Welkom
Rules
Guide
Time line
Key words

P l o t ;
Een gewone voorbijganger zal het niet merken, maar er is iets vreemds aan de hand met het rode gebouwtje bovenop de kliffen in het kleine kustdorpje... Wat op het eerste gezicht een normale vuurtoren lijkt, vormt namelijk de ingang tot de tijdslus van Miss Bluebonnet. Niet iedereen kan de zich steeds herhalende dag in juli van 2011 binnentreden. Enkel zij die drager zijn van een recessief gen dat zich in hun DNA heeft gemanifesteerd en wat door hun aderen stroomt, zullen toegang krijgen tot de lus. Zij beschikken over een gave. Hun 'bijzonderheid' maakt het dagelijks leven voor hun niet gemakkelijk, en er ligt constant gevaar op de loer... Lees verder!

T e a m
Admin
Louise
Mentor
Lyana
Mentor
Zeal
Mentor
Sam
Mentor
Laurice
S w a p



C o u n t
#

C r e d s ;
Alle codes, teksten en afbeeldingen behoren tot de rechtmatige eigenaar of eigenaresse en mogen daarom nooit zonder toestemming gekopieerd of overgenomen worden. De site is gecodeerd en vormgegeven door Vera en wordt gehost op Actieforum. Het idee van deze RPG is gebasseerd op de boekenreeks Miss Peregrine's Home for Peculair Children van Ransom Riggs. Dit forum is getest in de volgende browsers:


15 oktober 2016



Deel | 
 

 Everything's white but it's blacker than I know

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
Ga naar pagina : Vorige  1, 2
AuteurBericht
Jinn Suthcliff
Leviathan
Leviathan
avatar

PROFIELAantal berichten : 151
IC-berichten : 112
Registratiedatum : 04-12-16
Leeftijd : 20
Accounts : ~Jinn, Tissa, Elesis, Haythel, Zeal, JR, Seji, Gerome, Namida, Link, Jeremy, Penelope, Laxus, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Snake Manipulator
Uiterlijke leeftijd: 17 years
Quote: I'm not living for you, I'm just living so chill with your games.

BerichtOnderwerp: Re: Everything's white but it's blacker than I know   ma aug 07, 2017 12:31 pm



You’re so delusional.


Typhon had hem ‘gevraagd’ of zijn slangen nu ook gedachten konden lezen. Jinn reageerde er niet op. Als Typhon echt meer informatie wou hebben over zijn kracht, en dus zijn slangen, hoefde hij er maar naar te vragen. Immers bezat Typhon nog altijd de macht om Jinn antwoord te laten geven op elke vraag die hij stelde, maar nu leek het alsof de rollen waren omgedraaid. Jinn had Typhon betrapt op zijn interesse en met simpel denkwerk had hij hem gevraagd of zijn relatie met zijn ouders gelijk was. De reactie van Typhon zei genoeg. Jinn’s interesse werd eveneens aangewakkerd. Hij had niet eerder meegemaakt dat iemand een vergelijkbaar verleden had gehad. Hij vroeg Typhon of hij hem wat meer wou vertellen. Echter dwong hij hem nergens toe. Typhon stond immers niet op een plek waar hij geen andere weg op kon. Typhon kon Jinn’s vraag negeren en door gaan met de rede waarmee Jinn in eerste instantie naar hem toe was gekomen. Of Typhon kon Jinn’s vraag in het geheel negeren, zich bedreigd voelen, en vervolgens besluiten om Jinn helemaal niet meer te helpen. Jinn hoopte al met al op de beste situatie en dat was de situatie waarin Typhon hem zijn verleden durfde te vertellen en hem zou helpen.

De jongen had zijn blik afgeweken. Als Jinn nog geen minuut geleden in dezelfde houding had gestaan, had hij ervan genoten. Hij zou hebben genoten van het feit dat hij Typhon in een hoekje wist te drukken en hem op een gevoelige plek wist te wijzen. Maar nu keek Jinn er wel met andere ogen naar. Hij zweeg en liet geen emotie zien. Toch voelde hij een gevoel in hem knagen. Een gevoel dat hij niet vaak kreeg. Medelijden? Jinn wist het niet zeker, maar besloot zijn aandacht bij de jongen te houden. “Well it’s similar yeah, not the same, yours is worse I reckon—but yeah similar,” gaf Typhon uiteindelijk antwoord op Jinn’s eerder gestelde vraag. Jinn trok lichtjes een wenkbrauw op. Zijn nieuwsgierigheid leek enkel meer te groeien. Het interesse leek enkel meer te bloeien. Hij zei niks. Hij wachtte af. Hij ging er vanuit dat er nu meer zou komen. Hij hoopte het. De jongen wist zijn aandacht vast te houden door interesse dat Jinn nog nooit had gevoeld jegens iemand anders.

“As a kid I already discovered that I could produce acid out of my skin and mouth, which I quickly got the hang of. Of course as an excited young boy I decided to show my parents my ‘superpowers’ because I was proud that I could genuinely be portrayed as a superhero in a comic book you know, even though it would have more likely been a villain instead,” sprak Typhon met een spottend lachje. Jinn slikte onbedoeld eens. Hij snapte hoe Typhon zich voelde. Voor eens in zijn leven kon Jinn zich precies verplaatsen in de schoenen van een ander. Hij had ook gedacht dat zijn ouders o zo blij waren geweest met zijn krachten. Dat zij blij waren voor Jinn. Dat hij eindelijk vrienden had. Maar ook hij was naïef geweest. Iets wat hij nu altijd probeerde te voorkomen. Het was de reden waarom hij nooit zijn hoop hoog hield en altijd er vanuit ging dat de mens hem zou verraden.

Typhon streek wat haren uit zijn gezicht. “Of course they did not see the ‘coolness’ of it like I did, only the dangers. Which is comprehensible, I mean it’s not an innocent power; but as a result they became scared of me—despite me not having laid a finger on them ever. I mean, I would have understood their fear of just the acid, but their fear of me? I wasn’t ever planning on hurting them,” vervolgde Typhon. Woede woelde zich overduidelijk in zijn stem. Opnieuw moest Jinn slikken. Hij voelde erg veel medelijden met de jongeman. Iets wat hij nauwelijks voelde voor zijn medemens. “Wouldn’t suprise me if they’ve replaced me with a ‘powerless’ kid by now,” snoof Typhon nog.

Jinn sloeg zijn blik neer. Hij wist niet wat hij moest zeggen en dat kwam vooral doordat er plots zoveel onbekende gevoelens door hem heen raasde. Jinn stopte zijn gevoelens altijd ver weg en meestal wist hij deze goed te verbergen, maar Typhon’s verhaal sprak hem zo erg aan dat de kluis opengebroken leek te zijn. Jinn richtte zijn blik uiteindelijk terug op Typhon. ”I’m sorry to hear that,” reageerde hij uiteindelijk op een zachtere toon. ”I don’t think my case is worse,” vervolgde Jinn. Hij wou dat in ieder geval duidelijk maken. ”You were on your own. You didn’t choose to be alone. You had to survive on your own,” somde Jinn de argumenten op. Hij had er zelf voor gekozen om weg te gaan en hij had altijd zijn slangen gehad die voor hem hadden gezorgd. Zijn slangen hadden hem eten gebracht, hem warm gehouden in de koude nachten op straat en hadden hem altijd beschermd tegenover gevaar. Dat was ook één van de redenen waarom hij slangen meer vertrouwde dan mensen. Mensen hadden hem niet geholpen terwijl zijn slangen er altijd voor hem waren geweest.

Hij klemde zijn kaken wat op elkaar. Hij moest een manier vinden om al die emotie weer weg te stoppen. Hij kon het gewoon niet geloven; hij voelde zich boos worden. En waarom? Om het feit dat Typhon alleen op straat had moeten leven en niemand hem had geholpen. Jinn vervloekte zichzelf ervan dat zijn medelijden tegenover die jongen er nu voor had gezorgd dat hij zelfs wraak wou nemen tegenover de ouders van Typhon. Terwijl Jinn daar helemaal niks mee te maken had. Hij kon zich gewoon zo goed verplaatsen in Typhon’s situatie en ergens maakte hem dat ook bang. Typhon kwam nu, waarschijnlijk onbedoeld, emotioneel zo dichtbij Jinn dat Jinn het niet meer tegen kon houden. En ergens wist Jinn niet of hij er nog iets tegen kon doen. ”I wouldn’t mind kicking their asses,” mompelde Jinn uiteindelijk voordat hij het doorhad. Zijn emoties hadden de vrije loop genomen en zorgde ervoor dat hij de woede jegens Typhon’s ouders begon te uiten, terwijl hij juist het liefste die stomme gevoelens weg stopte. Hij wou niet laten zien dat hij medelijden had met Typhon. Dat hij misschien zelf om de jongen gaf, maar hij leek daar al niks meer tegen in te kunnen brengen.




_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t86-jinn-suthcliff
Typhon Reinswald
a-mean-o acid
a-mean-o acid
avatar

PROFIELAantal berichten : 86
IC-berichten : 55
Registratiedatum : 14-07-17
Leeftijd : 18
Accounts : -Typhon Reinswald
-Rafe Adler
-Gunner Jäger
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid:
Uiterlijke leeftijd:
Quote:

BerichtOnderwerp: Re: Everything's white but it's blacker than I know   di aug 08, 2017 1:06 am

TAG: Jinn

Met moeite had hij verteld wat er in zijn leven gespeeld had, iets wat heel dicht bij zijn hart lag en dus ook een enorm gevoelig plekje voor hem was waar niet veel mensen over wisten. Maar doordat hij simpelweg Jinns verleden uit hem had geperst had hij zich comfortabel genoeg gevoeld om hem ook zijn eigen verleden toe te vertrouwen. Typhon verwachtte niet dat Jinn iets met de gewonnen informatie ging uithalen omdat het op een bepaalde manier toch te dicht bij hem zou liggen, ook al had hij er uiteindelijk niets mee te maken. Dat hoopte hij althans; het was in ieder geval iets wat voor hem beslist gold. Al helemaal gezien het feit dat hij zich normaal nooit kon inleven in andermans verhaal. Het voelde uniek en speciaal. Daarnaast voelde het enigszins als een opluchting om een keer aan iemand z’n verhaal kwijt te kunnen omdat er interesse werd getoond. Toentertijd had hij alleen zijn verhaal gedeeld met mensen waarvan hij dacht dat hij ze op een of andere manier wel zou kunnen gebruiken, en probeerde op die manier medelijden te wekken. Vaak was het dan ook nog eens overdreven, voor extra effect omdat men niet je niet graag van dienst was als het hen niet echt zou raken. Zelfs niet als ze zagen dat je op straat leefde terwijl ze zelf huisden in een grote villa met bakken vol geld. Mensen zijn egoïstisch, leven alleen voor zichzelf. Daar was hij in al die tijd wel achter gekomen. Hoe dan ook, het verhaal wat hij aan Jinn had verteld was het origineel, zonder enige overdrijvingen erbij toegevoegd—daar had hij simpelweg geen reden voor. Desalniettemin vond hij het alsnog vermoeiend om zichzelf zo open te stellen aan de slangenjongen, de mentale inspanning was maximaal geweest en dat vergde vanzelfsprekend energie.

Voornamelijk had hij naar de grond gestaard, naar zijn handen of naar de mensen die hen passeerden in de straat van de drogist. De momenten waarop Typhon dat niet deed had hij gekeken naar Jinns gezicht, het afsporend naar een greintje emotie als reactie op zijn verhaal. Nieuwsgierig wat het bij hem deed, of het hem ook raakte net zoals zijn verleden bij hem had gedaan. Of hij het niet per ongeluk verkeerd inschatte, en dat hun relaties met hun ouders toch niet zo enorm erg op elkaar leken, dat hij het zich om een of andere reden leek in te beelden. Aan Jinns trekjes en gelaatsuitdrukkingen te zien tijdens het gesprek leek het er echter op te lijken dat ook hij de vergelijkingen zag tussen beide situaties, wat Typhon geruststelde. Dan kreeg hij in ieder geval geen rotopmerkingen naar zijn hoofd toegeslingerd nadat hij klaar was. Daarnaast vond de getatoeëerde jongen het al heel wat dat de blonde jongen überhaupt iets liet zien qua emotie; hij had namelijk al gemerkt dat Jinn enorm moeilijk te lezen was qua lichaamstaal. De kille emotieloze blik leek soms wel op zijn gezicht gebeiteld.

Nadat hij zijn verhaal had gedaan heerste een korte stilte waarin ze elkaar beiden niet aankeken, verwerkende welke woorden ze zonet naar elkaar hadden overgegooid.  ”I’m sorry to hear that,” verbrak Jinn uiteindelijk de stilte door naar Typhon op te kijken, waardoor hijzelf ook zijn blik weer naar de gifgroene ogen wendde. Ergens spijt hebbend dat hij eerder heel lullig that sucks tegen hem had gezegd over zijn situatie, het kwam ongeïnteresseerd over—ook al was hij precies het tegenovergestelde. Waarom had hijzelf niet met zo’n simpel sentimenteel zinnetje kunnen opkomen? Lekker bezig weer Typhon, way to go. ”I don’t think my case is worse,” vervolgde Jinn. Typhon wilde zijn mond nog opentrekken om te vragen waarom hij dat dan dacht, maar Jinn ging al verder voordat hij het kon vragen.  ”You were on your own. You didn’t choose to be alone. You had to survive on your own,” vervolgde hij waardoor een bedenkelijke blik op zijn gelaat verscheen. Hij had natuurlijk nog zijn slangen gehad die hem met het dergelijke hadden geholpen, terwijl hijzelf dat niet had gehad. Het ‘positieve’ van zijn eigen situatie was echter dat hij geen last meer had van alles wat gebeurd was—afgezien van het emotionele litteken die hij waarschijnlijk nooit echt zou weten te verwerken. Jinn had daarentegen nog steeds een broer die hem achterna leek te zitten, en dan nog niet te spreken over zijn ouders. “But you are still like, ‘physically’ fighting your demons up and till today, your brother and parents are still after you, mine are passive,” legde hij uit waarom hij zijn situatie niet moest onderschikken aan de zijne. Elk van hun verhalen haalde op bepaalde punten wel een hogere score, wellicht zouden ze over het algemeen hetzelfde halen.

De woede in Typhon zelf was inmiddels wat gaan doven, het was het ergst als hij er echt op het moment over aan het praten was. Net alsof er iemand spiritus bij het vuurtje had gegooid wat inmiddels opgebrand was. Jinn daarentegen leek zijn emoties niet goed de baas te kunnen. Of het kwam omdat hij zich oplaaide over zijn verhaal of zijn eigen verleden wist Typhon niet—maar het deed hem ergens wel goed. Dat Jinn zijn stevige muren durfde open te gooien, ondanks het krachtige zwarte pantser waar hij nog steeds in zat. Hij wist niet waarom, maar het gaf hem ergens een vertrouwd gevoel. ”I wouldn’t mind kicking their asses,” meende Typhon plots vaag te horen. Hij wist niet of het de bedoeling was dat hij dat gehoord had vanwege de zachte toon—maar kon een grinnik niet weerstaan door de manier waarop hij het geformuleerd had. “Well, I wouldn’t mind kicking those of your parents, including your brother’s of course. What’s his name anyway?” antwoordde hij, een vage hint van humor was present in zijn stem, maar hij meende het ook. Als je erachter kwam dat je zelfs je eigen bloed niet kon vertrouwen schade dat je vermogen om te vertrouwen enorm. Net als een papiertje dat wordt verfrommeld en in de loop der tijd weer recht gestreken wordt, maar nooit meer de mogelijkheid hebbend om zijn originele gladde vorm terug aan te nemen door die gebeurtenis. Het was gebeurd, en je kon niet meer terug. Het zal altijd beschadigd blijven, maak niet uit hoeveel tijd er zou verstrijken. Een goede trap onder hun kont was dan wel het minste wat de daders konden krijgen.

Hoe dan ook, als hij de xtc voor Jinn zou willen halen zou hij de lus moeten verlaten en zijn oude connecties zien op te zoeken—wat overigens geen probleem zou zijn aangezien hij wist waar ze zich schuil hielden, maar het zou wel even duren. Hij kwam daar namelijk ook niet één, twee, drie weer weg. “How much do you need?” vroeg hij uiteindelijk, vergetend erbij te zeggen dat hij het nu over de xtc had waardoor het enigszins verwarrend over kon komen. “I’d need to exit the loop to get it, so it might take a while if you don’t mind,” waarschuwde hij hem alvast. Niet dat hij het heel erg vond om de lus te verlaten, het was soms wel even verfrissend om weg te zijn uit het tafereel dat letterlijk eeuwig doorging. Elke dag hetzelfde. Ergens irriteerde hij zich daar dood aan, maar als je er niet al te veel op lette was het prima te doen. Daarnaast kon hij meteen wat van zijn eigen benodigdheden meenemen als hij toch buiten de lus was, twee vliegen in een klap.
circe

_________________




V O I C E
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jinn Suthcliff
Leviathan
Leviathan
avatar

PROFIELAantal berichten : 151
IC-berichten : 112
Registratiedatum : 04-12-16
Leeftijd : 20
Accounts : ~Jinn, Tissa, Elesis, Haythel, Zeal, JR, Seji, Gerome, Namida, Link, Jeremy, Penelope, Laxus, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Snake Manipulator
Uiterlijke leeftijd: 17 years
Quote: I'm not living for you, I'm just living so chill with your games.

BerichtOnderwerp: Re: Everything's white but it's blacker than I know   di aug 08, 2017 11:24 am



You’re so delusional.


Zwijgend had Jinn geluisterd naar Typhon’s verhaal en tot ieders verbazing deed het hem meer dan hij had gewild. Medelijden gleed door zijn lichaam heen. Het zorgde voor een brok in zijn keel. Hij dacht terug aan de woorden waarmee Typhon was begonnen. Dat Jinn’s situatie erger was. Jinn ging daar niet mee akkoord. Al snel hij Typhon dan ook dat Typhon’s situatie erger was naar zijn mening en gaf de bijbehorende argumenten. Jinn had er zelf voor gekozen om weg te gaan, terwijl Typhon zelf had moeten zien te overleven. Typhon leek Jinn’s conclusie echter niet te delen. “But you are still like, ‘physically’ fighting your demons up and till today, your brother and parents are still after you, mine are passive,” legde Typhon uit. Jinn keek hem voor een moment zwijgend aan. Jinn kon er opnieuw tegen in gaan, zeggen dat hij dat pad had gekozen en het daarom maar moest accepteren, maar Typhon kennende zouden ze dan wel voor eeuwig in een discussie kunnen raken. Daarbij was dit zeker geen situatie om te gaan kijken wie het nou slechter had dan wie. Ze hadden allebei verschrikkelijke ouders die hen niet konden accepteren zoals ze waren.

Het maakte Jinn boos. Zo boos dat Jinn op een moment zelfs mompelde dat hij de ouders van Typhon graag een kopje kleiner zou willen maken. Het was niet zijn bedoeling dat Typhon het hoorde, maar al snel bleek dat de jongen het gemompel had opgevangen. Hij hoorde hem grinniken. Jinn keek wat vragend op. “Well, I wouldn’t mind kicking those of your parents, including your brother’s of course. What’s his name anyway?” antwoordde Typhon met een hint van humor. Jinn grijnsde lichtjes. Wacht was, hadden de twee nu zowaar lol samen? Het moest niet gekker worden. Jinn grijnsde wat breder. ”His name is Ace. Ace Suthcliff,” beantwoordde hij Typhon’s vraag. Typhon zou nu, met wat moeite, er achter komen van welke familie Jinn afstamde en dus wie er achter hem aanzitten. Echter, voor het eerst, maakte Jinn zich daar geen zorgen om. Typhon wist als geen ander hoe het was verraden te worden door zijn ouders. Jinn vertrouwde er daarom op dat Typhon hem zeker niet zou aangeven bij Jeremy en hem al helemaal niet terug zou brengen naar de hel waar Jinn van weg was gelopen.

“How much do you need?” vroeg Typhon. Een vraag die voor Jinn uit het niets kwam en Jinn had dan ook even geen idee waar Typhon het over had. Hij trok een wenkbrauw op en keek Typhon vragend aan. Hij had in deze ontmoeting met Typhon meer emotie laten zien dan dat hij had gedaan sinds hij was weggelopen. Jinn had maar half door hoeveel Typhon met hem deed. “I’d need to exit the loop to get it, so it might take a while if you don’t mind,” vervolgde Typhon waardoor Jinn doorkreeg waar hij over sprak. ”Right, xtc,” mompelde Jinn met een ongemakkelijk glimlachje. Hij schraapte zijn keel in de hoop zich wat te herstellen. ”I need about 1200 grams,” beantwoordde Jinn de vraag. Ook al gokte hij maar. Hij nog geen idee van de hoeveelheden die hij nodig had, maar 1200 gram moest genoeg zijn. ”You can take your time to get it, but please try to get it as fast as possible,” sprak Jinn verder. Hij snapte dat het een tijdje kon duren, maar Jinn wist niet hoelang het zou duren voordat de duistere damp zich zou ontwikkelen tot de dodelijke damp die het oorspronkelijk was. ”Oh and, thank you,” bedankte Jinn Typhon alvast met zowaar een glimlach.




_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t86-jinn-suthcliff
Typhon Reinswald
a-mean-o acid
a-mean-o acid
avatar

PROFIELAantal berichten : 86
IC-berichten : 55
Registratiedatum : 14-07-17
Leeftijd : 18
Accounts : -Typhon Reinswald
-Rafe Adler
-Gunner Jäger
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid:
Uiterlijke leeftijd:
Quote:

BerichtOnderwerp: Re: Everything's white but it's blacker than I know   di aug 08, 2017 10:46 pm

TAG: Jinn

Toen de slangen van Jinn hem niet lang geleden tot stoppen hadden proberen te rennen had hij nooit verwacht dat ze verstrengeld zouden raken in zo’n diep en persoonlijk gesprek. Typhon kon echter niet ontkennen dat hij het niet fijn vond dat het zo gelopen was. Het was alsof een last, waarvan hij niet wist die hij met zich meedroeg, van zijn schouders was gevallen. Het was een opluchting.

Geamuseerd had Typhon gegrinnikt toen Jinn een opmerking had gemaakt over wat hij wel met zijn ouders wilde doen, waarvan hij had gezegd dat hij dat ook zonder wel problemen bij zijn familie zou doen. Hiervoor kreeg hij een ietwat bredere grijns van Jinn voor terug. Het bleef hem verbazen hoeveel emotie de jongen liet doorschijnen vergeleken met hun eerste ontmoeting. ”His name is Ace. Ace Suthcliff,” antwoordde Jinn op zijn vraag wie zijn broer eigenlijk was. Hij moest even nadenken voordat hij een gezicht voor zich kon halen. Als hij het zich goed kon herinneren was het een person die ook aardig bezaaid was onder de tattoos, net als hijzelf. Misschien had hij zelfs meer tattoos dan Typhon, hij had immers nooit gezien wat er allemaal verscholen zat onder zijn kleren. Wetende dat hij ook aardig was kunstwerken had zitten die verstopt waren voor het blote oog. “The guy with the tattoos?” vroeg hij voor de zekerheid. “Well, imma kick his ass if I see him,” grapte hij. Of hij het echt zou doen wist hij niet, hij zou hem in ieder geval wel met een veroordelende blik nakijken nu hij van zijn intenties afwist. Daarnaast kwam Jinns achternaam hem vaag bekend voor, maar daar kon hij zich niet zo van voorhalen waar hij die van kende. Misschien kwam het hem gewoon bekend voor omdat hij en zijn broer deze achternaam gewoon met zich meedroegen en hij ooit ergens hun namen had horen vallen. Hij maakte zich er in ieder geval niet al te druk over.

Vervolgens had hij aan de blonde jongen gevraagd hoeveel hij nodig had van de xtc, en meldde gelijk even dat het wel een tijdje kon duren voordat hij het zou hebben. Het duurde even voordat bij Jinn had belletje begon te rinkelen, eerst even verward lijkend waar hij het ook al weer over had. Wat begrijpelijk was nadat ze verstrikt waren geraakt in een ongepland emotioneel gesprek. Een wat ongemakkelijk glimlachje ontstond even op zijn gezicht voordat hij Typhon vertelde dat hij 1200 gram xtc nodig had. Een hoeveelheid waarvan Typhon zijn ogen wel iets deed verwijden. De tering. Hij wist niet eens of de dealer die hij in zijn gedachtes had dat wel eventjes op voorraad had. Dan nog niet te spreken of hij het überhaupt wel meekreeg, en hoe hij dat dan ook nog eens ongezien met zich mee ging smokkelen de lus in. Daarnaast hing hij als hij per ongeluk Bluebonnetje tegen het lijf zou lopen met zoveel van die zooi op zak. “Mate,” begon hij met een ongelovig lachje met een are you fucking kidding me gezicht erbij. “One pill barely weighs half a gram....and you want more than a kilogram?” vervolgde hij ongelovig, om te verzekeren dat hij het wel goed gehoord had en niet milligram had mishoord voor gram of iets dergelijks. Dat zou de situatie een stuk minder erg maken, maar hij vreesde dat hij het wel goed gehoord had. “Are you rich or something?” vervolgde hij, doelend op het feit dat überhaupt de prijs van een zo’n pilletje niet hetzelfde was als een paracetamolletje, laat staan zo’n grote hoeveelheid. Als hij niet had geweten dat Jinn een paar minuten geleden nog niet eens wist dat xtc een illegale drug was dan had hij hem nu voor gek verklaard. “You better be tagging along if you’re serious about this pal, because I cannot smuggle so much xtc on my own without going unnoticed,” vervolgde hij. Hoeveel medelijden hij zonet ook met Jinn had gehad wat omtreft zijn verleden, hij had geen zin om buiten de lus gepakt te worden en vast te komen te zitten. Dan zou hij binnen no time enorm verouderen, en daar stond hij eerlijkgezegd niet echt op te wachten.
circe

_________________




V O I C E
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jinn Suthcliff
Leviathan
Leviathan
avatar

PROFIELAantal berichten : 151
IC-berichten : 112
Registratiedatum : 04-12-16
Leeftijd : 20
Accounts : ~Jinn, Tissa, Elesis, Haythel, Zeal, JR, Seji, Gerome, Namida, Link, Jeremy, Penelope, Laxus, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Snake Manipulator
Uiterlijke leeftijd: 17 years
Quote: I'm not living for you, I'm just living so chill with your games.

BerichtOnderwerp: Re: Everything's white but it's blacker than I know   wo aug 09, 2017 10:44 am



You’re so delusional.


Jinn gaf niet snel informatie over zijn familie vrij. Dit ook weer om te voorkomen dat de verkeerde mensen werden ingelicht en hem zouden verraden, maar hij vertrouwde Typhon nu al meer dan de meeste mensen. Zo gaf hij vrij hoe zijn broer heette. “The guy with the tattoos?” vroeg Typhon ter bevestiging. Jinn knikte eens. Dus Typhon had wel over hem gehoord. “Well, imma kick his ass if I see him,” grapte Typhon. Jinn grinnikte zachtjes. ”I’d like that,” reageerde hij met een kleine grijns. Typhon bleek dus Ace wel te herkennen, maar kennelijk had hij nog niet eerder hun achternaam gehoord. Het stelde Jinn in een bepaalde zin gerust, ook al kon je het nooit zeker weten.

Het onderwerp werd veranderd zonder dat Jinn het in eerste instantie door had. Pas zodra Typhon verder begon te praten over de reis die hij moest afleggen om de component te kunnen bemachtigen, kwam Jinn tot de conclusie dat hij sprak over de xtc. Licht ongemakkelijk door zijn korte onwetendheid, gaf Jinn aan dat hij 1200 gram nodig had. Jinn zag hoe Typhon’s ogen zich wat verwijdden naar zijn antwoord. Jinn keek hem wat vragend aan terwijl hij zijn hand liet zakken. Zou het voor problemen zorgen? Jinn was zich er niet van bewust hoeveel xtc het eigenlijk was. Hij wist immers nog bar weinig van de drugs af. “Mate,” begon Typhon met een ongelovig lachje die Jinn deed fronsen. Wat was er aan de hand? “One pill barely weighs half a gram....and you want more than a kilogram?” vroeg Typhon nu na. Jinn keek wat verbaasd op. Nu snapte hij wel waar de verwarring vandaan kwam van Typhon. De hoeveelheden staken niet goed af inderdaad. Toch wist hij zeker dat hij zoveel nodig had. Zijn blik ging naar de twee tassen die hij vast zat. Beiden tassen zaten vol met de overige componenten. Ook hier had hij er ontzettend veel van nodig gehad. Jinn richtte zijn blik terug op Typhon en knikte enkel ter bevestiging.

“Are you rich or something?” vroeg Typhon vervolgens. Jinn trok een wenkbrauw op. ”Well my parents are rich, but that’s not gonna help me. Don’t worry. Money won’t be a problem,” maakte Jinn duidelijk. Hij hief een hand wat op en zijn ogen gloeide kort op. Een handvol slangen kropen van Jinn’s lichaam af en kropen de steegjes in, op zoek naar manieren waarop ze genoeg geld konden smokkelen. Iets wat niet moeilijk was voor een slang. Jinn’s blik ging vervolgens terug naar Typhon. “You better be tagging along if you’re serious about this pal, because I cannot smuggle so much xtc on my own without going unnoticed,” sprak Typhon. Jinn knikte eens. Hij snapte het dat Typhon zijn eigen veiligheid niet zomaar wou riskeren en Jinn zou dan ook geen moeite hebben om voor Typhon op te komen. Immers had Jinn hem ernaar gevraagd om het te halen. Dus als Typhon in de problemen kwam, dan was het zijn schuld. ”I understand,” reageerde Jinn dan ook. De emotieloze blik was terug in zijn groene ogen gekeerd, maar nu zou Typhon waarschijnlijk snappen dat dat gewoon de manier was waarop Jinn deed als hij zich ontspande. Hij deed het niet om kil over te komen of om mensen weg te jagen. Het was een gewoonte die er door zijn vader was ingebeiteld om te voorkomen dat zijn zwarte huid tevoorschijn zou komen. Iets wat al was mislukt.

”I’ll probably have the money in a few days. Should I come to you when I have the money?” vroeg Jinn nu, zich niet beseffend dat hij niet wist waar Typhon’s kamer zich bevond. Waarschijnlijk zou Jinn daar wel makkelijk achter komen door middel van zijn slangen.




_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t86-jinn-suthcliff
Typhon Reinswald
a-mean-o acid
a-mean-o acid
avatar

PROFIELAantal berichten : 86
IC-berichten : 55
Registratiedatum : 14-07-17
Leeftijd : 18
Accounts : -Typhon Reinswald
-Rafe Adler
-Gunner Jäger
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid:
Uiterlijke leeftijd:
Quote:

BerichtOnderwerp: Re: Everything's white but it's blacker than I know   wo aug 09, 2017 6:15 pm

TAG: Jinn

Ongelovig had hij de slangenjongen aangekeken toen hij vertelde hoeveel hij van de xtc nodig had. Eerst dacht hij dat hij het verkeerd gehoord had, maar aan Jinns blik te zien vreesde hij van niet. Hij wilde oprecht 1,2 kilogram. Hij kon niet ontkennen dat het feit dat hij zonet in staat was 1200 gram xtc te kopen bij de drogist wel amuserend was. Nadat hij Jinn had afgeholpen van zijn overduidelijk onwetendheid over wat hij net gevraagd had verduidelijkte hij dat een pilletje amper een halve gram woog. Reken maar uit hoeveel je er dan minimaal mee op zak moest slepen, en dan ook nog eens je best doen om geen opvallend gedrag te vertonen waardoor je gepakt zou worden. Al moest hij toegeven dat hij liever gepakt werd binnenin de lus dan daarbuiten wegens de veroudering die ongezond snel zou verlopen als je te lang buiten de lus was. Een verbaasde blik stond op Jinns gezicht nadat hij dat verteld had, maar bevestigde toch dat hij het nodig had. Nog steeds keek Typhon hem een beetje ongelovig aan, this kid is crazy. Hij vreesde dat hij de desbetreffende dealer van te voren moest contacteren zodat hij voorbereid was, hell misschien moesten ze zelfs meerdere afgaan—maar dat vergrootte weer de kans om gepakt te worden. Ja dat ging nog wel een hele opgave worden.

”Well my parents are rich, but that’s not gonna help me. Don’t worry. Money won’t be a problem,” stelde Jinn hem gerust toen de getatoeëerde jongen een opmerking maakte over het geld, aangezien het een redelijk duur grapje was. Daarnaast zou hij er waarschijnlijk niet levend vanaf komen als hij te weinig geld bij zich had terwijl hij zoveel van de pilletjes besteld had. Nee, dat zou hoogstwaarschijnlijk niet geappreciëerd worden. Jinn had het nog niet gezegd of zijn ogen begonnen al op te lichten waarna diverse slangen willekeurige steegjes ingingen, waarschijnlijk opzoek naar het geld. “I see,” sprak hij terwijl zijn ogen een slang volgden die binnen no-time uit het zicht was verdwenen. Hij had zo’n gevoel dat ze het stalen. Dan kwam je inderdaad makkelijk aan je geld, je hoefde zelf niks te doen en als een slang gesnapt werd dan was er basically weinig bewijs dat die bij jou toebehoorde.

”I understand,” bevestigde Jinn toen Typhon meldde dat hij maar beter met hem mee moest gaan als hij echt serieus was over de hoeveelheid, om de kans betrapt te worden te verminderen. Mooi, hij ging dus mee, dat scheelde al een hoop. Diezelfde kille emotieloze blik die hij altijd leek te dragen was ondertussen ook weer wedergekeerd, al nu hij er beter naar keek stond zijn lichaam er niet naar. Het leek eerder ontspannen, zijn rustgezicht. Niet iedereen had immers een standard neppeglimlach op hun ngezicht geplasterd als deze in zich zijn normale positive bevond. Hijzelf ook niet, hij zag er eerder uit als een straight up asshole als hij normal keek—ook al was hij dat ergens wel, maar dat terzijde. ”I’ll probably have the money in a few days. Should I come to you when I have the money?” vervolgde Jinn nadat hij had gemeld dat hij begreep dat hij met hem mee moest. Die slangen van hem konden dan wel aardig roven als hij het al in een paar daagjes bij elkaar gesprokkeld kreeg. “Yeah sure,” antwoordde hij terwijl hij hem aankeek. “Pretty sure you won’t have any trouble in finding me,” zei hij terwijl hij zijn blik liet afdwalen naar de slang die al die tijd om Jinns nek had gehangen. Het zou hem niets verbazen als het beest hem geen seconde uit het oog had verloren, voor het geval hij Jinn ook maar met een vinger met de verkeerde bedoelingen zou aanraken. Hett hem even herinneren aan de blauwe plekken in zijn nek, de reden waarom hij hier eigenlijk stond. Kort raakte hij de bloeduitstortingen aan met zijn hand wat een zeurderige pijn met zich meebracht. Typhon keek vervolgens Jinn weer aan en gaf hem een knikje, “Well, guess I’ll see you within a few days then,” zei hij terwijl hij de afstand tussen hen weer vergrootte. “Bye Jinn,” zei hij nog voordat hij zich omdraaide, nog even kort zijn hand opstak, en weer verder liep in de richting van het huis. Waar was hij in hemelsnaam aan begonnen?

OOC; Hij is een beetje flut, sorryy
circe

_________________




V O I C E
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jinn Suthcliff
Leviathan
Leviathan
avatar

PROFIELAantal berichten : 151
IC-berichten : 112
Registratiedatum : 04-12-16
Leeftijd : 20
Accounts : ~Jinn, Tissa, Elesis, Haythel, Zeal, JR, Seji, Gerome, Namida, Link, Jeremy, Penelope, Laxus, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Snake Manipulator
Uiterlijke leeftijd: 17 years
Quote: I'm not living for you, I'm just living so chill with your games.

BerichtOnderwerp: Re: Everything's white but it's blacker than I know   wo aug 09, 2017 7:11 pm



You’re so delusional.


Kennelijk werd het verkrijgen van de xtc nog moeilijker gemaakt door de hoeveelheid die Jinn nodig had. Jinn had niet door hoeveel het was, totdat Typhon ter verhouding uitlegde hoeveel er in één pilletje zat. Dat liet Jinn verbaasd opkijken. Ja nu begreep hij dat zijn aanvraag een behoorlijke missie kon worden. Het verbaasde hem niet toen Typhon hem dan ‘vroeg’ om mee te komen. Jinn twijfelde niet. Het was zijn pakkie an en Jinn was zeker niet iemand die zijn problemen op anderen afschoof. Hij loste zijn zaakjes het liefste zelf op zodat hij bij niemand in het krijt stond. Dat was ook de reden geweest waarom hij het moeilijk had gevonden om Typhon om hulp te vragen, maar hij had geen andere keuze gehad en bij nader inzien was deze ontmoeting helemaal niet slecht verlopen.

Jinn zei Typhon dat hij hem binnen een paar dagen zou opzoeken zodra hij het geld had. “Yeah sure,” antwoordde Typhon. “Pretty sure you won’t have any trouble in finding me,” zei Typhon en Jinn zag zijn blik af gaan naar Beast. ”I still don’t like him,” sprak de slang die al net zo koppig was als Jinn. Echter had Beast ook wel gemerkt hoe Jinn’s houding tegenover Typhon was veranderd. Hij zag hem niet meer als een vijand en voelde ook niet meer de neiging om een kopje kleiner te maken, waardoor Beast zich al wat meer inhield. Jinn reageerde dan ook niet op Beast’s woorden en knikte enkel eens ter bevestiging op Typhon’s woorden. Hij merkte op hoe Typhon’s hand naar zijn hals toe gleed. Jinn sloot zijn ogen half. Voelde hij nu spijt? Opnieuw een emotie die hij maar nauwelijks ervaarde. Dat kwam vooral doordat hij alles behoorlijk rationeel deed. Het gevecht met Typhon was puur emotioneel geweest en toen had Jinn al geweten dat het een fout was.

Een verontschuldiging lag op zijn tong, maar hij werd binnen gehouden doordat Typhon zijn hand liet zakken en verder sprak. “Well, guess I’ll see you within a few days then,” sprak Typhon terwijl hij de afstand vergroten. ”Yes. I’ll see you then,” reageerde Jinn kalm op zijn woorden. “Bye Jinn,” zei Typhon nog, waarna hij zich omdraaide, zijn hand op stak en verder liep. ”Bye.. Typhon,” sprak Jinn nog op een gedempte toon. Zwijgend keek hij de jongen na. Hij voelde een vreemd gevoel in zich ontrafelen. Een gevoel dat hij zeker nog niet eerder had gevoeld. Het bracht een zekere warmte met zich mee. Kwam dat doordat ze het wat beter met elkaar konden vinden? Wacht, kon Jinn Typhon nu als een vriend beschouwen? Jinn sloeg zijn blik naar beneden. Nee dat nog zeker niet. Typhon zou hem nog zeker niet kunnen uitstaan door wat Jinn hem had aangedaan. Jinn slaakte een zucht, waarna hij maar zijn slangen besloot te helpen in het bijeen sprokkelen van geld.

{OOC: tis zeker geen flutje! Kan er genoeg me babe! <”3
{-&'nd Topic uit!


_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t86-jinn-suthcliff
Gesponsorde inhoud



PROFIEL
RPG SHEET

BerichtOnderwerp: Re: Everything's white but it's blacker than I know   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
Everything's white but it's blacker than I know
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 2 van 2Ga naar pagina : Vorige  1, 2
 Soortgelijke onderwerpen
-
» Yea, Im looking at you! (XX)
» Black & White {Sorrowkit}
» >>It's you I'm fighting for {KITTENS} Cloudpelt x Shockwave
» Kittens Shrewstar x Wolftail [GZ]
» Night's Destiny

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Peculiar Children :: 
I n n d y r
 :: c e n t r e
-
Ga naar: