Welkom
Rules
Guide
Time line
Key words

P l o t ;
Een gewone voorbijganger zal het niet merken, maar er is iets vreemds aan de hand met het rode gebouwtje bovenop de kliffen in het kleine kustdorpje... Wat op het eerste gezicht een normale vuurtoren lijkt, vormt namelijk de ingang tot de tijdslus van Miss Bluebonnet. Niet iedereen kan de zich steeds herhalende dag in juli van 2011 binnentreden. Enkel zij die drager zijn van een recessief gen dat zich in hun DNA heeft gemanifesteerd en wat door hun aderen stroomt, zullen toegang krijgen tot de lus. Zij beschikken over een gave. Hun 'bijzonderheid' maakt het dagelijks leven voor hun niet gemakkelijk, en er ligt constant gevaar op de loer... Lees verder!

T e a m
Admin
Louise
Mentor
Lyana
Mentor
Zeal
Mentor
Sam
Mentor
Laurice
S w a p



C o u n t
#

C r e d s ;
Alle codes, teksten en afbeeldingen behoren tot de rechtmatige eigenaar of eigenaresse en mogen daarom nooit zonder toestemming gekopieerd of overgenomen worden. De site is gecodeerd en vormgegeven door Vera en wordt gehost op Actieforum. Het idee van deze RPG is gebasseerd op de boekenreeks Miss Peregrine's Home for Peculair Children van Ransom Riggs. Dit forum is getest in de volgende browsers:


15 oktober 2016



Deel | 
 

 ♡ Love Galore

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Rosé Balmain
Obsessed With Jägermeister
Obsessed With Jägermeister
avatar

PROFIELAantal berichten : 38
IC-berichten : 17
Registratiedatum : 26-06-17
Leeftijd : 23
Accounts : My religion is you ::: The Countess, Olivia, Raven & Adore
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Audible Inundation x Incineration
Uiterlijke leeftijd: 25
Quote: ♡ When I'm with you I'm getting wild thoughts

BerichtOnderwerp: ♡ Love Galore    di sep 05, 2017 12:21 am


Personally, I'm surprised you called me after the things I said, you acting like me
Acting like we wasn't more than a summer fling, I said farewell, you took it well, true
Promise I won't cry over spilled milk, gimme a paper towel, gimme another valium
Gimme another hour or two, hour with you

Ze telde het aantal vakjes op het matras boven haar. Het waren er vijftig. En zodra ze klaar was met tellen, begon ze weer opnieuw. Slaap kon haar wederom niet vatten. Normaal ging ze dan wat op haar telefoon scrollen, maar haar telefoon had ze sinds haar ruzie met Gunner uitstaan. Zonder hem had ze niemand om mee te praten, en daar had ze puur zelf voor gekozen omdat ze geen contact met anderen wilde, maar als ze haar telefoon aan zou zetten, zou ze zichzelf alleen maar kwellen door naar foto’s van hem te kijken. Rosé had moeite met het feit dat ze zich zo vergist had. Zeker omdat Gunner gelijk had. Nooit hadden ze hun relatie gedefinieerd, meer om het feit dat Rosé er van uit ging dat ze een relatie hadden. Maar ze hadden inderdaad nooit expliciet aan elkaar duidelijk gemaakt dat ze exclusief maakten. Het zorgde ervoor dat Rosé boos was op Gunner, maar had ze eigenlijk wel recht om boos op hem te zijn? Het Franse meisje draaide zich om, zodat haar hoofd niet langer naar het matras boven haar staarde. Ze staarde naar haar telefoon, die op haar bureautje lag. Zou ze hem gewoon aanzetten en Gunner smeken om te komen? Dat ze hem miste, dat ze wilde dat hij met haar kroelde en haar lief had?

Maar Rosé draaide zich weer naar de muur. Nee. Als ze het al zouden uitpraten, dan zou ze dat face to face met hem willen doen. Volgens haar was zij de enige tiener die een hekel had aan de telefoon. Via een telefoon konden dingen heel anders opgevat worden dan ze daadwerkelijk bedoeld waren. En soms kon dat positief zijn, zeker als ze zin had in een work out met Gunner, maar soms kon dat ook negatief zijn. Rosé zuchtte. Waarom kon ze niet gewoon in slaap vallen? Al deze gedachtes. Ze sloot haar ogen, maar ze wist dat het tevergeefs was. En toen ze ook nog een zacht geklop op haar deur hoorde, liet ze een geïrriteerde zucht horen. Wie kon dat nou weer zijn? Was het iemand die kwam zeuren om het feit dat ze een meisje had uitgescholden bij het avondeten? De bitch verdiende het. Niemand mocht zomaar voordringen, ook meisjes niet die jonger waren dan haar. Maar aan de andere kant, wat zou die persoon midden in de nacht komen doen? Met een luide zucht stapte ze haar warme bed uit, keek even in de spiegel en ontdekte haar rommelige knot op haar haren. Fijn, zag ze er ook nog eens flawless uit. Not.

Ze slofte naar de deur toe en trok deze met een ruk open. “Listen…” zei ze al met een geïrriteerde blik in haar ogen horen, maar zodra ze zag wie er voor de deur stond, liet ze haar geïrriteerde blik varen en kwam er een lichte koele blik in haar ogen. Het was Gunner. Dat had ze…niet verwacht. Zeker niet zo laat. “Gunner” mompelde ze zachtjes en keek hem aan. Wat kwam hij in godsnaam doen? Van binnen begon het te borrelen. Verschillende emoties kwamen in haar op. Verdriet, verliefdheid, boosheid…ze wist niet welke ze moest volgen. “Shouldn’t you be asleep?” vroeg ze toen zachtjes.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gunner Jäger
Jägermeister
Jägermeister
avatar

PROFIELAantal berichten : 47
IC-berichten : 28
Registratiedatum : 24-06-17
Leeftijd : 18
Accounts :
-Gunner Jäger
-Typhon Reinswald
-Rafe Adler
-Delta Newton
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Elemental control
Uiterlijke leeftijd: 21
Quote: I go crazy cause here isn't where I wanna be; And satisfaction feels like a distant memory

BerichtOnderwerp: Re: ♡ Love Galore    di sep 05, 2017 9:13 pm

TAG: Rosé

Piekerend liep hij heen en weer voor de deur met het welbekende kamernummer, een kamer waar hij hiervoor vaker leek te komen dan in zijn eigen kamer. Maar ineens waren de bezoekjes abrupt weggegaan sinds een domme fout die hij een tijdje geleden had gemaakt. Gunner had spijt, hij meende het niet, hij had niet meer goed kunnen nadenken omdat Rosé Olivia zonder -naar zijn mening- aanleiding had aangevallen. Het feit dat het Italiaanse meisje zich in zo’n kwetsbare staat bevond op dat moment maakte hem laaiend; wetend dat ze Rosés shit er nog niet bovenop kon hebben had hij haar verdedigd tegenover Rosé—desondanks ze al vroeg in de ruzie de kamer had verlaten. Het was uit de hand gelopen, hij had dingen gezegd die hij niet meende, die hard aankwamen en sindsdien had hij Rosé niet meer gezien. Hij blamede haar daar niet voor; hij begreep het volkomen dat ze geen contact meer met hem opzocht; dat ze zijn Sms’jes, appjes, telefoontjes of welk vorm van contact dan ook vermeed. Het maakte hem echter gek. Continu liep hij te piekeren of het ooit nog goed kon komen tussen hen wat hem slapeloze nachten en wallen van hier tot Tokio opleverden. Het was de reden dat hij zich op het moment voor haar kamerdeur bevond. Hij wilde duidelijkheid over hoe ze verder moesten, of ze überhaupt verder gingen. Misschien behandelde ze hem nu wel zoals ieder ander met haar ‘IJskoningin’ attitude. Gunner hoopte dat ze die achterwege zou laten, maar het zou hem niets verbazen als hij ter plekke bevroren werd.

Met zijn hart in zijn keel klopte hij na onderhand een halfuur heen en weer gelopen te hebben op haar deur. Zijn zintuigen stonden op scherp terwijl hij allerlei beweging hoorde achter de deur. Gespannen keek hij toe hoe de deur abrupt werd opengetrokken en een niet al te blije Rosé onthulde.  “Listen…”  begon ze, maar kaapte haar zin af toen ze merkte dat Gunner het was. Zachtjes mompelde ze zijn naam waarop hij een zachtte ‘hey’ terug antwoordde. Hij wist niet of het was om hem te begroeten, of meer om het tot zichzelf te laten doordringen—maar besloot toch maar haar terug te begroeten. “Shouldn’t you be asleep?” vroeg ze vervolgens zachtjes, haar koude schild zakkend. Eventjes was hij stil terwijl hij haar aankeek, alsof de woorden die hij het afgelopen halfuur continu herhaald had in zijn hoofd uit zijn mond waren gevlogen. “I couldn’t,” bracht hij uiteindelijk met moeite uit en zuchtte diep en legde zijn hand uit nervositeit op zijn achternek. “I just-“ probeerde hij weer zijn verhaal te beginnen, maar kwam niet uit zijn woorden. Een diepe zucht verliet zijn longen, verslagen en lichtelijk beschaamd. Het leek net alsof hij zomaar even langs kwam zonder na te hebben gedacht wat hij hier eigenlijk kwam doen. “Can I just come inside?” vroeg hij uiteindelijk maar met een zucht terwijl hij zijn blik van haar afwendde, zich al voorbereidend op de afwijzing waarvan hij dacht dat die binnen no-time naar zijn hoofd geslingerd zou worden.
circe


_________________

x:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Rosé Balmain
Obsessed With Jägermeister
Obsessed With Jägermeister
avatar

PROFIELAantal berichten : 38
IC-berichten : 17
Registratiedatum : 26-06-17
Leeftijd : 23
Accounts : My religion is you ::: The Countess, Olivia, Raven & Adore
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Audible Inundation x Incineration
Uiterlijke leeftijd: 25
Quote: ♡ When I'm with you I'm getting wild thoughts

BerichtOnderwerp: Re: ♡ Love Galore    di sep 05, 2017 10:07 pm


Personally, I'm surprised you called me after the things I said, you acting like me
Acting like we wasn't more than a summer fling, I said farewell, you took it well, true
Promise I won't cry over spilled milk,  gimme a paper towel, gimme another valium
Gimme another hour or two, hour with you

In het begin was ze vooral geïrriteerd geweest toen ze de deur open had gedaan, niet wetend dat Gunner er had gestaan. Zodra ze hem had gezien, was haar ijskoude act gaan varen. Ondanks dat hij haar pijn had gedaan, was ze gek op hem. En hoe hard ze het ook probeerde, Rosé kon niet gemeen tegen hem zijn. Op dit punt miste ze hem sowieso meer dan dat ze daadwerkelijk boos op hem was. Bezorgd had ze gevraagd of hij niet moest slapen en dat vroeg ze niet alleen omdat dit een tijd was waarop iedereen zou slapen, maar omdat hij er slecht uitzag. Hij had wallen onder zijn ogen en dat was een teken dat hij slecht sliep, en dat was niets voor Gunner, want ze wist dat hij een gat in de dag kon slapen. Haar blik verzachtte wat. “I couldn’t” verklaarde Gunner aan haar. Rosé knikte. Dat was herkenbaar, zij had ook niet kunnen slapen. Sterker nog, zij sliep ook slecht, alleen had zij drie lagen foundation en concealer om te kunnen verbergen dat ze wallen had. Gunner zuchtte en legde zijn hand in zijn achternek. Rosé fronste. Hij leek zenuwachtig en dat was gek voor hem, want normaal leek hij altijd te kunnen praten. “I just-“ begon hij, maar Rosé hoorde dat hij zijn zin weer afbrak.

Rosé sloeg haar ogen neer. Het deed haar pijn om hem zo te zien. Het liefste wilde ze hem in haar armen trekken, met hem kroelen, zeggen dat het goed was. Vervolgens hem naar haar bed brengen, hem laten slapen voor zolang als hij wilde, het kon haar niet schelen. Maar ondanks dat het voor haar zo voelde, was er wel nog een barrière tussen hen: alles wat er de afgelopen dagen was gebeurd, of misschien beter gezegd, wat er niet tussen hen was gebeurd. “Can I just come inside?” Rosé knikte en stapte naar achteren, weg uit de deuropening. Ze draaide zich om en liep verder haar kamer in, er van uitgaand dat Gunner wel de deur zou sluiten. Rosé liep naar haar bureautje en drukte haar bureaulampje aan, zodat er een klein beetje licht in de kamer kwam. Ze wilde niet het grote licht aan doen, daar was het te laat voor. Rosé ging op de rand van haar bed zitten en keek Gunner eventjes aan. “You look so tired…” kon ze niet laten om te zeggen, hem laten wetend dat het haar opviel en dat ze bezorgd was.

Ze sloeg haar armen om zich heen, net zoals ze had gedaan toen hij duidelijk had gemaakt dat ze geen stel waren. Zichzelf beschermend, alsof haar armen de krachten van de buitenwereld tegen zouden kunnen houden. Rosé slikte. “What are you doing here, Gunner?” Het klonk niet gemeen, Rosé vroeg het zich gewoon af. Waarom was hij hier als ze geen stel waren? Rosé had niet op haar telefoon gekeken, ze had geen idee van alles wat hij had gedaan om contact met haar te zoeken.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gunner Jäger
Jägermeister
Jägermeister
avatar

PROFIELAantal berichten : 47
IC-berichten : 28
Registratiedatum : 24-06-17
Leeftijd : 18
Accounts :
-Gunner Jäger
-Typhon Reinswald
-Rafe Adler
-Delta Newton
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Elemental control
Uiterlijke leeftijd: 21
Quote: I go crazy cause here isn't where I wanna be; And satisfaction feels like a distant memory

BerichtOnderwerp: Re: ♡ Love Galore    di sep 12, 2017 10:27 pm

TAG: Rosé

Hij vervloekte zichzelf voor het feit dat hij precies op het moment niet goed uit zijn woorden kon komen. Onderhand een halfuur -als het niet langer was- had hij constant zijn speech die hij aan haar wilde voordragen herhaald; hij dacht dat hij het woord voor woord uit zijn hoofd kende. Hij wilde immers geen woord verkeerd zeggen, een geplande speech was naar zijn mening dus een must. Helaas was zijn plannetje in de soep gelopen toen hij een plotselinge black-out leek te krijgen op het moment zelf. Stamelend had hij geprobeerd uit zijn woorden te komen, maar tevergeefs. Een opluchting ging echter door hem heen toen ze knikte nadat hij uiteindelijk maar had gevraagd of hij binnen mocht komen. Gunner wilde nu niet weglopen, hij wilde het uitpraten, ervoor zorgen dat ze weer op goede termen kwamen, hij wilde weer met een gerust hart kunnen gaan slapen.

Voorzichtig betrad hij Rosés kamer waarvan hij alle hoekjes en oneffenheden van leek te kennen. Twijfelend keek hij om zich heen voordat hij besloot plaats te nemen op de stoel waar zijn oog als eerste op viel, zijn ogen naar zijn handen glijdend toen ze opmerkte dat hij er moe uit zag. Hij kon het niet ontkennen, hij had zichzelf nog in de spiegel bekeken voordat hij wegging. Hij zag er niet uit, maar veel beter kon hij het er niet van maken waardoor hij maar besloten had om het te negeren. Een akelige stilte heerste, verslagen nog steeds zoekend naar de woorden die naar zijn gevoel spontaan allemaal het verblijf uit waren gevlucht—alsof ze net zo bang waren voor Rosés reactie als hijzelf was. “What are you doing here, Gunner?” verbrak het blonde meisje de stilte echter na een tijdje waardoor hij opkeek naar haar ó zo mooie bruine ogen die hij de afgelopen dagen zo onwijs erg gemist had. Een diepe zucht verliet zijn longen en liet de stilte nog voor enkele tellen heersen voordat hij sprak. “I tried to contact you in a myriad of ways, phonecalls, messages, even through social media—but you didn’t bug,” begon hij zacht. “So I guessed you needed some space, which I tried to give you..but I-but I can’t take it anymore Rosé—that’s why I’m here,” verklaarde hij zijn plotselinge verschijning midden in de nacht. “Don’t kick me out just yet, please,” vervolgde hij op een ietwat wanhopige smekende toon terwijl een waterige glans zijn ogen verzwolg, hopend met heel zijn hart dat ze hem niet binnen no-time alweer de deur had uitgetrapt.
circe


_________________

x:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Rosé Balmain
Obsessed With Jägermeister
Obsessed With Jägermeister
avatar

PROFIELAantal berichten : 38
IC-berichten : 17
Registratiedatum : 26-06-17
Leeftijd : 23
Accounts : My religion is you ::: The Countess, Olivia, Raven & Adore
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Audible Inundation x Incineration
Uiterlijke leeftijd: 25
Quote: ♡ When I'm with you I'm getting wild thoughts

BerichtOnderwerp: Re: ♡ Love Galore    wo sep 13, 2017 10:52 pm


Personally, I'm surprised you called me after the things I said, you acting like me
Acting like we wasn't more than a summer fling, I said farewell, you took it well, true
Promise I won't cry over spilled milk,  gimme a paper towel, gimme another valium
Gimme another hour or two, hour with you

De ijzige stilte tussen hen deed haar verschrikkelijk veel pijn. Rosé voelde een afstand tussen haar Gunner, een afstand die nog nooit tussen hen was geweest, vanaf het moment dat ze elkaar ontmoet hadden al niet. Rosé dacht aan hoe ze hem ontmoet had, en hoe ze vanaf dat moment al meteen een klik voelde, het gevoel had dat ze over van alles met hem kon praten. En als het dan stil tussen was, was het een fijne stilte, voor Rosé was het dan omdat ze er van genoot bij hem te zijn, met hem te kroelen of wat ze dan ook aan het doen waren. Daarom kon ze het ook niet laten om te vragen wat hij hier kwam doen. Dat hij met een reden kwam, was een ding wat zeker is. “I tried to contact you in a myriad of ways, phonecalls, messages, even through social media – but you didn’t bug” begon Gunner zacht en het klonk heel breekbaar in Rosé haar oren. Het zat anders dan hij zei, maar toch sloeg Rosé schuldbewust haar ogen neer. “So I guess you needed some space, which I tried to give you...but I-but I can’t take it anymore Rosé – that’s why I’m here.” Rosé knikte, om aan te geven dat ze het begreep. Ze keek op en wilde haar mond open trekken, maar op het moment dat ze hem aankeek, zag ze een waterige glans in zijn ogen, wat betekende dat hij bijna moest huilen. “Don’t kick me out just yet, please.”

En dat brak haar hart in tienduizend stukjes, nog erger toen hij had gezegd dat ze officieel niet samen waren. Alle alarmbellen gingen bij haar af, want Gunner verdrietig zien, vond ze echt verschrikkelijk. Ze wilde naar hem toe rennen, hem knuffelen, zeggen dat ze hem allang had vergeven en dat alles weer moest worden zoals het was. Maar dat kon ze niet, want er was iets wat haar tegenhield. En Rosé wist wel wat dat was, namelijk het feit dat ze het nog niet hadden uitgepraat. Misschien moest ze dat dan maar eens gaan doen. “I could never throw you out….if I knew you had contacted me that much, I would’ve answered you…but I had turned off my phone since a few days ago because I figured out that if you didn’t tekst me…” En wederom sloeg Rosé haar ogen neer en slikte de brok die in haar keel was ontstaan weg “…that nobody would text me, so I didn’t see the point of keeping my phone activated.” Met die woorden stond Rosé op en liep ze naar hem toe. Hoe dichter bij ze kwam, hoe harder haar hart ging kloppen. Ondanks het verdriet dat ze nu hadden, was het gevoel van liefde voor hem in haar hart zo sterk. En toen ze dichterbij kwam, zag ze beter zijn traanachtige ogen. Hard beet Rosé op haar onderlip, ze had zelf ook het gevoel dat ze in tranen moest uitbarsten. Dat gevoel had ze al jaren niet meer gehad.

Rosé ging voor hem staan en pakte zijn handen beet. Ze moest iets doen, iets om te laten zorgen dat hij niet het gevoel had dat ze hem haatte. “I wanna hug you, and kiss you, and tell you that everything is going to be okay, but something is holding me back and I think we both know what that is right now…” fluisterde Rosé zachtjes en ze slikte. Ze sloeg haar ogen weer neer en kneep zachtjes in zijn handen. Het voelde fijn om weer contact met hem te hebben. “I had one million things planned to say to you when we would finally talk, but I just don’t know how to say them…” ging Rosé op dezelfde fluisterende toon verder “I just wanna say that I’m sorry…I’m sorry for not trusting you, even though I had no right as your unofficial girlfriend….” Terwijl ze het laatste zei, voelde ze hoe haar onderlip begon te trillen en voelde ze hoe er één enkele traan over haar wang liep. Maar die traan zei meer dan een duizend woorden.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gunner Jäger
Jägermeister
Jägermeister
avatar

PROFIELAantal berichten : 47
IC-berichten : 28
Registratiedatum : 24-06-17
Leeftijd : 18
Accounts :
-Gunner Jäger
-Typhon Reinswald
-Rafe Adler
-Delta Newton
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Elemental control
Uiterlijke leeftijd: 21
Quote: I go crazy cause here isn't where I wanna be; And satisfaction feels like a distant memory

BerichtOnderwerp: Re: ♡ Love Galore    za sep 30, 2017 10:55 pm

TAG: Rosé

Twijfelachtig, maar ergens vastberaden had hij zich naar haar kamerdeur begeven. Hij wilde het uitpraten, hopend dat ze hem kon vergeven voor het zijn van zo’n ongelooflijke onbezonnen klootzak. Toen de deur echter was opengegaan en hij met de realiteit werd geconfronteerd leek zijn tot in de details doordachte en ingestudeerde speech hem te zijn vervolgen. Compleet geëvaporeerd uit zijn neuronen—een zwarte ruimte achterlatend. Met stomheid geslagen dat hij tot in de diepste vouwen van zijn brein niets meer kon vinden had hij haar aangestaard, wat wanhopige woorden gebrabbeld, zich mentaal voor de kop geslagen doordat de zenuwen het beste van hem hadden gekregen, met als resultaat tranen die dreigden op te wellen in zijn ogen—een waterige glans achterlatend. De Duitser had zich al voorbereid op en directe afwijzing waardoor zijn spieren hem al weg wilden leiden, maar ze overrompelde hem door toestemming te geven om haar kamer binnen te komen. Dat liet hij zich geen tweede keer vertellen, wellicht was het de laatste kans die hij had om haar terug te winnen—die kon hij niet laten schieten.

Haar slanke figuur verminderde de afstand tussen hen beiden nadat ze had uitgelegd waarom ze niet had gereageerd op zijn myriade van wanhopige pogingen tot contact zoeken. Ze had haar telefoon uitgezet, niet verwachtend dat hij haar zou benaderen via elektronica; iets wat logica in zich had. Zulke kwesties moest je immers niet via een lichtgevend scherm proberen uit te praten, dat moest persoonlijk gebeuren, geen nagemaakte trillingen die je oor binnenkropen—maar alles afkomstig van de oorspronkelijke bron, misconcepties voorkomen die hij te allen tijden wilde vermijden. Een zwakke knik was zijn antwoord om zijn begrip te tonen. Vechtend om zijn ogen droog te houden keek hij toe hoe ze zijn handen in de hare nam. Haar vingers tenger en perfect vergeleken bij zijn knokkelige. “I wanna hug you, and kiss you, and tell you that everything is going to be okay, but something is holding me back and I think we both know what that is right now…” vulde haar zachte stem de ruimte. “I had one million things planned to say to you when we would finally talk, but I just don’t know how to say them…” ging Rosé op dezelfde fluisterende toon verder “I just wanna say that I’m sorry…I’m sorry for not trusting you, even though I had no right as your unofficial girlfriend….” Vervolgde ze waarna haar onderlip begon te trillen. Bij het laatste sloeg hij zijn blauwe ogen naar, vestigend op zijn klamme samengeklemde handen in zijn schoot. Hij had spijt dat hij dat gezegd had. “I am a jerk for saying that,” lachte hij zacht en triest, een spot jegens zichzelf de golflengtes strelend. “I- I wasn’t thinking clearly Rosé, I’d just watched that girl have a breakdown, I was concerned, I wanted to help her—but I inconsiderately did not take into account your part in this. How you could be worrisome considering the Hollows being out and about momentarily; I understand why you reacted the way you did,” ratelde hij in een zucht. “I was on edge when you came barging into my room with -what I perceived as then- an unreasonable attitude, I didn’t mean to snap at you like that, I didn’t mean it,” vervolgde hij terwijl hij zijn ogen wedermaal naar de hare liet glijden, de eenzame glinsterende traan op zijn netvlies brandend. Een moeilijke uitdrukking stond op zijn gezicht. Hij wilde het monster wegvegen, haar koesteren in kusjes, haar wonderschone glimlach die haar witte tanden zou ontbloten tevoorschijn toveren—maar hij kon het niet. Het was nog ongepast, ze zaten midden in een ruzie, hij kon niet naar voren springen om de traan weg te vegen—hoe graag hij dat ook wilde. “I’m terribly, sincerely sorry,” concludeerde hij uiteindelijk, zijn stem dik van de emoties halverwege brekend. Het gevecht tegen het zoute vocht en zijn oogleden was verloren.
circe


_________________

x:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Rosé Balmain
Obsessed With Jägermeister
Obsessed With Jägermeister
avatar

PROFIELAantal berichten : 38
IC-berichten : 17
Registratiedatum : 26-06-17
Leeftijd : 23
Accounts : My religion is you ::: The Countess, Olivia, Raven & Adore
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Audible Inundation x Incineration
Uiterlijke leeftijd: 25
Quote: ♡ When I'm with you I'm getting wild thoughts

BerichtOnderwerp: Re: ♡ Love Galore    zo okt 01, 2017 8:12 pm


Personally, I'm surprised you called me after the things I said, you acting like me
Acting like we wasn't more than a summer fling, I said farewell, you took it well, true
Promise I won't cry over spilled milk,  gimme a paper towel, gimme another valium
Gimme another hour or two, hour with you

De pijn die ze had gevoeld toen hij had gezegd dat ze niet officieel bij elkaar waren, had ervoor gezorgd dat ze zich zo alleen voelde. En het ergste was nog dat hij gelijk had ook. Hij had nooit gevraagd of zij zijn vriendin wilde zijn, of zij had hem nooit gevraagd of hij haar vriend wilde zijn. Rosé was er eigenlijk vanuit gegaan dat ze dat waren. Dat was stom van haar, want zo werkte het niet en ze had beter moeten weten. “I’m a jerk for saying that” zei Gunner en ze sloeg haar ogen neer “I-I wasn’t thinking clearly Rosé, I’d just watched that girl have a breakdown, I was concerned, I wanted to help her – but I inconsiderately did not take account your part in this. How you could be worrisome considering the Hollows being about and about momentarily; I understand why you reacted the way you did.” Rosé keek op en fronste eventjes, maar sloeg haar ogen toen weer neer. Ze wilde haar mond opentrekken, maar Gunner leek nog niet uitgepraat. Het leek haar beter om hem zijn zegje te laten doen, zeker omdat hij dat moeilijk scheen te vinden. “I was on edge when you came barging into my room with – what I perceived as then – an unreasonable attitude, I didnt mean to snap at you like that, I didn’t mean that.” Beschermend sloeg Rosé haar armen voor zich heen, terwijl ze naar de grond keek. Schuldgevoel overspoelde haar.

“I’m terrible, sincerely sorry” zei Gunner toen en ze zag dat hij ook begon te huilen. Oh God, nee toch. Haar hart schoot honderdduizend kanten op, brak in duizenden stukjes. Ze voelde hoe haar ogen ook vochtiger worden. Niet zozeer omdat zijzelf verdrietig was, maar omdat ze zag dat Gunner verdrietig was. Dat hij pijn had. Een zachte snik verraadde dat zij ook aan het huilen was. “Gunner, I feel so guilty right now” zei ze toen zachtjes, met een snik gesmoorde stem “You were just being yourself, your sweet and lovely self, the self that I love and encourage you to be everyday. And if I knew better, I know you would never do something like that to me…ever” Ze deed een stap dichter naar hem toe. “I can’t even tell you how sorry I am. I guess it was my insecurity, I mean, that girl was beautiful and…you know, I’m just…me. I’m so sorry.” Meer tranen begonnen over haar wangen te lopen. Ze had niet gedacht dat ze het ooit nog een keer zou doen. Huilen was iets wat ze rond haar twaalfde had uitgeschakeld. Maar Gunner pijn zien hebben, dat deed haar ook pijn.

“Is this the part where we can please make up?” snikte ze zachtjes, met een zachte smekende toon in haar stem “I want us to go back to what we were…I don’t wanna lose you over something so stupid. Over just a miscommunication.” Haar ogen vonden de zijnde weer en ze stak haar armen uit. “Please hug me” zei ze gesmoord.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gunner Jäger
Jägermeister
Jägermeister
avatar

PROFIELAantal berichten : 47
IC-berichten : 28
Registratiedatum : 24-06-17
Leeftijd : 18
Accounts :
-Gunner Jäger
-Typhon Reinswald
-Rafe Adler
-Delta Newton
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Elemental control
Uiterlijke leeftijd: 21
Quote: I go crazy cause here isn't where I wanna be; And satisfaction feels like a distant memory

BerichtOnderwerp: Re: ♡ Love Galore    ma okt 16, 2017 7:29 pm

TAG: Rosé

Met moeite had hij zichzelf uitgelegd, de aanleiding tot zijn acties, woorden blootgelegd. Hij had niet goed de consequenties van zijn acties overwogen toen hij Rosé misselijkmakend lang alleen in haar kamer had achtergelaten; het was logisch dat Rosé ongerust was geraakt met de hollows die zich momenteel overal en nergens bevonden. Wie weet was Bluebonnets verblijf wel helemaal niet zó veilig als beweerd werd, was er eentje binnengedrongen en had hem met zijn klauwen te grazen genomen. Het waren mogelijkheden die Gunner niet in overweging had genomen toen de kwetsende woorden uit zijn mond waren gekomen. Hij had haar beschouwd als een clingy jaloerse vriendin die nog niet eens officieel zijn vriendin was. Bij nader inzien door het tafereel vanuit haar perspectief te kijken had hij gezien dat hij fout zat, ze was simpelweg bezorgd wat ze dan op haar beurt had geuit in frustratie toen ze waarnam dat hij simpelweg een joint aan het doen was met een ander. In de hoop dat ze zijn reactie op de situatie ook zou begrijpen had hij alles blootgelegd waardoor zijn emoties hem leken te overwinnen, zijn stem krakend en de tranen het gevecht met zijn oogleden winnend—een strijd die aan het begin al te voorspellen was.

Hij leek echter niet de enige te zijn die diens emoties niet meer in bedwang kon houden. Met een zachte, pijnlijke blik in zijn ogen keek hij op toen er een snik van het meisje tegenover hem vandaan kwam. Ze huilde ook, iets wat alleen maar contribueerde aan de redenen dat hij in tranen was uitgebarsten. “Gunner, I feel so guilty right now” zei ze kort daarna zachtjes, haar stem gesmoord door de snikken die uit haar mond kwamen. “You were just being yourself, your sweet and lovely self, the self that I love and encourage you to be every day. And if I knew better, I know you would never do something like that to me…ever” vervolgde ze haar zinnen waarna ze de afstand tussen hen een stukje verkleinde waardoor haar tranen gedetaileerder op zijn netvlies brandden en in zijn hart leken te knijpen. “I can’t even tell you how sorry I am. I guess it was my insecurity, I mean, that girl was beautiful and…you know, I’m just…me. I’m so sorry.” Probeerde ze haar reactive uit te leggen. Met een trieste glimlach keek hij haar aan; ze was onzeker? Vond ze zichzelf dan niet mooi? Hell, Gunner vond haar even mooi als iedereen die dagelijks tonnen make-up op hun gelaat smeerden—prachtiger zelfs. “Is this the part where we can please make up?” haalde ze hem zacht snikkend uit zijn gedachtes “I want us to go back to what we were…I don’t wanna lose you over something so stupid. Over just a miscommunication.” Het duurde enkele seconden voordat het volledig tot hem was doorgedrongen wat ze zij, dat ze hem terug wilde, hem nog een kans wilde gunnen—waardoor hij niet meteen reageerde. Eventjes keek hij haar beduusd aan, maar toen ze hem vervolgens smekend vroeg om haar te knuffelen twijfelde de Duitser geen seconde langer om haar in zijn armen te nemen. Stevig drukte hij haar tegen zich aan terwijl hij zijn gezicht in haar nek verborg, met zijn hand zachtjes over haar rug wrijvend als poging haar tot rust te laten komen. Hij kon immers niet ontkennen dat de tranen die over haar wangen stroomden hem geen pijn deden. Hij kon niet eens voor zich halen of hij haar überhaupt eerder had zien huilen, ze was er zonder twijfel goed in om zich verborgen te houden onder een ijzeren schild—haar emoties daarbij inbegrepen. “You’re the most beautiful girl I’ve ever met, you’re a natural—don’t you ever doubt that alright?” sprak hij zachtjes, doelend op dat ze onzeker was geworden door Olivia haar uiterlijk en zichzelf daar mee had vergeleken. “Neither do I wanna lose you, Rosé,” vervolgde hij zachtjes, wetend dat ze het wel kon horen doordat hij zich zo dicht bij haar oor bevond. “We shoud have heard each other out before we started making assumptions,” sprak hij met een zucht terwijl hij zijn hoofd weer terugtrok zodat ze weer face-to-face stonden, de hare voorzichtig tussen zijn handen nemen. Met zijn duimen veegde hij zorgvuldig het overtollige vocht dat een weg naar beneden zocht aan de kant. Ze hadden beiden beter moeten nadenken voordat ze tot acties hadden gesprongen. Desalniettemin, van fouten maken leer je. “Are we all good now?” vroeg hij voorzichtig, zekerheid willend of het weer goed tussen hen was. Hij keek haar vragend aan met zijn rooduitgeslagen blauwe ogen, nog steeds vochtig—maar de tranen bleven achterwege.
circe


_________________

x:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Rosé Balmain
Obsessed With Jägermeister
Obsessed With Jägermeister
avatar

PROFIELAantal berichten : 38
IC-berichten : 17
Registratiedatum : 26-06-17
Leeftijd : 23
Accounts : My religion is you ::: The Countess, Olivia, Raven & Adore
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Audible Inundation x Incineration
Uiterlijke leeftijd: 25
Quote: ♡ When I'm with you I'm getting wild thoughts

BerichtOnderwerp: Re: ♡ Love Galore    di okt 17, 2017 1:42 am

Het was allebei hun fout geweest. Gunner had iets moeten laten horen en Rosé had niet zo moeten overreacten. Rosé zag dat allemaal heel duidelijk in nu, maar ze wist van zichzelf dat als ze boos was, ze eerder deed dan dat ze nadacht. En als ze goed nadacht, wist ze dat Gunner haar nooit zoiets aan zou doen. Daarom gaf ze aan hem toe hoe schuldig ze zich voelde, smeekte ze hem bijna om weer bij elkaar te komen en haar te knuffelen. Ze miste hem gewoon zo en zijn aanwezigheid hier maakte dat gevoel alleen maar erger. Het gevoel om vlakbij hem te zijn, maar om hem niet te kunnen knuffelen en kusjes te kunnen geven, voelde voor haar verschrikkelijk. Dus toen hij opstond en haar in zijn armen nam, voelde dat zo vertrouwd. Rosé legde haar hoofd tegen zijn schouder en sloeg haar armen om zijn nek. Het voelde zo geruststellend en zo fijn om zijn lichaam weer bij het hare te voelen. Zijn vertrouwde geur, zijn warmte, zijn…liefheid die helemaal op haar afstraalde en haar verwarmde. Daarom kon ze niet stoppen met huilen, Rosé had zich de afgelopen dagen zo alleen gevoeld en dat kwam er nu allemaal uit. “You’re the most beautiful girl I’ve ever met, you’re a natural – don’t you ever doubt that alright?” Ondanks dat ze nog steeds huilde, kon ze er niets aan doen, maar glimlachte ze toch.

Om zo met Gunner te staan, maakte haar helemaal rustig, zorgde ervoor dat de negatieve gevoelens van de afgelopen dagen eruit gingen. Ze had wel iemand die om haar gaf en die stond nu bij haar. “Neither do I wanna lose you, Rosé” hoorde ze hem zachtjes zeggen “We should have heard each other out before we started making assumptions.” Rosé keek hem aan, en voelde hoe hij haar tranen wegveegde. “We really should have done that indeed…it would have spared us a lot of misery” zuchtte ze zachtjes en sloeg haar ogen neer. Schuldgevoel borrelde weer omhoog, maar ze duwde het weg. Het was goed nu tussen hen – haar schuldgevoel moest dat niet verpesten. “Are we all good now?” Rosé keek weer op en keek hem aan in zijn lieve blauwe ogen, die nog steeds rood zagen. Het deed haar pijn, vreselijk veel pijn, ze wilde die tranen weggeven, zoals hij nu bij haar deed. “Yes, yes, we are…” zei ze met een klein glimlachje, terwijl ze haar neus ophaalde en zachtjes en liefdevol een kusje op zijn lippen drukte. Haar ogen staarde eventjes in de zijne, haar hand gleed zachtjes over zijn wang en wreef langs zijn oog. Hij zag er nog steeds zo moe uit. Haar andere hand liet ze in zijn hand glijden, die nog steeds perfect in elkaar leken te passen. “I’m so glad we talked it over” zei Rosé zachtjes “Because I missed you so much.”

Nogmaals drukte ze liefdevol een kusje op zijn lippen en sloeg haar armen toen weer om zijn nek heen, drukte hem dicht tegen zich aan. Zo bleef ze eventjes met hem staan. Rosé genoot er van hoe haar gedachtes weer rustig waren. Niet het constante afvragen wat hij aan het doen was, de drang om hem te bellen, om naar hem toe te gaan, want hij was hier en het was goed. Rosé kon er niets aan doen, maar ze had een glimlach op haar gezicht. Na een paar minuten zo in stilte, een fijne rustige stilte, gestaan te hebben, leunde ze weer wat terug en keek ze hem aan. “You look so tired, sweetie” zei ze toen zachtjes, met een licht bezorgde ondertoon en aaide hem zachtjes over zijn wang. “You should really get some sleep…” Eventjes keek ze naar achteren, naar haar bed en toen naar hem. “Do you wanna stay here?” Een klein glimlachje speelde weer rond haar lippen “I mean, after all those days of being apart, I’m not just gonna let you go. And I think it would still fit the both of us, unless you gained some pounds.” Met een grijns kneep ze plagend zachtjes in zijn buik.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gunner Jäger
Jägermeister
Jägermeister
avatar

PROFIELAantal berichten : 47
IC-berichten : 28
Registratiedatum : 24-06-17
Leeftijd : 18
Accounts :
-Gunner Jäger
-Typhon Reinswald
-Rafe Adler
-Delta Newton
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Elemental control
Uiterlijke leeftijd: 21
Quote: I go crazy cause here isn't where I wanna be; And satisfaction feels like a distant memory

BerichtOnderwerp: Re: ♡ Love Galore    za nov 11, 2017 8:09 pm

TAG: Rosé

De tranen hadden gevloeid en hielden zich nog steeds schichtig schuil achter de Duitser zijn oogleden, zich gereed houdend elk moment te kunnen ontsnappen indien de conservatie tussen hen twee een ommekeer zou maken. De rust begon echter langzamerhand in Gunner weder te keren nu ze de misverstanden tussen hen twee enigszins doorgrondig besproken hadden. Zijn  hartslagfrequentie begon langzaam te dalen naarmate het duidelijk en duidelijk werd dat deze ruzie niet voor eeuwig tussen hen door zou razen. Natuurlijk zou het niet om de haveklap weer terug bij het oude zijn, maar het was een begin dat er licht werd geschenen op elkanders perspectief van de situatie zodat ze in elkaars schoenen konden stappen. Opgelucht sloot Gunner zijn ogen nadat hij haar na een myriade van lange kwellende dagen weer in zijn armen kon nemen. Voorzichtig liet hij zijn hoofd schuin op de hare rusten terwijl zijn hand geruststellend over haar rug heen streek.

Desondanks hij had gevoel had dat ze nu weer op positieve termen waren wilde hij het zeker weten, de woorden uit haar mond horen rollen om nog een misverstand tussen hen te voorkomen, waar hij dan ook naar gevraagd had. Zijn hoofd rustende op de hare terugtrekkend zodat hij der kon aankijken terwijl het blauw in zijn ogen nog steeds enorm afstak tegenover de kleine rode opgezwollen adertjes in zijn harde oogvlies. “Yes, yes, we are…” bevestigde ze zijn vermoedens dat het weer goed was tussen hen, gelukkig. Een opgeluchte zucht kon hij dan ook niet onderdrukken terwijl hij der met een zwakke glimlach en nog steeds, vochtige glinsterende oogjes aankeek en hij zijn hartslagfrequentie weer voelde stijgen. Ditmaal niet van de zenuwen, noch de angst om haar kwijt te raken, maar van pure blijdschap, opluchting, en gewoon puur omdat het Rosé was. Nog voordat hij de move kon maken voelde de Duitser hoe haar zachte, tedere lippen tegen die van hem werden gedrukt. Hij beantwoordde het met een glimlach, niet terughoudend—maar ook niet te flamboyant, terwijl zijn handen willekeurig hun weg vonden naar haar gezicht die hij teder vasthield en zo nu en dan koesterend met zijn duim streelde. In de tussentijd gleed haar hand in zijn andere waar hij op zijn beurt een stevig, geruststellend kneepje in gaf. “I’m so glad we talked it over” zei Rosé zachtjes “Because I missed you so much,” gaf ze toe waarop hij instemmend knikte. “I missed you too Rosé, so, so unbelievably much,”
                   
Gunner had zijn voorhoofd tegen de hare laten rusten en zijn ogen vredig gesloten, genietend van de stilte terwijl zachtjes over haar rug streelde terwijl hij haar vasthad. Hij wist niet hoe lang ze hier nu al stonden, en hoelang ze het staan nog zouden kunnen volhouden voordat ze letterlijk in elkaars armen in slaap zouden vallen—maar hij wist wel dat hij metaforisch hier voor eeuwig zou kunnen blijven staan. Zolang Rosé er maar was, bij hem, in zijn armen, meer wenste hij niet. Het was echter Rosé die de fijne, vredige stilte tussen hen verbrak, opmerkend dat hij er, grof gezegd, als een wrak uitzag, en voorstelde dat hij wel hier kon blijven slapen. I mean, after all those days of being apart, I’m not just gonna let you go. And I think it would still fit the both of us, unless you gained some pounds.” Sprak ze waarna ze grappend zachtjes in zijn buik kneep op haar laatste punt te versterken. Hij lachte zachtjes toen hij automatisch wat dichtklapte uit instinct om zichzelf te ‘beschermen’ en gaf haar een speelse duw terug waarna hij een kus op haar hoofd drukte. “Gotta admit that I’ve had an immense number of pizzas the last couple of days, so we’ll see if it’ll fit,” grinnikte hij plagend met een snelle knipoog. “But I’d love to stay, rather yearning to stay, honestly, and cuddle up to your warm, delicate body and to feel your soft silky-esque skin beneath mine,” glimlachte hij zachtjes naar haar terwijl hij haar lief aankeek met zijn lieve puppyoogjes. Ondertussen had hij haar hand vastgepakt en trok der voorzichtig in de richting van het bed. Hell, en of hij een good night’s rest kon gebruiken met zijn liefste.
circe


_________________

x:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Rosé Balmain
Obsessed With Jägermeister
Obsessed With Jägermeister
avatar

PROFIELAantal berichten : 38
IC-berichten : 17
Registratiedatum : 26-06-17
Leeftijd : 23
Accounts : My religion is you ::: The Countess, Olivia, Raven & Adore
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Audible Inundation x Incineration
Uiterlijke leeftijd: 25
Quote: ♡ When I'm with you I'm getting wild thoughts

BerichtOnderwerp: Re: ♡ Love Galore    ma nov 20, 2017 12:06 pm

De rust was wedergekeerd en voor Rosé voelde dat zo fijn. Het was weer goed. En dat zorgde voor een veel rust in Rosé haar hoofd. De afgelopen dagen waren verschrikkelijk geweest: zich altijd maar afvragen wat hij aan het doen was, of hij aan haar dacht en of het ooit nog goed zou komen. Die vragen waren allemaal in één avond beantwoord en dat zorgde voor rust, een hoop rust. Toch kon Rosé het niet laten om die rust eventjes te doorbreken. Gunner zag er versleten uit, alsof hij dagen niet had geslapen. Ze wilde ervoor zorgen dat hij zich weer goed voelde en ze was er van overtuigd dat zij dat kon. Ze bood aan dat hij hier zou blijven. “Gotta admit that I’ve had an immense number of pizzas the last couple of days, so we’ll see if it’ll fit.” Rosé lachte zachtjes. “Is that any different then normal though?” Haar lach vulde nog een keer de kamer. Gelukkig stemde Gunner er mee in om te blijven en begon hij haar al zachtjes mee te trekken richting het bed.

Rosé stapte haar eigen bed, zodat zij bij de muur lag en wachtte netjes totdat Gunner ook in bed lag. Het was zoals altijd wel wat krapper, maar ze vond dat totaal niet erg. Gunner was lekker warm en Rosé had het altijd wel koud. Hij was letterlijk hot. Toen Gunner eenmaal bij haar in bed lag, kroop ze meteen lekker dicht tegen hem aan en sloot ze haar ogen. Opgelucht zuchtte Rosé eventjes. “Mmmm Gunner, I missed this so much” zei ze zachtjes. Het voelde zo fijn om hem zo dichtbij te hebben. “And guess what, we’re fitting, even though we both ate a shitload of pizzas.” Weer moest Rosé lachen. Zodra ze in bed lag, voelde ze de vermoeidheid over zich heen vallen, als een denkbeeldige deken. “Mmm, babe, are we going to sleep?” fluisterde ze zachtjes.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud



PROFIEL
RPG SHEET

BerichtOnderwerp: Re: ♡ Love Galore    

Terug naar boven Go down
 
♡ Love Galore
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» Snails Love[Tekeningen van tablet en andere soorten tekeningen]
» {GZ} When we hurt the ones, we love so dear.
» Warriors; Frozen rains of love..
» Letters of Love
» Cause I love the adrenaline in my veins [+ Crowcall]

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Peculiar Children :: 
Miss Bluebonnet's abode
 :: t o p f l o o r :: b e d r o o m s
-
Ga naar: