Welkom
Rules
Guide
Time line
Key words

P l o t ;
Een gewone voorbijganger zal het niet merken, maar er is iets vreemds aan de hand met het rode gebouwtje bovenop de kliffen in het kleine kustdorpje... Wat op het eerste gezicht een normale vuurtoren lijkt, vormt namelijk de ingang tot de tijdslus van Miss Bluebonnet. Niet iedereen kan de zich steeds herhalende dag in juli van 2011 binnentreden. Enkel zij die drager zijn van een recessief gen dat zich in hun DNA heeft gemanifesteerd en wat door hun aderen stroomt, zullen toegang krijgen tot de lus. Zij beschikken over een gave. Hun 'bijzonderheid' maakt het dagelijks leven voor hun niet gemakkelijk, en er ligt constant gevaar op de loer... Lees verder!

T e a m
Admin
Louise
Mentor
Lyana
Mentor
Zeal
Mentor
Sam
Mentor
Laurice
S w a p



C o u n t
#

C r e d s ;
Alle codes, teksten en afbeeldingen behoren tot de rechtmatige eigenaar of eigenaresse en mogen daarom nooit zonder toestemming gekopieerd of overgenomen worden. De site is gecodeerd en vormgegeven door Vera en wordt gehost op Actieforum. Het idee van deze RPG is gebasseerd op de boekenreeks Miss Peregrine's Home for Peculair Children van Ransom Riggs. Dit forum is getest in de volgende browsers:


15 oktober 2016



Deel | 
 

 ᴄᴏʟᴅ ᴀɴᴅ ᴄʀᴜᴇʟ

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Rinzler
Gerome's Princess
Gerome's Princess
avatar

PROFIELAantal berichten : 480
IC-berichten : 77
Registratiedatum : 19-08-17
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Program (Enhanced Combat & Gravity Manipulation)
Uiterlijke leeftijd: 20
Quote: ᴡʜɪᴘ, ᴡʜɪᴘ, ʀᴜɴ ᴍᴇ ʟɪᴋᴇ ᴀ ʀᴀᴄᴇʜᴏʀsᴇ

BerichtOnderwerp: ᴄᴏʟᴅ ᴀɴᴅ ᴄʀᴜᴇʟ   za okt 21, 2017 4:33 pm

Rinzler
De laatste dagen begon het al vroeg te schemeren. Herfst stond voor de deur. Bladeren begonnen los te laten, te verkleuren. Een sterke, noord oosten wind trok over het landschap heen. Guur, genadeloos. Moeder natuur verloor haar zachtaardigheid. Een verandering die voor Rinzler als een verassing kwam. In  zijn eigen wereld bestond zoiets als natuur en weerverschijnselen niet. Het was er eentonig. Neutraal. Wellicht wel saai.  Wellicht? Rinzler wist het wel zeker. Kleuren waren daar weinig te vinden. Bovenal was het er donker, geen zon of maan die aan de hemel stond. Geen boom of struik dat de boel opfleurde. Geen gezang van de vogels die het wakker worden aangenaam maakte. Niks van dat alles. Eens, in de vroegere tijden, had de jongen zijn wereld gemist. Nu, echter, totaal niet. Hij genoot optimaal van de dingen die aarde te bieden had. Miste geen zonsondergang, of opgang. De magische combinatie aan heldere kleuren waren een genot voor het oog. Op een zekere hoogte.
Traag bewoog Rinzler zich voort, zijn handen verborgen in de jaszakken van zijn leren jack. Zijn kin half verstopt achter een hoog opgetrokken, dichtgeritste kraag. Onder zijn bruine ogen stonden diepe, donkere kringen. Het resultaat van meerdere nachten zonder slaap. Een bezigheid dat hij weigerde, sinds hij erachter was gekomen hoe Jeremy werkelijk in elkaar zat. Een doorgeslagen, macht lustige man, die er alles voor over had om te pakken waar hij naar verlangde. Een man waarvoor hij in dienst was. Met open ogen geheel ingetuind. Als hij eerder had geweten hoe Jeremy was, dan had hij er nooit voor gekozen om hem te helpen. Nooit niet. Never niet. Maar zo was het niet gelopen. Hij was in de leugens getrapt en had tot overmaat van ramp zijn besturingssysteem aan hem gegeven. Iets wat hij onmogelijk ongedaan kon maken. In een poging zijn eigen systeem te "ontwijken", had Rinzler besloten niet langer meer te slapen. Want minder slaap betekende minder energie. Minder energie, minder actie. Wat zou Jeremy toch trots op hem zijn.
Vlak aan de rand van de kliffen hield de jongen stil. Ondanks dat de avond gevallen was, kon hij het water onder hem zien bewegen. Wild sloegen ze tegen de rotsen aan. Hij zwoor een stuk te zien afbrokkelen. Hoewel het water ongetemd was, wist het hem op een één of andere manier te kalmeren. Zijn oogleden, die al zwaar hadden aangevoeld, vielen half dicht. Oh wat slaap... Hoe fijn zou dat wel niet zijn? Onbewust wiegde zijn lichaam wat heen en weer. Nee! Vluchtig dwong Rinzler zichzelf zijn ogen te heropenen. Geen slaap! Hij wou Jeremy niet geven wat deze wilde. In beweging blijven, dat was de oplossing voor vermoeidheid. Overduidelijk afwezig wilde hij zich omdraaien, maar miscalculeerde. Zijn voet gleed langs de klif, waardoor hij zijn evenwicht verloor. Geschrokken merkte hij op hoe hij naar beneden viel, steeds verder verwijderd van vast land. Voordat hij überhaupt wat kon doen, klapte hij op het water. De kou omarmde hem, terwijl hij verder naar beneden werd gezogen. Zijn armen en benen bewogen wanhopig heen en weer, onwetend wat te doen sinds hij nooit had leren zwemmen. Maar in plaats van verder omhoog te komen zonk Rinzler verder naar beneden en moest hij hulpeloos toezien hoe de maan uit zijn gezichtsveld verdween.

♦️.♦️

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Sata Syco
Satan in kings clothing
Satan in kings clothing
avatar

PROFIELAantal berichten : 85
IC-berichten : 13
Registratiedatum : 20-08-17
Accounts : *Melvin Syco
*Heath Benton
*Sata Syco
*Alec Lund
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Emperor
Uiterlijke leeftijd: 16
Quote: You bet I'm the king.

BerichtOnderwerp: Re: ᴄᴏʟᴅ ᴀɴᴅ ᴄʀᴜᴇʟ   ma okt 23, 2017 10:25 pm

SATA SYCO
Normaal zou hij niet de deur uit gaan. Het werd immers verboden om de deur uit te gaan, maar vandaag wilde hij toch wel eens zien wat er allemaal aan de hand was. Hoe het gebied hier eruit zag buiten de plaatjes die je op google kon vinden. Die waren toch niet zo leuk. Dus hij kon beter gewoon rustig zelf op verkenning gaan. Iedereen zou hem toch helpen als hij wilde, dus dat was ook makkelijk geregeld. Hij pakte zijn warme jas, die hij aan trok over zijn nette kleren. Hij kon natuurlijk niet als een slons naar buiten gaan, zelfs als men hem hier de dag erna vergaten. Het kon nog altijd getweet worden door mensen binnen het huis. Vandaar dat hij er al piekfijn uit zag als hij zijn kamer verliet. De enige uitzondering was als hij vanuit de douches ging, want dan waren zijn haren dus nog niet gestyled. Maar dat zou wel snel veranderen als hij wat betere dingen had om zijn haar daar al te bewerken. Dan kon hij het echt al een stuk beter uit dat hokje komen. Hij kon het niet laten om daarbij iets te grijnzen. Oh wat jammer dat dat was geëindigd. Maar er was niks aan te doen, hij kon hem ook niet zomaar opzoeken. Hij rekte zich uit en stapte rustig de deuren uit van het huis, het pad aflopend. Het centrum leek hem niet zo interessant, eerder de natuur die hier was. De zee. Vroeger gingen ze zo vaak naar het strand, dit voor Melvin die dan met het water bezig kon zijn en ook met Maybel, die ongeveer dezelfde krachten als Melvin bleek te hebben. Hij had meer de kant van zijn andere vader gekregen helaas. Hem kwam het goed uit, daar niet van, maar het was wel vreselijk om het van hém te hebben. De relatie tussen hem en Matthew was immers nooit goed geweest. Wie noemt zijn jongetje nou Sata? Dat betekende immers Princes. Bastard. Maar over het algemeen had hij wel goede herinneringen bij het strand dus dat maakte eigenlijk niet heel erg veel uit, het ging gewoon om het idee. Hij liep dan ook over het strand heen terwijl hij de geur van de zoute zee in zich op nam. Zo vaak kwamen ze niet meer bij de zee, ook de afgelopen jaren niet meer. Dat was best wel heel erg jammer als hij eerlijk was, maar aan de andere kant zou dat niet meer dan vechten worden tussen hem en zijn vader. Het was de harde waarheid en dat zou hij met alle macht willen vermijden. Het liefste zijn vader nooit meer zien en dat was ook een wederzijds gevoel van de ander af. Helaas had hij een stalkerbroertje en hij zou Maybel ook niet alleen willen laten. Maybel was zo goed als de enige waar hij echt was zoals hij was. Voor iedereen was hij gewoon een geweldige vent die prachtig eruit zag, maar Maybel wist zijn donkerste geheimen en zijn grootste problemen. Zijn aandacht werd echter getrokken toen hij iets zag vallen van de klif. Het leek op een.. mens? Oh voor fucks sake, hij zou nu wel iets moeten doen niet waar? Hij trok zijn jas uit en gooide die op het strand, waarna hij het water in rende en onder water dook. Zo snel als hij kon zwom hij naar de plek waar hij de persoon had zien vallen, waarna hij even rond keek. Geez, ook dit nog. Hij nam een diepe ademteug, waarna hij onderwater ging en zijn ogen opende. Het zoute water prikte in zijn ogen, maar wat moest hij anders? Hij zag vaagjes de persoon, waar hij de arm van vast greep en hij omhoog begon te zwemmen. Eenmaal boven nam hij een grote ademteug en hoestte hij iets, waarna hij naar de persoon keek die hij zojuist bovenwater had gebracht. Talk about being lucky. Hij pakte de jongen wat beter vast zodat deze wat beter boven water kon blijven en niet zomaar weer kopje onder zou gaan. Zou wel wat beter zijn dan alleen bij zijn arm vasthouden. ”Everything alright?” vroeg hij hijgend aan de ander terwijl hij trappelend zichzelf en de ander bovenwater probeerde te houden. Hij hoopte maar dat de jongen nog bij zinnen was, anders had hij een nog veel groter probleem dan hoe het nu al was. En geez, wat was het water verschrikkelijk koud. Het beste zou zijn om zo snel mogelijk uit het water te gaan en opwarmen, voordat ze allebei onderkoeld zouden raken.

Tag: Rinzler


_________________
It's good to be the king
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Rinzler
Gerome's Princess
Gerome's Princess
avatar

PROFIELAantal berichten : 480
IC-berichten : 77
Registratiedatum : 19-08-17
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Program (Enhanced Combat & Gravity Manipulation)
Uiterlijke leeftijd: 20
Quote: ᴡʜɪᴘ, ᴡʜɪᴘ, ʀᴜɴ ᴍᴇ ʟɪᴋᴇ ᴀ ʀᴀᴄᴇʜᴏʀsᴇ

BerichtOnderwerp: Re: ᴄᴏʟᴅ ᴀɴᴅ ᴄʀᴜᴇʟ   di okt 24, 2017 11:59 am

Rinzler
Van alles kon Rinzler zich geen ergere dood voorstellen dan dit; verdrinken. De druk rondom hem werd enkel groter, terwijl de hoeveelheid zuurstof die hij bij zich had met de seconde slonk. Hij vocht om boven te komen, in zoverre dat hij de kou nog niet eens echt door had. Maar alle moeite die hij erin stak bood geen vooruitgang. Al zijn energie verspild voor niks. Maar waarom zou hij nog naar boven willen komen? Wat voor nut zou het hebben om langer door te gaan. Jeremy zou hem simpelweg weer gaan gebruiken. Meer doden zouden gaan vallen en er was niets wat hij ertegen kon doen. Wellicht was de dood wel een betere optie. Die ene zin wat door zijn hoofd schoot bracht zijn ledematen tot een stilstand. Niet langer trappelde hij meer, hij legde de strijdbijl naast zich neer. Rinzler zag geen andere uitgang. Niemand die rond dit tijdstip nog bij de zee zou zijn en het zou zien. Er was geen ontkomen aan. Verslagen sloot de jongen zijn ogen, en voelde hij hoe het laatste beetje lucht uit zijn longen ontsnapte. Het leven leek aan hem te ontglippen maar dat was slechts een bekend gevoel.
Ineens, ergens ver weg, voelde hij een grip dat zich om zijn arm sloot. Met moeite, met een sprankje energie, wist Rinzler zijn ogen half te openen. Voor eventjes, maar er was iemand. Wacht, wat? Onverwachts kwam er verandering in de zaak. Ze gingen omhoog, in plaats van omlaag. En toen kwam het verlossende gedeelte; zuurstof! Zijn lichaam reageerde meteen nadat het boven water uit kwam. Al proestend en hoestend kwam er water naar buiten zetten, terwijl zijn longen lucht begon in te nemen. De realisatie dat dit geen dood was, maar dat hij was gered kwam pas enkele seconden later inzetten. Pas op het moment dat hij een stem hoorde; "Everything alright?" Was alles oké? Ja en nee. Rinzler zocht naar zijn stem, dat ruw aanvoelde. Verdomme. Dit was werkelijk een geluk bij een ongeluk. Hij wilde zich opgelucht voelen. Hij wilde blij zijn en een gat in de lucht springen maar het idee van Jeremy bedrukte de pret. Terwijl hij nog wat na hoestte, gaf hij eens een knik. ,,Yes, yes I'm fine," antwoorde hij schor. Ho eens even. Die stem... Sata? Het zou toch niet. Direct richtte hij een blik op de jongen en ondanks dat het donker was, herkende hij de blonde lokken. Een glimlach verscheen rondom zijn lippen. ,,How does it come, that everytime we meet, we get wet?" vervolgde Rinzler met een grijnsje. Hij wilde de boel wat opluchten, even vergeten in wat voor kut positie ze wel niet zaten. Oh hoe zwaar dit voor de jongen moest zijn. ,,I apologize for this time though. It was an accident and I can't swim." Dit kon hij meteen maar even toegeven, dan scheelde dat weer. Nu pas drong het door hoe koud het water wel niet was. ,,Tell me what to do, because we need to get out of here. Well, at least you." Desondanks hij geen verstand had van zwemmen, en dat hij de zwakkere in deze positie was, gaf hij meer om het leven van Sata dan om zijn eigen. ,,If I'm too heavy just let go."

♦️.♦️

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Sata Syco
Satan in kings clothing
Satan in kings clothing
avatar

PROFIELAantal berichten : 85
IC-berichten : 13
Registratiedatum : 20-08-17
Accounts : *Melvin Syco
*Heath Benton
*Sata Syco
*Alec Lund
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Emperor
Uiterlijke leeftijd: 16
Quote: You bet I'm the king.

BerichtOnderwerp: Re: ᴄᴏʟᴅ ᴀɴᴅ ᴄʀᴜᴇʟ   di okt 31, 2017 9:01 pm

SATA SYCO
Gelukkig kwam er meteen een reactie van de ander af en begon de jongen water uit te proesten. Thank god, anders had hij met een veel groter probleem gezeten. Dit omdat hij dan eerst de ander naar de kant moest brengen en dan nog zou moeten beademen ook voordat de hersenen al te weinig zuurstof hadden gekregen. Dus dat was al duidelijk dat hij hierbij al opgelucht genoeg was. Anders was het nog een hele trip geweest en hij had niet geweten hoe hij het anders had opgelost. Hier naartoe zwemmen was al een hele trip en was al vermoeiend geweest, daarnaast had je de kou die nu ook een beetje op zijn lichaam begon te slaan. Wat een stom gedoe. ,,Yes, yes I’m fine,” klonk er schor van het water van de jongen af. Wat? Had hij hem nog niet herkend? Hoe kon hij zijn redder in nood nou niet herkennen? Zonder hem was de jongen immers totaal verdronken en was het helemaal niks meer geweest. Dan was hij gewoon dood als hij niet naar buiten was gegaan ondanks dat het eigenlijk helemaal niet mocht in verband met de hollows. De jongen begon echter iets te glimlachen, waarop Sata hem even vragend aan keek. ,,How does it come, that everytime we meet, we get wet?” Was dat het enige waar de ander aan dacht? Volgens hem waren er nu even eerst andere prioriteiten dan even friendly hier zitten midden in het water want ook zijn benen werden best wel heel erg moe. Trappellen op zich was al zwaar in het water, laat staan terwijl je ook nog eens bezig bent om een ander boven water te houden. Maar het was ook een beetje stom om niet te reageren niet waar? ”Well, I think our bodies just like each other when we’re wet.” sprak hij met een schaapachtige glimlach. Hij kon er niets aan doen, het moest toch wel gezegd worden. ,,I apologize for this time though. It was an accident and I can’t swim.” Oh het werd ook echt alleen maar beter of niet dan? Hij hijgde even terwijl hij even zijn ogen sloot en hen boven probeerde te houden. ,,Tell me what to do, because we need to get out of here. Well, at least you.” klonk er van de ander af, waardoor hij even zachtjes zuchtte. Zijn krachten lieten hem dat natuurlijk denken, het was waarschijnlijk niet eens zo bedoeld zoals hij het wilde. Hij had nu al zoveel moeite gedaan om de ander naar boven te halen. ,,If I’m too heavy just let go.” klonk er van de ander, waarop hij gewoon koppig zijn hoofd schudde en hij wat naar achteren leunde zodat hij de ander beter boven het water kon halen terwijl hij rustig richting de kant begon te zwemmen. ”I’ve already been through so much, so I won’t give up now.” sprak hij tegen de ander, ietwat hijgend, terwijl hij moeizaam begon te zwemmen. ”Just alternate your legs and move them up and down in the water if you’d please.” sprak hij even moeilijk. Dat zou iets meer snelheid gaan leveren dan als hij alleen bezig zou zijn, dat zou vreselijk zijn want zoveel kracht had hij toch helemaal niet.

Tag: Rinzler


_________________
It's good to be the king
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud



PROFIEL
RPG SHEET

BerichtOnderwerp: Re: ᴄᴏʟᴅ ᴀɴᴅ ᴄʀᴜᴇʟ   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
ᴄᴏʟᴅ ᴀɴᴅ ᴄʀᴜᴇʟ
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Peculiar Children :: 
I n n d y r
 :: c l i f f s
-
Ga naar: