Welkom
Rules
Guide
Time line
Key words

P l o t ;
Een gewone voorbijganger zal het niet merken, maar er is iets vreemds aan de hand met het rode gebouwtje bovenop de kliffen in het kleine kustdorpje... Wat op het eerste gezicht een normale vuurtoren lijkt, vormt namelijk de ingang tot de tijdslus van Miss Bluebonnet. Niet iedereen kan de zich steeds herhalende dag in juli van 2011 binnentreden. Enkel zij die drager zijn van een recessief gen dat zich in hun DNA heeft gemanifesteerd en wat door hun aderen stroomt, zullen toegang krijgen tot de lus. Zij beschikken over een gave. Hun 'bijzonderheid' maakt het dagelijks leven voor hun niet gemakkelijk, en er ligt constant gevaar op de loer... Lees verder!

T e a m
Admin
Louise
Mentor
Lyana
Mentor
Zeal
Mentor
Sam
Mentor
Laurice
S w a p



C o u n t
#

C r e d s ;
Alle codes, teksten en afbeeldingen behoren tot de rechtmatige eigenaar of eigenaresse en mogen daarom nooit zonder toestemming gekopieerd of overgenomen worden. De site is gecodeerd en vormgegeven door Vera en wordt gehost op Actieforum. Het idee van deze RPG is gebasseerd op de boekenreeks Miss Peregrine's Home for Peculair Children van Ransom Riggs. Dit forum is getest in de volgende browsers:


15 oktober 2016



Deel | 
 

 She does what the night does to the day

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Julia Shapiro
Small-town Songbird
Small-town Songbird
avatar

PROFIELAantal berichten : 66
IC-berichten : 9
Registratiedatum : 09-08-17
Accounts : • Julia Shapiro
Woonplaats : Nederland
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Poison extraction & Poison immunity
Uiterlijke leeftijd: 18
Quote: In my bones, I can feel it in my bones

BerichtOnderwerp: She does what the night does to the day   di aug 15, 2017 5:46 pm


didn't mean to hold you so close // but you know how it goes


Pas een paar dagen was Julia hier en ze had zich nu al aan het meest vervelende taakje van de hele lus gewaagd: de afwas. Het moest een vlaag van verstandsverbijstering geweest zijn, een overgebleven spoortje van haar jeugd waarin ze opgevoed werd om de beste huisvrouw ter wereld te worden of wellicht een combinatie van allebei toen ze had aangeboden om na het gezamenlijke avonddiner wel de borden en de pannen schoon te maken. In haar eentje, welteverstaan, aangezien niemand (achteraf gezien begrijpelijk) verder nog op het aanbod had gereageerd.

De jongedame had het klusje onderschat: de combinatie van veel studenten plus veel borden staat gelijk aan veel afwas had ze nog niet in haar hoofd gemaakt. Joey had haar in haar zij geprikt toen ze het vrijwillig had voorgesteld, had ‘Ben je nou helemaal gek geworden?’ in haar oor gefluisterd op zo’n manier waarop alleen broers en zussen dat tegen elkaar konden doen en had haar niet-begrijpend aangekeken. Maar Julia was vastberaden: ze kon die berg van porselein en aardewerk vast aan, al was het maar om een goede eerste indruk te maken op Miss Bluebonnet – cruciaal aangezien ze pasgeleden al voor de tweede keer uit een lus was gestuurd en zowel Joey als zij van plan waren om hier nog wel langer te blijven. Songbirds gevangen in een lus, voor hun eigen bestwil.

De stapel borden, pannen en bestek had nog het meeste weg van een bijeengeraapte Mount Everest, compleet met de bijkomende gevaren als losliggende vorken en messen en opeengestapelde borden die de zwaartekracht leken te tarten. Als een omgekeerde bergbeklimster begon Julia, nadat ze de mouwen van haar zwarte shirt tot haar ellebogen opgestroopt had, met de top van de afwasberg, die zo hoog was dat ze op de tenen van haar afgetrapte bruine laarsjes moest staan. Het was bijna een kunstwerk, bedacht ze grijnzend terwijl ze de eerste paar borden in haar handen geklemd hield. Een spel van pure balans van zwaartekracht. Misschien zou ze er twee bordjes bij moeten maken, één met ‘Don’t touch!’ erop in dikke blokletters voor het geval er mensen aan zouden komen en een tweede met Mount Dishes, 2011, various materials in sierlijk schrift, alsof het de titel was van een modern toegepast kunstwerk.

Julia kneep haar donkere ogen voor een paar seconden dicht, haalde diep adem en zette de kraan aan. De laatste paar dagen had ze samen met Joey de lus verkend, vooral het buitengebied – in het speciaal de tuinen en de heide waar zo veel planten stonden die het meisje nog niet bekend voorkwamen. Van een paar had ze het gif opgenomen, ongewild – de verklaring voor haar donkere irissen. Ze wist dat haar lichaam het uiteindelijk zou afbreken, maar veel zin had ze niet om opnieuw iemand per ongeluk te vergiftigen. Julia zou dus even voorzichtig moeten zijn.
Net toen ze het sop in de gootsteen gemaakt had, hoorde ze iemand de keuken binnenkomen. Julia keek achterom naar de deuropening, terwijl ze haar handen afdroogde. ’’Goeden…’’ Ze wierp een blik op de grote, analoge klok net boven de deur. 20:45. ’’…avond.’’

515 words - outfit - Jett Mc'Knight
BY MITZI

_________________
themevoice

look like th' innocent flower, but be the serpent under 't.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t572-julia-shapiro
Jett Mc'Knight

avatar

PROFIELAantal berichten : 97
IC-berichten : 8
Registratiedatum : 27-07-17
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Vampire
Uiterlijke leeftijd: 17
Quote: Mama, we all go to hell

BerichtOnderwerp: Re: She does what the night does to the day   zo aug 20, 2017 5:11 pm

Jett Mc'Knight

There is nothing you can do about it

Helemaal niets was gemakkelijk deze dagen. Werkelijk alles zat hem tegen en de dagen kropen moeizaam voorbij. En dat maakte Jett enigszins geïrriteerd, ondanks dat hij precies wist hoe het kwam. Hij had vreselijke honger. Een honger dat niet gestild kon worden met aardappel en groenten, of met chocolade en dropjes. Iedereen in dit huis had het, en toch was het voor hem niet bereikbaar. Althans, dat legde de jongen zichzelf op. Dat verbod zorgde ervoor dat hij zich begon te gedragen als een meid dat ongesteld moest worden; prikkelbaar. Bewust had de vampier zich afzijdig gehouden van de mensheid. Echter was dat een onmogelijke taak om het voor eeuwig vol te houden, sinds dit huis er vol mee zat. Als een stel kippen in een kippenhok. Constant kakelend. In een poging te ontsnappen aan dat gekakel had Jett een stel oordopjes in gedaan en muziek op z'n mobiel aangezet. Zo, daarmee zou hij de dag wel doorkomen. Zo niet, dan zouden er doden vallen. Ongetwijfeld.
Een tijdje had Jett buiten gezeten. Niet omdat hij dat graag wou, maar omdat hij graag een sigaret wilde. Klachten waren binnen gekomen nadat hij meerdere malen binnen had zitten roken. Hij had toch ook rechten? Hij mocht toch ook leven op de manier zoals hij wilde? Helaas, een aantal mensen verpestten de boel graag. Voor de laatste keer blies de jongeman de rook uit, waarna hij de sigaret op de grond mikte en het uitdrukte met de hak van zijn schoen. Wat nu? Ging hij wat rondhangen in de zaal? Ja, dat leek hem wel wat. Een idee waarvan hij spijt had op het moment dat hij er aankwam. Pokke vol. De één rook nog beter dan de ander. Gauw maakte Jett zich uit de voeten; opzoek naar een plek van rust.
,,The horizon tries but it's just not as kind on the eyes~" Zong hij zacht terwijl hij de keuken binnen trad. Jett had zijn mond open om de volgende zin uit te brengen, maar klapte zijn mond dicht. Een assepoester stond de afwas te doen. Helemaal in d'r uppie, met een berg rommel van hier tot Tokio. Hij haalde een oortje los. ,,Ben je levensmoe ofzo?" Reageerde hij, in plaats van een nette begroeting zoals een normaal mens zou doen. ,,Dat ga je toch niet helemaal alleen doen." Zonder een woord vuil te maken dat hij wel even kwam helpen, trok hij een aantal kastjes los. Godsamme, was er ook maar één afwasborstel? ,,Weet je toevallig of er nog zo'n pleeborstel is?" Net op dat moment zag hij er wat liggen. ,,Never mind." Speels draaide hij de borstel tussen zijn vingers door. ,,Dus, wat is de naam van deze keuken prinses?" Sprak hij dit maal met een glimlach.

♦.♦

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
 
She does what the night does to the day
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» In the night, the stormy night away she'd fly...[&MinWoo]
» Black night, Shining stars
» {Verhaallijn} One Stormy Night
» Snowflake night[+Shinto]
» [Boeken][Serie] House Of Night

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Peculiar Children :: 
Miss Bluebonnet's abode
 :: g r o u n d f l o o r :: k i t c h e n
-
Ga naar: