Welkom
Rules
Guide
Time line
Key words

P l o t ;
Een gewone voorbijganger zal het niet merken, maar er is iets vreemds aan de hand met het rode gebouwtje bovenop de kliffen in het kleine kustdorpje... Wat op het eerste gezicht een normale vuurtoren lijkt, vormt namelijk de ingang tot de tijdslus van Miss Bluebonnet. Niet iedereen kan de zich steeds herhalende dag in juli van 2011 binnentreden. Enkel zij die drager zijn van een recessief gen dat zich in hun DNA heeft gemanifesteerd en wat door hun aderen stroomt, zullen toegang krijgen tot de lus. Zij beschikken over een gave. Hun 'bijzonderheid' maakt het dagelijks leven voor hun niet gemakkelijk, en er ligt constant gevaar op de loer... Lees verder!

T e a m
Admin
Louise
Mentor
Lyana
Mentor
Zeal
Mentor
Sam
Mentor
Laurice
S w a p



C o u n t
#

C r e d s ;
Alle codes, teksten en afbeeldingen behoren tot de rechtmatige eigenaar of eigenaresse en mogen daarom nooit zonder toestemming gekopieerd of overgenomen worden. De site is gecodeerd en vormgegeven door Vera en wordt gehost op Actieforum. Het idee van deze RPG is gebasseerd op de boekenreeks Miss Peregrine's Home for Peculair Children van Ransom Riggs. Dit forum is getest in de volgende browsers:


15 oktober 2016



Deel | 
 

 Lesson to be learned

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
Ga naar pagina : Vorige  1, 2
AuteurBericht
Rafe Adler
Jerk Thief™️
Jerk Thief™️
avatar

PROFIELAantal berichten : 161
IC-berichten : 55
Registratiedatum : 15-08-17
Leeftijd : 18
Accounts :
-Rafe Adler
-Typhon Reinswald
-Gunner Jäger
-Delta Newton
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Night vision || Supernatural Swordsmanship
Uiterlijke leeftijd: 21
Quote: You sure you're on my level?

BerichtOnderwerp: Re: Lesson to be learned   zo okt 01, 2017 8:39 pm

Rafe had de man in verbijstering aangekeken toen hij oogcontact had gemaakt. Verbaasd was hij echter niet dat de man uit het niets tevoorschijn was gekomen. Het was gebonden te gebeuren toen hij de café had betreden, al helemaal gezien het feit dat de man hem nog geen bezoekje had gebracht na hun eerste ontmoeting. Diep van binnen had de jongeman echter toch gehoopt dat het niet zou gebeuren, dat hij hem met rust zou laten. Die hoop was al snel in duigen gevallen toen Seji was begonnen over hem. Hij leek wel overal te zitten; alsof hij van plan was iedere bewoner -althans die niet mee werden getrokken in de sleur- van de lus een persoonlijk bezoekje te brengen en te manipuleren met zijn mooie neppe praatjes. Zo snel dat de man was verschenen, zo snel dat Rafe zich had bedacht dat hij zich hier liever geen seconde langer bevond. Hij had Seji’s arm onbewust ruw vastgegrepen en met zich meegetrokken in de richting van de uitgang, de diverse verwarde en lichtelijk pijnlijke blikken volledig langs hem heengaand. Zijn focus was volledig op de deur, om zo snel mogelijk weg te geraken van hier. Hij wist niet of Jeremy hen kon traceren als ze zich niet in zijn zicht bevinden, maar dat was een zorg voor later. Toen de raafharige man -nogmaals- uit het niets in hun pad verscheen kwam Rafe abrupt tot halt terwijl een diepe frons zijn gelaat sierde. Het was ook te mooi om waar te zijn. ”Ho now,” sprak Jeremy. Rafe liet zijn hoofd kort lichtjes scheef hangen om deze vervolgens iets naar achteren te werpen uit irritatie, proberend de angst die zich in zijn lijf bevond te verbergen. Hij wilde niet zwak overkomen, wilde niet laten zien dat Jeremy een negatief effect op hem had. Hij had immers al te veel van zichzelf laten zien toen de man plotseling voor zijn neus stond aangezien hij zich er niet op had voorbereid. Vanuit zijn ooghoeken merkte hij hoe Seji verbaasd achterom keek naar de vorige plek van Jeremy; het benadrukte hoe weinig hij wist van de man, wat resulteerde in een diepe zucht afkomstig van Rafes longen. ”Don’t go just yet Rafe. I’d love to talk with you a little bit longer,” verklaarde de man zijn reden om hen tot stoppen te brengen. Rafe vernauwde zijn ogen tot spleetjes, niet wetend of hij met ‘talk’ doelde op een echt gesprek—of iets anders in gedachtes had.  ”Why are you two together?” vervolgde de man kort daarna, hem weinig tijd gevend om nog op zijn vorige opmerking te reageren. Kort snoof Rafe en liet zijn blik afdwalen naar Seji terwijl zijn focus op de gestalte voor hen bleef. “Together? I’m no pedophile pal,” sprak hij met een frons. Hij wist dondersgoed dat dat niet was waar de man op doelde, maar hij bood hem een perfecte kans om eromheen te draaien—eentje die hij dan ook niet links liet liggen. “However, how much money do you want to just cut the bullshit? I have plenty, honestly, just call a number so we can finish your beloved talk early,” probeerde hij de man om te kopen, niet eens bluffend. Op het eerste opzicht zou men niet denken dat Rafe beschikte over een flinke som geld, maar de jongeman was buitengewoon rijk dankzij de zaken van zijn familie in de zwarte markt. Met heel zijn hart hoopte hij dat Jeremy gevoelig was voor een hoop cijfers. Rafe wilde gewoon dat het over was, hopend dat de nachtmerries weg zouden gaan als de angst dat de man elk moment voor zijn neus kon staan zou wegebben—al zei het rationale gedeelte van zijn brein hem dat hij waarschijnlijk niet zo makkelijk van de man zou afkomen door hem simpelweg om te kopen met wat geld. Iets in hem zei dat de man niet op zoek was naar geld, maar naar iets wat je niet zomaar kon kopen.debiele reden dan ook.

_________________



VOICE  ||  THEME

superidolmako
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t574-rafe-adler
Jeremy Suthcliff
Death himself
Death himself
avatar

PROFIELAantal berichten : 86
IC-berichten : 53
Registratiedatum : 16-08-17
Leeftijd : 21
Accounts : ~Jeremy, Haythel, Jinn, JR, Zeal, Tissa, Elesis, Namida, Link, Gerome, Seji, Penelope, Laxus, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Dark warlock || Grim reaper
Uiterlijke leeftijd: 21
Quote: Goodnight, sleep tight, don't let the dead bite.

BerichtOnderwerp: Re: Lesson to be learned   zo okt 01, 2017 9:11 pm




Life hurts a lot more than death


Natuurlijk wou Rafe meteen vertrekken. Het verbaasde Jeremy niks. Seji daarentegen keek er verbaasd van op. Ook klemde hij zijn kaken wat op elkaar zodra Rafe hem met een stevige greep vast pakte en vervolgens mee trok. Seji snapte niet waarom Rafe opeens zo’n haast had om weg te komen van Jeremy, maar wist ook dat dit geen moment was om vragen te stellen. Om die reden besloot hij Rafe te gehoorzamen en volgde hij de man naar de deur, maar daar werden de twee gestopt door Jeremy. Even had Seji verbaasd gekeken naar de barkruk waar Jeremy nog geen seconde geleden op had gezeten. Seji wist niet wat voor krachten Jeremy had, maar ging er nu vanuit dat de man kon teleporteren, of iets in die trans. Opnieuw besloot hij de verbazing voor zichzelf te houden en hield hij zich op de achtergrond. Jeremy richtte zich dan ook voornamelijk op Rafe. De man sloeg zijn hoofd wat naar achteren uit irritatie. Jeremy kon het niet deren. Hij wachtte dan ook niet op een reactie en kwam ter zaken. Hij wou de relatie tussen de twee weten en vroeg daarom waarom ze samen waren. De vraag kon op meerdere manieren opgevat worden, maar hij ging er vanuit dat de twee wel wisten wat hij bedoelde.

Seji keek wat verrast op de vraag. Hij snapte niet echt waar de interesse vandaan kwam. Als hij wist wat de relatie tussen Rafe en Jeremy was, zou hij het misschien wel weten. Maar vooralsnog hield hij zijn lippen op elkaar. Hij richtte zijn blik even op zijn mentor zodra deze hem even aankeek. De man leek het liefst zo snel mogelijk weg te willen gaan van Jeremy, maar leek ook een stuk nerveuser te zijn. Angstiger. Wellicht kwam het doordat Seji half kat was dat hij dat soort dingen sneller oppikte. Het zorgde ervoor dat hij zich wat zorgen begon te maken om zijn mentor en het wantrouwen jegens Jeremy toe nam. Wat had Jeremy Rafe aan gedaan? “Together? I’m no pedophile pal,” beantwoordde Rafe de vraag. Jeremy’s blik werd wat droog. Hij onderdrukte een zucht. Ging Rafe echt zo moeilijk doen? Was hij vergeten wat er was gebeurd de laatste keer dat hij niet direct antwoord gaf? Men leerde het ook nooit. “However, how much money do you want to just cut the bullshit? I have plenty, honestly, just call a number so we can finish your beloved talk early,” sprak Rafe vervolgens. Seji keek op van die woorden. Rafe was echt bereid de man om te kopen? Met welk geld? Seji had dan ook niet door dat zijn mentor een behoorlijke smak geld had. Maar waarom was Rafe er zo gebrand op dat Jeremy hen liet gaan? Jeremy keek Rafe even zwijgend aan, waarna hij langzaam grijnsde. ”I’m not for sale boy,” maakte Jeremy duidelijk. Hij slaakte uiteindelijk toch een zucht terwijl hij zijn stok omdraaide. De welbekende scythe kwam weer tevoorschijn. ”Alright. I’ll ask again. Why are you two together? What kind of relation do you have?” vroeg Jeremy nogmaals. Hij richtte zijn blik van Rafe, naar Seji, en weer terug naar Rafe. Hij was bereid hen nog een kans te geven, waarna hij maar weer de aanval in moest zetten. ”Answer me,” beval hij. Het was te merken dat zijn geduld op raakte. Nog even en ze zouden beiden weer tegen een muur eindigen. Seji misschien wel knock out, aangezien het kind nog zo fragiel en naïef leek.



_________________

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t577-jeremy-suthcliff
Rafe Adler
Jerk Thief™️
Jerk Thief™️
avatar

PROFIELAantal berichten : 161
IC-berichten : 55
Registratiedatum : 15-08-17
Leeftijd : 18
Accounts :
-Rafe Adler
-Typhon Reinswald
-Gunner Jäger
-Delta Newton
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Night vision || Supernatural Swordsmanship
Uiterlijke leeftijd: 21
Quote: You sure you're on my level?

BerichtOnderwerp: Re: Lesson to be learned   zo okt 01, 2017 11:00 pm

Rafe kon niet ontkennen dat hij diep van binnen bang was. De zenuwen die door zijn lijf gierden drongen tot zijn onderbewuste door; hij wilde vluchten, wetend dat het gevaar recht voor zijn neus stond—gevaar waartegen hij niet kon vechten waardoor vluchten de enigste uitkomst was. Hij probeerde het echter met alle geweld te onderdrukken, een stalen schild voor zijn gelaat zettend om niet zwak over te komen. Zijn hart bleef echter als een gek tekeer gaan, het hem niet lukkend om deze in bedwang te houden—al liet hij er van buiten niets van merken, althans, dat probeerde hij. Een verveelde uitdrukking was op Jeremy zijn gezicht verschenen nadat hij Rafe had gemeld dat hij geen pedofiel was. Rafe had dondersgoed geweten wat de  man met de vraag had bedoeld, en hoogstwaarschijnlijk wist hij daar zelf ook vanaf; hij was immers niet gek. Bij het waarnemen krulde kort Rafes mondhoeken op sarcastische wijze omhoog. Wat had hij een onbeschrijfelijke immense haat jegens deze man. Ondertussen had hij Seji nog steeds goed vast, niet van plan wezend om de jongen los te laten. ”I’m not for sale boy,” sprak Jeremy toen de bruinharige jongeman hem had proberen om te kopen. Gefrustreerd knipperde hij een aantal keer met zijn ogen, wended zijn blik lichtjes af, en wreef kort met zijn hand -lichtelijk wanhopig- over zijn gezicht heen. Het verbaasde hem echter niet dat de man niet toegaf, in tegendeel zelf, maar toch had hij gehoopt dat hij zou ingeven. Toen hij zijn ogen weer focuste viel meteen de welbekende zeis op zijn netvlies, dezelfde die hij de vorige keer ook gezien had. Lichtelijk onthust zette Rafe onbewust instinctief een stapje naar achteren. ”Alright. I’ll ask again. Why are you two together? What kind of relation do you have?” vervolgde Jeremy, verlichtend wat hij eigenlijk had bedoeld met zijn vraag ook al wisten ze beiden dat Rafe het de eerste keer al dondersgoed had begrepen. Antwoord gaf hij echter niet, hij bleef stil—overwegend wat hij zou doen. Hij wist niet wat de man in gedachtes had als hij de waarheid zou spreken, wat hij zou doen met hem en Seji. Aan de andere kant vreesde hij dat er een grote kans bestond dat hij nogmaals met volle kracht tegen de muur aangeduwd zou worden, stel dat hij niet -eerlijk- zou antwoorden. Zijn rug was nog niet eens volledig hersteld van de vorige keer, het was wel minder geworden maar echt terug van ouds was het niet—of hij nog zo’n enorme klap kon hanteren wist hij niet.  ”Answer me,” haalde de man hem abrupt uit zijn gedachtes, zijn geduld ongetwijfeld oprakende. “You know, I’m not talking about cute little number—rather think in millions, just call a number and I’ll get it arranged alright? It’s no bluff, I promise,” probeerde hij Jeremy -desondanks zijn uitspraak- alsnog om te komen, daarbij de vraag wat omtrent Seji complete negerend—alsof hij het helemaal niet gehoord had. Als hij deed alsof hij gek was konden ze wellicht wel onder Jeremy’s sluwe plannetjes uitkomen, right?

_________________



VOICE  ||  THEME

superidolmako
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t574-rafe-adler
Jeremy Suthcliff
Death himself
Death himself
avatar

PROFIELAantal berichten : 86
IC-berichten : 53
Registratiedatum : 16-08-17
Leeftijd : 21
Accounts : ~Jeremy, Haythel, Jinn, JR, Zeal, Tissa, Elesis, Namida, Link, Gerome, Seji, Penelope, Laxus, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Dark warlock || Grim reaper
Uiterlijke leeftijd: 21
Quote: Goodnight, sleep tight, don't let the dead bite.

BerichtOnderwerp: Re: Lesson to be learned   ma okt 02, 2017 8:55 pm




Life hurts a lot more than death


Rafe wou zo graag weg bij Jeremy dat hij zelfs in staat was om de man om te kopen. Seji begreep nog altijd niet waarom zijn mentor zo raar deed tegenover Jeremy. Daarbij daagde het Seji ook waarom Rafe hem wou ‘omkopen’. Als Rafe echt van Jeremy af wou komen kon hij hem toch gewoon neer halen. Rafe was er sterk genoeg voor. Seji wist dan ook helemaal niks van de mans krachten af. Nu enkel dat hij kon teleporteren. Zoals Rafe we kon verwachten weigerde Jeremy het aanbod. Rafe liet een hand over zijn gezicht gaan. Seji’s blik bleef wat langer bij de man hangen. Hij maakte zich zorgen om hem. De pijn in zijn bovenarm was hij al compleet aan het negeren ook al zou het voor wat blauwe plekken zorgen. Hij vertrouwde Rafe erop dat hij het niet expres deed en hem niet nog meer pijn zou doen. Zodra Jeremy zijn stok in een scythe veranderde, keek Seji verbaasd op. Hij merkte hoe zijn mentor een stap naar achteren zetten en volgde zijn voorbeeld. Angst en paniek begon nu ook toe te slaan terwijl Jeremy zijn vragen herhaalde. Waarom bedreigde Jeremy hen? Seji ging toch voor hem werken? Seji begreep er weinig van. Jeremy zou hem toch niet echt dood maken? Toch? Seji besloot nog altijd zijn mond dicht te houden en wachtte in spanning af. Rafe hield zich echter ook verdacht stil. Jeremy merkte het op. Zijn blik werd geïrriteerd. Het was overduidelijk dat de man nog steeds geen antwoord wou geven. Seji keek Rafe gespannen aan. Waarom gaf hij geen antwoord? Zo erg zou het toch niet zijn? ”Answer me!” klonk het plots. Seji keek geschrokken op. Nee zo kende hij Jeremy niet. Hij zette een beangstigend stapje naar achteren. Rafe leek uit zijn gedachten getrokken te worden. “You know, I’m not talking about cute little number—rather think in millions, just call a number and I’ll get it arranged alright? It’s no bluff, I promise,” probeerde Rafe nogmaals. Jeremy’s blik verstrakte zich. Hij liet een geïrriteerde grom zijn lippen verlaten, waarna hij in een simpele beweging zijn zegelring van zijn vinger schoof en in het welbekende wezen veranderde. Seji’s ogen verwijden zich en vol angst keek hij naar het duistere wezen dat hij nog nooit had gezien. Zijn adem stokte in zijn longen. Zijn instinct zei hem te rennen, maar zijn lichaam wou niet naar hem luisteren. Lang kon Seji ook niet over een uit weg na denken. Een klauw wikkelde zich nauw om zijn nek en trok hem van de grond af. Seji legde in een reflex zijn handen om de klauw heen terwijl hij naar adem begon te snakken. Zijn hoofd liep al snel rood aan door het zuurstoftekort. Jeremy richtte zijn blik op Rafe. ”Speak or I’ll snap his neck,” bedreigde Jeremy hem voor de laatste keer. Het zou zonde zijn als hij Seji moest verliezen, maar de jongen zou toch nog veel training moeten ondergaan om zijn naïviteit kwijt te raken. Jeremy zou al snel weer een andere pion kunnen vinden.




_________________

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t577-jeremy-suthcliff
Rafe Adler
Jerk Thief™️
Jerk Thief™️
avatar

PROFIELAantal berichten : 161
IC-berichten : 55
Registratiedatum : 15-08-17
Leeftijd : 18
Accounts :
-Rafe Adler
-Typhon Reinswald
-Gunner Jäger
-Delta Newton
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Night vision || Supernatural Swordsmanship
Uiterlijke leeftijd: 21
Quote: You sure you're on my level?

BerichtOnderwerp: Re: Lesson to be learned   ma okt 16, 2017 8:59 pm

Rafe had gezwegen toen de man hem nogmaals had gevraagd wat zijn relatie tot Seji was, ditmaal zijn vraag verduidelijkend desondanks ze beiden wisten dat Rafe dondersgoed had begrepen was hij had bedoeld. Seji overduidelijk schrikkend van de felle toon die Jeremy plots opzette; Rafe had echter niet anders verwacht waardoor hij zijn gezicht zo strak mogelijk probeerde te houden, maar kon een enkele keer het reflexmatige knipperen van zijn ogen niet weerhouden. In plaats de man van een antwoord te voorzien op zijn vraag had hij nogmaals geprobeerd hem om te kopen met geld, maar tevergeefs. Van binnen gierde ondertussen de adrenaline door zijn bloedvaten heen, ervoor zorgend dat zijn pupillen onderhand zijn irissen leken te overmeesteren. Jeremy gaf geen antwoord, maar zag er alles behalve blij uit met. Toen Rafe zag dat de man naar de ring om zijn vinger greep verstijfde hij, wetend dat het gruwelijke gedaante dat talloze keren in zijn dromen was opgedoken ditmaal weer in levende lijve voor zijn neus zou staan. Shit. De bruinharige jongeman hield zijn adem in toen het duistere gedaante voor hen verscheen, kort opzij blinkend naar Seji waar de angst overduidelijk van af te lezen was; iets wat hij volledig kon begrijpen. Hijzelf wist ook niet wat hem overkwam toen de man tijdens hun eerste ontmoeting veranderde in het schrikbarende wezen dat nu voor hen stond. Ondanks zijn instinct hem vertelde te vluchten, wetend dat hij niet tegen de man op kon, verplaatste hij beschermend zijn lichaam voor die van Seji—een hopeloze poging doend om de jongen te beschermen. werd al snel duidelijk dat het niet werkte toen hij de langwerpige gore klauw boven zijn hoofd achter hem zag grijpen naar de jongen zijn nek. Instinctief greep hij naar het zakmes dat hij tegenwoordig standaard bij zich had en haalde uit naar de klauw toen die Seji met zich mee omhoog trok. Veel effect had het echter niet, als Rafe hem überhaupt geraakt had. De blonde jongen bungelde in zijn blauwbruine ogen aan de sterke klauw, snakkend naar de zuurstof die niet beschikbaar werd gesteld voor hem. Knarsetandend verplaatste Rafe zijn blik naar de duisternis in de zwarte kap, wetend dat Jeremy’s ogen daar ergens verborgen zaten. Waar wist hij echter niet, maar dat was nu niet van toepassing. ”Speak or I’ll snap his neck,” beval de man hem. Gefrustreerd wendde Rafe zijn gezicht even van hen beiden af met een geïrriteerde zucht om vervolgens zijn blik weer terug te wenden naar Jeremy. “Come on, he didn’t do anything wrong, let him go,” sneerde hij op een felle toon terwijl hij volop kneep in het mes dat hij vast had, zijn knokkels wit uitslaand. Hij wilde de man aanvallen, de aders in zijn nek wederom openritsen, hij warme bloed over zijn handen voelen gonzen—maar hij wist dat het geen zin had. Rafe kon dan wel moordlustig zijn, maar zijn rationeel vermogen werd zelden onderdrukt desondanks hij een kort lontje had—over het algemeen wist hij precies wat hij deed. Hij realiseerde zich dan ook dat Jeremy zijn woorden meende als hij geen fatsoenlijk antwoord uit hem zou krijgen, niet uitmakend wat Rafe zou uitkramen noch smeken. “Alright alright, I teach him some cool baby tricks every once in a while okay? Nothing special, nothing more. Just let him go you incongruous maniac,” siste hij terwijl hij de afstand tussen hen verkleinde om dreigend over te komen, ook al leek de man geen enige vorm van angst te kennen. Kort keek Rafe opzij om te checken hoe Seji er aan toe was, hoe lang hij het nog zou volhouden—zijn blik vervolgens weer op het zwarte gat richtend. Het mes in zijn handen jeukte. Wat als de man in deze staat zwakker was qua het vrijwel meteen genezen van wonden? Dat al zijn kracht volledig werd omgezet in het lichamelijk, bovennatuurlijk krachtiger maken van zijn ‘bijzonderheid’ waardoor er maar weinig overbleef om zijn gezondheid in stand te houden? Dat zou een logische redenering zijn right? Zou hij dan wel een kans maken tegen Jeremy, hem kunnen ombrengen? Misschien kon Seji wel contribueren als hij los wist te raken uit de gruwelijke klauwen. Of zouden zijn laatste seconden ingaan als hij de man wederom zou aanvallen? De opwinding die de gedachtes hem brachten zorgden ervoor dat zijn adem gejaagd door zijn luchtwegen werd gedreven, zijn lichaam zoekend naar zoveel mogelijk zuurstof als mogelijk om de overuren die zijn brein en hart draaiden te bekostigen. Rafe liet zijn ogen over de man zijn lichaam glijden, zoekend naar een zwakke plek waarvan hij de plaats zeker van was, de anatomie was namelijk vrij onduidelijk door het losse gewaad dat zich om het lichaam bevond—het maakte het hem moeilijk om de juiste plek om toe te slaan te bepalen, als hij mis stak was hij er namelijk zonder twijfel geweest. Daarnaast probeerde hij in te schatten wat voor materiaal hem omhulde, was het een speciaal goedje waar hij met geen mogelijkheid doorheen kwam? Of was het een simpel kledingstuk dat weinig tot geen weerstand zou bieden en dus geen probleem zou moeten vormen? Nadat Rafe nogmaals een blik op de blonde jongen had geworpen besloot hij zich in te houden, Seji kon het nog wel even volhouden indien Jeremy niet meteen los zou laten na het begeerde antwoord. Daarnaast was de kans groter dat Jeremy Seji’s nek zou breken als Rafe hem nu probeerde aan te vallen, stel dat zijn hypothese onjuist zou zijn. Ook had hij meer kans als Seji naast hem stond, op de grond, zonder klauw dat zijn luchtwegen afsloot. De jongen zou hem dan nog enigszins versterking kunnen bieden, in de grijpsels van het gedaante was hij zo goed als nutteloos in dat opzicht.

_________________



VOICE  ||  THEME

superidolmako
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t574-rafe-adler
Seji Devonshire
Catastrophe
Catastrophe
avatar

PROFIELAantal berichten : 129
IC-berichten : 111
Registratiedatum : 12-07-17
Leeftijd : 21
Accounts : ~Seji Tissa, Elesis, Haythel, Jinn, Zeal, JR, Gerome, Namida, Link, Jeremy, Penelope, Laxus, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Cat
Uiterlijke leeftijd: 21 years
Quote: Wherever I go, they're lining up. When girls see me, they light on fire.

BerichtOnderwerp: Re: Lesson to be learned   vr okt 20, 2017 11:22 am







Seji keek verschrikt op zodra er een duister wezen voor hem stond. Rafe schoot voor hem. Het leek erop dat de man al wist wat het angstaanjagende wezen van plan was, maar tevergeefs zijn poging tot bescherming. Seji werd ongegeneerd bij zijn keel vast gegrepen en opgetild van de grond. Seji’s nagels groeide en in een poging probeerde hij de klauw te verwonden, maar het had geen zin. Net zoals de snee die Rafe had gemaakt met zijn zakmes, verdwenen ook de wonden die Seji aanrichtte. Het leek het wezen helemaal niks te doen. Wanhopig begon Seji naar adem te happen terwijl het besef nu keihard tot hem doordrong dat Jeremy een totaal andere man was dan Seji in eerste instantie had verwacht.

Jeremy maakte de boodschap voor de derde en laatste keer nogmaals duidelijk. Zijn blik richtte hij op Rafe. De man week gefrustreerd zijn blik af, maar richtte deze uiteindelijk weer op Jeremy. “Come on, he didn’t do anything wrong, let him go,” sprak Rafe nog. Jeremy verstrakte enkel zijn greep even. Seji begon naar nog meer adem te snakken terwijl zijn hoofd rood aanliep. Hij probeerde met zijn voeten nog Jeremy te schoppen, maar zijn energie werd hem behoorlijk ontnomen door het zuurstoftekort. Jeremy behield zijn blik op Rafe, wachtend op een antwoord. Even leek Rafe nog in een behoorlijk tweestrijd te zijn. Iets wat Seji niets goeds deed, maar uiteindelijk gaf Rafe toe. “Alright alright, I teach him some cool baby tricks every once in a while okay? Nothing special, nothing more. Just let him go you incongruous maniac,” siste Rafe dreigend en nam een paar stappen dichterbij. Jeremy keek hem even aan. ”A mentor?” reageerde hij, maar al snel klonk er een goedkeurend geluid. Hij zette Seji terug op de grond en liet hem los. Seji zakte nog net niet op de grond door het zuurstoftekort en wist zichzelf staande te houden terwijl hij hevig naar adem begon te snakken. Ondertussen veranderde Jeremy terug naar zijn menselijke vorm en klopte hij het pak van Seji wat af. ”There there,” reageerde hij zonder ook maar een sprankje medelijden in zijn stem. Seji kreeg de neiging om naar achteren te springen bij de aanraking, maar had er simpelweg de energie niet meer voor.

Jeremy richtte zich uiteindelijk op Rafe. ”I don’t understand why that was so difficult to say,” begon hij met een lichte grijns. ”You almost make me feel proud you know. You’re training someone who will work for me. Maybe you will work for me as a trainer. You seem to be found of it,” sprak Jeremy met goedkeuring en knikte eens. ”But we will discuss that later. Good day you two,” zei Jeremy nog, waarna hij weg teleporteert.

Even had Seji toe gekeken naar de twee en het gesprek met een half oor gevolgd, maar Jeremy was met opvallende woorden aan komen zetten. Zodra Jeremy verdween richtte Seji zich ook meteen op Rafe. ”You’re working for him as well?!” reageerde hij verbaasd en verontwaardigd.



_________________

X NEW THEME X
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t450-seji-devonshire
Gesponsorde inhoud



PROFIEL
RPG SHEET

BerichtOnderwerp: Re: Lesson to be learned   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
Lesson to be learned
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 2 van 2Ga naar pagina : Vorige  1, 2
 Soortgelijke onderwerpen
-
» One little lesson.
» My first lesson
» Lesson Light Magic 1 - Catch Light
» Art Lesson 2 ~ Graffiti spuiten
» Survival lesson 1: Introduction and a nifty light in the dark

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Peculiar Children :: 
I n n d y r
 :: c e n t r e
-
Ga naar: