Welkom
Rules
Guide
Time line
Key words

P l o t ;
Een gewone voorbijganger zal het niet merken, maar er is iets vreemds aan de hand met het rode gebouwtje bovenop de kliffen in het kleine kustdorpje... Wat op het eerste gezicht een normale vuurtoren lijkt, vormt namelijk de ingang tot de tijdslus van Miss Bluebonnet. Niet iedereen kan de zich steeds herhalende dag in juli van 2011 binnentreden. Enkel zij die drager zijn van een recessief gen dat zich in hun DNA heeft gemanifesteerd en wat door hun aderen stroomt, zullen toegang krijgen tot de lus. Zij beschikken over een gave. Hun 'bijzonderheid' maakt het dagelijks leven voor hun niet gemakkelijk, en er ligt constant gevaar op de loer... Lees verder!

T e a m
Admin
Louise
Mentor
Lyana
Mentor
Zeal
Mentor
Sam
Mentor
Laurice
S w a p



C o u n t
#

C r e d s ;
Alle codes, teksten en afbeeldingen behoren tot de rechtmatige eigenaar of eigenaresse en mogen daarom nooit zonder toestemming gekopieerd of overgenomen worden. De site is gecodeerd en vormgegeven door Vera en wordt gehost op Actieforum. Het idee van deze RPG is gebasseerd op de boekenreeks Miss Peregrine's Home for Peculair Children van Ransom Riggs. Dit forum is getest in de volgende browsers:


15 oktober 2016



Deel | 
 

 The Black Death

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
Ga naar pagina : 1, 2  Volgende
AuteurBericht
Jeremy Suthcliff
Death himself
Death himself
avatar

PROFIELAantal berichten : 86
IC-berichten : 53
Registratiedatum : 16-08-17
Leeftijd : 20
Accounts : ~Jeremy, Haythel, Jinn, JR, Zeal, Tissa, Elesis, Namida, Link, Gerome, Seji, Penelope, Laxus, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Dark warlock || Grim reaper
Uiterlijke leeftijd: 21
Quote: Goodnight, sleep tight, don't let the dead bite.

BerichtOnderwerp: The Black Death   zo aug 27, 2017 11:42 am





Het café was inmiddels door Jeremy geclaimd. Niet dat de eigenaar daar iets van door had. Jeremy was, zonder het te weten, de lus binnen gekomen. Dus Jeremy had niet geweten dat de dag zich herhaalde totdat hij op zijn tweede dag precies dezelfde gebeurtenissen als de dag ervoor zag gebeuren. De mensen die hij de dag ervoor had vermoord liepen weer vrolijk rond en de angst die zij hadden uitgestraald was als sneeuw voor de zon verdwenen. Iets wat hem ontzettend irriteerde. Toch was er iets opmerkelijks. De jongeman die hij eerder had ontmoet, Rafe, was niet op precies dezelfde tijd op precies dezelfde plek te vinden. Dus ook de deze jongen werd niet meegesleurd in precies dezelfde lus, elke dag opnieuw. Jeremy had hier en daar wel wat onderzoek gedaan naar lussen, maar nooit lang genoeg. Zijn aandacht was er niet lang bij geweest. De lussen hadden immers nooit wat te bieden gehad, tot nu. Want nu bleken zijn zonen, zijn mensen en zijn vijanden allemaal in deze lus te zitten. Wat een toeval, niet? Toch had Jeremy hen nog lang niet allemaal gezien. Hij had Ace gezien, maar dat was ook in het centrum geweest. Het leek alsof ieder ander zich ergens schuil hield, maar waar wist Jeremy niet, tot zijn eigen frustratie. Hij wou onderzoek doen, maar de kleine bibliotheek die zich in het dorp bevond, bezat al weinig boeken, laat staan dat ze iets hadden over lussen of bovennatuurlijke wezens.  Jeremy zou het dus weer op de ouderwetse manier moeten doen. Door middel van marteling en ondervraging.

Jeremy zat in een hoek van het café aan een tafel. Op zijn tafel stond een glas whisky die telkens bijgevuld werd door de barman. Het was hetzelfde café waar hij Rafe eerder had laten zien wie hij was en had aangegeven wat Rafe voor hem zou doen. Misschien moest hij de jongen maar weer een bezoek brengen. Immers moest hij voorkomen dat Rafe er vandoor ging of dat hij plots geen angst meer had voor hem. En dat konden ze niet hebben. Jeremy had die angst nodig om te regeren. Jeremy bracht het glas naar zijn lippen en nam er een klein slokje van. Hij besloot ditmaal wat langer dan een minuut te doen over één glas. Wat een gentleman toch weer. Hij grijnsde wat tegen zichzelf. Plots ging de deur open. Jeremy bevond zich niet lang in de lus, maar lang genoeg om te weten wie er wel het café binnenkwam en wie niet. Zijn blik ging naar de jongedame die in de deuropening stond. Nee die had hij nog niet eerder gezien. Langzaam grijnsde wat breder. Daar was zijn eerste slachtoffer voor zijn verhoor. Hij zou eerst nog even de kat uit de boom kijken, zoals hij altijd deed. Eerst zijn slachtoffer observeren en daarna toeslaan. Negen van de tien keer was hij tegen die tijd al zijn geduld verloren waardoor hij alsnog met geweld te keer ging, maar dat had nog nooit in zijn nadeel gewerkt. De man was immers onsterfelijk.

_________________

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t577-jeremy-suthcliff
Raven Woods
Sociopath Obsessed With Your Boyfriend
Sociopath Obsessed With Your Boyfriend
avatar

PROFIELAantal berichten : 187
IC-berichten : 35
Registratiedatum : 16-08-17
Leeftijd : 23
Accounts : Ga weg
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Solaris/Lunaris Empowerment, Split Personality
Uiterlijke leeftijd: 21
Quote: Don't you know I ain't fucking with 'em good boys?

BerichtOnderwerp: Re: The Black Death   vr sep 01, 2017 10:02 pm


Voordat ze haar plan in werking ging zetten, had ze eerst onderzoek gedaan naar deze zogenaamde “Jeremy”. Hij bleek de keizer te zijn van een of ander rijk. Raven was daar niet van onder de indruk. He could be the king, but watch the queen conquer. Ook had hij krachten die iedereen zomaar zouden kunnen vermoorden. Ook daar was Raven niet onder de indruk van. Als ze hem geen aanleiding zou geven om haar te vermoorden, zou het vast allemaal wel los lopen. Want het zou niet zo zijn dat ze meteen op hem zou springen en hem zou proberen te vermoorden, ook al wilde ze dat heel erg graag. Nee, misschien zou je denken dat Taylor Swift the queen of snakes was – maar dat was Raven. Raven was een echte slang. Ze zocht en zocht, kwam zoveel mogelijk te weten over de persoon, liet haar vijanden liefste smeken voor hun dood en dan, als genadige queen die ze was, vermoordde ze die persoon. Het feit dat Jeremy nu onsterfelijk leek vond ze meer dan interessant. Zeker omdat zij er alleen maar plezier in had om levens te beëindigen. En harten breken. Dat was ook zeker een hobby van haar.

Om haar plan uit te voeren, was het belangrijk dat ze ongeveer een uurtje voor zonsondergang naar het café ging waar Jeremy dus altijd bleek te zijn. Haar onnozele zelf, haar persoonlijkheid overdag, zou niets kunnen verraden over haar plan aan de keizer, simpelweg omdat ze er niets van wist. Het irriteerde haar alleen dat ze gewoon ordinair was als ze overdag op stap ging. Daarom liep ze in een iets te kort rokje, een shirtje met een inkijk en hoge hakken het café binnen. Haar ogen gleden door het café. Ze herkende niemand in het café, maar merkte alleen dat er iemand naar haar keek en breed naar haar glimlachte. Verleidelijk glimlachte Raven terug en woelde eventjes door haar haren. Ze was nog geen minuut binnen en ze had al meteen verovering aan de haak geslagen. Heupwiegend liep Raven richting de bar en ging er aan zitten. Ze draaide zich met haar benen naar de mensen toe, sloeg haar lange benen over elkaar en met haar bovenlichaam draaide ze zich naar de bar. Raven bestelde een tequila. Er werden haar een glaasje tequila, een schijfje citroen en zout aangereikt.

Het zout verdeelde ze een beetje over haar hand, met haar tong likte ze het op en ze pakte het glaasje tequila beet. Uit haar vinger liet ze eventjes een vlammetje komen, als een aansteker, verwarmde de tequila en zette het vervolgens aan haar lippen. Ze slokte de tequila in één slok op en beet vervolgens in de citroen. Haar ogen gleden ondertussen naar de klok. Over een kwartier zou de zon helemaal onder zijn en zou zij weer veranderen. Echter, daar had de Raven die nu aanwezig was geen weet van. Alles wat haar nu boeide was haar drankje en de mannen die hongerig naar haar benen staarden.

_________________
You don't get it, you just don't get it
You've already forgotten even though I just said it
One, I won't fall in love, two, I won't ever stop
Three, I'm partying all night, four, I'm gonna make it pop
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jeremy Suthcliff
Death himself
Death himself
avatar

PROFIELAantal berichten : 86
IC-berichten : 53
Registratiedatum : 16-08-17
Leeftijd : 20
Accounts : ~Jeremy, Haythel, Jinn, JR, Zeal, Tissa, Elesis, Namida, Link, Gerome, Seji, Penelope, Laxus, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Dark warlock || Grim reaper
Uiterlijke leeftijd: 21
Quote: Goodnight, sleep tight, don't let the dead bite.

BerichtOnderwerp: Re: The Black Death   za sep 02, 2017 9:43 am





De deur ging open. Een jongedame liep naar binnen. Net zoals de vele andere mannen keek Jeremy op. Dit was echter niet zozeer om het uiterlijk van haar. Jeremy zou geen moeite doen om daar langdurig naar te kijken. Jeremy wist precies welke personen wanneer het café binnen kwam. Het feit dat hij deze jongedame niet eerder had gezien, bewees dus dat ze iemand was die ook in de lus terecht was gekomen. Iemand met informatie. Jeremy nam het glas whisky en gooide de overige hoeveel naar achteren. Hij stond vervolgens op. Het zag er naar uit dat hij aan het werk moest gaan. Jeremy liep rustig langs de mensen naar de voordeur heen. Terwijl hij langs de mensen heen liep, raakte hij ze één voor één aan. Een duistere gloed gleed langs zijn vingers terwijl de mensen één voor één dood neer vielen. Het zorgde voor wat doffe klappen, maar Jeremy maakte zich er geen zorgen om. Wat was het toch makkelijk om iemand van het leven te beroven. Eenmaal bij de voordeur aangekomen deed hij deze op slot. Hij wist precies waar de bartender zijn sleutels hield en stal deze al als standaard aan het begin van de dag van hem. De bartender zou daar pas in de nacht achterkomen wanneer hij de boel zou afsluiten. Negen van de tien keer had Jeremy daarvoor al de sleutels nodig dus was het haast een routine geweest. Misschien lag het aan de lus dat je vanzelf in een cirkel terecht kwam.

Nadat de voordeur op slot zat, begaf Jeremy zich naar achteren. Opnieuw zorgden zijn handen ervoor dat de mensen dood neervielen zodra hij langs hen heen liep. Eenmaal achter deed hij ook daar de deur op slot. Eenmaal terug in het café was er al lichte paniek ontstaan. Een paar hadden de mensen opgemerkt die niet lekker lagen te slapen of ziek waren. Nee. Het waren lijken geworden. Jeremy had weinig zin in chaos terwijl hij zijn werk probeerde te doen. Hij stak zijn hand op en vermoordde de rest van de mensen, maar liet de jongedame uiteraard leven. Met een vriendelijke glimlach, die niets meer dan een leugen weerhield, liep de man op de jongedame af. ”What’s your name and where are you from?” begon Jeremy met de ondervraging. Hij liep achter de bar en pakte de fles whisky om zichzelf opnieuw in te schenken. Vervolgens hield hij de fles op voor de ander terwijl een vragende blik in zijn ogen stond.


_________________

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t577-jeremy-suthcliff
Raven Woods
Sociopath Obsessed With Your Boyfriend
Sociopath Obsessed With Your Boyfriend
avatar

PROFIELAantal berichten : 187
IC-berichten : 35
Registratiedatum : 16-08-17
Leeftijd : 23
Accounts : Ga weg
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Solaris/Lunaris Empowerment, Split Personality
Uiterlijke leeftijd: 21
Quote: Don't you know I ain't fucking with 'em good boys?

BerichtOnderwerp: Re: The Black Death   zo sep 03, 2017 3:00 pm


Geïntrigeerd staarde Raven naar een man. Hij was ouder dan haar – waarschijnlijk een jaar of zevenentwintig. Met een ondeugend glimlachje keek ze hem aan. Hij glimlachte terug naar haar en stond op van zijn tafel. Raven keek toen hoe hij op haar af kwam gelopen. Maar op het moment dat hij bijna bij haar was, viel hij voor haar neer. Dood. Raven fronste haar wenkbrauwen, maar op het moment dat hij neer was gevallen, voelde ze zich eventjes heel raar. Als je voor haar had gestaan, had je kunnen zien hoe haar pupillen eventjes wijder waren geworden. De avond Raven was binnengetreden. Dat betekende dat niet langer vuur kon beheersen, maar ijs haar wapen was geworden. Harteloos staarde ze naar de man voor zich. “Well, that didn’t take too long to fell for me, literally” zei ze en rolde met haar ogen. Raven fronste echter haar wenkbrauwen toen ze zag dat iedereen best wel dood erbij lag. Iedereen. Behalve Jeremy. Raven zag hem vanuit haar ooghoeken op haar afkomen, maar Raven weigerde naar hem toe te draaien en hem de aandacht te geven die hij duidelijk van haar wilde. Dit plannetje ging al anders dan ze had verlopen, maar Raven raakte niet in paniek. Met improviseren was ze juist op haar best.

“What’s your name and where are you from?” hoorde ze de man vragen, en ze zag hem achter de bar lopen. Misschien niet echt handig om met haar rug naar de bar te blijven zitten, maar Raven wist dat ze krachtig genoeg was om zichzelf te verdedigen. “Depends on who asks it” zei ze met een speelse glimlach rond haar lippen. Achter zich zag ze dat Jeremy een glas whisky voor zichzelf inschonk en hij de fles naar haar uitstak. Raven draaide zich om en plantte haar ellenbogen op de bar. Haar hoofd liet ze in haar handen rusten. “No thank you, I’m more of a liquor girl myself” sloeg ze zijn aanbod af. Nee, natuurlijk zou ze niet iets drinken waar hij aan had gezeten. Ze was niet achterlijk. Dadelijk had hij er wat ingedaan en dan kon gebeurde er misschien wat met haar. Eventjes staarde ze Jeremy aan, liet haar ogen eventjes over zijn lichaam gaan. Raven probeerde het niet eens te verbergen. Van boven naar beneden keek ze hem aan en toen haar ogen vervolgens de zijne ontmoette, glimlachte zo. “So, is this your cafe, or do you randomly kill all people in all places?”

_________________
You don't get it, you just don't get it
You've already forgotten even though I just said it
One, I won't fall in love, two, I won't ever stop
Three, I'm partying all night, four, I'm gonna make it pop
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jeremy Suthcliff
Death himself
Death himself
avatar

PROFIELAantal berichten : 86
IC-berichten : 53
Registratiedatum : 16-08-17
Leeftijd : 20
Accounts : ~Jeremy, Haythel, Jinn, JR, Zeal, Tissa, Elesis, Namida, Link, Gerome, Seji, Penelope, Laxus, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Dark warlock || Grim reaper
Uiterlijke leeftijd: 21
Quote: Goodnight, sleep tight, don't let the dead bite.

BerichtOnderwerp: Re: The Black Death   zo sep 03, 2017 6:48 pm





Ongegeneerd had Jeremy de mensen vermoord. Hij had geen zin in onnodige interrupties. Hij wou gewoon zijn werk doen. Dus anderen moesten daar maar onder lijden. Daarbij zouden deze mensen toch de volgende dag zich hier weer in levende lijve bevinden, dus waarom zou hij zich er nog schuldig over voelen? Jeremy richtte zich op de dame die nog altijd aan de bar zat. Hij begon de verhoring met twee vriendelijke en gemakkelijke vragen. “Depends on who asks it” reageerde de dame met een speels glimlachje. Ah so. Dus ze hield van spelen. Goed. Jeremy kon ook spelen. ”Jeremy Suthcliff, but I take you’ve heard of me,” sprak Jeremy met een knipoog. Vervolgens besloot Jeremy het zichzelf gemakkelijk te maken en schonk hij zichzelf een glas whisky in. Wat voor gentleman zou hij zijn als hij de dame niks aanbood? De jongedame draaide zich naar hem toe, maar nam de fles niet aan. “No thank you, I’m more of a liquor girl myself” weigerde ze de fles. Jeremy trok lichtjes zijn schouders op. ”Whatever suits you darling,” reageerde hij, waarna hij het glas aan zijn lippen zette en er een paar rustige slokken van nam. Ondertussen zag hij hoe de dame haar blik ongegeneerd over hem heen liet glijden. Jeremy deerde zich er niet aan. Hij nam nog een slok, waarna het glas weer even werd weggezet. Een glimlach werd geschonken. Een o zo vriendelijke glimlach werd haar terug gegeven. Oh zelf zijn emoties konden liegen. Wat gemakkelijk toch weer. “So, is this your cafe, or do you randomly kill all people in all places?” vroeg ze. Vragen die Jeremy al eerder had gehoord. Hij had deze actie immers ook al eerder uitgevoerd. ”This isn’t my café but I do kill random people in all places,” antwoorde Jeremy met een knipoog. Hij zette een stap naar de dame toe en zette zijn handen op de bar neer. ”So, I’ll ask again, what’s your name and where are you from?” vroeg Jeremy haar opnieuw met een glimlach. Hij kwam vriendelijk over, maar als ze niet vriendelijk de vragen zou beantwoorden, zou hij het maar weer met geweld moeten doen.


_________________

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t577-jeremy-suthcliff
Raven Woods
Sociopath Obsessed With Your Boyfriend
Sociopath Obsessed With Your Boyfriend
avatar

PROFIELAantal berichten : 187
IC-berichten : 35
Registratiedatum : 16-08-17
Leeftijd : 23
Accounts : Ga weg
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Solaris/Lunaris Empowerment, Split Personality
Uiterlijke leeftijd: 21
Quote: Don't you know I ain't fucking with 'em good boys?

BerichtOnderwerp: Re: The Black Death   zo sep 03, 2017 7:35 pm


“Jeremy Suthcliff, but I take you’ve heard of me.” Raven kon het niet laten een lach uit haar mond te laten ontsnappen en grinnikte zachtjes nog even na, terwijl ze haar hoofd schudde. “Not the rain on your parade, but I have never heard of you” zei ze met een grijns en schudde nogmaals haar hoofd. Natuurlijk had ze wel van hem gehoord, sterker nog, ze was hier om hem eens stevig op zijn plek te zetten. Maar dat zou ze voorlopig nog eventjes niet aan zijn neus hangen, eerst maar eens eventjes kijken wat hij van haar wilde. Raven had hem gevraagd of dat dit zijn café was, maar dat bleek niet zo te zijn. “This isn’t my café but I do kill random people in all place” antwoordde Jeremy met een knipoog en Raven knikte, en trok een goedkeurend gezicht, alsof ze er allemaal heel erg van onder de indruk was. “Well, Jeremy” zei ze met extra nadruk op zijn naam “Then we have something in common.” Nu was het haar beurt om te knipogen en ze gleed van de barkruk af. In een paar stappen liep ze om de bar heen, waardoor ze nu naast hem stond. “So I’ll ask again, what’s your name and where are you from?” hoorde ze Jeremy naast haar zeggen.

Raven stond op haar tenen en viste een fles Disaronno van boven de bar vandaan. Kijk, dat was het echte werk. Ze vond een glas en schonk een beetje van de Disaronno in. Terwijl ze bezig was, begon ze te praten. “My name is Raven Woods, and I’m from London. Well, I was born there, but I don’t live there anymore. I’m a foster child, so I roam around Europe and I decided to stay here for a while.” In het koelkastje achter de bar vond ze een fles cola, en schonk haar Disaronno bij. Vervolgens hield ze haar hand boven het glas, en viel er letterlijk een ijsblokje uit haar hand. Ze nam een slok van de likeur en smakte goedkeurend met haar lippen. Lekker. “So when I meet someone, I’ll make sure that it’s the best meeting they’ve ever had. And if it’s not the best meeting they’ve ever had, I’ll make sure it’s the last meeting they will ever have.” Met een glimlach nam ze nog een slok en stak uiteindelijk haar glas uit naar Jeremy, zodat ze konden proosten. “Cheers to the sociopaths, right?” zei ze, quasi-onwetend doen over het feit dat ze met Rafes mishandelaar in één ruimte stond. Terwijl ze hem aankeek, voelde ze een intense haat opkomen, maar van buitenaf liet ze niets merken. Die lol wilde ze Jeremy nog niet gunnen.

_________________
You don't get it, you just don't get it
You've already forgotten even though I just said it
One, I won't fall in love, two, I won't ever stop
Three, I'm partying all night, four, I'm gonna make it pop
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jeremy Suthcliff
Death himself
Death himself
avatar

PROFIELAantal berichten : 86
IC-berichten : 53
Registratiedatum : 16-08-17
Leeftijd : 20
Accounts : ~Jeremy, Haythel, Jinn, JR, Zeal, Tissa, Elesis, Namida, Link, Gerome, Seji, Penelope, Laxus, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Dark warlock || Grim reaper
Uiterlijke leeftijd: 21
Quote: Goodnight, sleep tight, don't let the dead bite.

BerichtOnderwerp: Re: The Black Death   zo sep 24, 2017 8:36 pm




Life hurts a lot more than death


Namen werden gevraagd en Jeremy besloot de zijne prijs te geven. Hij gokte erop dat het meisje hem wel had herkend en wel van hem had gehoord, maar kennelijk ging het nieuws nog niet zo snel rond wat het meisje lachte enkel, schudde haar hoofd, om vervolgen mee te delen dat ze nog niet eerder van hem had gehoord. In dat geval verbaasde het Jeremy ergens dat ze nog niet gillend weg was gerend nadat hij de mensen had vermoord, maar het boeide hem ook. Immers was dat al een goede eigenschap die iemand moest hebben als ze voor Jeremy wouden werken. Wellichte kon de jongedame meer worden dan enkel een persoontje om informatie uit te krijgen. Zodra Jeremy zei dat hij wel vaker vermoordde op verschillende plekken, kwam ze met opmerkelijke woorden. “Well, Jeremy sprak het meisje met nadruk op zijn naam, aangezien ze niet eerder zijn naam had gehoord. Jeremy grijnsde erdoor. Hij vond het niet erg. Nee hij vond het wel leuk. “Then we have something in common.” maakte ze duidelijk. Jeremy keek op, maar grijnsde al beter, vooral zodra een knipoog volgde. ”Oh really. How terrific,” grijnsde hij en volgde de jongedame met zijn ogen. Het meisje liep om de bar heen en kwam op hem af. Jeremy besloot de vraag te herhalen, ditmaal hopend dat hij wel de informatie kon krijgen en niet ook haar tegen de muur hoefde te gooien om de informatie te krijgen die hij wou hebben.

Het meisje richtte zich op de drank. Jeremy leunde rustig met zijn rug tegen de bar aan en keek toe hoe ze te werk ging. “My name is Raven Woods, and I’m from London. Well, I was born there, but I don’t live there anymore. I’m a foster child, so I roam around Europe and I decided to stay here for a while.” sprak ze. Raven dus. Jeremy knikte eens. Mensen zonder ouders waren meestal makkelijker te manipuleren aangezien ze niemand hadden om te verliezen, meestal dan. Daarbij waren ze ook meestal uit op meer zelfstandigheid en macht, iets wat Jeremy hen kon garanderen. Jeremy keek toe hoe Raven een mix voor zichzelf maakte, maar wat ze vervolgens deed was opmerkelijk. Een ijsblokje verscheen in haar hand die vervolgens in het glas viel. Ah. Een ijs warlock. Hoe handig. Elementen besturen was zo handig. Je kon er zoveel mee. Jeremy zou haar in ieder geval geen andere krachten hoeven te geven als ze voor hem kwam werken. Wellicht moest hij haar wel wat nieuwe trucjes aanleren om haar krachten goed te gebruiken, maar als ze daadwerkelijk moorden was dat misschien ook niet nodig. Goh, de perfecte mensen leken plots wel uit de lucht te vallen. “So when I meet someone, I’ll make sure that it’s the best meeting they’ve ever had. And if it’s not the best meeting they’ve ever had, I’ll make sure it’s the last meeting they will ever have.” vervolgde Raven. Jeremy knikte opnieuw. Als het waar was, dan leek haar gedrag behoorlijk veel op Zeal/Laxus. Iets wat op zich gunstig was, zolang Jeremy het maar in toom kon houden. Anderzijds zou ze vermoord moeten worden. Maar niet voordat hij meer informatie had. Jeremy keek op zodra Raven haar glas op hief. “Cheers to the sociopaths, right?” sprak ze vervolgens. Jeremy tikte zijn glas kort tegen de hare aan. ”Cheers, although I’m not a sociopath,” reageerde Jeremy met een grijns. Hij nam een kort slokje van zijn drinken, waarna hij het glas weg zette. ”I just do everything I can to get what I want,” voegde hij er casual aan toe.



_________________

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t577-jeremy-suthcliff
Raven Woods
Sociopath Obsessed With Your Boyfriend
Sociopath Obsessed With Your Boyfriend
avatar

PROFIELAantal berichten : 187
IC-berichten : 35
Registratiedatum : 16-08-17
Leeftijd : 23
Accounts : Ga weg
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Solaris/Lunaris Empowerment, Split Personality
Uiterlijke leeftijd: 21
Quote: Don't you know I ain't fucking with 'em good boys?

BerichtOnderwerp: Re: The Black Death   ma okt 02, 2017 9:41 pm


Het irriteerde Raven dat ze geen hoogte kon krijgen van deze Jeremy. Alles wat hij scheen te zeggen, leek zo nep. Maar aan de andere kant, misschien koos hij wel een andere methode bij haar? Want niets van wat Rafe had gezegd scheen te kloppen. “Nee, Raven, zo moet je niet denken” zei een stem in haar hoofd “Dit is de persoon die hem zo heeft mishandeld…dus waag het niet om maar een enige vorm van sympathiek voor deze man te voelen.” De borrel die ze had opgestoken, bij wijze van een proost, was absoluut geen vriendelijkheidsborrel. Jeremy reageerde zoals ze wilde, tikte tegen haar glas aan. “Cheers, although I’m not a sociopath.” Raven moest moeite doen om niet verbaasd te kijken, terwijl ze haar drankje in een teug naar achteren gooiden. De warme alcohol brandde in haar keel, zorgde ervoor dat ze bij de realiteit bleef. “I just do everything I can to get what I want.” Raven glimlachte en staarde eventjes naar haar lege glas. Zachtjes liet ze het in haar hand ronddraaien, waardoor het ijsblokje ook begon rond te draaien. “You know, Jeremy” begon Raven toen “I think we are just going to get along just fine.” Ze schonk hem een glimlach. “Because I think we are very alike…I see a lot of myself in you.”

Ze stond op van haar barkruk en kwam wat dichter op hem afgelopen. Voorzichtig, maar niet dreigend. Schattend keek ze hem aan. “You know, I’m a girl that likes to get whatever she wants. Free drinks, money, jewels, diamonds…” Ze bleef op een gepaste afstand staan. “Can you help me to get whatever I want?” vroeg ze toen quasi nieuwsgierig. Ze pakte haar glas op en reikte naar de ruimte boven de bar, om een nieuwe fles te pakken. Maar in plaats daarvan draaide ze zich meteen op en sloeg het glas kapot in het gezicht van Jeremy. Het ijsblokje vloog door de lucht, door middel van haar gave maakte Raven er een vlijmscherpe ijspegel van en boorde deze door de plek waar normaal gesproken het hart van Jeremy zou zitten, al twijfelde of hij er eentje had. “Look what you made me do” gromde ze en draaide zich om. Ze rende om de bar heen en liep linearecta naar de deur. Raven trok aan de deur, maar hij was op slot. Shit.

Raven draaide zich weer naar de plek waar Jeremy zich eerder had bevonden. “That one was for Rafe” riep ze door de ruimte “I know I can’t just kill you yet, but I promise you I’ll find a way to do it. Now at least let me have my fun while trying it.” Op dit moment realiseerde Raven zich pas in wat voor situatie ze zat. Ze zat als een muis gevangen in een café, dat op slot was, met een persoon dat zojuist het hele café had vermoord met een knip van zijn vingers. Kut. Raven moest hier weg en gauw.

_________________
You don't get it, you just don't get it
You've already forgotten even though I just said it
One, I won't fall in love, two, I won't ever stop
Three, I'm partying all night, four, I'm gonna make it pop
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jeremy Suthcliff
Death himself
Death himself
avatar

PROFIELAantal berichten : 86
IC-berichten : 53
Registratiedatum : 16-08-17
Leeftijd : 20
Accounts : ~Jeremy, Haythel, Jinn, JR, Zeal, Tissa, Elesis, Namida, Link, Gerome, Seji, Penelope, Laxus, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Dark warlock || Grim reaper
Uiterlijke leeftijd: 21
Quote: Goodnight, sleep tight, don't let the dead bite.

BerichtOnderwerp: Re: The Black Death   di okt 03, 2017 8:53 pm




Life hurts a lot more than death


De twee leken iets gemeen te hebben. Het was maar een fractie wat ze gemeen hadden. Namelijk dat ze wel eens iemand pijn deden. Well meer mensen deden dat. Jeremy had Raven in eerste instantie enkel willen gebruiken voor haar informatie, maar nadat ze haar krachten had laten zien begon het hem te dagen om haar in te huldigen als iemand die voor hem werkte. Als hij dat ging doen zou hij haar eerst wat beter moeten leren kennen. Een proost werd uitgeroepen en de alcohol werd naar binnen gegoten. Jeremy vond het wel allemaal goed. Eens geen gevecht stond hem ook aan. Hij wou meerdere vragen stellen. Immers had hij nog lang niet alle informatie die hij wou hebben. Op dat moment begon Raven echter te praten. “You know, Jeremy” begon ze. Jeremy keek op. “I think we are just going to get along just fine.” Jeremy trok lichtjes een wenkbrauw op. Waar ging dit heen? Raven stond op en kwam op hem af. Jeremy volgde haar enkel met zijn ogen. Ze zou hem toch niks kunnen maken, maar hij was we op zijn hoede. “You know, I’m a girl that likes to get whatever she wants. Free drinks, money, jewels, diamonds…” sprak ze verder. Langzaam begon het hem te dagen wat ze wou. Jeremy grijnsde wat. ”The basic stuff,” murmelde hij wat onverschillig. Het was allemaal materie. Je had er niet veel aan, maar sommigen werden er blij van, dus het zal wel iets goeds hebben. “Can you help me to get whatever I want?” vroeg Raven vervolgens. Jeremy keek haar even aan. ”You’d have to work for it,” maakte Jeremy maar meteen duidelijk. Hij vond het ergens fijn dat ze er zelf over begon, maar het gaf hem ook de gedachte dat ze het totaal verkeerd in zag. Hij wist niet zo goed wat hij van haar moest vinden, maar al snel werd het duidelijk hoe ze over hem dacht.

Een glas werd in zijn gezicht geworpen. In een reflex had hij zijn ogen dicht geknepen terwijl hij voelde hoe enkele glasscherven in zijn gezicht prikte. Oké dan. Met een wat droge blik opende hij zijn ogen weer. Kennelijk was ze toch een stuk dommer dan ze zich voordeed. Het ijsblokje dat Raven eerder tevoorschijn had getoverd, werd nu vervormd in een speer en recht in Jeremy’s hart geboord. “Look what you made me do” sprak Raven nog, waarna ze zich omdraaide. Jeremy plukte wat glasscherven uit zijn gezicht. Even keek hij over zijn schouder naar Raven die inmiddels naar de uitgang was gevlucht, maar deze zat nog altijd op slot. Met een grijns trok Jeremy de ijspegel uit zijn lichaam. Wat bloed gutste uit zijn lichaam, maar de wond was al snel genezen. Langzaam draaide hij zich om naar het meisje. “That one was for Rafe” riep ze hem toe. Jeremy keek op van die woorden. Aha. Dus deze griet hoorde bij Rafe. Perfect. Dan kon ze hem nog een bericht doorgeven van hem. “I know I can’t just kill you yet, but I promise you I’ll find a way to do it. Now at least let me have my fun while trying it.” bedreigde ze hem vervolgens. Jeremy grinnikte eens en schudde zijn hoofd op een teleurgestelde manier. ”Well I hope you enjoyed it, because it’ll be your last chance,” maakte Jeremy duidelijk. De zegelring gleed in zijn zak en in een seconde stond het duistere wezen bekend als de Grim Reaper achter de bar. Een mantel was te zien. Zijn handen waren vervormd in klauwe. Zijn gezicht was niet te zien. Enkel duisternis. In nog een seconde stond hij voor Raven en greep hij haar bij haar keel vast. ”Now tell me, how do you know Rafe?” sprak Jeremy op een bedreigende, zware stem.




_________________

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t577-jeremy-suthcliff
Raven Woods
Sociopath Obsessed With Your Boyfriend
Sociopath Obsessed With Your Boyfriend
avatar

PROFIELAantal berichten : 187
IC-berichten : 35
Registratiedatum : 16-08-17
Leeftijd : 23
Accounts : Ga weg
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Solaris/Lunaris Empowerment, Split Personality
Uiterlijke leeftijd: 21
Quote: Don't you know I ain't fucking with 'em good boys?

BerichtOnderwerp: Re: The Black Death   ma okt 16, 2017 11:52 pm


Het feit dat Raven zich realiseerde dat ze in de problemen zat, schrok haar op hetzelfde moment af, maar zorgde er ook voor dat er enorm veel adrenaline in haar lichaam ontstond en daardoor kon ze goed nadenken. Goed, ze moest hier weg. Haar ogen gleden door de ruimte. Achterin ontdekte ze een deur, die waarschijnlijk of naar de volgende verdieping zou leiden, of naar een kelder. Dat was in ieder geval al iets. Maar doordat ze naar de deur had staan staren, was ze afgeleid van Jeremy geweest en werd ze aangevallen. Alleen was dat ding Jeremy niet meer, het leek op iets van een grim reaper. Raven had altijd een beetje lacherig gedaan erover, maar nu stond hij dus daadwerkelijk voor haar. Ze voelde zijn klauw om haar keel, ze voelde hoe de lucht uit haar luchtpijp werd gedrukt. “Now tell me, how do you know Rafe?” Raven voelde hoe de lucht verder uit haar luchtpijp werd gedrukt, zou hij haar vermoorden? Ze snakte naar adem, terwijl ze in het donkere gat keek, wat zijn hoofd voor zou moeten stellen. Raven snapte wel wat hij probeerde, haar pijn doen om antwoord te krijgen. Maar Raven zou echt niet zomaar toegeven. Nooit zou ze Rafe verraden.

“I know him because he came down my asshole” bracht Raven moeizaam uit en keek hijgend in het donkere gat. “I will never tell you anything about him, so you can better put me down and go away, because it will be a waste of your time…” voegde Raven aan haar daad van verzet toe. Ze bleef in het gat staren. In een fractie van een seconde had ze een ijspegel in haar hand, en knalde ze deze het zwarte gat in. Raven had geen idee of er iets zat, of er nog een hoofd zat of niet, maar ze moest zichzelf verzetten en dit deed ze puur met de hoop dat hij haar los zou laten. Raven werd gek, ze wilde hier weg.
OOC: Als je by the way iets nodig hebt ofzo: je mag Raven goodmodden waar dat nodig is <3

_________________
You don't get it, you just don't get it
You've already forgotten even though I just said it
One, I won't fall in love, two, I won't ever stop
Three, I'm partying all night, four, I'm gonna make it pop
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jeremy Suthcliff
Death himself
Death himself
avatar

PROFIELAantal berichten : 86
IC-berichten : 53
Registratiedatum : 16-08-17
Leeftijd : 20
Accounts : ~Jeremy, Haythel, Jinn, JR, Zeal, Tissa, Elesis, Namida, Link, Gerome, Seji, Penelope, Laxus, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Dark warlock || Grim reaper
Uiterlijke leeftijd: 21
Quote: Goodnight, sleep tight, don't let the dead bite.

BerichtOnderwerp: Re: The Black Death   vr okt 20, 2017 11:38 am




Life hurts a lot more than death


Raven bleek meer dan een jongedame te zijn die bereid was om te moorden en te versieren. Nee ze bleek ook nog erg dom te zijn. Kennelijk had ze over Jeremy gehoord van Rafe, maar kennelijk had Rafe er niet bij gezegd dat Jeremy onsterfelijk was en dat hij haar kon vermoorden met enkel een hand op te tillen. Kennelijk waren de twee echt zo dom. Als Rafe dan eindelijk voor Jeremy ging werken zou Jeremy daar wel wat meer aandacht moeten geven. Het uit zijn systeem werken met een indoctrinerende training die al zijn mensen moesten ondergaan. Jeremy had zijn zegelring afgedaan en was vervolgens voor Raven gekomen om haar bij haar hals vast te pakken. Vrijwel meteen begon ze naar adem te snakken. Met rustige woorden vroeg hij haar naar Rafe. “I know him because he came down my asshole” sprak Raven hijgend. Jeremy trok een wenkbrauw op, ook al was dat natuurlijk niet te zien. “I will never tell you anything about him, so you can better put me down and go away, because it will be a waste of your time…” vervolgde Raven, waarna een ijspegel door zijn schedel werd geboord. Tenminste.. dat was de bedoeling. Het ijs bleef ergens in haken, dat was duidelijk, maar wat was nog altijd niet te zien en het was duidelijk dat het hem niks deed. Wat verveeld trok Jeremy de tweede ijspegel uit zijn schedel en liet hij het op de grond vallen. ”Well then..,” sprak Jeremy rustig, waarna hij haar met een ruk naar achteren gooide tegen de muur aan. Hij liet haar echter niet lang los en greep haar al snel opnieuw bij haar keel vast en drukte haar tegen de muur aan. ”You know.. You were starting to look interested for me,” begon Jeremy. ”Just as Rafe is interesting for me. Just as he, you can join me as well, work for me and kill while getting paid to do so. Oh and of course you can do whatever you want, as long as you stick to your mission. Rafe seems pretty.. paranoid about me, but there’s no reason to. I am actually a very friendly man, if you just do as I say,” sprak Jeremy. Even haalde hij haar een klein stukje weg van de muur, om haar vervolgens met een geweldige kracht tegen het beton aan te drukken. ”Give me answers!”



_________________

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t577-jeremy-suthcliff
Raven Woods
Sociopath Obsessed With Your Boyfriend
Sociopath Obsessed With Your Boyfriend
avatar

PROFIELAantal berichten : 187
IC-berichten : 35
Registratiedatum : 16-08-17
Leeftijd : 23
Accounts : Ga weg
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Solaris/Lunaris Empowerment, Split Personality
Uiterlijke leeftijd: 21
Quote: Don't you know I ain't fucking with 'em good boys?

BerichtOnderwerp: Re: The Black Death   za okt 21, 2017 11:10 am


Tegen Jeremy ingaan was misschien niet het meest handige wat ze kon doen, ze had namelijk gezien wat hij met die mensen had gedaan. Maar Rafe verraden…dat kon ze niet. Jeremy mocht niets over hem te weten komen, want ze wist dat alles wat hij te weten zou komen tegen haar zou gebruiken. Dus besloot ze hem maar uit te schelden. “Well then…” hoorde ze Jeremy rustig zeggen en hij gooide haar naar achteren tegen de muur aan. Door de impact van de klap hapte Raven naar adem en een pijnscheut ging door haar hele lichaam. Het liefste wilde ze op de grond terecht komen, om daar te gaan liggen creperen, maar die lol werd haar ook niet gegund. Ze voelde de klauwachtige hand van Jeremy weer om haar kil. Hijgend en naar adem snakkend, ondertussen lijdend van de pijn door haar lichaam, probeerde ze weg te kijken van hem. “You were starting to look interested for me” hoorde ze Jeremy zeggen en ze schudde haar hoofd “Just as Rafe is interesting for me. Just as he, you can join me as well, work for me and kill while getting paid to do so. Oh, and of course you can do whatever you want, as long as you stick to your mission. Rafe seems prety…paranoid about me, but there’s no reason to. I am actually a very friendly man, if you just do as I say.”

Raven werd een klein stukje naar voren getild en vervolgens weer hard tegen het beton aangeknald. Een kreun van pijn schoot door haar lichaam. Sterretjes begonnen te dansen voor haar ogen. Maar ze moest doorgaan. Raven kon nu niet stoppen. Ze moest dit overleven – om een kans te vinden om hem van kant te maken. Met alle kracht die ze nog over had in haar lichaam, tilde ze haar hoofd omhoog en keek ze recht in het gat dat zijn hoofd moest voorstellen. “You are not a man” begon Raven zacht hijgend “You are just a little boy, that gets angry when he doesn’t get what he wants. It’s pathetic and weak.” Raven spuugde op de grond voor hem en keek hem vervolgens weer aan. “I will not work for you. There is no man on this earth that can tell me what to do and you are not an exception, Jeremy. But I will give you some answers.” Als zover de hand het toeliet, kwam ze naar voren, richting zijn kap. “I know Rafe from my youth. He’s a friend of mine and I am a friend of his. There’s nothing more you need to know.” Raven keek hem aan en was satisfied met haar antwoord. “So, let me go” zei ze met een glimlachje.

_________________
You don't get it, you just don't get it
You've already forgotten even though I just said it
One, I won't fall in love, two, I won't ever stop
Three, I'm partying all night, four, I'm gonna make it pop
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jeremy Suthcliff
Death himself
Death himself
avatar

PROFIELAantal berichten : 86
IC-berichten : 53
Registratiedatum : 16-08-17
Leeftijd : 20
Accounts : ~Jeremy, Haythel, Jinn, JR, Zeal, Tissa, Elesis, Namida, Link, Gerome, Seji, Penelope, Laxus, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Dark warlock || Grim reaper
Uiterlijke leeftijd: 21
Quote: Goodnight, sleep tight, don't let the dead bite.

BerichtOnderwerp: Re: The Black Death   zo okt 22, 2017 12:54 pm




Life hurts a lot more than death


Het kon ook nooit makkelijk. Ze konden ook nooit gewoon de antwoorden geven die hij nodig had. Nee hij moest per se eerst laten zien dat hij menens was en écht mensen pijn kon doen. In dat opzicht was hij misschien niet de bad guy hier. Want als men gewoon deed wat hij wou dat ze deden, dan hoefde hij niet de bad guy te zijn. Zij waren het die hem zo maakte. Oh krom kon je denken. Jeremy wist dat het een verkeerde redenering was en dat hij nog altijd slecht was, maar het deerde hem niet. Op het moment frustreerde het hem enkel dat hij opnieuw zijn tijd en energie moest steken in het martelen van iemand terwijl diegene ook vanaf het begin gewoon antwoord had kunnen geven. Met nog een klap verliet een kreun Raven’s mond. Het was een teken voor Jeremy om rustig aan te doen. Niet nog zo’n klap doen of ze viel bewusteloos neer en dan had Jeremy al helemaal niks aan haar. Hij zou haar enkel terug naar het lab kunnen brengen en daar in een cel opsluiten, maar dan zou hij de antwoorden nog later krijgen terwijl hij ze nu ook kon krijgen.

Een korte stilte viel. Langzaam tilde Raven haar hoofd op. Ze keek hem recht aan, ook al was er voor haar geen gezicht te zien. Jeremy keek haar zwijgend terug aan, wachtend op een antwoord. “You are not a man” sprak Raven hijgend. “You are just a little boy, that gets angry when he doesn’t get what he wants. It’s pathetic and weak.” vervolgde Raven en spuugde voor hem op de grond. Jeremy bleef Raven aankijken terwijl hij van binnen moest grijnzen. Ze zat er niet eens zoveel naast. Jeremy had nooit een normale opvoeding gehad en moest overleven op straat waar hij leerde dat je moest vechten als je iets wou hebben. Hij zou zichzelf niet bestempelen als een jong kind, maar wel als iemand die snel boos wordt als hij niet kracht wat hij wou. Als Raven dat ook wist zou zij toch moeten weten dat het verstandigere was om antwoord te geven? “I will not work for you. There is no man on this earth that can tell me what to do and you are not an exception, Jeremy. But I will give you some answers.” Aha, dus ze wás slim. Raven kwam wat dichterbij. Jeremy zweeg nog altijd, wachtend op de beloofde antwoorden. “I know Rafe from my youth. He’s a friend of mine and I am a friend of his. There’s nothing more you need to know.” was haar antwoord. Jeremy keek haar aan. Vrienden? Really? Alleen vrienden? Jeremy betwijfelde het ten zeerste. Daarbij, eerst wou ze niks over Rafe vertellen en nu plots wel? Jeremy wist dat hier iets niet klopte. “So, let me go”

”No can do sweetheart,” mompelde Jeremy. In tegenstrijd met zijn woorden liet hij Raven plots los. In een handige beweging werd de ring terug rond zijn vinger geschoven en veranderde hij terug naar zijn menselijke verschijning. ”Dear Raven, I don’t believe you. That’s the problem we have right now,” maakte Jeremy kalm duidelijk. Een vredelievende glimlach rustte rond zijn lippen. ”So either way you rephrase your answer or you go on the run again. And let’s be honest, we all know how that’s gonna end,” gaf hij haar nog een laatste kans.




_________________

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t577-jeremy-suthcliff
Raven Woods
Sociopath Obsessed With Your Boyfriend
Sociopath Obsessed With Your Boyfriend
avatar

PROFIELAantal berichten : 187
IC-berichten : 35
Registratiedatum : 16-08-17
Leeftijd : 23
Accounts : Ga weg
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Solaris/Lunaris Empowerment, Split Personality
Uiterlijke leeftijd: 21
Quote: Don't you know I ain't fucking with 'em good boys?

BerichtOnderwerp: Re: The Black Death   ma okt 23, 2017 8:59 pm


Na haar speech, had ze verwacht dat Jeremy haar of zou vermoorden, of nog meer vragen zou stellen. Maar in plaats daarvan werd ze op de grond gegooid. Met een smak kwam Raven op de grond terecht en bleef heel even liggen, diep hijgend door de pijn die door haar lichaam gierden. Het voelde alsof haar lichaam helemaal onder de blauwe plekken zou zitten, wat het waarschijnlijk ook zou zitten. Voorzichtig krabbelde ze overeind, terwijl ze Jeremy boven zich hoorde praten. “Dear Raven, I don’t believe you. That’s the problem we have right now.” Nou, het was eerder zijn probleem, want Raven zou hem helemaal niks vertellen over haar relatie tot Rafe. “So eiter way you rephrase your answer, or you go on the run again. And let’s be honest, we all know how that’s gonna end.” Raven keek op en keek hem recht in zijn gezicht aan. Minachtend glimlachte ze naar hem. “Is that so?” vroeg ze zich hardop af “Well, I should really give you an answer that’s fitting, because I really wanna survive.” Kreunend en steunend stond Raven op, totdat ze recht voor Jeremy stond en ze hem recht aankeek. Goh, wat zou ze graag die zelfvoldane grijns van zijn gezicht trappen.

In een fractie van een seconde stampte ze met haar grond op de grond, en begon de grond onder Jeremy te tintelen. Er kwam ijs omhoog, dat zijn voeten en benen vast bevroor aan de grond. Raven besloot geen seconde langer te wachten en rende langs hem heen, langs de tientallen dode mensen die her en der over de grond verspreid waren, naar de deur die ze eerder had gezien. “My answer is: FUCK YOU, JEREMY!” gilde Raven over haar schouder naar hem en kwam bij de deur aan. Met een ruk trok ze de deur open en nam een miniseconde om de omgeving in haar op te nemen: een trap naar beneden. Het was beter dan niks. Raven sprintte de trap af.

Onderaan de trap bleef ze eventjes staan. Ze fronste haar wenkbrauwen. Wat een vage ruimte. Het was een kelder, waar allerlei provisiekasten met voedsel stonden. Het had nog het meeste weg van een bibliotheek, zo waren de kasten gestald door de ruimte. Het bood in ieder geval voldoende verstopplekken voor haar. Raven bewoog zich verder de ruimte in, en verstopte zich achter een van de kasten. Zodra ze de voetstappen van Jeremy hoorde, besloot ze telkens heel zachtjes sluipend door de ruimte te bewegen. Ze zat als een muis gevangen. Het doel was nu om een uitgang te vinden: er moest toch ergens een deur zijn, die haar naar vrijheid zou kunnen brengen?

_________________
You don't get it, you just don't get it
You've already forgotten even though I just said it
One, I won't fall in love, two, I won't ever stop
Three, I'm partying all night, four, I'm gonna make it pop
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jeremy Suthcliff
Death himself
Death himself
avatar

PROFIELAantal berichten : 86
IC-berichten : 53
Registratiedatum : 16-08-17
Leeftijd : 20
Accounts : ~Jeremy, Haythel, Jinn, JR, Zeal, Tissa, Elesis, Namida, Link, Gerome, Seji, Penelope, Laxus, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Dark warlock || Grim reaper
Uiterlijke leeftijd: 21
Quote: Goodnight, sleep tight, don't let the dead bite.

BerichtOnderwerp: Re: The Black Death   di okt 24, 2017 9:26 pm




Life hurts a lot more than death


Met een smak had Jeremy haar weer weggegooid. God waarom konden die wezens nooit naar hem luisteren? Zou er ooit een dag komen dat men leerde dat ze gewoon moesten doen wat hij vroeg? Ja pas als hij dit verdomde dorp had overgenomen. Gelukkig zou dat vast niet meer lang duren. Raven kwam wat recht terwijl Jeremy zijn woorden vervolgde, duidelijk makend dat hij haar woorden niet voor lief nam en haar niet geloofde. En ondanks die woorden en de klap die ze zojuist had opgevangen, keek ze hem met een minachtende glimlach aan. “Is that so?” vroeg Raven. Jeremy knikte even kalm. “Well, I should really give you an answer that’s fitting, because I really wanna survive.” sprak Raven, waarna ze kreunend recht kwam. Ondanks haar woorden geloofde Jeremy niet dat dat de optie was die ze echt zou kiezen. Ze leek hem geen type die plots zou overgeven, desondanks het feit dat ze wist dat ze dood zou gaan mocht ze niet slagen in het vluchten en Jeremy kon al garanderen dat dat niet ging lukken.

Even keek ze hem aan. Jeremy keek haar kalm aan. Met een stamp op de grond begon deze te trillen, waarna ijs tevoorschijn schoot en hem vast nagelde aan de grond. Even keek Jeremy omlaag naar zijn voeten en benen die deels vast zaten in het ijs, waarna zijn blik ging naar Raven die het nu natuurlijk op een rennen zette. Hij slaakte een onhoorbare zucht. “My answer is: FUCK YOU, JEREMY!” gilde ze nog, waarna ze een deur open trok achterin het café en vervolgens erin verdween. ”Of course it is,” verzuchtte Jeremy. Met een vervelende blik in zijn ogen haalde hij zijn scythe erbij en brak hij het ijs kapot met een paar halen. Hij stapte uit het ijs, waarna hij even rustig naar de bar liep. Hij pakte het glas dat hij eerder had gebruikt en vulde deze weer met wat whisky. Even liet hij het goedje kolken in het glas voordat hij het weer achterover sloeg. ”Alright then,” mompelde hij, waarna hij zich teleporteerde naar de kelder waar Raven zo dom genoeg was om naar toe te rennen. Nu zat ze als een rat in de val -alsof ze dat eerder niet had gezeten. Jeremy keek even kort de ruimte rond, voordat zijn blik viel op Raven. ”So this was your plan? Crawling into a corner, wishing someone would save you? You stupid child,” sprak Jeremy hoofdschuddend met nog altijd zijn scythe in zijn hand. ”Now c’mon. Tell me the truth.”



_________________

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t577-jeremy-suthcliff
Gesponsorde inhoud



PROFIEL
RPG SHEET

BerichtOnderwerp: Re: The Black Death   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
The Black Death
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 2Ga naar pagina : 1, 2  Volgende
 Soortgelijke onderwerpen
-
» Death is unstoppable. One must face it as a fact of life ✝
» 111 questions =DD
» Black night, Shining stars
» Trektocht deel I {Black Rose}
» {Good times beat bad times} Setjesshopje!

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Peculiar Children :: 
I n n d y r
 :: c e n t r e
-
Ga naar: