Welkom
Rules
Guide
Time line
Key words

P l o t ;
Een gewone voorbijganger zal het niet merken, maar er is iets vreemds aan de hand met het rode gebouwtje bovenop de kliffen in het kleine kustdorpje... Wat op het eerste gezicht een normale vuurtoren lijkt, vormt namelijk de ingang tot de tijdslus van Miss Bluebonnet. Niet iedereen kan de zich steeds herhalende dag in juli van 2011 binnentreden. Enkel zij die drager zijn van een recessief gen dat zich in hun DNA heeft gemanifesteerd en wat door hun aderen stroomt, zullen toegang krijgen tot de lus. Zij beschikken over een gave. Hun 'bijzonderheid' maakt het dagelijks leven voor hun niet gemakkelijk, en er ligt constant gevaar op de loer... Lees verder!

T e a m
Admin
Louise
Mentor
Lyana
Mentor
Zeal
Mentor
Sam
Mentor
Laurice
S w a p



C o u n t
#

C r e d s ;
Alle codes, teksten en afbeeldingen behoren tot de rechtmatige eigenaar of eigenaresse en mogen daarom nooit zonder toestemming gekopieerd of overgenomen worden. De site is gecodeerd en vormgegeven door Vera en wordt gehost op Actieforum. Het idee van deze RPG is gebasseerd op de boekenreeks Miss Peregrine's Home for Peculair Children van Ransom Riggs. Dit forum is getest in de volgende browsers:


15 oktober 2016



Deel | 
 

 Lesson to be learned

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
Ga naar pagina : 1, 2  Volgende
AuteurBericht
Seji Devonshire
Catastrophe
Catastrophe
avatar

PROFIELAantal berichten : 129
IC-berichten : 111
Registratiedatum : 12-07-17
Leeftijd : 21
Accounts : ~Seji Tissa, Elesis, Haythel, Jinn, Zeal, JR, Gerome, Namida, Link, Jeremy, Penelope, Laxus, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Cat
Uiterlijke leeftijd: 21 years
Quote: Wherever I go, they're lining up. When girls see me, they light on fire.

BerichtOnderwerp: Lesson to be learned   za sep 02, 2017 10:40 am







Zwijgend zat de jongen aan de bar. Hij had met Rafe afgesproken in het café. Seji zat nu al een paar weken onder Rafe’s hoede. Hij viel de man niet zoveel lastig als vroeger. Nu had Seji immers ook zijn eigen hobby’s en het liefste spendeerde hij zijn tijd om te trainen en zijn moord vaardigheden aan te scherpen. De trainingen met Rafe hielpen zeker. Het zorgde ervoor dat Seji sneller en behendiger leerde te bewegen. Ook had Rafe hem geleerd hoe hij het beste zijn nagels als wapens kon inzetten. Jammer genoeg konden de twee niet vaak trainen. Rafe had vast niet veel baat om Seji 24/7 om zich heen te hebben en eigenlijk was Seji ook het liefst op zichzelf. Tijdens de dood op zijn moeder had hij geen sprankje emotie laten zien en ook nu liet hij nog geen traan zien, maar de gedachte aan zijn moeder zorgde ervoor dat die haat weer werd aangewakkerd. Het leek een eeuwige wraak te zijn die hij maar niet kon stillen. Om die reden was hij op verschillende nachten erop uit gegaan om te moorden. Als een jager herkende hij de patronen van zijn prooien. Elke avond opnieuw. In het begin probeerde hij nog elke nacht iemand te vermoorden die hij de voorgaande nacht niet had vermoord, maar dat werd behoorlijk moeilijk zodra hij iedereen al bij langs was gegaan. Het waren zijn testobjecten. Levende testobjecten. Het was maar goed dat Alastor er niks vanaf wist, want dan zou de jongen waarschijnlijk in een shock belandden. Inmiddels had Seji zijn vaardigheden zo aangescherpt dat hij makkelijk een stille dood kon veroorzaken. Volgens Seji had Rafe wel iets om trots op te zijn, maar Seji besloot dat niet bij Rafe neer te leggen.

Een paar dagen geleden was Seji echter benaderd door een man. Een man die zichzelf voorstelde als Jeremy Sutchliff. Zoals ieder ander was Seji argwanend geweest zodra de man hem een baan aan had geboden. De man had hem kennelijk opgemerkt en wist van Seji’s geheime hobby af. Het voorstel van de man klonk op zich niet slecht. Met lichte enthousiasme had Seji dan ook toegezegd, ook al had hij later twijfels gekregen. Hij kende deze man niet. Wat moest zo’n man sowieso met een huurmoordenaar? Al met al had Seji besloten om de training voor vandaag te skippen en had hij Rafe in plaats daarvan uitgenodigd om naar het café te komen. Een plek waar mensen waren, was soms de beste plek om over dit soort zaken te praten. Men had immers minder oog voor anderen en zou niet op het gesprek lette. Als ze hun gesprek in een steegje zouden houden zou het enkel sneller aandacht trekken. Seji had voor hem en Rafe twee glazen whisky besteld. Ondanks het feit dat Seji nog maar een jaar oud was en nog nooit alcohol had gedronken, had hij de drank gewoon voorgeschoven gekregen. Makkelijk toch als je zoveel ouder leek dan je eigenlijk was. Seji had het glas nog met geen vinger aangeraakt. Ergens wist hij ook niet goed waarom hij het besteld. Waarschijnlijk om indruk te maken op zijn mentor. Iets wat hij altijd probeerde te doen als hij de kans had. Hij probeerde het stiekem te doen en subtiel. Hij wou dan ook niet als een slijmerd over komen, maar de man betekende nou eenmaal veel voor hem. Dat kon hij niet zomaar negeren.


_________________

X NEW THEME X
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t450-seji-devonshire
Rafe Adler
Jerk Thief™️
Jerk Thief™️
avatar

PROFIELAantal berichten : 161
IC-berichten : 55
Registratiedatum : 15-08-17
Leeftijd : 18
Accounts :
-Rafe Adler
-Typhon Reinswald
-Gunner Jäger
-Delta Newton
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Night vision || Supernatural Swordsmanship
Uiterlijke leeftijd: 21
Quote: You sure you're on my level?

BerichtOnderwerp: Re: Lesson to be learned   zo sep 03, 2017 12:55 am

Lichtelijk verward had Rafe ingestemd om de trainingen met Seji van vandaag af te lassen en in plaats daarvan naar een café te gaan. Een café waarvan hij vreesde dat hij de binnenkant iets beter kende dan hij lief had, met name de muren. Rafe had na Jeremy’s aanval er niet aan gedacht om te checken wat de naam van het café was, noch het adres, om het in de toekomst te kunnen vermijden. Op dat moment was dat wel het laatste was er aan zijn hoofd zat, maar wenste dat hij het toch gedaan had. Dan zou hij subtiel hebben kunnen voorstellen om naar een ander café te gaan, bleek het het desbetreffende café te zijn. Rafe had wel op google maps gezocht naar het adres en naar eventuele foto’s om te kijken of hij het herkende, maar het had zijn vruchten niet afgeworpen. Het herkende niets, kon zich alleen nog de duistere gedaante en het gezicht van de man voor zich halen—en ergens vaag nog het gezicht van de vrouw die toen achter de kassa stond. Hoe dan ook, hij zou er snel genoeg achter komen als hij zou arriveren. Daarnaast zat Jeremy niet vast in de loop van de lus, dus zou hij zich er hoogstwaarschijnlijk toch niet bevinden.

Seji had hem echter niet verteld waarom hij niet wilde dat de trainingen niet doorgingen. Rafe ging ervanuit dat het hem verteld zou worden in het café. Het leek hem immers niet dat Seji had voorgesteld om af te spreken voor een leuke date of iets dergelijks; er moest wel iets achter zitten right? Wellicht wilde hij kappen met de trainingen, zijn eigen weg gaan, en wilde dat persoonlijk aan hem vertellen—iets wat hij hem niet kwalijk zou nemen. Dat kind groeide als kool. Tijd is een relatief begrip. Wie weet hoe oud hij mentaal al niet was.

Achterdochtig keek de man naar het café voordat hij de deur opendeed en binnentrad, niet zeker wetend of het het beruchte café was of niet. Al die cafés leken immers enorm veel op elkaar. Vrijwel allemaal hadden ze dezelfde warme sfeer met op z’n minst hier en daar wat tinten van hout. Toen hij binnenkwam vielen zijn ogen al snel op de blonde haren van Seji die zich aan de bar bevond met twee glazen vloeistof; hij giste dat er een alcoholische drank in zat. Toen Rafe zijn weg zette in de richting van de jongen viel zijn blik echter op de kassière die een voor een de mensen hielp met hun bestelling. Abrupt hield hij kort halt toen de realisatie hem streek dat het dezelfde kassière was dat hem toen geholpen had, althans dat dacht hij. Het bloed trok lichtjes weg uit zijn gezicht terwijl hij meteen zijn blik langs alle aanwezigen in het café flitste om te checken of de raafharige man zich niet hier ‘toevallig’ had gevestigd. Tot zijn opluchting spotte hij geen bos pikzwart haar waardoor de adrenaline die door zijn bloed was geschoten weer langzaam aan werd afgebroken. Kort schudde hij zijn hoofd om zichzelf weer tot aarde te roepen en liep verder richting Seji. Hij vond dat hij zichzelf aanstelde, de man zat immers niet vast in de loop van de lus aangezien hij vanbuiten kwam. Omdat het dezelfde kassière was, en dus ook hetzelfde café,  hoefde het nog niet te betekenen dat Jeremy zich hier ook bevond. Waarschijnlijk triggerde het gebrek aan slaap door de nachtmerries zijn paranoia die bij hem normaliter weinig tot niet bestaand was. Kalm aan Rafe.

Met een zucht plofte hij neer op de barkruk naast die van Seji, vrijwel meteen uit nieuwsgierigheid het glas vastpakkend en er aan ruikend—wat zijn vermoedens bevestigde. Een licht amusante blik verscheen op zijn gezicht. Het was nou ook niet het aller lichtste drankje dat er bestond, whisky. “Whiskey?” vroeg hij ter bevestiging, licht hoofdschuddend met een grinnik. “You’re like… one year old kiddo, no underage drinking for you,” sprak hij en trok het tweede glas dat voor Seji’s neus stond van hem vandaan naar zichzelf toe. Niet dat hij hem er van zou gaan weerhouden om het te drinken, hij bedoelde het meer op een plagerige speelse manier. In de tijd dat hij hem had getraind was in de loop der tijd wat opgewarmd tegenover de jongen waardoor het duidelijk werd dat er ook een warmere kant aan hem was, begraven onder zijn kille bloeddorst—ook al braken die lichtstralen niet snel door de wolken heen. De reden dat ze dat nu wel deden was voornamelijk omdat hij zichzelf probeerde af te leiden om zich niet al teveel te focussen op de omgeving als een paranoïde gek, door bijvoorbeeld onbewust als een creep naar de kassière te staren.

OOC; wilde eig een proofread doen bc khad het gevoel dat ik alles niet even netjes formuleerde, maar heb er rond deze tijd geen zin meer in tbh (a) dus forgiv me voor vage zinnen en shit

_________________



VOICE  ||  THEME

superidolmako
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t574-rafe-adler
Seji Devonshire
Catastrophe
Catastrophe
avatar

PROFIELAantal berichten : 129
IC-berichten : 111
Registratiedatum : 12-07-17
Leeftijd : 21
Accounts : ~Seji Tissa, Elesis, Haythel, Jinn, Zeal, JR, Gerome, Namida, Link, Jeremy, Penelope, Laxus, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Cat
Uiterlijke leeftijd: 21 years
Quote: Wherever I go, they're lining up. When girls see me, they light on fire.

BerichtOnderwerp: Re: Lesson to be learned   zo sep 03, 2017 10:29 am







Seji voelde zich misschien iets gespannen. Hij zou dan ook niet kunnen weten wat Rafe van het voorstel dacht. Misschien vond hij het dom om voor iemand te werken, maar misschien zag hij ook wel een grote kans voor hem liggen. Seji wist zeker dat Rafe ook wel een baan zou kunnen krijgen bij Jeremy. De man had immers geleken alsof hij nog op zoek was naar meer. Seji zou hem daar misschien bij kunnen helpen, maar Seji had besloten nog niet al te veel na te denken over het werk wat hij voor Jeremy zou doen. Hij wou het eerst allemaal met Rafe bespreken voordat hij de stap zou zetten. Seji had niet veel mensen die hij vertrouwde. Eigenlijk maar drie en van die drie kwam Rafe het dichst in de buurt van een vader figuur. Natuurlijk liet Seji het niet merken, maar hij keek behoorlijk op naar de man. Hij herinnerde zich de dag nog wel dat de twee elkaar hadden ontmoet. Toen al had Seji geweten dat hij onder de man’s vleugels wou zijn. Dat hij van hem wou leren en bij hem wou horen, maar toen had Rafe hem onderschat. Nu Seji zich had bewezen hoefde er geen spot meer tussen de twee te zijn. Natuurlijk hadden ze nog zo hun momenten wanneer ze koppig waren en opmerkingen naar elkaars hoofd smeten, maar door de respect tegenover de man wist Seji vaak genoeg zijn trots in te slikken en de man te verontschuldigen voor zijn gedrag.

Seji keek op zodra iemand naast hem kwam zitten. Seji zag al snel dat het Rafe was. Seji keek hem met een lichte grijns aan terwijl Rafe zich richtte op het glas whisky. Hij pakte het glas vast en rook aan het goedje. “Whiskey?” vroeg de man ter bevestiging. Seji knikte en grijnsde wat breder. De man schudde zijn hoofd. “You’re like… one year old kiddo, no underage drinking for you,” sprak Rafe en schoof het glas voor Seji’s neus weg. Seji trok een wenkbrauw op. ”I’m not a kid anymore,” gaf Seji de welbekende opmerking die hij al vaak genoeg naar Rafe’s hoofd had gesmeten, maar hij kon ook wel in zien dat Rafe hem altijd zou zien als een klein kind. Seji grijnsde. Hij wist dat Rafe het enkel deed om het te plagen. ”I’ve had alcohol before, ain’t a big deal,” vervolgde Seji, ook al was dat grote bullshit. Eerlijk gezegd had hij nooit de guts gehad om het te proberen. Hij had genoeg mensen gezien die te veel op hadden gehad en die leken er niet zo goed aan toe te zijn. Daarbij vond hij de geur ook veel te sterk. Om die reden besloot hij het glas met whisky ook mooi voor Rafe te laten staan. ”But that’s not why we’re here,” besloot Seji het onderwerp te wijzigen en te beginnen over het onderwerp waarvoor ze wel hier waren. ”A man came to me a few nights ago. He had seen how I killed people, but instead of panicking or confronting me with it, he offered me a job,” begon Seji uit te leggen met een kleine grijns. ”Turns out that this guy has some kind of empire and needs people to kill some other people. I don’t have the details, but I thought it was a keen opportunity to put my skills to the test,” vervolgde Seji. Ja hij zag het wel zitten, maar hij wist niet hoe Rafe erover zou denken. Om die reden had hij het gezegd en keek hij Rafe nu afwachtend aan.


_________________

X NEW THEME X
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t450-seji-devonshire
Rafe Adler
Jerk Thief™️
Jerk Thief™️
avatar

PROFIELAantal berichten : 161
IC-berichten : 55
Registratiedatum : 15-08-17
Leeftijd : 18
Accounts :
-Rafe Adler
-Typhon Reinswald
-Gunner Jäger
-Delta Newton
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Night vision || Supernatural Swordsmanship
Uiterlijke leeftijd: 21
Quote: You sure you're on my level?

BerichtOnderwerp: Re: Lesson to be learned   zo sep 03, 2017 5:58 pm

Wederom kreeg Rafe de welbekende opmerking naar zijn hoofd gesmeten die onderhand in elk gesprek tussen hen boven water dreigde te komen, zowel op concrete als abstracte wijze. Seji was geen klein kindje meer dat door zijn moeder onder haar hoede werd gehouden. Lichamelijk was hij vrijwel uitgegroeid, dacht Rafe althans, maar in theorie was de jongen nog maar één jaar oud met weinig levenservaring. Rafe kon het dan ook niet laten om het geregeld opmerkingen over te laten vallen, zowel met een vriendelijke als geïrriteerde aard als de jongen op zijn zenuwen begon te werken. Ook maar kleine overmaat aan prikkels duwde Rafe al gemakkelijk over zijn grens heen.  ”I’ve had alcohol before, ain’t a big deal,” verklaarde de blonde jongen, maar schoof het glas wisky niet terug naar zijn huidige plek. Kort trok Rafe zijn wenkbrauw op toen hij dat zei. “You did? When?” informeerde hij, lichtelijk nieuwsgierig naar wat hij uitspookte als hij niet op zijn trainingen was.

”But that’s not why we’re here,” kondige Seji aan waardoor Rafe hem aankeek. Er zat dus toch meer achter het afzeggen van de trainingen, zoals hij al had verwacht. Hij knikte kort als een teken dat hij verder moest gaan terwijl hij het glas aan zijn lippen zette en een slok nam van het bittere goedje. ”A man came to me a few nights ago. He had seen how I killed people, but instead of panicking or confronting me with it, he offered me a job,” legde Seji uit wat de aanleiding was dat hij met hem wilde afspreken in het beruchte café. Wat argwanend had hij gekeken toen de jongen begon over een ‘man’. Toen hij zijn zin eindigde met dat de desbetreffende man hem een baan had aangeboden verslikte hij zich in de whisky die besloten had een andere route te nemen toen zijn reflexen malfunctioneerden door de prikkels die door hem heen raasden bij het beruchte zinnetje. Kuchend leunde hij wat voorover en kreeg maar deels mee wat Seji daarna had gezegd, rijk en moorden, veel meer hoefde hij eigenlijk ook niet te weten.

Toen hij weer fatsoenlijk kon ademhalen blikte hij gespannen nogmaals om zich heen, maar ditmaal zorgvuldiger, om te checken of de beruchte man zich écht niet in dit café bevond. Tot zijn opluchting spotte hij hem niet, tenzij hij ineens ook de gedaante van een ander persoon aan zou kunnen nemen waardoor hij incognito zou zijn. Rafe besloot de paranoia voor de potentiele aanwezigheid van de man tijdelijk met pijn en moeite te negeren om zich weer op Jinn te focussen. “Tell me,” begon hij en drukte z’n vinger tegen Seji’s borstkast aan. “Tell me you’re not talking about Jeremy Suthcliff,” schreeuwde hij op een gedempte, fluisterende manier. Hij hoopte met heel zijn hart dat Seji zijn naam niet had laten vallen in het gesprek met de man die hoogstwaarschijnlijk Jeremy was. Rafe hoopte namelijk diep van binnen dat hij hem vergeten was, genoeg andere slachtoffertjes had gevonden waardoor hij overbodig was geworden. Als Seji echter iets over hem gezegd had dan kon hij dat wel vergeten, al helemaal als het in positieve zin was.

_________________



VOICE  ||  THEME

superidolmako
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t574-rafe-adler
Seji Devonshire
Catastrophe
Catastrophe
avatar

PROFIELAantal berichten : 129
IC-berichten : 111
Registratiedatum : 12-07-17
Leeftijd : 21
Accounts : ~Seji Tissa, Elesis, Haythel, Jinn, Zeal, JR, Gerome, Namida, Link, Jeremy, Penelope, Laxus, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Cat
Uiterlijke leeftijd: 21 years
Quote: Wherever I go, they're lining up. When girls see me, they light on fire.

BerichtOnderwerp: Re: Lesson to be learned   zo sep 03, 2017 7:33 pm







Met een grijns zei Seji zijn mentor dat hij al zeker wel eerder alcohol had gedaan. Met wat trots zei hij dat het niks bijzonders was. Een beetje uitsloven was toch niet erg? Wie zou erachter komen dat hij loog om indruk te maken? “You did? When?” vroeg Rafe. Seji keek op. Oh shit. ”Uhh..” begon Seji met een licht nerveuze grijns. Hij schraapte zijn keel en haalde zijn schouders op. ”Yesterday?” probeerde hij maar, ook al wist hij dat hij voor geen meter kon liegen tegenover de man. Hij wist niet goed hoe het kwam. De man droeg enige intimidatie met zich mee dat ervoor zorgde dat Seji doorkreeg dat de waarheid vertellen altijd beter was dan te liegen. Tenminste, tegenover Rafe. Tegenover anderen kon Seji nog een beste leugen opzetten en onschuldig spelen. Seji besloot niet al te lang bij het onderwerp te hangen en maakte duidelijk dat ze daarvoor niet hier waren. Seji begon met de uitleg over Jeremy. Seji vertelde het met een trotse grijns. Hij was dan ook wel trots om het feit dat hij een baan aangeboden had gekregen. Dat liet dan toch zien dat Seji erg goed in het moorden aan het worden was. Echter, zodra Seji bijna met zijn uitleg klaar was, leek Rafe zich te verslikken in de whisky en begon hij te proesten. Seji keek wat verbaasd op en eindigde zijn woorden met een vragende toon. Was er iets aan de hand of was de drank gewoon in het verkeerde keelgat geschoten? Het zorgde ervoor dat Seji nu al helemaal niet de drank hoefde aan te raken. Seji’s blik werd bedenkelijk zodra zijn mentor om zich heen keek. Het ging onopvallend, maar Seji merkte het op. Wat was er aan de hand? Seji wou het weten. Rafe richtte zich weer op hem. “Tell me,” begon hij. Een vinger werd op Seji’s borst geplaatst. Seji keek kort naar de vinger, maar al snel ging zijn blik terug naar Rafe die hij met nog altijd opgetrokken wenkbrauw aankeek. “Tell me you’re not talking about Jeremy Suthcliff,” schreeuwde Rafe op een gedempte manier. Seji keek hem met een onbegrijpelijke en verbaasde blik aan. Seji knikte uiteindelijk wat. ”Yeah. The man’s name is Jeremy Suthcliff. Have you heard of him?” vroeg Seji nu. Hij begon lichte enthousiasme te voelen. Betekende dit dat de machtige positie van de man waar was en Seji echt voor een machtig man ging werken? En zou Rafe dan ook voor hem gaan werken?


_________________

X NEW THEME X
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t450-seji-devonshire
Rafe Adler
Jerk Thief™️
Jerk Thief™️
avatar

PROFIELAantal berichten : 161
IC-berichten : 55
Registratiedatum : 15-08-17
Leeftijd : 18
Accounts :
-Rafe Adler
-Typhon Reinswald
-Gunner Jäger
-Delta Newton
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Night vision || Supernatural Swordsmanship
Uiterlijke leeftijd: 21
Quote: You sure you're on my level?

BerichtOnderwerp: Re: Lesson to be learned   zo sep 03, 2017 9:26 pm

Nadat Rafe de blonde jongen had gevraagd wanneer hij eerder alcohol had gedronken, zoals hij beweerde, veranderde zijn trotse expressie naar een onschuldige nerveuze terwijl hij zocht naar zijn woorden. Vrijwel meteen had Rafe hem door omdat hij twijfelde en zijn pokerface weg was gevallen. Hij had helemaal nooit alcohol op, uitslover. Desondanks vond Rafe het wel amuserend dat hij het nodig vond om zich wat uit te sloven voor hem. “If you’re gonna pull my leg, at least act plausible,” betrapte hij hem hoofdschuddend met een lichte grinnik dat hij al zo snel door de mand viel. Het amuserende moment was echter van korte duur toen Seji begon over een specifieke man die hij een paar dagen geleden had ontmoet die hem schijnbaar een baan aanbood. Iets waardoor Rafe onderhand stikte in de whisky die Seji hem voorgeschoteld had, zijn geweten hem vertellend dat hij die man waarschijnlijk van iets té dichtbij had meegemaakt. Een verbijsterde blik was verschenen op Seji’s gelaat, overduidelijk niet snappend wat er nou aan de hand was.

”Yeah. The man’s name is Jeremy Suthcliff. Have you heard of him?”  antwoordde hij met nog steeds dezelfde onbegrijpelijke blik op zijn gezicht geplakt. Rafe zuchtte diep en draaide zijn front weer richting de bar om vervolgens zijn ellebogen op het hout te plaatsen en voor zich uit te kijken. Een diepe frons worstelde met zijn wenkbrauwen terwijl hij het glas wederom vastpakte en het ditmaal in een teug achterover gooide, het met een ietwat forse wijze terug op de bar zettend wat aanduidde dat het nieuws hem niet bepaald goed viel. Kort sloot hij zijn ogen toen hij het welbekende warme gevoel vanbinnen begon te voelen om ze vervolgens weer te openen, voor het geval dat. Hij was niet boos, misschien een beetje. Hij kon echter niet ontkennen dat het hem uitermate frustreerde dat Seji het allemaal voor zoete koek leek aan te nemen, alleen maar omdat hij nog meer bloed op zijn handen wilde krijgen. Rafe kon zich nog goed herinneren dat het jongetje hem toentertijd iets vertelde in de wijze dat hij niet onder de regeltjes van zijn moeder wilde leven; wilde doen wat zijn hartje begeerde zonder dat iemand hem tegen zou houden. Rafe wist zeker dat hij bij Jeremy niet zoveel te zeggen had, waarschijnlijk allemaal regels en als je deze niet navolgde werd je gestraft. Hij had zo’n vermoeden dat Seji’s vermogen om rationeel te denken de lucht in was gevlogen zodra de man zijn ego had gevoerd door hem een baan aan te bieden omdat zijn vaardigheden om te moorden hem bevielen. Fucking pubers. “You are so,” begon hij gefrustreerd en schudde afkeurend zijn hoofd met een spottend lachje. Zijn handen had hij om het lege whiskyglas geklemd waardoor zijn knokkels wit uitsloegen. Ze trilden zachtjes door de adrenaline die door zijn lichaam gierde van het nieuws; veroorzaakt door zowel de angst die weer boven de grond begon te komen net nu hij het een beetje had weten te begraven, als de pure frustratie omdat Seji in staat was zichzelf zo gewillig in de armen van een vreemdeling te gooien zonder te weten wat de consequenties waren. Toen hij hem voor het eerst had ontmoet was hij ook al zo, naïef genoeg om bij hem op schoot te kruipen omdat hij lessen van hem wilde terwijl hij hem niet eens kende op wat basic dingen na. Blijkbaar was hij van binnen niet zo exceptioneel veranderd als van buiten. Het was nog steeds diezelfde naïeve Seji. “So goddamn naïve, Seji, jesus,” concludeerde hij vaag, hem niet vertellend waarom hij dat dacht.

_________________



VOICE  ||  THEME

superidolmako
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t574-rafe-adler
Seji Devonshire
Catastrophe
Catastrophe
avatar

PROFIELAantal berichten : 129
IC-berichten : 111
Registratiedatum : 12-07-17
Leeftijd : 21
Accounts : ~Seji Tissa, Elesis, Haythel, Jinn, Zeal, JR, Gerome, Namida, Link, Jeremy, Penelope, Laxus, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Cat
Uiterlijke leeftijd: 21 years
Quote: Wherever I go, they're lining up. When girls see me, they light on fire.

BerichtOnderwerp: Re: Lesson to be learned   ma sep 04, 2017 9:29 am







Seji was al snel genoeg begonnen over de nieuwe baan die hij aangeboden had gekregen. Hij had de baan zonder veel twijfel aangenomen, maar wou het nog wel even overleggen met Rafe. Hij ging er vanuit dat hij nog altijd wel onder de deal uit zou komen. Het was duidelijk dat Seji niet door had wie Jeremy was en waar hij tot in staat was, want Jeremy zou Seji nooit laten gaan en hem vermoorden als hij een poging deed om dit wel te doen. Seji dacht dat het een baan zoals ieder ander was. Natuurlijk dan wel om mensen te vermoorden, maar dat je elk moment ontslag kon nemen wanneer je wou en je nog kon overleggen voordat het allemaal definitief werd. Zodra Seji echter aan zijn uitleg begon, duurde het niet lang voordat Rafe om leek te slaan. De man leek ontdaan te zijn. Al snel bleek dat Rafe de man ook kende. Tenminste, hij wist meteen over wie Seji het had. Ergens deed het Seji verbaasd opkijken, maar ergens deed het hem ook goed. Als Rafe de man herkende moest Jeremy wel een machtige status hebben. Dan waren zijn woorden niet gelogen. Ook al had Seji dat al als de waarheid geaccepteerd. Het was duidelijk dat de jongen er niet lang genoeg over nadacht. Rafe draaide zich naar de bar toe na Seji’s woorden. Seji keek de man nog altijd onbegrijpend en vragend aan. Er leek iets mis te zijn, maar Seji snapte niet wat. De man fronste, waarna hij het glas whisky weer aan zijn lippen zette en het ditmaal in één keer in zijn keel schoot. Seji’s wenkbrauwen schoten omhoog. Oké dan. Hij wist niet veel van drank af, maar wist wel dat je snel dronken zou worden als je zo alcohol dronk. Met een klap belandde het glas terug op de bar. Seji keek kort naar glas terwijl de spanning in zijn lichaam kroop. Hij voelde zich zenuwachtig worden. Waarom deed Rafe zou? Wat had Seji fout gedaan? Het was toch een goede deal? Seji had daarbij nog niet alles gezegd en wou ergens de man nog meer informeren, maar durfde zijn mond niet open te trekken. Na een paar keer de fout in te zijn geweest, had Seji wel geleerd wanneer hij wel kon praten en wanneer hij beter zijn mond kon houden. Rafe was een man met een gebruiksaanwijzing. Seji had die gebruiksaanwijzing nog niet geheel doorgelezen en wist daarom op dit soort momenten niet wat hem te wachten stond, maar wist wel dat hij zijn mond beter kon houden.

Seji voelde de angst door zijn aderen jagen. Hij was een fout begaan. Dat was duidelijk, maar wat dan? Dat was nog de vraag, maar hij hoopte dat Rafe er uiteindelijk antwoord op zou geven. “You are so,” begon Rafe uiteindelijk. Hij schudde zijn hoofd en klonk gefrustreerd. Daarbij had Seji het spottende lachje ook wel gehoord. Het zorgde ervoor dat Seji zich wat opfokte. Hij kon het nog altijd niet hebben als de spot met hem werd gedreven, ook al was het meer dan terecht in deze situatie, maar dat wist hij zelf nog niet. Seji’s blik ging kort naar Rafe’s handen. Hij zag ze trillen. Trillen van woede? Want dan wist Seji dat hij binnen nu en een paar seconde een vuist zijn kant op kon krijgen. “So goddamn naïve, Seji, jesus,” eindigde Rafe uiteindelijk zijn woorden. Seji bleef hem met een opgetrokken wenkbrauw aankijken. Het was duidelijk dat Rafe het niet eens was met zijn beslissing, maar waarom? Dat zei de man niet. Even bleef Seji stil, maar zodra er vanzelf geen verdere uitleg kwam, kon Seji zijn inmiddels opgekropte frustratie ook niet inhouden. ”What the fuck are you talking about?” reageerde Seji dan ook. ”I’m not naïve. That man has an empire and is willing to hire me. I can kill for a living. Isn’t that the best opportunity one can get?” vervolgde Seji op een verontwaardigde toon. Nee hij snapte niks meer van de situatie. Hij had gedacht dat hij Rafe trots kon maken hiermee, maar het leek maar alsof hij enkel teleurstelling in de man’s ogen kon laten weergeven.


_________________

X NEW THEME X
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t450-seji-devonshire
Rafe Adler
Jerk Thief™️
Jerk Thief™️
avatar

PROFIELAantal berichten : 161
IC-berichten : 55
Registratiedatum : 15-08-17
Leeftijd : 18
Accounts :
-Rafe Adler
-Typhon Reinswald
-Gunner Jäger
-Delta Newton
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Night vision || Supernatural Swordsmanship
Uiterlijke leeftijd: 21
Quote: You sure you're on my level?

BerichtOnderwerp: Re: Lesson to be learned   di sep 05, 2017 7:38 pm

Hij voelde hoe zijn bloed krachtiger en sneller door zijn bloedvaten werd gepompt nadat Seji hem had verteld waarom ze hier zaten in plaats van met een training bezig waren. Het frustreerde hem dat Seji de man met open armen leek te ontvangen zonder ook maar enigszins na te denken over zijn intenties, wat de voordelen voor hem waren—en nog belangrijker: de nadelen die het met zich meebracht. Ergens kon Rafe de jongen niet veroordelen over zijn acties. Hij was slechts een jaar oud en had dus bijna geen levenservaring om  zich te kunnen realiseren dat niet iedereen die een mooi verhaal ophing ook echt de waarheid sprak. Jeremy had hier overduidelijk misbruik van gemaakt. Rafe wist niet wat de man Seji verteld had, maar wist zonder twijfel dat het niet het volledige verhaal was—hell misschien was wat hij hem verteld had al gebaseerd op leugens, en Seji leek er zonder slag of stoot in te trappen. Rafe daarentegen wantrouwde alles en iedereen, had in zijn jeugd van gruwelijk dichtbij meegemaakt hoe goed men kon toneelspelen en zich verschuilen achter een berg van leugens. Zover hij iets wist over Seji’s verleden had hij het gevoel dat zijn moeder hem altijd weghield van de gevaren van de buitenwereld wat een verklaring zou kunnen zijn waarom de jongen zich zo gemakkelijk overgaf. Onwetendheid en behoefte om nog meer te rebelleren. De nervositeit was overduidelijk merkbaar in het lichaam van de blauw-ogende jongen, niet wetend wat hij fout had gedaan. Iets wat Rafe ook niet bepaald toelichtte waardoor de jongen overduidelijk gefrustreerd raakte. Ondertussen keek de man naar het glas dat hij stevig in zijn licht trillende handen had geklemd. Ergens had hij de neigingen uit pure frustratie er nog een te bestellen, maar weerhield zich er toch van. Hij was niet bepaald een zogenaamde ‘happy drunk’.  

”What the fuck are you talking about?” begon Seji gefrustreerd waardoor Rafe hem met een frons aankeek, die toon die de jongen hem gaf hem niet bepaald aanstaand. “Don’t you dare pull an attitude with me Seji,” waarschuwde hij de jongen. Normaal vond hij het niet erg als hij schold. Op het moment was hij er niet bepaald in de stemming voor; het feit dat het dan ook nog naar hem gericht was werd hem iets teveel van het goede. ”I’m not naïve. That man has an empire and is willing to hire me. I can kill for a living. Isn’t that the best opportunity one can get?” vervolgde de jongen waardoor Rafe hem met spottende amusatie aankeek. Jeremy had hem dus niet alleen geframed, maar ook nog eens wat hij wél verteld had verdraaid—en arme Seji was er zonder weerstand ingeluisd. Wat had Jeremy een makkie gehad zeg. “’Kill for a living?” herhaalde hij hoofdschuddend en lachte ongelovig. Zover Rafe wist draaide Jeremy op pure slavernij. Het leek hem sterk dat hij voor een naïef jongetje dat zonder slag of stoot mee huppelde een uitzondering zou maken door hem een fatsoenlijk inkomen te gunnen. “What the hell are you talking about, Seji,” mokte Rafe hem met onverborgen spot. “What did he tell your poor naive soul?” vervolgde hij lachend desondanks hij het allesbehalve grappig vond. Rafe lachte zelden op momenten dat het gepast was, in tegendeel zelfs. “But hey, you barely have any life experience—so who am I to judge?” stelde hij vast en haalde zijn schouders op, bijna zeker wetend dat Seji het niet leuk vond als hij zo over hem sprak. Rafe zuchtte diep en hield uiteindelijk toch maar zijn glas lichtjes op toen de bartender in de buurt was. “Another one, please,”

_________________



VOICE  ||  THEME

superidolmako
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t574-rafe-adler
Seji Devonshire
Catastrophe
Catastrophe
avatar

PROFIELAantal berichten : 129
IC-berichten : 111
Registratiedatum : 12-07-17
Leeftijd : 21
Accounts : ~Seji Tissa, Elesis, Haythel, Jinn, Zeal, JR, Gerome, Namida, Link, Jeremy, Penelope, Laxus, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Cat
Uiterlijke leeftijd: 21 years
Quote: Wherever I go, they're lining up. When girls see me, they light on fire.

BerichtOnderwerp: Re: Lesson to be learned   di sep 05, 2017 8:56 pm







Rafe leek gefrustreerd te zijn en noemde Seji dan ook uiteindelijk naïef. Iets wat Seji overduidelijk niet goed kon hebben. Rafe wist donders goed dat Seji het niet fijn vond om als een kind of naïef te worden bestempeld. Volgens Seji had hij dan ook genoeg levenservaring om zelf de goede keuzes te maken. Daarbij gaf Rafe hem nog altijd geen antwoord, wat Seji enkel meer frustreerde. “Don’t you dare pull an attitude with me Seji,” waarschuwde Rafe hem zodra Seji hem ernaar vroeg. Seji keek hem kort koppig aan. Seji luisterde op zich naar zijn mentor als hij zo werd gewaarschuwd, maar de man gaf hem nog altijd geen uitleg, dus kreeg Seji ook geen reden om te stoppen. Zo legde hij verder uit hoe de deal met Jeremy in zijn ogen de perfecte deal leek. Waarom leek Rafe er zo fel op tegen te zijn? Na de vragen keek Rafe hem enkel met spottende amusatie aan. “’Kill for a living?” herhaalde Rafe vervolgens en lachte. Seji balde zijn handen tot vuisten. Waarom kon hij niet gewoon antwoord geven in plaats van hem belachelijk maken?! Rafe ging echter ongestoord verder. “What the hell are you talking about, Seji,” kaatste Rafe met spot terug, maar Seji had daar niks op te zeggen. Immers leek het hem glashelder waar hij over sprak, maar leek enkel Rafe er totaal anders over te denken. “What did he tell your poor naive soul?” sprak Rafe lachend. Seji wist dat Rafe vaker lachte op dit soort momenten en het maakte hem enkel bozer. ”I am not naive!” siste Seji kwaad. Ja hij was duidelijk pissed, maar Rafe ging ongestoord verder. “But hey, you barely have any life experience—so who am I to judge?” vervolgde Rafe ongestoord. Seji’s ogen flakkerde gevaarlijk. Nee hij vond dat zeker niet leuk om te horen en Rafe wist dat, wat Seji tot het uiterste bracht. Rafe zuchtte en hield het glas op. “Another one, please,” sprak Rafe en een bartender liep al richting Rafe, maar voordat de bartender het glas kon aanpakken, schoten Seji’s nagels tevoorschijn en stak hij deze achteloos in de hals van de man. Een stikkend geluid was nog te horen, waarna Seji zijn nagels terug trok en de man dood neer viel. Hij had zijn blik niet van Rafe afgetrokken. ”You’re not gonna get another one,” sprak Seji sissend van woede. Alsof zijn vorige actie dat nog niet genoeg had bewezen, nam hij vervolgens het nog volle glas whisky vast en gooide hij dit tegen de muur kapot. Met een ruk greep hij Rafe bij zijn kraag vast en trok hij de man van zijn stoel. ”Tell me what the fuck you’re talking about Rafe,” beval Seji nu. Nee hij vond het zeker niet fijn dat Rafe dingen achter voor hem hield. Waarom zou Rafe het hem niet gewoon zeggen?! Wat was er zo moeilijk aan?!


_________________

X NEW THEME X
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t450-seji-devonshire
Rafe Adler
Jerk Thief™️
Jerk Thief™️
avatar

PROFIELAantal berichten : 161
IC-berichten : 55
Registratiedatum : 15-08-17
Leeftijd : 18
Accounts :
-Rafe Adler
-Typhon Reinswald
-Gunner Jäger
-Delta Newton
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Night vision || Supernatural Swordsmanship
Uiterlijke leeftijd: 21
Quote: You sure you're on my level?

BerichtOnderwerp: Re: Lesson to be learned   di sep 05, 2017 11:23 pm

Rafe had de frustratie en woede zien opbouwen in Seji’s lichaam naarmate hij verder ging met opmerkingen naar zijn hoofd gooien. Het waren niet per se opmerkingen die direct als beledigend opgevat zouden worden door omstanders, maar Rafe wist dat ze een zacht plekje zouden raken bij Seji. Iets wat overduidelijk te zien was aan de lichaamstaal die steeds meer gespannen werd des te verder hij ging. Ergens had hij het gevoel dat hij Seji onbewust van zich af probeerde duwen nu hij blijkbaar contact had gelegd met de beruchte man; de kansen dat Jeremy nog achter hem aankwam zo klein mogelijk proberen te maken. Aan de andere kant zag hij ook wel weer in dat het zinloos was. Als de raafharige man hem zo graag voor zich wilde winnen vreesde hij dat zijn relatie ten opzichte van Seji daar geen bepalend factor in ging spelen.

”I am not naive!” siste de jongen kwaad nadat Rafe hem nogmaals had uitgemaakt voor naïef en wederom niet had uitgelegd waarom hij dan zo naïef was. De blik die Seji hem toewierp was niet te missen; Rafe was allang blij dat blikken niet konden doden. Hij besloot echter niet al te veel aandacht eraan te besteden en hief integendeel zijn glas waardoor de bartender naar hen toe kwam. Nog voordat de onschuldige man de kans kreeg om het glas te hervullen doorboorde een paar welbekende klauwen zijn hals. Het geluid van de man die stikte in zijn eigen bloed was het resultaat, waarna hij zich al snel naar de grond begaf. ”You’re not gonna get another one,” verklaarde Seji zijn acties. Rafe had zijn mond uit irritatie in een strak lijntje geperst terwijl hij hem strak terug aankeek in zijn felblauwe ogen; niet op of omkijkend toen hij het volle whiskyglas tegen de muur aan kapot gooide—in tegenstelling tot de omstandigers in het café. Iets wat hem echter wel even van stuk bracht was dat Seji hem ineens aan zijn kraag uit de barkruk omhoog trok zodat ze face-to-face kwamen.  ”Tell me what the fuck you’re talking about Rafe,” beval hij hem, waardoor Rafe zijn ogen tot spleetjes kneep. Hij was niet gediend van de toon die Seji hem gaf, en al helemaal niet van het feit dat hij hem zo durfde aan te raken terwijl ze zich niet in een training bevonden. Hij klemde zijn kaken stevig op elkaar terwijl hij zijn blik voor geen seconde van hem afweek. Rafe greep vervolgens ook Seji’s kraag vast zodat hij meer grip had, hief zijn hand en liet deze vlak met aardig wat kracht tegen de zijkant van de jongen zijn gezicht komen—hierbij zich nog ingehouden het niet tot een vuist te ballen om te voorkomen dat hij Seji zijn kaak zou breken. “First things first, don’t touch me like that when we’re not training, without my consent,” gromde hij gefrustreerd. Rafe hield niet van plotseling ongewenst fysiek contact. Hij had zo zijn redenen. “Subsequently, let go off me and I’ll tell you if you wipe that attitude of yours to the side for a bit,” vervolgde hij terwijl hij Seji’s kraag nog steeds stevig vast bleef houden. Rafe vond het niet nodig om zijn wapens tevoorschijn te halen om hem te intimideren, ervanuit gaand dat Seji genoeg gezag voor hem had om wat te dimmen. “I mean come on, you’re not gonna put up a real fight against me right? sprak hij met een zachte grinnik terwijl hij hem aankeek en een paar keer met zijn ogen knipperde, een tik die bij hem naar boven kwam als er teveel prikkels tegelijkertijd door zijn lijf heen gierden. “I won’t be as soft on you like I am during our trainings,” waarschuwde hij hem. Hij was immers zijn mentor voor een reden. Als Seji slim was ging hij er dan ook niet verder op in.

_________________



VOICE  ||  THEME

superidolmako
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t574-rafe-adler
Seji Devonshire
Catastrophe
Catastrophe
avatar

PROFIELAantal berichten : 129
IC-berichten : 111
Registratiedatum : 12-07-17
Leeftijd : 21
Accounts : ~Seji Tissa, Elesis, Haythel, Jinn, Zeal, JR, Gerome, Namida, Link, Jeremy, Penelope, Laxus, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Cat
Uiterlijke leeftijd: 21 years
Quote: Wherever I go, they're lining up. When girls see me, they light on fire.

BerichtOnderwerp: Re: Lesson to be learned   wo sep 06, 2017 10:06 pm







Rafe wist precies welke knopjes hij moest indrukken om Seji tot het uiterste te drijven. Normaal kon Seji het wel hebben, aangezien Rafe dan een goede reden had en meestal erg boos was om iets. Seji zou het dan wel begrijpen waarom Rafe boos op hem was, maar nu had Rafe hem de reden niet gegeven, maar bleef hij wel ongegeneerd door gaan met hem kleineren. Seji had hem gevraagd om een reden en liet daarbij duidelijk merken dat hij het niet fijn vond wat Rafe deed, maar de man ging door. Uiteindelijk kon Seji zijn woede niet meer bedwingen. Seji stak uit frustratie zijn nagels in de hals van de bartender die dood neerviel op de grond. Vervolgens maakte Seji duidelijk dat Rafe niet nog een glas whiskey zou krijgen en smeet hierbij het andere glas tegen de muur aan. Seji had niet verwacht dat dit Rafe iets zou doen en dus besloot Seji een directere aanpak te nemen. Hij greep Rafe bij zijn kraag vast en trok de man van de barkruk. Het leek de man van zijn stuk te brengen. Precies wat Seji wou. Hij wou de man duidelijk maken dat Seji nu echt een antwoord wou hebben. Zo bleef hij Rafe dringend in de ogen aan te kijken en beval hij de man om een antwoord. Seji kon wel verwachten dat Rafe deze houding en het taalgebruik niet ging accepteren van hem, wat hem wellicht iets nerveus maakte, maar op het moment dacht hij dat dat het de enige manier was waarop hij tot Rafe door zou dringen. Seji zag hoe Rafe zijn ogen samen kneep. Al snel greep Rafe Seji ook bij zijn kraag vast. Seji hief zijn hoofd wat op terwijl hij slikte. Ja hij besefte zich wat hij had gedaan. Maar hij hield voet bij stuk dat dit de enige manier was geweest. Een klap in zijn gezicht volgde. Seji’s hoofd vloog opzij. Hij kneep zijn ogen kort dicht en voelde zijn wang branden, maar richtte zijn blik al snel weer op Rafe. Hij mocht nog van geluk spreken dat de man zijn vuist niet had gebruikt. Hij hoopte dan ook dat dat niet nog ging volgen. Duidelijk gespannen keek Seji Rafe aan. “First things first, don’t touch me like that when we’re not training, without my consent,” gromde de man gefrustreerd. Opnieuw slikte Seji eens. Ja hij had Rafe boos gemaakt met zijn actie dat was duidelijk. “Subsequently, let go off me and I’ll tell you if you wipe that attitude of yours to the side for a bit,” vervolgde Rafe. Seji keek hem enkel aan. Hij wist niet of hij Rafe moest geloven. Immers gedroeg Seji zich zo met een reden; Rafe hield iets voor hem verborgen. Als Seji hem los zou laten zou Rafe misschien ongestoord verder gaan met het kleineren van hem en hem alsnog niet de waarheid vertellen. “I mean come on, you’re not gonna put up a real fight against me right?” vroeg Rafe met een zachte grinnik. Hij zat hem weer te spotten, maar Seji was slim genoeg om te weten dat Rafe gelijk had. Hij moest een gevecht voorkomen, want Rafe zou ongetwijfeld sterker zijn dan hem. Hij was immers zijn mentor voor een rede. “I won’t be as soft on you like I am during our trainings,” waarschuwde Rafe hem ook. Seji hoefde niet lang na te denken om te weten dat Rafe het meende. Hij liet langzaam zijn kraag los. ”Alright. I’m sorry,” verontschuldigde Seji zich. Hij zette zich langzaam weer op de kruk neer. ”So tell me, please, what’s going on?” vroeg Seji opnieuw, hopend dat Rafe het nu wel zou zeggen. Anders zou Seji de man waarschijnlijk weer aanvliegen. De waarschuwingen zouden zijn woede en roekeloos gedrag dan ook niet kunnen stoppen. In dat opzicht werd Seji ook nog veel geleid door emoties. Meer dan hij zelf door had.

{OOC: flutje sorry ;A;


_________________

X NEW THEME X
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t450-seji-devonshire
Rafe Adler
Jerk Thief™️
Jerk Thief™️
avatar

PROFIELAantal berichten : 161
IC-berichten : 55
Registratiedatum : 15-08-17
Leeftijd : 18
Accounts :
-Rafe Adler
-Typhon Reinswald
-Gunner Jäger
-Delta Newton
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Night vision || Supernatural Swordsmanship
Uiterlijke leeftijd: 21
Quote: You sure you're on my level?

BerichtOnderwerp: Re: Lesson to be learned   zo sep 17, 2017 12:14 am

Het deerde de man niet veel toen hij waarnam hoe de vlijmscherpe nagels van het kattenjong de keel van de bartender penetreerde en het bloed eruit begon te gutsen. Toen hij hem echter vervolgens aan zijn kraag ruw van de barkruk aftrok zodat ze op ooghoogte kwamen tolereerde hij het niet. De grote mond die de jongen tegen hem opzette en zijn brutale acties provoceerde hem en was de aanleiding van zijn vlakke hand die met een klap in contact kwam met de huid van Seji zijn wang; een serie aan waarschuwingen volgend. Daarbij had hij zich nog ingehouden om zijn hand niet tot een steenharde vuist te ballen om te voorkomen dat hij hem gebroken botten opleverde. Als de jongen een gevecht met hem wilde kon Rafe hem dat geven, al hoopte hij dat hij nog rationeel na kon denken—op het moment had hij er namelijk niet bepaald zin in.

Gelukkig leek de andere helft verstandig te zijn door na Rafe’s laatste woorden zijn kraag langzaam maar zeker los te laten en zich te verontschuldigen. Rafe liet kort zijn hand over de rand van zijn kraag glijden om deze goed te strijken voordat hij weer plaats nam op de barkruk, wachtend tot de blonde jongen nog een woord zou uitbrengen. ”So tell me, please, what’s going on?” vroeg hij op een onderhand smekende toon. Even keek Rafe hem strak aan; zich bedenken waar hij moest beginnen; welke gedeeltes van het verhaal hij achterwege zou kunnen laten om toch zo weinig mogelijk te vertellen aan hem. Kort snoof hij om licht met zijn hoofd te schudden op zijn gedachtes, niet omdat hij het niet aan Seji wilde vertellen. Vervolgens leunde hij over de rand van de bar en vulde maar zelf zijn glas weer met whisky, de bartender was er immers niet meer om dat voor hem te doen. Ergens had hij de neigingen om het de jongen alsnog niet te vertellen door zijn acties van een paar seconden geleden; het had hem echt niet aangestaan. Rafe besloot hem echter nog een kans te geven, als hij die verpeste wist hij niet of hij de gedachtes die door zijn hoofd dwaalden ooit zou uitspreken. “You know kid,” begon hij terwijl hij een slokje nam van het vers geschonken goedje. “Remember when you told me you did not want to obey your mother’s stupid rules, be free, no rules, no restrictions, being able to do whatever you want? introduceerde hij zijn uitleg. Hij kon het zich nog herinneren als de dag van gisteren. Door Seji’s enorme groeispurt leek het veel verder weg dan het eigenlijk was, dus hij ging er vanuit dat de jongen wist op welke dag hij doelde. “All would be to no avail if you’re gonna “work” for him,” vervolgde hij waarbij hij ‘work’ letterlijk tussen aanhalingstekens plaatste met zijn vingers; opnieuw een slok nemend van het glas dat hij tijdens zijn woorden in de lucht gehouden had waarbij hij strak in de ogen van de blonde jongen keek. Een echt duidelijke uitleg was nog niet uit de man zijn mond gekomen. Hij probeerde de jongen te testen, kijkend of hij zelfstandig tot de realisatie kon komen met waar voor een type hij te maken had. Ondertussen had hij zijn rillingen en shock weer weten weg te stoppen nu hij zich meer op Seji's kant van het verhaal kon focussen in plaats van onvrijwillig zijn eigen herinneringen weer naar boven te halen. Het constante geknipper met zijn ogen doordat hij geconcentreerd was én het constante werpen van blikken in de richting van de deur om te kijken of de beruchte ravenharige niet ineens binnen kwam walsen in hét café.

_________________



VOICE  ||  THEME

superidolmako
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t574-rafe-adler
Seji Devonshire
Catastrophe
Catastrophe
avatar

PROFIELAantal berichten : 129
IC-berichten : 111
Registratiedatum : 12-07-17
Leeftijd : 21
Accounts : ~Seji Tissa, Elesis, Haythel, Jinn, Zeal, JR, Gerome, Namida, Link, Jeremy, Penelope, Laxus, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Cat
Uiterlijke leeftijd: 21 years
Quote: Wherever I go, they're lining up. When girls see me, they light on fire.

BerichtOnderwerp: Re: Lesson to be learned   zo sep 17, 2017 1:15 pm







Seji wist dat hij op zijn tellen moest letten, maar Rafe had het voor elkaar gekregen dat Seji haast zijn koelte verloor. Hij wou de waarheid horen. Hij kon het niet hebben als er dingen van hem werden verzwegen. Dat had zijn moeder ook altijd gedaan en die was nu dood geëindigd. Natuurlijk zou Seji dat nooit zo gemakkelijk kunnen doen bij Rafe, maar de man zorgde er wel voor dat Seji zich vreselijk gekleineerd voelde en onterecht naar zijn mening. Rafe had hem immers nog geen uitleg gegeven. Nadat Seji een klap in zijn gezicht had gekregen wist hij dat hij moest oppassen, maar hij hoopte dat hij nu dan ook een uitleg kreeg. Hij liet de kraag van Rafe los. De man streek zijn kraag glad, waarna hij weer plaats nam op de barkruk. Seji schudde wat met zijn schouders, waarna hij eveneens weer plaats nam op de barkruk en Rafe nogmaals smeekte om een uitleg. Een stilte viel. De man keek hem aan en Seji keek hem enkel afwachtend terug. Rafe snoof, waarna hij zijn hoofd schudde en een greep deed naar de whisky fles. Seji keek enkel toe. Hij hoopte dat Rafe het nu zou uitleggen en niet zou terugkrabbelen. Seji’s blauwe katten ogen hielden Rafe nauw in de gaten terwijl de man zijn glas in schonk. “You know kid,” begon Rafe. Seji keek meteen op. Hij hoopte op een uitleg. Rafe nam vervolgens een slok van de whisky. “Remember when you told me you did not want to obey your mother’s stupid rules, be free, no rules, no restrictions, being able to do whatever you want?” vervolgde Rafe. Seji keek op van de woorden. Zijn blik verstrakte wat. Even week hij zijn blik af naar het lijk dat achter de bar lag. Natuurlijk wist hij nog de dag dat hij dat aan Rafe had uitgelegd. Destijds had de man hem niet zo geloofd, maar later was wel gebleken dat de haat tegenover zijn moeder diep geworteld zat. ”I remember,” bevestigde Seji en richtte zijn blik weer op Rafe. Hij snapte niet waarom Rafe zijn moeder als onderwerp erbij pakte. Wat had dat te maken met Jeremy? “All would be to no avail if you’re gonna “work” for him,” maakte Rafe zijn uitleg duidelijk. Zijn vingers maakte de haakjes in de lucht, waarna de man een nieuwe slok nam van de whisky en Seji strak aankeek. Seji keek hem wat bedenkelijk aan. Hij begreep het niet geheel. Seji snapte dat als hij voor iemand werkte dat hij zich aan bepaalde regels moest houden, maar dat vond hij op zich geen probleem. Maar de manier waarop Rafe het zei klonk het alsof het meer een regiem was waar Seji onder viel dan simpele regeltjes. Seji knikte uiteindelijk langzaam. ”You mean that he will take away my freedom as well?” vroeg hij ter bevestiging. Hij hoopte dat Rafe nu wat was afgekoeld en dat ze in overleg konden gaan. Seji wou zijn mentor’s mening over de situatie, daarom had hij hem in eerste instantie hierheen gevraagd. Het begin van het gesprek was anders verlopen dan gedacht, maar Seji hoopte dat zijn mentor hem alsnog wou helpen.
De afgelopen dagen was hij druk geweest met allerlei dingen. Zoals het uit elkaar houden van Gerome en Rinzler. Die twee hadden elkaar nog maar net ontmoet en konden elkaar nu al niet uitstaan. Rinzler’s grote mond wist op Jeremy’s zenuwen te werken, maar Jeremy wist ook dat hij de jongen niet goed kon bedreigen omdat Rinzler hem zag als een lieve leider die het beste voort had met iedereen. Oh wat waren naïeve mensen toch handig. In ieder geval had Jeremy Gerome en Rinzler nu op een gezamenlijke missie gestuurd naar Moscow. Als ze niet konden samenwerken of als ze niet de missie kunnen volbrengen, worden ze ontslagen. En dat betekende de dood, maar enkel Gerome wist dat van de twee. Voor de rest had Jeremy ook informatie van Ramiro gekregen die eindelijk contact had gelegd met Jinn. Zijn zoon bleek iemand te hebben die dichter bij hem stond dan een normale vriend en dat zorgde ervoor dat Jeremy nog sneller op zijn teentjes was getrapt. Hij wou voorkomen dat zijn zoon pijn werd aangedaan. Dat was ook de grootste reden waarom Jeremy hem weer thuis wou hebben. Er lagen zoveel vijanden op de loer die Jinn iets aan zouden doen als ze erachter kwamen dat hij de zoon van Jeremy was. Jeremy wou hem om die reden terug naar huis brengen, maar zijn zoon was ontzettend koppig en leek niet naar hem te willen luisteren. Jeremy had Ace naar hem gestuurd in de hoop dat Ace Jinn wel naar huis kon brengen, maar Jinn leek ook niet te willen luisteren naar Ace. Jeremy had Ace nog wat meer tijd gegeven, maar het zou niet lang duren voordat hij zelf actie ondernam en naar Jinn zou gaan om hem gewoon mee terug te nemen door middel van teleportatie. Dan zou Jinn niet zo makkelijk ontsnappen. In ieder geval had Jeremy lang genoeg gewerkt de afgelopen dagen en had hij nu besloten om maar weer te checken op zijn eerste ontmoeting in de lus. Rafe. Met een grijns teleporteerde hij zich naast Rafe op de barkruk. Ongegeneerd pakte hij het glas whisky uit zijn hand en nam hij er een slok van. ”Aah, tasty!~” verzuchtte Jeremy met een grijns. Hij richtte zijn blik vervolgens op Rafe en ontdekte Seji ook al snel. Die twee kende elkaar? How convenient. ”How are you doing Rafe?” vroeg Jeremy vervolgens met zijn eeuwige grijns.


_________________

X NEW THEME X
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t450-seji-devonshire
Rafe Adler
Jerk Thief™️
Jerk Thief™️
avatar

PROFIELAantal berichten : 161
IC-berichten : 55
Registratiedatum : 15-08-17
Leeftijd : 18
Accounts :
-Rafe Adler
-Typhon Reinswald
-Gunner Jäger
-Delta Newton
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Night vision || Supernatural Swordsmanship
Uiterlijke leeftijd: 21
Quote: You sure you're on my level?

BerichtOnderwerp: Re: Lesson to be learned   zo sep 17, 2017 7:18 pm

Terwijl zijn bloed nog lichtjes borrelde door Seji’s acties was hij weer gaan zitten op de barkruk en had  ditmaal voor zichzelf whisky ingeschonken. De bartender die zijn leerling zonet om zeep had geholpen kon het immers niet meer voor hem doen; vandaag niet meer althans—morgen zou hij weer fris en fruitig achter de bar staan met dank aan de krachten van de lus. Elke dag maakten deze mensen diezelfde monotone sleur mee. Na een tijdje stil te zijn geweest maakte Rafe de jongen toch duidelijk waarom hij -in zijn ogen- zo naïef was om met de man zijn voorstel akkoord te gaan zonder eerste de consequenties te hebben overwogen. Niet erg concreet waardoor het hoogstwaarschijnlijk alsnog niet enorm duidelijk was voor Seji hoe het nou allemaal precies in elkaar zat, wat de bedenkelijke blik die op de jongen zijn gezicht rustte bevestigde. ”You mean that he will take away my freedom as well?” informeerde de jongen vervolgens, proberend om zijn vermoedens te bevestigen. Rafe knikte terwijl hij het glas nogmaals naar zijn lippen bracht. “Guess you could say that calling it slavery would still be an euph-” begon Rafe totdat hij abrupt werd onderbroken doordat het glas dat nog net niet met zijn mond in contact was gekomen uit zijn handen werd gegrist, waarna niet veel later hoorbaar een slok werd genomen van het goedje dat de leegte vulde. Reflexmatig draaide de jongeman zich om terwijl hij zijn hand tot een vuist had gebald om deze met aardig wat impact op een willekeurige plek van de desbetreffende te laten vallen, zijn jukbeen, net toen deze iets uitbracht over dat de whisky lekker was of iets dergelijks. Wat de man precies zei wist hij niet, alles leek voor een momentum recht langs hem heen te gaan toen hij realiseerde wie de desbetreffende was. Als je over de duivel spreekt, dan rammelen zijn kettingen. Rafe voelde hoe zijn hartslagfrequentie ongezond de hoogte in schoot en de kleur uit zijn gezicht begon weg te trekken. Het voelde alsof de werking van zijn parasympatisch zenuwstelsel compleet werd geremd zodat alle energie kon worden geïnvesteerd in die van zijn orthosympatische. Kort knipperde Rafe zijn ogen en trok zijn wenkbrauwen op terwijl hij zich weer omdraaide in de kruk, zijn rug half naar hem toegekeerd als teken dat hij geen zin had in waar hij dan ook voor kwam—maar niet helemaal omdat hij hem tegelijkertijd ook voor geen meter vertrouwde. Hij wilde de man met zijn raafzwarte haren nog wel in de gaten kunnen houden.  ”How are you doing Rafe?” hoorde hij achter zich waardoor hij zijn lippen tot een streepje forceerde uit irritatie. Tegelijkertijd probeerde hj de angst die door zijn aderen raasde te verbergen, al verraadde zijn lwit weggetrokken gelaat het enigszins. “Delightful,” sprak hij kortaf terwijl hij -in plaats van Jeremy- Seji recht in zijn felblauwe ogen aankeek. Rafe had gehoopt van de man af te zijn nadat hij een hele poos niet meer van hem gehoord had. Natuurlijk moest hij net weer tevoorschijn komen nu hij zich precies in het beruchte café bevond terwijl ze precies over hem aan het converseren waren. Wat voor een vloek rustte er in hemelsnaam op dit gebouw? “Delightful, and just about to head somewhere else, aren’t we Seji?” sprak hij terwijl hij van de barkruk afsprong die hij de afgelopen minuten had warm gehouden, zonder de man een directe blik waardig te gunnen. Natuurlijk had hij Seji zonder omkijken kunnen achterlaten terwijl hij hem zelf zou peren, maar kon het ergens niet over zijn hart verkrijgen omdat hij wist waarin de man toe in staat was. Rafe pakte dan ook Seji’s bovenarm stevig vast -wellicht iets te stevig door de adrenaline dat door zijn lijf heen raasde waardoor er een grote kans was dat hij er een blauwe plek aan zou overhouden- en probeerde hem mee te trekken naar de uitgang van het café, hopend dat Jeremy hen zou laten gaan. Daarnaast hoopte hij ook dat Seji zonder slag of stoot zou meewerken en niet uit nieuwsgierigheid zou objecteren, of om wat voor debiele reden dan ook.

_________________



VOICE  ||  THEME

superidolmako
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t574-rafe-adler
Seji Devonshire
Catastrophe
Catastrophe
avatar

PROFIELAantal berichten : 129
IC-berichten : 111
Registratiedatum : 12-07-17
Leeftijd : 21
Accounts : ~Seji Tissa, Elesis, Haythel, Jinn, Zeal, JR, Gerome, Namida, Link, Jeremy, Penelope, Laxus, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Cat
Uiterlijke leeftijd: 21 years
Quote: Wherever I go, they're lining up. When girls see me, they light on fire.

BerichtOnderwerp: Re: Lesson to be learned   wo sep 27, 2017 7:47 pm







Rafe had hem eindelijk duidelijk gemaakt wat er mis was met het werken voor Jeremy. Nou ja. Duidelijk. Rafe had hem enkel even laten denken over zijn moeder. Over hoe Haythel zijn vrijheid had afgenomen en hoe Seji er een hekel aan had gehad tot op het punt dat hij haar leven had ontnomen. Seji snapte niet goed waarom Rafe zijn moeder erbij haalde, maar zodra Rafe verder sprak begon Seji de touwtjes bij een te knopen en werd het wat duidelijker. Seji vroeg uiteindelijk ter bevestiging aan Rafe of hij bedoelde dat Jeremy ook zijn vrijheid zou afnemen. Seji begreep dat hij als een werknemer niet alle vrijheid had en zich aan bepaalde regeltjes moest houden, maar hij ging er wel vanuit dat hij nog iets van vrije tijd had en dus vrijheid, maar door Rafe begon hij daar nu over te twijfelen. De man die al eerder een slokje van de alcohol had genomen, knikte en bracht het glas opnieuw naar zijn lippen. “Guess you could say that calling it slavery would still be an euph-” sprak Rafe, maar kapte zijn woorden abrupt af zodra zijn glas hem werd ontnomen door een vreemde.

Seji &’nd Jeremy
Jeremy had zich geplaatst op de barkruk naast Rafe. Aangezien de man verwikkeld was in een gesprek met Seji -wat een toeval ook- besloot Jeremy maar even slokje te nemen van de whisky die zich in Rafe’s glas bevond om zijn aandacht te trekken. Seji keek verontwaardigd op zodra hij zag hoe iemand anders het glas van Rafe pakte, maar zodra hij Jeremy opmerkte werd zijn blik verbaasd. Waar kwam hij plots vandaan? Seji was zich niet bewust van Jeremy’s krachten. Hij wist dan ook niks van de man. Enkel zijn naam, het feit dat hij veel macht had en een rijk. Hij begon zich beetje bij beetje te beseffen dat hij wel heel snel in zee was gegaan in het voorstel van de onbekende man, maar zijn aandacht ging nu naar Rafe en Jeremy.
Een vuist vloog zijn kant op die Jeremy nog gelukkig wist te ontwijken. Nog net op tijd om de whisky te complimenteren waar hij zojuist een slok van had genomen. Jeremy keek Rafe met zijn welbekende grijns aan zodra het besef begon in te dalen wie er naast hem zat. Tot zijn genoegen zag hij hoe de man bleek weg trok. Hij kon de angst haast proeven in de lucht. Oh wat was macht toch een heerlijk gevoel. Rafe had overduidelijk geen zin om verdere aandacht te besteden aan Jeremy en draaide zich deels van hem weg. Seji keek Rafe wat verward aan en merkte ook op hoe de man plots een stuk bleker zag. Seji begon zich spontaan zorgen te maken om zijn mentor. Hij keek op zodra Jeremy tegen Rafe sprak. Seji richtte even zijn blik op Jeremy. Hij vroeg zich af hoe de twee elkaar kende en hoe het kwam dat Rafe zo op Jeremy reageerde. Misschien zou hij het ooit nog te horen krijgen. Nu waarschijnlijk niet. “Delightful,” antwoordde Rafe kortaf. Een kille strakke blik werd op Seji geworpen. Seji keek hem nog altijd wat verbaasd aan, maar slikte. Hij snapte dat die blik niet voor hem bedoelt was en begreep ook dat Rafe Jeremy totaal niet leek te mogen. Het was voor Seji een vraag waarom, maar het nu vragen durfde Seji niet. “Delightful, and just about to head somewhere else, aren’t we Seji?” vervolgde Rafe. Seji keek op. Hij wou zijn mond openen om iets vragends te zeggen, maar toen stond Rafe al op en werd Seji aan zijn bovenarm meegenomen. Hij kneep een oog wat dicht zodra hij de kracht voelde waarmee Rafe hem vasthield, maar durfde hem geen tegenspraak te geven.
Jeremy had enkel breder gegrijnsd zodra Rafe zich deels van hem had weggedraaid. Hij kon ervan genieten hoe Rafe op hem reageerde en deed dit dan ook zeker, maar Rafe leek niet van plan te zijn om ook nog maar iets langer dan nodig bij hem in de buurt te blijven. Seji werd bruut bij zijn bovenarm vast gepakt, waarna Rafe hem met zich mee trok. ”Ho now,” sprak Jeremy. Seji keek kort om naar Jeremy, maar de barkruk waarop Jeremy had gezeten was plots leeg, in plaats daarvan stond Jeremy nu voor hen neus en blokkeerde hij de deur. Seji keek verbaasd op en besefte al snel dat Jeremy de kracht bezat om te teleporteren. ”Don’t go just yet Rafe. I’d love to talk with you a little bit longer,” sprak Jeremy op een o zo zoete toon. Zijn blik ging eveneens naar Seji die plots zijn twijfels leek te hebben. Hmm. Misschien was het beter als Seji niet meer bij Rafe was. ”Why are you two together?” vroeg Jeremy op een bevelende toon, zich niet geheel beseffend dat zijn woorden ook konden worden opgevat alsof de twee een relatie hadden. Iets waar Jeremy niet vanuit ging. Hij vroeg het enkel omdat het leek alsof ze elkaar wel vaker zagen en Jeremy wou voorkomen dat dat zich voort ging zetten. Rafe’s nog slechte attitude tegenover hem kon het enthousiasme van de naïeve jongen naar beneden brengen.


_________________

X NEW THEME X
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t450-seji-devonshire
Gesponsorde inhoud



PROFIEL
RPG SHEET

BerichtOnderwerp: Re: Lesson to be learned   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
Lesson to be learned
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 2Ga naar pagina : 1, 2  Volgende
 Soortgelijke onderwerpen
-
» One little lesson.
» My first lesson
» Lesson Light Magic 1 - Catch Light
» Art Lesson 2 ~ Graffiti spuiten
» Survival lesson 1: Introduction and a nifty light in the dark

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Peculiar Children :: 
I n n d y r
 :: c e n t r e
-
Ga naar: