Welkom
Rules
Guide
Time line
Key words

P l o t ;
Een gewone voorbijganger zal het niet merken, maar er is iets vreemds aan de hand met het rode gebouwtje bovenop de kliffen in het kleine kustdorpje... Wat op het eerste gezicht een normale vuurtoren lijkt, vormt namelijk de ingang tot de tijdslus van Miss Bluebonnet. Niet iedereen kan de zich steeds herhalende dag in juli van 2011 binnentreden. Enkel zij die drager zijn van een recessief gen dat zich in hun DNA heeft gemanifesteerd en wat door hun aderen stroomt, zullen toegang krijgen tot de lus. Zij beschikken over een gave. Hun 'bijzonderheid' maakt het dagelijks leven voor hun niet gemakkelijk, en er ligt constant gevaar op de loer... Lees verder!

T e a m
Admin
Louise
Mentor
Lyana
Mentor
Zeal
Mentor
Sam
Mentor
Laurice
S w a p



C o u n t
#

C r e d s ;
Alle codes, teksten en afbeeldingen behoren tot de rechtmatige eigenaar of eigenaresse en mogen daarom nooit zonder toestemming gekopieerd of overgenomen worden. De site is gecodeerd en vormgegeven door Vera en wordt gehost op Actieforum. Het idee van deze RPG is gebasseerd op de boekenreeks Miss Peregrine's Home for Peculair Children van Ransom Riggs. Dit forum is getest in de volgende browsers:


15 oktober 2016



Deel | 
 

 Everything's white but it's blacker than I know

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
Ga naar pagina : 1, 2  Volgende
AuteurBericht
Typhon Reinswald
a-mean-o acid
a-mean-o acid
avatar

PROFIELAantal berichten : 86
IC-berichten : 55
Registratiedatum : 14-07-17
Leeftijd : 18
Accounts : -Typhon Reinswald
-Rafe Adler
-Gunner Jäger
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid:
Uiterlijke leeftijd:
Quote:

BerichtOnderwerp: Everything's white but it's blacker than I know   zo jul 30, 2017 9:01 pm

TAG: -

Op een rustig tempo liep hij door de bruisende straten van het centrum. Zowel bekende als onbekende gezichten flitsten aan hem voorbij terwijl hij in de richting van de drogist liep. De zon scheen volop en bracht een redelijk aangename tempratuur met zich mee waardoor velen al snel hun zomeroutfit uit de kast trokken. Typhon daarentegen liep nog steeds met een lange spijkerbroek en leren jas, maar honestly, het was prima te doen. Iedereen deed gewoon te vroeg alsof het hoogzomer was, terwijl het zelden echt warm was op deze plek.

Na een tijdje te hebben gelopen kwam hij aan bij de drogist en duwde de deur open om binnen te treden. Hij kwam hier voor zogenoemde arnica zalf of tabletten, in ieder geval iets wat van de plant afkomstig was. Hij had er zelf nog nooit van gehoord, maar ging ervanuit dat ze zo’n homeopathisch goedje hier vast wel te verkrijgen zou zijn. Na het incident met Jinn waarbij hij net niet gewurgd was door zowel zijn slangen als hijzelf, had hij wel forse blauwe plekken bij zijn nek er aan overgehouden. Sommige waren redelijk bedekt door de tattoos in zijn nek, maar de meeste waren overduidelijk zichtbaar. Het mooiste was dat de duidelijkste blauwe plekken ongetwijfeld van vingers afkomstig waren. Hierdoor had hij de afgelopen week vaak lacherig wat vragen gekregen of hij misschien ‘choke kink’ had, of de opmerking dat hij vast een wilde nacht had gehad. Op het begin kon hij er op zich wel om lachen aangezien hij hoogstwaarschijnlijk precies hetzelfde had gezegd als het bij iemand anders was geweest, maar begon het nu toch aardig zat te worden. Nu de blauwe plekken er echter onderhand al een week zaten en alleen maar erger kleurden en alle kleuren van de regenbouw aannamen had hij wat research gedaan naar hoe je ze sneller weg kon krijgen. Schijnbaar hielpen arnica producten bij het versnellen van het genezingsproces, dus gaf hij dat maar een kans. Daarnaast was z’n pakje sigaretten bijna op dus moest hij hoe dan ook de stad in, want zonder kon hij niet.

Zijn ogen gleden over de schappen waar wel duizend zalfjes, tabletjes, spraytjes en noem maar op leek te staan. Hij zuchtte diep, totaal niet de organisatie erin ziend. Er was gewoon teveel en enige verbinding tussen de producten zag hij niet. Uiteindelijk besloot hij zich naar een medewerker te begeven omdat hij vreesde dat hij hier anders nog een paar uur zou staan zoeken; zelfs als het recht voor zijn neus stond. Hij tikte de dichtstbijzijnde medewerker aan waardoor deze zich omdraaide en hem een vragende blik toewierp. “Arnica stuff, have you got something like that? Doesn't matter what, just something.” vroeg hij. Het jonge meisje leek hier pas net te werken wat te merken was aan haar zenuwachtige en ongemakkelijke houding, maar desondanks ging ze toch voor hem zoeken naar de producten bij de schappen waarbij hij haar volgde. Na een tijdje te hebben gezocht vertelde ze hem dat ze het niet kon vinden, maar dat ze het zou navragen bij haar collega’s of het wel in het assortiment zat. Als antwoord gaf Typhon haar een kort knikje en blikte vervolgens op zijn telefoonscherm toen ze van hem weg liep om de tijd te checken. Great. Hij had gedacht snel die zooi te kunnen halen en een pakje sigaretten om hem vervolgens weer te smeren, maar nee, het zat weer tegen. Met een diepe geïrriteerde zucht leunde hij tegen een schap aan om het wachten wat comfortabeler te maken, zijn telefoon daarbij zeker niet in zijn zak latend. Hij hoopte maar dat hij niet voor niets hoefde te wachten anders liep hij hier echt zijn tijd te verdoen.

circe


_________________




V O I C E
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jinn Suthcliff
Leviathan
Leviathan
avatar

PROFIELAantal berichten : 151
IC-berichten : 112
Registratiedatum : 04-12-16
Leeftijd : 20
Accounts : ~Jinn, Tissa, Elesis, Haythel, Zeal, JR, Seji, Gerome, Namida, Link, Jeremy, Penelope, Laxus, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Snake Manipulator
Uiterlijke leeftijd: 17 years
Quote: I'm not living for you, I'm just living so chill with your games.

BerichtOnderwerp: Re: Everything's white but it's blacker than I know   ma jul 31, 2017 11:43 am



You’re so delusional.


Met een irritatie van hier tot tokyo liep Jinn door het dorp heen. Ja het was warm. De zon hing hoog in de lucht en zorgde ervoor dat men de neiging kreeg om minder aan te doen. Maar zoals al wel vaker is vermeld; is Jinn niet zo’n persoon als andere mensen. Hij had zich dikker aangekleed dan ooit. De zwarte beany gleed over zijn blonde haren heen, hij had een dikke trui aan gedaan en een lange broek. Hij had nog een extra sjaal omgedaan en vervolgens een mondkapje voorgedaan, waarna een zonnebril op zijn neus werd gedrukt om ervoor te zorgen dat ook zijn gezicht bedekt was. Hij deed had leren handschoenen aangetrokken en zoals altijd lagen er een dozijn slangen rond zijn bovenlichaam gewikkeld. Maar hij had dit niet allemaal gedaan omdat hij het koud had of dat hij zijn huid wou beschermen tegen de hitte. Zeker niet. Hij deed het om te voorkomen dat anderen zijn huid zagen. Na het gevecht met Typhon was de zwarte huid niet weg getrokken. Jinn had gehoopt dat de huid met de tijd zou afbrokkelen en zijn oude huid terug zou komen, maar hij was nu al een paar weken verder en er was geen greintje verandering te bekennen. De huid was wel eens weer sterker dan zijn oude huid, maar hij wou het niet voor eeuwig blijven dragen. Immers kreeg hij meer rare blikken dan ooit en leken de mensen wel voor hem weg te schieten als een kat die in het nauw werd gedreven. Jinn had kunnen weten dat de huid niet vanzelf weg ging. Immers had hij vroeger medicatie ervoor gekregen die de huid had bedekt met een iets menselijker uitziende huid. Jinn had gehoopt dat hij niet door het stof moest gaan om de medicatie te zoeken, maar het leek erop dat hij toch veel moeite ervoor zou moeten doen.

Na heel wat onderzoek te hebben gedaan en heel wat slangen richting het lab gezonden te hebben naar het lab van zijn vader, kwam hij er eindelijk achter wat het goedje was wat hem hielp met het herstellen van zijn huid. Het goedje bestond uit meerdere componenten, maar de belangrijkste component was xtc. Had Jinn ooit van het goedje gehoord? Nee. Dit was de eerste keer dat hij het hoorde en hij ging er vanuit dat hij het goedje vast bij de drogist kon halen. Immers had hij het ingenomen als medicatie. En dat was de reden waarom Jinn het dorp in liep. Op zoek naar de dichtstbijzijnde drogist.. Hij liet zijn slangen de weg wezen. Die hadden de route voor hem uitgestippeld. Na even lopen kwam hij tot een halt voor zijn bestemming. Het was maar goed dat hij de temperatuur van zijn lichaam tot enige zin kon beheren, net zoals een slang dat kon, anders stond hij nu al lang te zweten door het warme weer en de vele kleding die hij aan had.

Jinn moest wat moed bijeen roepen. Hij hield er niet van om mensen om hulp te vragen en al helemaal niet om sociaal te zijn, maar nu moest hij wel. Langzaam liep Jinn de drogist binnen. Meteen keken verschillende mensen raar op zodra ze zijn uiterlijk zagen. Jinn keek de drogist rustig rond en liet een paar slangen de zoektocht voortzetten naar de medicatie die hij nodig had. Rustig liep Jinn verder de drogist binnen en kwam al snel de welbekende jongen tegen. Typhon. De blauwe plekken die hij in zijn hals zag, deden hem in enige zin goed. Maar Jinn was er ook niet ongeschonden vanaf gekomen. Hij voelde zijn oog zo nu en dan nog brandden en de huid van zijn gezicht was nog altijd druk druk bezig met herstellen van het knagende zuur dat hem had geraakt. Alhoewel Typhon hem hoogstwaarschijnlijk ook op zou merken, nam Jinn de moeite niet om aandacht aan hem te besteden. Ze waren beter af zonder elkaar. Daarbij was Jinn hier niet gekomen om een gezellig gesprek aan te gaan. Hij was hier gekomen voor zijn medicatie die zijn slangen overigens niet zo snel leken te kunnen vinden. Jinn besloot daarom maar een stapje uit zijn comfortzone te doen en sprak een medewerkster aan. ”Can you show me where the xtc is?” vroeg hij zonder enige emotie in zijn stem en zonder enig besef van wat hij zojuist had gevraagd.

{OOC: Feel free om de medewerkster npc te spelen, misschien kan het dezelfde zijn die Typhon juist aan het helpen was c’:



_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t86-jinn-suthcliff
Typhon Reinswald
a-mean-o acid
a-mean-o acid
avatar

PROFIELAantal berichten : 86
IC-berichten : 55
Registratiedatum : 14-07-17
Leeftijd : 18
Accounts : -Typhon Reinswald
-Rafe Adler
-Gunner Jäger
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid:
Uiterlijke leeftijd:
Quote:

BerichtOnderwerp: Re: Everything's white but it's blacker than I know   ma jul 31, 2017 2:32 pm

TAG: -

Na even op zijn telefoon te hebben gezeten stopte hij het device weer terug in zijn broekzak. Als je ze nodig had om te wachten leek het altijd alsof alles op je timeline veel saaier dan het is als je even snel op je telefoon keek terwijl je eigenlijk geen tijd had. Het duurde niet lang voordat zijn blik viel op een bepaald persoon, de reden waarom hij hier überhaupt stond te wachten op een of ander gaar product waarvan het nog maar de vraag was of het daadwerkelijk zou werken. Het was Jinn, nog erger ingepakt in dikke kleren dan hijzelf. Je zou onderhand denken dat het midden in de winter was als je alleen naar zijn outfit zou kijken. Daarnaast had hij nog steeds de zwarte huid die plotseling tijdens hun gevecht tevoorschijn was gekomen, en natuurlijk zaten er weer tig slangen om zijn lijf heen gewikkeld. Ja, het zag er best warm uit, maar hoe dan ook—niet zijn probleem. Desondanks kon Typhon niet ontkennen dat hij wel nieuwsgierig was naar wat Jinn hier kwam doen aangezien zijn slangen zo te zien al vol opzoek waren naar een bepaald product. Maar om het nou te gaan vragen? Dat ging hem te ver.

Na een tijdje kwam het jonge meisje terug met een doosje tabletjes in haar handen, waar gelukkig iets in de zin van arnica op geschreven stond. Hij had dan toch niet voor niets lopen wachten, gelukkig. Typhon nam het doosje van haar over met een bedankje en zette zijn weg richting de kassa waarbij hij langs Jinn in het gangpad liep. Even keek hij zijn rivaal in de ogen aan toen ze elkaar passeerden, maar zei geen woord tegen hem. Het was maar beter om niets te zeggen zodat er ook niets uitgelokt kon worden, anders kon hij beter twee pakjes van die tabletjes meenemen in plaats van een.

“Can you show me where the xtc is?” ving Typhon nog net op voordat hij het gangpad uit was. Meteen proestte hij even en hield vervolgens uit verbijstering halt, maar ook uit nieuwsgierigheid. Hoorde hij nou goed dat dat slangenjong in een drogisterij vroeg of ze hem de xtc konden aanwijzen? In een fucking drogisterij. Qua vechten had hij de blonde jongen zwaar onderschat, maar qua kennis over drugs had hij hem toch wel wat hoger ingeschat. Hoewel, hij probeerde hij toen wel de walm van zijn joint te ontwijken, maar toch; het leek hem dat menig mens wel wist dat een drogist geen xtc verkocht? Met een grijns uit puur leedvermaak draaide de getatoeëerde jongen zich weer om zodat hij het tafereel kon bekijken, echt moeite doend om niet in lachen uit te barsten. Dat zou hij hoogstwaarschijnlijk later nog wel doen, maar hij wilde toch eerst zien hoe hij zichzelf uit deze gênante situatie ging redden. Arm meisje, ze werkte hier pas net en er vroeg nu al een freak met een zwart schubbenhuid omhelst door slangen of ze hem de xtc kon aanwijzen.  

Geamuseerd keek Typhon toe hoe de medewerkster wit was weggetrokken en Jinn beduusd aankeek, overduidelijk aan het zoeken naar haar woorden. Zo te zien wist ze in ieder geval meer over drugs dan Jinn deed. “I’m sorry, but I don’t think I can help you with that….ehm..stuff sir,” stamelde ze ongemakkelijk en durfde hem onderhand niet recht in zijn ogen aan te kijken. “We don’t really, uhm yeah, sell illegal drugs here sir…..you should go see someone else for that stuff, I’m sorry,” vervolgde ze ongemakkelijk, niet goed wetend hoe ze met de situatie om moest gaan—wat begrijpelijk was. Typhon daarentegen vond de sensatie heerlijk om naar te kijken. Hij was een rasechte sensatieknakker. “Asking for xtc at a drugstore,” mompelde hij zachtjes op een spottende toon tegen niemand in het bijzonder, meer tegen zichzelf omdat hij niet geloofde dat Jinn daar echt om gevraagd had. Typhon kon het niet laten om toch even luidop te lachen want honestly, wie maakte nou elke dag mee dat iemand in de drogisterij vroeg of ze hem de xtc konden aanwijzen? Hij zou er bijna spontaan zelf gaan werken om zulk soort mensen uit te kunnen lachen, bijna. Hoofdschuddend met nog een zachte lach draaide hij zich om en ging in de rij staan bij de kassa, zich oprecht afvragend of Jinn überhaupt wel wist wat xtc was. Zijn lieve spionnetjes leken het in ieder geval niet te weten.
circe


_________________




V O I C E
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jinn Suthcliff
Leviathan
Leviathan
avatar

PROFIELAantal berichten : 151
IC-berichten : 112
Registratiedatum : 04-12-16
Leeftijd : 20
Accounts : ~Jinn, Tissa, Elesis, Haythel, Zeal, JR, Seji, Gerome, Namida, Link, Jeremy, Penelope, Laxus, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Snake Manipulator
Uiterlijke leeftijd: 17 years
Quote: I'm not living for you, I'm just living so chill with your games.

BerichtOnderwerp: Re: Everything's white but it's blacker than I know   ma jul 31, 2017 4:23 pm



You’re so delusional.


Dood serieus vroeg Jinn naar de xtc. Het leek hem toch wel dat het product te vinden was in de drogisterij. De andere spullen die hij nodig had waren hier immers ook te vinden. De andere spullen hadden zijn slangen echter al meteen gevonden. De xtc daarentegen konden zijn slangen niet meteen vinden. Jinn moest daarom wel uit zijn comfortzone treden en sprak de medewerkster aan die zonet Typhon had geholpen. De jongen was hem voorbij gelopen, maar had hem niks gezegd. Beiden leken ze blij te zijn met een contactverbod. Niks zeggen was het beste, want de volgende keer zou het gevecht echt tot de dood zijn. Terwijl Typhon verder liep, richtte Jinn zich op de medewerkster en vroeg haar naar xtc.

Meteen was er gelach te horen. Jinn hoefde niet om te kijken om te weten dat het van Typhon was. Jinn klemde zijn kaken op elkaar. Dit was vast door de manier waarop Jinn er uit zag. Hij had het kunnen weten dat Typhon erover zou gaan lachen. Jinn probeerde het opzij te zetten en richtte zich op de jongedame. Hoe het ook wendde of keerde; hij had dat spul nodig. Dus misschien zou hij, nadat hij de xtc en alle andere componenten eindelijk had, zich nog richtte op Typhon en hem nog een opmerking naar zijn hoofd toe smijten. Hier zou hij niet ongeschonden vanaf komen.

Het meisje waaraan Jinn de vraag had gesteld werd wit en keek Jinn beduusd aan. Jinn trok een wenkbrauw op. Kwam het door de manier waarop hij eruit zag? Of kwam het door wat hij had gevraagd? Had ze het wel kunnen verstaan? Voordat Jinn het kon herhalen begon het meisje stotterend antwoord te geven. . “I’m sorry, but I don’t think I can help you with that….ehm..stuff sir,” stamelde het meisje ongemakkelijk en durfde hem niet aan te kijken. Jinn keek haar verward aan. Was het door zijn uiterlijk? Waarom deed ze in hemelsnaam zo moeilijk? “We don’t really, uhm yeah, sell illegal drugs here sir…..you should go see someone else for that stuff, I’m sorry,” legde ze verder uit. Jinn keek haar verbaasd aan. ”Illegal?” herhaalde hij met enige verbazing in zijn stem. Dat verklaarde waarom hij het niet kon vinden, maar waarom was het illegaal? En waarom deed ze zo moeilijk?

“Asking for xtc at a drugstore,” hoorde hij Typhon mompelen. Nou ja. Hij niet. De slangen gaven die informatie aan hem toe. Vervolgens begon de jongen weer te lachen. Jinn keek kort over zijn schouder naar de jongen en gaf hem een vernietigende blik vanachter zijn zonnebril. Oh als hij die jongen toch eens wat aan kon doen. Dat kon hij, maar hij had juist tegen zichzelf gezegd om de situatie niet nog eens te laten gebeuren. Immers zou hij niet met de huidige problemen staan als hij het had gedaan. Hij volgde de jongen kort die zich aansloot bij de rij bij de kassa. Jinn richtte zich de rest van zijn boodschappenlijstje. Ruw liep hij langs de medewerkster heen. Iets wat het meisje niet verdiende, maar hij kon het niet helpen. Zijn irritatie speelde erg op.

Jinn liep naar de schappen waar de slangen hem zeiden waar de overige componenten lagen en nam deze vervolgens mee naar de kassa. Eenmaal bij de kassa aangekomen zag hij al geen Typhon meer staan. De jongen was vast al lang en breed vertrokken. En ergens moest Jinn dat graag willen, maar Typhon’s gemompel had hem aan het denken gezet. Kennelijk had Jinn naar een product gevraagd wat illegaal was, maar kennelijk wist Typhon precies wat het was. Zou de jongen dan ook weten hoe hij er aan kon komen? Jinn betaalde voor zijn producten en eindigde uiteindelijk met een tas vol medicijnen buiten. Als hij het zou weten zou hij denken dat hij één of andere meth producent was. Het was raar hoe dicht dat bij de realiteit was. Immers zou hij zijn eigen medicatie moeten maken.

Eenmaal buiten keek Jinn meteen rond. Zo op een eerste opzicht zag hij de jongen niet. Fuck. Meteen liet hij een paar slangen de weg verkennen en zo kreeg hij al snel te horen dat Typhon nog wel in de buurt was. Jinn beval de slang om Typhon tegen te houden. Zo zou de slang voor Typhon tot een halt komen. Jinn zou Typhon niet aanvallen, maar hij hoopte wel dat Typhon zou stoppen met lopen. Jinn begon sneller te lopen en zag uiteindelijk Typhon weer in het zicht. Hij snelde erop af en kwam achter hem tot een halt. ”Typhon. I think you can help me,” zei Jinn. Jinn was zeker geen persoon die om hulp vroeg en al helemaal niet aan een jongen die hij eerder nog had willen vermoorden, maar op het moment leek Typhon de enige te zijn die hem kon helpen.



_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t86-jinn-suthcliff
Typhon Reinswald
a-mean-o acid
a-mean-o acid
avatar

PROFIELAantal berichten : 86
IC-berichten : 55
Registratiedatum : 14-07-17
Leeftijd : 18
Accounts : -Typhon Reinswald
-Rafe Adler
-Gunner Jäger
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid:
Uiterlijke leeftijd:
Quote:

BerichtOnderwerp: Re: Everything's white but it's blacker than I know   ma jul 31, 2017 10:40 pm

TAG: -

Typhon grinnikte zachtjes terwijl hij in de rij stond en Jinn verbaasd het woordje ‘illegal’ hoorde herhalen. Wat deed hij in hemelsnaam met zijn leven dat hij dat niet wist? Leefde hij onder een steen of zo? Hoe dan ook, not his problem, not his business. Hij wist vrijwel zeker dat Jinn hem al aardig wat negatieve blikken had toegeworpen bij het horen van zijn lach. Niet veel later stond Typhon vooraan bij de kassa, vroeg nog om een pakje sigaretten, en rekende vervolgens zijn producten af. Soms dacht hij er wel over na om te stoppen met roken e.d. als hij moest afrekenen, maar zonder gaan lukte het hem ook niet. Hij had er simpelweg niet genoeg motivatie voor om te stoppen waardoor het niet lukte. Nadat hij zijn wisselgeld terugkreeg stopte hij het terug in zijn portemonnee en verliet de drogist met zijn producten die hij in zijn jaszakken wist te verbergen.

Op zijn gemak liep hij dezelfde weg terug als hij heen was gekomen, de straat nog steeds even druk als op de heenweg. Het enige was er niet op de heenweg was en wel op de terugweg waren de slangen die ineens rondom zijn voeten begonnen te kronkelen. What the fuck? Hij hoefde er niet eens over na te denken van wie ze afkomstig waren, al helemaal niet omdat hij hem zonet nog tegen het lijf was gelopen. Maar waarom die slangen hem ineens lastig vielen en zelf tot stilstand leken te dwingen? Was Jinn dan zo snel op zijn teentjes getrapt dat hij al helemaal opgefokt raakte doordat Typhon moest lachen om zijn domme actie? “Get away from me fucking snakes,” zei hij geïrriteerd tegen de beesten en probeerde over ze heen te stappen, maar vertraagde hem wel dergelijk. Nadat de slangen waren verschenen duurde het niet lang voordat hij de beruchte stem achter zich hoorde. ”Typhon. I think you can help me,” luidde het wat Typhon tot stilstand bracht. Vroeg hij hem nou om hulp terwijl ze een tijdje geleden nog elkaar nog probeerden te wurgen en verbranden? Een frons stond op zijn gezicht terwijl hij zich omdraaide, al wel een vermoeden hebbend waarmee de blonde jongen hulp nodig had.

“Don’t make me laugh Jinn,” zei hij met een grinnik en haalde zijn haar uit zijn ogen met zijn hand. “Oh wait—you already did,” vervolgde hij lachend, het niet kunnen laten om hem toch iets uit te dagen desondanks hij er de vorige keer niet zonder kleurscheren vanaf was gekomen. Hij kon er namelijk nog steeds niet over uit dat het slangenjong daadwerkelijk om xtc had gevraagd bij een drogist. Zo nu en dan wierp hij een blik naar beneden, de slangen die zich rondom hen bevonden in de gaten houdend. Hij vertrouwde die beesten voor geen haar, al helemaal niet na hun incident. “But why exactly should I help you?” vervolgde hij terwijl hij zijn hoofd weer optilde en Jinn aankeek waarbij hij zijn linkerwenkbrauw vragend optrok. Typhon was wel benieuwd of hij een reden had waarom hij hem zou willen helpen na hun vorige ontmoeting. Misschien als er wat voor hem in zou zitten, anders moest hij er toch wel even over nadenkenken.
circe

_________________




V O I C E
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jinn Suthcliff
Leviathan
Leviathan
avatar

PROFIELAantal berichten : 151
IC-berichten : 112
Registratiedatum : 04-12-16
Leeftijd : 20
Accounts : ~Jinn, Tissa, Elesis, Haythel, Zeal, JR, Seji, Gerome, Namida, Link, Jeremy, Penelope, Laxus, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Snake Manipulator
Uiterlijke leeftijd: 17 years
Quote: I'm not living for you, I'm just living so chill with your games.

BerichtOnderwerp: Re: Everything's white but it's blacker than I know   di aug 01, 2017 11:57 am



You’re so delusional.


Hoe graag Jinn het niet wou, hij moest wel. Hij moest Typhon om hulp vragen. Hij kende niemand anders die hem kon helpen. En Jinn was niet sociaal genoeg om snel iemand anders te vinden. Zo had hij zijn slangen op de jongen afgestuurd. Enkel om de jongen tot een halt te dwingen. Meteen een halt werd het niet, maar de slangen wisten hem gelukkig te vertragen. Jinn liep zo snel mogelijk naar de jongen toe en sprak de jongen aan waarmee de jongen tot een halt kwam. Typhon draaide zich om een keek Jinn met een frons aan. Jinn hield zijn blik emotieloos zoals altijd. Hij kon zich wel voorstellen dat het raar moest zijn voor Typhon dat Jinn hem om hulp vroeg, maar Jinn kon echt naar niemand anders. Anders had hij dat allang gedaan.

“Don’t make me laugh Jinn,” begon Typhon. Hij grinnikte en haalde een lok haar uit zijn zicht. “Oh wait—you already did,” vervolgde Typhon ongestoord en lachte opnieuw. Jinn balde zijn handen tot vuisten. God wat moest hij nu moeite doen om die jongen niet weer aan te vallen. De slangen kregen door hoe Jinn zich voelde en begonnen alweer dreigend te happen naar Typhon, maar zodra Jinn dat door had, beval hij ze om tot rust te komen. Jinn moest zijn trots maar inslikken in de hoop dat dat genoeg zou zijn voor Typhon om hem te helpen. Typhon’s blik ging eveneens kort naar de slangen. Hij leek de slangen niet te vertrouwen. Terecht. Als het aan de slangen lag, zou hij binnen nu en een paar minuten al weer worden aangevallen.

Jinn keek op zodra de jongen hem aankeek. “But why exactly should I help you?” vroeg Typhon. Een vraag die Jinn had zien kunnen aankomen. Toch had hij niet meteen een antwoord klaar liggen. Immers wist hij niet zo goed waarom Typhon hem moest helpen. Jinn deed een stap in de richting van de jongen. ”You’re the only one I know who can help me with this. If I don’t get the xtc, then I will keep these dark scales for a longer amount of time,” legde Jinn uit. ”And that’s in none of our adventance,” voegde Jinn eraan toe. Hij duidde hierop het feit dat de zwarte schubben sterker waren. Als Typhon hem nog eens op zijn nummer wou zetten kon hij dat beter doen als Jinn zijn oude huid terug had. Dan was hij zwakker. Jinn probeerde hem hiermee uit te lokken. Hij ging er niet vanuit dat er nog een gevecht tussen hen kwam. Hij wou zichzelf daarvan weerhouden, maar als Typhon het nog eens wou proberen, dan had hij een grotere kans van slagen als Jinn zijn oude huid terug had.

{OOC: flut sorry qq



_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t86-jinn-suthcliff
Typhon Reinswald
a-mean-o acid
a-mean-o acid
avatar

PROFIELAantal berichten : 86
IC-berichten : 55
Registratiedatum : 14-07-17
Leeftijd : 18
Accounts : -Typhon Reinswald
-Rafe Adler
-Gunner Jäger
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid:
Uiterlijke leeftijd:
Quote:

BerichtOnderwerp: Re: Everything's white but it's blacker than I know   di aug 01, 2017 1:43 pm

TAG: Jinn

Een scheve lach stond op zijn lippen toen hij toekeek hoe Jinn zijn vuisten balde na zijn lullige opmerking, die hij zelf eigenlijk wel mooi gemaakt vond. Zijn glibberige vrienden begonnen al weer naar zijn lichaam te happen met hun lange giftanden waar Typhons gezicht wel even van vertrok, slangen waren echt niet zijn ding. Hij had verwacht dat ze hem weer zouden bijten omdat hij hun leider in de grond trapte, maar tot zijn verbazing kalmeerden ze en hielden zich koest. Bijzonder.

Nadat Typhon aan Jinn gevraagd had waarom hij hem überhaupt zou willen helpen, niet vragend met wat aangezien ze beiden wel wisten dat Typhon al wist wat Jinn van hem begeerde. De jongen verkleinde de afstand tussen hen door een stap in zijn richting te nemen, waarschijnlijk in de hoop extra tot hem door te kunnen doordringen. Hij leek die xtc wel heel graag te willen als hij zijn trots er voor opzij wilde zetten, en dat voor iemand die niet eens leek te weten wat het überhaupt was. Vreemd. ”You’re the only one I know who can help me with this. If I don’t get the xtc, then I will keep these dark scales for a longer amount of time,” legde Jinn uit. ”And that’s in none of our adventance,” vervolgde hij. Typhon keek hem tamelijk rustig aan in zijn gifgroene irissen die nog steeds omringd waren door het zwarte oogwit. De getatoeëerde jongen trok zijn wenkbrauw op toen hij dat uitlegde. Ergens had hij gelijk dat het ook niet in zijn voordeel zou zijn als Jinn zijn zwarte huid zou behouden, hij had ongetwijfeld gemerkt dat hij sterker was na zijn transformatie. Stel dat ze nog een keer in een gevecht zouden raken dan was hij er waarschijnlijk geweest omdat zijn zuur niet enorm veel effect leek te hebben op het zwarte pantser. “How come you know you need it in order for your former skin to return, but do not even know what the hell it actually is?” sprak hij, toch willen wetend waar zijn onwetendheid vandaan kwam. “I mean, even a twelve-year-old seems to have more knowlegde about drugs than you. You don’t simply buy xtc at a drugstore boy,” vervolgde hij en kon het niet laten een gemene vergelijking erbij te gooien, een spottende ondertoon zijn stem strelend. Hij wist wel hoe hij aan xtc zou kunnen komen voor hem, maar ergens vond hij het riskant dat zomaar aan hem te geven. Jinn leek niet eens te weten wat voor spul hij achterover gooide. Straks lag hij nog dood in zijn kamer omdat hij per ongeluk teveel tabletjes xtc had genomen door zijn onwetendheid, en dan had Typhon het weer gedaan als men erachter kwam. Nee, hij ging hem eerst maar even uithoren—en dan zal hij wel zien of hem ermee wilde helpen. Anders liep hij maar wat langer rond met zijn zwarte pantser.

OOC;; Hij was niet flut hoor, no worries sweetheart <3. Kon er genoeg mee c:
circe

_________________




V O I C E
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jinn Suthcliff
Leviathan
Leviathan
avatar

PROFIELAantal berichten : 151
IC-berichten : 112
Registratiedatum : 04-12-16
Leeftijd : 20
Accounts : ~Jinn, Tissa, Elesis, Haythel, Zeal, JR, Seji, Gerome, Namida, Link, Jeremy, Penelope, Laxus, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Snake Manipulator
Uiterlijke leeftijd: 17 years
Quote: I'm not living for you, I'm just living so chill with your games.

BerichtOnderwerp: Re: Everything's white but it's blacker than I know   di aug 01, 2017 2:34 pm



You’re so delusional.


Jinn had niet verwacht dat Typhon hem meteen zou helpen en hem met open armen zou ontvangen. Nee hij had geweten dat hij een goede reden moest hebben voor Typhon om hem te helpen. Uiteindelijk besloot Jinn maar de waarheid te zeggen en zei hij hem dat hij het nodig had om zijn vorige huid terug te krijgen. Typhon keek hem rustig aan. Jinn keek hem emotieloos terug aan zoals hij altijd deed. Typhon leek echter niet geheel overtuigd te zijn door Jinn’s woorden. Jinn voelde irritatie op komen. Wat kon hij nog meer doen om Typhon te overtuigen?

“How come you know you need it in order for your former skin to return, but do not even know what the hell it actually is?” vroeg Typhon. Jinn trok een wenkbrauw op. Deed die informatie er echt toe? Typhon was nog niet klaar met zijn praatje. “I mean, even a twelve-year-old seems to have more knowlegde about drugs than you. You don’t simply buy xtc at a drugstore boy,” voegde Typhon aan zijn woorden toe met een spottende ondertoon. Jinn klemde zijn kaken op elkaar. Hij kreeg de neiging om een opmerking terug te smijten en zo het bekvechten aan te gaan, maar de laatste keer dat hij dat deed waren ze geëindigd in een gevecht en dat wou Jinn nu juist voorkomen. In plaats van een opmerking te geven zweeg hij daarom. Hij vroeg zich af of hij Typhon moest toevertrouwen met de informatie over zijn verleden. De jongen leek te willen weten hoe Jinn wist dat hij de xtc nodig had. Jinn beet zachtjes op de binnenkant van zijn wang. Er was geen andere weg dan het Typhon te vertellen.

”I used to get medication that would bring my former skin back, but I got that medication from my parents who made it themselves,” begon Jinn met zijn verhaal. Hij voelde nieuwe woede opkomen bij het praten over zijn ouders. In enige zin was dat ook te horen in zijn woorden. ”However, I ran away from them so I can’t get the same medication. I’ve figured out what components I need to make the medication myself. And xtc is one of them,” legde Jinn uit. Hij probeerde zijn stem emotieloos te laten klinken, maar praten over zijn ouders deed wat met hem. Hij probeerde het zo goed mogelijk te verbergen. De woede die hij voelde jegens de twee mannen die hem hadden geadopteerd om hem vervolgens de rug toe te keren en haast te misbruiken. ”So, do you feel like helping me?” vroeg Jinn uiteindelijk.

{OOC: gelukkig maar ^^"



_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t86-jinn-suthcliff
Typhon Reinswald
a-mean-o acid
a-mean-o acid
avatar

PROFIELAantal berichten : 86
IC-berichten : 55
Registratiedatum : 14-07-17
Leeftijd : 18
Accounts : -Typhon Reinswald
-Rafe Adler
-Gunner Jäger
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid:
Uiterlijke leeftijd:
Quote:

BerichtOnderwerp: Re: Everything's white but it's blacker than I know   di aug 01, 2017 4:11 pm

TAG: Jinn

Typhon zag hoe Jinns kaken begonnen aan te spannen na zijn opmerking, de spanning duidelijk door heel zijn lichaam. Een sluw grijnsje speelde op Typhons gezicht, een gevoel hebbend dat hij hem het liefst ter plekke weer aanvloog met zijn slangen—maar gezien hij de xtc nodig leek te hebben zich toch maar inhield. Want zoals hij zelf al had gezegd: Typhon was de enige die hij kende die hem wellicht van xtc kon voorzien. Dan moest hij hem dus te vriend zien te houden, voor zover dat kon. Hem wederom aanvallen zou daar niet echt bij helpen.

”I used to get medication that would bring my former skin back, but I got that medication from my parents who made it themselves,” vertelde de blonde jongen dan toch maar met pijn en moeite zijn verhaal, met wat leek een onderdrukte woedende ondertoon. Jinn liet enige emotie zien? Gevoelig onderwerp. Er was dus iets wat omtreft zijn ouders waardoor hij die medicatie niet meer kon krijgen. ”However, I ran away from them so I can’t get the same medication. I’ve figured out what components I need to make the medication myself. And xtc is one of them,” vervolgde hij om te verklaren waarom hij precies xtc nodig had. Typhon was even stil maar liet zijn blik niet van die van Jinn wijken. “Why’d you run away?” vroeg hij uiteindelijk, voor de verandering oprecht interesse tonend. Compleet de vraag negerend of hij hem nu zou willen helpen nadat Jinn dat verteld had. Het leek hem niet dat je zomaar van je ouders wegrende als je op zo’n manier afhankelijk van ze was, en je -zover Typhon had weten op te maken uit wat Jinn hem verteld had- überhaupt door ze geaccepteerd werd inclusief je bijzonderheid. Typhon haatte het dat zijn ouders hem hun rug hadden toegekeerd vanwege zijn bijzonderheid aangezien hij daarvoor een best hechte band met zijn ouders had. Al helemaal omdat hij nooit van plan was geweest hen te schaden met het zuur dat hij kon opwekken, ze vertrouwden simpelweg hun eigen zoon niet, en dat deed hem pijn. In zijn ogen was hij namelijk qua persoon niet veranderd, hij had alleen een extraatje erbij gekregen wat dat niet aantastte. Maar daar dachten zij blijkbaar anders over. Typhon hoopte maar voor Jinn dat hij een goede reden had voor het wegrennen, anders kon hij fluiten naar zijn xtc en moest hij het maar bij zijn ouders gaan halen. Hij zou er namelijk niet tegen kunnen als Jinn de mogelijkheid om contact te kunnen hebben met je ouders als iets vanzelfsprekends zag, en het hem dus niet gunnen.

“And how do I know that you are aware of the exact amounts for this weird medicine?” vroeg hij aan hem waarbij hij zijn wenkbrauw op trok. “Your snakes did not even tell you that you couldn’t buy xtc at the drugstore. If they told you the amounts, I would highly question whether they are right or not—if I were you,” vervolgde hij en blikte vervolgens op de slangen die Jinns zijde nooit leken te verlaten, tenzij ze aanvielen natuurlijk. Degene om zijn nek leek zelfs daaraan vastgeplakt te zijn. Het zou Typhon niets verbazen als Jinns nek enorm wit was omdat de zon daar nooit de kans kreeg om te schijnen.
circe

_________________




V O I C E
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jinn Suthcliff
Leviathan
Leviathan
avatar

PROFIELAantal berichten : 151
IC-berichten : 112
Registratiedatum : 04-12-16
Leeftijd : 20
Accounts : ~Jinn, Tissa, Elesis, Haythel, Zeal, JR, Seji, Gerome, Namida, Link, Jeremy, Penelope, Laxus, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Snake Manipulator
Uiterlijke leeftijd: 17 years
Quote: I'm not living for you, I'm just living so chill with your games.

BerichtOnderwerp: Re: Everything's white but it's blacker than I know   di aug 01, 2017 5:30 pm



You’re so delusional.


Met grote tegenzin legde Jinn de situatie min of meer uit. Hij zei het enige wat nodig was. Hij wou niet ingaan op zijn ouders of zijn verleden voor die kwestie. Hij haatte het dat hij emotie liet zien. Dat de woede richting zijn ouders weer de overhand dreigde te pakken. En het leek er haast op alsof Jinn daar niks tegen kon doen. Woede werd vermengd met zijn stem. Typhon zou dat hoogstwaarschijnlijk ook merken, maar Jinn probeerde het te negeren. Als Typhon het nu waagde om een opmerking te maken over zijn ouders, dan was hij er geweest. Jinn wou er niet over praten. Hij had Typhon het antwoord gegeven op de vraag en hoopte dat dat voldoende was. Om daarachter te komen vroeg hij aan Typhon of hij hem ging helpen.

Een antwoord kreeg hij niet. Jinn trok een wenkbrauw op. De jongen bleef hem aankijken, maar gaf geen antwoord. Jinn kreeg de neiging om een verontwaardigde reactie te geven, maar hield zich nog altijd in. “Why’d you run away?” vroeg Typhon. Een vraag die Jinn zeker niet had zien aankomen. Zijn ogen verwijde zich. En dan leek het ook nog alsof Typhon oprecht interesse in het antwoord had. Jinn week zijn blik af. Moest hij daar echt antwoord op geven? Wou Typhon daar echt antwoord op hebben? Maakte de reden nog uit? Het heden zou er niet door veranderen. Hij zou toch nog die xtc nodig hebben. Jinn zweeg. Hij durfde het niet. Hij voelde zich er zwak onder. Hij voelde enige opluchting toen bleek dat dat niet de enige vraag was die Typhon stelde.

“And how do I know that you are aware of the exact amounts for this weird medicine?” klonk het. Jinn keek op en keek Typhon aan. . “Your snakes did not even tell you that you couldn’t buy xtc at the drugstore. If they told you the amounts, I would highly question whether they are right or not—if I were you,” vervolgde de jongen en knikte kort richting de slingen. Jinn kreeg de kans om te herstellen. De emotieloze blik kwam terug in zijn ogen. ”It was hard enough to find out what components I need to make the medication. I don’t know the measurements, but I have to try something. I can’t stay like this for too long or I’ll kill people without the intention of wanting to,” maakte Jinn duidelijk.

Hij keek Typhon recht aan. Hij probeerde zo sterk mogelijk in zijn schoenen te staan terwijl hij het besluit had genomen om de jongen toch toe te vertrouwen met de informatie over zijn ouders. Jinn zette nog een stap in Typhon’s richting. Dit meer om te voorkomen dat een andere Peculiar toevallig langs liep en het verhaal zou oppikken. Niet iedereen hoefde dit te weten en als Typhon het in zijn hoofd kreeg om het door te vertellen, dan zou Jinn dat direct weten en zou hij niet bang zijn om Typhon ter dood terecht te stellen.

”My parents we’re beloved people and very good parents, but as soon as their beloved son changed into a snake manipulator they weren’t so beloved anymore. They tried to take my powers away so I would return to my old self again, but I refused it since this is my true form. So I ran away, knowing that they will never understand the way I feel with my power and that they will never accept it,” legde Jinn zo emotieloos mogelijk uit, maar toch was er enige emotie te bekennen in zijn stem. Haat, woede, wraak. Geen greintje spijt of verdriet. Zeker niet. Hij zou het allemaal zo weer doen.



_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t86-jinn-suthcliff
Typhon Reinswald
a-mean-o acid
a-mean-o acid
avatar

PROFIELAantal berichten : 86
IC-berichten : 55
Registratiedatum : 14-07-17
Leeftijd : 18
Accounts : -Typhon Reinswald
-Rafe Adler
-Gunner Jäger
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid:
Uiterlijke leeftijd:
Quote:

BerichtOnderwerp: Re: Everything's white but it's blacker than I know   di aug 01, 2017 7:23 pm

TAG: Jinn

Met zijn hazelkleurige ogen boorde hij in de gifgroene van Jinn terwijl hij op een antwoord op zijn vraag wachtte. De blonde jongen had echter zijn ogen iets verwijd nadat Typhon gevraagd had waarom hij was weggerend; het kwam onverwachts. Jinn week dan ook zijn blik af waardoor Typhon het gevoel kreeg dat hij zijn emotieloze muur niet goed omhoog kon houden op dat moment. Iemands ogen kon je immers het beste lezen qua emotie, waar Jinn hem nu de mogelijkheid van ontnam. Ergens kon Typhon het wel begrijpen. Van het hele verhaal wat Jinn had verteld had hij er maar een klein stukje uitgefilterd en was daarop dieper ingegaan, en laat dat dan ook net het persoonlijkste stukje zijn. Hij ging er vanuit dat het voor Jinn nogal onlogisch klonk waarom hij daar naar gevraagd had, maar voor Typhon was het belangrijk om te bepalen of hij degene tegenover hem überhaupt wel wilde helpen.

Op zijn eerste vraag kreeg Typhon echter niet meteen antwoord, Jinn koos ervoor om langs de gevoelige vraag te zeilen en zich meteen op de tweede te storten. Blijkbaar lag het in twijfel trekken van zijn slangen toch iets minder gevoelig. ”It was hard enough to find out what components I need to make the medication. I don’t know the measurements, but I have to try something. I can’t stay like this for too long or I’ll kill people without the intention of wanting to,” antwoordde hij nadat Typhon zich had afgevraagd of hij wel wist hoeveel er in het goedje zou moeten. Niet dus. “Like me?” stelde hij uiteindelijk vast, doelend op het laatste stukje. De getatoeëerde jongen zuchtte diep, niet goed wetend wat hij ermee aanmoest. Gewoon hem de xtc geven en het hem zelf maar laten uitzoeken, of het hem niet geven zodat hij ook niet per ongeluk teveel tegelijkertijd innam? Daarnaast, wat kon Jinn hem nou eigenlijk schelen? Maar toch. Misschien moest hij hem gewoon maar een bepaalde hoeveelheid geven, en gewoon niet meer?

”My parents we’re beloved people and very good parents, but as soon as their beloved son changed into a snake manipulator they weren’t so beloved anymore. They tried to take my powers away so I would return to my old self again, but I refused it since this is my true form. So I ran away, knowing that they will never understand the way I feel with my power and that they will never accept it,” verklaarde Jinn waarom hij was weggerend van zijn ouders nadat er even een korte stilte had geheerst. Zo snel als Jinns zijn emotieloze en kille blik zonet weer had opgezet, zo snel was deze weer verdwenen toen hij nogmaals over zijn ouders begon. Normaal raakten de verhalen van anderen Typhon niet echt, het interesseerde hem simpelweg niet omdat hij er niets mee te maken had. Hij vond het dan wel kut voor ze, maar meer niet. Hij kon niet echt met ze meeleven omdat hij zich simpelweg niet goed in anderen kon verplaatsen en hun gevoelens dus niet kon delen. Maar bij wat Jinn hem vertelde was het anders. Hij kon zichzelf herkennen in het verhaal van Jinn. Er waren natuurlijk wel wat verschillen, maar in principe viel het op hetzelfde neer. Typhons ouders accepteerden hem niet zoals hij was waardoor hij nu geen contact meer met ze had, en hetzelfde gold voor Jinn. Het verschil was alleen dat Typhons ouders hem zelf hadden weggejaagd omdat ze bang voor hem waren terwijl die van Jinn het een stapje verder namen waardoor hij zelf geforceerd was te vluchten. Typhon zuchtte diep nadat Jinn dat verteld had en probeerde zijn haar uit zijn gezicht te vegen terwijl er helemaal geen haren in zijn gezicht zwierven, een slechte gewoonte die hij uitvoerde als hij gespannen raakte.

Hij twijfelde of hij Jinn zou vertellen dat zijn ouders hem ook de rug toe hadden gekeerd, zonder pardon in de steek gelaten. Peinzend keek hij de blonde jongen die voor hem stond moeilijk aan; de frons die normaal op zijn gezicht getatoeëerd leek was afwezig. Uiteindelijk besloot hij om zijn mond maar te houden over zijn eigen verleden, ook al hadden ze wat dat betreft aardig was gemeen. Het leek hem nogal merkwaardig om er uit het niets over te beginnen omdat er geen specifieke reden voor was; hijzelf werd immers niet geforceerd om zichzelf bloot te leggen omdat hij iets nodig had. Jinn liet hij echter niet met rust met de vragen. “Is that why you think you are better off with just your snakes?” vroeg hij hem, zich kunnen herinneren dat hij dat de vorige keer ergens had laten vallen voordat ze elkaar in de haren vlogen. “Because your parents basically betrayed you?” vervolgde hij om zijn vraag te verduidelijken. Het begon meer op een kruisverhoring te lijken waarbij Typhon wilde graven tot het diepste punt in plaats van even snel vragen waarom hij eigenlijk xtc nodig had.
circe

_________________




V O I C E
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jinn Suthcliff
Leviathan
Leviathan
avatar

PROFIELAantal berichten : 151
IC-berichten : 112
Registratiedatum : 04-12-16
Leeftijd : 20
Accounts : ~Jinn, Tissa, Elesis, Haythel, Zeal, JR, Seji, Gerome, Namida, Link, Jeremy, Penelope, Laxus, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Snake Manipulator
Uiterlijke leeftijd: 17 years
Quote: I'm not living for you, I'm just living so chill with your games.

BerichtOnderwerp: Re: Everything's white but it's blacker than I know   di aug 01, 2017 9:08 pm



You’re so delusional.


Tactisch ontweek Jinn de vraag over zijn ouders. Hij wou er niet over praten. Hij snapte dat Typhon het antwoord kon op bevelen. Immers had hij iets wat Jinn wou hebben, maar eerst probeerde Jinn zich weer een beetje te herstellen. Zo begon hij met het beantwoorden van de laatste vragen van Typhon. Het vertrouwen in zijn slangen nam zeker niet af. Hij vertrouwde meer dan hij ooit een mens waarschijnlijk zou vertrouwen. Zijn slangen deden alles voor hem wat voor hen mogelijk was. Het lab binnen glippen en op zoek gaan naar de medicatie en vervolgens de componenten van de medicatie was al moeilijk genoeg. De slangen hadden geen tijd gehad om verder te zoeken naar de hoeveelheden van elk component. Die informatie lag ook ver weg gestopt in documenten in het archief. Een plek dat al helemaal goed was afgesloten. Daarbij waren de wezens daar veel beter voorbereid op het bovennatuurlijke. Ze hadden speciaal metalen kluizen ontwikkeld waar geen enkele kracht kon heen kon. Jinn’s slangen dus ook niet. Jinn dacht er zelf ook niet te veel van. Hij moest de medicatie hebben. Maakte de hoeveelheid per component echt uit? Misschien werkte het wel langer hoe meer hij nam.

Jinn legde dan ook aan Typhon uit dat het hem niet uitmaakte. Hij moest de medicatie hebben. Anders gingen er doden vallen die hij zelf niet in de hand had. “Like me?” stelde Typhon vast. Jinn trok een wenkbrauw op, waarna hij een zucht slaakte en weg keek. Als je goed oplette zag je dezelfde duistere damp zijn mond verlaten die eerder zijn mond had verlaten tijdens het gevecht. De damp zou enkel erger worden en ook uiteindelijk tussen zijn schubben vandaan komen. Als hij er niks aan zou doen, dan zou de damp dodelijk worden en iedereen vermoorden die het inademde. Jinn wou dat ten allen koste voorkomen. Anders moest hij de lus meteen verlaten terwijl hij nog geen andere plek had gevonden in zijn zoektocht ernaar. En nee. Nee hij wou Typhon niet vermoorden. Als hij dat had gewild, had hij het al wel gedaan. Typhon moest zich dat ook realiseren. Jinn ging niet op de woorden. Hij liet het er maar bij en richtte zich op zijn volgende woorden. Het herstellen van zijn houding leek een verloren zaak te zijn. Het maakte niet uit hoe of wanneer, maar als hij over zijn ouders begon, dan kwam de woede met alle agressie weer terug. Hij kon er niks aan doen. Als Typhon het opmerkte kon hij er maar beter van genieten, want vaak liet Jinn niet zo zijn emoties zien. Jinn vertelde over zijn ouders. Nog steeds liet hij veel details er buiten, maar Typhon hoefde dan ook zeker niet alles te weten. Typhon zuchtte na zijn woorden. Jinn snapte niet waarom, maar zweeg. Hij wou erover ophouden. Hij wou gewoon die xtc krijgen en bezig gaan met het maken van de medicatie. Voordat het te laat was.

Echter leek Typhon niet van plan te zijn om te stoppen. Hij leek van de macht te houden die hij in zijn handen hield. Van de touwtjes die hij kon trekken om Jinn zijn verleden te laten vertellen. “Is that why you think you are better off with just your snakes?” vroeg Typhon vervolgens. Jinn’s ogen vernauwden zich. Hij kon zich nog herinneren hoe hij eerder had gereageerd op de opmerking over zijn slangen. Hij had voor een moment zwak geleken. Was dit het moment dat Typhon de oude wond opende en er zout in gooide? Hij kon het maar beter laten. Maar er was iets anders. Typhon leek oprecht interesse te tonen. Lag er een gedachte achter? Iets wat Jinn later pijn kon doen? “Because your parents basically betrayed you?” verduidelijkte Typhon zijn vraag. Jinn keek voor een moment met op elkaar geklemde kaken weg. Moest dit nu echt? Jinn richtte zijn blik terug op Typhon. Overduidelijk stond hij op het puntje om zijn kalmte te verliezen en de jongen opnieuw aan te vliegen. Nee hij hield er zeker niet van om zo over zijn verleden te praten. ”Yes, yes it is,” bevestigde Jinn stug. ”My own fucking brother is here to take me back to my father so they can still remove my powers! It doesn’t matter where I go, they will still go after me. That’s how much they hate me,” sneerde Jinn.

Hij was niet zozeer boos op Typhon. Zeker niet. Hij was boos op zijn ouders, op zijn bloedeigen broer. Iedereen die hij ooit had vertrouwd in zijn leven had zijn rug naar hem toegekeerd. En ja dat deed pijn. Dat veroorzaakte de woede ook. Jinn probeerde zijn uiterste best te doen om kalm te blijven. Om de woede weg te halen. Maar hij had geen flauw idee hoe. Hij slikte uiteindelijk en weerhield zich ervan om meer frustratie te uiten in zijn woorden. Hij moest tot rust komen. Uiteindelijk sloot hij zijn ogen kort en wist hij zichzelf enigszins te herstellen door terug te denken aan de trainingen die hij ironisch genoeg van zijn vader had gehad. Zodra Jinn zijn ogen opende, richtte hij zijn blik strak op Typhon. Inmiddels waren er ook andere gedachten door zijn hoofd geraasd. [color=#9ff04f]”Is you’re relationship with your parents similar?”[/color=#9ff04f] vroeg Jinn toen plots. Hij had de puzzelstukjes in zijn hoofd op z’n plek kunnen leggen. Het was een logische conclusie die Typhon met de vragen had kwijtgespeeld. Jinn was dan misschien niet sociaal, maar zeker wel slim en dacht altijd logisch na.



_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t86-jinn-suthcliff
Typhon Reinswald
a-mean-o acid
a-mean-o acid
avatar

PROFIELAantal berichten : 86
IC-berichten : 55
Registratiedatum : 14-07-17
Leeftijd : 18
Accounts : -Typhon Reinswald
-Rafe Adler
-Gunner Jäger
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid:
Uiterlijke leeftijd:
Quote:

BerichtOnderwerp: Re: Everything's white but it's blacker than I know   vr aug 04, 2017 1:56 am

TAG: Jinn

Een antwoord op zijn constatering kreeg hij niet, in ieder geval niet in woorden. Jinn trok in tegenstelling zijn wenkbrauw op, zuchtte, en wendde vervolgens zijn blik van hem af wat het oogcontact verbrak. Een donkere damp kroop uit Jinns mond waar Typhons blik meteen op viel, het herkennend van het gevecht tussen hen beiden, die ontstaan was nadat de getatoeëerde jongen hem aardig had opgefokt. Een lichte frons speelde met zijn wenkbrauwen, had hij hem weer kwaad gemaakt? Of was het gewoon een bijwerking van zijn zwarte pantser aangezien hij zich daar in beide gevallen over beschikte? Intussen had Typhon zelf ook een diepe zucht geslaakt terwijl hij de verschillende opties overwoog, proberend tot de conclusie te komen wat hij zou doen. Een peinzende blik rustte op zijn gelaat.

In plaats van Jinn uit zijn lijden te verlossen door stoppen met doorvragen en antwoord te geven op de vraag of hij hem nou wilde helpen met xtc of niet, probeerde Typhon nog dieper in zijn ziel te graven. Typhon keek Jinn recht aan met zijn hazelkleurige ogen terwijl hij wachtte op een antwoord, benieuwd of hij de reden van zijn gedrag goed beredeneerd had. Hij kreeg een wantrouwende blik van Jinn toegeworpen terwijl het stoom nog net niet uit zijn oren leek te komen. Hij was overduidelijk niet blij dat hij basically geforceerd werd om zijn verleden bloot te leggen voor iemand die hij eigenlijk amper kende omdat hij iets van hem nodig had. Wat begrijpelijk was, maar dat weerhield Typhon er niet van om het alsnog te doen.
”Yes, yes it is,”bevestigde Jinn stug zijn vraag. ”My own fucking brother is here to take me back to my father so they can still remove my powers! It doesn’t matter where I go, they will still go after me. That’s how much they hate me,” vervolgde hij waardoor Typhons wenkbrauwen verrast omhoog schoten, niet verwacht hebbend dat het zo erg was dat zelfs zijn broer op hem afgestuurd werd. "That…” begon hij, zoekend naar de juiste woorden. "Sucks,” vervolgde hij zijn woorden—overduidelijk de juiste niet gevonden. Typhon was geen ster in het geruststellen -of iets dergelijks- van anderen, zeker niet als het via woorden moest. Daarnaast was hij ook met stomheid geslagen, wie was in hemelsnaam zijn broer? En waarom zou je bloedeigen broer daaraan meewerken? Bezat hij dan zelf niet over een kracht, of had hij deze simpelweg afgestaan aan zijn ouders in tegenstelling tot Jinn? Typhon kon überhaupt niet meer op Jinns achternaam komen, laat staan dat hij zich zou kunnen voorhalen wie zijn broer was.

Onbewust staarde hij naar Jinn terwijl hij twijfelde of hij hem zou vertellen dat hij een soortgelijke relatie had met zijn ouders op enkele punten na, en een tikkeltje minder erg dan die van Jinn. Hij legde zich echter niet graag bloot, zelfs niet voor mensen die hij al langere tijd kende. Het kon tegen je gebruikt worden omdat ze daardoor je zwakke plek wisten. De manier om je keiharde schild een beetje te laten barsten, en eenmaal ze binnengedrongen zijn de wond alsmaar groter makend tot je eraan kapot ging. Mocht het niet fysiek zijn, dan wel mentaal. Het was een soort wachtwoord dat je weggaf waardoor ze binnen konden dringen, en dat idee stond Typhon niet echt aan. Hij gaf de code van zijn telefoon immers ook aan niemand weg. Hoe dan ook, hij kon niet ontkennen dat het hem een soort van vertrouwd gevoel gaf dat Jinn een soortgelijk iets was doorgaan, desondanks ze een paar weken geleden nog in staat waren elkaar te vermoorden. Hij kon het niet goed plaatsen. Typhon had echter besloten zijn mond maar te houden; er was geen aanleiding voor hem om het aan Jinn te vertellen. Hij had immers niets nodig, dus waarschijnlijk zou het zelfs raar uit de bocht komen als hij er ineens over begon.

”Is you’re relationship with your parents similar?” haalde Jinns stem Typhon ruw uit zijn gedachtes. Even keek hij hem met een lichte frons aan totdat het tot hem doordrong wat hij nou eigenlijk gevraagd had. Hoe? Lichtelijk verbijsterd zette hij een stapje achteruit alsof hij zichzelf wilde beschermen tegen zijn vraag, ookal had het geen enkel nut. Doordat Jinn erom vroeg voelde hij zich lichtelijk betrapt en onvrijwillig blootgelegd waardoor hij eerder de neiging had in de verdediging te schieten dan mee te werken. Ook al had hij er zelf al over nagedacht het hem vrijwillig te vertellen. “What?” sprak hij, overweldigd door zijn vraag. "Can your snakes even read minds now?” vervolgde hij lichtelijk geïrriteerd, niet wetend hoe Jinn er anders bij kon komen. Hij gaf voor de rest geen antwoord op de vraag. Zijn teruggevuurde vraag en felle reactie spraken echter boekdelen waardoor niet eens een concreet antwoord nodig was. Voor de rest probeerde de getatoeëerde jongen qua uitstraling nog een muur op te bouwen, maar aan zijn ogen kon je zien dat die van binnen allang gevallen was.

circe

_________________




V O I C E
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jinn Suthcliff
Leviathan
Leviathan
avatar

PROFIELAantal berichten : 151
IC-berichten : 112
Registratiedatum : 04-12-16
Leeftijd : 20
Accounts : ~Jinn, Tissa, Elesis, Haythel, Zeal, JR, Seji, Gerome, Namida, Link, Jeremy, Penelope, Laxus, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Snake Manipulator
Uiterlijke leeftijd: 17 years
Quote: I'm not living for you, I'm just living so chill with your games.

BerichtOnderwerp: Re: Everything's white but it's blacker than I know   vr aug 04, 2017 9:29 am



You’re so delusional.


Natuurlijk hield Jinn liever zijn mond. Hij was geen sociaal persoon en dan nu moest hij plaats een deel van zijn verleden bloot leggen? Jinn kreeg zo hard de neiging om in protest te gaan, maar hij had de xtc nodig en had geen andere keuze. Met woede nog altijd in zijn stem verwikkeld bevestigde hij Typhon’s gedachten en deed hij er nog een schepje bovenop door de jongen te vertellen dat zijn eigen broer achter hem aan zat om hem terug te krijgen naar zijn ouders. Jinn had daardoor ook een behoorlijke haat liefde relatie met zijn broer. Immers was zijn broer de enige familie die hij had via bloed en konden ze het vroeger altijd goed met elkaar vinden, maar nu bleek ook hij zijn rug naar hem toe hebben gekeerd. En dat allemaal op papa’s favoriete kindje te blijven.

Het nieuws leek Typhon te verrassen. Jinn probeerde zich weer tot rust te brengen en keek Typhon enkel zwijgend aan. "That…” begon de jongen met een reactie. Jinn wachtte af. Kwam er nog meer? Of was de jongen zo verbijsterd dat hij geen woord kon uitbrengen? "Sucks,” eindigde Typhon zijn woorden. Jinn keek hem met een opgetrokken wenkbrauw aan. Ja daar had hij veel aan. Hij weerhield zichzelf ervan om te zuchten. Het was niet alsof Typhon hem sowieso kon helpen met zijn familie drama. Niemand kon en niemand zou het ook durven zodra ze erachter kwamen tot welke familie Jinn toebehoorde. Suthcliff was een gevreesde familie. Niet zozeer hier, want hier lagen ze ver weg van het rijk van zijn vader, maar als je je onderzoek zou doen, dan zou je wel achter de gruweldaden komen die zijn vader zou doen tegen mensen die tegen hem in gingen of zich niet aan zijn wet hielden.

Nu Jinn weer wat rustiger werd en minder op defensief was, kwamen de vragen opzetten waarom Typhon dit vroeg. Waarom had de jongen interesse in zijn verleden gestoken en waarom was hij niet gestopt bij de eerdere vragen? Jinn’s verleden leek de jongen te interesseren en Jinn snapte niet waarom. Normaal zou Jinn er vanuit gaan dat de jongen voor zijn vader zou werken en daarom naar zijn verleden vroeg, maar enkel zijn naam weten was al genoeg voor een man van Jeremy om hem mee te nemen. Zij zouden verder geen persoonlijke vragen stellen. Dat zou hoogstens verboden worden door Jeremy. Typhon daarentegen had ongeschonden door gevraagd. En waarom? Langzaam begon Jinn de touwtjes aan elkaar vast te knoppen en kwam hij tot een conclusie. Een conclusie waar hij al snel aan Typhon vroeg of het waar was.

De jongen keek op, trok een wenkbrauw op. Jinn keek hem emotieloos aan. De vraag leek even door te dringen en toen hij dat deed, zette Typhon verbijsterd een stap naar achteren. Dat zei al genoeg. “What?” reageerde Typhon duidelijke overweldigd door de vraag. Jinn wachtte af. Zou hij nog een antwoord krijgen of was dit alles wat hij zou krijgen? Hier kon hij ook genoeg uit concluderen. "Can your snakes even read minds now?” vroeg Typhon licht geïrriteerd. Jinn trok een wenkbrauw op. Hij kreeg de neiging om de jongen een preek te geven over ‘één plus één is twee’, maar hij weerhield zich ervan. In tegenstelling tot Typhon had Jinn niks wat Typhon wou. Typhon had geen rede om zijn vragen te beantwoorden, maar Jinn wou de antwoorden wel weten. Nu hij wist dat Typhon en hij een soortgelijk verleden deelde, wou hij meer weten over de jongen. Jinn voelde enige nieuwsgierigheid die hij nauwelijks voelde jegens een ander persoon.

Jinn reageerde niet op de vraag. Een wijze beslissing om geen zout in de wond te gooien die hij zojuist had geopend. ”Are you willing to tell me a bit more about it?” vroeg Jinn nu. Hij vroeg het beleefd en zijn stem klonk rustig. Hij zou het begrijpen als Typhon nee zei en dan zou Jinn dat maar accepteren. Immers zou hij precies hetzelfde hebben gedaan als hij een keuze had gehad. Maar toch hoopte Jinn dat Typhon hem een antwoord ging geven. Het deed iets met de slangen jongen. Jinn wist niet precies wat het was, maar hij wist wel dat hij antwoord wou hebben.



_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t86-jinn-suthcliff
Typhon Reinswald
a-mean-o acid
a-mean-o acid
avatar

PROFIELAantal berichten : 86
IC-berichten : 55
Registratiedatum : 14-07-17
Leeftijd : 18
Accounts : -Typhon Reinswald
-Rafe Adler
-Gunner Jäger
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid:
Uiterlijke leeftijd:
Quote:

BerichtOnderwerp: Re: Everything's white but it's blacker than I know   ma aug 07, 2017 12:57 am

TAG: Jinn

Veel nuttigs was er niet uit zijn mond gekomen nadat Jinn had verteld over de situatie met zijn ouders en of dat de reden was dat hij zich liever tot zijn slangen keerde in plaats van zijn medemensen. Typhon was niet goed in het omgaan met zulke situaties en stond daarnaast ook nog eens perplex om Jinns ‘thuissituatie’, hij had het simpelweg niet verwacht. Al had hij kunnen verwachten dat er iets achter zijn afwijkende gedrag zat, nu hij het nader bekeek. Maar dat het gelijkwaardig aan zijn verleden was met wat betreft zijn ouders had hij niet verwacht. Het bracht hem van zijn stuk en zette hem aan het denken. Over zowel zijn eigen verleden als die van Jinn. Het leek hem sterk dat de blonde jongen zomaar in een zitting alles aan hem had verteld, al helemaal omdat ze niet een bepaald positieve start hadden gehad. Hijzelf zou het in ieder geval ook niet gedaan hebben, zomaar al je ingewanden bloot leggen voor iemand die zo goed als een vreemdeling was—als het niet erger was. Daarnaast kon de tegenpartij nooit weten of je alles had verteld of niet, dus was er geen reden om dat te doen. Jinn had natuurlijk enigszins wel een reden, maar het leek hem alsnog sterk dat hij alles had verteld—vooral omdat hij dat zelf niet zou hebben gedaan. Die nieuwsgierigheid knaagde aan hem.

Nog voordat Typhon verder kon vragen naar sappige details over zijn verleden vroeg Jinn echter of hij een soortgelijke relatie had met zijn ouders. Meteen had hij defensief gereageerd door verbijstering en had de afstand tussen hen met een stap vergroot. Hij ging er gelijk vanuit dat de slangen ook gedachtes konden lezen; ze konden schijnbaar ook achter de componenten van een medicijn komen waarvoor ze waarschijnlijk moesten lezen, dus waarom zouden die rare beesten ook geen gedachtes kunnen lezen? Hij vond het hele gedoe met die slangen al gek genoeg, dus veel gekker kon het niet worden. Een antwoord op de vraag of zijn slangen dat ook daadwerkelijk konden kreeg hij niet. Wat hem van de mogelijkheid weerhield om om Jinns vraag heen te draaien.

”Are you willing to tell me a bit more about it?”  vroeg de slangenjongen vervolgens aan hem nadat hij zijn lichaamstaal goed had gelezen. De toon klonk echter niet opdringerig dat Typhon nu ook zijn levensverhaal moest vertellen nu Jinn dat ook had gedaan Ergens had de getatoeëerde jongen het gevoel dat het kwam omdat hij wat van hem nodig had, maar aan de andere kant leek hij ook een greintje begrip te horen in zijn toon omdat hij wist dat het -platgezegd- vreselijk was je zo bloot te leggen aan een vreemde. Typhon had na die vraag dan ook meteen zijn blik van die van Jinn afgeweken, net zoals Jinn eerder bij hem had gedaan. Een ding wist hij zeker: het was makkelijker in de voetsporen van de ondervrager te staan dan in die van de ondervraagde. Hij twijfelde of hij hem iets meer zou vertellen over hoe de situatie bij hem in elkaar zat. Misschien simpelweg de grote lijnen.

“Well it’s similar yeah, not the same, yours is worse I reckon—but yeah similar,” gaf hij nog antwoord op Jinns vorige vraag. Hij had toch enigszins behoefte om het gewoon een keer aan iemand te vertellen. Je kwam niet elke dag op zo’n gespreksonderwerp—dus misschien kreeg hij zo’n kans voor een hele lange tijd niet meer als hij deze aan zich voorbij liet gaan. Daarnaast, wat had hij te verliezen? Zover hij wist kon Jinn hem geen kwaad doen met wat informatie over zijn verleden. “As a kid I already discovered that I could produce acid out of my skin and mouth, which I quickly got the hang of. Of course as an excited young boy I decided to show my parents my ‘superpowers’ because I was proud that I could genuinely be portrayed as a superhero in a comic book you know, even though it would have more likely been a villain instead,” sprak hij met een licht spottend lachje jegens zichzelf, niet kunnen geloven hoe naïef hij was om te denken dat zijn ouders het fenomeen moeiteloos zouden accepteren. Het was niet normaal voor hen, en voor abnormale dingen waren mensen simpelweg bang. Zo makkelijk leek het tegenwoordig in elkaar te zitten. Als hij had geweten hoe zijn ouders zouden reageren had hij het geheim gehouden, wie weet hoe zijn leven er nu zou hebben uitgezien. “Of course they did not see the ‘coolness’ of it like I did, only the dangers. Which is comprehensible, I mean it’s not an innocent power; but as a result they became scared of me—despite me not having laid a finger on them ever. I mean, I would have understood their fear of just the acid, but their fear of me? I wasn’t ever planning on hurting them,” vervolgde hij waarbij hij zijn kaken even strak op elkaar klemde en haalde de haren die voor zijn gezicht waren gevallen uit de weg. “They kicked me out, completely abandoned me. Heck, I could not even financially support myself because I was simply too young to be able to legally work. Those bastards basically left me to die on the streets, did not even think about the fact I could easily have become a victim of human trafficking at such a young age. They were only thinking about their selfish asses being potentially burned by corrosive acid” vervolgde hij, zijn toon overduidelijk harder wordend jegens zijn ouders des te langer hij aan het woord was. “Wouldn’t suprise me if they’ve replaced me with a ‘powerless’ kid by now,” snoof hij. Iets waar hij wel vaker over nagedacht had, maar waarschijnlijk nooit zou achter komen, als hij er überhaupt al achter wilde komen. Even sloot hij zijn ogen en zuchtte diep terwijl hij zichzelf probeerde te kalmeren, zijn inmiddels gebalde vuisten wat ontspannend.

Hierbij besloot hij het te laten, uitsluitend alleen de relatie met zijn ouders bloot hebben gelegd. Zo nu en dan had hij Jinn wat aangekeken in het gesprek, om te zien wat het met hem deed, maar zijn blik was toch voornamelijk gevestigd op allesbehalve hem. Ergens deed het hem goed om een deel van zijn verleden een keer aan iemand te vertellen, het was een opluchting; maar dat haalde niet weg dat het ergens ook enigszins ongemakkelijk voelde dat hij dat zonet gedaan had. Hij was het simpelweg niet gewend om er met iemand over te praten, al helemaal niet binnenin de lus. Jinn was a first.
circe

_________________




V O I C E
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud



PROFIEL
RPG SHEET

BerichtOnderwerp: Re: Everything's white but it's blacker than I know   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
Everything's white but it's blacker than I know
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 2Ga naar pagina : 1, 2  Volgende
 Soortgelijke onderwerpen
-
» Yea, Im looking at you! (XX)
» Black & White {Sorrowkit}
» >>It's you I'm fighting for {KITTENS} Cloudpelt x Shockwave
» Kittens Shrewstar x Wolftail [GZ]
» Night's Destiny

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Peculiar Children :: 
I n n d y r
 :: c e n t r e
-
Ga naar: