Welkom
Rules
Guide
Time line
Key words

P l o t ;
Een gewone voorbijganger zal het niet merken, maar er is iets vreemds aan de hand met het rode gebouwtje bovenop de kliffen in het kleine kustdorpje... Wat op het eerste gezicht een normale vuurtoren lijkt, vormt namelijk de ingang tot de tijdslus van Miss Bluebonnet. Niet iedereen kan de zich steeds herhalende dag in juli van 2011 binnentreden. Enkel zij die drager zijn van een recessief gen dat zich in hun DNA heeft gemanifesteerd en wat door hun aderen stroomt, zullen toegang krijgen tot de lus. Zij beschikken over een gave. Hun 'bijzonderheid' maakt het dagelijks leven voor hun niet gemakkelijk, en er ligt constant gevaar op de loer... Lees verder!

T e a m
Admin
Louise
Mentor
Lyana
Mentor
Zeal
Mentor
Sam
Mentor
Laurice
S w a p



C o u n t
#

C r e d s ;
Alle codes, teksten en afbeeldingen behoren tot de rechtmatige eigenaar of eigenaresse en mogen daarom nooit zonder toestemming gekopieerd of overgenomen worden. De site is gecodeerd en vormgegeven door Vera en wordt gehost op Actieforum. Het idee van deze RPG is gebasseerd op de boekenreeks Miss Peregrine's Home for Peculair Children van Ransom Riggs. Dit forum is getest in de volgende browsers:


15 oktober 2016



Deel | 
 

 My universe will never be the same

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
Ga naar pagina : Vorige  1, 2
AuteurBericht
Rinzler
Gerome's Princess
Gerome's Princess
avatar

PROFIELAantal berichten : 480
IC-berichten : 77
Registratiedatum : 19-08-17
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Program (Enhanced Combat & Gravity Manipulation)
Uiterlijke leeftijd: 20
Quote: ᴡʜɪᴘ, ᴡʜɪᴘ, ʀᴜɴ ᴍᴇ ʟɪᴋᴇ ᴀ ʀᴀᴄᴇʜᴏʀsᴇ

BerichtOnderwerp: Re: My universe will never be the same   wo sep 13, 2017 7:55 pm

Nooit of te nimmer zou Rinzler zich minder voelen dan ieder ander. Misschien kwa rang maar in gedrag? Goed, zo nu en dan kon hij wel eens jaloers zijn, puur omdat de meeste mensen meer opvoeding hadden meegekregen dan hem, maar dat wilde niet zeggen dat hij er zich bedrukt onder voelde. Hah nee. Iedereen had diens eigen kwaliteiten toch? Zo kon hij enkel van Judas leren. Hoe gespecialiseerd deze was in socialiseren. Mensenkennis bezat.  Wist hoe iemand een "normaal" leven moest leiden. Rinzler kon slechts observeren en leren. En dat deed hij nu al een tijdje. Een frons verscheen op zijn gelaat na de woorden van zijn vriend. Gooide deze het nou werkelijk op uiterlijk? Opgaand in het gesprek, gleed zijn blik naar beneden terwijl hij zijn handen eens bekeek. Alsof hij werkelijk probeerde te ontdekken wat de één knapper maakte dan de ander. ,,Nah you can have it." De frons werd vervangen door een grijns. ,,I don't even need good looks. And besides; I was only joking." Of hij Judas nu echt zo goed te pakken had kon Rinzler niet toegeven. De jongen had zich er weten onderuit te lullen. Een slinks omweggetje. Ah well, hij was tevreden.
Wel degelijk dat Rinzler in die korte tijd dingen had meegemaakt wat hem een goed beeld had gegeven hoe het er hier aan toe ging. Misschien zelfs wel in situaties gezeten die zijn vriend van z'n stuk zou brengen maar dat hield hij achterwege. Immers had hij al dat niet gedaan om de ander te imponeren of zoiets. ,,How do you even know? You weren't here. You haven't seen the things I did," stribbelde hij koppig tegen. Oh wat waren ze toch erg soms. Kerels onder elkaar.. Rinzler wist het; hun gekibbel. Maar het was té leuk om zich over te geven aan de blondine. Waarom makkelijk doen als het moeilijk kon? Daarbij was Judas veel beter ontwikkeld wat dat betreft, dus gaf dat hem een extra reden gewoon stug vol te houden. Hij liet zich niet kennen. Als je toch al ten onder ging, dan extra hard toch? ,,In store? You selling it?" Flauwe opmerking. Heel kinderachtig. En zo grijnsde hij er dan ook bij; scheefjes. Zijn ogen die ondeugend stonden. Net een jongetje dat momenteel een bijdehantere bui had. Rinzler zou het niet eens ontkennen. Dit was veels te leuk.  Voor eens kon hij gewoon grenzen opzoeken zonder daarbij aangevallen te worden. Nah... Ook niet helemaal waar. Hij wist wat Judas kon. Wanneer deze werkelijk kwáád zou worden moest men gaan schuilen. Wat een kracht had die gast. Ondanks dat voelde hij geen angst jegens de ander. Wat was angst überhaupt? Slechts eenmaal had hij doodsangsten uit gestaan maar dat was al erg lang geleden. ,,Where is your ninja disguise then?"
Hah! Koos de jongen nou echt de pizza als prijs? Zag hij het grotere plaatje niet? Dit mocht dan een heel verzonnen shitverhaal wezen, toch nam Rinzler het enigszins serieus. ,,No dude you're wrong," begon de jongen hoofdschuddend. ,,Pizza is temporarily. It's good untill it's eaten. Stuffed animals are good forever. They keep you warm, and company. They're giving you a save feeling. I can keep on going for a while." Ja dat waren een stel goede argumenten vond hij zelf. Ookal was er helemaal geen prijs, daar ging het hem totaal niet om. Deze keer wilde hij gelijk, deels omdat hij pizza eigenlijk helemaal niet zo geweldig vond. Plakspul. Dreigend wierp hij een blik op Judas. Aaaah hell no dat er nog een keer gepoked ging worden want nee. Daar was hij niet voor. ,,Want me to break your nose? Then it's numb," bromde de jongen wat.

Ergens voelde het aan alsof ze nooit van elkaar weg waren geweest. Zo vertrouwd en aangenaam voelde dit. Voor het eerst was hij in zijn nopjes in de lus. Eventjes niet opletten wat raar was en wat normaal. Of dat hij keihard zijn best moest doen om mee te kunnen komen. Waarom de lus zo af en toe moeilijk te begrijpen was kon Rinzler amper zelf plaatsen. Over het algemeen kwamen de meeste dingen best overeen. Wellicht lag het simpelweg aan dat hij geen opvoeding had gehad. In de ogen van zijn eigen wereld was hij slechts een machine geweest. Eentje die angst, dood en verderf moest zaaien. Die handelingen hadden de tijd daarvoor sterk overschaduwd. Zoverre dat Rinzler zich amper de tijd voor clu kon herinneren. Ondertussen had hij een mes uit de besteklade gehaald om daarmee een hamburger gedeeltelijk open te halen. Even checken of het vlees nog roze was. Vervolgens keek hij verbaasd om naar zijn vriend, waarna hij geruststellend glimlachte. ,,I was talking to myself," lichtte hij vriendelijk toe. Hij legde het mes naast zich neer. Nog eventjes en de boel zou klaar zijn. ,,Never will I ever ask you anything about the past. I believe that if people want to tell their story, they eventually will. Or they won't. That's up to them.  I simply respect it." En zo gaf Rinzler zijn eerste eigen wijsheid prijs. Het kon zijn dat het misschien ongeïnteresseerd over kwam maar zo was zijn bedoeling niet. Allesbehalve. Graag wilde hij de diepere dingen over dicht staande vrienden weten. Graag leerde hij hen beter kennen. Maar dat deed hij niet onder dwang, want daar wist hij alles vanaf. Geen wezen dat hij dat toewenste.
Voor een tweede keer dook de jongeman met zijn neus in de kasten, dit maal om een bord en brood te vinden. Tenslotte was het bijna klaar en het moest natuurlijk wel warm geserveerd worden. Terwijl hij een bord naast het fornuis neerzette keek hij kort naar z'n vriend. ,,You are basically telling me right now that Pinokkio and I are friends." Er lag een sarcastische ondertoon in zijn stem. De ander had een punt, oh dat zeker. Een les dat hij ongetwijfeld op ging slaan in zijn geheugen. Alleen moest hij dit wel even kwijt hoor. ,,Never would've imagined two friends making plans to kill each other," ging Rinzler luchtig verder, waarna hij twee verschillende zakken met brood uit een kast trok. Zachte pistoletjes en normaal brood. Judas moest zelf maar kiezen welke die het liefste had. Heel symbolisch legde hij ze neer naast het bord. Ho wait wat? '... they don’t know what they are missing out on.' Het bleef eventjes malen in zijn hoofd, waarna hij deze schudde. ,,Let's keep it that way," kwam er daarna mompelend over zijn lippen zetten. Wat het ook precies mocht inhouden. Hij had wel een vaag idee maar of dat werkelijk klopte wist hij niet geheel zeker.
Langzaam liet Rinzler de spatel weer zakken. Puur alleen omdat de burgers voor een laatste maal omgedraaid moesten worden. Koken op full speed was best intens. Vooral voor één van de eerste keren. Op een één of andere manier begon hij zich nerveus te voelen onder het onderwerp. En dat liet hem wat dom raaskallen, wat dus eindigde op cupido. ,,You mean the fact that I'm also gonna stick an arrow up your arse?" Zo, die was teruggevuurd. Wie de bal kaatste, kon hem terug verwachten. Kort sloeg hij zijn armen over elkaar heen, voor zijn borstkas langs. Aandachtig had hij naar Judas geluisterd. De jongen had gesproken over Noorwegen. Een land dat hem over het algemeen onbekend was. Hij had er in de avonduren slechts wat over gelezen. Heel kort maar want wat er buiten de lus afspeelde interesseerde hem geen reet. ,,Ha-ha I wasn't talking about food." Over voedsel gesproken! Hij draaide het vuur onder het vlees uit. ,,Except now, you need unions aswell?" Er snel nog even tussendoor gegooid maar verder had hij zijn aandacht er volledig bij. Diep van binnen voelde de jongen een onplezierige emotie omhoog borrelen. Eentje met spijt, want waarom had hij Judas dat nou weer perse moeten vragen? Hij wilde het niet weten. Zelfs al was er niets aan de hand. Stel dat het wel zo was. Stel dat de ander een oogje op iemand had laten vallen? Oh hoe keihard zou dat hun relatie wel niet beïnvloeden? Natuurlijk was een beetje jaloezie erbij in gemengd. Emoties die Rinzler weigerde te uitten. In plaats daarvan was hij aandachtig. Misschien wel wat enthousiast.
Dus schijnbaar kon het mensen ook nog gewoon overkomen. Zonodig jagen, wat hij meerdere malen had kunnen aanschouwen, was niet eens nodig. ,,Which factors?" Oh hier kwam het. Een ogenblik wist hij zich bezig te houden met het leggen van de burgers op de gekozen broodjes. Toen het lichtje ging branden. ,,Oh! I know!" Daar verscheen die bekende grijns weer. ,,You found yourself a scandinavian chick in the wild, didn't you? Slick bastard." Ongelooflijk hoe eigen woorden stilletjes aan pijn konden doen.

Mood: Happy|| Extra: x || Tag: Judas



_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Judas Brazeal

avatar

PROFIELAantal berichten : 42
IC-berichten : 9
Registratiedatum : 03-09-17
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Beast, Portal Creation
Uiterlijke leeftijd: 19
Quote:

BerichtOnderwerp: Re: My universe will never be the same   do sep 14, 2017 7:40 pm

Hoe makkelijk de andere jongen ook af was te leiden met zoiets simpel. Het maakte Rinzler op zijn eigen manier geweldiger dan eender ander persoon. Het was zeker iets wat voor verassende wendingen kon zorgen in een gesprek als dit en het was die thrill die hij momenteel gewoon zo leuk vond. Misschien besefte de andere het niet, maar hij was speciaal, niet alleen door zijn verleden maar ook als persoon was de ander specialer dan enig persoon die hij ooit had ontmoet. Dat was dan weer iets waar Judas misschien een tikje jaloers over was, de onwetendheid vond de andere jongen niet leuk, maar het was wel een van de zaken die hij soms wenste te hebben. Kort moest hij lachen om wat de andere zei. Als er een ding was wat hij had geleerd waar het om draaide in deze wereld was het wel looks. Je mocht een hart van goud hebben, maar als je ook maar een beetje afweek van het schoonheidsideaal dan was je gewoon de klos. Het was niet perse alleen in deze wereld, nee in hun wereld was het eveneens hetzelfde. Judas wist nog perfect hoe buitengesloten hij zich voelde de eerste paar keren dat zijn gave op trad en hij nog niet wist hoe hij terug naar zijn normale lichaam moest veranderen. Hoe mensen hem toen hadden bekeken, alsof hij een of ander monster was. Iets wat hij in wezen ook was uiteindelijk, want hij wilde niet weten wat hij allemaal had aangericht als hij eenmaal in zijn beast vorm zat, maar dat deed er niet toe. Nu toch niet. ‘Be carefull with that. Especially in a world like this. And you look good enough mate, trust me.’ Grijnsde hij breed naar de ander waarop zijn blik even bleef hangen op het gezicht van de andere.

De mondhoeken van de blonde jongen trokken vrolijk omhoog bij de woorden die de ander sprak. ‘How do I know? Because I know you. And you, you would tell me those things eventually or atleast prove it. So for now sir. I smell some bullshit.’ Knipoogde hij speels. Arme Rinzler, zo maar opgescheept zitten met een Judas die daarbij nog eens helemaal in zijn nopjes leek te zijn. ‘Depends on who is the highest bidder. Care to take a bet?’ Klonk het op een geïntereseerde toon. Hoe flauw hun gedrag ook was, ze bleven elkaar maar aansteken en om eerlijk te zijn hij had niets liever dan dat. ‘My disguise? Well, unfortunately it is stuck in another world, unreachable for the moment.’ Unreachable, pff you wish. Puur omdat hij niet terug wilde naar al de dood en verderf die hij daar had achtergelaten beter gezegd. Als hij echt wenste zou hij natuurlijk gewoon een portal openen om erheen te gaan, maar waarom zou hij? Alles wat hij wilde was hier, en meer had hij momenteel echt niet nodig. Dan zou hij zichzelf maar onnodig in gevaar brengen. Ooit ging hij terug dat was zeker, om op zoek te gaan naar zijn oom, al wist hij goed genoeg dat die missie tevergeefs was.

‘I don’t need a stuffed animal, since I have you to do all those things for me. So, I take my chances with the pizza.’ Judas glimlachte breed naar de andere, een stralende movie star glimach als het ware. Stiekem was hij het er nu gewoon zo dik aan het opleggen voor Rinzler. Waarschijnlijk zou die het nog heel simpeltjes gaan weg schudden en er geen waarheid achter zoeken, maar het was niets meer dan de waarheid. Waarom een stuffed animal, als hij een levende knuffel had? ‘Carefull now, you don’t want me to snap you’re arm do you?’ Klonk het koeltjes, terwijl er iets dreigends in zijn blik was. Kort schudde de jongen zijn hoofd, het gevoel van zich afduwend. Een blik die plaatsmaakte voor een verontschuldigende. Geïnteresseerd staarde hij naar de handelingen van Rinzler. Hoe hij die burger zo makkelijk openhaalde om te checken of het wel gaar was, ergens verbaasde het hem wel hoeveel de ander al wel niet had geleerd. Het maakte hem tegelijk trots, maar ook ergens wel triest. Puur omdat hij er niet van het begin had kunnen bijzijn. Waarschijnlijk had alles dan anders geweest, zou Rinzler ook niet gewond rondlopen. Nee, dan zou Judas er zeker alles aan gedaan hebben om de ander veilig te houden van wie of wat dan ook. Dan hadden ze hem waarschijnlijk al uit de lus geschopt omdat hij mogelijk te veel mensen al had verwond. ‘You know most of my story already.’ Sprak hij op een warme toon waarbij hij hem een dankbaar knikje toewierp. Rinzler verbaasde hem toch weer keer op keer.

Voor een heel kort moment fronste hij eventjes om de woorden die de ander sprak. ‘You misheard me.’ Sprak hij lachend. ‘I’m talking about two kind of relationships. You and whatever his name may be, aren’t friends. You are colleagues, but not the good kind I guess. Look out for him okay. That’s all I ask.’ Kort wreef hij over zijn eigen kaak. Bemoeien wilde hij zich niet in zijn zaken, maar hij kon niet anders. Natuurlijk zou hij die ander nog wel gaan zoeken, maar als hij Rinzler al zo ver kon krijgen om gewoon uit te kijken voor de ander was dat voor hem momenteel meer dan genoeg. Even wreef hij zijn handen tegen elkaar, man wat had hij een honger. Rinzler kwam geen moment te laat met de zakken brood en de burgers. Voor even was hij al helemaal vergeten wat hij net had gezegd, dus wat de ander nog mompelde ging gewoon langs hem heen. Het hongergevoel was momenteel veel te groot. ‘Nah, because you would look good in a diaper.matches your baby face.’ Echt, hij kon het wel uitproesten om de opmerkingen die er vielen. ‘No thanks mate, not a fan of those.’ Kor trok hij een vuil gezicht. Bijna wilde hij gewoon een broodje stelen uit de handen van de ander, maar hij kon zich nog net inhouden. Net hoor. Man, wat gedroeg hij zich toch weer als een hongerig paard. Daarom ontging de vraag van de ander hem ook eerst. Al werd hij snel genoeg weer terug gegooid in dat gesprek door de laatste opmerking. ‘Could be possible, but nope.’ Sprak hij eerlijk. ‘I’ll explain you in a bit.’ Grijnsde hij even waarna hij uiteindelijk de fles met ketchup nog pakte en het bovenste gedeelte van zijn pistolet op hefte om de saus vervolgens op het vlees te doen. Judas verdiepte zich er echt in, alsof het een of andere wetenschap was die hij aan het uitvoeren was. Maar niets was natuurlijk minder waar hoor. Nee, sneaky als de jongen was richtte hij snel de bus op Rinzler om er dan voldoende kracht op te zetten zodat de rode saus er in een sliert uit spoot in de richting van de andere jongen. ‘Oops.’ Judas deed niet eens de moeite om onschuldig te klinken.



_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Rinzler
Gerome's Princess
Gerome's Princess
avatar

PROFIELAantal berichten : 480
IC-berichten : 77
Registratiedatum : 19-08-17
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Program (Enhanced Combat & Gravity Manipulation)
Uiterlijke leeftijd: 20
Quote: ᴡʜɪᴘ, ᴡʜɪᴘ, ʀᴜɴ ᴍᴇ ʟɪᴋᴇ ᴀ ʀᴀᴄᴇʜᴏʀsᴇ

BerichtOnderwerp: Re: My universe will never be the same   do sep 14, 2017 9:25 pm

Er goed genoeg uit zien. Ja natuurlijk zag hij er goed genoeg uit. Hallo, twee benen, twee armen. Alle vingers en tenen intact. Een mond, stel ogen, oren en haar. Beter kon men zich niet wensen toch? Rinzler bleef wat dat betreft voet bij stuk houden. Zolang zijn karakter onaangeraakt bleef was hij tevreden met hoe hij er ook uit mocht zien. Oud, erg jong. Wist hij veel. Wellicht dat dit standpunt ook ontstaan was doordat hij grotendeels vanachter een geblindeerde helm had moeten leven. Omdat hij keuzes had moeten maken gebaseerd op acties. ,,Alright, if you say so." Gaf Rinzler uiteindelijk in. Of hij werkelijk wat ging doen met de waarschuwing die Judas had gegeven... Vast niet. Ten eerste had hij daar zijn vriend zelf voor. Hij mocht er dan niet zelf om gevraagd hebben, maar de jongen beschermde hem overmatig. Dus als er wat mis was dan zou de hulp ongetwijfeld toespringen. Ten tweede weigerde Rinzler op zijn uiterlijk te letten. Man, hij zag het al helemaal voor zich; midden in een gevecht en dan ineens 'don't hit my face it needs to stay intact'. Als het motten werd, was het eenmaal zo. Hij sloeg geen gevechten af.
Uitdagend was zijn blik op Judas gericht. Oh wat haatte hij dit zeg. Het liefste vloerde hij zijn vriend per direct, zodat deze z'n mond zou houden. Even geen waarheden meer. Maar Rinzler wist dat de ander dan meteen gewonnen zou hebben want zo'n actie was enkel aangedreven door frustratie. En Judas ging dat door hebben. Daar had hij een oog voor. ,,Fine then. But don't judge too much, based on how you knew me in the past." Daar ging de man het bij laten. Ergens was het plagend bedoelt, gewoon om de ander op stang te jagen. Iets wat hij de hele tijd al probeerde maar keihard faalde. Ooit zou hij Judas wel krijgen. Maar toch droeg het ook een deel van de waarheid met zich mee. Voor nu gebruikte hij de woorden enkel en alleen om de jongen ergens te pakken te krijgen. ,,The highest bidder? Dude, we are with the two of us." Eenmalig streek hij met zijn vingers door zijn donker bruine lokken, diep nadenkend. Goed dan. Hij moest wat verzinnen. ,,I'll bid a.. ehh.. broken radio." Geïnspireerd door de kapotte machine dat ongeroerd in de vensterbank van hun slaapkamer stond. Geweldig toch? Had Judas meteen wat te doen. Eerst zien te fixen en daarna muziek afspelen, vermakelijker kon het haast niet worden. ,,Tools not included." Onschuldig glimlachte Rinzler. Net als dat pluche verhaal was dit net zo slecht. My god wat deed hij zijn vriend aan. Werd deze nou nooit zat van het gezwets? Zolang er geen stop op werd gezet ging hij er vanuit dat het wel goed zat. Hoe kon het anders, Judas deed net zo hard mee wat dat betreft. ,,Then you won't be a member of the ninja-squad. No disguise, no member"  Glashard. Gelukkig waren ze alles behalve serieus. En gelukkig koos Judas er niet voor om dat zogenaamde kostuum op te halen uit die helse plek. Nu had hij geen grip op de peculiarity van z'n kameraad maar hij zou volledig flippen als deze ervoor koos terug te gaan. De jongen mocht dan machtig sterk zijn, mocht dan zelfstandig zijn maar dat stond Rinzler niet toe. Wetende dat de kans sterk aanwezig was hem dan te verliezen.
Verontwaardigd had Rinzler hem aangekeken. ,,Who said I'm actually gonna do all those stuff?" Grapje. Ongetwijfeld dat hij voor eeuwig aan de ander z'n zijde zou blijven staan. Of dat gewild was of niet. Of dat nou direct was of indirect. Daarmee bedoelend of ze wel of geen vrienden voor het leven bleven, want hey, ze konden immers geen toekomst voorspellen. Wie wist wat voor drama er voort kwam tijdens hun verblijf hier. Misschien kakte Judas hem wel helemaal volledig uit. ,,I miss the fur though. Those couple of hairs I have won't make me nice and soft."
Hoewel de eerdere "dreiging" iets grimmigs met zich mee bracht, grijnsde Rinzler alsnog. Dit maal alleen wat meer ingetogen, wat bescheidener. ,,You won't be fast enough to catch me." Over het algemeen was hij super rap. Maar voor vandaag was Judas in het voordeel. De verwonding hielp al niet mee maar ook niet na vele uren zonder rust door te blijven lopen. Mhoah... Zijn vriend moest ook al een hele reis achter de rug hebben, waar voldoende pauze vast niet aan te pas was gekomen. Dus er was een kans dat ze aan elkaar gewaagd waren.
Gesproken over rust trouwens, meine lieber god. De verleiding was zo groot om zijn achterwerk op het aanrecht neer te planten. Om zijn rug tegen de kasten aan te leggen en zijn ogen te kunnen sluiten. Hoogst waarschijnlijk dat hij meteen als een blok in slaap zou vallen. Dat moest Rinzler zien te voorkomen. Judas verdiende een prima maaltijd. En die ging hij verzorgen. Tot die tijd gunde hij zich geen rust. Sleep was for the weak. Zwijgzaam glimlachte de jongen. Inderdaad, het verhaal was hem grotendeels duidelijk, en hij was dankbaar het te kunnen weten. Toch moesten er ook dingen zijn waarvan hij niet op de hoogte was. Net zoals hij dat had. Net zoals iedereen. En dat was helemaal oké. Je verhaal voor iedereen open en bloot gooien verdiende ook geen schoonheidsprijs.
Echt waar, hij begreep heus dat Judas hem en Gerome voor een stel vrienden uit maakte. Achteraf leek dat dus verkeerd begrepen te zijn. Naah dan moest het maar beter uit gelegd worden hoor. Rinzler wist echt wel dat hij en G geen vrienden waren. Daarom had hem zo verbaasd dat Judas het zo benoemde. Maar ja, achteraf niet dus. In een zekere mate voelde hij zich beledigd. Dacht zijn metgezel werkelijk dat dit een tweede keer weer ging gebeuren? Dat hij dit nog eens een keer toestond? Was de program op zijn teentjes getrapt? Ja. Dit had sowieso nooit moeten gebeuren. En dat degene die het dichtst bij hem stond vroeg om extra op te letten, drukte hem nog extra met de neus op de feiten. Het was gebeurd. Hij had verloren. Hij had gefaald. Een dingetje dat hij moeilijk vond te accepteren. ,,Hé better watch out."
Dat gevoel werd al gauw overstemt nadat hij de volgende woorden van Judas aanhoorde. Babyface? Aangestuurd door de opmerking streek hij over z'n lichte baardgroei. Sinds wanneer had een baby een baardje? ,,Gotta admit; diapers are very handy." Hoe raar dat ook mocht zijn, je kon het niet ontkennen. Met een luier hoefde je geen zorgen te maken niet naar de wc te kunnen. Al hadden mannen het nog weer een tikkeltje makkelijker dan vrouwen, maar dan nog. Altijd positief bekijken, right? Hij knikte eens. Oké, geen uien voor de hongerige wolf. No problemo. Hij legde de burgers neer op de broodjes, waarna hij het bord naar de andere toeschoof. Viola. Helemaal klaar. Meneer kon gaan genieten. Stiekempjes was hij wel heel erg blij eens iets voor hem te kunnen doen. Rinzler hoopte dan ook van harte dat het goed smaakte. Zo niet dan zou hij nooit weer voedsel aanraken. Hij wilde anderen geen smakeloos eten voor schotelen.
Een golf aan opluchting trok van boven naar beneden, en weer terug. Geen Scandinavische meid in beeld, godzijdank. Oh hij gunde het Judas met de volle 200%, zonder twijfel. Wat, als dat de jongen blij maakte, wie was hij dan er een stokje voor te steken? Nah. Toch was hij wel blij dat dat nu nog niet zo was. Het betekende dat ze nog tijd samen hadden, voordat de boel ging veranderen. Tot die tijd ging hij ervan genieten. ,,Sure, go eat first," reageerde hij respectvol. Hij snapte het wel hoor, dat de jongen eerst wou eten. Net op het moment dat hij weg wou draaien om een zit plek te vinden, voelde hij iets tegen z'n shirt op spuiten. Gevolgd door een hele droge 'oops'. Enkele secondes ging er overheen voordat Rinzler besefte wat er gebeurd was. ,,Seriously?" Hij schoot in de lach nadat hij de ketchup gespot had. Flauwtjes maar toch oh zo leuk. Ja dit soort humor kon hij wel waarderen. ,,Damn you!" Zijn vingers vouwden zich om de rand van het v-neck t-shirt, waarna hij deze omhoog trok. Als koekje van eigen deeg smeet hij de smerige kant richting Judas, mikkend op diens gezicht, zodat wat ketchup in het gelaat zou eindigen. ,,Tomorrow, I expect that shirt to be fresh and clean mister."

Mood: Happy|| Extra: x || Tag: Judas



_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud



PROFIEL
RPG SHEET

BerichtOnderwerp: Re: My universe will never be the same   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
My universe will never be the same
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 2 van 2Ga naar pagina : Vorige  1, 2
 Soortgelijke onderwerpen
-
» {Setjesshop} I wanna set the universe on fire
» [Dag 7] Battle the universe

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Peculiar Children :: 
Miss Bluebonnet's abode
 :: g a r d e n s :: s h e d
-
Ga naar: