Welkom
Rules
Guide
Time line
Key words

P l o t ;
Een gewone voorbijganger zal het niet merken, maar er is iets vreemds aan de hand met het rode gebouwtje bovenop de kliffen in het kleine kustdorpje... Wat op het eerste gezicht een normale vuurtoren lijkt, vormt namelijk de ingang tot de tijdslus van Miss Bluebonnet. Niet iedereen kan de zich steeds herhalende dag in juli van 2011 binnentreden. Enkel zij die drager zijn van een recessief gen dat zich in hun DNA heeft gemanifesteerd en wat door hun aderen stroomt, zullen toegang krijgen tot de lus. Zij beschikken over een gave. Hun 'bijzonderheid' maakt het dagelijks leven voor hun niet gemakkelijk, en er ligt constant gevaar op de loer... Lees verder!

T e a m
Admin
Louise
Mentor
Lyana
Mentor
Zeal
Mentor
Sam
Mentor
Laurice
S w a p



C o u n t
#

C r e d s ;
Alle codes, teksten en afbeeldingen behoren tot de rechtmatige eigenaar of eigenaresse en mogen daarom nooit zonder toestemming gekopieerd of overgenomen worden. De site is gecodeerd en vormgegeven door Vera en wordt gehost op Actieforum. Het idee van deze RPG is gebasseerd op de boekenreeks Miss Peregrine's Home for Peculair Children van Ransom Riggs. Dit forum is getest in de volgende browsers:


15 oktober 2016



Deel | 
 

 The Crash

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
Ga naar pagina : 1, 2  Volgende
AuteurBericht
Alex Smith

avatar

PROFIELAantal berichten : 228
IC-berichten : 70
Registratiedatum : 21-11-16
Leeftijd : 19
Accounts : Alexander
Jessica
Laura
Adriano
Woonplaats : België
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: wind beheersen
Uiterlijke leeftijd: 18
Quote: Don't change so people will like you. Be yourself and the right people will love the real you.

BerichtOnderwerp: The Crash   za nov 26, 2016 8:31 pm

Remmende autobanden is het laatste wat ik hoor voordat de auto mij bijna aanrijdt. Instinctief manipuleer ik de winden en stuw mij omhoog. Ik voel hoe de wind door mijn haren waait. Hopelijk hebben niet te veel mensen deze bijzonderheid gezien…. Daarnet had ik maar net de straat overgestoken of een auto reed mij bijna omver. Gelukkig heb ik de bijzonderheid om winden naar mijn hand te zetten. Anders lag ik zeker en vast in het ziekenhuis. Vliegen is gewoonweg het zaligste wat er bestaat! Niets is beter dan de wind door je haren te voelen. Enkele kilometers verder zie ik een mooie open plek om te landen. Alsof het niets is, land ik soepel op het gras.

Geef je mening maar :-)!


Laatst aangepast door Alex Smith op zo jan 08, 2017 4:23 pm; in totaal 2 keer bewerkt
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Girolamo Riario
Admin
Admin
avatar

PROFIELAantal berichten : 183
IC-berichten : 25
Registratiedatum : 15-10-16
Leeftijd : 19
Accounts : Girolamo Riario
Hedwig Loring
Victor Frankenstein
Woonplaats : België
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Vleugels
Uiterlijke leeftijd: 35
Quote: Liberum arbitrium, we all make our own choices. That's why we have to live with them.

BerichtOnderwerp: Re: The Crash   za nov 26, 2016 8:47 pm

Allereerst wil ik zeggen dat ik je tekst goed geschreven vind, vind je taal ook zeer beeldend al heb ik wel een aantal opmerkingen:

1) Je valt nog vaak in herhaling: autobanden - auto, winden - wind, 2X bijzonderheid (synoniem: gave)
2) Je springt soms van de hak of de tak en volgens mij komt dit voornamelijk omdat je jezelf te vaak herhaalt: auto rijdt me bijna aan - auto reed me bijna omver, ik manipuleerbaar winden - winden naar men handen zetten, wind door mijn haren waait - wind door je haren voelen.
Zo'n herhalingen kunnen een meerwaarde voor je schrijven zijn, maar je moet ze niet overmatig gebruiken.

Hoop om nog meer van je te mogen lezen Wink

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Ethan Mills
IBoi
IBoi
avatar

PROFIELAantal berichten : 192
IC-berichten : 47
Registratiedatum : 19-11-16
Leeftijd : 20
Accounts :
. Ethan
. Louise
. Clarke
. Parker
. Carina

RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Psychokinesis -> Technology
Uiterlijke leeftijd: 19
Quote: Losers quit when they've tried, winners quit when they've won.

BerichtOnderwerp: Re: The Crash   za nov 26, 2016 10:38 pm


Ehtan had zich op een bankje op het enkele stukje gras wat hij in dit hele godvergeten dorp gevonden had gevestigd, zijn handen diep in zijn winterjas gestoken. God, wat was het hier altijd koud. Hij hoopte hier windstil te zitten, eindelijk. Plotseling voelde hij echter een vlaag van tergende luchtstroom tegen zijn jas duwen, alsof deze zijn kou wilde infiltreren tot het punt waarop Ethan weer zou gaan trillen. Hij gaf zich gewonnen aan de rilling die over zijn rug rolde. Wat chagrijnig verstopte hij zich dieper in zijn kleding en draaide zijn hoofd toen hij plotseling zag dat de wind afkomstig was geweest van een persoon. Natuurlijk, hij had zich er niet over hoeven verbazen. Hij wist inmiddels wel dat haast alles mogelijk was in deze zogeheten 'tijdslus'. Hij duwde zijn verbijstering aan de kant om het besluit te maken de jongen, die zojuist verrassend nonchalant vanuit de lucht op het gras geland was, aan te spreken. 'Goedemiddag,' begon hij, nog altijd een beetje mopperig, 'Zou je je wind de volgende keer alsjeblieft bij je kunnen houden?'

NOTE: Dit is eventjes een kleine reactie, misschien daarom dus niet zo'n goed voorbeeld. Normaal gesproken had ik bijvoorbeeld een inleiding geschreven -hoe komt het dat Ethan terecht is gekomen op het bankje, waarom is hij chagrijnig? enz.- Hier mag je op reageren, als je wilt c: Zoals Tess al zei, is het een goed stukje, dus keep up the good work! Ik wil er echter nog wel even bij vermelden dat we in deze RPG de regel hanteren dat we vanuit een hij/zij-perspectief schrijven, en dus niet in de ik-vorm. Het maakt het wel het gemakkelijkst als je je bij de volgende post daar even op aanpast, maar verder; super!

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t49-ethan-mills
Alex Smith

avatar

PROFIELAantal berichten : 228
IC-berichten : 70
Registratiedatum : 21-11-16
Leeftijd : 19
Accounts : Alexander
Jessica
Laura
Adriano
Woonplaats : België
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: wind beheersen
Uiterlijke leeftijd: 18
Quote: Don't change so people will like you. Be yourself and the right people will love the real you.

BerichtOnderwerp: Re: The Crash   zo nov 27, 2016 12:53 pm

Alex had voor het landen een jongen met een dikke winterjas op een bankje zien zitten. Diezelfde jongen zei op een chagrijnige manier: ‘goedemiddag’ met daarbij een opmerking van de koude wind die hij per ongeluk opgeroepen had. Alex excuseerde zich voor de de koude wind en ontbood een lekker warm briesje zodat de jongeman het warmer kreeg. Alex vertelde uitgebreid hoe hij ternauwernood kon ontsnappen aan een aanrijding. Opeens bedacht hij zich, hij had zichzelf nog niet eens voorgesteld. ‘Mijn naam is Alex” beduidde hij. Hij vroeg daarbij ook hoe deze tengere jongen heette.


Tess en Vera, dankjewel voor de commentaar :-). Het betekent heel veel voor mij! Hopelijk is deze post al beter.

_________________
The wind is my best friend :-)


Laatst aangepast door Alex Smith op wo nov 30, 2016 4:39 pm; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Ethan Mills
IBoi
IBoi
avatar

PROFIELAantal berichten : 192
IC-berichten : 47
Registratiedatum : 19-11-16
Leeftijd : 20
Accounts :
. Ethan
. Louise
. Clarke
. Parker
. Carina

RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Psychokinesis -> Technology
Uiterlijke leeftijd: 19
Quote: Losers quit when they've tried, winners quit when they've won.

BerichtOnderwerp: Re: The Crash   zo nov 27, 2016 8:28 pm


Tot zijn verbazing, maakte de jongen zijn excuses voor de kou die hij zojuist had voortgebracht. Het maakte Ethan iets toleranter, al liet hij dat niet zien. Hij hield nog steeds, diezelfde, gedesinteresseerde blik op zijn gezicht. Toen hij echter een zekere warmte om zich heen voelde, trok de jongen zijn aandacht. Een vage glimlach speelde om zijn lippen terwijl hij even genoot van de afwezige kou. Voordat hij de jongen erop aan kon spreken, stak hij van wal met een verhaal. Het scheen hem net gebeurd te zijn dat hij haast was onderschept door een auto, maar zijn gave voor windsturing had ingezet om te ontsnappen. Het was maar goed dat de gewone dorpsbewoners dit soort incidenten de volgende ochtend weer waren vergeten, anders zouden de arme schepsels echt een trauma oplopen. Ja, Ethan voelde zichzelf af en toe best verheven boven de gewone, en daarmee saaiere mensen, maar hé, hij had tenslotte hard getraind om zijn bijzonderheid onder de knie te krijgen, en mocht er ook wel eens de vruchten van plukken, vond hij. 'Handig, zo'n bijzonderheid,' grijnsde hij. 'Was die warmte ook van jou?' vroeg hij, nu plotseling toch oprecht geïnteresseerd. De jongen stelde zich voor als Alex, en vroeg daarna naar zijn naam. 'Hé Alex, Ethan hier,' Hij haalde zijn hand even uit zijn jaszak om deze, als wijze van begroeting, op te steken. Hij wilde hem weer terug stoppen, maar bedacht zich toen. Als hij zijn hand toch al aan de kou had blootgesteld, kon hij er net zo goed gebruik van maken. Ethan schoof op en klopte op het vrijgekomen gedeelte van de bank naast hem, om aan te bieden of hij niet naast hem wilde komen zitten. 'Laat me raden, jij verblijft zeker ook in mevrouw Bluebonnets lus?' Het zou niet gek zijn. Sterker nog, het zou zeer vreemd zijn als hij niet in de tijdlus woonde.
NOTE:
Geen probleem Lukas! Je gaat heel goed in op de informatie die ik je gegeven heb, dat is heel belangrijk bij het RPG'en dus houd dit zeker vol! c: Als enige opmerking heb ik de zin 'Alex vertelde uitgebreid hoe hij ternauwernood kon ontsnappen aan een aanrijding'. Dit mag uitgebreider, en het liefst eigenlijk uitgeschreven welke woorden je gebruikt, zodat ik daar als karakter op in kan spelen. Je mag natuurlijk wel zeggen 'dat hij zijn excuses aanbood' en plaats van ''Excuses,' zei hij', maar wanneer je een heel verhaal neer wilt zetten, is het voor de medespelers handiger dit uit te schrijven. Verder, fijn dat je je vertelperspectief hebt aangepast en ik merk ook zeker verbetering in je woordkeus!

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t49-ethan-mills
Alex Smith

avatar

PROFIELAantal berichten : 228
IC-berichten : 70
Registratiedatum : 21-11-16
Leeftijd : 19
Accounts : Alexander
Jessica
Laura
Adriano
Woonplaats : België
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: wind beheersen
Uiterlijke leeftijd: 18
Quote: Don't change so people will like you. Be yourself and the right people will love the real you.

BerichtOnderwerp: Re: The Crash   wo nov 30, 2016 4:39 pm

Terwijl Alex de warme bries ontbood zag hij een vage glimlach op het gelaat van de jongen. Alex grinnikte toen de jongeman zei dat het een handige bijzonderheid was. Het woord bijzonderheid had hij nog niet veel gehoord. “Ik ben ook nieuw hier” dacht hij bij zichzelf. De term sprak hem best wel aan. Alex beantwoorde de vraag van de jongen door nog extra warme wind in zijn kleren te laten doordringen. “Ja hoor het is mijn eigen bijzonderheid” zei Alex terwijl hij grijnsde. “Ik heet Alex trouwens en jij?” vroeg Alex aan de jongen waarvan hij de naam nog steeds niet kende. “Ethan, best een mooie naam” dacht Alex ondertussen Ethan zijn hand uit zijn jaszak haalde om hem een plaats naast hem aan te bieden. Alex glimlachte terwijl hij met veel plezier naar Ethan toe stapte. De ijzeren bank was erg koud maar voor hem was dit geen enkel probleem. Weeral liet Alex een warme wind komen om de bank, Ethan en hijzelf warm te houden. “Dat is goed geraden van jou, maar ik ben wel nieuw, ik ken nog niet veel mensen” zei Alex. “Het is fijn dat ik je mag leren kennen” knipoogde Alex naar zijn nieuwe vriend. “Welke bijzonderheid heb jij en zou je me wat meer kunnen vertellen over deze lus” vroeg Alex met veel nieuwsgierigheid.


het meeste is hetzelfde als wat jij al geschreven hebt. Misschien is dat niet zo goed maar ik wou eens het met meer details proberen schrijven. Hopelijk valt het goed mee ;-). Het wijs om met je te schrijven! 

_________________
The wind is my best friend :-)
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Ethan Mills
IBoi
IBoi
avatar

PROFIELAantal berichten : 192
IC-berichten : 47
Registratiedatum : 19-11-16
Leeftijd : 20
Accounts :
. Ethan
. Louise
. Clarke
. Parker
. Carina

RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Psychokinesis -> Technology
Uiterlijke leeftijd: 19
Quote: Losers quit when they've tried, winners quit when they've won.

BerichtOnderwerp: Re: The Crash   di dec 06, 2016 8:30 pm


Ethan gunde de Alex een knikje toen hij hem complimenteerde over zijn naam. Het kwam misschien wat bitter over, maar de naam was hem door zijn ouders gegeven. Het was een naam die niets meer voor hem betekende. Zijn ouders waren verleden tijd, vage figuren uit een ander verhaal van zijn leven. Toen de jongen naast hem ging zitten forceerde hij echter een glimlach naar het voor hem nieuwe gezicht. Ethan was stiekem best blij dat hij in de lus terecht was gekomen. Een nieuw leven. Een nieuwe start. Ethan liet zijn verkrampte houding los en ontspande zijn schouders bij het voelen van nog meer plotselinge warmte. Alex had bevestigd dat deze van hem afkwam, dus keek hij de jongen met enige vorm van dankbaarheid op zijn gezicht aan. Toen grijnsde hij. Zo slecht was dit nieuwe gezelschap nog niet. 'Dat is goed geraden van jou, maar ik ben wel nieuw, ik ken nog niet veel mensen,' bevestigde Alex zijn eerder gestelde vraag. 'Het is fijn dat ik je mag leren kennen,' voegde hij eraan toe. Hoewel Ethan wat ongemakkelijk verschoof bij de knipoog die de jongen hem gaf, voelde hij weer hoe hij eindelijk van die godvergeten kou af was, en antwoordde; 'Insgelijks.' 'Welke bijzonderheid heb jij en zou je me wat meer kunnen vertellen over deze lus?' vuurde de nieuwsgierige jongen nieuwe vragen op hem af. Ethan lachte kort, voor zich uit kijkend. Hij was niet zo gretig naar informatie geweest toen hij hier voor het eerst kwam, dat was toch wel vreemd geweest eigenlijk. Hij had sowieso niet zoveel contact gemaakt, en was meer op zichzelf. 'Wel,' draaide hij zich naar Alex toe, 'Met mijn bijzonderheid kan ik... dingen verplaatsen zonder ze aan te raken, even kort door de bocht.' Onbewust strekte hij zijn vingers uit om een leeg blikje cola wat iemand had ingedeukt en voor het bankje had neergegooid de lucht in te laten zweven. Het was niet bijzonder voor hem, natuurlijk. Het was een onderdeel van zijn dagelijkse routine, en hij gebruikte zijn bijzonderheid dan ook vaak genoeg om het leven makkelijker te maken. 'En de lus...' vertelde hij, het blikje nog altijd laten zweven, 'Ik weet niet hoeveel je er al van gezien hebt? Ben je ooit eerder in een lus geweest?' Ethan was zowaar verwikkeld geraakt in een gesprek. Dat was nieuw.

NOTE: Mooie post! Je taalgebruik gaat heel erg vooruit, en je doet echt iets met de tips die we je hebben gegeven, dat is super.

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t49-ethan-mills
Alex Smith

avatar

PROFIELAantal berichten : 228
IC-berichten : 70
Registratiedatum : 21-11-16
Leeftijd : 19
Accounts : Alexander
Jessica
Laura
Adriano
Woonplaats : België
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: wind beheersen
Uiterlijke leeftijd: 18
Quote: Don't change so people will like you. Be yourself and the right people will love the real you.

BerichtOnderwerp: Re: The Crash   di dec 06, 2016 10:04 pm

Alex ontving een vriendelijk knikje toen hij Ethan een compliment over zijn mooie naam had gegeven. Wanneer Alex op de bank naast de magere jongen was gaan zitten verscheen een glimlach op diens gezicht. Het was fijn voor Alex om te zien dat Ethan zijn aanwezigheid accepteerde. Alex zag dat hij in een verkrampte houding zat dus besloot hem, de bank en zichzelf te belonen met een lekker warme wind. Opnieuw dook er een grijns op het gezicht van de jongen. “Dat is goed geraden van jou, maar ik ben wel nieuw, ik ken nog niet veel mensen” zei Alex. Hij hoopte erop dat Ethan hem wat informatie over de lus zou vertellen. Hij was erg leergierig en wilt graag van alles weten. Kort daarop beduidde hij Ethan erop dat het fijn is hem te leren kennen. De jongen verschoof zich ongemakkelijk toen Alex hem een knipoog gaf maar Ethan antwoordde “Insgelijks”. Na de korte spanning vuurde Alex weer een vraag af. “Welke bijzonderheid heb jij en zou je me wat meer kunnen vertellen over deze lus?” Ethan lachte kort toen Alex nieuwsgierig zijn nieuwe vraag had afgevuurd. “Wel” de jongeman terwijl hij zich naar Alex draaide. 'Met mijn bijzonderheid kan ik... dingen verplaatsen zonder ze aan te raken, even kort door de bocht.' Verwonderd keek Alex toe hoe hij een leeg ingedeukt blikje liet zweven. “Deze gast is echt wel cool” dacht hij bij zichzelf. “En de lus… Ik weet niet hoeveel je er al van gezien hebt? Ben je ooit eerder in een lus geweest?” vroeg Ehan. Het was duidelijk voor Alex dat ze ondertussen in een gesprek verworven waren. “Nou...” begon Alex. “Ik heb een rondleiding door het huis van Bluebonnet gekregen en ik was daarnet het plaatselijke dorpje aan het bezoeken.” vertelde Alex aan hem. “Ik ben nog nooit in een andere lus geweest” antwoordde Alex met een smile op zijn gelaat.

Dankjewel! Jij kan ook super goed schrijven!

_________________
The wind is my best friend :-)
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Ethan Mills
IBoi
IBoi
avatar

PROFIELAantal berichten : 192
IC-berichten : 47
Registratiedatum : 19-11-16
Leeftijd : 20
Accounts :
. Ethan
. Louise
. Clarke
. Parker
. Carina

RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Psychokinesis -> Technology
Uiterlijke leeftijd: 19
Quote: Losers quit when they've tried, winners quit when they've won.

BerichtOnderwerp: Re: The Crash   vr dec 16, 2016 10:55 pm

Hij voelde de ogen van de jongen naast hem bekijken hoe hij het stuk afval zonder het aan te raken op had getild. Een kleine grijns verscheen om zijn lippen. Er was niks mis mee, met een klein beetje bewondering ontvangen voor zijn werk. Toen antwoordde hij op zijn eerder gestelde vraag. 'Nou... Ik heb een rondleiding door het huis van Bluebonnet gekregen en ik was daarnet het plaatselijke dorpje aan het bezoeken. Ik ben nog nooit in een andere lus geweest.' Met een zwiepende beweging van zijn hand wierp Ethan het blikje zo snel in een van de vuilnisbakken dat het een fluitend geluid in de lucht veroorzaakte. 'Ik ook niet,' stemde hij in. Nu hij niets meer om handen had, stopte hij deze weer diep weg in zijn zakken. 'Ik vind het wel... bevrijdend, eerlijk gezegd.' Even fronste hij zelf bij wat hij gezegd had. Hij hoopte dat Alex hem begreep. Ethan was niet zo iemand die zich magisch met woorden kon inlaten. Hij hield het simpel qua taalgebruik, hoewel dit waarschijnlijk compenseerde voor zijn levendige belevingswereld. 'Toen ik hier kwam zag ik het als een gevangenis, maar het is wel fijn om niet zo geheim te hoeven doen... of zo.' Zijn vage glimlach veranderde in een plooiing op zijn gezicht. Hij wist ook niet waarom hij het vertelde aan de jongen wie hij zojuist had ontmoet, maar om de een of andere reden voelde het niet verkeerd. 'In ieder geval,' wekte Ethan zichzelf abrupt uit zijn eigen gedachten, 'Welkom.' Hij draaide zijn hoofd naar Alex toe en grijnsde oprecht naar hem. Het was niet verkeerd, dat contacten leggen.

NOTE: Goeie post, niks op aan te merken!

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t49-ethan-mills
Alex Smith

avatar

PROFIELAantal berichten : 228
IC-berichten : 70
Registratiedatum : 21-11-16
Leeftijd : 19
Accounts : Alexander
Jessica
Laura
Adriano
Woonplaats : België
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: wind beheersen
Uiterlijke leeftijd: 18
Quote: Don't change so people will like you. Be yourself and the right people will love the real you.

BerichtOnderwerp: Re: The Crash   za dec 17, 2016 5:55 pm

“Ik ook niet” zei Ethan terwijl hij zijn handen terug in zijn zakken stak. Daarnet had hij met een zwiepende beweging het blikje in één van de vuilbakken laten vliegen. Alex had verwonderd toegekeken naar de speciale gave van de jongen. Hij vond de bijzonderheid van hem wel heel speciaal. Het was iets waar hij vroeger zo vaak over droomde… Om dingen te kunnen laten zweven of zelf te kunnen vliegen. Die wens kwam uit op zijn veertiende. Het vliegen op zijn zestiende. Door de wind te manipuleren kon hij vliegen en ook dingen laten zweven, net zoals Ethan. Het heeft wel een tijdje geduurd vooraleer hij kon vliegen. Het vroeg veel oefening om de wind te beheersen. “Ik vind het wel… bevrijdend, eerlijk gezegd.” zei Ethan ondertussen hij fronste. Alex begreep niet wat hij wou zeggen. Maar hij hield zijn gezicht in de plooi zodat Ethan niet zou opmerken dat hij het niet begreep. Alex wou immers zijn nieuwe vriend niet teleurstellen. “Toen ik hier kwam zag ik het als een gevangenis, maar het is wel fijn om niet zo geheim te doen… of zo.” bekende Ethan vooraleer Alex het antwoord op zijn vraag kon bedenken. Een gevangenis… zo had hij de lus nog niet bekeken. Hij snapte wel dat het fijn is om het niet in het geheim te moeten doen. Vroeger oefende hij alleen maar thuis bij zijn tante nonkel en nicht Jilly. “Nou ja het is inderdaad fijn om het niet in het geheim te doen.” zei Alex. “In ieder geval, welkom.” zei Ethan tegen hem en Alex glimlachte. “Dankjewel Ethan.” zei Alex met een grijns op zijn gelaat. “Voelt het tegenwoordig nog aan als een gevangenis?” vroeg Alex. Hij hoopte er toch op dat deze jongen zich al thuis voelde. Iedereen verdient namelijk een thuis. Zijn ouders hadden hem verlaten toen hij kind was maar hij werd, gelukkig voor hem, opgenomen in een warm, hecht gezin. “Je verdient het alleszins om je hier thuis te voelen. Ik denk dat ik deze plek nog heel leuk ga vinden” zei Alex.

Dankjewel Vera ;-)

_________________
The wind is my best friend :-)
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Ethan Mills
IBoi
IBoi
avatar

PROFIELAantal berichten : 192
IC-berichten : 47
Registratiedatum : 19-11-16
Leeftijd : 20
Accounts :
. Ethan
. Louise
. Clarke
. Parker
. Carina

RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Psychokinesis -> Technology
Uiterlijke leeftijd: 19
Quote: Losers quit when they've tried, winners quit when they've won.

BerichtOnderwerp: Re: The Crash   zo dec 18, 2016 11:07 pm

Alex was duidelijk eventjes van zijn stuk gebracht door Ethans plotselinge en wat duistere opmerking alvorens hij met het laatste gedeelte instemde. De glimlach kwam gelukkig weer terug op zijn gezicht nadat Ethan hem had welkom geheten. De jongen was nieuwsgierig, natuurlijk. Wat wilde je ook met zo'n opmerking... En toch merkte hij dat hij het doorvragen toch wat naar vond. Hij was het niet gewend, wederzijdse interesse tijdens een gesprek. 'Je verdient het alleszins om je hier thuis te voelen. Ik denk dat ik deze plek nog heel leuk ga vinden.' Ethan wist niet zo goed wat hij met de opmerking moest. Complimenten en warme woorden vond hij maar moeilijk om mee om te gaan. Hij had nooit echt geleerd deze te accepteren en het voelde wat vreemd om deze oprecht uit iemands mond te horen komen. Na een moment te hebben getwijfeld, verscheen er een bittere glimlach rond Ethans lippen. 'Ja,' zei hij uiteindelijk, bedenkelijk. 'Ik geloof wel dat ik er goed aan heb gedaan hier te komen. Het is veiliger voor mijn zusje. En voor de mensen om mij heen...' Hij had al teveel doden op zijn geweten. Hoe onschuldig zijn gave ook leek, het had te veel schade aangericht voor Ethan om nog met een gerust hart buiten de lus rond te lopen. Hier voelde hij zich veiliger. Hier had hij sturing van mevrouw Bluebonnet en voorbeeld aan de andere kinderen. 'Plus het is beter dan een echte gevangenis, geloof me...' Een tikkeltje ironie lag op zijn gelaat. Even bekeek Ethan de jongen die naast hem zat. 'Ik denk ook dat jij hier hoort,' constateerde hij toen, oprecht en zeker van zijn zaak. Iedereen die de keuze had gemaakt zich in de lus te begeven moest hier wel horen, dacht hij zo.

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t49-ethan-mills
Alex Smith

avatar

PROFIELAantal berichten : 228
IC-berichten : 70
Registratiedatum : 21-11-16
Leeftijd : 19
Accounts : Alexander
Jessica
Laura
Adriano
Woonplaats : België
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: wind beheersen
Uiterlijke leeftijd: 18
Quote: Don't change so people will like you. Be yourself and the right people will love the real you.

BerichtOnderwerp: Re: The Crash   di dec 20, 2016 7:50 pm

“Ja,” zei Ethan met een bittere glimlach. Het leek Alex duidelijk dat deze jongen niet erg veel van complimenten hield. Alex hoopte dat hij het niet te erg vond anders zou hij wel stoppen. Hij wilde immers niemand zich ongemakkelijk laten voelen. Ethan vervolgde met: “Ik geloof wel dat ik er goed aan gedaan heb gedaan om hier te komen. Het is veiliger voor mijn zusje. En voor de mensen om mij heen…” Alex stelde zichzelf vragen. Wat zou er met hem zijn dat mensen niet veilig zijn in hun buurt? Is hijzelf wel veilig in de buurt van die jongen? Alex bewoog wat ongemakkelijk en draaide zijn hoofd even naar de andere kant. Maar de nieuwsgierigheid nam de bovenhand dus draaide hij zijn hoofd weer om toen Ethan zei: “Plus het is beter dan een echte gevangenis, geloof me…” En weer kwamen er vragen. Heeft hij ooit in een gevangenis gezeten? En zo ja waarom? Ethan lachte dus moest hij ook lachen. Het was een grapje maar wat als er een kern van waarheid in zat? Wat was er zo gevaarlijk aan zijn nieuwe vriend? “Ik denk ook dat jij hier hoort.” Alex lachte weer, hij vond het fijn te horen dat deze jongen vond dat hij hier hoort. “Dankjewel Ethan, vertel me eens over je zusje.” vroeg hij nieuwsgierig. Alex was voor even weer al zijn vragen vergeten. Zijn gedachten vlogen even naar zijn nicht Jilly die als een zus voor hem was. Ze waren onafscheidelijk! Hij onderdrukte de gedachte om geboeid naar Ethan te luisteren.

_________________
The wind is my best friend :-)
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Ethan Mills
IBoi
IBoi
avatar

PROFIELAantal berichten : 192
IC-berichten : 47
Registratiedatum : 19-11-16
Leeftijd : 20
Accounts :
. Ethan
. Louise
. Clarke
. Parker
. Carina

RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Psychokinesis -> Technology
Uiterlijke leeftijd: 19
Quote: Losers quit when they've tried, winners quit when they've won.

BerichtOnderwerp: Re: The Crash   di dec 27, 2016 12:05 am

Ethan voelde hoe de sfeer omsloeg bij de bittere woorden die hij voor hen had neergelegd. Hij had de jongen achtergelaten met vragen die hij in de lucht voelde hangen, maar gelukkig had Alex er tot nu toe nog niet naar gegrepen. Dat was misschien wat snel voor de eerste date, dacht hij sarcastisch bij zichzelf. Uiteindelijk lachte hij beleefd maar oprecht. 'Dankjewel Ethan,' verdreef hij de eerdere atmosfeer die Ethan totaal niet had gepast. 'Vertel me eens over je zusje.' Ethan slikte bij zijn woorden. Daar was het; daar had je de eerste vraag waar hij liever niet te diep op inging. Even zweeg hij. Was het veilig voor hem? Veilig voor Josie? Het waren de gebeurtenissen uit hun verleden die hem zo op zijn hoede maakten, Alex zelf leek immers een betrouwbare jongen. Hij liet zijn adem tussen zijn opeengeklemde kaken ontsnappen en besloot het een en ander te vertellen aan Alex, die de vraag had gesteld uit interesse, en naar het scheen niet om hem er later mee te manipuleren of wat Ethan dan ook voor paranoïde gedachten over hem had. Hij stak van wal met een glimlach richting Alex, om voor de stilte vergeven te worden. 'Josie heet ze. Ze is ook bijzonder, ik denk dat je haar nog wel ontmoet later vandaag. Haar gave maakte het voor ons moeilijk om in de buurt van onze ouders te blijven...' Hij wist niet hoe hij zijn verhaal moest voortzetten. Nooit eerder had hij het met iemand gedeeld. Als je deelt, draag je maar de helft, galmde de stem van zijn moeder in zijn hoofd. En ze had gelijk. Hij haalde diep adem. 'Ze kan doden tot leven wekken, maar ze wordt er zelf erg zwak van. Het was dus niet ideaal om bij onze ouders in de buurt te blijven nadat... Nadat ze omkwamen bij een auto-ongeluk.' Hij keek naar zijn schoenen en schuifelde met zijn voeten over de losse steentjes die op de grond lagen. Het maakte een knarsend geluid. 'Dus het is fijn, dat we hier nu wonen.' Daar. Hij had wel genoeg gezegd, vond hij zelf. Het voelde als een overwinning. Voordat hij een moment pakte om hiervan te genieten, keek hij Alex weer aan en vroeg; 'Hoe zit het met jou, familie?'

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t49-ethan-mills
Alex Smith

avatar

PROFIELAantal berichten : 228
IC-berichten : 70
Registratiedatum : 21-11-16
Leeftijd : 19
Accounts : Alexander
Jessica
Laura
Adriano
Woonplaats : België
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: wind beheersen
Uiterlijke leeftijd: 18
Quote: Don't change so people will like you. Be yourself and the right people will love the real you.

BerichtOnderwerp: Re: The Crash   do dec 29, 2016 3:36 pm

Er was even een duistere stilte tussen de twee jongens. Alex had hem een vraag gesteld over zijn zusje maar Ethan leek te twijfelen of hij er wel zou op antwoorden. Maar na het moment van stilte doorbrak de jongen het en zei: “Josie heet ze. Ze is ook bijzonder, ik denk dat je haar nog wel ontmoet later vandaag. Haar gave maakte het voor ons moeilijk om in de buurt van onze ouders te blijven…” Weer kwamen er vragen in Alex’ hoofd. ‘Wat zou er gebeurd zijn waardoor zij niet meer in de buurt van hun ouders kunnen blijven?’ vroeg hij zichzelf af. Vooraleer Alex zijn mond kon openen beantwoordde Ethan zijn vraag: 'Ze kan doden tot leven wekken, maar ze wordt er zelf erg zwak van. Het was dus niet ideaal om bij onze ouders in de buurt te blijven nadat... Nadat ze omkwamen bij een auto-ongeluk.' Alex keek een beetje geschokt naar Ethan. Hij wist even niet goed wat te zeggen maar uiteindelijk zei hij: “Wat erg voor je, voor je zusje en voor jou. Ik weet niet goed wat te zeggen om eerlijk te zijn.” Ethan vond het gelukkig fijn om nu hier te wonen. “Hoe zit het met jouw, familie?” stelde hij zijn vraag aan Alex. Het was tijd voor hem om Ethans vraag te beantwoorden. “Nou mijn ouders ken ik niet en die heb ik nog nooit gezien.” bekende hij tegen Ethan. “Mijn ouders lieten me achter toen ik nog een baby was, ze wilden namelijk geen baby. Ik werd gelukkig opgevangen door mijn nonkel en tante. Zij hebben mij opgevoed samen met mijn nicht Jilly.” Als Ethan hem zijn verhaal toevertrouwde dan kon Alex evengoed zijn verhaal ook vertellen.

_________________
The wind is my best friend :-)
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Ethan Mills
IBoi
IBoi
avatar

PROFIELAantal berichten : 192
IC-berichten : 47
Registratiedatum : 19-11-16
Leeftijd : 20
Accounts :
. Ethan
. Louise
. Clarke
. Parker
. Carina

RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Psychokinesis -> Technology
Uiterlijke leeftijd: 19
Quote: Losers quit when they've tried, winners quit when they've won.

BerichtOnderwerp: Re: The Crash   do jan 05, 2017 12:21 pm


Hoewel hij niet het hele verhaal had verteld en slechts een samenvatting, en hoewel wat op zijn schouders lag niet met een paar zinnen zou verdwijnen, voelde Ethan zich opgelucht. Alsof zijn moeders woorden waar waren leek het haast. Alex leek even niet goed te weten wat hij moest zeggen, maar daar had hij op een vreemde manier begrip voor. Het was ook niet erg, Ethan had het fijn gevonden om even zijn hart te luchten op dit koude bankje. 'Wat erg voor je, voor je zusje en voor jou. Ik weet niet goed wat te zeggen om eerlijk te zijn,' gaf hij toe. Ethan had zijn handen weer in zijn zakken gestoken en schonk de jongen een waterige glimlach. Wat hij moest antwoorden wist hij ook niet zo goed. Hoe hij om moest gaan met medeleven was hem immers een raadsel. Gelukkig kon hij het gesprek een andere richting in sturen.
Nou mijn ouders ken ik niet en die heb ik nog nooit gezien. Mijn ouders lieten me achter toen ik nog een baby was, ze wilde namelijk geen baby. Ik werd gelukkig opgevangen door mijn nonkel en tante. Zij hebben mij opgevoed samen met mijn nicht Jilly.' Tijdens zijn woorden had Ethan hem enkel aangekeken. Zijn ouders mochten dan dood zijn, maar ze hadden in ieder geval van hem gehouden en hem zoveel mogelijk steun geboden. Alex' ouders hadden hem letterlijk afgestaan zonder de moeite te nemen hem ook maar te leren kennen. Dat moest pas voor veel twijfels zorgen. 'Pff,' zuchtte Ethan schamper, 'als ze hadden geweten wat voor coole gave je hebt hadden ze je sowieso gehouden.' Een kleine grijns vergezelde zijn ietwat duistere humor. Natuurlijk had hij goede intenties om hem op te vrolijken, maar dit was nu eenmaal Ethans manier van communiceren. Of het goed zou vallen wist hij niet. Daar moesten ze dan nog maar achter zien te komen. 'Je moet een goede band hebben met Jilly,' trok hij de gewaagde conclusie. Wonder boven wonder wilde iets in hem dit gesprek namelijk erg graag op gang houden.

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t49-ethan-mills
Gesponsorde inhoud



PROFIEL
RPG SHEET

BerichtOnderwerp: Re: The Crash   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
The Crash
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 2Ga naar pagina : 1, 2  Volgende

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Peculiar Children :: 
G e n e r a l
 :: t r a i n i n g
-
Ga naar: