Welkom
Rules
Guide
Time line
Key words

P l o t ;
Een gewone voorbijganger zal het niet merken, maar er is iets vreemds aan de hand met het rode gebouwtje bovenop de kliffen in het kleine kustdorpje... Wat op het eerste gezicht een normale vuurtoren lijkt, vormt namelijk de ingang tot de tijdslus van Miss Bluebonnet. Niet iedereen kan de zich steeds herhalende dag in juli van 2011 binnentreden. Enkel zij die drager zijn van een recessief gen dat zich in hun DNA heeft gemanifesteerd en wat door hun aderen stroomt, zullen toegang krijgen tot de lus. Zij beschikken over een gave. Hun 'bijzonderheid' maakt het dagelijks leven voor hun niet gemakkelijk, en er ligt constant gevaar op de loer... Lees verder!

T e a m
Admin
Louise
Mentor
Lyana
Mentor
Zeal
Mentor
Sam
Mentor
Laurice
S w a p



C o u n t
#

C r e d s ;
Alle codes, teksten en afbeeldingen behoren tot de rechtmatige eigenaar of eigenaresse en mogen daarom nooit zonder toestemming gekopieerd of overgenomen worden. De site is gecodeerd en vormgegeven door Vera en wordt gehost op Actieforum. Het idee van deze RPG is gebasseerd op de boekenreeks Miss Peregrine's Home for Peculair Children van Ransom Riggs. Dit forum is getest in de volgende browsers:


15 oktober 2016



Deel | 
 

 Dancing in the rain

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Veronica Moretti

avatar

PROFIELAantal berichten : 28
IC-berichten : 7
Registratiedatum : 29-07-17
Leeftijd : 19
Accounts : *Laurice
*Pippa
*Skyler
*Veronica

RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Cards
Uiterlijke leeftijd: 16
Quote: Oh sweetie, Monsters are real and they look like humans

BerichtOnderwerp: Dancing in the rain   ma jul 31, 2017 8:10 am

Het lange, droge gras knisperde onder haar ballerina's terwijl ze dromerig van de kliffen naar de bosrand liep. Zij en haar lieve broer waren hier laatst nog geweest bij hun aankomst. Ze beet zachtjes om haar onderlip. Haar o zo dierbare broer. Ze hadden al best wat shards, wat hem steeds machtiger maakte en dus de familie Moretti steeds dichter bij hun levensdoel bracht. Vandaag was ze hier ook weer opzoek naar aanwijzingen naar het volgende stuk van het paarse kristal. Zoekend had ze haar blik over de bodem geworpen. Niet dat ze verwachtte iets te vinden, aangezien de onderdelen te goed verstopt lagen...

Precies getimed werd ze rond tien voor drie omringd door de hoge bomen. Ze liet haar handen langs de prikkende naalden gaan en liep langzaam door naar een plek die meer begroeit was met loofbomen. De lucht werd dreigend donkerder terwijl de wolken de aarde van de zon scheidden. Veronica voelde al de eerste druppels en kreeg een lachje rond haar lippen terwijl ze haar armen naar boven uitstrekte als om de druppels op te vangen. Het gevoel van het bloed dat van haar prooi spatte wanneer ze er haar kaarten in zette. Dit hield echter zoveel langer aan en was zo heerlijk verfrissend. Een harde donder klonk ver boven haar uit terwijl ze haar mooie witte jurkje liet doorweken. Nog even en het zou gaan doorschijnen, maar daar had Nica zeker niets op tegen. Haar handen liet ze sierlijk zakken zodat ze ze sierlijk als zwanenvleugels weer omhoog kon gooien terwijl ze een sierlijke stap naar rechts deed en haar been in de lucht gooide. Haar ouders hadden haar al op vroege leeftijd op moderne dans gezet en ook nu nog vond ze het heerlijk. Sierlijk zwierde ze tussen de bomen terwijl ze voelde hoe haar jurkje tegen haar lichaam plakte, waardoor haar figuur nog duidelijke geaccentueerd zou worden. Een geamuseerd glimlachje begon rond haar lippen te spelen toen ze merkte dat ze niet alleen was. Ze liet het echter nog niet meteen merken, terwijl ze een dunne boomstam pakte om langs af te dansen. Pas toen ze er als een profie paaldanseres omheen zwierde liet ze sluiks haar blik op hem vallen. Ow, het bleek ook nog eens een lekkertje te zijn. Jackpot! Sierlijk drukte ze zich tegen de boom waarna ze hem quasy onschuldig aankeek en hem een glimlachje stuurde. Langzaam maakte ze zich los en begon zijn kant op te lopen. Bij hem aangekomen legde ze zacht haar hand op zijn borst en drukte zich tegen hem aan. "Come dance with me," zei ze verleidelijk terwijl ze haar ogen in de zijne haakte.

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jett Mc'Knight

avatar

PROFIELAantal berichten : 97
IC-berichten : 8
Registratiedatum : 27-07-17
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Vampire
Uiterlijke leeftijd: 17
Quote: Mama, we all go to hell

BerichtOnderwerp: Re: Dancing in the rain   ma jul 31, 2017 10:00 am

Jett Mc'Knight

There is nothing you can do about it

Na de inspannende ontmoeting met zijn kamergenotes, had de vampier een kleine time-out nodig voordat het uit de hand zou lopen. Of de twee dames dat door hadden gehad, wist hij niet zeker. Het was beter van niet. Jett had het er moeilijker mee dan gedacht, wat immers niet al te vreemd was. Eén van de twee had zeldzaam bloed. Een type dat men amper bezat en nu hij zo'n anderhalf maand zonder bloed zat, was de verleiding enorm groot. In een poging zijn gedachten te verzetten was hij een heel stuk gaan lopen waarbij non stop een sigaret tussen zijn lippen liep te branden. Hoe verder hij van het huis verwijderd was, hoe beter hij zich begon te voelen. Stukje bij beetje keerde de zelfbeheersing terug, een uiterst traag proces als je het Jett vroeg. Eén ding was echter wel duidelijk; hij moest niet te lang wachten met jagen.
Ondanks dat de zonnebril de omgeving al aardig verduisterde, merkte hij op dat het extra donkerder werd. Langzaamaan gleed zijn blik omhoog. Door het bladerdak kon hij zien hoe donkere wolken samenpakten. Enkel beter. Water verdoezelde de verschillende geuren aan bloed. Nog even en hij kon weer terug keren. Althans, dat had de jongeman gehoopt. Regendruppels begonnen naar beneden te vallen. Steeds meer, steeds harder. Het bos kreeg een aangename aroma. Toch priemde één bepaald iets daar bovenuit. Zijn scherpe gehoor hoorde in de verte een vaag geluid van een kloppend hart. Snel stromend bloed dat door diens aderen pompte. Ging het er dan nu toch van komen? Extase brachten zijn voeten terug in beweging, regelrecht op de mogelijke prooi af.
Tussen de bomen door bewoog zich een meisje rond. Dansend, gracieus. Haar lange, natte bruine haren die haar bewegingen volgde. Het doorweekte witte jurkje dat haar lichaam extra benadrukte. Allemaal van die extra dingen die een jongen in verliefdheid zou doen laten vallen. Hoe men het ook draaide, wendde of keerde, mannen bleven mannen. En vrouwen waren zich daarvan bewust. Daarentegen leek de jongedame hem niet door te hebben, wat een uiterst goeie kans voor hem bood. Een kans om genadeloos toe te slaan. Maar ging Jett het werkelijk doen? Hij aarzelde. Plotseling kruisten hun blikken zich. Daar ging zijn potentiele kans. Ze had hem al gespot. Het moest nu. Nú. Maar zijn lichaam bleef vastberaden staan. Hoe kon hij in godsnaam in één van zijn eerste dagen toeslaan? Zo onbeschoft. Jett zag haar naderen, alleen weigerde hij moeite te doen haar tegemoet te komen. Zij was de bewegelijke hier. Ongevraagd drong de jongedame zijn privacy cirkel binnen, wat hem een wenkbrauw omhoog liet trekken. Hij voelde haar lichaam tegen de zijne. En naar zijn mening ging dat net een stapje te ver.  "Come dance with me." Zwijgend had hij haar aangekeken. Zijn gelaat stond vrij neutraal maar zijn ogen leken haast ironie met zich mee te dragen. ,,I don't dance," reageerde Jett uiteindelijk. Eén hand zijn eigen handen liet hij tussen hun lichamen dringen, totdat hij haar hand had gevonden om die vervolgens vast te pakken. Deze bracht hij omhoog en hield hun handen daar, terwijl hij haar met een beetje spierkracht wat achteruit drong, tot haar rug een boomstam ontmoette. Pas toen liet hij haar hand los, opgelucht dat er weer enige ruimte tussen hun ontstaan was. ,,Certainly not with someone who appears to be on drugs." Wie deed nou vrijwillig een stripper na in de bossen? ,,Or is this a new kind of hippie style. Like, are there now tree lovers who dry fucks nature?" Zolang je het maar 'dry fuck' kon noemen, sinds het pijpenstelen regende.

♦.♦

_________________

Voice Voice

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Veronica Moretti

avatar

PROFIELAantal berichten : 28
IC-berichten : 7
Registratiedatum : 29-07-17
Leeftijd : 19
Accounts : *Laurice
*Pippa
*Skyler
*Veronica

RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Cards
Uiterlijke leeftijd: 16
Quote: Oh sweetie, Monsters are real and they look like humans

BerichtOnderwerp: Re: Dancing in the rain   ma jul 31, 2017 8:40 pm

Veronica had heerlijk in de regen gedanst en was daarbij ook nog eens aangenaam verrast door knap bezoek. Gracieus had ze hem benadert en keek hem nu aan, zover ze wist waar zijn ogen zaten aangezien hij een zonnebril op had. Een voorwerp dat in dit weer meer dan onnodig was. Had hij soms iets te verbergen? Ze hield wel van wat mysterie. Anders kon ze de glazen altijd nog naar binnen toe inslaan. Jammer dat ze daarbij nooit achter het geheim zou komen. Haar mondhoek krulde iets omhoog bij de gedachte van al het bloed dat erbij gespild zou worden. Als haar broer er bij was geweest had ze het misschien nog wel voor hem gedaan... Dit knappertje was voor nu echter háár speeltje. Verleidelijk had ze hem gezegd mee te dansen. Ja, ze wist goed wat ze wilde en kon hierin vrij dominant zijn. Het antwoord liet even op zich wachten terwijl ze zijn ogen probeerde af te lezen achter het donkere glas. ,,I don't dance," zei de jongen, waarbij hij zijn hand tussen hun lichamen omhoog liet gaan. Veronica beet speels op haar lip. O, wou hij nu al second base? Ze voelde zijn aanraking over haar buik en naar hun borst. Hier pakte hij haar hand vast. Ze liet haar vingers in de zijne vlechten terwijl hij hun handen omhoog bracht en hij haar naar achteren tegen een boom duwde. Een uitdagende grijns verscheen op haar perfecte gezichtje. "Don't, or can't?" beet ze hem quasi meelevend toe. Toen hij haar hand weer had losgelaten liet ze hem onschuldig door haar natte haren gaan.  ,,Certainly not with someone who appears to be on drugs. Or is this a new kind of hippie style. Like, are there now tree lovers who dry fucks nature?" Haar ene wenkbrauw kwam omhoog terwijl ze hem lichtelijk neerkijkend, maar nog steeds aantrekkelijk aankeek. Dus hij wou het zo spelen?  Ze besloot echter om haar onschuldige schaapskleren nog even aan te houden. "A lesser girl could take that the wrong way you know," zei ze waarna ze  onschuldige, grote ogen en een pruillipje kreeg. "You sure you don't want to show me what you got? I will be gentle." Dat zou ze zeker. Dit was zijn laatste kans...

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud



PROFIEL
RPG SHEET

BerichtOnderwerp: Re: Dancing in the rain   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
Dancing in the rain
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» The Rain gives Life and dead
» I'm singing in the rain
» XX Rain's nieuwe territorium (oud jagershutje), en verder.

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Peculiar Children :: 
I n n d y r
 :: c l i f f s
-
Ga naar: