Welkom
Rules
Guide
Time line
Key words

P l o t ;
Een gewone voorbijganger zal het niet merken, maar er is iets vreemds aan de hand met het rode gebouwtje bovenop de kliffen in het kleine kustdorpje... Wat op het eerste gezicht een normale vuurtoren lijkt, vormt namelijk de ingang tot de tijdslus van Miss Bluebonnet. Niet iedereen kan de zich steeds herhalende dag in juli van 2011 binnentreden. Enkel zij die drager zijn van een recessief gen dat zich in hun DNA heeft gemanifesteerd en wat door hun aderen stroomt, zullen toegang krijgen tot de lus. Zij beschikken over een gave. Hun 'bijzonderheid' maakt het dagelijks leven voor hun niet gemakkelijk, en er ligt constant gevaar op de loer... Lees verder!

T e a m
Admin
Louise
Mentor
Lyana
Mentor
Zeal
Mentor
Sam
Mentor
Laurice
S w a p



C o u n t
#

C r e d s ;
Alle codes, teksten en afbeeldingen behoren tot de rechtmatige eigenaar of eigenaresse en mogen daarom nooit zonder toestemming gekopieerd of overgenomen worden. De site is gecodeerd en vormgegeven door Vera en wordt gehost op Actieforum. Het idee van deze RPG is gebasseerd op de boekenreeks Miss Peregrine's Home for Peculair Children van Ransom Riggs. Dit forum is getest in de volgende browsers:


15 oktober 2016



Deel | 
 

 Flashlights

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Clarke Guerra
Paardenbloem Queen
Paardenbloem Queen
avatar

PROFIELAantal berichten : 505
IC-berichten : 120
Registratiedatum : 06-01-17
Leeftijd : 20
Accounts :
. Clarke
. Parker
. Louise
. Ethan
. Carina

RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Descendant of Aphrodite + Colour Saturation Manipulation
Uiterlijke leeftijd: 19
Quote: 'And I couldn't feel more out of ... touch.'

BerichtOnderwerp: Flashlights   ma jan 23, 2017 10:09 pm

.

.


.

. F l a s h l i g h t s .
Clarke had zich aanvankelijk aangesloten bij de groep die het noorderlicht zou gaan bewonderen. Aanvankelijk, omdat niemand had gemerkt hoe ze er stilletjes tussenuit geglipt was om iets veel beters te bewonderen; de gigantische baken van fel licht dat zich boven haar als een wat vaal maar kleurig schouwspel in de lucht openbaarden. Ze wist niet hoe lang ze hier al stond, in de frisse avondlucht, haar losse blouse opwaaiend bij iedere windvlaag. Ze keek omhoog, maar leek niet te voelen dat haar nek stijf aan het worden was. Daar maakte ze zich morgen wel zorgen om. Het was veel mooier vanaf hier. Veel indrukwekkender dan ze zich herinnerde. Misschien had het te maken met het feit dat ze voor het eerst de lus binnen was gestapt toen het licht was. Nu was het donker. Misschien had het te maken met het feit dat ze voor het eerste de lus binnen was gestapt toen ze nuchter was. Nu was ze lichtelijk onder invloed. Niet dat Bluebonnet het vroeg of laat niet zou merken dat een fles van de kostbare Britse Dry Gin uit de kast verdwenen was, maar op het moment dat ze de fles in haar tasje had laten glijden had ze er als ze eerlijk was geen moment over nagedacht. Gek dat ze dat nu wel deed, het was immers niet alsof de drank haar helderder deed nadenken. Voor eventjes nam het enkel één onontkoombaar feit weg; niemand wilde haar. Alsof ze die gedachten uit haar hoofd wilde verdrinken, gooide ze haar hoofd weer in haar nek en zette de fles aan haar lippen. Haar gulzige teugen veroorzaakte een klokkend geluid in de hals van het glaswerk. Clarke streek met mouw langs haar lippen en hapte naar adem. Het was waar; sinds ze hier was had ze niets voor elkaar gekregen dan ruzie. Niemand had haar aan willen raken. Niemand had haar voor even lief willen hebben ook al was het dan niet echt. Clarke had het nodig om zich gewenst en geliefd te voelen. Al meerdere keren deze week had ze erover nagedacht de lus te verlaten. Maar waar in godsnaam moest ze dan heen? Terug naar haar thuis kon ze met geen mogelijkheid. Ze wist niet eens of haar thuis nog wel bestond na haar vertrek. Ze zou andere lussen kunnen zoeken, maar was veel te bang dat het daar net zo zou gaan. Eerst moest ze maar eens goed nadenken. Dan kwam het handelen wel. Daarbij, alles leek plotseling een stuk beter nu. Ze zette de fles in het gras en plaatste zichzelf ernaast, haar benen in kleermakerszit gevouwen. De anderen zouden het noorderlicht fantastisch vinden zonder haar erbij, en met het felle licht van de vuurtoren zou ze het toch niet kunnen zien. Met een kleine, tevreden maar bittere glimlach om haar lippen volgde ze met haar ogen langzaam de straal van licht de het duister doorkliefde alsof het niet anders gewend was. Tot ze haar ogen ervan af moest scheuren omdat een onidentificeerbare gestalte haar aandacht trok. Great.

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t151-clarke-guerra
Haythel Devonshire
Hate and Hell
Hate and Hell
avatar

PROFIELAantal berichten : 1508
IC-berichten : 130
Registratiedatum : 30-11-16
Leeftijd : 21
Accounts : ~Haythel, Tissa, Elesis, Jinn, Zeal, JR, Seji, Gerome, Namida, Link, Jeremy, Penelope, Laxus, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Hellhound
Uiterlijke leeftijd: 19
Quote: Feisty.

BerichtOnderwerp: Re: Flashlights   di jan 24, 2017 11:20 am



Het was het punt waarop alles was begonnen. De strijd tegen haar honger, haar aard en het monster dat zij was. Nooit had ze moeite gehad met datgene wat ze was. Met de tijd was ze er zelfs trots op geworden. Ze zou trots zijn geweest op het opgedroogde bloed onder haar nagels, op het bloed dat haar haren aan elkaar vast deed klitten en de geur van angst dat ze al van mijlenver kon ruiken. Maar dat alles leek totaal omgeslagen te zijn.
Eerder vandaag had ze geprobeerd haar eerdere instelling terug te krijgen. Ze had geen slaap gekregen door het vele nadenken, maar had uiteindelijk besloten om terug te vallen op haar oude gewoontes. Als dat nog mogelijk was. Ze had haar attitude terug gevonden en was de dag begonnen met een bloederige whiskey. Ze was het dorp weer ingelopen. Haar blik was gevallen op Alice die wederom weer werd ontslagen. Normaal zou ze de honger al voelen brandde. Normaal had ze Alice alweer weg gelokt, net zoals een paar dagen geleden. Ook al had Bluebonnet haar heterdaad betrapt, dat zou haar niks uit moeten maken. Toch deed ze het niet. Ze voelde de honger brandde, maar kreeg toch geen neiging om te jagen. Zo had ze het dorp ook al snel weer verlaten. Ze probeerde nog wat bloed door haar strot heen te krijgen, maar ook dat ging niet van harte. Wat was er aan de hand met haar? Werd ze ziek? Was dit een soort fase waar ze doorheen moest? En hoe lang moest ze het dan nog zien overleven?
Haythel was niet opgedaagd bij het avondeten van die avond. Ze zou er wel weer een preek over krijgen door Bluebonnet, maar ook Bluebonnet zou er inmiddels al wel gewend aan zijn. Haythel wou echter voorkomen dat ze die preek vanavond al ontving en was het verblijf uit geglipt. Ze was naar buiten gegaan. In eerste instantie om op het strand te wandelen, maar uiteindelijk kwam ze uit bij de kliffen. Ze herkende een groep die verwonderd omhoog keek naar het spektakel van de breking van het licht.  Haythel had het te vaak gezien om er nog verwonderd over te zijn. Ze glipte langs het groepje en probeerde geen aandacht te trekken. Het hielp dat ze een roofdier was en dus op de aarde was om geruisloos te zijn. Eenmaal langs de groep viel haar blik op de grasvlakte dat voor haar was uitgestrekt. Aan het einde van die grasvlakte stond de vuurtoren. Was het toeval dat ze zichzelf juist nu hier vond? Of was het een teken dat ze hier weg moest gaan? Ze liep richting de vuurtoren toe. Pas op een meter afstand ontdekte ze het meisje dat in het gras zat. Naast haar stond een fles drank en daar leek het meisje al van te hebben gedronken. Haythel zag hoe het meisje verwonderd naar het zwaailicht van de vuurtoren keek. ”You’re looking in the wrong direction,” maakte Haythel op een droge toon duidelijk.

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t75-haythel-devonshire
Clarke Guerra
Paardenbloem Queen
Paardenbloem Queen
avatar

PROFIELAantal berichten : 505
IC-berichten : 120
Registratiedatum : 06-01-17
Leeftijd : 20
Accounts :
. Clarke
. Parker
. Louise
. Ethan
. Carina

RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Descendant of Aphrodite + Colour Saturation Manipulation
Uiterlijke leeftijd: 19
Quote: 'And I couldn't feel more out of ... touch.'

BerichtOnderwerp: Re: Flashlights   di jan 24, 2017 7:50 pm

.

.


.

. F l a s h l i g h t s .
Clarke had haar hoofd al langere tijd gedraaid, maar pas toen haar ogen geen groengekleurde vlekken meer zagen die het zwaailicht op haar netvlies had achtergelaten, kon ze het meisje goed zien. Grappig, het leek net de lichtgolf die aan de andere kant van de kliffen in de lucht te bewonderen was. Haar eigen noorderlicht had ze hier. Op uiterlijk schatte ze het meisje ongeveer haar leeftijd. Ze was lang, en mooi, met haar Aziatische uiterlijk. Meteen viel haar iets op. De rode ogen. Bijna net zo onnatuurlijk als die van Peter. Ze herkende haar -want hoe was haar door Clarke menigmaal bewonderde outfit aan de eettafel te missen- maar wist haar naam niet. 'You're looking in the wrong direction,' wekte het meisje Clarke uit haar extensieve analyse. Clarke lachte. Dat deed ze om eerlijk te zijn helemaal niet; dit plekje beviel haar vele malen beter dan die overvolle klif aan de andere kant. Overvol met mensen die een oordeel over haar klaar hadden. 'So are you,' merkte Clarke in een zachte gemompel op. Het was geen defensieve toon, het was enkel een opmerking. Ze vroeg zich af wat voor reden zij had om de groep te ontwijken, maar hield zoals altijd haar meest overdadig nieuwsgierige vragen voor zich. Onbewust pulkte haar nagels aan het etiket van de fles naast haar, zodat er kleine stukjes papier en lijm loslieten, op de grond belandden en daar opkrulden. Ze hief haar blik weer, naar het meisje. Dit keer kwam zojuist het licht van de vuurtoren boven hun hoofden voorbij, om snel weer af te buigen en achter de toren te verdwijnen. In de glimp van het licht had Clarke iets opgemerkt wat ze in het donker niet goed had kunnen zien. Rond de mond van het meisje kleefde een beetje opgedroogd bloed. Clarke fronste en bekeek het plekje nog eens goed. Nu zat het er nog, ook in het duister. 'Rough day?' Ze kon het niet laten, om toch een kleine vraag te stellen. Ze gebaarde naast zich op de grond en hief de fles even, om aan te geven dat deze vanaf nu een collectief geworden was, en enkel bestemde voor gezamenlijke doeleinden. Ze hoopte dat het meisje kwam zitten omdat ze a) toch best moe was geworden van het omhoog kijken en b) zich misschien stiekem ergens toch een heel klein beetje eenzaam voelde op de frisse nacht onder de statige vuurtoren.

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t151-clarke-guerra
Haythel Devonshire
Hate and Hell
Hate and Hell
avatar

PROFIELAantal berichten : 1508
IC-berichten : 130
Registratiedatum : 30-11-16
Leeftijd : 21
Accounts : ~Haythel, Tissa, Elesis, Jinn, Zeal, JR, Seji, Gerome, Namida, Link, Jeremy, Penelope, Laxus, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Hellhound
Uiterlijke leeftijd: 19
Quote: Feisty.

BerichtOnderwerp: Re: Flashlights   di jan 24, 2017 8:45 pm



Enigszins snapte Haythel niet waarom ze het meisje aansprak. Was het enkel om iets te concluderen? Of om het feit dat Haythel niet onopgemerkt langs haar heen kon lopen? De fles drank was half vol. Was het meisje nog nuchter? Hoe ver was ze heen? En waarom maakte Haythel zich er in hemelsnaam zorgen om?! Haythel onderdrukte een zucht en hield haar aandacht bij het meisje zodra zij reageerde op haar woorden. 'So are you,' sprak ze enkel op mompelende toon. Haythel keek haar kort zwijgend aan. Ze kon erop reageren. Ze kon haar uitleggen dat ze het licht al te vaak had gezien om er nog verwonderd om te zijn, maar het waren argumenten om een zinloos iets te ondersteunen. Waarom zou ze het meisje moeten overtuigen? Wat deed het ertoe? Ze hoefde toch geen vrienden. Heeft ze nooit gehad, dus waarom nu plots wel?
Ze keek op van een flits licht dat over haar heen gleed. Voor een moment keek ze recht tegen het licht in van de vuurtoren. Ze kneep haar ogen in een reflex dicht terwijl er vlekjes over haar netvlies verscheen. Goed over nagedacht weer Haythel. Opnieuw onderdrukte ze een zucht. Ze irriteerde zich zo aan zichzelf. Haar blik ging terug naar het meisje. In de hoop dat zij haar kon afleiden van haar gedachtes. Maar tot haar verbazing had het meisje haar aandacht zeker op haar gevestigd. Haar blik was gevestigd op haar.. mondhoek? Fronsend keek Haythel het meisje aan, waarna ze haar vingers eens langs haar mond liet glijden. Ze voelde het opgedroogde bloed licht plakken aan haar vingers. Zwijgend keek ze naar haar vingers in de duisternis. Normaal had ze erom gelachen. Had ze het meisje met volle teugen over haar bestaan en hobbies verteld terwijl ze zou genieten van de geur van angst dat enkel toe zou nemen. Maar nee, nu voelde ze enkel spijt dat het er zat. Dat ze het uit gewoonte niet had weggeveegd.
'Rough day?' klonk het nu. Haythel keek het meisje zwijgend aan. Ze klopte naast zich en hief de fles op. Haythel knikte kort wat dankbaar en nam naast het meisje plaats in het gras. Voor een moment keek ze naar de hoge vuurtoren, maar al snel ging haar blik naar de fles gin die ze vast pakte ”More than one day,” antwoordde Haythel mompelend, maar verstaanbaar. Voor een moment keek ze naar de fles, maar besluit uiteindelijk toch de fles terug te zetten in het gras. Op het moment was het verstandigst om niet dronken te worden. Met de honger die ze bezat zou ze een heel dorp kunnen neerhalen als ze eenmaal los ging. Haar blik ging voor een moment terug naar de vuurtoren. Hoe het licht haast hypnotiserend rond draaide. ”So why do you prefer this sight instead of the northern lights?” vroeg Haythel terwijl ze haar blik terug op het meisje richtte. ”Or is there more to it than just a light?” voegde Haythel eraan toe.

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t75-haythel-devonshire
Clarke Guerra
Paardenbloem Queen
Paardenbloem Queen
avatar

PROFIELAantal berichten : 505
IC-berichten : 120
Registratiedatum : 06-01-17
Leeftijd : 20
Accounts :
. Clarke
. Parker
. Louise
. Ethan
. Carina

RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Descendant of Aphrodite + Colour Saturation Manipulation
Uiterlijke leeftijd: 19
Quote: 'And I couldn't feel more out of ... touch.'

BerichtOnderwerp: Re: Flashlights   wo jan 25, 2017 11:09 pm

.

.


.

. F l a s h l i g h t s .
Ergens was Clarke wel blij dat iemand klaarblijkelijk toch interesse in haar te tonen had. Misschien was het niet helemaal het meisje haar intentie geweest, maar ze was haar in ieder geval niet voorbij gelopen, wat ze ook had kunnen doen. Wat een heleboel Peculiars wel hadden gedaan. Het meisje had verward geleken bij het Clarke's priemende ogen, maar werd gelukkig niet afgeschrikt door haar vraag. In tegendeel, ze knikte, nam plaats in het gras naast haar op de ietwat koude grond en tilde zelfs even de fles op. Clarke volgde haar blik omhoog naar de vuurtoren. Vanaf hier leek hij vreselijk hoog, vanaf de grond waar ze zich zo klein voelde. 'More than one day,' sprak het meisje, binnenmonds. Clarke keek om, waarbij haar donkere krullen vertraagd meedraaide en om haar gezicht heen dansten. Even zweeg ze, terwijl ze het meisje met haar ogen volgde in de beweging van de fles weer neer te zetten. Zo te zien had ze er niet van gedronken, wat haar even haar ogen deed samenknijpen en haar nieuwsgierigheid weer aanwakkerden, maar waarschijnlijk was er genoeg tijd nog eens een drankje met haar te doen. Letterlijk, ze bedoelde maar, morgenochtend zou ze opstaan en exact dezelfde dag nog eens overdoen. Ergens beviel het haar wel, het nieuwe-ronde-nieuwe-kansenprincipe, maar ergens was de gedachte ook vreselijk deprimerend. Alsof de tijd zich voortsleepte en haar meetrok in zijn visuele cirkel. Ze keek naar de golfjes die de vloeistof in de fles maakte, naar aanleiding van de commotie die het meisje had veroorzaakt. 'Yeah... Sucks,' was het enige dat Clarke aan de eerdere woorden van het meisje had toe te voegen. De blondine naast haar richtte haar blik weer op de vuurtoren, ergens boven. Clarke daarentegen liet haar blik op de zijkant van haar gezicht rusten, waar, als ze goed keek, nog kleine restjes bloed zich aan haar lippen kleefde. Hoogstwaarschijnlijk had het iets met haar bijzonderheid te maken. Misschien ook niet. Hoe graat ze het ook wilde weten, het was haar zaak niet. 'So why do you prefer this sight instead of the northern lights?' vroeg het meisje plotseling. Alsof ze niet de hele tijd naar haar had gestaard, zochten Clarke's vingers een paar grassprietjes om deze om haar vinger te draaien en ze vervolgens in een klein bosje uit de grond te trekken. 'Or is there more to it than just a light?' Ze staakte haar handeling toen het meisje de vinger op de zere plek had gelegd. 'Well...' begon ze, 'I don't necessarily prefer this place, but I do prefer the company to over there.' ze maakte een vaag handgebaar naar achteren. Toen besefte ze dat ze misschien iets te veel had gezegd. 'Well, not that I... I just don't really know anymore.' Haar stem klonk wat bitter, maar soms waren waarheden bitter. 'Don't you recall, the first day you got here, trough this very door, stepping outside on this same ground... I don't know, I just find it calming to be come here again sometimes...' De woorden vloeiden uit haar mond, zonder enige rem. Even viel ze stil. Toen pakte ze de fles op en zette deze weer aan haar lippen. Gewoon om haar verkleumde handen even niet meer te hoeven voelen. En wel meer dingen even niet te hoeven voelen. Maar dat was bijzaak.

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t151-clarke-guerra
Haythel Devonshire
Hate and Hell
Hate and Hell
avatar

PROFIELAantal berichten : 1508
IC-berichten : 130
Registratiedatum : 30-11-16
Leeftijd : 21
Accounts : ~Haythel, Tissa, Elesis, Jinn, Zeal, JR, Seji, Gerome, Namida, Link, Jeremy, Penelope, Laxus, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Hellhound
Uiterlijke leeftijd: 19
Quote: Feisty.

BerichtOnderwerp: Re: Flashlights   do jan 26, 2017 9:48 am



Haythel had eerlijk antwoord gegeven op de vraag van het meisje. Ze zou kunnen liegen. Ze zou een glimlach rond haar lippen kunnen toveren, kunnen zeggen dat alles goed was en verder lopen, maar Haythel wist dat het van haar gezicht af te lezen was dat het niet goed met haar ging. Dat was ook de reden waarom ze contact met andere Peculiars probeerde te vermijden. Jammer genoeg was dat nu mis gelopen. Tenminste, ze ging er vanuit dat het meisje ook een Peculiar was. De manier waarop het meisje naar de vuurtoren had gekeken zei haar van wel. 'Yeah... Sucks,' Haythel glimlachte lichtjes door de woorden. Alsof ze werkelijk medelijden had verwacht. Haythel was het gewend om op zichzelf te staan en op niemand te vertrouwen en toch leek ze nu een knuffel nodig te hebben.
Ze richtte haar blik terug op de vuurtoren die boven hen uit torende. Ze voelde de blik van het meisje op haar brandde, maar ze zei er niks over. Als het meisje het bloed had opgemerkt en er nieuwsgierig naar was, moest ze het maar vragen. Normaal zou Haythel dan altijd wel antwoord geven, maar ze zat behoorlijk in de knel met wie ze daadwerkelijk was. Zo vroeg ze aan het meisje waarom ze naar de vuurtoren keek in plaats van naar het noorderlicht. Voordat het meisje echter antwoord kon geven, voegde Haythel er nog een vraag aan toe. Haar blik ging terug naar het meisje. Haythel kon van haar aflezen dat ze een gevoelige vraag had gesteld. Zwijgend keek Haythel haar aan. Ze hoefde geen antwoord te geven als ze niet wou, maar tot Haythel’s lichte verbazing, begon ze toch te praten. 'Well...' begon het meisje. 'I don't necessarily prefer this place, but I do prefer the company to over there.' sprak ze en wuifde naar achteren. Haythel trok lichtjes een wenkbrauw op en keek kort achterom naar het gezelschap dat het noorderlicht bewonderde. Wat bedoelde ze precies met haar woorden? Haythel’s blik ging terug naar de dame die nu ook leek te beseffen dat ze iets te veel had gezegd. 'Well, not that I... I just don't really know anymore.' De toon in haar woorden klonk bitter. Haythel hield haar blik op het meisje. Ze probeerde uit te vogelen wat erin haar om ging. Normaal had Haythel er geen aandacht voor gehad. Normaal had ze haar enkel gezien als een prooi. Maar toch.. Nu leken ze elkaar nodig te hebben. Twee vreemdelingen die toch enigszins zoveel op elkaar leken. 'Don't you recall, the first day you got here, trough this very door, stepping outside on this same ground... I don't know, I just find it calming to be come here again sometimes...' sprak het meisje. De woorden werden uitgesproken zonder twee keer na te denken. Haythel vroeg zich af of het kwam door de gevoelens die zo hoog zaten of door de alcohol die zijn werk begon te doen. De fles werd opnieuw aan de mond gezet en ze nam er een paar gulzige slokken van.
Haythel besloot er niks van te zeggen en richtte haar blik terug op de vuurtoren. ”The first day I got here..,” herhaalde Haythel mompelend. ”It seems so long ago,” Een lachje lag in haar woorden. Een korte, verbazend, lachje om het feit hoe snel de tijd was gegaan. Of eigenlijk niet. Immers stond de tijd hier haast stil. ”I got here for a place to stay. So I didn’t have to run anymore. But since a few days, I think I’ve made the wrong decision back then. Maybe it’s better for me to run than to wait for the impossible,” Haar woorden waren oprecht. Normaal zou ze haar situatie nooit zo uitspreken, maar ze moest het tegen iemand zeggen. En een vreemde was op zo’n moment soms juist het beste om zoiets tegen te zeggen. Ze behield haar blik op de vuurtoren, twijfelend of ze zou blijven of zou weg gaan.

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t75-haythel-devonshire
Clarke Guerra
Paardenbloem Queen
Paardenbloem Queen
avatar

PROFIELAantal berichten : 505
IC-berichten : 120
Registratiedatum : 06-01-17
Leeftijd : 20
Accounts :
. Clarke
. Parker
. Louise
. Ethan
. Carina

RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Descendant of Aphrodite + Colour Saturation Manipulation
Uiterlijke leeftijd: 19
Quote: 'And I couldn't feel more out of ... touch.'

BerichtOnderwerp: Re: Flashlights   zo jan 29, 2017 1:23 pm

.

.


.

. F l a s h l i g h t s .
Hoe meer ze sprak, hoe meer het meisje naast haar stilletjes een oordeel leek te vormen. Clarke nam het haar niet kwalijk, het was tenslotte een vreemde gewaarwording, de twee naast elkaar zittend, omhoog kijkend naar het felle licht van de vuurtoren, alsof het interessant was en hoe de woorden maar uit haar vloeiden. Ze had het verband dat dat misschien iets te maken had met het vloeibare vergif naast haar nog niet gelegd. Toch zei de blondine er niets over, wat Clarke kenbaar maakte op prijs te stellen door haar een wat waterige glimlach toe te schenken. 'The first day I got here...' klonk plotseling van naast haar. Clarke keek naar rechts over haar schouder, maar het meisje had haar blik weer omhoog gericht. Het kwam haar plots voor dat ze maar weinig oogcontact hadden gemaakt sinds ze elkaar even geleden getroffen hadden. Het deerde niet, ze vond het in een bepaald vreemd opzicht ook wel fijn. 'It seems so long ago.' Haar woorden werden vergezeld met een kort, ongelovig lachje. Precies het soort lachje dat uitdrukte hoe Clarke zich voelde. Ze wist niet hoe lang het meisje zich al in de lus bevond, maar zelfs zij vond het jaren geleden lijken. Misschien omdat er al zoveel was voorgevallen in de lus. Ze had zichzelf proberen dichtbij te houden, maar was zichzelf daardoor te veel tegengekomen om zichzelf vervolgens compleet kwijt te raken. Ze realiseerde zich dat ze knikte, waarschijnlijk om toonbaar te maken dat ze haar woorden volledig begreep. 'I got here for a place to stay. So I didn’t have to run anymore. But since a few days, I think I’ve made the wrong decision back then. Maybe it’s better for me to run than to wait for the impossible.' Even bleef het stil. Clarke staarde naar de voet van de toren en voor een moment was er niets dan het zachtjes zweven van de wind, het ruizen van de zee en het zoemen van de lamp, hoog boven hun hoofden. Toen drongen de woorden tot haar door. Het eerste wat naar boven kwam was een vraag, op de vlucht waarvoor? Maar toen ze daar doorheen had weten te prikken, besefte ze dat dat kort samengevat precies was hoe zij zich ook voelde. Maar er was geen enkele andere plek voor haar. Ze besloot dat ze niet meer aan afwachten zou doen. Misschien vond het meisje het ook wel prettig om te horen dat ze niet alleen buitenstaander was. 'I have to say, right before you came here, I had to try and stop myself from walking through that door,' bekende ze dus maar, op een zo neutraal mogelijke toon. 'but then again... then what?' Ze doelde op het feit dat ze geen flauw idee had waar ze anders heen moest. Het leek hier de perfecte, stabiele omgeving, en toch voelde ze zich er van tijd tot tijd vreselijk ongelukkig. Ze zweeg weer even, hopende dat het meisje haar wel zou snappen. Haar vingers kropen langzaam aan weer naar de fles, maar bij het idee werd ze er eigenlijk alleen maar misselijk van, dus plaatste ze hem van tussen hen in naar ver voor hun voeten. Het meisje leek iedere kans op het nuttigen van de drank al afgeslagen te hebben, en het leek er niet op dat ze nog wilde gaan drinken. Een kleine hik ontsnapte haar lippen en wat beschaamd veegde ze met de rug van haar hand langs haar lippen. 'Why do you think you've made the wrong decision?' kon Clarke haar nieuwsgierigheid eventjes niet meer bedwingen. Haar blik verplaatste van de fles, naar het am profil van het gezicht van de persoon naast haar, terug naar de maar al te verleidelijke deur. Toen verplaatste ze haar gewicht op haar op de grond geplaatste handen en schoof een stukje dichter naar het meisje toe. Haar gezelschap, besefte ze, was het fijnste dat ze in tijden had gehad.

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t151-clarke-guerra
Haythel Devonshire
Hate and Hell
Hate and Hell
avatar

PROFIELAantal berichten : 1508
IC-berichten : 130
Registratiedatum : 30-11-16
Leeftijd : 21
Accounts : ~Haythel, Tissa, Elesis, Jinn, Zeal, JR, Seji, Gerome, Namida, Link, Jeremy, Penelope, Laxus, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Hellhound
Uiterlijke leeftijd: 19
Quote: Feisty.

BerichtOnderwerp: Re: Flashlights   zo jan 29, 2017 2:14 pm



Opnieuw viel er een stilte tussen de twee. Haythel vroeg zich af of ze er goed aan had gedaan om haar probleem bij een vreemde neer te leggen. Het meisje had weliswaar haar probleem eveneens uitgelegd, tenminste aangegeven dat er iets was, maar dat zou voor Haythel geen aanleg moeten zijn om het eveneens te doen. Het meisje had genoeg alcohol op om alleen maar onzin uit te kramen en die onzin zou Haythel dan zodoende raken dat ze haar problemen bij haar neerlegde. Geluidloos zuchtte Haythel eens. Ze kreeg de neiging om weg te gaan. Zoals ze al had aangegeven; ze had de neiging om weg te gaan. Om weg te gaan van alles wat haar leven op het moment zo vermoeide. Ze dacht er niet bij na of het echt zou helpen. Ze voelde enkel die sterke drang ernaar.
Haythel behield haar blik op de licht boven hen. Ze voelde haar nek stijf worden. Het meisje daarentegen keek enkel naar de voet van de vuurtoren. 'I have to say, right before you came her, I had to try and stop myself from walking through that door,' Haythel richtte haar blik op het meisje. Ietwat verrast. Ze had niet verwacht dat het meisje om die reden hier zo zat. Eerder had het er juist op geleken dat ze hier zat om het moment te aanbidden waarop ze de lus had ingestapt. 'but then again... then what?' voegde het meisje eraan toe. Haythel keek haar voor een moment zwijgend aan, waarna ze haar blik afweek. Haythel zou ook niet weten waar ze naartoe moest gaan. Maar dat was het punt juist. Ze had geen plek om naartoe te gaan. Ze had gedacht dat ze een normaal leven kon leiden, maar ze had niet verwacht dat dat zoveel pijn zou doen. Haar blik ging naar de fles gin die nog altijd tussen hen stond. Voor een moment kreeg Haythel de neiging om er een slok van te nemen, maar op dat moment zag ze hoe het meisje er al een greep naar deed. Opnieuw week Haythel haar blik af, maar via haar ooghoeken merkte ze op hoe het meisje geen nieuwe slok van het goedje nam. In plaats daarvan zette ze de fles op een afstand van de twee. Haythel keek kort van de fles naar het meisje en grijnsde lichtjes. Als een soort goedkeuring. Alsof ze trots was. Natuurlijk was dat bullshit. Het meisje mocht doen en laten waar ze zin in had en Haythel zou het niks moeten schelen. Een hikje weerklonk. Haythel grijnsde er wat breder om terwijl ze de korte schaamte in haar ogen zag.
'Why do you think you've made the wrong decision?' vroeg het meisje dan toch. De grijns verdween rond haar lippen. Haythel had gedacht dat er niet nog meer vragen zouden komen. Dat ze zouden accepteren hoe ze zich voelde en uiteindelijk weg zouden gaan. Haythel verzonk in gedachten over haar antwoord. Moest ze de waarheid vertellen of vaagjes beschrijven wat er in haar omging? Normaal was ze een persoon die niet snel de waarheid zou vertellen en al helemaal niet over haar emoties zou praten, maar vreemd genoeg leek het alsof ze daar heel veel behoefte naar had. Haythel keek op zodra ze beweging opmerkte via haar ooghoeken. Het meisje kwam dichterbij haar zitten. Haythel glimlachte wat flauwtjes, waarna ze maar besloot om het allemaal eruit te gooien. ”I’m someone who kills people for their flesh and blood. My way off living had been always the same. I would go to a town, kill some people, and move on when too many people knew of me. However, I came here in the hope that I could stop the running and stay somewhere safe. But.. I didn’t change my attitude and that’s how I hurt more people and violated more rules. Usually I would ignore the guilt I felt and flee, but now I can’t flee and I see those people I hurt and scared everyday. That’s why I think it’s maybe for the best if I left,” legde ze uit.

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t75-haythel-devonshire
Clarke Guerra
Paardenbloem Queen
Paardenbloem Queen
avatar

PROFIELAantal berichten : 505
IC-berichten : 120
Registratiedatum : 06-01-17
Leeftijd : 20
Accounts :
. Clarke
. Parker
. Louise
. Ethan
. Carina

RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Descendant of Aphrodite + Colour Saturation Manipulation
Uiterlijke leeftijd: 19
Quote: 'And I couldn't feel more out of ... touch.'

BerichtOnderwerp: Re: Flashlights   do feb 02, 2017 9:44 pm

.

.


.

. F l a s h l i g h t s .
De gezichtsuitdrukking van het meisje veranderde bij haar vraag, en Clarke kwam tot het besef dat ze misschien iets te persoonlijk en direct was geweest. Het was duidelijk dat, in de stilte die tussen hen in op beide meisjes neerdaalde, er een innerlijk conflict gaande was naast haar. Clarke deed haar best haar wat ruimte te gunnen, en vooral haar blik niet op haar te richten. Ze bleef dus maar haar blik wisselen tussen de punt van haar zwarte converse en de voet van de vuurtoren. En toch, omdat ze het zelf ook nodig had, schoof ze een stukje op, om zo uiteindelijk dichterbij de blondine te komen zitten. Het scheen het meisje ook een duwtje in de juiste richting te geven, want toen Clarke vanuit haar ooghoek haar gezicht zag veranderen en haar hoofd naar haar toe draaide, glimlachte ze. Het was weliswaar een waterige glimlach, maar Clarke vertrouwde er nu op dat ze het verhaal te horen zou krijgen. Of het verhaal voor zover zij daar iets over wilde loslaten. 'I’m someone who kills people for their flesh and blood. My way off living had been always the same. I would go to a town, kill some people, and move on when too many people knew of me. However, I came here in the hope that I could stop the running and stay somewhere safe. But.. I didn’t change my attitude and that’s how I hurt more people and violated more rules. Usually I would ignore the guilt I felt and flee, but now I can’t flee and I see those people I hurt and scared everyday. That’s why I think it’s maybe for the best if I left.' Halverwege de plotselinge waterval van woorden die het meisje uitgesproken had, besefte Clarke dat ze moest luisteren. Ze fronste en probeerde zich te concentreren op haar woorden. Als ze eerlijk was, schrok haar verhaal haar niet eens af. Bloed, moord, pijn. Het zou haar iets moeten doen, maar dat deed het niet. Clarke trok haar knieën op en sloeg haar armen over zich heen, waarna ze haar handen onder haar benen ineen vouwde. 'I'm sure that deep down you do realise that if you leave now, you'll never stop running...' Ze bracht het op neutrale toon, als een observatie. Ze schatte haar wel in als een slim meisje. 'For the record, you didn't scare me,' zei ze, met een geruststellende ondertoon. In iedere andere context had het misschien opschepperig geklonken, maar zo was het nu absoluut niet bedoeld. 'I... I don't think it's for the best if you left. I think it's for the best if you learn... to attach.' Ze wilde de ander natuurlijk geen advies opleggen, maar als ze eerlijk was, sprak ze ook grotendeels zichzelf de moed in om zich te hechten aan een plek, wellicht mensen... Ze zou wel een manier vinden. Ze moest wel. Hoe zou ze zich anders ooit niet meer zo eenzaam voelen? Ze wilde niets liever dan een veilige thuishaven, maar dat was moeilijk als ze zich een gestrand schip voelde. Ze verschoof haar blik van de vuurtoren naar daarachter. Eigenlijk wilde ze niets. Niets dan in de verte staren zoals ze nu deed. En in die verte vonden haar ogen in de duisternis onderscheid. Het leek op de beginselen van een bos. Om de een of andere reden had het een magische aantrekkingskracht op haar, en lieten haar handen elkaar los om langs haar lichaam te bungelen. Ze wist dat de enige manier om te blijven, was door het avontuur hierheen te halen. Door meer mensen te ontmoeten en zich tussen hen te voegen. Clarke was er nooit goed in geweest, maar het werd tijd om eens te leren. Voor een keer, leren van wat ze fout had gedaan. 'You know what we should do,' begon ze, met nu een ietwat luie tong, 'throw a party.'

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t151-clarke-guerra
Haythel Devonshire
Hate and Hell
Hate and Hell
avatar

PROFIELAantal berichten : 1508
IC-berichten : 130
Registratiedatum : 30-11-16
Leeftijd : 21
Accounts : ~Haythel, Tissa, Elesis, Jinn, Zeal, JR, Seji, Gerome, Namida, Link, Jeremy, Penelope, Laxus, Jake, Jackie
RPG SHEET
Character sheet
Bijzonderheid: Hellhound
Uiterlijke leeftijd: 19
Quote: Feisty.

BerichtOnderwerp: Re: Flashlights   do feb 02, 2017 10:53 pm



Haythel kende het meisje niet. Ze wist haar naam niet eens. En ergens stelde haar dat gerust. Met een vreemde praten deed ze liever dan tegen iemand die ze kende. Als de vreemde haar raar aan zou kijken of uitlachen, zou Hayhtel zich minder gekwetst voelen. Daarbij had het meisje een bepaalde.. aura, die Haythel beviel. Haythel kreeg de indruk dat ook het meisje niet iemand was die zich aan de regels zou houden. De fles drank bewees het. Haythel had het zien staan in Bluebonnet’s kast. Om die reden, en omdat het haar al zo hoog zat, durfde Haythel haar verhaal te doen. Een waterval aan woorden kwam haar mond uit. Ze dacht er al niet meer bij na. Waarschijnlijk zou het meisje er van op kijken, maar zodra Haythel haar blik op haar richtte, leek ze niet geschrokken. Iets waardoor Haythel langzamerhand wat verbaast keek. Ze vroeg zich spontaan af of het meisje wel had geluisterd. Haythel slaakte een zucht. Waarom maakte ze zich daar nog zorgen om?

Het meisje trok haar benen op en vouwde haar armen eromheen. 'I'm sure that deep down you do realise that if you leave now, you'll never stop running...' sprak het meisje op een neutrale toon. Kennelijk had ze haar woorden wel gehoord. Haythel glimlachte lichtjes. ”I know, but maybe I meant to keep running,” antwoordde Haythel. Het was een gedachte geweest die al een paar dagen in haar hoofd had rond lopen spoken. 'For the record, you didn't scare me,' voegde het meisje er aan toe. Haythel grinnikte eens. ”I noticed that. You must be crazy,” reageerde Haythel er plagend op met een knipoog. Enkel om de serieuze sfeer een beetje te verzachten. 'I... I don't think it's for the best if you left. I think it's for the best if you learn... to attach.' sprak ze haar mening. Haythel keek haar voor een moment zwijgend aan, waarna ze haar blik terug op de vuurtoren richtte.

”Maybe your right,” mompelde ze. Ze wist dat ze erg koppig kon zijn. Zo koppig dat ze liever voor eeuwig weg rende, dan zichzelf aanpaste om een thuis te kunnen vinden. Ze moest een manier vinden om haar koppigheid weg te kunnen schuiven om gewoon het geen te kunnen doen wat het slimste was. Haythel had het altijd vertikt om zich aan te passen aan haar omgeving. Ze had het vertikt om dieren vlees te eten zodra Bluebonnet haar had gewezen op haar dieet. Koppig ging ze tegen alle regels in. Om zichzelf nu enkel in haar eigen problemen te vinden. Wat als ze nou voor eenmaal haar trots opzij kon schuiven en gewoon vriendelijk kon zijn? Haythel slaakte een nieuwe zucht. Haar handen begonnen al te jeuken bij enkel de gedachten al.

'You know what we should do,' klonk het plots. Haythel keek vragend op en richtte haar blik terug op het meisje, die haar blik ondertussen ook weer op de vuurtoren had gericht. 'throw a party.' eindigde ze haar woorden. Haythel trok een wenkbrauw op. ”Throw a party? I don’t know about you, but I’m not very… well known around the Peculiars. Not in a good way,” reageerde Haythel in eerste instantie met een flauwe grijns. Toch kon ze het niet negeren dat het idee haar ergens wel aansprak. Ze had altijd wel zin een feestje en ergens kon ze die losbandigheid wel gebruiken. Gewoon plezier maken en nergens aan denken. ”But if we can find some people who are willing to join,” begon Haythel plots na een korte stilte. ”I would love to throw that party,” eindigde ze haar woorden met een knipoog. Ze stak haar hand vervolgens naar het meisje uit. ”Haythel Devonshire, hellhound,” stelde ze zichzelf met maar meteen haar bijzonderheid. Het zou tijd worden.

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://peculiarchildren.actieforum.com/t75-haythel-devonshire
Gesponsorde inhoud



PROFIEL
RPG SHEET

BerichtOnderwerp: Re: Flashlights   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
Flashlights
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Peculiar Children :: 
I n n d y r
 :: c l i f f s :: l i g h t h o u s e
-
Ga naar: