeneerd duidelijk. Pippa keek hem hooghartig aan. Seji trok een wenkbrauw op. "Well that certainly isn't a way to speak to a lady!" sprak ze, waarna haar gelaat een uitdrukking van walging kreeg. Seji hield zijn schouders op. ”Is the truth, right?” reageerde hij wat droog. Het kon hem niet schelen wat Pippa van zijn woorden vond. Het waren feiten.

Hij keek op zodra een ondeugende grijns rond Pippa’s lippen verscheen. Seji’s ogen vernauwden zich wat. "Are you afraid???" zei ze vervolgens plagend terwijl ze met haar vinger dichterbij kwam. Seji’s oren schoten naar achteren. Nee hij vond dit zeker niet leuk. ”No,” reageerde hij meteen koppig, waarna hij eens naar de vinger hapte als waarschuwing. Hij liet zijn scherpe, kleine, hoektanden dan ook dreigend zien. Hij hield er niet van als anderen hem als zwak bestempelde. Hij zou dan alles op alles zetten om ervoor te zorgen dat men anders over hem ging denken. Tot nu toe had dat geleid naar roekeloos gedrag dat hemzelf in gevaar bracht. Maar zo jong als hij was, had hij dat nog niet door.

Ondanks de opmerking van Pippa, besloot Seji haar een handje te helpen. Ze had een offering nodig. Goed. Die had hij net nog gevangen. Met lichte trots presenteerde hij de dode vlinder aan het meisje. Maar in plaats van de glundering die Seji had verwacht, keek Pippa bezorgd van hem naar de vlinder. Seji keek daardoor wat vragend. Was er iets mis? "What happened to him? Is he sick?" vroeg Pippa bezorgd. Seji schudde zijn hoofd. Nee hij wist dat de vlinder niet ziek was. Tenzij een dier ziek kon worden nadat het was gedood. "O my good grace," riep Pippa uit met een accent die Seji niet herkende. ”What?” reageerde Seji licht verontwaardigd. Ging ze die vlinder nog aannemen of niet?!

Pippa richtte zich op hem. Seji keek haar nog altijd wat verward aan. "I'm sorry to inform you, but your pet is dead my friend" deelde Pippa mee. Seji fronste. ”Yeah I know. I killed him,” sprak Seji fronsend. Hij keek kort omlaag naar de vlinder. Met zijn scherpe nagel porde hij in het levenloze lichaam. Maar er zat geen plezier meer in. "Do you know of any friend or family that need to know of his passing?" vroeg Pippa vervolgens. Seji’s blik ging terug naar verwarrend. ”I don’t think those insects would care or even know if one of them would die,” merkte hij op. Zijn hoofd hing een tikkeltje scheef. Hij snapte haar manier van denken voor geen meter. Zijn blik ging terug naar de vlinder. ”But if you don’t want it, then I’ll eat it,” mompelde Seji met enige teleurstelling in zijn stem en nam de vlinder in zijn mond om hem vervolgens op te eten in een paar happen.




_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t450-seji-devonshire
Pippa Fraser

avatar

PROFIELAantal berichten : 83
IC-berichten : 21
Registratiedatum : 24-04-17
Accounts : Laurice Andersson
Pippa Fraser
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Mermaid
Uiterlijke leeftijd: 6
Quote: Alleen mensen zonder fantasie vluchten in de realiteit.

BerichtOnderwerp: Re: A boring day in the Kingdom of Freedom   di jul 25, 2017 4:52 pm


All you need is faith, trust and a little pixie dust

Op Pippa's hooghartige blik trok Seji zijn wenkbrauwen op. Het leek hem niets te deren dat je een dame zo niet aansprak. Hij gaf een droog antwoord, waardoor Pippa's ondeugendheid alleen maar werd aangewakkerd. Het kon haar echt geen pindakaas schelen wat saaie mensen van haar vonden. Wat lag hij hier nou niets te doen? Was dat niet het voordeel van jong zijn? Spelen? Die saaie boel liet ze zelf altijd maar aan de volwassenen over. Ze had haar vieze vingertjes plagend voor zijn gezicht gehouden met de vraag of hij soms bang was. Meteen schoten zijn oren lichtelijk boos naar achteren. En zei meteen van nee. Jaja, dacht Pippa met haar duistere grijnsje. De jongen liet ook vervaarlijk zijn scherpe tanden zien, maar dat schok het kleine meisje evenmin af. "You've got some fine teeth," complimenteerde ze alleen terwijl ze de tandjes met haar grote oogjes bekeek.

Vervolgens had hij aardig een vlinder laten zien met het voorstel dat ze het kon offeren, zolang ze het later maar terug zou geven. Pippa had geschokt gezegd dat het mooie beestje niet meer leefde, maar snapte nog niet helemaal de verontwaardigde blik op Seji's blik. Meelevend had ze hem willen laten weten dat hij best verdrietig mocht zijn, maar daarvoor in ze plaats had hij uiteindelijk fronsend gezegd dat hij dat heus wel wist. Dat hij hem zelf har vermoord... Pippa was in haar rol als nabestaandenbegeleider zo verder gepraat over vrienden of familie die er misschien over ingelicht moesten worden, toen ze besefte wat het jongetje net gezegd had. "What... you, you killed him?" niet snappend keek ze hem met haar grote oogjes aan. "you mean like, killed him killed him? Had ze het goed gehoord? Maar het kind voor haar leek er heel serieus over en porde wat op het lijkje. ”I don’t think those insects would care or even know if one of them would die,” had hij gezegd. Pippa's ogen werden nog groter en keken hem verontwaardigd aan. Hoe kon hij!! ”But if you don’t want it, then I’ll eat it,” Pippa was nog te gechockt om snel genoeg in te grijpen. "Nee!!!" probeerde ze hem nog te stoppen, maar het was al te laat. Hij had hem gewoon opgegeten!!! Haar blik werd nu woest. Ze was zelf ook een kindje dat met insecten speelde, maar wel met respect! Waar was die respect gebleven in de mensheid. "What did you do?!" schreeuwde ze boos. "How would you like to be killed and eaten for fun! Just because they don't think the way we do doesn't give us the right to to something like that! And yes! He's got a huge family! You stupid pancake!" Haar gevoel voor rechtvaardigheid nam het helemaal over! Dit was tegen al haar natuurwetten in! Zeker vandaag, nu ze indiaan was!




.
 !
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Seji Devonshire
Catastrophe
Catastrophe
avatar

PROFIELAantal berichten : 129
IC-berichten : 111
Registratiedatum : 12-07-17
Leeftijd : 21
Accounts : ~Seji Tissa, Elesis, Haythel, Jinn, Zeal, JR, Gerome, Namida, Link, Jeremy, Penelope, Laxus, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Cat
Uiterlijke leeftijd: 21 years
Quote: Wherever I go, they're lining up. When girls see me, they light on fire.

BerichtOnderwerp: Re: A boring day in the Kingdom of Freedom   wo jul 26, 2017 3:46 pm






Met trots had Seji zijn prooi aan het meisje laten zien. Wat een manieren had hij toch weer. Echter leek het meisje zijn prooi niet te waarderen. Ze deelde hem mee dat zijn prooi dood was. Ja dat wist Seji ook. Dat was het hele doel toch? Pippa begon vervolgens over de andere vlinders. Dat ze hem moesten inlichten? Waarom in hemelsnaam? Seji maakte snel duidelijk dat hij de vlinder had vermoord. Waarom moest hij dat nog duidelijk maken? Was het niet logisch? "What... you, you killed him?" zei Pippa niet begrijpend. Seji knikte eens. Dat was toch niet zo moeilijk te geloven. Het gebeurde haast dagelijks. "you mean like, killed him killed him?” vroeg Pippa nu. ”Yes!” reageerde Seji ongeduldig. ”It ain’t that hard to understand, is it?” reageerde hij met de irritatie die van de ongeduld kwam.

Het meisje leek de dood van de vlinder niet te waarderen. Seji ging er daarom vanuit dat ze de vlinder ook niet meer wou voor de opoffering. Dan maar niet. Wou hij eens aardig zijn, gebeurde er dit. Met een zucht legde hij de vlinder in zijn mond. "Nee!!!" klonk het nog, maar Seji had de vlinder in een paar happen al opgegeten. Verward keek hij de jongedame aan. Wat was er toch mis met haar?! Alles wat hij deed was verkeerd! "What did you do?!" schreeuwde ze. Seji histe zachtjes. De vijandigheid kon hij zeker niet hebben. ”I ate it. Or is that hard to believe too?” gromde hij geïrriteerd. "How would you like to be killed and eaten for fun! Just because they don't think the way we do doesn't give us the right to to something like that! And yes! He's got a huge family! You stupid pancake!" ging Pippa verder.

Seji gromde. Hij balden zijn handen tot vuisten. ”Don’t tell me that I’m the only one who does it!” schreeuwde hij terug. ”There are more people and animals who eat insects! I’m not weird!” vervolgde hij. Hij voelde zich gekwetst. Al sinds zijn geboorte had hij door dat hij anders was dan andere mensen. Hij vond niet alle voedsel lekker wat normale mensen we lekker vonden en hij had andere gewoontes. Hij wist niet waar het vandaan kwam. Hij wist alleen dat het bij hem hoorde en hij vond het zeker niet leuk om zo geconfronteerd te worden met het feit dat hij anders was dan anderen.

"What's going on here?" klonk het plots. Seji keek meteen om bij het horen van de bekende stem. Ja hoor. Zijn moeder. Seji klemde zijn kaken op elkaar en week zijn blik af. Haythel keek voor een moment naar haar zoon. Ze had de ontmoeting tussen de twee nauwlettend in de gaten gehouden en was al in actie gekomen zodra haar zoon de vlinder had opgegeten. Ze kon er wel op rekenen dat dat voor de verkeerde impressies ging zorgen bij zijn levenstijdsgenootjes. Om die reden stond ze uiteindelijk in de tuin. Ze wou voorkomen dat Seji geen vrienden kreeg. Hij had ze nodig. Maar ze snapte ook als geen ander hoe moeilijk het was om vrienden te maken als je een beetje anders was dan andere. Haythel liep naar de twee toe. Ze legde een arm om Seji heen en drukte hem wat tegen zich aan. Seji keek kort omhoog naar zijn moeder. Was ze boos? De geruststellende blik die in haar rode ogen lag zei het tegendeel. Seji week zijn blik af naar de grond en wachtte op wat komen zou.

Haythel keek haar zoon kort aan, waarna ze zich richtte op het meisje. "Pippa was it, right?" begon Haythel met een vriendelijke glimlach. "I'm really sorry for the big butterfly family that they've lost a member of their family," sprak Haythel. Een blik van medelijden kwam in haar ogen tevoorschijn. Ze meende het niet zo zeer, maar wou voorkomen dat Pippa dacht dat zij de vijand was. "But you have to understand that that's just a game that Seji likes to play. Just how you like to play Indian. He didn't mean to be mean. He just wanted to play with you. So why won't you help Seji explaining what Indians are, so that the two of you can play together?" zei ze met een vriendelijke glimlach. Haar blik ging kort terug naar Seji. Seji keek twijfelend op naar de twee en uiteindelijk bleef zijn blik hangen bij Pippa. Hij zou dol graag een vriendin willen hebben, maar zou zij nog wel met hem willen spelen?



_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t450-seji-devonshire
Gesponsorde inhoud



PROFIEL
RPG SHEET

BerichtOnderwerp: Re: A boring day in the Kingdom of Freedom   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
A boring day in the Kingdom of Freedom
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» I will burn your kingdom down, if you try to conquer me and mine
» Just another daim boring day..
» Boring place..
» Breeze of Freedom [Twoleg Place]
» Boring Breakout

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Peculiar Children :: 
Miss Bluebonnet's abode
 :: g a r d e n s
-
Ga naar: