Welkom
Rules
Guide
Time line
Key words

P l o t ;
Een gewone voorbijganger zal het niet merken, maar er is iets vreemds aan de hand met het rode gebouwtje bovenop de kliffen in het kleine kustdorpje... Wat op het eerste gezicht een normale vuurtoren lijkt, vormt namelijk de ingang tot de tijdslus van Miss Bluebonnet. Niet iedereen kan de zich steeds herhalende dag in juli van 2011 binnentreden. Enkel zij die drager zijn van een recessief gen dat zich in hun DNA heeft gemanifesteerd en wat door hun aderen stroomt, zullen toegang krijgen tot de lus. Zij beschikken over een gave. Hun 'bijzonderheid' maakt het dagelijks leven voor hun niet gemakkelijk, en er ligt constant gevaar op de loer... Lees verder!

T e a m
Admin
Louise
Mentor
Lyana
Mentor
Zeal
Mentor
Sam
Mentor
Laurice
S w a p



C o u n t
#

C r e d s ;
Alle codes, teksten en afbeeldingen behoren tot de rechtmatige eigenaar of eigenaresse en mogen daarom nooit zonder toestemming gekopieerd of overgenomen worden. De site is gecodeerd en vormgegeven door Vera en wordt gehost op Actieforum. Het idee van deze RPG is gebasseerd op de boekenreeks Miss Peregrine's Home for Peculair Children van Ransom Riggs. Dit forum is getest in de volgende browsers:


15 oktober 2016



Deel | 
 

 ♡ Tell me I'm too crazy, you can't tame me, can't tame me

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Raven Woods
Sociopath Obsessed With Your Boyfriend
Sociopath Obsessed With Your Boyfriend
avatar

PROFIELAantal berichten : 187
IC-berichten : 35
Registratiedatum : 16-08-17
Leeftijd : 23
Accounts : Ga weg
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Solaris/Lunaris Empowerment, Split Personality
Uiterlijke leeftijd: 21
Quote: Don't you know I ain't fucking with 'em good boys?

BerichtOnderwerp: ♡ Tell me I'm too crazy, you can't tame me, can't tame me    zo aug 20, 2017 4:09 pm


Dear Rafe,

I got tired of waiting, so I went out in this little village. I’ll leave small ice spots on the places where I have been!

See you soon, xx Rav
Met een glimlach keek ze om. In haar bh en string stond ze voor hem. “Please, I beg you, let me go…” smeekte de man voor haar, die vastgebonden zat aan een stoel. Ze trok een pruillipje en ging op zijn schoot zitten, sloeg haar benen over elkaar en liet haar vinger over zijn kaak gaan. “But baby, if I let you go, you might run away and if you do, we won’t be together forever…” zei ze nogmaals met een pruillipje en drukte zachtjes haar lippen op zijn wang. Hij schudde agressief zijn hoofd en keek haar met een bange blik in zijn ogen aan: “We just met fucking 1 hour ago, we had sex and that’s it darling.” Raven stond op van zijn benen en keek hem geïrriteerd aan. “You know, if you didn’t want to marry me, why did you have sex with me? Didn’t you know that having sex before marriage is illegal in some countries? You could get the death penalty in those countries!” Met een serieus gezicht keek ze de jonen aan en vervolgens liep ze heupwiegend en verleidelijk door de kamer. Ze bukte en pakte zijn sokken van de vloer. “Help! Someone please help me!” gilde de jongen en Raven rolde met haar ogen. “Shut the fuck up” gromde ze geïrriteerd en stopte zijn sokken in zijn mond. “I bet you wished you put on some clean socks right now, am I right?” grinnike ze zachtjes en ze liep weer door de kamer heen.

Nieuwsgierig opende ze de inloopkast, die aan de andere kant van de kamer was, en ze keek langs de spullen. De vrouwelijke spullen kregen geen aandacht van haar, die zouden toch binnenkort eruit gaan en haar kleding zou daarvoor in de plaats komen. Nee, ze was geïnteresseerd in zijn kleding. Haar hand ging langs zijn pakken, die netjes in een open kast hingen. Ze vond zijn overhemden en trok er een perfect gestreken uit. Ze deed hem aan en het stond haar verdomd goed vond ze zelf. Onder de zoom zag je net haar billen uitkomen. Uiteraard was hij veel te groot, maar dat maakte niet uit. Raven liep terug de kamer in en liep langs de boudair van, waarschijnlijk, zijn vrouw. Ze viste er een ring uit en deed hem om haar vinger. De ring was veel te groot voor haar. “If you’re gonna buy me jewels, you need to look for something better, because my taste isn’t this cheap” deelde ze hem mee en legde de ring weer terug. Ze liep langs het bed en ontdekte een foto van hem en, waarschijnlijk, zijn vrouw. “You know, we have to get rid of your wife. Luckily I have a few tricks upon my sleeve to make people disappear very, very fast” zei ze en knikte bevestigend.

Van beneden hoorde ze opeens een geluid en Raven keek op. Ze hoorde voetstappen op de trap. “Is that her?” glimlachte ze en deed een stap naar voren. “Let me give her an icecold welcome…” zei ze met een gestoorde blik in haar ogen en terwijl de deur open ging, laadde ze haar handen op vol met ijsenergie.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Rafe Adler
Jerk Thief™️
Jerk Thief™️
avatar

PROFIELAantal berichten : 161
IC-berichten : 55
Registratiedatum : 15-08-17
Leeftijd : 18
Accounts :
-Rafe Adler
-Typhon Reinswald
-Gunner Jäger
-Delta Newton
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Night vision || Supernatural Swordsmanship
Uiterlijke leeftijd: 21
Quote: You sure you're on my level?

BerichtOnderwerp: Re: ♡ Tell me I'm too crazy, you can't tame me, can't tame me    zo aug 20, 2017 7:45 pm

Hij slaakte een diepe zucht toen zijn hazelkleurige ogen over de woorden op het verfrummelde papiertje gleden. Was hij helemaal die vervloekte lus uitgegaan om der te halen, was ze ‘m gesmeerd omdat ze blijkbaar te lang moest wachten. Hij kwam altijd te laat, met stijl, naar zijn mening was het der eigen schuld dat ze er zo vroeg was gaan staan. Maar goed, het ijs volgen dus? Met een verveeld gezicht omdat hij naar haar op zoek moest gaan keek hij om zich heen en zag inderdaad ijzige plekjes een weg vormen. Rafe haalde even zijn hand door zijn haar voordat hij de pas erin zette en het spoor begon te volgen.

Het duurde niet lang voordat hij het spoor een huis zag ingaan. Even keek hij naar de deur om vervolgens aan de deurklink over te halen. Gelukkig voor hem was het slot er vanaf wat hem weer moeite scheelde. Dan hoefde hij in ieder geval niet eerst de deur open te breken, al vreesde hij al voor de reden waarom de deur niet op slot was gedaan. Hij keek om zich heen terwijl hij het huis binnenliep en volgde het spoor vervolgens de trap op. Of course, naar de slaapkamers, wat een verrassing. Met gespitste oren luisterde hij naar de niet te onderscheidende stemmen die vanuit de kamer kwamen waar het spoor naartoe liep. Great company, iets wat hem echter niet verbaasde.

Even bleef hij staan voor de deur voordat hij deze opendeed, benieuwd wat hij zou aantreffen. Zijn ogen vielen meteen op de man die vastgebonden zat, hoogstwaarschijnlijk vrezend voor zijn leven. Oh Raven. Toen zijn ogen vervolgens op Raven zelf vielen merkte hij meteen op wat ze met haar handen aan het doen waren. “Don’t you dare pull that shit on me missy, or I might’ve to slid your throat,” sprak hij met een licht zuchtje wat duidelijk maakte dat dit overduidelijk niet de eerste keer was dat dit gebeurde. Zijn ogen dwaalden vervolgens weer af naar de man die vastgebonden zat. Dit alles verbaasde hem niet eens, al was hij wel nieuwsgierig of ze een eind zou gaan maken aan de man zijn leven, of toch nog genoeg sentiment voelen om hem vrij te laten. Doodgaan zou hij uiteindelijk toch wel, zijn leven was immers eindig in tegenstelling tot die van hen als ze in de lus zouden verblijven.

_________________



VOICE  ||  THEME

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t574-rafe-adler
Raven Woods
Sociopath Obsessed With Your Boyfriend
Sociopath Obsessed With Your Boyfriend
avatar

PROFIELAantal berichten : 187
IC-berichten : 35
Registratiedatum : 16-08-17
Leeftijd : 23
Accounts : Ga weg
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Solaris/Lunaris Empowerment, Split Personality
Uiterlijke leeftijd: 21
Quote: Don't you know I ain't fucking with 'em good boys?

BerichtOnderwerp: Re: ♡ Tell me I'm too crazy, you can't tame me, can't tame me    zo aug 20, 2017 10:15 pm


Raven was klaar, klaar om die bitch die haar verloofde van haar wilde af pakken helemaal af te maken. De ijsenergie in haar hand werd steeds harder, maar toen ze de persoon in de deuropening zag, liet ze de energie in haar hand helemaal verdwijnen en verscheen er een klein glimlachje op haar gezicht. In de deuropening stond haar vriend, Rafe. “Don’t you dare pull that shit on me missy, or I might’ve tos lid your throat.” Er verscheen een pruillipje op haar gezicht. “Now, now, Raffie, is that your way to welcome an old friend?” zei ze zogenaamd gekwetst. Eventjes deed Raven alsof ze nadacht en grinnikte toen. “Yes, it absolutely is” grijnsde ze en liep toen op Rafe af. Rafe was de enige man waar ze niet meteen op wilde springen en dat kwam puur om het feit dat hij de enige was waar ze om gaf. Ze zou Rafe nooit kwijt willen raken, hoe grumpy hij ook was. En wat hij allemaal voor haar had gedaan in haar verleden, dat was haar veel te veel waard. Toen ze voor hem stond, hoorde ze achter zich hoe de man zijn sokken uit zijn mond had weten te krijgen. “Hey you! Help me, she’s crazy!” Zachtjes grinnikte Raven en schudde met haar hoofd.

Ze sloeg haar armen om de nek van Rafe en sloot haar ogen eventjes toen ze zijn geur rook, zijn huid voelde. Het was alsof het allemaal niet veranderd was. “I missed you” bekende Raven zachtjes en liet hem toen weer los. Achter haar hoorde ze de man nog steeds gillen en Raven haalde diep adem. In haar hand vormde zich een enorme ijspegel, met een hele scherpe punt. “Shut up!” gilde ze opeens en draaide zich met een ruk om, de ijspegel recht in zijn hard gooiend. Met een kreun viel de jongen achterover, met de stoel en al, door de kracht waarmee ze de ijspegel had gegooid. Raven draaide zich weer terug naar Rafe en glimlachte toen. Vervolgens draaide ze zich weer naar hem toe en vond haar shirtje op de grond, die ze vervolgens aandeed. Ook vond ze haar skinny jeans, die ze ook weer probeerde aan te doen. “How you been?” vroeg ze, terwijl ze bezig was.

_________________
You don't get it, you just don't get it
You've already forgotten even though I just said it
One, I won't fall in love, two, I won't ever stop
Three, I'm partying all night, four, I'm gonna make it pop
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Rafe Adler
Jerk Thief™️
Jerk Thief™️
avatar

PROFIELAantal berichten : 161
IC-berichten : 55
Registratiedatum : 15-08-17
Leeftijd : 18
Accounts :
-Rafe Adler
-Typhon Reinswald
-Gunner Jäger
-Delta Newton
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Night vision || Supernatural Swordsmanship
Uiterlijke leeftijd: 21
Quote: You sure you're on my level?

BerichtOnderwerp: Re: ♡ Tell me I'm too crazy, you can't tame me, can't tame me    ma aug 21, 2017 7:40 pm

“Now, now, Raffie, is that your way to welcome an old friend?” sprak het meisje met de raafkleurige haren nadat Rafe der had bedreigd dat ze er maar niet aan moest denken om shit te flikken met der ijskracht. “Yes, it absolutely is” antwoordde ze vervolgens voor hem, nog voordat hij zijn eigen mond kon opentrekken om iets precies in dezelfde richting te zeggen. Meteen sloot hij zijn mond weer en keek der aan met een blik van: dat wilde ik net zeggen, om vervolgens kort grinnikend zijn hoofd te schudden. Besluitend om er maar niet op in te gaan.

Rafe wendde zijn blik lichtjes af richting de vastgebonden man die als een malloot begon te roepen dat hij hem moest helpen omdat ze gek was. “Guess who taught her,” bracht hij met een grijnsje uit en keek der aan toen ze haar armen om zijn nek heen sloeg om hem te begroeten. Als reactie legde hij zijn handen rustig op der zijdes Hij keek der met een zwakke glimlach aan. Het verbaasde hem keer op keer dat ze hem nog om haar heen wilde hebben. Hij was immers vaak zat tegen der uitgevallen om wat voor reden dan ook, al was dat vooral overdag tijdens haar ‘normalere’ vorm. “I missed you” zei ze nog voordat ze haar armen weer van zijn hals afhaalden en afstand. “Likewise,” zei hij kort maar krachtig.

“Bet that was some rough sex,” grinnikte hij geamuseerd nadat Raven schreeuwend een ijspegel recht door de man zijn hart had gegooid toen hij aan het gillen was. Hij keek toe hoe het bloed van de man uit de wond begon te lopen en zeker een aardige vlek in de vloer ging achterlaten. Maar honestly, dat kon hem niet veel schelen. Zijn ogen vielen op het bed wat in de hoek stond en liep erheen om op de rand te gaan zitten. Ondertussen keek hij toe hoe ze zich aankleedde terwijl hij wachtte tot ze klaar was.

“How you been?” vroeg ze terwijl ze bezig was met aankleden. Kort snoof Rafe en keek van der weg toen ze dat vroeg. De kutste vraag die hij op het moment kon bedenken. “Could be better,” zei hij eerlijk. Het was maar twee dagen geleden dat hij een 'meningsverschilletje' had gehad met een man die zich Jeremy Suthcliff noemde. Eentje die enorm uit de hand was gelopen waardoor zijn hele lijf, maar voornamelijk zijn rug, bont en blauw was geworden en er rode striemen in zijn nek stonden. Het bevond zich echter grotendeels onder zijn kleren waardoor het in het eerste opzicht niet echt opviel. En dan nog maar niet te spreken over de bedreigingen die hij naar zijn hoofd geslingerd had gekregen en zonder twijfel nog steeds stonden. “You?” vroeg hij uiteindelijk nadat hij even in zijn gedachtes was verzonken en zijn blik weer naar haar toewendde.

OOC; hmm hijs beetje flut, tis niet mn postdag vandaag rip

_________________



VOICE  ||  THEME

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t574-rafe-adler
Raven Woods
Sociopath Obsessed With Your Boyfriend
Sociopath Obsessed With Your Boyfriend
avatar

PROFIELAantal berichten : 187
IC-berichten : 35
Registratiedatum : 16-08-17
Leeftijd : 23
Accounts : Ga weg
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Solaris/Lunaris Empowerment, Split Personality
Uiterlijke leeftijd: 21
Quote: Don't you know I ain't fucking with 'em good boys?

BerichtOnderwerp: Re: ♡ Tell me I'm too crazy, you can't tame me, can't tame me    di aug 22, 2017 11:00 pm


Raven vond het fijn om bij Rafe te zijn. Hij was niet als alle andere mannen – hij was ruiger en Raven vond dat leuk. Ook was hij eerlijk tegen haar. Mannen zeiden vaak tegen haar dat ze knap was of dat ze haar aardig vonden, terwijl alles wat ze wilden gewoon een dikke sekspartij was. Rafe was altijd eerlijk tegen haar – ook als ze hem irriteerde en hij had haar nog nooit geprobeerd aan te raken op een manier die zij niet fijn vond. Daarom had Raven diep respect voor hem en accepteerde ze het als hij nukkig tegen haar was, of als hij weer eens een van zijn buien had. Rafe had waarschijnlijk meer voor haar gedaan dan hij zelf wist en dat was prima voor Raven, want Raven was niet het meisje dat hem ging vertellen hoe geweldig ze hem vond. Dat ze zei dat ze hem had gemist was al een hele stap voor haar. Echter, toen hij zei dat hij haar ook had gemist, zorgde dat voor een glimlach op haar gezicht. “I’m glad, otherwise we would have a small problem” zei ze met een grijns en ze had hem losgelaten. Het was tijd om weg te gaan, voordat zijn vrouw terugkwam en misschien de politie zou alarmeren.

“Bet that was some rough sex” hoorde ze Rafe zeggen. Raven haalde haar schouders op. “You know, it was good, but excellent is gonna devour good in the good grades department.” Flauw glimlachte ze eventjes om haar flauwe grap, terwijl ze haar broek aan begon te trekken. Nieuwsgierig had ze hem gevraagd hoe dat het met hem ging. “Could be better.” Raven stopte even met het sjorren aan haar broek en keek op. Ze fronste haar wenkbrauwen. Mmm, dat klonk niet zo enthousiast. “You?” vroeg hij uiteindelijk en Raven haalde nonchalant haar schouders op. “I’m alright, I just can’t deal with the fact that I’m gonna be my sluttish self in…” Raven keek eventjes op de klok “…in exactly five hours. So let’s make this conversation quick before all I can care about is how many dick I had in the past week.” Raven trok de ijspegel uit het hart van de man, en liet het smelten in haar hand. “You shouldn’t have cheat on your wife” mompelde Raven en liep vervolgens naar het bed toe. Raven nam naast hem plaats en trok haar hoge naaldhakken aan.

Vervolgens draaide ze zich een beetje naar hem toe en keek hem met een quasi bezorgde uitdrukking aan. “What’s wrong?” vroeg ze toen en staarde hem aan. If they touched Rafe, then this man right in front of them wasn’t going to the only dead man this night.

_________________
You don't get it, you just don't get it
You've already forgotten even though I just said it
One, I won't fall in love, two, I won't ever stop
Three, I'm partying all night, four, I'm gonna make it pop
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Rafe Adler
Jerk Thief™️
Jerk Thief™️
avatar

PROFIELAantal berichten : 161
IC-berichten : 55
Registratiedatum : 15-08-17
Leeftijd : 18
Accounts :
-Rafe Adler
-Typhon Reinswald
-Gunner Jäger
-Delta Newton
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Night vision || Supernatural Swordsmanship
Uiterlijke leeftijd: 21
Quote: You sure you're on my level?

BerichtOnderwerp: Re: ♡ Tell me I'm too crazy, you can't tame me, can't tame me    wo aug 23, 2017 9:34 pm

 “I’m glad, otherwise we would have a small problem” grijnsde Raven nadat hij had toegeven dat hij haar ook wel gemist had. Kort schudde hij met een lichte grijns zijn hoofd. Desondanks hij meer op zichzelf neigde te zijn was het wel fijn om iemand om je heen te hebben die enigszins gelijksgezind was. “Would we?” antwoordde hij nog op haar opmerking terwijl een licht uitdagende toon zijn stem streelde.

Met een diepe zucht sloeg hij zijn ogen naar het plafond nadat ze een -naar haar mening- grappende opmerking terugvuurde op zijn opmerking die hoogstwaarschijnlijk waar was. Like ze had seks gehad in der freaky phase, dat was ongetwijfeld ruig geweest. Ondertussen was hij gaan zitten op het randje van het bed terwijl hij wachtte tot ze klaar was met aankleden. Hij spotte haar argwanende blik toen hij eerlijk had verteld dat het wel beter kon op de vraag hoe het met hem ging waarna hij niet veel later aan haar had gevraagd hoe ze het zelf maakte.

“I’m alright, I just can’t deal with the fact that I’m gonna be my sluttish self in…” Raven keek eventjes op de klok waardoor Rafe haar blik volgde naar de wijzers die beetje bij beetje vooruit kropen. “…in exactly five hours. So let’s make this conversation quick before all I can care about is how many dick I had in the past week.” Stelde ze vast. Soms vergat hij het dat ze elke twaalf uur van persoonlijkheid veranderde en kon dan ook niet ontkennen dat haar freaky persoonlijkheid zijn voorkeur had. “Oh yeah, that time of the mont- eh day again h” sprak hij met een sluw grijnsje spelend rondom zijn lippen. Hij maakte die grap te vaak waardoor die gewoon oud werd, maar honestly—hij vond hem nog steeds even grappig als de eerste keer dat hij hem maakte.

Net toen hij had gedacht dat ze het liet varen dat hij niet de standard ‘I’m good’ had geantwoord op haar antwoord was ze naast hem gaan zitten om te vragen wat er dan aan de hand was. Hij zuchtte kort en haalde zijn hand even door zijn haar. “There’s just this guy who wanted to know what powers I master, and even threatened me to work for him as a hitman or spy or something,” begon hij terwijl hij afkeurend zijn hoofd schudde. “I disagreed, of course, and tried to murder him with a swift motion of a knife so he’d leave me the fuck alone—but the fucking dude just seemed to rise out of its ashes?” vervolgde hij en was nog steeds verward hoe het in hemelsnaam kon. Jeremy was zonder twijfel sterker qua krachten dan een groot gedeelte van de peculiars hier, het kon niet anders. “Well, subsequently he pushed me into a wall with -what seemed like- an inhuman kind of force and tried to strangle me so I’d tell him what kind of powers I had,” sprak hij terwijl hij zijn vuisten balde door de frustratie dat hij niet tegen de man opgewassen was. “And now he tries to force me into working for him, and I don’t even know who the fuck he actually is? Besides his name and the fact his powers are beyond this world,” zuchtte Rafe diep. Ja de man had wel vaak wat lopen lullen over een of ander rijk, maar wat dat nou precies inhield? Naar zijn gevoel was hij nog steeds een ontsnapper van een of andere inrichting. “Oh, and my whole fucking body aches like hell, I mean my back is literally completely covered in bruises. No spot has gone unnoticed,” gaf hij toe. Ja het deed zeker zeer, maar gelukkig gingen blauwe plekken in de loop der tijd vanzelf weg. Dat scheelde.

_________________



VOICE  ||  THEME

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t574-rafe-adler
Raven Woods
Sociopath Obsessed With Your Boyfriend
Sociopath Obsessed With Your Boyfriend
avatar

PROFIELAantal berichten : 187
IC-berichten : 35
Registratiedatum : 16-08-17
Leeftijd : 23
Accounts : Ga weg
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Solaris/Lunaris Empowerment, Split Personality
Uiterlijke leeftijd: 21
Quote: Don't you know I ain't fucking with 'em good boys?

BerichtOnderwerp: Re: ♡ Tell me I'm too crazy, you can't tame me, can't tame me    do aug 24, 2017 12:12 am


Het feit dat Rafe zei dat het niet goed met hem ging, viel haar op. Normaal gesproken was het altijd het standaardantwoord, zolang ze hem al kende. Dat hij nu iets anders zei, vond ze vreemd en het trok haar aandacht. Daarom gaf ze hem de aandacht die hij verdiende. Ze had ook vaak genoeg tegen hem gezeurd over haar fucked up leven, nu had hij iets, dan moest zij ook naar hem luisteren. Vervolgens begon Rafe te vertellen over een of andere guy die hij ontmoet had, die wilde weten wat voor krachten hij had en dat Rafe voor hem moest gaan werken. Raven fronste haar wenkbrauwen. What the fuck. Rafe voor iemand werken? Ze kende hem als iemand die zijn eigen boontjes dopten. “I disagreed, of course, and tried to murder him with a swift motion of a knife so he’d leave me the fuck alone – but the fucking dude just seemed to rise out of its ashes.” Nog een keer fronste Raven haar wenkbrauwen. “Is he a fucking phoenix or what?” vroeg ze zich hardop af, meer tegen zichzelf dan tegen hem. Ze zag dat hij zijn vuisten balden, en ze legde haar hand rond zijn pols, probeerde hem daarmee een beetje te kalmeren. “And now he tries to force me into working for him, and I don’t even know wo the fuck he actually is? Besides his name and the fact his powers are beyond this world.”

Raven wilde haar mond open te doen, om te reageren, maar hij was nog niet klaar. “Oh, and my whole fucking body aches like hell, I mean, my back is literally completely covered in bruises. No spot has gone unnoticed.” En dat was voor Raven de druppel. “What the fuck Rafe” gilde ze uit en ze stond op. Haar ademhaling werd zwaarder. Ze had geen idee wie deze man was, maar hij moest dood. Meteen. Onmiddellijk. Hoe durfde hij Rafe aan te raken? “What the fuck is wrong with him? We have to kill him, right here, right now.” Raven draaide zich om naar hem. Toen ze naar hem keek, werd ze weer wat rustiger. “You are not gonna work for him, I won’t allow it. We are free souls Rafe – we don’t need a motherfucker to tell us what to do. You freed my from my own boss.” Raven ging weer naast hem zitten en sloeg haar benen over elkaar heen, legde haar hand op zijn rug. Ze kon de pijn die hij moest hebben niet voorstellen. Ze zocht naar de juiste woorden om te zeggen – Raven was hier niet goed in, zelfs niet met Rafe. Het lag eigenlijk niet in haar aard om aardig tegen iemand te zijn, om er voor iemand te zijn als een vriend, maar Rafe had dat altijd voor haar gedaan, dus nu was het juiste moment aan gebroken om iets terug te kunnen doen.

“I don’t care what happened” zei ze toen “I don’t care what you did to him. He signed his own death the minute he touched you. No man is invincible, Rafe, everybody has a weak spot. The only problem is that we need to find what weak spot he has. Because he will die, even if that’s the last thing I’m going to do.” Zachtjes aaide ze hem over zijn rug, geruststellend. “Pull your shirt out” zei ze, maar niet op een dwingende toon. Meer op een smekende toon, of dat ze hem alsjeblieft helpen. In haar hand vormde zich een ijsblok. “Don’t worry, I’ll make sure it doesn’t stick to your skin.” Normaal gesproken bleef ijs aan je huid vastplakken, maar als je een ijsbijzonderheid had, zaten daar nog wat voordelen aan.

_________________
You don't get it, you just don't get it
You've already forgotten even though I just said it
One, I won't fall in love, two, I won't ever stop
Three, I'm partying all night, four, I'm gonna make it pop
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Rafe Adler
Jerk Thief™️
Jerk Thief™️
avatar

PROFIELAantal berichten : 161
IC-berichten : 55
Registratiedatum : 15-08-17
Leeftijd : 18
Accounts :
-Rafe Adler
-Typhon Reinswald
-Gunner Jäger
-Delta Newton
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Night vision || Supernatural Swordsmanship
Uiterlijke leeftijd: 21
Quote: You sure you're on my level?

BerichtOnderwerp: Re: ♡ Tell me I'm too crazy, you can't tame me, can't tame me    za aug 26, 2017 9:34 pm

Rafe hoefde haar niet eens aan te kijken om te weten dat haar ogen vuurspuwden terwijl hij bezig was met het vertellen van zijn verhaal. Het was dat het nacht was op het moment, anders had hij hoogstwaarschijnlijk onbedoeld enorm hete vuurballetjes op hem afgeschoten gekregen. Hij zuchtte diep toen ze begon over de dingen die ze de man aan wilde doen. Hij vreesde echter dat het niet zo’n feest zou worden. Ze had hem niet gezien, niet gezien over wat voor een monsterlijke krachten de man beschikte. Hell, hij hoefde je niet eens aan te raken om je te kunnen vermoorden, wat moesten zij dan tegen hem beginnen als ze op afstand al tegengehouden konden worden? Ongemakkelijk holde hij zijn rug toen hij voelde hoe haar hand in aanraking kwam met zijn rug wat de zeurende pijn lichtelijk erger maakte. Hij liet het echter wel toe, het was een dragelijke pijn.

“I don’t care what happened” vervolgde ze. “I don’t care what you did to him. He signed his own death the minute he touched you. No man is invincible, Rafe, everybody has a weak spot. The only problem is that we need to find what weak spot he has. Because he will die, even if that’s the last thing I’m going to do,” concludeerde ze. Rafe zuchtte en scherpt zijn lippen in een rechte lijn terwijl hij kort zijn hoofd even schudde. “You haven’t seen what he’s capable of Raven. He killed a room full of people in a trice without any physical contact, they just fucking dropped dead,” fronste hij. Misschien als ze met een goede strategie zou komen zou hij hun kansen wat hoger inschatten, maar op het moment zag hij het als een verloren zaak.

“Pull your shirt out” zei ze uiteindelijk waardoor hij kort zijn wenkbrauw optrok, had ze nu al weer zin?  Haar intenties warden hem echter al snel duidelijk toen hij zag hoe er een ijsblok zich begon te vormen in haar hand. Tegen de zwellingen, right. De vraag was echter of hij wel zin had in een ijskoude kou dat niet beperkt bij de blauwe plekken zou blijven, maar door zijn hele lijf zou trekken. “Don’t worry, I’ll make sure it doesn’t stick to your skin,” vervolgde ze. Rafe keek der even fronsend aan om uiteindelijk toch maar zijn shirt uit te trekken. “Just don’t fucking freeze me alive alright? Or I might still’ve to slit your throat” sprak hij. Rafe hield overduidelijk niet van vrieskou.


_________________



VOICE  ||  THEME



Laatst aangepast door Rafe Adler op zo sep 03, 2017 6:00 pm; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t574-rafe-adler
Raven Woods
Sociopath Obsessed With Your Boyfriend
Sociopath Obsessed With Your Boyfriend
avatar

PROFIELAantal berichten : 187
IC-berichten : 35
Registratiedatum : 16-08-17
Leeftijd : 23
Accounts : Ga weg
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Solaris/Lunaris Empowerment, Split Personality
Uiterlijke leeftijd: 21
Quote: Don't you know I ain't fucking with 'em good boys?

BerichtOnderwerp: Re: ♡ Tell me I'm too crazy, you can't tame me, can't tame me    ma aug 28, 2017 9:30 pm


“You haven’t seen what he’s capable of Raven. He killed a room full of people in a trice without any physical contact, they just fucking dropped dead.” Raven gromde eventjes. “I dropped dead too once, but that was in a club, on a new Rihanna song” zei ze met geamuseerde ogen. Natuurlijk had Raven wel een mening over deze zogenoemde vent, maar eerst moest ze er voor zorgen dat Rafe een beetje verzorging kreeg. Hem kennende was hij vast en zeker niet naar een ziekenhuis geweest, en was de verzorging van Raven de eerste die hij had gekregen sinds het incident. Toen ze hem uitnodigde zijn shirt uit te trekken, zag ze hem twijfelde en dat beledigde haar. Vertrouwde hij haar niet? “Just don’t fucking freeze me alive alright? Or I might still’ve to slit your throat.” Nogmaals gromde Raven eventjes. “I asked for a man, Rafe, not a fucking pussy.” Raven ging achter hem zitten en rolde, zonder dat hij het zag, eventjes met haar ogen. Begreep hij dan niet dat ze hem probeerde te helpen? Jezusmina zeg.

In haar hand had zich een ijsblok gevormd en heel voorzichtig drukte ze het tegen de zwelling aan. De koelte zou waarschijnlijk ervoor zorgen dat de pijn verdoofd zou worden. Met haar andere hand probeerde ze de koelte in alleen zijn rug te houden, maar ze had geen idee of het zou werken. Raven had nooit de tijd genomen om iemand anders te verzorgen. “I know that he may be strong, but as I said, everybody has a weak spot and I’m determined to find out what that is.” Raven slikte eventjes en fronste haar wenkbrauwen. “And even if I die while fighting him, I’m glad that I did it to help you. Because let’s be real, my life doesn’t really have a purpose. Especially not with that…thing I have.” Daarmee bedoelde ze haar persoonlijkheidsstoornis. Haar letterlijke tweede persoonlijkheid. Het frustreerde haar, want als ze was hoe ze nu was, was ze zich er goed van bewust dat ze iemand anders kon worden. Als ze was wie ze overdag was, echter, dan wist ze dat niet en dat irriteerde haar mateloos. Raven grinnikte zachtjes eventjes. “Imagine me with a child, I can’t even think of a man crazy enough to marry me” lachte ze zachtjes “And I know I wouldn’t be loyal to him.” Haar lach werd iets harder. Damn, ze zou die kinderen waarschijnlijk vermoorden. En dat zou heel erg slecht zijn.

Het ijsblok liet ze als een soort “S” over zijn rug gaan. Ze begon bovenaan zijn rechterschouder, en ging dan langzaam zigzaggend naar beneden, tot de rand van zijn broek. Vervolgens zou ze bovenaan zijn linkerschouder weer beginnen en zigzaggend naar beneden gaan. Raven zuchtte eventjes en aaide met haar vrije hand over zijn schouder. “How are you feeling? Does it work? Are you still in pain?” Ze probeerde meer professioneel te klinken dan bezorgd, maar hell yeah, ze was bezorgd. De wonden zagen er pijnlijk uit.

_________________
You don't get it, you just don't get it
You've already forgotten even though I just said it
One, I won't fall in love, two, I won't ever stop
Three, I'm partying all night, four, I'm gonna make it pop
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Rafe Adler
Jerk Thief™️
Jerk Thief™️
avatar

PROFIELAantal berichten : 161
IC-berichten : 55
Registratiedatum : 15-08-17
Leeftijd : 18
Accounts :
-Rafe Adler
-Typhon Reinswald
-Gunner Jäger
-Delta Newton
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Night vision || Supernatural Swordsmanship
Uiterlijke leeftijd: 21
Quote: You sure you're on my level?

BerichtOnderwerp: Re: ♡ Tell me I'm too crazy, you can't tame me, can't tame me    zo sep 03, 2017 6:41 pm

Een verveelde blik stond in zijn ogen toen ze geamuseerd een grapje maakte dat ze ook ooit eens ‘dropped dead’ toen ze in een club een nieuw Rihanna liedje hoorde. Raven en der fucking obsessie met muziek en de artiesten ook. “Ha-ha-ha-hi-larious,” sprak hij met zijn signature monotone stem, de overmaat van sarcasme die hij had toegevoegd er vanaf druipend. Toen ze vervolgens een opmerking maakte dat hij een pussy was dat hij liep te zeuren over de kou die het ijs zou veroorzaakte bromde hij enkel wat om het weg te waaien. Hij wist dat het niet bepaald ‘mannelijk’ was om te mekkeren over zulke dingen, maar dat hij dat zou toegeven? No way. Daar was hij te trots voor.

Desondanks had hij toch besloten om zijn shirt maar uit te trekken zodat ze kon losgaan met die ijsblokken van der op zijn rug. “Fuck,” kreunde hij protesterend door de kou en pijn toen de vrieskou op zijn gloeiende huid terecht kwam; het was nog warmer dan normaal omdat zijn lichaam volop bezig was de onderhuids verwondingen te genezen waardoor er veel energie in de vorm van warmte vrijgemaakt werd. Instinctief holde hij zijn rug in een weergaloze poging om de kou te vermijden waardoor zijn schouderbladen wat naar achteren rolden en hij zijn borst naar voren drukte. Desondanks de kou akelig aanvoelde op zijn warme huid, kon hij niet ontkennen dat het de pijn beetje bij beetje begon te verdoven. Het bestreed de zwelling en de dalende tempratuur zorgde ervoor dat de pijn verwekkende impulsen minder snel werden doorgegeven aan zijn hersenen zodat hij het kon waarnemen.

“I know that he may be strong, but as I said, everybody has a weak spot and I’m determined to find out what that is.” Raven slikte eventjes en fronste haar wenkbrauwen. “And even if I die while fighting him, I’m glad that I did it to help you. Because let’s be real, my life doesn’t really have a purpose. Especially not with that…thing I have.” Sprak ze terwijl ze het ijs in een s-vormige slinger over zijn rug bleef bewegen waardoor hij steeds meer gewend raakte aan de kou en langzamerhand zijn rugspieren een beetje wist te ontspannen. Toen het echter tot hem doordrong was ze zonet gezegd had draaide hij zijn hoofd met een ruk en een diepe frons om waardoor hij kort zijn ogen dichtkneep door de pijn die de abrupte beweging veroorzaakt. Met zijn hazelbruine ogen keek hij haar aan en schudde zijn hoofd. “Leave it be, it’s not your problem, it doesn’t concern you, stay out of it Raven. There is no reason risking getting in the same hellhole as I’m currently in,” snauwde hij haar op een bevelende toon af. Wat dacht ze wel niet? Rafe had spijt dat hij het verteld had; grote kans dat hij haar nu voortdurend in de gaten moest houden om te checken of ze niet iets stompzinnigs ging flikken. Toen ze ineens begon over dat hij zich eens moest voorstellen hoe het zou zijn als ze een kind had, die ze hoogstwaarschijnlijk uiteindelijk om zeep zou helpen. Kort grinnikte hij, zijn strenge uitdrukking was verzachtend. Het was typisch Raven om straightup de gedachtes te vertellen die door haar hoofd dwaalden op dat moment waardoor het nooit echt saai was met haar. “I cannot tolerate a kid in our room, I didn’t sign up for that shit—so don’t you dare get yourself pregnant Rave,” sprak hij terwijl hij haar afkorting gebruikte. Iets wat hem raar in de oren bleef klinken omdat hij letterlijk zijn eigen roepnaam was. “N,” besloot hij na een paar seconde toch nog maar eraan toe te voegen zodat het niet leek alsof ze naamgenootjes waren.

In de tussentijd had hij zijn ogen gesloten terwijl hij focuste op de figuurtjes die ze maakten met het ijs op zijn rug. Ze was haar belofte nagekomen, het zijn huid werd niet pijnlijk met het ijs meegetrokken. Het gleed in tegendeel zonder problemen eroverheen. “How are you feeling? Does it work? Are you still in pain?” vuurde ijsde hahahah ben zo grappig ze duizend vragen tegelijketijd op hem af waardoor hij zijn ogen opende. Het verlichte de pijn -en waarschijnlijk zwelling, maar dat kon hijzelf niet goed zien- wel degelijk, het was niet volledig verdwenen maar het was zonder twijfel wel wat minder geworden. Hij knikte als antwoord op der laatste twee vragen. “Still like shit, but it certainly mitigates some of the pain,” antwoordde hij en sloot zijn ogen wederom. Als hij zich focuste op de figuurtjes op zijn rug werkte het mentaal ook rustgevend. Proberend te gokken of ze specifieke dingen op zijn rug schreef, of het willekeurige bewegingen waren, of ze het meeste de pijnlijkste te grazen nam—of gewoon simpelweg zelf een beeld in zijn hoofd proberen te creëren over wat ze aan het tekenen was. “Thanks,” bracht hij na een lange stilte toch uit. Rafe bedankte mensen niet snel, zelden zelfs, wilde altijd alles alleen doen, the tough guy spelen. Op dit moment was hij haar echter oprecht dankbaar. Hij wist niet goed hoe hij om moest gaan met Jeremy’s verschijning. Hij had nog nooit meegemaakt dat iemand zo enorm veel sterker was dan hijzelf. Het feit dat ze hem wilde helpen, zelfs al wees hij dat af, gaf hem een geruststellend gevoel dat hij niet alleen maar herinnert zou worden om zijn rijkdom als hij er aan zou bezwijken, maar ook simpelweg omdat iemand ergens toch wel om hem gaf.


_________________



VOICE  ||  THEME

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t574-rafe-adler
Raven Woods
Sociopath Obsessed With Your Boyfriend
Sociopath Obsessed With Your Boyfriend
avatar

PROFIELAantal berichten : 187
IC-berichten : 35
Registratiedatum : 16-08-17
Leeftijd : 23
Accounts : Ga weg
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Solaris/Lunaris Empowerment, Split Personality
Uiterlijke leeftijd: 21
Quote: Don't you know I ain't fucking with 'em good boys?

BerichtOnderwerp: Re: ♡ Tell me I'm too crazy, you can't tame me, can't tame me    ma sep 04, 2017 11:46 pm


Dat Rafe een taaie was, wist Raven wel langer dan vandaag. Ze hadden samen veel meegemaakt, dus als hij pijn had, dan wist Raven wel dat het hele ernstige pijn moest hebben. Als het niet zo’n pijn zou doen, zou hij het namelijk niet mentionen. Dus toen ze zag dat hij zijn rug holde, en hij “Fuck” gromde, realiseerde Raven zich dat hij zich niet aanstelde. Zachtjes liet Raven haar hand over zijn blote arm gaan, als teken om hem te troosten. Achter zijn rug beet ze zachtjes op haar onderlip. De striemen en zwellingen op zijn rug spraken boekdelen. Afkeurend schudde Raven haar hoofd. Hoe had iemand gedurfd Rafe zo aan te pakken? Verdomme. Ze had haar afkeuren over deze gast uitgesproken, maar zodra ze het over hem had gehad, triggerde ze hem klaarblijkelijk toch wel heel erg. Opeens draaide hij zich om en was hij heel erg kattig tegen haar. “Leave it be, it’s not your problem, it doesn’t concern you, stay out of it Raven. There is no reason risking getting in the same hellhole as I’m currently in.” Raven versmalde haar ogen eventjes. Woede borrelde in haar op. Ook al was het Rafe, niemand mocht zo tegen haar praten. Maar for the sake of zijn verzorging ging ze maar door. Raven beet wat harder op haar lippen, ze moest zich heel erg inhouden nu. Een kleine grinnik ontsnapte haar lippen toen hij inging op haar grapje. Damn, Rafe, waarom?

Na een tijdje had ze hem gevraagd hoe het ging, of het werkte en of het nog steeds pijn deed. Raven wilde veel informatie krijgen, dus daarom ijste ze vragen op Rafe af alsof ze geen chill had (wat ook zo was). “Still like shit, but it certainly mitigates some of the pain.” Raven knikte begrijpend. Plagend maakte ze een keertje een “R” met het ijsblok, maar het waren vooral haar zigzaggende bewegingen die over zijn rug gingen. Het was eventjes stil tussen hen, maar zoals altijd, was dat voor Raven geen probleem. Beide waren niet echt praters. Nog steeds was Raven gefrustreerd om zijn opmerking. Wat dacht hij wel niet? Dat hij haar zomaar dingen kon verbieden, alsof hij kon bepalen wat zij wel en niet mocht doen? “Thanks” hoorde ze hem na een stilte zeggen. Een klein glimlachje speelde rond haar lippen. “No problem, you would’ve done the same thing to me.” Na nog een paar minuten door te hebben gewreven met het ijsblok, besloot ze dat het goed was. Zachtjes en voorzichtig legde ze haar hand op zijn rug. Het voelde ijskoud aan. Goedkeurend knikte ze. Zo, ze had in ieder geval waar positieve karmapunten.

“I’m glad I was able to help you, darling, but…” en met een ruk draaide Raven zich om, stond ze voor hem, pakte zijn pols beet en bevroor haar hand aan de zijne, zodat hun beide handen een ijsblok waren. “I didn’t really liked your attitude. No man can tell me what to do and you are not an exception, Rafe. Even though you are my friend, no one can tell me what to do. Remember I would do that to help you…so if I’m gonna kick that man’s ass, I’m going to, whether you like it or not and if I die in the process, then so be it.” Ze keek Rafe nog een keertje strak aan in de ogen. “If you didn’t want me to get involved, you shouldn’t have told me.” Haar ogen gleden naar hun twee handen en ze zuchtte eventjes. “Look what you made me do.” Het ijsblok verdween en Raven schudde haar hoofd. Haar bitchy attitude verdween en ze keek Rafe nog een keer aan. Vervolgens liep ze naar de dode jongen toe en porde hem zachtjes in zijn wang. Afkeurend schudde ze haar hoofd. “Shall I dispose of the body, or shall I leave this as a present to his wife?” vroeg Raven zich hardop af.

Vervolgens draaide Raven zich weer om naar Rafe en glimlachte. “Can we go to the house? I’m dying to see what my room looks like.” Het sarcasme droop van haar zin af.

_________________
You don't get it, you just don't get it
You've already forgotten even though I just said it
One, I won't fall in love, two, I won't ever stop
Three, I'm partying all night, four, I'm gonna make it pop
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Rafe Adler
Jerk Thief™️
Jerk Thief™️
avatar

PROFIELAantal berichten : 161
IC-berichten : 55
Registratiedatum : 15-08-17
Leeftijd : 18
Accounts :
-Rafe Adler
-Typhon Reinswald
-Gunner Jäger
-Delta Newton
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Night vision || Supernatural Swordsmanship
Uiterlijke leeftijd: 21
Quote: You sure you're on my level?

BerichtOnderwerp: Re: ♡ Tell me I'm too crazy, you can't tame me, can't tame me    do sep 14, 2017 12:35 am

Tamelijk fel had hij haar afgesnauwd toen ze hem vertelde dat ze vastbesloten was om Jeremy’s zwakke plek te vinden, zelfs als dat betekende dat ze zou overlijden in het proces. Rafe vond het volkomen onzin dat ze dat wilde doen voor hem. Ja, hij had haar geholpen in het verleden maar desalniettemin zij hem ook. Ze stond niet bij hem in het krijt dus vond hij het volslagen onzin dat ze het risico zou lopen om in dezelfde shit als hij te belanden. Hij kon zijn eigen boontjes wel doppen, normaliter althans. Ditmaal betwijfelde hij of hij er heelhuids uit zou komen, als hij er überhaupt uit wist te geraken.

Ondertussen verspreidde de ontspanning geleidelijk aan in zijn lichaam doordat ze met het ijs over zijn rug heen zigzagde. Een grijns verscheen op zijn gezicht toen hij voelde hoe ze plagend een R op zijn rug schetste met de ijsblokken aan haar handen, ze had waarschijnlijk door dat hij zich focuste op de bewegingen. Een opmerking maakte hij er echter niet over; hij ging ervanuit dat ze zijn lichaamstaal in de loop der jaren wel had leren lezen. Hoewel, na een tijdje had hij toch besloten in woorden duidelijk te maken dat hij der wel dankbaar was—iets wat zelden tot nooit uit zijn mond ontsnapte, maar waar Raven op het moment toch de privilege tot had. “No problem, you would’ve done the same thing to me.” Antwoordde ze na zijn woorden waarbij hij even moest nadenken, zou hij hetzelfde voor haar gedaan hebben als zij in zijn schoenen had gestaan? Niet dat hij enige kennis had over het behandelen van verwondingen, ijshanden had of iets dergelijks. Veel zou hij dus niet kunnen betekenen qua wondverzorging, qua mentale steun echter wel. Niet dat hij wonderbaarlijk was in het steunen van zijn medepeculiars, maar waarschijnlijk zou zijn aanwezigheid op zich al een goed begin zijn.

Nadat Raven klaar was met haar exclusieve ijsbehandeling wilde Rafe zijn shirt weer aantrekken, maar haar woorden hielden hem tegen—of liever gezegd de daden die kort daarna volgden. Binnen enkele onvatbare ogenblikken had ze zijn pols vastgepakt waren hun handen en polsen in een groot menselijk ijsje veranderd—en hij kon niet ontkennen dat de plotselinge kou bij zijn polsen ijzingwekkend was. Geïrriteerd keek hij haar aan en gaf een harde ruk aan het blok dat allesbehalve meegaf. Ze zaten muurvast. “What the fuck Raven? Let go,” sprak hij kortaf. Ze had hem dan zonet wel geholpen, maar waar dit vandaan kwam was hem niet duidelijk. “I didn’t really liked your attitude. No man can tell me what to do and you are not an exception, Rafe. Even though you are my friend, no one can tell me what to do. Remember I would do that to help you…so if I’m gonna kick that man’s ass, I’m going to, whether you like it or not and if I die in the process, then so be it,” verklaarde ze haar acties waarna hij met zijn hazelnootkleurige ogen die een mysterieus tintje blauw hadden rolde. Haar dominante kant kwam weer naar boven hoor. Ze wist dondersgoed dat ze hem niet kon domineren, maar ze deed er blijkbaar in ieder geval alles aan om duidelijk te maken dat ze zich op gelijk zeeniveau bevonden. “If you didn’t want me to get involved, you shouldn’t have told me,” vertelde ze hem nog. Ergens kon hij haar geen ongelijk geven, had dan ook enigszins spijt dat hij het verteld had—maar dat daadwerkelijk toegeven aan haar? No way. Het liefst gaf hij der een tik -of iets in die wijze- terug, maar wist zich in te houden omdat ze zonet zijn pijn had weten te verlichten. Een niet bepaald vriendelijke blik rustte op zijn gezicht toen hij haar aankeek om vervolgens zijn blik af te wenden en zijn hoofd afkeurend te schudden. “You’re so- so foolish..God,” snauwde hij haar af. “Still not gonna let you though, whether you like it or not. Let that sink in,” eindigde hij koppig zijn zin terwijl hij met zijn warme hand over zijn koude pols wreef die inmiddels weer bevrijd was. Het zou hem niets verbazen als het bloed onderhand bevroren was.

“Look what you made me do,” sprak ze met een zucht nadat het ijsblok weer verdwenen was, iets dat Rafe’s wenkbrauw omhoog deed laten schieten. Was het nu dan ineens zijn fout dat ze hem zo aanvloog. Geïrriteerd snoof hij kort terwijl een diepe frons met zijn wenkbrauwen worstelden. Soms wist hij echt niet wat hij met der aan moest, maar zonder kon hij ook weer niet. “Whatever pleases you the most,” sprak hij lichtelijk onverschillig—als ze de reactie van de vrouw nog hadden kunnen zien had het hem wellicht nog wat uitgemaakt. Nu gingen ze echter toch direct naar het verblijf waardoor er geen schouwspel voor hen was om te bezichtigen. Het scheelde hem daardoor niet veel.

“Can we go to the house? I’m dying to see what my room looks like.” Sprak Raven niet veel later. Een opgeluchte zucht verliet Rafe’s longen. Eindelijk. De dageraad begon al te naderen, en het liefste wilde Rafe voor die tijd nog in het verblijf zijn. Als ze hier overdag nog zouden lopen zou het eeuwen duren voordat ze eindelijk de lus in zouden komen, gezien Raven dan 0,0 zelfcontrole zou hebben wat betreft seksuele aantrekking tot wie dan ook. Zodra ze in de lus waren kon het hem niet veel schelen wat ze flikte, maar tot dan toe voelde hij zich zo goed als een babysitter. “I hope you like ferrets,” sprak hij met een sluw glimlachje. Niet dat hij fretten op hun kamer had geplaatst; hij had simpelweg zin om der wat de kast op te jagen omdat Raven hem niet het persoon leek dat van huisdieren hield. Daarnaast kon hij niet ontkennen dat hij ergens in zijn pikzwarte hart toch een zwak plekje had voor de diertjes. Wie weet als hij ineens een gekke bui had. Dan was ze in ieder geval alvast een soort van mentaal 'voorbereid'.



_________________



VOICE  ||  THEME

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t574-rafe-adler
Raven Woods
Sociopath Obsessed With Your Boyfriend
Sociopath Obsessed With Your Boyfriend
avatar

PROFIELAantal berichten : 187
IC-berichten : 35
Registratiedatum : 16-08-17
Leeftijd : 23
Accounts : Ga weg
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Solaris/Lunaris Empowerment, Split Personality
Uiterlijke leeftijd: 21
Quote: Don't you know I ain't fucking with 'em good boys?

BerichtOnderwerp: Re: ♡ Tell me I'm too crazy, you can't tame me, can't tame me    ma okt 02, 2017 10:19 pm


De reactie die haar actie bij hem had uitgelokt, was iets waar Raven van kon genieten, ondanks dat het wel Rafe was waar ze het nu tegen had. “What the fuck Raven? Let go.” Maar Raven zou voorlopig nog niet loslaten, absoluut niet. Eerst zou ze haar zegje doen en daarna zou ze hem pas geven wat hij wilde: vrijheid. Nogmaals, Raven kon niet gecommandeerd worden. Dat was iets wat nooit mocht gebeuren en waar ze nooit naar zou luisteren. Nadat ze haar zegje had gedaan, keek ze hem eventjes nieuwsgierig aan, benieuwd wat zijn reactie zou zijn. “You’re so-so foolish..God” deelde hij haar mee “Still not gonna let you though, whether you like it or not. Let that sink in.” Raven grijnsde, hem laten wetend dat ze zijn opmerking niet serieus nam. “If you can open the door, I will let that sink in” zei ze met een knipoog, totaal zijn laatste opmerking in een andere context plaatsend. “I’m hella foolish and I fucking love it. And what about the other thing you said…we’ll see about that.” Met deze woorden verbrak ze haar verbinding met Rafe. Dat wil zeggen, ze liet het ijs tussen hen verdwijnen. Zijzelf had geen last van de koelte, maar voor hem zou het wel heel erg koel zijn. Unlike Jeremy had zij niet de intentie om hem te martelen.

Raven besloot dat ze het lichaam van de jongen gewoon zou laten liggen, als een cadeautje voor zijn echtgenote. De echtgenote zou haar dankbaar moeten zijn, ze had zojuist een vreemdgaande echtgenoot vermoord. Wat Raven nu wilde, was naar het huis gaan. Zo snel mogelijk. Over minder dan een paar uur zou ze haar complete aandachtshoer persoonlijkheid aannemen en haar eerste indruk in het huis mocht echt niet die van goedkope ordinaire…nou ja, mocht geen slechte indruk zijn, laten we het daar op laten. Raven raakte in die staat nog opgewonden van een tak op de grond, dus ze kon beter maar zo snel mogelijk naar het huis gaan. Raven pakte haar laatste spullen bij elkaar, toen Rafe weer een bom besloot te droppen: “I hope you like ferrets.” Met een ruk draaide Raven zich om, haar getekende wenkbrauw schoot bijna een kilometer omhoog. “God no, you didn’t…you didn’t buy a ferret, right?” herhaalde Raven zich ongelovig. Eventjes sloeg ze zichzelf voor haar hoofd. “Oh God, did your weak heart play the victim again, and did you adopt a homeless ferret or something? Please, Rafe, don’t tell me you got a ferret in this house.” Eventjes kwam ze op hem af en sloeg haar armen over elkaar. “I hate animals, seriously. I only like them fried and cooked on my plate” zei ze op een zeurderige toon “If you really got an animal there, I’m gonna commit my second murder tonight.” De pretlichtjes in haar ogen begonnen te dansen, hem laten wetend dat het maar een grapje was.

Met die woorden draaide Raven zich om, pakte haar laatste spullen en zong zachtjes haar favoriete Mariah Carey liedje: “From my car to the club, we migrate. From the bar to the VIP, we migrate. From the party to the afterparty, we migrate. Afterparty to hotel, migrate.” Raven draaide zich weer naar Rafe. “Well, let’s migrate tot he afterparty” zei ze met een grijns “Did you really get a ferret?”

_________________
You don't get it, you just don't get it
You've already forgotten even though I just said it
One, I won't fall in love, two, I won't ever stop
Three, I'm partying all night, four, I'm gonna make it pop
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Rafe Adler
Jerk Thief™️
Jerk Thief™️
avatar

PROFIELAantal berichten : 161
IC-berichten : 55
Registratiedatum : 15-08-17
Leeftijd : 18
Accounts :
-Rafe Adler
-Typhon Reinswald
-Gunner Jäger
-Delta Newton
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Night vision || Supernatural Swordsmanship
Uiterlijke leeftijd: 21
Quote: You sure you're on my level?

BerichtOnderwerp: Re: ♡ Tell me I'm too crazy, you can't tame me, can't tame me    do okt 19, 2017 4:29 pm

Soms vroeg hij zichzelf af hoe hij het kon uithouden met haar toen ze wederom een opmerking naar zijn hoofd slingerde. Een diepe zucht verliet zijn longen terwijl hij haar met een verveelde uitdrukking aankeek, waarom moest die ‘grap’ er nou weer bij Raven?  “I’m hella foolish and I fucking love it. And what about the other thing you said…we’ll see about that,” vervolgde ze na haar enorm grappige opmerking waarna ze de ijzige verbinding tussen hen verbrak. Vrijwel meteen wreef Rafe met zijn andere hand over de onderkoelde heen, voelend hoe deze al langzamerhand begon op te warmen wat zorgde voor een enorm sensationeel pijnlijk prikkelend gevoel dat helemaal omhoog kroop tot in zijn polsen. “Unbelievable,” mompelde hij onder zijn adem waarbij hij lichtjes zijn hoofd schudde. Kort snoof hij uit irritatie, maar wist dat het na een tijdje weer over zou zijn dus besloot er niet veel over te zeggen.

Natuurlijk liet hij het niet zitten bij haar trekjes om dominantie uit te stralen zitten waardoor hij besloot te vermelden dat hij hoopte dat ze van fretten hield. Hij had echter geen fret op hun kamer geplaatst, maar dat haalde niet weg dat hij om een of andere reden gefascineerd was door de langwerige beestjes. Wie weet plaatste hij er ooit wel een zonder waarschuwing op hun kamer, dan kan ze zich nu in ieder geval al een soort van mentaal voorbereiden daarop.  “God no, you didn’t…you didn’t buy a ferret, right?” sprak het raafharige meisje nadat hij de bom had laten vallen, duidelijk niet blij wezend met de woorden. Iets wat hem deed laten grijnzen, wetend dat hij der nu had. “Oh God, did your weak heart play the victim again, and did you adopt a homeless ferret or something? Please, Rafe, don’t tell me you got a ferret in this house,” vervolgde ze wanhopig, hopend dat hij haar gerust zou stellen door te zeggen dat het allemaal maar een grapje was. “I hate animals, seriously. I only like them fried and cooked on my plate” zei ze op een zeurderige toon “If you really got an animal there, I’m gonna commit my second murder tonight.” Vervolgde ze waardoor hij grinnikte en zijn hoofd schudde, op het moment het gevoel hebbend dat hij een vader was wiens kind continu liep te zaniken om diens zin te krijgen. “You and I both know that you’ll only think about sex, and sex only in a few hours—murder won’t be on your mind sweetheart,” sprak hij. Hij had heus wel gezien in haar ogen dat het wederom bedoeld was als een grapje, maar dat weerhield er niet van om met der mee te spelen.

Afwezig keek hij toe hoe ze haar spullen bij elkaar raapte terwijl hij zelf overeind kwam van het bed waarop hij gepositioneerd was, negerend dat ze een of ander liedje aan het zingen was. Raven en der obsessie met muziek toch ook. Niet dat hij zelf niet naar muziek luisterde, maar hele songteksten en dergelijke uit zijn hoofd kennen terwijl het deuntje niet eens afspeelde? Dat ging hem te ver. “Come on,” sprak hij toen ze klaar was en liep de kamer uit, dezelfde weg teruglopend als hij heen was gekomen. De ijsblokjes die er voorheen hadden gelegen waren naar hun vloeibare staat gegaan waardoor er nu spoor van kleine plasjes water lag. Iets minder zichtbaar, maar nog wel duidelijk genoeg waardoor hij de weg terug kon vinden naar de plek waar ze eigenlijk hadden afgesproken. “Did you really get a ferret?” hoorde hij kort nadat ze vertrokken waren. Hij grinnikte kort geamuseerd, het feit dat het der genoeg dwars zat om het nogmaals te vragen amuserend vindend. “What if I’d say ‘yes’?” antwoordde hij abstract op haar vraag waardoor ze nog steeds geen duidelijk antwoord had. Ondertussen zette hij zijn pas voort in de richting van de vuurtoren waar ze de lus zouden kunnen binnentreden. Hij hoopte dat ze nog op tijd binnen zouden zijn voordat Raven der verandering zou doorgaan, anders was het de eerste de beste vent die ze tegenkwam waar ze mee de bosjes in zou duiken; hell het verbaasde hem keer op keer dat ze hem in al die tijd dat hij haar al kende nog met rust had gelaten desondanks de overschot aan hormonen die er op dat tijdstip door der aderen vloeide. Met andere woorden, het ‘even snel Raven ophalen buiten de lus’ zou nóg langer duren dan gepland.



_________________



VOICE  ||  THEME

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t574-rafe-adler
Gesponsorde inhoud



PROFIEL
RPG SHEET

BerichtOnderwerp: Re: ♡ Tell me I'm too crazy, you can't tame me, can't tame me    

Terug naar boven Ga naar beneden
 
♡ Tell me I'm too crazy, you can't tame me, can't tame me
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» Got me looking so crazy right now~

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Peculiar Children :: 
Outside of the loop
 :: o t h e r . p l a c e s
-
Ga naar: